Povežite se sa nama

Izdvojeno

PODJELE UNUTAR PRAVOSLAVNE CRKVE ZBOG PUTINOVE AGRESIJE NA UKRAJINU: Mitropolit Joanikije u ulozi glasnogovornika Kremlja

Objavljeno prije

na

EP je prvi put eksplicitno izrazio „zabrinutost zbog pokušaja Pravoslavne crkve u zemljama kao što su Srbija, Crna Gora i BiH, a posebno u njenom entitetu RS, da promovišu Rusiju kao zaštitnicu tradicionalnih porodičnih vrijednosti i učvršćuje odnose između države i crkve“. Patrijarh  Porfirije je tokom susreta sa šefom Delegacije EU u Srbiji Manuelom Žiofreom kazao da se SPC ne prepoznaje u kvalifikacijama EP-a „zbog toga što ne odgovaraju stvarnosti“

 

 

Evropski parlament (EP) je 9. marta donio rezoluciju kojom se osuđuju pokušaji Rusije da iskoristi napetosti među etničkim grupama na Zapadnom Balkanu kako bi raspirila sukobe i podijelila zajednice u cilju destabilizacije  regiona.

Na iznenađenje mnogih, EP je prvi put eksplicitno izrazio „zabrinutost zbog pokušaja Pravoslavne crkve u zemljama kao što su Srbija, Crna Gora i Bosna i Hercegovina, a posebno u njenom entitetu Republici Srpskoj, da promovišu Rusiju kao zaštitnicu tradicionalnih porodičnih vrijednosti i učvršćuje odnose između države i crkve“. Ubzo je reagovala informativna služba Srpske pravoslavne crkve (SPC) osudivši „stavlјanje SPC u ulogu uzročnika ‘napetosti među etničkim grupama na Zapadnom Balkanu“ te da je takav stav rezolucije „suprotan činjenicama i zalaganju crkve u svakodnevnom životu“. Srpska crkva je takođe ustvrdila da je njeno pominjanje „zasnovano isklјučivo na dubokim istorijskim predrasudama i tendenciozno kreiranim stereotipima“ koje „nije iznenađujuće, ali, svakako, jeste duboko razočaravajuće“.

Patrijarh srpski Porfirije Perić je 15. marta tokom susreta sa šefom Delegacije Evropske unije u Srbiji ambasadorom Emanuelom Žiofreom potvrdio da se SPC ne prepoznaje u kvalifikacijama rezolucije EP-a „zbog toga što ne odgovaraju stvarnosti“. Srpski patrijarh je takođe nekoliko puta pozvao vjerni narod da se moli za mir jer „rat nikome nikada nije doneo dobro“. Patrijarh je namjerno izbjegao detaljnije se odrediti o ratu i slijedi liniju svog rođaka i predsjednika Srbije Aleksandra Vučića.

Sa druge strane, posmatrači i analitičari primjećuju da je SPC do sada jedina crkva koja dosljedno ćuti na rusku invaziju i razaranje Ukrajine. SPC je odbila zajedno sa patrijarsima drugih pravoslavnih crkvi osuditi bezumne postupke Kremlja koji, osim masovnog ubijanja civila, granatira i ruši pravoslavne crkve i hramove širom Ukrajine.

Prošle nedjelje mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije Mićović je istupio iz navodno „neutralne pozicije“ koju zauzima Srbija i njena Patrijaršija. U besjedi nakon liturgije na Nedjelju pobjede pravoslavlja je prvo abolirao boljševičko-komunističku Rusiju za zločine i krvavi progon miliona pravoslavnih vjernika, sveštenika i arhijereja i izjavio da je zapravo „zlo bezbožništva, ateizma i komunizma došlo iz protestantske Evrope“. Ovakvu istorijsku novost nije ni probao pojasniti. Onda se osvrnuo na „događaje“ u Ukrajini koji su  „sve posljedice bezbožništva koje se tamo bilo ukorijenilo, i naravno, mnogi svjetski mešetari su tu gledali svoj interes“.

O kakvom se bezbožništvu tu radi je ranije „pojasnio“ Joanikijev brat i književnik Milutin Mićović koji je na društvenim mrežama objavio da je „rat posljedica bolesti, najviše ideološke, koju u posljednje vrijeme širi ‘demokratski NATO'“ i da onaj „ko se ne razumije u Svjetlost i Mir taj ništa ne zna ni o ratu, batrga se u stvarnosti kao zelenski“ (uz očigledno namjerno napisano ime ukrajinskog predsjednika malim slovom kao znak nipodaštavanja). Na kraju je 4. marta književnik Mićović, inače dobitnik državne nagrade Miroslavovo jevanđelje, nejevanđeovski se zapitao „Šta misle ove Crnogorci? Hoće li i oni u ukrajince?“ (uz ponovo napisano Ukrajinci malim slovom vjerovatno iz istih pobuda omalovažavanja).

Mitropolit Joanikije je dalje u besjedi nastavio da se moramo „saosjećati sa pravoslavnim narodom u Ukrajini, prije svega da se molimo za taj narod koji se, nažalost, međusobno zavadio, a i kod nas ima mnogo podjela i zavađa“. Mitropolit je još obznanio „otkrovenje“ čiji stil po mnogima neodoljivo podsjeća na Putinovog propagandistu Mariju Zaharovu, da je „ i Crna Gora projektovana da bude mala Ukrajina kao i da se ovdje kao i u Ukrajini naprave podjela i da nažalost dođe do sukoba kao što je došlo u Ukrajini“.

Na kraju besjede Joanikije je priznao da je „danas najteže Ukrajinskoj pravoslavnoj crkvi, našoj braći koju predvodi blaženjejši mitropolit Onufrije“ opet prećutavši o kakvim se teškoćama radi.

Mitropolit Onufrije je poglavar Ruske pravoslavne crkve u Ukrajini čiji zvanični naziv je Ukrajinska pravoslavna crkva- Moskovski patrijarhat (UPC-MP) i nju SPC i Joanikije smatraju za „kanonsku pravoslavnu crkvu koja je u jedinstvu sa Moskovskom patrijaršijom i sa svim drugim pravoslavnim crkvama u Vaseljeni“. Onufrijeva ruska crkva ima podršku oko 20 odsto ukrajinske populacije pretežno raspoređene na istoku zemlje koji trenutno podnosi glavni udar ruske agresije. Pravoslavna crkva u Ukrajini koju je priznala Vaseljenska patrijaršija (Majka-Crkva svih pravoslavnih sa sjedištem u Carigradu) ima podršku oko 65 odsto ukrajinskog stanovništva. Nju je  kao jedinu kanonsku crkvu priznala i Aleksandrijska patrijaršija zajedno sa grčkom i kiparskom crkvom, a procedura priznanja je pokrenuta i u još nekoliko pravoslavnih crkvi.

Nakon priznanja Pravoslavne crkve u Ukrajini, Moskvovska patrijaršija koju predvodi patrijarh Kiril Gunđajev je prekinula sve veze sa drugim crkvama koje su je priznale i krenula u uspostavljanje paralelne raskolničke pravoslavne crkve na globalnom nivou. U toj namjeri Ruska crkva najviše računa na SPC koja se još nije usudila da uđe u otvoreni raskol sa Carigradom i drugim crkvama za račun Moskve. Moskovski patrijarh Kiril je, po dokumentima iz arhiva tajnih službi na kratko otvorenim po raspadu Sovjetskog Saveza, još u mladosti postao doušnik i agent zloglasnog KGB-a pod kodnim imenom Mikhailov i kao sveštenik RPC je zastupao boljševičke stavove pred Svjetskim savezom crkava u Ženevi kako u Sovjetskom Savezu nema progona vjernika i crkve. Kasnije je Kiril postao poznat po raskalašnom i luksuznom životu i po trgovini cigaretama koje su odlukom Kremlja bile oslobođene akciza i koje je preprodavao na domaćem tržištu gdje je Ruska crkva zaradila milijarde dolara, a mnogi ga optužuju da su dodatne milijarde završile u njegovom džepu. Mnogi smatraju da stoga nije nikakvo čudo što Kiril podržava agresiju Vladimira Putina koji je i sam bio agent KGB-a

Očito je da više  nema više podjele među pravoslavnom braćom u Ukrajini koja se pričinjava Joanikiju. Za razliku od svog šefa Kirila, Onufrije je od početka rata pozvao svoj vjerni narod na jedinstvo i odbranu teritorijalnog suvereniteta i slobode Ukrajine i nazvao Putina bratoubicom zbog oružane agresije. Onufrije je opet prije nedjelju dana istakao da je njegova crkva –„crkva ukrajinskog naroda“ i da Ukrajina „prolazi kroz tešku golgotu izazvanu napadom na našu zemlju od strane trupa Ruske Federacije“ dodavši da „je poginuo veliki broj civila, uključujući starce, žene i đecu; uništena je humanitarna infrastruktura – bolnice, porodilišta, škole, sirotišta; a preživjeli su primorani da napušte svoje domove“. Do sada je sedam eparhija Ruske crkve u Ukrajini (UPC-MP) odlučilo da se više ne moli za patrijarha Kirila na liturgiji zbog njegove podrške agresiji dok se čitava Ruska crkva u Ukrajini moli za ukrajinsku armiju da se uspješno odupre agresoru. Takođe 280 sveštenika i monaha Ruske crkve u Rusiji je potpisalo javni apel kremaljskim nalogodavcima da prekinu krvoproliće navodeći da „ljudi koji daju ubilačka naređenja, idu ne u (vječni) život, nego u vječnu muku“ direktno aludirajući na Putina i njegovu kliku zbog bratoubilaštva. Ruska parohija Svetog Nikolaja u Amsterdamu je javno osudila ponašanje patrijarha Kirila i nakon prijetnji ruske ambasade napustila RPC i stavila se pod jurisdikciju Vaseljenske patrijaršije.

Do sada su ruske invazione trupe razorile ili teško oštetile 28 pravoslavnih sabornih hramova i crkvi uključujući i veliki saborni hram u Harkovu, na istoku zemlje. Na sajtu Onufrijeve crkve se detaljno navode razaranja hramova i zločini nad vjernicima koje vrše Putinove trupe.

Sve ove vijesti su glasno prećutane od strane mitropolita Joanikija i ostalih arhijereja SPC-a. Na portalu Mitropolije crnogorsko-primorske nema nijedne vijesti o stradanju pravoslavnih Ukrajinaca od ruke velikoruskog agresora već se kao vijest iz Ukrajine navodi upad u manastir Svete Trojice na zapadu Ukrajine i kako su neki manastiri opljačkani i monaštvu prijećeno od strane ukrajinskih ekstremista. Portal Mitropolije kao i SPC-a je glasno prećutao apel preko 300 svjetskih pravoslavnih teologa i profesora bogoslovije kojim se osuđuje „podrška mnogih iz jerarhije Moskovske patrijaršije ratu predsjednika Vladimira Putina protiv Ukrajine“ koja je „ukorijenjena u obliku etno-filetističkoga religioznoga fundamentalizma, totalitarnoga karaktera, koji je nazvan „ruski svijet”. Bogoslovi teolozi navode da je  „načelo etničke organizacije Crkve osuđeno na (svepravoslavnom ) Carigradskome saboru 1872. godine. A to lažno učenje o etnofiletizmu je zapravo osnova ideologije ‘ruskoga svijeta“. Mnogi istu ideologiju prepoznaju u Srpskoj crkvi i konceptu „srpskog sveta“.

Onufrije je tokom protestnih litija Mitropolije crnogorsko-primorske nakon izglasavanja Zakona o slobodi vjeroispovijesti davao snažnu podršku pravoslavnoj crkvi u Crnoj Gori i lično učestvovao u velikoj litiji u Podgorici zajedno sa pokojnim mitropolitom Amfilohijem Radovićem. Joanikije i SPC su mu se „odužili“ ćutanjem   i podrškom Putinovom narativu. Za utjehu Ukrajincima ostaje simbolično sakupljanje humanitarne pomoći koje će SPC poslati Onufriju u Kijev, ako ga do tada Rusi ne sravne sa zemljom.

„Mi ne dijelimo i ne opredjeljujemo se politički između Rusa i Ukrajinaca, volimo ih jer su to naša braća“, ne trepnuvši zaključio je Joanikije.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

FOKUS

NOVINARKA PROTIV MAFIJE: Olja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Istraživačka novinarka Olivera Lakić i njen portal Libertas obavještavaju  javnost o vezama državnih struktura sa organizovanim kriminalom. Ona još nije dočekala optužnicu protiv kriminalaca koji su je prije četiri godine s leđa upucali ispred ulaza zgrade, gdje stanuje. Prije toga je bila meta više fizičkih i verbalnih napada, koji nijesu do kraja rasvijetljeni

 

Da li bi i kada Specijalno državno tužilaštvo (SDT) procesuiralo bivšu predsjednicu Vrhovnog suda Vesnu Medenicu, koja se trenutno nalazi u istražnom zatvoru, ili ponovo otvorilo istražni postupak u slučaju sumnjive saradnje između pripadnika Agencije za nacionalnu bezbjednost (ANB) Petra Lazovića i Ljuba Milovića, da portal Libertas nije objavio dokumenta Europol-a (evropske policije), koja ih sumnjiče za teška krivična djela? Možda bez tih informacija ne bismo ni znali da je SDT već zatvorilo slučaj policajaca-saradnika kavačkog klana.

Nakon objavljene dokumentacije Europola uslijedilo je hapšenje Vesne Medenice i još najmanje 12 osoba zbog sumnje da su bili dio organizovane kriminalne grupe. Miloš Medenica je još nedostupan tužilaštvu, navodno se u Beogradu liječi od bolesti zavisnosti.

Prema istraživanjima Libertasa, Europol je tužilaštvu i policiji u julu prošle godine dostavio dokument sa transkriptima komunikacija policijskih službenika Petra Lazovića i Ljuba Milovića sa poznatim kriminalcima Radojem Zvicerom, Veljkom Belivukom, Markom Miljkovićem i drugima. Kada je prošlog ljeta objavljeno da su Lazovići omogućili Belivuku i Miljkoviću, beogradskim kriminalcima optuženim za teške zločine, da uđu u Crnu Goru, bivši glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić ubjeđivao nas je da je Zoran Lazović „najbolji crnogorski policajac“, dok je njegov sin samo izvršavao službene zadatke.

Specijalni tužilac Saša Čađenović u januaru je, za vrijeme Katnićevog mandata, donio odluku da u radnjama mlađeg Lazovića i Milovića nema krivičnog djela. Novoizabrani glavni specijalni državni tužilac Vladimir Novović naložio je da se predmet ponovo otvori. Milivoje Katnić je saopštio da nije Čađenović odbacio prijavu protiv Lazovića, već Specijalno državno tužilaštvo dok je on njime rukovodio. Ponovo je pojasnio kako je policijski službenik radio svoj posao.

„Čađenović je uzeo komunikaciju, fotografiju, stotine poruka. Petar Lazović je dao izjavu na 40 strana. Nakon toga su pozvane starješine da daju izjavu, izvršena je provjera podataka – da li su pokrenute mjere tajnog nadzora, angažovani svjedoci saradnici… Po onome što ja znam, Europol je izanalizirao našu odluku i prihvatio činjenicu“, kazao je Katnić za Antenu M. On tvrdi da su dokumenta Europol-a objavljena „nelegalno“, i da se time crta meta njemu i njegovoj porodici. Cilj je, kaže, „da se Crna Gora predstavi kao država koja ne može da funkcioniše kao samostalna, suverena, antifašistička država“.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 13. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PREDSJEDNIK PRIVREDNOG SUDA – VOĐA ORGANIZOVANE KRIMINALNE GRUPE?: Od Vrhovnog suda do ZIKS-a

Objavljeno prije

na

Objavio:

Iskustvo  uči da bi do pravosnažnog okončanja postupka protiv Blaža Jovanića i Vesne Medenice mogle proći godine. Crnogorsko pravosuđe još će se duže nositi sa posljedicama njihove vladavine. Ako dobije priliku da se oporavi

 

Nedugo za Vesnom Medenicom, nekadašnjom VDT i višestrukom predsjednicom Vrhovnog suda, u pritvorsku jedinicu spuškog zatvora (ZIKS, ili po novom, UIKS) stigao je predsjednik Privrednog suda Blažo Jovanić. Direktno iz kancelarije nakon što je, prema nezvaničnim informacijama, osumnjičen da je zloupotrijebio položaj i formirao kriminalnu organizaciju koja je, u makar desetak stečajnih postupaka, stranke oštetila za iznose koji se mjere milionima eura.

I površno upućeni u višedecenijska dešavanja u pravosuđu prepoznali su, u tom spletu okolnosti, još jedno preklapanje u biografijama dvojca koji je, godinama, vedrio i oblačio ovdašnjim sudnicama. I blisko sarađivao – formalno i, sumnja se, neformalno – na predmetima od zajedničkog interesa.

Kada je Blažo Jovanić, sa mjesta parničara i sudije Osnovnog suda u Podgorici, u aprilu 2014, neočekivano izabran za predsjednika Privrednog suda, preskačući uobičajenu dinamiku napredovanja u sudskoj hijerarhiji, analitičari nijesu imali dileme o uzrocima njegovog profesionalnog uzleta. Baš kao ni u ocjeni da je za tu odluku, operativno, najzaslužnija bila Vesna Medenica. Razlike su bile samo u interpretativnim finesama.

Jedni su  imenovanje Jovanića cijenili kao „pokušaj Medenice da zaštiti predmete koji se direktno tiču članova i poslova uže familije Đukanović“, dok su drugi bili direktniji, tvrdeći da je Jovanić „doveden na tu odgovornu funkciju direktno po nalogu Aca i Mila Đukanovića, a sve u cilju da se kontroliše prodaja imovine Kombinata aluminijuma u stečaju“.

Slijed događaja potvrdio je ova predviđanja. Ali i pokazao da se Jovanićeve ambicije nijesu zadržavala samo na zaštiti interesa  prve familije.

Pronevjera novca iz blagajne Vrhovnog suda, 2006. godine, dovela je Jovanića u fokus interesovanja javnosti. On je tada, kao šef  kabineta tadašnjeg predsjednika Vrhovnog suda Ratka Vukotića osumnjičen da je zloupotrijebio položaj i učestvovao u pronevjeri skoro 330 hiljada eura iz sudske kase.  Jovanić, tada već sudija Osnovnog suda, oslobođen je sumnji usljed nedostatka dokaza (ceh je platila blagajnica).

O kolopletu veza i uticaja svjedoči i epizoda iz poslovne biografije njegovog brata Bora Jovanića. On je, kao carinik, osuđen na godinu zatvora zbog primanja mita u vrijeme kada je Blažo već bio sudija Osnovnog suda. Nakon pola izdržane kazne pomilovao ga je tadašnji predsjednik Filip Vujanović. Na prijedlog Duška Markovića, ministra pravde iz tog doba. Javnost je, zahvaljujući NVO MANS, saznala da je Jovanić vraćen na posao u Upravu carina, suprotno svim zakonskim propisima. Podigla se prevelika prašina, Jovanić je napustio Upravu carina i novi posao našao kod Aca Đukanovića.

Kao sudija Osnovnog suda Blažo Jovanić je opravdao očekivanja svojih zaštitnika i promotera. Po tužbi Stanka Subotića osudio je Monitor. Kada je propao pokušaj da nas osudi za nanošenje duševnog bola kontroverznom tužiocu (čije je saslušanje odbio) Jovanić je Monitor proglasio krivim zato što, navodno, Subotićevo reagovanje nije objavljeno na zakonom propisan način.

Vijesti je osudio zbog prenošenja izjave poslanika Nebojše Medojevića koji je kritikovao (tadašnju) privatizaciju Željezare u Nikšiću i doveo u pitanje kredibilitet njenih novih vlasnika. Isti su, da pomenemo, kasnije pobjegli iz Nikšića ostavljajući dugove a odnoseći sa sobom svu vrjedniju pokretnu imovinu kompanije.

Konačno je dara prevršila mjeru, pa je Jovanić, kao sudija u postupku po tužbi kompanija Lutrija i Džek pot (Sava Grbović i Branislav Mićunović) protiv Daily Pressa (izdavač Vijesti) i MANS-a, izuzet zbog pristrasnosti. Tek nakon trećeg zahtjeva tuženih.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 13. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

UZ DAN POBJEDE NAD FAŠIZMOM: Naši majski porazi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Šta je nama njihova borba dala? Poneki vijenac na memorijalima palim borcima više govori o licemjerju potomaka nego o slavi predaka, a iskazivanje vojne moći tokom invazije na susjeda daleko je od svijetle antifašističke istorije

 

Slavio je opet ovog vikenda Stari kontinent i Dan Evrope i Dan pobjede nad fašizmom. Kokteli, vijenci, koncerti, vojna parada na Crvenom trgu, a u srcu Evrope – rat.

Ove godine Danom pobjede se obilježilo 77 godina od kraja Drugog svjetskog rata, a Danom Evrope pet godina manje od pokretanja inicijative za stvaranje Evropske unije. U zemljama EU posebna važnost se daje Danu Evrope i deklaraciji Roberta Šumana koja je udarila temelj evropskom pomirenju i otvorila vrata da stari neprijatelji, prije svih Francuska i Njemačka, krenu novim putem.

U Njemačkoj i Francuskoj danas – Emanuel Makron se sreo sa veteranima iz Drugog svjetskog rata na ceremoniji pod Trijumfalnom kapijom, da bi narednog dana govorio na konferenciji Budućnost Evrope u Strazburu. Predložio je i novu evropsku organizaciju koja bi omogućila demokratskim evropskim nacijama da pronađu novi prostor za političku saradnju. Naravno, centralni dio govora bila je aktuelna situacija u Ukrajini.

U  Rusiji tradicionalna vojna parada. I kod njih umjesto sjećanja na desetine miliona onih koji su dali živote za neki bolji svijet, sve puca od političkih poruka koje se vrte oko rata u Ukrajini. Slovo Z je tu da podsjeti, ako je neko imao nedoumica. Vladimir Putin je u govoru ponovio da se ruska vojska u Ukrajini bori za bezbjednost Rusije i da je razlog za invaziju to što NATO prijeti Rusiji na njenim granicama. „Rusija je pozvala Zapad na otvoreni dijalog, potragu za kompromisnim rješenjem uz međusobno uvažavanje interesa. Sve je bilo uzalud. Zemlje NATO-a nisu htjele da nas saslušaju, što znači da su imale potpuno drugačije planove. Bile su u toku pripreme za operaciju u Donbasu, invaziju na zemlju koja je istorijski naša, uključujući i Krim. U Kijevu su objavili potencijalnu nabavku nuklearnog oružja, a NATO je počeo da preuzima vojnu kontrolu na teritorijama sa kojima se graničimo“, govorio je Putin.

Na strazburškoj konferenciji ni Makron, a posebno Ursula van der Lejen nijesu ispustili da kontrastiraju događaje obilježavanja velikog praznika u Rusiji i Strazburu. Osvrćući se na ženu koja se pojavila sa svojom bebom na svečanosti u Strazburu, Lejenova je rekla da želi da 9. maj proslavi „ovu sliku, daleko moćniju od bilo koje vojne parade“.

Mi na Balkanu, Evropa u malom. Samo mnogo gori. Ne odričemo se zlog sjemena.

Dragan LUČIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 13. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo