Povežite se sa nama

OKO NAS

MLADI KOLAŠINCI USPJEŠNI PROMOTERI LJEPOTA SJEVERA: Nezaboravni trenuci zavičaja

Objavljeno prije

na

Pejović, Šćepanović i Vujisić svojim fotografijama na društvenim mrežama  uspješno promovišu  turističku ponudu, ljude i način života na sjeveru

 

Najatraktivnije fotografije na društvenim mrežama minulih nekoliko godina, često, i malo poznatih  prirodnih dragulja  sjevera Crne Gore djela su trojice mladih Kolašinaca. Različitih su zanimanja, senzibiliteta i afiniteta, ali im je zajednička potreba da kroz objektiv fotoaparata zabilježe mjesta i ljude koji su ih opčinili ljepotom i autentičnošću.  Na taj način Željko Pejović, Mirko Šćepanović i Vedran Vujisić  doprli su do hiljada turista i zainteresovali ih za Kolašin.

Fotografije su bile efektna  „pozivnica“  da se dođe do planinskih masiva, siđe u kanjone rijeka, malo poznate pećine, da se svladaju nepristupačni vrhovi. Uspješno godinama podsjećaju na značaj onoga  čega su mještanima oči pune, a ljudima iz gradova  duše željne.

Alpinista i kanjoning vodič Željko Pejović o svakoj svojoj avanturi  napravi i interesantnu zabilješku, ilustrovanu desetinama fotografija. „Tamo  se priroda preigrala, dala je sebi previše slobode“, to je bio njegov utisak po povratku  sa Treštenog  vrha na Maganiku.  Vrh je opisao  kao „čudan, izolovan, tajnovit, sačuvan od ljudskog uticaja“.

Ljudima je, priča on, nekad teško da  povjeruju da se  neobični pejzaž Maganika nalazi u kolašinskoj opštini. Škrapari i jame na Treštenom vrhu  skoro da su  nepoznati.  Do njih se stiže preko Rovaca. To je nepristupačan predio koji zadaje glavobolju svakom ko sam pokuša da ga savlada.

Pejović kaže  da je Trešteni vrh „najbolje razvijena kraška erozija na području Crne Gore“. U obliku je škraparskog  stola, prošaran jamama bezdanicama, škraparskim bunarima i japagama. „Prolazi se kroz kamene lavirinte,  terase, sipare, prolazi se pored mjesta gdje su brojni ostaci avionske nesreće 11. septembra  1973. godina… Mnoštovo utisaka i mnogo truda. Dočeka vas vrh sa više stotina kamenih skulptura. Cijeli kraj je nestvaran, surov, prava geografska laboratorija na otvorenom,  koja bi mogla poslužiti i za snimanje naučno-fantastičnih filmova“, napisao je Pejović na svojem Facebook profilu.

Đavolja imena, a oko njih božanska ljepota, zapisao je, nakon obilaska kanjona Višanjske rijeke u Rovcima. Prije Željkove ekipe, tamo je bila još samo jedna grupa  stranih speleologa. ,,Višanjska rijeka izvire ispod Đavoljih greda, i sa još dvije rječice formira Mrtvicu. Plijeni ljepotom. Mislili smo da niko nije prolazio taj kanjon, ali izgleda da je to prije učinila grupica Čeha. Oni su speleolozi, koji su istraživali jednu pećinu u neposrednoj blizini izvorišta”, objašnjava Pejović.

Prošao je još jednim kanjonom, malo poznatom i turistima i Kolašincima. Kaže da kroz kanjon Trnovičke rijeke,  prije, nije bilo prolazaka, pa tako ni bilo kakvih informacija.

Pejović često napravi i crticu o autentičnim ljudima koje sreće i uspješno prenese njihovu životnu  filozofiju, muke i radosti.

Mirko Šćepanović je geodetski tehničar, koji je svoj hobi pretvorio u posao i, kaže, solidnu  zaradu. Spojio je ljubav prema katunu Vranjak i gajenju konja pa godinama živi od organizovanja jahačkih tura. Njegov profil na Instagramu (Bjelasica_mountain) prava je riznica zamimljivih fotografija, zapažanja i anegdota. Fotografije pričaju svakodnevicu stočara, ljetima na Bjelasici ispod drvenih krovova starinskih koliba, izgubljenim stadima, ukusu šumskog bilja i mirisu mladog kajmaka.

„Ljudi koji dolaze u naš  grad očekuju nešto drugačije, nesto što će prvi put vidjeti, probati, osjetiti… Imamo toliko naših jela, načina spremanja, starih objekata koje su ljudi ranije koristili. Sve to prate zanimljive priče, istorijske i one iz života običnog čovjeka. Sve je to dobar turistički prizvod. Nikad neće faliti onih koji žele to iskustvo“, objašnjava mladi Kolašinac.

Minulo ljeto, dok je cijela turistička  prvreda bilježila gubitke, Mirko je, kaže imao rekordnu sezonu sa nekoliko stotina organizovanih tura. Smatra da je tome značajno doprinijela i spacifična reklama na Instagramu.

Vujisić je dvadesetjednogodišnji student Fakulteta političkih nauka, a u rodnom gradu poznatiji je kao fotograf  bez kojeg ne može da prođe ništa bitno za varoš i njene ljude.

Dobitnik je posebne nagrade na foto-konkursu Naša kulturna baština – evropsko nasljeđe koji su organizovali delegacija EU u Crnoj Gori i EU info centar. Publici se, ranije, predstavio fotografijama Biogradsko jezero – Biser Bjelasice, Tara – Suza Evrope i Alpska dolina sela Lipovo kod Kolašina. Živi u Lipovu,  selu okruženom masivima Sinjajevine, Komova, Vratla i Vučja. To je, priča,  bilo  i presudno da izabere da jezikom fotografije pokaže šta ga fascinira, inspiriše, šta mu  je  važno i čemu teži.

„Uvijek me privlačila priroda, najviše pejzaži i živopisni krajolik koji mi  je  na dohvatu ruke“, kaže  Vedran.

Tvrdi da „fotograf, treba da zna gdje i zašto da klikne”. Godinama  je  učio kako napraviti dobru fotografiju, kako funkcioniše fotografska oprema i kako se ponaša u različitim svjetlosnim uslovima. Ipak, objašnjava, najvažnije  je  aparat nositi sa sobom kad god  je  moguće, „jer se lako propusti neki trenutak koji traje samo par sekundi i potom je zauvijek  izgubljen”.

Vedran, kazali su kritičari, „poručuje da fotografija omogućava ono što drugi oblici umjetnosti ne mogu“. Kolašin sa okolinom, smatra naš sagovornik, može biti neiscrpna inspiracija umjetnicima.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAŠTVO I POLICIJSKA TORTURA: Vide mučenje, ali ne i mučitelje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službenici Uprave policije su tokom 2020. godine mučili Jovana Grujičića, Benjamina Mugošu i Marka Boljevića kako bi iznudili priznanja i dokaze za podmetanje bombe u Hotelu Grand i ispred kuće visokog policijskog funkcionera Duška Golubovića. Tužilaštvo u predmetu mučenja Grujičića vidi mučenje, ali ne i mučitelje

 

Crnogorski istražni organi od 2015. godine nijesu otkrili ko je bacio bombu na Hotel Grand i  na kuću tadašnjeg visokog policijskog službenika Duška Golubovića. Međutim, ponovo su otkrili da su službenici sistema skloni da upotrebom brutalne sile fabrikuju dokaze i iznude potrebna priznanja i svjedočenja.

Tužilaštvo je za ova krivična djela izvelo pred sudiju Jovana Grujičića i Benjamina Mugošu, dok je Marko Boljević naveden kao svjedok. Sva trojica su naveli da su pod prisilom dali prvobitne izjave u policiji. Međutim, u sudskom postupku pravosnažno su oslobođeni Grujičić i Mugoša. Njihov pravni zastupnik – advokat Damir Lekić za Monitor kaže da je utvrđeno kako je Grujičić u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio na liječenju u psihijatrijskoj ustanovi u Dobroti.

Lekić i Boljevićev advokat Novica Milošević Osnovnom državnom tužilaštvu podnijeli su krivične prijave za torturu nad njihovim branjenicima. Domaći i strani vještaci medicinske struke utvrdili su da su sva trojica bili mučeni i zlostavljani u policijskoj stanici onako kako su opisivali tokom postupka.

Osnovno tužilaštvo je slučaj torture razdvojilo u tri predmeta. Za svaku žrtvu odvojeni predmet. Dok se u slučajevima Mugoše i Boljevića sumnjiče policajci i očekuju suđenja, u predmetu Grujičića je osnovna tužiteljka Maja Knežević po drugi put odbacila krivičnu prijavu protiv službenika policije.

Akcija za ljudska prava (HRA) izrazila je protest zbog takve odluke. Ističu da je tada medicinskim nalazima ,,potvrđeno da je mučen da bi se od njega iznudio iskaz”.

,,Grujičić je tada primoran da ‘prizna’ izvršenje krivičnog djela koje nije učinio – postavljanje eksplozivnih naprava na kuću Duška Golubovića i lokal Grand – a u međuvremenu ga je i sud pravosnažno oslobodio te optužbe”, saopštili su iz HRA.

U toj nevladinoj organizaciji smatraju da je odluka o odbacivanju krivične prijave donijeta bez sprovođenja djelotvorne istrage, koja bi bila ,,hitna, temeljna i nepristrasna”. Punomoćnik Jovana Grujičića, advokat Damir Lekić, podnio je pritužbu Višem državnom tužilaštvu u Podgorici protiv nove odluke o odbacivanju krivične prijave, a HRA je 9. septembra po drugi put podnijela pritužbu Tužilačkom savjetu zbog nesavjesnog i nezakonitog rada državnih tužilaca u tom predmetu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo