Povežite se sa nama

MONITORING

KAKO SE ZLOUPOTREBOM ZAKONA OTIMA OPŠTINSKA ZEMLJA: Kneževiću poklonjen plac u Pržnu

Objavljeno prije

na

Dok se u medijima plasiraju informacije o finansijskom krahu Atlas grupe, poslovne imperije biznismena Duška Kneževića, njemu u Budvi ide sve bolje. Početkom avgusta uspio je da se pod posebnim, povlašćenim uslovima, domogne atraktvine zemljišne parcele u srcu turističkog naselja Pržno, nadomak ekskluzivnog ljetovališta Miločer, vrijedne 4.000.000 eura.

Riječ je o lokaciji koja je prije tridesetak godina izuzeta od mještana za potrebe izgradnje malog poslovnog centra sa apotekom, poštom, ambulantom, prodavnicom, koja se vodila na nekadašnji SIZ za komunalne poslove. U oronulom centru Knežević je prije nekoliko godina kupio poslovni prostor površine oko 600 kvadrata, da bi na osnovu tog posjeda i dogovora sa drugim vlasnicima lokala, planirao izgradnju novog poslovnog centra na cijeloj parceli koja je u vlasništvu Opštine i Mjesne zajednice Sveti Stefan.

Za potrebe Duška Kneževića koji se predstavio kao investitor, novim DUP-om Pržno-Podličak na opštinskoj lokaciji, čije se pojedine parcele vode kao voćnjaci i njive prve klase, ucrtava se gabaritni stambeno-poslovni kompleks, sa zgradama visokim do četiri sprata i podzemnim garažama na dva nivoa.

Projekti novog centra napravljeni prije dvije godine mogu se vidjeti na sajtu Atlas grupe, sa unaprijed objavljenim podacima o veličini pripadajućeg placa i investicionom partnerstvu sa Opštinom. Planovi pravljeni na osnovu raznih dogovora i obećanja, nedavno su realizovani.

Na posljednjoj sjednici SO Budva, glasovima odbornika vladajuće koalicije DPS-SDP, te podrškom takozvanih samostalnih odbornika, bivših članova Pozitivne CG, uz tri glasa iz opozicije, donijeta je Odluka o prenosu prava na nepokretnostima na 13 katastarskih parcela ukupne površine 4.109 metara kvadratnih, preduzeću Atlas invest Doo iz Podgorice, radi formiranja urbanističke parcele UP 45 u skladu sa navedenim DUP-om.

Pored ustupanja zemljišta bez nadoknade, investitor je istom odlukom oslobođen plaćanja komunalnih taksi, koje za planirani kompleks iznose oko dva miliona eura. Kada se zna da je tržišna cijena urbanizovanog gradskog zemljišta u Pržnu 1.000 eura za kvadrat, ispada da su Kneževićevoj firmi odbornici donirali punih šest miliona eura.

Atlas invest je dužan da Opštini zauzvrat preda 535 kvadrata izgrađenog i opremljenog poslovnog prostora i 100 garažnih mjesta u podzemnoj, dvospratnoj garaži, namijenjenih za potrebe mjesne zajednice i mještana Pržna.

Budvanski odbornici odavno nisu legalizovali ovako „uspješan” posao. Trampili su 4.000 kvadrata državne zemlje na ekskluzivnoj lokaciji za par stotina kvadrata i parking prostore, čija je pozicija spornom odlukom jasno definisana. Opštinski parkinzi su na drugom, nižem niovu, koji se kopa ispod nivoa mora, dok su bolja mjesta rezervisana za investitora.

DUP-om je predviđen kompleks bruto izgrađene površine od 7.072 m2. Međutim, opštinskom Sekretarijatu za uređenje prostora i održivi razvoj, Atlas invest je već uputio zahtjev za izmjene i dopune važećeg detaljnog plana.

Na njihovom sajtu navodi se brojka od 15.300 kvadrata stanova u zgradama poređanim u „dva fronta”, sa osam zasebnih vila sa luksuznim apartmanima površine od 60 do 300 m2, sa bazenima na prostranima terasama i krovovima.

Zemljište je Atlasu ustupljeno bez javnog nadmetanja koje propisuje Zakon o državnoj imovini.

Prema članu 40. Zakona na koji se Odluka o prenosu prava poziva, „prodaja i davanje u zakup stvari i dobara u državnoj imovini vrši se javnim nadmetanjem ili na osnovu prikupljenih ponuda a izuzetno neposrednom pogodbom”. I to u slučajevima „kada je vlasnik katastraske parcele dužan da trpi promjene granica urbanističke parcele prema planu parcelacije (dokompletiranje urbanističke parcele)”.

U Slučaju Pržno izvršena je gruba zloupotreba Zakona o državnoj imovini i postupka dokompletiranja parcela.

Atlas invest u ovom slučaju ništa ne trpi i nema zemljišnu parcelu koju bi kompletirao. Ne trpi ni Opština. To je ono kad vlasnik posjeduje većinu zajedničke parcele, pa dokupi ostatak, 10, 50 ili 150 kvadrata. Atlasu je nedostajalo svih četiri hiljade kvadrata na kojima je ucrtan kompleks. Površina zemljišta pod njegovim objektima je svega 500 kvadrata.

Dokompletiranje se vrši prodajom opštinskog zemljišta čiju vrijednost procjenjuju službe Ministarstva finansija. U Pržnu se to nije dogodilo. Odlučeno je da se napravi ugovor o zajedničkom ulaganju Opštine Budva i Atlas investa, čime je Kneževiću omogućeno da zemlju ne plati. Nigdje se ne pominju bivši vlasnici ovih njiva i voćnjaka.

Po ugovoru o zajedničkom ulaganju Opština daje vrijedni zemljišni kompleks i lišava se milionskog prihoda od komunalija da bi dobila 500 kvadrata kancelarijskog prostora za potrebe lokalne mjesne zajednice. Biće to, svakako, najskuplje kancelarije na Jadranu.

Opština ne traži ni uobičajenih 25 odsto korisne površine u ovakvim građevinskim dilovima, pa se može govoriti o višestruko štetnom ugovoru i poklanjanju državne imovine. Garažni prostor ionako ne ulazi u bruto površinu.

Prilikom prošlogodišnjeg pokušaja da se Atlasu ustupi ovo zemljište, nezadovoljni predstavnici MZ Sveti Stefan izdali su saopštenje kako će objaviti imena onih funkcionera koji po njihovom saznanju treba da dobiju stanove u Atlasovom kompleksu po obavljenom poslu.

Na posljednjoj sjednici Skupštine njihovi su protesti utihnuli. Jedan od razloga zašto je odluka „glatko” prošla bio je tajming rasprave i glasanja po ovoj tački dnevnog reda. Izjašnjavanje je zakazano zorom, u osam sati ujutro, kada mnogi odbornici nisu bili prisutni, dok je glasanje obavljeno kasno uveče, u paketu sa ostalim tačkama dnevnog reda.

Tako je Opština ušla u neravnopravno partnerstvo sa biznismenom koji je u ozbiljnim finansijskim problemima. Na teritoriji Opštine Budva Atlas grupa posjeduje sedam atraktivnih lokacija na kojima je planirana izgradnja stambenih, poslovnih i hotelskih kapaciteta od oko 200.000 kvadrata. Nijedna još nije realizovana, ali je svaka pod bankarskom hipotekom na ime dugovanja koja se mjere milionima eura..

Investicija u Pržnu nije jedina u kojoj je vlasnik Atlas grupe ostvario partnerstvo sa Opštinom.

Dokompletiranje urbanističkih parcela pokazalo se kao pravi put i „legalan” način otimanja vrijedne opštinske zemlje, koji su na području budvanske rivijere iskoristili mnogi moćnici, tajkuni i uticajni političari.

Opština je zajedno sa Jadranskim sajmom, dijelom poslovnog carstva Duška Kneževića, osnovala firmu EXPO Budva, kojoj je prinijela parcelu od 1.423 m2. Ni to nije pomoglo da investicija krene. Umjesto obećanog sajamskog centra, i hotela sa onoliko zvjezdica, ogoljeni plac pored Slovenske plaže zvrji zapušten i neuredan. Budvanska opozicija podnijela je krivičnu prijavu državnom tužilaštvu u vezi sa aranžmanom EXPO.

Dokompletiranje se priprema i na budvanskom Trgu Republike, nadomak Starog grada. Na obodu Trga nalazi se zgrada Atlas banke koja zauzima prostor od 460 kvadrata. To je nedovoljno da podmiri apetite investitora koji je planirao da na ovoj lokaciji u centru Budve izgradi kulu od deset spratova. Zato je parcela koju zahvata Trg Republike planom parcelacije DUP-a Budva centar spojena sa Kneževićevom parcelom u jednu urbanističku parcelu, na kojoj je ucrtana zgradurina ogromnih gabarita. Slijedi postupak dokompletiranja u kome će Atlas banka svoju parcelu višestruko uvećati na račun javnog prostora koji je vlasništvo države, odnosno građana Budve.

Vjerovatno nema sličnog primjera u kome lokalna vlast glavni gradski trg pretvara u građevinski plac za gradnju profitabilnih, komercijalnih kvadrata. Da li je tako nešto Knežević mogao ostvariti na Trgu Slobode u Podgorici, koji je do nedavno bio prostrani parking, kao što je ovaj budvanski. Ono što se u Budvi dešava sa javnim prostorima, ne prolazi u drugim sredinama u kojima postoji snažna građanska svijest o vrijednosti i značaju slobodnog, kultivisanog prostora, za život ljudi u gradovima. Budvanski Trg Republike označen je kao Blok 2, na kome je planirana izgradnja stambenog solitera sa 12.556 m2.

Placevima povlaštenih investitora dodaju se i javni parkinzi, trotoari, parkovi. Jedan od većih gradskih parkinga prodat je Boru Lazoviću, doskorašnjem šefu budvanskog DPS-a. Dokompletiranjem u više navrata on je višestruko uvećao svoju osnovnu parcelu u blizini Starog grada, da bi na koncu uzeo i javni parking, za potrebe gradnje dva nebodera. Lazović se širio po principu koji je patentiran u Budvi: imam oko 500 kvadrata koje ću dokompletirati sa opštinskih par hiljada, koji se dobiju lagano, bez konkurencije i plaćanja tržišne cijene zemljišta. A često i na rate.

Baš kao i njegovo susjed, podgorička kompanija ICL Inženjering, kojoj je mala sopstvena parcela za gradnju četiri solitera. Investitoru koji je napravio betonsko ruglo u centru Budve, Opština je pritekla u pomoć i pridodala prostor javnog parkinga i trotoara.

Na udaru su i parkovi, rijetke zelene oaze u turističkoj metropoli. Gradski park u Budvi objedinjen je u jednu, jedinstvenu urbanističku parcelu sa katastraskom parcelom na kojoj se nalazi zgrada Zeta filma, koja je u vlasništvu biznismena Brana Mićunovića. Time se Mićunoviću omogućava primjena visokih urbanističkih parametara i gradnja solitera sa preko 23.000 kvadrata prostora razne namjene na placu od 2.300 m2. Prednost jedinstvene UP je i u tome što vlasnik jednog njenog dijela ima pravo da od Opštine zahtijeva da mu proda dio koji mu nedostaje.

Da li će Duško Knežević kupiti budvanski Trg Republike a Brano Mićunović gradski park, pouzdano se ne zna. Ali mogu, ukoliko to požele.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

SMANJENJE STAROSNE GRANICE ZA PENZIJU: Ni javnog interesa, ni smjene Katnića

Objavljeno prije

na

Objavio:

Zakon o radu je izmijenjen bez javne rasprave, bez konsultacija sa socijalnim partnerima, finansijskih analiza, bez procjene štete po budžet…

 

Nakon što je početkom decembra poslije višemjesečnih peripetija nekako sklopljena  izvršna vlast, smjena glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića bio je prvi zahtjev Demokratskog fronta (DF). Čak su pokušali da izmjenama Zakona o državnom tužilaštvu ukinu SDT, ali taj dokument nije prošao Venecijansku komisiju, jer nije ispunjavao evropske standarde.

U srijedu su izglasane izmjene Zakona o radu koje su predložili Milan Knežević (DF) i Maja Vukićević (DF) kojim će građani biti obavezni da idu u penziju sa 66 godina, umjesto za 67, kako je to do sada bio slučaj.

Zakon je izglasan na brzinu, bez javne rasprave, bez konsultacija sa Socijalnim savjetom, niti drugim socijalnim partnerima. Vlada je odavno pokazala da je izvršno tijelo bez „izvršne moći“. Zato ne čudi što nijesu prstom mrdnuli. Sve to da bi se jedan čovjek poslao u penziju. Milivoje Katnić je, međutim, i dalje na funkciji, dok je, po riječima sindikalnih predstavnika, veliki broj ljudi prijevremeno ostao bez posla zbog izmjena Zakona o radu, a ostale su im kreditne i druge obaveze koje penzijom ne mogu da finansiraju.

Knežević je rekao da nije imao namjeru da izmjenama Zakona o radu ubrza odlazak Katnića u penziju, već da taj akt uskladi sa Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju kojim je već predviđeno da osiguranik stiče pravo na penziju sa 66 godina starosti i 15 godina radnog staža. On je naveo da desetine hiljada mladih čeka da se zaposli, što je bio još jedan motiv izmjena ovog zakona.

,,Da je ovaj zakon donešen protiv specijalnog državnog tužioca, Milivoja Katnića, on bi u ponedjeljak dobio rješenje o penziji, a to se nije desilo. Zakon o tužilaštvu jasno je normirao da Katniću treba Tužilački savjet da konstatuje prestanak mandata”, kazao je Knežević tokom skupštinske rasprave.

Iz Unije slobodnih sindikata i Akcije za ljudska prava tvrde da Zakon o radu i Zakon o penzijskom i invalidskom osiguranju (PIO) ne treba usklađivati, jer nijesu u koliziji. Zakon o PIO propisao je starosnu granicu za penziju od 66 navršenih godina, međutim, Zakon o radu je davao mogućnost radniku da nastavi da radi do 67 godine. Dakle, građaninu je data mogućnost da pođe u penziju godinu ranije, ali je imao izbor da to ne učini ukoliko se osjeća sposobnim da radi duže. Novim izmjenama zakona im je taj izbor ukinut.

Slaven Radunović (DF) je još tokom skupštinske rasprave u vezi sa radom tužilaštva, nedvosmisleno rekao da su „nadmudrili“ i „pobijedili“ Katnića i donijeli izmjene Zakona o radu zbog kojih će mu prestati mandat. On je rekao da će Katnić otići sa funkcije 12. juna, kada je prvobitno stupio na snagu Zakon o radu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 18. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PROMJENE U JAVNOM SERVISU: Kocka je bačena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da će promjena vlasti konačno značiti i oslobađanje RTCG-a i stvaranje istinskog javnog servisa obećali su poslanici većine u Skupštini. Dosadašnji potezi ne ulivaju nadu da će se to stvarno i desiti

 

Sa promjenama u Radio-televiziji Crne Gore nova vlast nije žurila. Tek prošle subote je Skupština, sa 43 glasa za, imenovala nove članove Savjeta RTCG-a. Izabrani su Bojan Baća (Univerzitet Crne Gore), Žarko Mirković (CANU), Naod Zorić (predlog nacionalnih ustanova kulture i NVO), Filip Lazović (Unija poslodavaca), Veselin Drljević (NVO iz oblasti medija), Milica Špajak i Amina Murić (NVO koje se bave ljudskim pravima), Marijana Camović-Veličković (Unija slobodnih sindikata) i Predrag Marsenić (Crnogorski olimpijski i paraolimpijski komitet).

Za ovu sedmicu je najavljena konstitutivna sjednica, a predsjednik Skupštine Aleksa Bečić je u srijedu izvlačio žrijeb kojim je ispalo da mandat od pet godina u Savjetu imaju Marsenić, Drljević, Špajak i Lazović, od četiri godine Murić, Camović Veličković i Mirković, a na tri Bojan Baća i Naod Zorić.

Bečić je najavio da novi Savjet u roku od osam dana od imenovanja treba da započne postupak izbora novog generalnog direktora RTCG-a. Za izbor novog generalnog direktora Savjet raspisuje javni konkurs koji traje 15, a najduže mjesec dana, nakon čega postoji rok od 20 dana za žalbe. Tako da bi u avgustu RTCG trebao da ima novog direktora.

Aktuelnom generalnom direktoru  RTCG-a Božidaru Šundiću, koji je na toj poziciji od  novembra 2018, mandat je trebao da traje četiri godine. On je ranije najavio da menadžerski i urednički tim  neće podnijeti ostavke. Šundić nema zakonskog osnova da kao neki od njegovih prethodnika tuže RTCG – Branku Vojičiću isplaćeno 80.000, a Rade Vojvodić potraživao blizu 250.000 eura.

Prošlonedjeljna skupštinska rasprava o RTCG-u, prošla je bez opozicije, a vladajuće partije su jednoglasno obećale da ,,javni servis” više neće služiti vlasti već građanima.

Govorilo se nadahnuto:,,Uredništvo Radio-televizije Crne Gore konačno selimo iz Splendida i vraćamo u Bulevar revolucije”, kazao je Boris Bogdanović iz Demokrata. Poslanica SNP-a Milosava Paunović nazvala je RTCG štetočinama društva. Poslanica Pokreta za promjene (PzP) Branka Bošnjak pohvalila je obrazovni program TVCG-a, ali je rekla da je informativni program ,,javno zastiđe”. Božena Jelušić, iz URA, pomenula je rijetke svijetle trenutke u radu: ,,Govorim na primjer o emisiji Mehanizam. Znamo da smo imali jednu epizodu kada je javni servis krenuo boljim putem kad su na čelu bili Mićunović i Kadija. Kad je javni servis pokušao da odgovori zadacima na putu pridruživanja EU”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 18. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BURNA UVERTIRA UOČI DODJELE TRINAESTOJULSKE NAGRADE: Duhovi vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Četnici su gospoda, tvrdi Bećir Vuković koji je predložen za predsjednika žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade. Bili i ostali, a poslije njih gospode i nema, obrazlaže dalje. Izbor Vukovića samo oslikava gdje smo. I do sada je dodjela ovog priznanja često bila praćena raznim tenzijama i oslikavala je duh vremena

 

Predlog da na čelu žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade, najvišeg državnog priznanja u Crnoj Gori, bude Bećir Vuković, pjesnik koji veliča četnički pokret, izazvao je buru.

Administrativni odbor Skupštine je pored Vukovića za članove žirija predložio prof. dr Dragana Koprivicu, mr Isidoru Damjanović, prof. dr Miletu Marka Ivanovića, dr Milenu Burić, Gorana Batrićevića i Miomira Vojinovića.

Iz DPS-a je ocijenjeno da se radi o još jednom „ekspertu u negiranju antifašističkih temelja Crne Gore.“ SDP je kritiku usmjerio na URU: „Sramotno je što je URA, a i ostale nazovi građanske partije, za komisiju koja slavi 13. jul, Dan državnosti i Dan ustanka crnogorskog naroda protiv fašizma izabrala osobu kojoj je ‘Draža vođa trećeg srpskog ustanka'“.

Predsjednik Administrativnog odbora je Milutin Zogović iz DF-a, a članovi su Luiđ Škrelja (DPS), Radoš Zečević (DF), Vladan Raičević (DF), Dragan Vukić (SNP), Momo Koprivica (Demokrate), Vladan Martinović (Demokrate), Miloš Konatar (URA), Daliborka Pejović (DPS), Suzana Pribilović (DPS), Damir Šehović (SD), Kenana Strujić-Harbić (Bošnjačka stranka) i Raško Konjević (SDP).

Kako je Vuković bio član ovog žirija i prošle godine, iz URE su odgovorili da SDP-u tada to nije smetalo. Iz DPS-a su prošlogodišnju podršku Vukoviću, koji je predložen od strane DF-a, obrazložili kao pokušaj „zdravog dijaloga“ sa jedinim djelom opozicije koji je tada učestvovao u radu parlamenta.

I ovom prilikom potvrdila se praksa nove vlasti koja uporno zanemaruje manjine. O predlogu Bošnjačke stranke da Suljo Mustafić bude član žirija, Odbor nije ni raspravljao. Objasnili su da je bio sedmi na listi, a oni biraju šest članova.

Reagovali su i iz Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore. Oni  smatraju da je Vuković „negator antifašističkih tekovina Trinaestojulskog ustanka crnogorskog naroda, te da mu ne pripada mjesto predsjednika žirija za dodjelu ovog najvišeg državnog priznanja”. Jedan od dobitnika 13-julske nagrade Vukić Pulević izjavio je da je ovo riskantan potez, preko kojeg se ne smije olako preći. Adnan Čirgić, dekan Fakulteta za crnogorski jezik, koji je ovu nagradu dobio 2018. ironično je konstatovao: „Da se kojim slučajem 13-julska nagrada može dodjeljivati posthumno, nema sumnje da bi je ovaj žiri gotovo jednoglasno dodijelio Pavlu Đurišiću, za životno djelo.“

Za Vukovića su „četnici gospoda.“ Bili i ostali, piše Vuković na portalu Vidovdan 2018. godine i dodaje da poslije njih gospode i nema. Nakon promjene vlasti, Vuković veliča DF a kritikuje Vladu,  za URU, koja ga izglasa, tvrdi da je „Udbina Udba.“ Nije mu po volji ni novi premijer Zdravko Krivokapić jer je sve više protiv njemu omiljenog DF-a. Posebno ga je šokirala vijesti da je podržao osnivanje Monitora. Piše da je na Trgu bana Jelačića kada se pojavio prvi broj Monitora bilo opšte veselje. Premda: „Nije svakome bilo do slavlja. Neki ustaški tjednici uplašili su se konkurencije, jer je Monitor na samom startu daleko dobacio, i evo do danas ne podbacuje…“ U tom stilu objašnjava i današnju situaciju: „Zar nije kohabitacija crnogorskih partizana i crnogorskih ustaša protiv crnogorskih četnika, vrlo inspirativan uzor…“  A čovjek može biti izabran da odlučuje o najznačajnijoj državnoj nagradi za 2021. godinu – 76 ljeta nakon Drugog svjetskog rata.

I do sada je dodjela ovog priznanja često bila praćena raznim tenzijama i oslikavala je duh vremena.

Prošle godine, kada se pandemija zahuktavala, nagrada je dodijeljena Institutu za javno zdravlje, doktoru Ranku Lazovići i istoričaru Živku Andrijaševiću. Jedan od lidera DF-a Milan Knežević tvrdio je da je prekršen Zakon o državnim nagradama jer on predviđa da se u jednoj oblasti može dodijeliti samo jedna godišnja Trinaestojulska nagrada.

I 2018. u žiži je bio predsjednik žirija – slikar Ranko Todorović Todor koji nakon postavljenja izjavio da „dokazani neprijatelji Crne Gore ne mogu da dobiju Trinaestojulsku nagradu.“ Da podsjetimo da je tada, a umnogome i sada, potvrde o patriotizmu izdavao DPS.

Ipak, dešavalo se i da politički nepodobni dobiju nagradu. Tako je 2015. Trinaestojulsku dobio dramski pisac Ljubomir Đurković, koji u kritikama nije štedio prošlu vlast. I to u oštroj konkurenciji – te godine KAP je predložio tajkuna Veselina Pejovića. Objasnili su da bez njega ne bi bilo ni Kombinata.

Pojedini dobitnici ove nagrade prijetili su 2013. da će je vratiti. Te godine nagrada je dodijeljena politikologu Radulu Kneževiću, književniku Iliji Lakušiću i književniku Gojku Čelebiću, bivšem ministru kulture u Vladi Mila Đukanovića od 1993. do 1996. Kritičari su bili bijesni, tvrdeći da se najznačajnija državna nagrada dodjeljuje dvojici protivnika nezavisnosti Crne Gore Lakušiću i Čelebiću, te anonimnom zagrebačkom politologu. Književnik Andrej Nikolaidis je napustio žiri u kojem su, pored njega, bili predsjednik prof. dr Dragan K. Vukčević i članovi prof. dr Predrag Ivanović, prof. dr Dragan Koprivica i prof. dr Milenko Popović. Dodjeli nagrade nijesu prisustvovali tadašnji predsjednik Filip Vujanović, niti premijer Đukanović, a svoju obavezu dodjele priznanja eskivirao je predsjednik Skupštine Ranko Krivokapić. Nagradu je dobitnicima uručio tadašnji potpredsjednik Skupštine Suljo Mustafić.

Kakav nas još skandal očekuje tokom ovogodišnje dodjele, uskoro ćemo saznati.

Na brojne kritike Vuković nije odgovarao. Za Dan je izjavio da će svoje reći tek nakon dodjele nagrade.

A odluku o predlogu Administrativnog odbora o članovima ovogodišnjeg saziva žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade donijeće poslanici na zasijedanju koje je u toku.

 

Dobitnici

Prošle godine Trinaestojulsku nagradu su dobili Institut za javno zdravlje, ljekar Ranko Lazarević i istoričar Živko Andrijašević. Književni istoričar Dragan B. Perović, istoričar Božidar Šekularac i književnik Pavle Goranović nagrađeni su 2019, a 2018. slikar Krsto Andrijašević, violončelista Aleksa Asanović i filolog Adnan Čirgić.

  1. godine nagradu su dobili vajar Miodrag Šćepanović, prof. dr David Kalaj i dr Svetozar Savić; 2016 – prof. dr Igor Đurović, pisac Milorad Popović i kantautor Miladin Šobić; 2015 – književnik Ljubomir Đurković, univerzitetska profesorica Vesna Kilibarda i slikar Srđan Vukčević; 2014 – reditelj Gojko Kastratović, istoričar umjetnosti Aleksandar Čilikov i direktor Muzeja i galerija Podgorice Niko Martinović, te godine je nagradu za životno djelo, koja se može dodijeliti svake druge godine, dobio slikar Vojislav Vojo Stanić.

Godine 2012. nagrada je pripala kompaniji 13. jul Plantaže, ŽRK Budućnost i reditelju Branku Baletiću. Marina Abramović dobila je nagradu za životno djelo; 2011 – laureati su bili reditelj Slobodan Milatović, kompozitor Žarko Mirković i istoričar Šerbo Rastoder.

Miodrag Dado Đurić primio je Trinaestojulsku nagradu za životno djelo 2010, te godine godišnjim nagradama ovjenčani su slikar Luka Lagator, književnik Radoslav Rotković i VK Primorac. Rajko Todorović Todor nagrađen je 2009, zajedno sa timom arhitekata koji je izlagao na Venecijanskom bijenalu i izdavačkom kućom CID. Dobitnici 2007. bili su šahista Božidar Ivanović, dramski pisac Veljko Radović i pjesnik Mladen Lompar, a 2005. ljekar Pero Lompar, biolog Vukić Pulević i pisac Zuvdija Hodžić.

 

Biografija potencijalnog predsjednika žirija

Bećir Vuković, rođen je 1954. godine u Kolašinu. Studirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, Opštu i jugoslovensku književnost.

Od 1980. do 2016. objavio je 16 knjiga poezije. Nagradu Risto Ratković, dobio je godinu dana nakon što se njom ovjenčao sada presuđeni ratni zločinac Radovana Karadžić, 1994. godine. Nagrada Marko Miljanov dodijeljena mu je 1989, Kočićevo pero 2010, Zlatno pero Rusije 2011…

Član je Udruženja književnika Srbije i Pokreta pjesnika Svijeta (Poetas del Mundo). Predsjednik je Društva srpskih književnika Crne Gore i Hercegovine i glavni i odgovorni urednik časopisa Srpki jug.

Na Vukovićevom zvaničnom sajtu istaknut je citat iz njegove poezije: lep je/ ni noć na njega ne može da padne/ lep je lep je.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo