Povežite se sa nama

DRUŠTVO

SLUČAJ IVANA VUKOVIĆA, GRADONAČELNIKA PODGORICE: Šampion obećanja

Objavljeno prije

na

ivan vukovic damir sehovic

Ivan Vuković, svježi gradonačelnik Podgorice ne patiše sa kapitalnim projektima . Gradi vojne bolnice, postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda, srednje škole, pozorišta… Problem je jedino što tih impozantnih projekata na javi uglavnom – nema. Neke je tek obećao, a neki su već neispunjena obećanja. Istine radi, mnoge od tih kapitalnih projekata obećali su njegovi prethodnici, ili državna vlast. Vuković je samo spremno nastavio. Kontinuitet obećanja.

Posljednje što je Vuković izmaštao na sastanku sa Predragom Boškovićem, ministrom odbrane Crne Gore je – vojna bolnica. Hoće li je biti, vidjećemo. Do tada, gradonačelnik bi možda mogao pojasniti građanima Podgorice šta je sa projektima koji su već trebali biti završeni, a još su na početku ili nijesu ni na pomolu.

U maju ove godine Vuković je recimo kazao da se raduje što će Podgorica dobiti novo gradsko pozorište. „Toliko sam danas srećan što na ovom mjestu svjedočimo rađanju novog Gradskog pozorišta”, gotovo sa suzama u očima izgovorio je u medijske mikrofone tada na gradilištu. Iz Glavnog grada najavljeno je da će zgrada biti završena do oktobra, pa potom do novembra ove godine. Novembar je tu, zgrada se još rađa. Dokle će, ne znamo. Novi datum je – januar naredne godine.

Vuković ne zna ni do kad će se rađati zgrada srednje škole u Golubovcima, čiji je kamen temeljac postavljen u januaru prošle godine. Posljednje obećanje – da će u septembru ove godine biti spremna za učenike – nije ispunjeno.

,,Zašto radovi nijesu završeni do tada uskoro treba da dobijem informaciju”, kazao je gradonačelnik 12. septembra ove godine, na sjednici Skupštine Glavnog grada. Nepoznanica danas nije samo to kad će biti gotova škola u Zeti, nego i je li Vuković dobio informaciju na ovu temu.

Od nekih kapitalnih projekata, poput čuvenog uređaja za prečišćavanje otpadnih voda i tretmana kanalizacionog mulja, nema ni kamena temeljca. Ovaj projekat, vrijedan 50 miliona eura, obećavali su brojni podgorički gradonačelnici. On je ipak još u fazi – „stvorene su pretpostavke za njegovu realizaciju”. Bez obzira, Vukoviću s vremena na vrijeme posluži da osvježi to obećanje u prvim minutima dnevnika državne televizije.

Gradonačelnik Podgorice je na jednoj od posljednjih sjednica lokalnog parlamenta, odgovarajući odborniku Demokrata Mitru Vukoviću, rekao da ne može da obeća da će taj projekat biti završen za vrijeme njegovog mandata. Al može da ga pominje naredne četiri godine sigurno.

,,Taj projekat obećavate godinama, a od toga nije napravljen nijedan blok”, replicirao je Vukoviću Vladimir Čađenović iz Demokrata. Posljednja vijest: Glavni grad potpisao je ugovor o konsultanskim uslugama kako bi se pripremila tenderska dokumentacija za realizaciju ovog projekta.

Jedno se ipak mora priznati. Vuković je jedan od rijetkih podgoričkih gradonačelnika koji se zanima za ono što se dešava ispod grada. Dok se recimo Miomir Mugoša za 14 godina mandata bavio samo onim što niče iznad zemlje, Vuković svako malo pomene kanalizaciju. To, međutim, toliko često čini da bi onaj ko pomno prati izjave Vukovića u proteklih nekoiko mjeseci, mogao pomisliti da je on u stvari direktor Vodovoda, a ne gradonačelnik Podgorice. Svako malo pohvali se novim komunalnim priključcima u nekim od djelova grada. Jest da ih je postavio Vodovod u okviru redovnih aktivnosti, ali šta sad.

Od silnih predizbornih obećanja, ali i onih koje ponavlja mjesecima, Vuković je ipak ispunio bar jedno – povećao je zaposlenost u Podgorici. Tako što je u svoj kabinet primio šest savjetnika. Još jedan mu nedostaje pa da se po brojnosti kabineta može izmjeriti sa premijerom. Istina, s vremena na vrijeme, prateći Vukovićeve aktivnosti, moglo bi se pomisliti da je on premijer, a ne Duško Marković.

Vuković je tokom proteklih nekoliko mjeseci koliko je na čelu grada primao ne samo predstavnike međunarodnih organizacija, nego i zdravstvene radnike, predstavnike Univerziteta Crne Gore, turističke poslenike, sportske radnike, ministre… Nije samo sjedio s njima skrštenih ruku. Kao pravi premijer, obećavao je stanove državnim službenicima, ulaganja u ustanove i sport, ma sve kako dolikuje.

Vuković je na poziciju gradonačelnika stigao bez dana radnog staža u lokalnoj samoupravi. To je nešto što mu je opozicija prigovarala, osim onoga da mu je jedina preporuka bliskost sa vrhom DPS-a. Vuković je prethodno radio kao profesor na Fakultetu političkih nauka. Doduše, za šta bi mu iskustvo, kad su retoričke vještine najneophodnije za davanje obećanja. A oko onih rijetkih koje i ispuni, neće se opučiti.

Tako je gradonačelnik na čudan način ispunio obećanje dato organizaciji KOD, da će grad pomoći njihovu inicijativu da se u Podgorici zasadi 100 hiljada stabala. Vuković je sjedeći u fotelji svog kabineta spremno ponudio pomoć, da bi se ubrzo ispostavilo da je imao na umu samo da napravi mobilnu aplikaciju Moje drvo. Kasnije se ispravio, i odlučio da grad isprave učestvuje u toj akciji. Ove sedmice pred kamerama pojavio se u trenerci i sa lopatom u ruci.

,,To uopšte nije jednostavan posao, iako se čini da samo treba odabrati lokacije i posaditi drvo. Međutim, prije toga bi trebalo obezbijediti i potrebne uslove, hidrotehničke instalacije, to drveće treba zalivati kako se ne bi osušilo… tako da pozivam i sve one ljude koji imaju neke slične inicijative sa istim ciljem da to rade na krajnje profesionalan način i da potraže stručnu i ekspertsku pomoć od ljudi iz našeg Zelenila jer su oni, ne samo kad je Podgorica nego Crna Gora u pitanju, lideri u tom smislu i sigurno da imamo najviše ljudi sa potrebnim nivoom znanja koji mogu pomoći pojedincima koji žele da na neki način učine nešto lijepo za tvoj grad” istakao je tom prigodom Vuković. Da li zbog toga što nije bio u odijelu, tek govor nije klizio kao inače. Izvukao se svakako koristeći čarobnu riječ ovdašnjih vlastodržaca – lider. Pokazao je da se razumije u tematiku. Kad zazadiš drvo, moraš ga i zalivati.

Možda bi trebalo napraviti internet mobilnu aplikaciju Moja Podgorica pomoću koje bi se mogao vidjeti glavni grad o kom priča novi gradonačelnik. Jer takav na javi – ne postoji.

Milena PEROVIĆ-KORAĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

POLICIJSKA TORTURA I KAKO JE SPRIJEČITI: Teška ruka pendrek-demokratije

Objavljeno prije

na

Objavio:

Evropski komitet za sprečavanje mučenja (CPT) je ukazao na „nestandardne predmete“ – bejzbol palice i električne kablove – koje je pronašao u CB Podgorica, koji je naveden i kao lokacija na kojoj su žrtve policijske torture mučene

 

Zvjersko prebijanje Jovana Grujičića, Benjamina Mugoše i M.B., poslednji je u nizu slučajeva koji bacaju sjenku na postupanje uniformisanih službenika Uprave policije. Taj događaj, istovremeno, u fokus javnosti vraća dilemu da li se crnogorska policija vraća davno oprobanim metodama iznuđivanja priznanja od osumnjičenih.

Repertoar torture  je, prema tvrdnjama pretučene trojke, raznovrstan: navlačenje pancirnih prsluka na gornji dio tijela i udaranje bejzbol palicama preko istih, udaranje po tabanima, upotreba elektro-šokera na više djelova tijela uključujući genitalije, davljenje plastičnom kesom, šamaranje, repetiranje pištolja… Zbog onog što su preživjeli oni su podnijeli  krivičnu prijavu, u kojoj su detaljno naveli šta su im policajci radili, u maju, nakon što su ih uhapsili zbog sumnje da su učestvovali u postavljanju eksplozivne naprave ispred kafe bara Grand i porodične kuće policijskog službenika Duška Golubovića.

Iz NVO Akcija za ljudska prava (HRA) ističu da se u ovom slučaju, na osnovu službenih dokumenata, zna ko su službenici CB Podgorica koji su učestvovali u ispitivanju. Batinaši su, ipak, i dalje nepoznati. I pored toga što je Grujičićev otac podnio krivičnu prijavu protiv svih koji su, kako tvrdi, učestvovali u otmici njegovog sina iz psihijatrijske bolnice u Kotoru, ali i onih koji su ga pretukli u Centru bezbjednosti. „ … je Jovana tjerao, izmučenog i imrcvarenog, da hoda na ruke i noge u prostoriji dok je on istovremeno pokušavao da ga jaše, praveći selfije mobilnim telefonom uz riječi ‘svima ću ovo da pošaljem da vide kakav si mangup’. Napominjem da su zadnje dvije metode slomile Jovana koji je nakon toga njima rekao da će sve da prizna i da potpiše izjave koje su mu dali. Nakon tog priznanja Jovanu je zaprijećeno da ne smije tražiti advokata“, dio je prijave koju je podnio Grujičićev otac.

Opis mučenja koji smo tu vidjeli odgovara taktikama mučenja koje su u Latinskoj Americi protiv ljevičara koristili pripadnici vojnih hunti, kaže za Monitor Tea Gorjanc – Prelević. „Što reče neko, samo što ih iz helikoptera nisu bacali u more“.

Svetlana ĐOKIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

OPŠTINA BUDVA DVA MJESECA U FINANSIJSKOJ BLOKADI: Pritisak težak desetine miliona

Objavljeno prije

na

Objavio:

Očekuje se da novoformirana odbornička većina održi sjednicu budvanskog parlamenta u subotu, 08. avgusta, na čijem će se dnevnom redu, pored planiranih smjena članova raznih upravnih odbora i Savjeta RTV Budva, naći i dirigovana odluka o podizanju kredita za vraćanje miliona Vladi

 

Da su životi građana Budve manje važni od vlasti, političkih igara i finansijskih špekulacija, pokazuje  situacija u kojoj zaposleni u ovoj turističkoj opštini dva ili tri mjeseca ne primaju zarađene plate. Usred turističke sezone i otežanih životnih uslova zbog epidemije korona virusa, oko hiljadu zaposlenih početkom ljeta ostalo je bez mjesečnih zarada.

Voljom ministra finansija Darka Radunovića, po čijem je nalogu Privredni sud uveo privremenu mjeru blokade računa Opštine krajem maja, uoči sveobuhvatne akcije preotimanja vlasti u Budvi, zaposleni u lokalnoj upravi nijesu primili dvije zarađene plate. Radnicima u JU Muzeji i galerije Budve i Javnom servisu RTV Budva duguju tri lična dohotka.

Podsjećamo, Ministarstvo finansija isplatilo je krajem prošle godine 29,3 miliona eura austrijsko-njemačkoj firmi WTE/EVN na ime aktiviranih garancija koje je dala Vlada za projekat izgradnje postrojenja za preradu otpadnih voda u Bečićima. Iako postupak oko dokazivanja stvarnog iznosa uloženih sredstava u izgradnju  kolektora u naselju Vještice nije okončan, kao ni istražni postupak državnog tužilaštva, Vlada je na prvi zahtjev Njemaca isplatila tražene milione, koje sada potražuje od Opštine Budva.

Naplata milionskog troška iz budžeta Vlade jedan je od razloga izvršenog prevrata u Budvi, nasilne promjene legalno izabrane vlasti u kojoj su učestvovale brojne državne institucije. Uz pomoć jakih policijskih snaga na čelne funkcije u Opštini postavjeni su predstavnici nove odborničke većine, DPS, Crnogorske, SD i nezavisnog odbornika Stevana Džakovića. Glavni zadatak tako ustoličenih predsjednika Opštine Nikole Divanovića (DPS) i predsjednice Skupštine, Anđele Ivanović iz Crnogorske, je zaduživanje Budve za 30-ak miliona eura, kako bi Vlada nadomjestila minus u svojoj kasi. Odluka o kreditnom zaduženju mora biti donijeta do kraja avgusta, za kada su zakazani redovni lokalni izbori.

DPS pokazuje potpuno odsustvo brige za egzistenciju građana zaposlenih u opštinskoj administraciji i njihovih porodica, jer na računu Opštine ima novca  za isplatu plata. Pravnim i fizičkim nasiljem Budva je dovedena u ponižavajuću situaciju, da joj sa republičkog nivoa diriguju načinom upravljanja sopstvenim sredstvima, da jedan ministar lokalnoj samoupravi može da zabrani isplatu zarađenih plata iz redovnih opštinskih prihoda. Budva koja je najznačajnija turistička opština u Crnoj Gori,  iz koje Vlada ubira milione prihoda po raznim osnovama, trpi dvomjesečno iživljavanje Vladinih institucija nad građanima ovog grada.

Svakodnevne scene na vratima Opštine gdje pripadnici privatnog obezbjeđenja ne dozvoljavaju ulazak u opštinske prostorije odbornicima sa liste Demokrata i DF-a, pokazuju da ponižavanje Budve i njenih građana kao da nema granica. Te scene posredstvom medija odlaze u svijet.

Branka PLAMENAC

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

NASTAVLJEN ŠESTOGODIŠNJI RAT KOTORSKIH KLANOVA: Nove žrtve starog sukoba

Objavljeno prije

na

Objavio:

Policija i tužilaštvo ispituju mogućnost da je ubistvo Saše Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića, 28. januara u Zeti

 

Taman kad se pomislilo da između zaraćenih kotorskih kriminalnih grupa kavčana i škaljaraca vlada primirje, hicima u Podgoričanina Sašu Klikovca (38), poslata je poruka da kraja rata nema na vidiku. Klikovac je likvidiran u subotu, nešto prije 10 sati, ispred porodičnog restorana Kod Crnogorca u naselju Cijevna, nadomak Podgorice. I dalje nepoznata osoba u njega je, u trenutku kad je ulazio u automobil, ispalila pet hitaca kalibra 9 milimetara, ne ostavljajući mu šansu da preživi.

Kako to obično slijedi u ovakvim slučajevima, osim pretrage mjesta zločina i obližnjih naselja, pripadnici policije obavili su i razgovor sa desetak osoba koje se u njihovim evidencijama vode kao članovi škaljarskog kriminalnog klana. Od pomoći im nijesu bili ni snimci sa kamera postavljenh na obližnjim objektima, na kojima su, za sada, uočili samo vozilo (golf) za koje sumnjaju da ima veze sa ovom likvidacijom, jer je njegovo kretanje primijećeno i nekoliko dana prije zločina.

,,Za sada nema ništa novo u tom pravcu, provjeravamo da li to vozilo ima ikakve veze sa zločinom, odnosno da li su ga možda koristile ubice kako bi sa sigurnošću utvrdili navike ubijenog“, objašnjava naš sagovornik iz policije. Sumnje da je Klikovac žrtva krvavog rata koji već šest godina traje između kavčana i škaljaraca potvrđuje uključenost u istragu i  pripadnika Specijalnog policijskog tima za borbu protiv organizovanog kriminala i korupcije.

Naši sagovornici dodaju da se ispituje mogućnost da je ubistvo Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića (35) 28. januara u Zeti. Krstović, prema operativnim podacima policije, važi za osobu blisku škaljarcima čije su vođe, Igor Dedović i Stevan Stamatović, ubijene 19. januara u Atini.

Desetak dana kasnije napadači su sačekali Krstovića u blizini njegove kuće u mjestu Balijače i ispalile više od 20 hitaca u njega, dok je bio u vozilu. Krstović je uspio da preživi kišu metaka, a istražitelji za pokušaj njegove likvidacije terete braću StanišićVidoja i Radoslava, te Dragišu Bulatovića sa kojima je ubijeni Klikovac bio blizak.

Istražitelji vjeruju da je Vidoje Stranišić 28. januara 2020. godine u Podgorici pomogao u napadu na Krstovića koji je zadobio teške povrede. Kako pokazuju nalazi istrage, Vidoje Stanišić je NN osobama obećao prikrivanje krivičnog djela i tragova. „Za sada dva NN lica su vozilom golf  koje je prethodno ukradeno i na kojem su bile postavljene ukradene registarske oznake, pratili I. K. i iz vozila u pokretu ispalili su najmanje 15 metaka u njegovom pravcu, nakon čega su napadači pobjegli“, piše u odluci Apelacionog suda kojom se Stanišiću produžava pritvor.

Napadači su dovezli vozilo na Kakaricku goru gdje su ih po prethodnom obećanju sačekali okrivljeni Bulatović i Vidoje Stanišić koji su zapalili vozilo u kojem se nalazila i automatska puška. „Iz priloženih dokaza proizilazi da je vozilo golf  koji je pronađen zapaljen u mjestu Kakaricka gora ukraden u avgustu 2018. godine u Srbiji. Iz izvještaja o DNK vještačenju Forenzičkog centra proizilazi da je na plastičnoj boci koja je pronađena na mjestu paljenja vozila utvrđeno prisustvo biološkog materijala koji potiče od D. B. i okrivljenog V. S.“, stoji u citiranom rješenju sudija Apelacionog suda.

Klikovac je prema operativnim podacima policije godinama važio za bezbjednosno interesantnu osobu. On se najprije vodio kao pripadnik lokalne kriminalne grupe Zagoričani, koja je ime dobila po podgoričkom naselju u kome živi većina članova te grupe. Većina njih je, zbog raznih krivičnih djela, boravila iza spuških bedema. Osuđivani su zbog napada na službeno lice, nedozvoljenog držanja oružja, posjedovanja i trgovine drogom, iznude, računarske prevare. Iza brave su se sprijateljili sa pripadnicima kavačkog klana i na taj način podigli svoju kriminalnu grupu na veći nivo.

Da je poznanstvo stečeno iza brave dovelo do toga da ova lokalna kriminalna organizacija bude naslonjena direktno na kavački klan, neka vrsta njihove ekspoziture u Podgorici, potvrđeno je i fotografijama koje su objavile Vijesti, a na kojima se vidi da su upravo vođe „zagoričke“ grupe dočekale, po izlasku iz zatvora, vođu kavačkog klana Slobodana Kašćelana.

Lokalna zagorička grupa nije jedina koja se u Spužu priklonila moćnim kotorskim narkoklanovima. Dobro upućeni sagovornici tvrde da je upravo Uprava za izvršenje krivičnih sankcija  (doskorašnji ZIKS) mjesto gdje su mnogi manje poznati kriminalci dobili svoje mjesto u mnogo poznatijim i opasnijim grupama uključenim u međunarodnu trgovinu narkoticima.

Rat kotorskih klanova počeo je zbog nestanka velikog tovara droge u Valensiji. Zbog skupocjenog bijelog praha od tada je ubijeno blizu 50 ljudi, a policijski podaci govore kako većina ubijenih nije direktno učestvovala u nabavci, niti u nestanku te droge.

Crnogorska policija zvanično je saopštila da su ubistva posljedica sukoba između dvije jake kriminalne grupe iz Kotora. Indirektno su saopštavali da je krađa vrijednog tovara uzrok krvavog, uličnog rata između klanova koji su svojevremeno bili jedna ekipa poznata kao škaljarska grupa. Odmah nakon nestanka droge u novembru 2014. godine i zvanično je započeo rat.

Prvi hici ispaljeni su upravo u Valensiji, kada je ranjen kasnije ubijeni Budvanin Goran Đuričković (48). Par mjeseci nakon pucnjave u Valensiji 19. februara 2015. godine u Podgorici je dignut u vazduh blindirani audi Podgoričanina Milana Vujotića, bliskog Slobodanu Kašćelanu (55) i Radoju Zviceru, navodnim vođama kavačkog klana.

Dan kasnije pala je prva žrtva krvavog rata – Goran Radoman. On je ubijen u Beogradu 20. februara 2015. godine. Ubica je u njega, iz kalašnjikova, ispalio najmanje 25 hitaca. Srpski istražitelji još su bez pomaka u toj istrazi. Njegov egzekutor nikada nije identifikovan, mada bezbjednosne službe, prema nezvaničnim informacijama, imaju operativne podatke o mogućem počiniocu ovog zločina.

Nakon Radomanovog ubistva, uslijedile su mafijaške likvidacije u Crnoj Gori, Srbiji, Bosni i Hercegovini, Njemačkoj, Austriji, Grčkoj, izvedene na način koji smo do tada mogli vidjeti samo na filmovima. Među mnogobrojnim žrtvama tih obračuna našlo se i nekoliko osoba koje nemaju nikakve veze sa kriminalom i kriminalnim klanovima, već su imale tu nesreću da se nađu na liniji vatre raspomamljenih ubica. Tako je dva mjeseca nakon ubistva Gorana Radomana, 17. aprila 2015, u Budvi ubijen Saša Marković, prva slučajna žrtva kokainskog rata. Navodno je i tada meta egzekutora bio njegov kum Goran Đuričković. Ubistvo Markovića, budvanskog biznismena i nekadašnjeg poslanika u Skupštini Crne Gore do danas nije rasvijetljeno. A kriminalci su proširili front, sa mjesta u kojima su živjeli, praktično na cio Balkan i dobar dio Evrope.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo