Povežite se sa nama

MONITORING

Na opasnom putu

Objavljeno prije

na

Budući da vlade zemalja Zapadnog Balkana nastoje da pokažu posvećenost reformama na putu pridruživanja Evropskoj uniji, mnogi koraci se preduzimaju kako bi bila unapređena vladavina zakona i borba protiv organizovanog kriminala. Dok su stabilizacija institucija, ojačavanje policijskih snaga i međunarodne saradnje doveli do novih hapšenja osumnjičenih i suđenja u Srbiji i Hrvatskoj, centar mafijaških aktivnosti na Balkanu pomjeren je ka Kosovu i Crnoj Gori”. Tako situaciju na Zapadnom Balkanu ocjenjuje Mateo Albertini nezavisni analitičar iz Milana u studiji pod naslovom Jadranska veza: Veze mafije od Italije do Zapadnog Balkana koja je ovih dana objavljena i na internet stranicu balkananalysis.com iz Američke. Autor se bavio prošlošću, sadašnjošću i budućnošću organizovanog kriminala na Zapadnom Balkanu, njegovom evolucijom i saradnjom sa najvećim mafijaškim sindikatima Italiji.

Albertini smatra da se zavjesa nad Kosovom i Crnom Gorom ,,tek diže”. ,,Crna Gora, mala dinarska država, pošto je predstavljala centar krijumčarenja cigareta tokom ratnih godina, postala je dobro poznata još prije sticanja nezavisnosti 2006. kao tranzitna stanica za kokain i heroin, slobodna zona za novu vrstu organizovanih kriminalaca sposobnih da koriste državni mehanizam i javne finansije kako bi oprali novac stečen krijumčarenjem ljudi i narkotika”, napisao je italijanski stručnjak.

Po Albertiniju, u decembru 2010. su objavljene dvije važne priče koje mogu pomoći objašnjenju trenutne situacije u regionu Zapadnog Balkana. Prvo je Dik Marti, švajcarski poslanik u Savjetu Evrope (SE), najstarijoj regionalnoj integraciji na Kontinentu, objavio 14. decembra u izvještaju SE tvrdnje kako bi dokazao da se premijer Kosova, Hašim Tači, nalazio na čelu mreže trgovine ljudskim organima tokom rata u pokrajini 1998-1999. dok je predvodio Oslobodilačku vojsku Kosova.

Nedjelju kasnije, 21. decembra, dogodilo se, po Albertiniju, nešto mnogo tiše, ali možda mnogo značajnije: Milo Đukanović podnio je ostavku na mjesto premijera Crne Gore. ,,Mnogi posmatrači posvjedočili su da je Đukanović diskretno bio primoran da to učini, zbog međunarodnog pritiska oko dugogodišnjih optužbi za šverc cigareta”.

Albertini podsjeća da je sudski pretres protiv Đukanovića završen 2009. jer je uživao diplomatski imunitet. ,,Međutim, prema tužiocu Đuzepeu Šelziju, učešće tadašnjeg predsjednika Crne Gore u tom predmetu bilo je jasno,” napisao je ovaj stručnjak.

Albertini ukazuje kako su se u dugotrajnoj istrazi o švercu cigareta iz Crne Gore u Italiju koju su sprovele vlasti sa druge strane Jadrana, dva imena često pojavljivala: Stanko Subotić i Branislav Mićunović, navodni vođa ,,beogradske frakcije” kriminalne organizacije čija je baza u Crnoj Gori. Italijanski nedjeljnik Espresso, objavio je da su protiv njih kancelarije javnih tužilaca iz Napulja i Barija do kraja istrage o švercu cigareta, prikupile 4.000 strana dokumenata, uključujući snimke razgovora i svjedočenja.

Novi talas balkanske mafije bio je predmet nedavne istrage američke Agencije za borbu protiv narkotika (DEA), koja je počela 2009. u saradnji sa lokalnom policijom i tajnim službama nekoliko zemalja, a u najvećoj mjeri Grčke i Španije. Njeno kodirano ime je, ironično, Balkanski ratnik, kojim se naglašava veza između mafijaških ratnih vođa iz 1990-tih i onih iz naredne decenije, primijetio je Albertini.

U nekada teško zamislivoj zajedničkoj operaciji, DEA i srpska BIA pomogle su zaplijeni 2,7 tona kokaina u međunarodnim vodama kraj obale Južne Amerike, 17. oktobra 2009. Droga je imala uličnu vrijednost od oko 170 miliona dolara. ,,Gangsteri koji su navodno bili zaduženi za pošiljku poticali su iz Srbije i njenog primorskog susjeda Crne Gore.”

Ta ,,istorijska zajednička istraga” ukazala je na postojanje ogromnog međunarodnog lanca krijumčara narkotika, koji operiše od Urugvaja do Balkana. Prema medijskim izvještajima, DEA je identifikovala dva ,,vruća” imena na vrhu piramide: Darka Šarića, biznismena rođenog u Crnoj Gori navodno dobro povezanog sa Vladom Crne Gore, i Gorana Sokovića, koga je policija uhapsila početkom februara u Pljevljima na sjeveru Crne Gore – rodnom gradu obojice inkriminisanih.

Albertini podsjeća da je poslije te operacije zvanični Beograd sumnjao u povezanost crnogorske države sa Šarićevom mrežom.

Po italijanskom analitičaru, srpska zabrinutost na kraju se potvrdila: Soković je oslobođen brzo nakon hapšenja, pošto je državni tužilac Crne Gore zaključio da ne postoji dovoljno dokaza za njegovo gonjenje.

Đukanović – tada premijer – prokomentarisao je da se slaže sa odlukom tužioca, pošto Ustav Crne Gore zabranjuje izručenje svojih državljana. On je tada rekao u intervjuu za B92, da nema razloga ni za odbijanje zahtjeva Darka Šarića da dobije crnogorsko državljanstvo koji je on uputio nekoliko dana prije nego što je za njim raspisana međunarodna potjernica (iako je prethodno zatražio državljanstvo Srbije u vrijeme kad je Crne Gora postala nezavisna 2006.)

,,Izgleda da se nešto čudno dešava u toj maloj balkanskoj zemlji: ne samo da šef države podržava oslobađenje međunarodno traženog bjegunca, ali je takođe naveo moguće sigurno mjesto za njegovo skrivanje”, primijetio je Albertini.

Rapravljajući o ovome, Albertini prije svega postavlja pitanje istorijske prirode: Kako je balkanska mafija postala u periodu između 2003. i 2011. jedna od najmoćnijih kriminalnih organizacija u Evropi?

(U sljedećem broju: Fragmentacija italijanskog organizovanog kriminala i novi Sveti balkanski savez)

Prijetnje po Evropu

Londonski Ekonomist ocijenio je prošle nedjelje da kriminalne grupe čije je sjedište na Balkanu predstavljaju prijetnju veću nego ikada po Evropu. Povod je bila presuda kraljevskog suda u Kingstonu, južnom dijelu Londona, petorici aktera na ukupno 104 godine zatvora u procesu ,,vrša za jastoge”, krijumčarenje više od 250 kilograma kokaina velike čistoće. Jedan od osuđenih na 24 godine je prema Ekonomistu Crnogorac Zoran Dresić, mada ostali ostrvski mediji kažu da je Hrvat, koji je kada je uhapšen prije godinu dana prvobitno pokazao lažni pasoš na ime Veljko Protić.

,,Postoji regionalna veza grupe,” kazao je predstavnik britanske Agencije za borbu protiv organizovanog kriminala SOCA. Britanske vlasti imaju dokaze da je Dresić direktno radio za balkanske kriminalce. Možda je čak bio britanski krak velike bande koja je razbijena prošlog mjeseca u Brazilu. ,,Srpski i crnogorski kriminalci se pojavljuju kao glavna prijetnja u svjetskoj trgovini kokaina”, izjavio je tim povodom Ken Galager, šef operacija SOCA za Evropu.

Autor članka u Ekonomistu, poznati britanski stručnjak za Balkan Tim Džuda, piše kako je prva balkanska kriminalna grupa koja se pojavila na svjetskoj pozornici klan Darka Šarića. Redovi ovog klana su ispunjeni ljudima poznatim u toj branši kao „ljudi bez vrata” – bikovskog vrata, obrijanih glava, od kojih su mnogi u ratovima na Balkanu 1990-tih naučili šta je disciplina i okrutnost.

Za razliku od svojih prethodnika, koji su većinom bili posrednici, Šarićeva družina je sama dopremala drogu u Južnu Ameriku. Pored ostalih tehnika, vjeruje se da oni koriste slabo plaćene crnogorske pomorce na trgovačkim brodovima da ih prevoze preko Atlantika.

,,Svjetska kriza bacila je u očaj i brojne pomorce koji su iznenada ostali bez dobro plaćenih poslova. Zato su posljednjih godina mnogi uhljebljenje našli s one strane zakona, kod poslodavaca koji vladaju međunarodnim narko-tržištem”, izjavio je ovih dana nekadašnji šef beogradske policije, a sada advokat Marko Nicović. Nicović je za novosadski Građanski dnevnik, kazao kako u tavoj situaciji izuzetak nisu pomorci iz Crne Gore i Hrvatske.

Po njemu za pretovar ogromnih pošiljki droge iz Južne Amerike za zapadnu Evropu koriste se luke Dures, Drač i Valona u Albaniji, zatim Bar u Crnoj Gori, te Ploče i Rijeka u Hrvatskoj.

Ekonomist pak piše da sadašnji balkanski krijumčari sakrivaju svoj kargo u bilo čemu, od kontejnera do konzervi sardina, prelazeći Atlantik. Vjeruje se da 550 kilograma kokaina koji su prošle godine pronađeni sakriveni u konzervama voća pripada klanu Nešić.

Džuda podsjeća i da su tri Crnogorca i jedna osoba sa Kosova u maju uhapšeni i optuženi za pokušaj krijumčarenja 42 kilograma kokaina na brodu Risan. On je navodno u vlasništvu crnogorske kompanije, ali je plovio pod zastavom Monaka.

Džuda konstatuje da su se balkanski gangsteri internacionalizovali, ali to se desilo i sa naporima policija svijeta da ih uhvate. Tako se poslije razbijanja Šarićeve bande trojici njenih članova sada sudi u Srbiji, poslije zaplijene 2174 kilograma kokaina u Urugvaju 2009. godine. Krajem aprila, policija u Republici Srpskoj, u Bosni i Hercegovini, uhapsila je Zorana Ćopića, biznismena koji je navodno bio glavni Šarićev perač novca.

Džuda ocjenjuje kako se veliki dio saradnje koju su evropski zvaničnici obezbijedili na Balkanu u posljednje vrijeme može pripisati želji vlada u regionu da se pridruže EU. ,,Međutim, uz pokušaje rasvjetljavanja promjena na kriminalnoj sceni u ovom regionu, treba znati da je crta koja dijeli jednog kriminalca, biznismena i političara veoma maglovita da bi se Evropljani osjećali bezbjedno”. zaključio je britanski publicista.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo