Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Sahrana drevnog grada

Objavljeno prije

na

Decenijsko propadanje Kotora, najljepšeg grada na Crnogorskom primorju, odvija se tiho u sjenci medijske pažnje koja prati dešavanja u susjednim gradovima. Pod višegodišnjom upravom Demokratske partije socijalista uz pomoć koalicionih partnera, SDP ili LP, drevni Kotor koji uživa status dijela svjetske prirodne i kulturne baštine doživio je ekonomski i duhovni sunovrat. Kotorska privreda je desetkovana. Nestalo je i ugašeno najmanje desetak moćnih kompanija, fabrika, trgovačkih i hotelskih preduzeća, vrhunskih sportskih klubova, kulturnih institucija i društava koje su Kotor činili bogatim i uspješnim primorskim gradom.

Danas gotovo nevjerovatno zvuči podatak da je drevni Kotor prije dvadesetak godina bio središte Jugooceanije, najveće pomorske kompanije u SFRJ, čija upravna zgrada, oronula i napuštena na obali zaliva Boke danas predstavlja spomenik pljačke i javašluka vlasti sa početka devedesetih prošlog vijeka.

Uništena je kotorska industrija sa pet fabrika različitih namjena, izgrađenih od Kotora do Perasta. Tužnu sudbinu doživjeli su i kotorski hoteli, restorani, poznate gradske kafane, HTP Fjord, Slavija i Dojmi, kojih su se putem burazerske privatizacije dokopali nesposobni tajkuni, kumovi i prijatelji istaknutih DPS funkcionera.

Kotor gubi značaj regonalnog centra iz kojeg su iseljene ili obezvlašćene brojne institucije, od Istorijskog arhiva, Regionalnog zavoda za zaštitu spomenika kulture, Pomorskog muzeja, registra brodova Lojd, Centra državne bezbjednosti do Uprave prihoda.

Vlast je uspjela da poljulja ugled Kotora sklapajući sumnjive dilove sa licima sa Interpolovih potjernica koji stoje iza velikih investicija. Glavni poslovni partneri Opštine su biznismeni za kojima tragaju policije evropskih i zemalja iz regiona.

Gotovo 80 odsto ukupnog poslovnog prostora kojim raspolaže grad, najznačajniji kulturno-istorijski spomenici, vile, palače, gradski bedemi, lokali, prešli su u vlasništvo ili dugogodišnji zakup firmi Trekom, odnosno Bastion komerc čiji su vlasnici osumnjičeni za kriminal. Njihovim kapitalom finansirane su izborne kampanje DPS.

Uoči lokalnih izbora 2008. godine, na predlog predsjednice Opštine Kotor Marije Ćatović odbornici DPS, HGI i LP donijeli su odluku kojom je kompaniji Trekom bez obaveznog javnog nadmetanja ustupljen poslovni prostor od oko 3000 kvadrata na period od 35 godina po cijeni od 1,8 milion eura! Firma Trekom taj iznos isplatila je unaprijed za svih 35 godina zakupa. Ćatovićka je na tim izborima osigurala još jedan predsjednički mandat.

Propadanje grada proteklo je bez znakova bunta i glasne kritike Kotorana koji uprkos svemu glasaju DPS. Svoje neslaganje radije iskazuju kroz specifičan humor, pokriveni maskama na karnevalskim zabavama.

Ovogodišnji zimski karneval održan nakon dva odlaganja u nedjelju 4. marta, bio je drugačiji od dosadašnjih. Građanski duh grada kao da je oslobođen jer su karnevalske grupe pripremile provokativne performanse koji upozoravaju na dubinu ambisa u koji je Kotor upao.

Prije tradicionalnog spaljivanja karnevalskog Krnja, lutka koji personifikuje glavnog krivca za sva nedjela, muke i nevolje koje su grad spopale u protekloj godini, karnevalske maske prošetale su gradom. Originalan je bio nastup grupe Karampana koja je maskom Sahrana Kotora odala posljednju počast umrlom gradu. Mrtvački sanduk Kotora, uz muziku posmrtnog marša pratila je povorka ožalošćenih građana odjevenih u duboku crninu i kotorskih gospa u bundama i šeširima sa crvenim karanfilima u rukama, koje su se lelekale: „Kotore đe si, nema te niđe, na nijednu kartu svijeta….” Povorku su pratile djevojke sa vjenčevima i posljednjim pozdravima kulturi, vaterpolu, Fjordu, Rivijeri, Bokeljki…..

Zanimljivo je da je u karnevalskoj grupi Karampana koja organizuje sprovod propalom Kotoru, njegovoj privredi, sportu i kulturi, učestvovao izvjestan broj pristalica vladajućih stranaka DPS i SDP, onih pod čijom je vlašću Kotor i poharan. Kritika je navodno upućena Podgorici iz koje sva zla dolaze, kao da je gradonačelnica Maja izabrana sa liste nezavisnih kandidata.

„Sa carskim, kraljevskim i gospodskijem gradom Kotorom, gradom koji je perjanao vjekove a sebi dozvolio da ga neki antihristi i propali komunisti dovedu na prosjački štap”, oprostio se kotorski advokat Boško Grgurević.

„Sve ono što su generacije Kotorana stvarale, jednoj bandi je uspjelo da uništi za manje od dvadeset godina”, kazao je u oproštajnom govoru.

Posebno je bila upečatljiva izvedba grupe Oriđinali koji su transparentom Borba protiv kolektivne aMNEzije i bijelim odorama dozvali duhove preko 24 broda nekada bogate kotorske Jugooceanije.

Kako je ove godine organizaciju karnevalske fešte preuzela Opština uz pokroviteljstvo Ministarstva turizma i održivog razvoja nije jasno kako je gradonačelnici Maji Ćatović i ministru Predragu Sekuliću izmakla kontrola glavne karnevalske maske koja je imala dvojni muško-ženski lik u kojem su prepoznati „Braca i Seka” koja je izazvala toliko kontroverzi. Prema tvrdnjama dobro upućenih Kotorana namjera organizatora bila je da se na završnoj svečanosti kao glavni krivci spale „Braco i Seka” koji presonifikuju Mila Đukanovića i Anu Kolarević.

Kotorska prva dama višestruka je kuma sa prvom sestrom pa je ispala krajnje nezgodna situacija u kojoj se na karnevalu koji „proteštatica” organizuje na lomaču prinosi niko drugi do kuma i lider Majine partije. Uzalud su pljuštali demanti, saopštenja i reagovanja iz zgrade kotorske Komunitade.

Iako je maska preimenovana u novi par Ministero Leks Montanjar – ministar kulture Branislav Mićunović sa pomoćnicom Lidijom Ljesar – koji su krivi što je Kotor po novom zakonu o lokalnoj upravi izbrisan sa liste gradova i upisan na listu naseljenih mjesta, pređašnja tumačenja likova kojima se sudilo i koji su izgorjeli na Maceu ostala si ista.

Karnevalske svečanosti pratila je živa izdavačka aktivnost Kotorana koje ni u najtežim trenucima ne napušta duh i spremnost za humor.

Štampana su dva humorističko-satirična lista, Karampana i Ćakulona.

Oba imaju dugu tradiciju praćenu velikim pauzama u izlaženju. Karampanu je 1926. osnovalo Srpsko pjevačko društvo Jedinstvo. Ćakulona je pokrenuta u naselju Muo 1886. godine, obnovio ju je Filip J. Vujošević u periodu od 1912-1996.

Karampana koju kao glavni i (ne)odgovorni urednik potpisuje dr Jovica Martinović, obiluje „škercama” i „botunadama” na specifičnom bokeškom govoru, prepunom romanizama i blagim komentarima na mnoge pojave i ljude koji su obilježili život grada u protekloj godini.

Nakon duže pauze štampana je i Ćakulona koju u vidu samizdata priprema NVO Ćakulona a uređuje advokat Boško Grgurević.

Ćakulona je izašla uoči karnevala u 1.000 primjeraka koji su gotovo rasprodati po cijeni od dva eura. U tekstovima na kojima je radilo oko 50 saradnika, od univerzitetskih profesora, sudija, arhitekata do ribara, koji obiluju vrsnim humorom i posebnom kotorskom satirom, na jeziku za koji je drugima potreban rječnik, komentariše se kotorska zbilja, lokalna vlast, događaji, ličnosti, veze i kadrovi, projekti, tenderi… Tekstovi ne nose potpis autora niti se imena prozvanih gradskih likova pominju, ali se svako može lako prepoznati u njima. Glavni urednik Grgurević je pojasnio svrhu aktiviranja Ćakulone: „List ima obavezu da razveseli citadine, da lokalnoj vlasti ukaže na greške, da se svi usput lijepo zabave i da im se malo uljepša ova tužna svakodnevica i nemaština. Ovo su ostaci ostataka renesansnog duha starokotorana koji su ga uprkos svemu održali”.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

EUROPOL  IDENTIFIKOVAO NAJOPASNIJE KRIMINALNE MREŽE NA KONTINENTU: Mapa evropskog podzemlja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da kriminalno savezništvo ne poznaje jezičke, nacionalne, rasne ili vjerske barijere možda najbolje potvrđuje podatak da je među članovima 821 registrovane kriminalne mreže zastupljeno ukupno 112 nacionalnosti, pri čemu je dvije trećine kriminalnih mreža sastavljeno od pripadnika više nacionalnosti

 

Europol je prošle nedjelje objavio analizu kojom su objedinjenji podaci svih država članica Evropske Unije i 17 partnerskih zemalja Europola van EU o najopasnijim kriminalnim mrežama u Evropi. Rezultat je popis najopasnijih i najorganizovanijih kriminalnih grupa i njihovih članova. „Napravljen je jedinstven skup podataka o 821 kriminalnoj mreži najvećeg rizika, s opsežnim informacijama o svim aspektima koji ih opisuju i pomažu u procjeni njihove prijetnje. Ove kriminalne mreže, čije članstvo premašuje 25 .000 pojedinaca, odabrane su na temelju kriterijuma prijetnje koju predstavljaju. Te su mreže aktivne u nizu područja kriminala, od trgovine drogom do krijumčarenja migranata, imovinskog kriminala i drugih“, piše u izvještaju objavljenom na sajtu EUROPOL-a. Da bi lakše razumjeli pomenuti broj pripadnika kriminalnih organizacija „najvećeg rizika“, pomenimo da je on veći od broja zimus popisanih stanovnika Kotora, Danilovgrada, Ulcinja, Tivta, Pljevalja… Takođe, podaci nedavno predstavljeni u Briselu pokazuju kako kriminalne organizacije usko sarađuju sa svojim kolegama iz regiona, drugih djelova Evropa ali i onima sa drugih kontinenata. Tako je u izvještaju pod nazivom “Dekodiranje najopasnijih kriminalnih mreža EU“ navedeno da je nekoliko različitih kriminalnih grupa, sastavljenih od članova porijeklom iz bivših jugoslovenskih republika – Crne Gore, Slovenije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine i Srbije „u velikom obimu“ uključeno u krijumčarenje kokaina iz Južne Amerike do različitih evropskih odredišta. Analizom pobrojanih kriminalnih mreža identifikovane su njihove osnovne karakteristike i „snažno prisustvo“ širom EU i regiona Zapadnog Balkana. „Oni su, takođe, uspostavili veoma snažno prisustvo u Latinskoj Americi, iskorišćavajući mogućnosti za korupciju u ključnim lukama i u brodarskim kompanijama. Oni na taj način vrše sveobuhvatnu kontrolu nad snabdijevanjem kokainom. Neke od ovih grupa su specijalizovane i, u velikoj mjeri, uključene u razne oblike nasilja, profesionalne otmice i pogubljenja, korupciju, pranje novca, trgovinu oružjem i eksplozivom i falsifikovanim dokumentima. Nasilje se, uglavnom, koristi kao odmazda za izgubljene ili propale pošiljke droge, ali i za sticanje dominacije nad teritorijom ili lancem snabdijevanja”, navodi se u izvještaju.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PONOVNO PODIZANJE OPTUŽNICE U SLUČAJU PREDSJEDNIKA OPŠTINE BUDVA I JOŠ 20 OSUMNJIČENIH: Jesu li ispravljeni nedostaci optužnice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da dopuni optužnicu, na koju je sutkinja Vesna Kovčević imala dosta primjedbi,  Specijalno tužilaštvo je imalo rok od dva mjeseca.  Optužnica je dopunjena, a odgovor na to koliko kvalitetno,  će dati ročište za njenu kontrolu

 

 

Specijalno državno tužilaštvo ponovo je podiglo optužnicu protiv predsjednika Opštine Budva Mila Božovića i još 20 osumnjičenih, koju im je, prethodno, Viši sud u Podgorici vratio na doradu. To je zvanično objavljeno na sajtu Specijalnog državnog tužilaštva, ali u saopštenju osim inicijala osumnjičenih i krivičnih djela za koje se terete, nije bilo ni riječi o tome na koji način i kojim dokazima su dopunili optužnicu.

Da li će njihova dopuna biti dovoljna da vijeće sutkinje specijalnog odjeljenja Vesne Kovačević uvjeri da treba da se potvrdi tužilački akt biće poznato nakon kontrole optužnice, koja tek treba da bude zakazana.

Malo je poznato javnosti i zbog čega je sutkinja Kovačević presavila tabak i rekla da po prvoj optužnici ne treba da se sudi.

Prema rješenju koje je Monitor imao na uvid sutkinja Kovačević navela je da optužnica ne sadrži jasne i valjane razloge u pogledu postojanja osnovane sumnje u odnosu na okrivljene, odnosno ne sadrži razloge koji bi zadovoljili nezavisnog posmatrača da vjeruje da su okrivljeni osnovano sumnjivi da su izvršili svako krivično djelo koje je predmet optužbe.

Obrazlažući svoj stav, ona je kao jedan od razloga da vrati optužnicu navela  da Specijalno državno tužilaštvo nije pružilo konkretne dokaze da su Božović i suspendovani pomoćnik direktora Uprave policije Dejan Knežević odavali povjerljive bezbjednosne informacije ljudima iz kriminalnog miljea.

Tokom analize dokaza koji su joj predočeni, pravnu zamjerku našla je i kada je riječ o komunikaciji koju su prema tvrdnjama SDT-a, putem SKY aplikacije imali pripadnici ove kriminalne grupe

Naime, u aktu SDT-a koji se poziva na Skaj prepisku Ljuba Milovića, Radoja Zvicera, Ivana Stamatovća, Petra Lazovića i Milete Ojdanića, prema onome što je utvrdila sutkinja Kovačević, nema tačnih i preciznih podataka, odnosno poruka koje je uputio okrivljeni Dejan Knežević iz kojih bi se moglo utvrditi postojanje osnovane sumnje kada je tačno odao ili saopštio neki podatak, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbijednost Crne Gore.

To je samo jedna pravna primjedba u nizu. Sitnih i krupnih. Među sitnijim je primjedba sutkinje da je kod ličnih podataka okrivljenog Milete Ojdanića navedeno  da je bivši službenik policije što je suprotno odredbama člana 100 i člana 192 ZKP-a koji tačno taksativno navodi koje podatke treba da sadrži optužnica „ a što se tiče ličnih podataka okrivljenih lica pa je u ovom dijelu neophodno izvršiti ispravku optužnice“.

Jedna od krupnih je i to što  je sutkinja Kovačević od SDT-a tražila  da precizira kada je Milo Božović prikupljao informacije i koristio ih za potrebe kriminalne organizacije, jer nijesu navedeni konkretni dokazi, ni sadržaj komunikacija ostvarenih preko SKY ECC aplikacije iz kojih to proizilazi.

“Nije navedeno ni kojim konkretno informacijama je okrivljeni Milo Božović, kao poslanik u Skupšini Crne Gore i član Odbora za bezbjednost i odbranu Skupštine CG, imao pristup i koje je to informacije isti odavao kao poslanik u Skupšini CG i član Odbora za bezbjednost i odbranu Skupštine CG kriminalnoj organizaciji, što optužnicu u tom dijelu čini nejasnom i nepreciznom”, piše u odluci suda.

Od SDT-a je zatraženo i da navede kada je Božović postao poslanik obzirom da je ovaj optuženi prilikom kontrole optužnice predočio sudu da u vrijeme kada je navodno odavao podatke sa Odbora za bezbjednost nije ni bio poslanik.

U dokumentu suda se navodi da u optužnici nijesu precizirane uloge Ljuba Milovića i Milete Ojdanića koje je SDT označio kao organizatore, kao ni to na koga su oni to uticali da postavlja njima bliska lica na rukovodeća mjesta u Upravi policije, radi dobijanja podataka označenih stepenom tajnosti i da novcem stečenim kriminalnom djelatnošću na parlamentarnim izborima u avgustu 2020. godine utiču da glasači ne ostvare svoje biračko pravo.

Osim toga, u činjeničnom opisu i obrazloženju predmetne optužnice, smatra sutkinja Kovačević,  treba konkretizovati na osnovu kojih dokaza se utvrđuje da su okrivljeni kojima se stavlja na teret optužnicom radnja mučenja lica koji su pripadnici suprostavljenih kriminalnih organizacija, to i činili, te gdje, kada i koga su tačno mučili. Takođe, zahtijeva se od tužilaštva da precizira koje su podatke okrivljeni Ivan Stamatović, Nebojiša Bugarin, Petar Lazović, Marko Novakovič, Milan Popović i Goran Stojanović, kao policijski službenici, odavali kriminalnoj organizaciji.

Kod dijela optužnice koji se odnosi na opis na koji način su optuženi krijumčarili drogu sutkinja je uočila i da u obrazloženju nema nikakvog bližeg navođenja iz kojih to tačno komunikacija, ostvarenih preko SKY ECC aplikacije, proizilazi ono što se navodi u činjeničnom opisu.

„Tačnije, koje to konkretne komunikacije, između koga i od kada potvrđuju da su okrivljeni kojima se navedeno krivično djelo stavlja na teret učestvovali u neovlašćenom prenosu radi prodaje opojne droge kokain. Naprotiv, u tom dijelu predmetne optužnice SDT samo uopšteno navodi da su pojedini okrivljeni komunicirali u vezi sa predmetnom zaplijenom, iz čega izvodi zaključak da su okrivljeni neovlašćeno prenosili istu, piše u rješenju.

Pored toga, u predmetnoj optužnici za sud je bilo nejasno i iz kojih dokaza proizilazi osnovana sumnja kako je vršena raspodjela opojne droge i način na koji se to radilo.

Dio njenog rješenja odnosi se i na bivšeg pomoćnika direktora Uprave policije Dejana Kneževića, koji se tereti da je odavao tajne podatke, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbjednost Crne Gore.

„Ali je ostalo nejasno koja je to sadržina telefonskih razgovora prikupljenih sprovođenjem mjera tajnog nadzora određenih po naredbama sudije za istragu Višeg suda u Podgorici, a koje bi ukazivale zaista da ih je odavao okrivljeni Dejan Knežević, osim što SDT navodi da isto proizilazi iz SKY ECC prepiske Ljuba Milovića, Radoja Zvicera, Ivana Stamatovća, Petra Lazovića i Milete Ojdanića, bez navođenja tačnih i preciznih podataka odnosno poruka koje je uputio okrivljeni Dejan Knežević iz kojih bi se moglo utvrditi postojanje osnovane sumnje kada je imenovani okrivljeni tačno odao, ili posljedice za bezbjednost Crne Gore. saopštio neki podatak, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbjednost Crne Gore, navodi se u rješenju.

Da dopuni optužnicu Specijalno tužilaštvo je imalo rok od dva mjeseca. Šta su za taj period uspjeli da urade pitanje je na koje će odgovor dati ročište za kontrolu optužnice.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

KONTROLA DRŽAVNIH PREDUZEĆA: Prepuštena sama sebi i partijama

Objavljeno prije

na

Objavio:

U nekim preduzećima pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta mijenjani su više puta tokom jednog mjeseca. ,,Kada čitate uslove za obavljanje pojedinih poslova, bude jasno fingiranje i način zapošljavanja, kaže Marija Popović-Kalezić, izvršna direktorica CEGAS-a

 

 

Državna preduzeća prepuštena su samima sebi i država ni zakonski ni suštinski ne kontroliše ono što je državni udio, tj. vlasništvo, zaključak je istraživanja 177 državnih i opštinskih preduzeća koju je uradio Centar za građanske slobode (CEGAS).

CEGAS je u februaru uputio na adrese 177 državnih i opštinskih preduzeća zahtjeve za slobodan pristup informacijama, kojim su tražili da im se dostave podaci o broju zaposlenih, zaključno sa 31. decembrom 2023. godine. Pored toga, traženi su i pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji, uslovima i načinu korišćenja službenih vozila, o uslovima i načinu zapošljavanja.

Sva ova pitanja odnose se na preko 20 hiljada zaposlenih koji rade u državnim i opštinskim preduzećima.

Od ukupnog broja preduzeća, 52 odsto njih nije odgovorilo na zahtjev za slobodan pristup informacijama. Ispostavilo se da javna preduzeća različito tumače i odnose se prema Zakonu o SPI, pa su neki objašnjavali da nijesu u zakonskoj obavezi da to urade, dok drugi uopšte nijesu odgovarali na zahtjev.

,,Ukidanjem Zakona o javnim preduzećima, i njihova ‘zavisnost’ od Zakona o privrednim društvima, pravno dozvoljava potpune praznine, kada je odgovornost javnih preduzeća u pitanju. Naše istraživanje je pokazalo koliki je broj onih koji su u zakonskom roku odgovorili na Zahtjev o slobodnom pristupu informacijama, gdje brojka svakako nije pohvalna, ali ne čudi u odnosu na zakonska rješenja. Neki su tražili ‘pravni interes CEGAS-a’, dok su drugi tajnim proglašavali i interna akta, koja bi očekivali na sajtu tih preduzeća (Rudnik uglja, Pljevlja)”, kaže za Monitor  Marija Popović-Kalezić, izvršna direktorica CEGAS-a.

Bilo je i presedana, pa su dokumenta lično dostavljana u kancelarije ove nevladine organizacije. Odgovor na  SPI za kompaniju Zeta Energy nepoznato lice bacilo je na sto zaposlene u organizaciji uz pitanja: ,,Čime se vi bavite, ko vam je direktor?”, pa još ,,Ne treba da se bavite ovim stvarima i ovim poslom, batalite ta posla, to je vaš način da iznuđujete novac”.

Zeta Energy je preduzeće čiji je 51 odsto vlasnik Elektroprivreda Crne Gore (EPCG). CEGAS je zbog ovog incidenta podnio prijavu protiv NN lica zbog zastrašivanja.

A i odgovora je bilo raznih, tako je jednima javni podatak ugovor o djelu sa higijeničarom, dok tajnim smatraju ugovor sa direktorom i menadžmentom. Pomenuti Rudnik uglja Pljevlja pod tajnim podacima smatra i sama interna akta preduzeća, a ima i preduzeća koja u svojoj arhivi ne posjeduju nijedan od traženih podataka.

,,Nacionalna strategija za borbu protiv korupcije bi u svom radu morala dati konkretna rješenja i za javna preduzeća (državna i opštinska), čiji se način funkcionisanja, zapošljavanje, poštovanje i izrada internih akata, kao i način ustanovljavanja zarada ne prati od strane države. Zato i imamo ogromne disbalanse u zaradama direktora i menadžmenta u javnim preduzećima u odnosu na visoko rukovodni državni kadar, da ne govorimo o brojnim poslovima u pravosuđu, zdravstvu i prosvjeti”, ističe Popović-Kalezić.

Iz CEGAS-a su utvrdili i da interna akta nijesu usaglašena u odnosu na vrstu akata koja javna preduzeća moraju posjedovati. I u pravilnicima o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji postoje brojne manjkavosti, pogotovu u opisima radnih mjesta i potrebnih uslova za ispunjenje. Smatraju da je otuda jasno na koji način i kako dolazi do zloupotreba, kada su brojna zapošljavanja u pitanju, bilo partijska ili interesna.

Prema podacima koji su dostavljeni CEGAS-u, većina, 71 odsto javnih preduzeća, nema pravilnik o uslovima i načinu zapošljavanja, 92 odsto ima pravilnik o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji, a 54 odsto ima pravilnik o uslovima i načinu korišćenja službenih vozila. Kolektivni ugovor nema preko polovine (51 odsto) javnih preduzeća…

,,Uočen je i vrlo mali broj kolektivnih ugovora, zaključen između preduzeća i sindikata, što čudi ako uzmemo u obzir pozamašnu brojku sindikalnih organizacija”, kaže Popović-Kalezić.

Od dostavljenih odgovora, samo pola državnih preduzeća posjeduje kolektivne ugovore, zaključene između sindikalaca i poslodavca, što govori o nedovoljnoj uređenosti prava i obaveza zaposlenih i poslodavaca.

Zanimljivo je da su u nekim preduzećima pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta mijenjani više puta tokom jednog mjeseca. ,,Kada čitate uslove za obavljanje pojedinih poslova, bude jasno fingiranje i način zapošljavanja, navodi Popović-Kalezić .

,,Ako je Pravilnik o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji označen stepenom tajnosti, kako možemo znati za koje smo radno mjesto pretendenti i za koje poslove se možemo prijaviti? Potreba za otvaranjem novih radnih mjesta, sačinjavanje Pravilnika o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji koji će odgovarati realnim potrebama, način zapošljavanja, visina zarada, i obavezno posjedovanje nužnih internih akata, moraju biti kontrolisani i javni”, kaže Popović-Kalezić.

Iz CEGAS-a iznose svoje iznenađenje činjenicom da mali broj javnih preduzeća vodi računa o zaštiti svojih zaposlenih, u dijelu zaštite ličnih podataka, poštujuči Zakon o zaštiti podataka o ličnosti. Umjesto poštovanja zakona i svojih radnika, preduzeća prilikom davanja podataka iz ugovora o radu i ugovora o djelu, često ne anonimiziraju lične podatke. Ističu i da se to pravo najčešće zloupotrebljava onda kada se želi izbjeći cjelokupan odgovor, bez želje za anonimizacijom. Da ponovimo da je tako javni podatak ugovor o djelu sa higijeničarom, dok je tajna ugovor sa direktorom i menadžmentom.

Istraživanje je pokazalo da država ne kontroliše svoja preduzeća, ali i ukazalo da ona nijesu bez kontrole – partijske ili neke druge interesne grupacije.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo