Povežite se sa nama

OKO NAS

KOLAŠINSKA VLAST OPTUŽUJE ELEKTORPRIVREDU ZA MANIPULACIJE OKO IZNOSA PORESKOG DUGA: Dugovi po mjeri monopola

Objavljeno prije

na

Računajući dalekovode i trafostanice kao dio opreme, a ne kao objekte, Elektroprivreda Crne Gore (EPCG) samo na području kolašinske opštine, prema nekim procjenama, svake godine uštedi najmanje 80.000 eura. Na poreskoj prijavi te kompanije piše da je vrijednost njihove imovine za oporezivanje u Kolašinu svega nešto iznad 1,3 miliona eura, a godišnji iznos poreza tek 10.000 eura. Sudski vještak smatra da bi taj iznos morao biti devet puta veći, ukoliko se trafostanice i dalekovodi ne bi smatrale opremom.

Lako je izračunati koliko je opštinska kasa oštećena na taj način. Pri tom, EPCG stalno prijeti kolašinskoj opštini da će im obustaviti isporuku električne energije zbog duga od preko 350.000 eura.

Da nešto nije u redu sa poreskim prijavama Elektroprivrede, odnosno, Crnogorskog elektroprenosnog sistema, 2011. godine je ukazala tada nova garnitura izvršne vlasti. Od tada traju i nastojanja da se dokaže, kako tvrde, očigledno – da trafostanice i dalekovodni stubovi ne mogu biti oprema kako tumače u EPCG. Tek nakon što je nekoliko puta isključena struja u zgradi lokalne uprave, sportskoj zoni, a kolašinske ulice bile u mraku, funkcioneri lokalne vlasti su ažurnije krenuli u akciju utvrđivanja svojih poreskih potraživanja.

Zatraženo je i tumačenje Ministarstva održivog razvoja i turizma. U tom ministarstvu su u martu prošle godine zaključili da su ,,dalekovodi, trafostanice, lokalni električno-energetski vodovi, shodno čl. 9 Zakona o planiranju prostora i gradnji, objekti koji podliježu oporezivanju”. To je za Opštinu bila potvrda onoga što su i oni nastojali da dokažu. Takav stav resornog ministarstva nije mnogo promijenio u poreskim prihodima. Iznos na poreskoj prijavi Elektroprivrede za minule dvije godine ostao je isti. I dalje, tvrde u Opštini, plaćaju devet puta manji iznos.

Lokalna uprava je zbog toga pokrenula i spor pred Upravnim sudom, čija se odluka uskoro očekuje. U međuvremenu je i sudski vještak procijenio da je vrijednost imovine Elektroprivrede, koja podliježe oporezivanju, znatno veća. Prema njegovoj procjeni ta kompanija svake godine treba lokalnoj upravi da plati oko 90.000 eura, što je za trećinu više od godišnjeg računa za struju Opštine.

Prema podacima kojima raspolažu u kolašinskoj Opštini, na dalekovodima od 400 kilovolti, 220 kilovolti i 110 kilovolti raspoređeno je oko 300 stubova.

,,Bilo je nelogično da se veliki dalekovodni stub tretira kao oprema. Tražili smo i dobili tumačenje od resornog ministarstva da se radi o objektu, odnosno nepokretnosti na koju obavezno treba plaćati porez. Ne želimo da utvrdimo poresku obavezu koja nam ne pripada i to smo i potvrdili u dosadašnjim razgovorima sa predstavnicima Elektroprenosa. Oni su pokazali spremnost da sve bude u zakonskim okvirima. Čekamo odluku suda i ukoliko ona bude u našu korist to će značiti mnogo za opštinski budžet, naročito s obzirom na naše dugove za utrošenu električnu energiju”, kazao je Đorđije Živković, potpredsjednik Opštine Kolašin.

Iako je sadašnji dug prema Elektroprivredi oko 350.000 eura, on tvrdi da je za minule četiri godine lokalna uprava platila oko 270.000 eura. Ipak, dugove, koje su napravili njihovi prethodnici iz izvršne vlasti, nijesu uspjeli da izmire, pa je i prije desetak dana još jednom zaprijećeno isključenjem sa elektromreže.

,,Iako smo mnogo puta u medjima i od političkih neistomišljenika optuženi za nesposobnost i neažurnost prilikom plaćanja računa za struju, niko se nije sjetio da pomene da smo za protekle četiri godine platili taman onoliko koliko smo potrošili. Opština za uličnu rasvjetu godišnje troši oko 60.000 eura. Velika je teškoća što smo naslijedili dug za struju, koji nijesmo uspjeli da izmirimo”, kaže Živković.

U pregovorima sa Elektroprivredom je dogovoreno da se konačno utvrde međusobna potraživanja, navodi Živković, pa je zbog toga Elektroprivreda i odustala da još jednom prekine snabdijevanje ulične rasvjete, opštinskih preduzeća i ustanova, kao i zgradu Spomen doma u kojoj je lokalna administracija.

Nakon što je Ministarstvo održivog razvoja i turizma dalo tumačenje, iz PR službe Crnogorskog elektroprenosnog sistema (CGES) su kazali da to preduzeće ,,redovno izmiruje sve zakonom propisane finansijske obaveze i prema državi i prema lokalnim samoupravama”.

,,Kao nacionalni operator prenosnog sistema smatramo da je neophodan sveobuhvatan tretman naših objekata i opreme na teritoriji cijele Crne Gore, jer svi troškovi koji proističu iz vlasništva pripadaju kategoriji regulatorno opravdanih troškova. To znači da u slučaju ustanovljavanja neophodnosti plaćanja poreza po ovom osnovu, evidentirani trošak mora postati dio ukupnog regulatorno dozvoljenog troška operatora prenosa. Dalje to znači povećanje tarife za prenos za sve potrošače u Crnoj Gori”, kazali su tada u CGES.

Kako su naglasili, neophodan je ,,jedinstven tretman tog pitanja, kako se ne bi došlo u situaciju da, na primjer, potrošači iz Šavnika pokrivaju budžet opštine Kolašin, a da kolašinski potrošači nemaju proporcionalno istu obavezu popunjavanja opštinskog budžeta Šavnika.

Plaćanje takvih taksi bez promjene tarife za prenos, tvrde, je neprihvatljivo, jer bi se ,,negativno odrazilo na akcionare CGES-a, a time u procentu od 55 odsto na državni budžet i poreske obveznike u Crnoj Gori”.

S druge strane, funkcioneri odlazeće kolašinske izvršne vlasti, smatraju da i njihovi nasljednici treba da nastoje da naplate poreska potraživanja od CGES.

,,Treba imati u vidi da su godišnje obaveze EPCG prema nama značajno veće od računa za struju. To je bitna stavka u budžetu finansijski iscrpljene Opštine. Ne treba iznos poreza za nepokretnosti te kompanije prepustiti slobodnim tumačenjima. Naravno, sve treba prepustiti sudu. Sudski tumač je kazao svoje mišljenje. Ostaje da se vidi da li će Upravni sud procijeniti da je tako. U svakom slučaju jasno je da su naša potraživanja prema CGES značajna i da treba da taj novac dobijemo, odnosno da se uporedi sa dugom sa struju i to riješi kako treba”, kažu u lokalnoj upravi.

Čak iako Upravni sud odluči u korist Opštine, CGES će platiti samo dio obaveza, to jest, neće morati da nadoknadi porez za sve one godine kada je tumačenje da su stubovi i trafostanice oprema, a ne objekti za oporezivanje, bilo prihvaćeno od svih. Za koliko je zbog toga olakšana opštinska kasa još nije utvrđeno niti, kako kažu u Opštini, to ima svrhe raditi.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

NEVOLJE  RODITELJA DJECE SA AUTIZMOM: Prepušteni sebi

Objavljeno prije

na

Objavio:

I pored Centra za autizam u Podgorici, zbog nedostatka kadra i malog broja tretmana, roditelji djece su prinuđeni da svoju djecu vode u Beograd. Boravak tamo ih mjesečno košta od 800 do 1.200 eura. ,,Roditelji se snalaze kako znaju i umiju, podižu kredite, pozajmljuju, čak i prodaju nekretnine. Puno roditelja i djece je tamo i po više godina. Refundacija troškova ne postoji”, kaže Radmila Vukadinović

 

Tog maja, prije pet godina, građani Podgorice su sa strepnjom tragali za Ognjenom Rakočevićem. Lijepa priča o solidarnosti nije imala srećan kraj – jedanaestogodišnji dječak je pronađen u Morači. Tragedija je pokrenula širu priču o autizmu i neuslovima za liječenje i život osoba sa ovim razvojnim poremećajem.

Nakon dvije godine, krajem marta, otvoren je u Podgorici Centar za autizam, razvojne smetnje i dječju prihologiju Ognjen Rakočević.

Na otvaranju prvog nacionalnog centra ove vrste tadašnji ministar zdravlja Kenan Hrapović je obećao da će problem djece sa autizmom i njihovih porodica biti sistemski riješen. Tadašnji premijer Duško Marković je ustvrdio: ,,Zato od danas, i to treba da znaju svi građani, potrebe za dodatnim plaćanjima za liječenje ovih oboljenja iz džepa pacijenata i njihovih porodica, neće biti! To je sada briga Vlade i Ministarstva zdravlja”. Premijer je istakao i da više neće biti opterećenja porodica i državnog budžeta slanjem djece u zdravstvene centre u okruženju.

O tome kakvo je stanje danas, četiri godine nakon otvaranja Centra, svoje i iskustvo, kako kaže, većine roditelja djece sa smetnjama u razvoju za Monitor govori Radmila Vukadinović.

Prošle godine, njen sin koji je tada imao dvije godine i sedam mjeseci, dobija uput za liječenje na Institut za eksperimentalnu fonetiku i patologiju govora Đorđe Kostić u Beogradu. ,,Sin je imao problema sa govorom i ponašanjem. Kao roditelji koji se, u tom trenutku, prvi put susreću sa problemom te vrste, nama sve to djeluje strašno i bezizlazno. Dr Ivan Krgović, dječiji psihijatar nam detaljno opisuje problem, savjetuje nas da pođemo na Institut, jer je ključ napretka našeg sina u kontinuiranom svakodnevnom radu, što Centar za autizam u Podgorici nama i ne može da pruži. Maksimalan broj tretmana koji možemo da dobijemo u Centru je jednom nedeljno, što je premalo. Zahvaljujući dr Krgoviću, krećemo za Beograd”, priča Vukadinovićeva.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 7. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PROTESTI RADNIKA U SVIJETU, KOD NAS MUK: Kad nam (ne) živi rad

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je tokom pandemije izgubila preko 30.000 radnika, a najviše u trgovini, ugostiteljstvu i administrativnim uslužnim djelatnostima

 

„Drugarska se pjesma ori, pjesma koja slavi rad, srce gromko nek nam zbori, da nam živi, živi rad“, stihovi su koje su širom bivše Jugoslavije pjevali tokom praznika rada. Velikim radničkim paradama nekada je obilježavan 1. maj, dok su građani sa porodicama piknikovali na izletištima. Bilo nekad.

Tokom ovogodišnjeg praznika rada, obilježenog nakon teške zdravstvene i ekonomske krize, radnici u Crnoj Gori, ali i cijelom svijetu nijesu imali mnogo razloga za slavlje. U razvijenim zapadnim zemljama (poput Belgije, Francuske, Njemačke, Švedske, Engleske) i onim manje razvijenim (Turska, Indonezija, Kuba, Filipini) radnici su masovno izašli na ulice uprkos COVID-19 krizi i protestovali zbog izgubljenih radnih mjesta. Policija je gotovo u svim zemljama reagovala zbog kršenja zdravstvenih mjera, a najbrutalnije su scene viđene u Turskoj, gdje je na stotine građana uhapšeno u nasilnim demonstracijama.

Za to vrijeme situacija u Crnoj Gori je, stiče se utisak, prilično relaksirana kada je riječ o radnicima. Sindikati su otkazali tradicionalnu radničku paradu zbog zdravstvenih mjera, dok su se njihovi predstavnici oglasili sa nekoliko komentara. Međutim, uprkos zdravstvenim mjerama tokom cijele godine svjedoci smo brojnih auto-kolona, političkih i vjerskih okupljanja, kojima su se takođe branila (i brane) neka prava i uvjerenja. Radničke organizacije su, ipak, odlučile da ostanu pasivne iako je za godinu dana posao izgubilo preko 30.000 radnika.

„I ove, kao i prošle godine, aktivisti i članovi Unije slobodnih sindikata Crne Gore (USSCG) prinuđeni su da Međunarodni praznik rada obilježe bez tradicionalne prvomajske protestne šetnje, poštujući mjere za sprečavanje širenja koronavirusa i štiteći na taj način prvenstveno one svoje kolege koji su od marta 2020. godine, na prvoj liniji odbrane od ove pošasti… Uz želju da što prije dobijemo borbu sa nevidljivim neprijateljem i što prije pažnju sa dnevnopolitičkih previranja usmjerimo na očuvanje radnih mjesta, ekonomsku stabilnost i dostizanje socijalne pravde, Unija slobodnih sindikata Crne Gore svim radnicima čestita Prvi maj – Međunarodni praznik rada“, navodi se u prvomajskom proglasu USSCG-a.

Prema podacima Zavoda za statistiku (MONSTAT) na kraju 2020. godine bilo je blizu 28.000 manje zaposlenih (ukupno 176.693), u odnosu na 2019. godinu, kada je bilo zaposleno 203.545 radnika. Prema istim podacima do marta 2021. bez posla je ostalo još 6.000 radnika. Samo u Podgorici je za godinu dana bez posla ostalo više od 10.000 stanovnika. Najviše otpuštanja, prema statistici MONSTAT-a bilo je u trgovinama, uslugama smještaja i ishrane i preduzećima koja su pružala administrativne i pomoćne uslužne djelatnosti. Trgovina je privredna grana u Crnoj Gori koja, pored državne uprave, zapošljava najviše ljudi. Najviše radnika je otpušteno u tom sektoru, iako su, tokom cijele pandemije, prodavnice radile svakog dana. Naravno, radno vrijeme je bilo skraćeno, ali neke druge privredne grane, poput ugostiteljstva, nijesu radile uopšte po nekoliko sedmica.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 7. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

NEMA KRAJA REKONSTRUKCIJI PUTA BERANE – KOLAŠIN: Tunel potopljen, sumnje isplivale

Objavljeno prije

na

Objavio:

Završetak radova na putu preko Bjelasice kasniće godinu i koštaće nekoliko miliona više. U međuvremenu, jačaju sumnje da se u taj posao ušlo zbog privatnih interesa kompanija čiji su vlasnici bliski partijama iz prethodne Vlade

 

Tunel Vranjak na regionalnom putu između Berana i Kolašina, kroz planinu Bjelasicu, konačno je probijen, ali su probijeni i svi rokovi za završetak puta. Iako je trebalo da bude izgrađen prošle godine, dionica puta Lubnice – Jezerine, kako je najavljeno, biće završena tek krajem ove godine.

Prolongiranje roka za završetak radova uslovile su podzemne vode koje su se pojavljivale nekoliko puta tokom izgradnje tunela. U Upravi za saobraćaj tvrde da je taj problem trajno saniran nakon proboja tunela kroz Bjelasicu, ali ostaje nejasno zašto se u tako složen projekat ušlo bez adekvatnih priprema i istraživanja. Pa su  nepredviđene okolnosti i dodatni radovi povećali cijenu za čak tri miliona.

Radovi na putu Jezerine – Lubnice izvode se na ukupnoj dužini 14,44 kilometra i podijeljeni su na četiri dionice. Iz Direkcije javnih radova kažu da na prvoj dionici Lubnice rade rekonstrukciju puta u dužini od 6,61 kilometar i izgradnju galerije duge 80 metara. Na drugoj dionici Jelovica rekonstruisaće put od oko tri kilometra, a na četvrtoj put dužine manje od jednog kilometra. Najkompleksnija je treća dionica Klisura, na kojoj se rekonstruiše put od 3,87 kilometara i gradi tunel Vranjak dužine 2.814 metara.

Radovi na izgradnji tunela nedavno su opet bili zaustavljeni usljed pojave obimne količine podzemne vode, dotoka i do 200 litara u sekundi. Fotografije koje svjedoče o tome, tačnije o još jednoj poplavi u tunelu, objavio je nedavno na svom fejsbuk-profilu Boris Raonić iz Građanske alijanse. „Radovi je trebalo da budu završeni prije pola godine, a da se potom, sa završetkom puta, gradi žičara koja povezuje ski-centre Kolašin 1450 i Kolašin 1600. Ali, niko se nije sjetio da ispita teren. Kada su počeli da rade, vidjeli su da ima podzemnih voda dotoka 200 litara u sekundi“, napisao je Raonić.

On tvrdi da je pad tunela promijenjen da bi išao prema planiranoj mHE, a da će čitav projekat stajati više od 50 miliona. Raonić ističe da je izvođač radova blizak jednoj partiji u BiH, koja ima sestrinsku firmu u Crnoj Gori. Riječ je o kompaniji Euroasfalt iz Sarajeva, čiji je vlasnik Hamid Ramić, jedan od finansijera SDA. U Crnoj Gori se šuška da je Ramić donator i Bošnjačke stranke, čiji je kadar Osman Nurković, ministar saobraćaja i pomorstva u Vladi Duška Markovića, u čijem mandatu je Euro asfalt u Crnoj Gori dobio poslove vrijedne čak 60 miliona evra.

Cjelokupni projekat kojim se skraćuje put između Berana i Kolašina se finansira iz kredita Evropske banke za obnovu i razvoj. U Upravi za saobraćaj kažu da je za sada za rekonstrukcije ove dionice  potrošeno 32 miliona, a da je u ovogodišnjem budžetu planirano još 13. Međutim, nepredviđene okolnosti uslovile su povećanje troškova. ,,Cjelokupna vrijednost ugovora će biti negdje oko 48 miliona. Znači, biće tri miliona eura više nego što je planirano u početku. Sljedeće godine, nakon završenog tehničkog pregleda i dobijanja upotrebne dozvole platićemo izvođaču još tri miliona”, kazao je Dušan Kokić iz Uprave za saobraćaj.

Monitor je odavno postavio pitanje zašto se u ovaj posao ušlo bez adekvatnih istraživanja i zašto je, kako je na to ranije upozorila NVO Akcija za socijalnu pravdu, dozvoljeno da se u trup državnog puta ugrađuju cijevi za mini elektrane u Beranama, koje gradi Hidroenergija Montenegro.

Valjalo bi podsjetiti da je prvu dionicu puta, od Berana do Lubnica, u dužini od trinaest kilometara, gradila kompanija Bemax. Ta kompanija je istovremeno na istoj trasi gradila male hidroelektrane, otkupivši većinski paket akcija firme Hidroenergija Montenegro od Olega Obradovića. Bemax je taj posao iskoristio da o državnom trošku u trup puta ugradi cijevi za mHE.

Za taj poduhvat trebale su im velike količine eksploziva, posebno na dionici preko krševitog prevoja Zdravac. Nevolja je bila u tome što su istom trasom prolazile cijevi gradskog vodovoda, a Bemax ih je eksplozivom oštetio čak jedanaest puta. Računajući i onda kada je, eksplozivnom šalitrom zamućena voda, stigla do slavina u gradu, gdje je (prema zvaničnim podacima) otrovano oko dvije i po hiljade stanovnika Berana, a pretpostavlja se da je još toliko prebolovalo trovanje ne potražeći ljekarsku pomoć.

Bemaxu je zbog toga i suđeno ali su, u nedostatku dokaza, kompanija i njen izvršni direktor Veselin Kovačević, oslobođeni optužbi. Bemax je nesmetano nastavio da gradi državni put i svoje male hidroelektrane. Sve njihove hidroelektrane nalaze se sa strane Bjelasice koja pripada Beranama, odnosno slivu rijeke Lim. Počevši od one najveće, Jezerine, pa nizvodno rijekom Bistricom, prema Limu. Njihov prvobitni plan je bio na na tom potezu izgrade čak osam hidroelektrana, ali su ih na dionici bližoj gradu, mještani sela Buče omeli u tome, organizujući, prvi u Crnoj Gori, žestoke proteste.

Put Berane – Kolašin, preko Bjelasice, ima status regionalnog puta i širine je šest metara. Teško je zamisliti neku veću frekvenciju saobraćaja na toj saobraćajnici, posebno teretnih vozila i autobusa. Isto kao što je teško zamisliti kako će se na najvišim dionicama održavati put u zimskom periodu.

Najteže od svega je, ipak, pronaći ekonomski interes da se na jednom regionalnom putu probija tunel dužine skoro tri kilometra. Zato u NVO Akcija za socijalnu pravdu sumnjaju da se u poduhvat izgradnje puta ušlo zbog ineresa kompanije Bemax i vlasnika malih elektrana.

A onda su se još isprepletali partijski interesi, kada je posao povjeren Euroasfaltu. Šira javnost se sa njenim poslovanjem upoznala prošle godine, kada im se krajem prošle godine urušio veliki most u izgradnji na zaobilaznici oko Rožaja. Iz Uprave za saobraćaj tvrde da će nastalu štetu, mjerenu milionima, snositi ,,Euroasfalt, njegovi podizvođači i firme koje su vršile nadzor”.

Sada iz NVO Akcija za socijalnu pravdu traže i reviziju posla oko puta Berane – Kolašin i tunela Vranjak. I da se potom  kompletna dokumentacija dostavi nadležnom tužilaštvu.

                                                                                             Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo