DRUŠTVO
Svi i svuda

Objavljeno prije
13 godinana
Objavio:
Monitor online
Zbog šverca 59,013 kilograma kokaina iz Južne Amerike u Crnu Goru i Srbiju, Vuksan M. Cemović iz Berana i Momčilo D. Pecić iz Beograda, koji se nalazi u bjekstvu, osuđeni su na po sedam i po godina zatvora, odlučilo je u ponovljenom sudskom procesu specijalno vijeće sudije Dragiše Rakočevića u Višem sudu u Podgorici. U obrazloženju presude sudija Rakočević je rekao da je u ponovljenom postupku sud utvrdio da se radi o količini od 59,013 kilograma kokaina, dok je ostalo smješa za prikrivanje kokaina. Prema optužnici, Cemović i Pecić su švercovali 202 kilograma kokaina, od čega je aktivnog opojnog principa bilo 58,8 kilograma. Tovar je bio smješten u dva kontejnera u kojem su se nalazila 202 kilograma kokaina, od čega je aktivnog opojnog principa u 60 koleta bilo 58,8 kilograma.
Oni su tokom 2004. pa do 20. decembra 2004. godine na području Crne Gore, Srbije i inostranstva, organizovali šverc droge. Cemović u svojstvu vlasnika preduzeća Montplus company a okrivljeni Pecić kao vlasnik preduzeća Card Trade Beograd.
Dana 13. oktobra 2004. u italijanskoj luci Gioia Tauro prilikom kontrole od strane italijanske policije po naredbi Republičkog tužilaštva pri sudu u Palmi, pronađene su 62 kolete 58,8 kg aktivnog opojnog principa, što je utvrđeno nalazom italijanskih vještaka hemijske struke Regije Kalabrija.
Dvije kolete upućene su u Luku Bar, gdje je Cemović u dogovoru sa Pecićem izvršio preusmjeravanje kontejnera sa robom iz luke Bar, sa primaoca Montplus Company na novog primaoca Card Trade Beograd, čiji je vlasnik Pecić.
Nakon toga su organizovali kopneni prevoz 14. decembra 2004. iz luke Bar preko teritorije Crne Gore u Srbiju. Pecić je otkriven prilikom istovara i smještaja robe u magacin 20. decembra 2004. godine, u Novom Sadu.
U međuvremenu je u Beogradu međunarodna potjernica za Darkom Šarićem proširena i zbog krivičnog djela pranje novca, saznao je list Danas. Darko Šarić se tereti da je zajedno sa osumnjičenim kontroverznim biznismenom Rodoljubom Radulovićem, zvanim Mišel Amerikanac, od decembra do jula 2009. u više navrata „oprao” skoro 3,4 miliona eura. Šarić je osumnjičen da je podstrekivao Radulovića da dio novca, koji je Šarić sticao prodajom kokaina, ubaci u legalne finansijske tokove, i to preko Radulovićevih privatnih i poslovnih računa u Srbiji i Švajcarskoj.
Radulović se tereti da je od Šarića primao gotov novac, čiji je dio ubacivao u legalne tokove januara 2009. Novac je uplaćen na Radulovićev devizni račun u Hipo banci u Beogradu, i to iznos od 2.580.000 eura, a zatim prebačen, dan poslije toga, na račun njegove kompanije Manmare Holding Ltd u Švajcarskoj. Riječ je o računu u banci u Cirihu – Credit Suise Zurich i taj novac je prikazan kao kupovina broda.
Radulović je po dobijanju novca od Šarića dogovarao sa Brankom Jovanovićem da mu za proviziju od jedan odsto od gotovog novca, posreduje u Srbiji u pronalaženju vlasnika kompanija koje su imale novac na poslovnim računima u inostranstvu, a trebao im je gotov novac u Srbiji. Nakon pronalaska zainteresovanih vlasnika kompanija, Radulović je dogovarao da oni deviznim doznakama prenesu novac na račun kompanije Manmare Holding uz lažno prikazivanje banci u Švajcarskoj osnov plaćanja. Prikazano je da je riječ o određenim uslugama i prodaji robe kompanije Manmare Holding srpskim kompanijama.
Na kraju dio ovog uplaćenog novca sa računa kompanije juna iste godine je Radulović ponovo vratio u Srbiju, na račun Hipo banke u Beogradu i to jednom deviznom doznakom u iznosu od 3.170.000 dolara. Tom navodno legalnom uplatom devizne doznake Radulović je slobodno raspolagao u korist Šarića, koji je cijelom tom „operacijom” bio prikriven kao stvarni vlasnik novca, koji je pribavljen krivičnim djelom.
Protiv Darka Šarića trenutno se u nekoliko država vode istrage. Najviše optužnica ima u Srbiji, gdje se sprema i nova. Prema dosadašnjim saznanjima, prikupljeno je dokaza da je u posljednjih nekoliko godina prokrijumčario iz Južne Amerike u Zapadnu Evropu skoro šest tona kokaina. Nekoliko država, potpomognute i američkom agencijom za borbu protiv narkotika (DEA), pokušavaju da uđu u trag prljavom novcu zarađenom od kokaina i opranom kroz kupovinu nekretnina po cijelom svijetu.
Grčka policija je krajem prošle godine poslije hapšenja četvoro mladih Kotorana, osumnjičenih za pranje narko-para, objavila da su glavni organizatori ove međunarodne kriminalne grupe Darko Šarić, Goran Soković i Rodoljub Radulović. Oni su dovedeni u vezu sa švercom nekoliko tona kokaina za tržište Zapadne Evrope.
Inače, južnoafrički mediji objavili su nedavno da se Darko Šarić krije u Južnoj Africi gdje ima zaštitu lokalnih šefova podzemlja. Bjegunаc Dаrko Šаrić, koji je nа sаjtu IOL Nenjs „nаzvаn Dаrko Sаvić, nаlаzi se u grаdu Gаutengu pod drugim imenom, а lokаlni kriminаlci i korumpirаni policаjci čuvаju njegov identitet u tаjnosti”.
Do ovog otkrićа došаo je dnevnik Dejli Vojs nаkon intervjuа s Dobrosаvom Gаvrićem, koji je pobjegаo u Južnoаfričku Republiku pošto je u Beogrаdu osuđen zа ubistvo Željkа Rаžnаtovićа Arkаnа. Gаvrićа je uhаpsilа policijа Južnoаfričke Republike nаkon što je povrijeđen u pucnjаvi. Pravni osnov za njegovu deportaciju je kršenje propisa zato što je prije četiri godine ušao u ovu zemlju sa lažnim podacima, odnosno pasošem Bosne i Hercegovine na ime Saše Kovačevića.
Izvor dnevnika Dejli Vojs„ blizаk kriminаlnom miljeu, koji se ovom listu predstаvio kаo ,,Ujkа Sem”, kazao je da Dаrko Šаrić slobodno živi u Johаnesburgu, u provinciji Guаteng, s lаžnim identitetom, bukvаlno pred nosom južnoаfričkih vlаsti. ,,Njemu svesrdno pomаžu lokаlni nаrkobosovi”, rekаo je zа ovаj list južnoаfrički gаngster, koji se predstаvio kаo Ujkа Sem.
On je Dejli vojsu kazao dа osjećа potrebu dа jаvnost upoznа s time dа mаfijа vodi Južnoаfričku Republiku uz pomoć korumpirаnih policаjаcа i političаrа, upozoravajući dа oni imаju surove ubice koji će likvidirаti svаkogа ko im stаne nа put.
Klupko sаrаdnje lokаlnog podzemljа i međunаrodnog kriminаlnog miljeа rаsplelo se nаkon što je mаrtа prošle godine ubijen Siril Bikа, šef južnoаfričkog podzemljа. U pucnjаvi je tаdа rаnjen i Dobrosаv Gаvrić, osuđen u Srbiji zа ubistvo Željkа Rаžnаtovićа Arkаnа, а koji je u Južnoj Africi sаrаđivаo s Bikom. Kаko tvrde južnoаfrički mediji, Gаvrić je u ovoj zemlji poslovаo pod zаštitom lokаlnog podzemljа i bаnde Seksi dječаci.
Šаrić i Gаvrić dovode se i u vezu s Rаdovаnom Krejčirom (42), češkim biznismenom i međunаrodnim prevаrаntom koji je tаkođe ispitivаn u vezi sа ubistvom Sirilа Bike.
Kаko pišu južnoаfrički listovi, Krejčir je s Gаvrićem i Šаrićem bio prijаtelj, аli se zbog jednog poslovnog аrаnžmаnа posvаđаo s Bikom. Tokom istrаge ubistvа policijа je u njegovoj kući nаšlа listu zа odstrel s imenom Sirilа Bike nа njoj.
Mišel Amerikanac, Šarić, Joca Amasterdam
U istrazi koju je srpska policija još početkom 2009. pokrenula protiv Šarića i njegovih saradnika u švercu kokaina i pranju novca, utvrđeni su njegovi mnogobrojni kontakti sa Rodoljubom Radulovićem, porijeklom iz Kotora, biznismenom koji se poslovima uglavnom bavio u Sjedinjenim Američkim Državama i nekim evropskim zemljama, ali koji je često boravio i u Srbiji, gdje je imao kontakte sa nekoliko najuticajnijih osoba u podzemlju.
Prema beogradskom tabloidu Press, Radulović je osnivač firme Trekom, kao i nekoliko moćnih kompanija, koje praktično drže turizam u Bokokotorskom zalivu.
Spekulisalo se i da je Radulović bio i ključna karika između Šarića i Sretena Jocića zvanog Joca Amsterdam, kome se trenutno u beogradskom Specijalnom sudu sudi zbog ubistva suvlasnika Nacionala Ive Pukanića i Nike Franjića u oktobru 2008. u Zagrebu.
Cane čeka presudu
Da li je Stanko Subotić Cane, sporni srpsko-švajcarski poslovni čovjek bio direktno povezan sa švercom cigareta preko Crne Gore za Italiju, moglo bi da se zna 3. maja kada će u Bariju najvjerovatnije biti donijeta sudska presuda.
To proizlazi iz prošlonedjeljnog zasijedanja suda u Bariju tokom koga je saslušan izvještaj sudskog vještaka Ane de Feliće. Na najnovijem ročištu, koje je bilo zatvoreno za javnost, sudija de Filiće je predstavila izvještaj o kretanju novca u kompanijama Subotića, koje tužilaštvo dovodi u direktnu vezu sa švercom cigareta preko Crne Gore u Pulju 1990-ih.
Proces je više od godinu dana odlagan zbog okončanja vještačenja. Prema optužnici Regionalne direkcije za borbu protiv mafije iz Barija, Subotić se tereti da je preko preduzeća Dulwich osiguravao pranje novca stečenog švercom cigareta.
Istovremeno, u predmetu koji se vodi protiv crnogorskih državljana Veselina Barovića, Branka Vujoševića, Branislava Mićunovića i Dušanke Jeknić te srpskog državljanina Andrije Draškovića, sudija Ana de Feliće zakazala je novo ročište za 23. februar.
Tada bi Sud trebalo da se konačno, nakon višegodišnjeg zakazivanja i odgađanja ročišta, izjasni hoće li prihvatiti ili odbaciti optužnicu za šverc cigareta.
Među osumnjičenima se nalazilo i ime crnogorskog svojevremenog premijera i predsjednika Mila Đukanovića, koji se u martu 2008. i pojavio pred tužilaštvom u Bariju. Tu je Đukanović tokom 6,5 sati ispitivan i morao je da odgovori na oko 80 pitanja tužioca u vezi sa optužbama protiv njega. Đukanovićev slučaj je arhiviran u aprilu 2009.
Prema optužnici Direkcije za borbu protiv mafije četvoro crnogorskih državljana i jedan srpski državljanin su učestvovali i organizovali šverc cigareta u periodu od 1994. do 2000. godine. U optužnici se precizira da je Subotić stavljao na raspolaganje avione za transport novca u kešu iz Švajcarske na Kipar.
Navedene su i tabele sa detaljima avionskih prevoza, uključujući imena kurira, datume, iznose i valutu prenesenog novca za svaku transakciju pojedinačno. Nabraja se 178 zasebnih avionskih transakcija novca u kojima je učestvovalo 15-ak kurira, a cifre prenesenog novca koje se navode dosežu stotine hiljada, u nekim slučajevima i desetine miliona dolara ili maraka po avionu.
Milan BOŠKOVIĆ
Komentari
DRUŠTVO
SJEVER I ULAGANJA IZ UAE: Kolašin nudi Bjelasicu i Sinjavinu

Objavljeno prije
6 danana
11 Aprila, 2025
Na poziv Vlade da opštine kandiduju projekte za potencijalna ulaganja iz UAE, iz lokalnih uprava na sjeveru različito su reagovali. Nekim opštinama nedostaje prostor za krupna ulaganja, pa nijesu kandidovale projekte. S druge strane, Kolašin je ponudio stotine hektara na Bjelasici i Sinjavini kao prostor za „valorizaciju“
Nakon dvije propale zimske turističke sezone, zbog nedostatka snijega i sitema za vještačko osnježavanje, kolašinska lokalna uprava i dalje sanja krupne snove. Iako državno skijalište Kolašin 1600, koje je građane koštalo nekoliko desetina miliona eura, i hipergradnja na Bjelasici, za sada, gradu ne donose nikakve benefite, iz Opštine su za potencijalna ulaganja iz Ujedinjenih Arapskih Emirata (UAE) kandidovali projekte, koji podrazumijevaju i nove ski centre i nove hotele na planini.
Pored Bjelasice, prostor za gradnju turističkih kompleksa vidjeli su i na Sinjavini, iako taj dio kolašinske opštine, bar deklarativno, namjeravaju da stave pod zaštitu.
Na dvadesetak strana, aktuelna kolašinska vlast izložila je ideju o projektu, radno nazvanom Bjelasica 365, što bi, kako su Monitoru objasnili, trebalo da asocira na cjelogodišnje trajanje i diverzifikaciju turističke sezone.
„To podrazumijeva dalju turističku valorizaciju planine, koja će se oslanjati i biti pažljivo uvezana sa postojećim kapacitetima državnog i privatnog skijališta, buduće gondole, kao i ostalih turističkih kapaciteta. Naziv projekta odnosi se na cilj cjelogodišnje turističke ponude, kao i diverzifikacije kolašinskog turističkog proizvoda. Kao pogodne lokacije za proširenje turističkog razvoja identifikovane su zone uz stanice gondola. Ideja se nadovezuje i na brojne projekte koji se realizuju ili planiraju u gradu“, kazali su Monitoru u lokalnoj upravi.
Prema ideji koja je poslata na adresu Vlade, a u koju je Monitor imao uvid, riječ je o novom talasu hipergradnje na planini, u onom dijelu do kojeg još nije stigao krupni kapital.
Država je nedavno pristala da finansira izgradnju gondole, koja bi povezivala grad sa Bjelasicom, a koštala između 60 i 80 miliona eura. Prema novoj ideji kolašinske vlasti, novac iz UAE mogao bi da posluži za gradnju hotela i turističkih naselja u blizini nekoliko međustanica te žičare. Svi ti kompleksi, kako su objasnili iz lokalne uprave, bili bi objedinjeni u novi Ski resort Bjelasica ESCAPE.
„Naslanjajući se na infrastrukturne potencijale PUP-a, veza grada sa skijalištem planirana je gondolom, na čijim međustanicaama su planirane razvojne turističke zone. Novi projekat ,koji bi uvezao realizovane i planirane ski kapacitete, moguće je planirati na čvorištima, odnosno stanicama gondole. Kao pogodne lokacije za proširenje turističkog razvoja identifikuju se zone uz stanice gondola, a koje se nadovezuju na polaznu stanicu na obali Tare“, objašnjavaju iz kolašinske Opštine. „Predmetna trasa gondole, na obroncima Bjelasice, predstavlja nerazvijeni potencijal za kontinuiran urbani razvoj i obogaćivanje turističke ponude, ali i stvaranje uslova za održiv ekonomski razvoj“, konstatuju.
Prema toj ideji, planirani kapaciteti bi se prostirali na oko 1.400 mnv, u podnožju Ključa, jednog od vrhova Bjelasice, i bili bi infrastrukturno povezani sa gradom saobraćajnicom, dok bi gondola dodatno omogućila direktnu konekciju s gradom, ski centrom i, s druge strane, sa autoputem. Na taj način, uz sadašnju infrastrukturu privatnog i državnog skijališta Kolašin, tvrde iz Opštine, bilo bi moguće izgraditi 125 km skijaških staza, dva i po puta više u odnosu na sadašnju dužinu staza.
Iz Opštine su eventualnim investitorima poslali poruku da bi sve realizovali na državnom i dijelu privatnog zemljišta, koje je moguće otkupiti po povoljnim cijenama. Kolašinska lokalna uprava, godinama ne uspijeva da završi obavezu izgradnje komunalne infrastrukture ni za hotele i naselja koja se trenutno grade ili su završena.
Odlukom Vlade iz 2018. godine, konzorcijum „Kolašin 1600“ zakupio je na Bjelasici od države 270.000 metara kvadratnih na 90 godina. Na toj lokaciji, do koje još nije stigla ni vodovodna ni kanalizaciona mreža, trenutno je završen jedan, dva hotela su u izgradnji, a planirano je još turističkih objekata. Investitori na Bjelasici grade na osnovu Prostornog plana posebne namjene (PPPN) Bjelasica i Komovi, a neki djelovi planine devastirani su nekontrolisanom i nesankcionisanom nelegalnom individualnom gradnjom.
Dok se u ideji za projekat Bjelasica 365 predviđa da Sinjavina bude „fabrika hrane“, drugi projekat poslat Vladi iz Kolašina, tu planinu takođe vidi kao prostor za gradnju hotela. Na konsultacijama sa sugrađanima oko ideja koje će poslati za potencijalna ulaganja iz UAE kolašinski funkcioneri nisu trošili vrijeme. Prema zvaničnim informacijama Monitora, jednu ideju za projekat je poslao potpredsjednik opštine Vasilije Ivanović (Pokret Evropa sad), a drugu predsjednik Petko Bakić (Demokrate).
U Opštini Mojkovac su, kad su predlagali projekte, bili i skromniji i jedinstveniji. Na listi njihovih želja je razvoj turističke infrastrukture na Bjelasici, tačnije, na lokaciji skijališta Žarski, u koje je do sada država uložila više miliona eura. Objasnili su da bi projekat obuhvatio „izgradnju gondola, završetak žičara, izgradnju turističkih naselja i prateće infrastrukture, čime bi se značajno povećala atraktivnost ovog kraja za domaće i strane turiste“. Pored toga, u Mojkovcu imaju ideju izgradnje luksuznih hotela i turističkih kompleksa u Podbišću, gdje Opština ima 100.000 metara kvadratnih zemljišta. Treći projekat, u kojem lokalna uprava vidi mogućnost za ulaganje, jeste restauracija i izgradnja srednjovjekovnog grada Brskovo. Kako su objasnili iz Opštine, izrada projektne dokumentacije za taj projekat je u završnoj fazi.
Lokalne uprave u Plužinama i Šavniku nijesu kandidovale nijedan projekat, jer nemaju „potencijale za velike projekte“. Iz Berana su predložili lokalitet Jelovice, uzimajući u obzir planska dokumenta, kao i prostor beranske strane Bjelasice, te revitalizaciju aerodroma. Prostor za kapital iz UAE u Plavu, na primjer, vide na planini Bogićevića „kao lokalitet sa izuzetnim potencijalom za razvoj zimskog i ljetnjeg turizma“.
Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Komentari
DRUŠTVO
MUKE TRETMANA OTPADNIH VODA: Projekti koje prate predrasude i loša iskustva

Objavljeno prije
2 sedmicena
4 Aprila, 2025
Crna Gora se u pretpristupnim pregovorima obavezala da do 2035. godine izgradi postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda (PPOV) za sve zajednice koje imaju opterećenje otpadnim vodama u ekvivalentu od 2.000 stanovnika. Izgradnju postrojenja, međutim, mještani koji žive u blizini lokacija na kojima su planirana, nerijetko dočekuju „na nož“. Razlog su nedovoljna obaviještenost, ali i loša iskustva u opštinama u kojima su već izgrađena
U različitim fazama kapitalnih investicionih projekata prikupljanja i prečišćavanja otpadnih voda trenutno je devet crnogorskih opština. No, u nekim od njih, izazovi postoje već na samom početku priprema za relizaciju. U pojedinim opštinama na sjeveru pokazalo se da postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda (PPOV) koja već postoje izazvaju brojne probleme.
Slično mještanima Botuna, i u Bijelom Polju mještani više sela tvrde da nema te cijene po kojoj će dozvoliti izgradnju PPOV na Potkrajcima. Dok iz Delegacije Evropske unije (EU) i lokalne uprave navode kako je riječ o projektu koji će riješiti dugogodišnji ekološki problem Bijelog Polja i šire regije, mještani, pak, tvrde da će ih postrojenje iseliti iz svojih domova. Iz udruženja Zelena dolina Potkrajci tvrde da je „nedopustivo da se postrojenje gradi u srcu poljoprivredne zone koja može da prehrani sjever i veliki dio Crne Gore“.
„U slučaju izgradnje postrojenja bili bismo prinuđeni da napustimo ognjišta. Mještani ovdje skoro isključivo žive od poljoprivrede, a slično je i u ostalim selima. Baš ovaj dio gdje se gradi kolektor je prepoznat kao poljoprivredno dobro, i iz tog mjesta se odselilo najmanje ljudi, upravo zato što se bave poljoprivredom. Ako oni taj koncept promijene, ljudi će biti primorani da se isele. Nama nema opstanka ni rada u poljoprivredi, jer više niko neće kupovati naše proizvode“, ubijeđeni su u tom udruženju.
U Potkrajcima i još nekoliko okolnih sela kažu da je projekat za PPOV planiran više godina, a da im se za to vrijeme niko nije obratio ni sa državnog ni sa lokalnog nivoa. Tek kad su stigle mašine, saznali su, navodno, šta se i gdje gradi, ali ne i kako postrojenje funkcioniše. Zbog toga su održali više protesta do sada.
Prva asocijacija na PPOV su im, tvrde, problemi koje imaju Budvani i Pljevljaci nakon što su realizovani slični projekti. U međuvremenu, mještani više bijelopoljskih sela tražili su od Opštine da postrojenje bude građeno na lokaciji kilometar i po dalje, gdje je nenaseljeno područje.
„Poručujemo lokalnim vlastima da nas ne izlažu maltretiranju jer ćemo sigurno blokirati put. Sigurno se neće praviti na ovoj lokaciji“, kazali su mještani bijelopoljskih sela na poslednjem protestnom okupljanju.
Do Bjelopoljaca kojima ne odgovara lokacija PPOV, za sada, kao da ne stižu objašnjenja sa zvaničnih adresa da ta vrsta postrojenja „ne predstavlja ekološki problem za one koji žive u blizini objekta i da su neophodan preduslov za zaštitu životne sredine i očuvanje javnog zdravlja“.
Potpisivanje ugovora za izgradnju jednog od najvećih i najznačajnijih projekata u Bijelom Polju očekuje se do juna, a u toku je tenderski postupak za izbor projektanta i izvođača radova. U prvoj fazi, kazali su Monitoru u Opštini, izgrađen je glavni gradski kanalizacioni kolektor koji je u kompletnom iznosu od 3,1 milion eura finansiran iz sredstava Delegacije EU. Za nastavak su „sa nadležnim ministarstvima i DOO Project Consulting iz Podgorice obezbijedili novčana sredstva za realizaciju ovog projekta kreditnim zaduženjem kod Evropske investicione banke, a dio grantom od Zapadnobalkanskog investicionog okvira-WBIF“.
Lokaciju za PPOV ne namjeravaju da mijenjaju, jer je već odavno planirana planskim dokumentom.Izgradnja glavnog kolektora za otpadne vode u Bijelom Polju, prvi dio projekta, završena je 2018. godine. U međuvremenu su ažurirana idejna rješenja i inicijalne procjene uticaja na životnu sredinu, kao i priprema za tenderski postupak. Vrijeme posvećeno unapređenju postojeće tehničke dokumentacije, kako su ranije saopštili iz Delegacije EU, bilo je neophodno kako bi se uskladilo s međunarodnim standardima i poštovale relevantne nacionalne procedure. Kazali su da je sve to rađeno sa ciljem da se realizacijom projekta doprinese poboljšanju higijenskih uslova u Bijelom Polju te zaštiti izvora pijaće vode i kvaliteta životne sredine u područjima nizvodno i pod uticajem rijeke Lim.
U Pljevljima imaju već godinama PPOV, ali i brojne probleme u njegovom funkcionisanju. Kako su nedavno saopštili iz lokalne vlasti, postrojenje koje je napravljeno u selu Židovići skoro je neupotrebljivo, a za njegovo održavanje godišnje Opština izdvaja velika sredstva. Navodno, lani je u pojedinim periodima tretiralo samo petinu otpadnih voda, dok je ostatak završavao u rijeci Ćehotini. U samom startu je, kako tvrde ekolozi, napravljena greška, pa nijesu odvojena atmosferske od fekalne kanalizacije, a toliku količinu voda PPOV nije moglo da „savlada“.
Kolektor je projektovan za prosječni protok od 233,22 metra kubnih po satu, Opština za rad PPOV u Židovićima godišnje izdvaja 800.000 eura. Taj iznos podrazumijeva troškove isplate zarada zaposlenima sa doprinosima, potrošenu struju i razne hemikalije potrebne za rad postrojenja. Prema istraživanju koje je sprovedeno minule godine u Pljevljima, skoro polovina ispitanika (48,51 odsto) izrazila je nezadovoljstvo funkcionalnošću postrojenja, dok je više od trećine (32,18%) veoma nezadovoljno.
Skoro polovina ispitanika primijetila je negativne efekte PPOV na okolinu, uključujući smrad i zagađenje, a čak 65,35 odsto onih koji su učestvovali u istraživanju vjeruje da je bilo elemenata korupcije u procesu izgradnje i održavanja PPOV. U Pljevljima se sada spremaju da krenu u projekat rekonstrukcije kanalizacione mreže u gradu, odnosno razdvajanje atmosferske od kanalizacione mreže. Sredstva za to biće obezbijeđena, takođe, kroz grantove WBIF.
Mojkovac, takođe, godinama ima PPOV, ali je lani Opština bila prinuđena da se preko Ministarstva finansija, kod Evropske investicione banke (EIB), zaduži kako bi cijeli sistem za upravljanje otpadnim vodama unaprijedila. Projekat, kako su Monitoru objasnili u lokalnoj upravi, podrazumijeva odvajanje kanalizacione i atmosferske mreže u centru grada u dužini od 2.060 metara, gradnju nove kanalizacije u naseljima Ambarine, Juškovića potok i Podbišće u ukupnoj dužini od 7,99 kilometara, za potrebe 2.500 stanovnika. Drugi dio odnosi se na rehabilitaciju PPOV. Unaprjeđenje postrojenja biće projektovano u dvije faze, sa krajnjim kapacitetom od 7.300 ES (ekvivalentnih stanovnika).
Nepostojanje PPOV i nedovoljno razvijena kanalizaciona mreža jedan su od najvećih kolašinskih ekoloških problema. U toku su tenderi za nadzor i izvođača radova. U okviru inovirane verzije Studije izvodljivosti za PPOV iz 2020. godine, analizirane su tri opcije, a kao najoptimalniji izabran je „konvencionalan proces aktivnog mulja sa aerobnom stabilizacijom mulja“.
Do 2012. godine za izgradnju PPOV u opštini Kolašin izdvojeno je 1,2 miliona eura. Gotovo milion eura bio je kredit od Evropske investicione banke, dok je za razvoj projekta iz pretpristupnih fondova EU obezbijeđeno 200.000 eura. Zbog nedostatka novca za izgradnju, Kolašinci od tada čekaju na PPOV.
Crna Gora se u pretpristupnim pregovorima obavezala da do 2035. godine izgradi postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda (PPOV) za sve zajednice koje imaju opterećenje otpadnim vodama u ekvivalentu od 2.000 stanovnika.
Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Komentari
DRUŠTVO
NOVA HAPŠENJA ZBOG ŠVERCA CIGARETA: Pao i drugi vlasnik Tehnomaxa

Objavljeno prije
3 sedmicena
28 Marta, 2025
Specijalno policijsko odjeljenje lišilo je slobode vlasnika crnogorske kompanije „Tehnomax“ Veska Petranovića i članove njegove navodne kriminalne grupe, među kojima i tri policajca
Specijalno državno tužilaštvo (SDT) zadalo je prošle sedmice još jedan udarac organizovanom švercu cigareta u Crnoj Gori. Pao je cijeli švercerski klan, okupljen oko crnogorske firme Tehnomax.
Crna Gora zvanično je prepoznata kao ruta za šverc cigareta ka Evropskoj uniji još otkad su današnji predsjednik Crne Gore Milo Đukanović i nekadašnji predsjednik Momir Bulatović 1998. godine o švercu cigareta raspravljali u predsjedničkoj debati na državnoj televiziji.
Međunarodna organizacija “Globalna inicijativa protiv transnacionalnog organizovanog kriminala” – mreža više od 300 nezavisnih svjetskih i regionalnih eksperata koji se bave ljudskim pravima, demokratijom, upravom i temom razvoja, tvrde da je šverc cigareta glavni oblik organizovanog kriminala na Balkanu, a njegovo središte je Crna Gora. U svom izvještaju su naveli da je Bar poznat kao žarište šverca cigareta, odnosno da inostrane marke navodno stižu preko Bara za reeksport, dok se cigarete proizvedene u Crnoj Gori transportuju iz tog lučkog grada.
Specijalno državno tužilaštvo počelo je da istražuje švercerske rute još krajem 2022. kada je Specijalno policijsko odjeljenje (SPO) iz Luke Bar oduzelo svu dokumentaciju o ulasku i izlasku brodova tokom 2018., 2019., 2020. i 2021. godine, jer su, kako tvrde, cigarete dopremane kontejnerima na crnogorsku obalu, zapravo završavale u rukama švercera. Tužilaštvo vjeruje da je ovim švercerskim poslom, koji je godinama u nekoliko krakova i na više nivoa funkcionisao preko Slobodne zone Luke Bar, država Crna Gora oštećena za stotine miliona eura.
Zbog obimne dokumentacije koja je uzeta u Luci Bar, ali i dokaznog materijala, koje su SDT i SPO dobili od EUROPOL-a, ta švercerska piramida, koja je imala zajedničku logistiku, istražuje se u nekoliko odvojenih istraga na kojima mjesecima radi više specijalnih tužilaca. Prvi udar na duvansku mafiju krenuo je pred sam kraj 2023. godine hapšenjem vlasnika barske firme “Playmaker” Đorđija Đoka Pavićevića, nakon čega su prošle godine u dvije odvojene istrage obuhvaćeni biznismen Aleksandar Aco Mijajlović i Podgoričanin Saša Pekić.
Nova istraga otvorena je kada je na podgoričkom aerodromu po dolasku u Crnu Goru uhapšen vlasnik kompanije Tehnomax Vesko Petranović. Po nalogu državnog tužioca Siniše Milića, službenici SPO su osim Petranovića uhapsili još šest osoba, za koje se vjeruje da su imale važnu ulogu u organizaciji švercerskih ruta. Među uhapšenima su i službenici Uprave policije.
U kampu specijalnih jedinica policije na Zlatici privedeni su pripadnici Posebne jedinice policije Dražen Vukadinović i Davor Lukačević, a slobode je lišen i inspektor Potražne službe podgoričkog odjeljenja bezbjednosti Marko Đurišić. U sklopu ovog predmeta uhapšen je i Dejan Jokić, koji je po nalogu SDT-a lišavan slobode i u februaru prošle godine, zbog sumnje da je bio dio kriminalne organizacije, koju je, kako se vjeruje, formirao biznismen Aleksandar Aco Mijajlović.
U ovom predmetu uhapšeni su i Podgoričani Branko Čelić i Ratomir Obrenić, za koje se sumnja da su imali ulogu u švercu cigareta od Luke Bar, preko Crne Gore ka zemljama Evropske unije. Policija u ovom predmetu traga za još nekoliko osoba.
Tokom rada na ovom predmetu SDT i SPO su došli do osnovane sumnje da su okrivljeni pripadnici ove kriminalne organizacije uspjeli da organizuju brojne rute šverca cigareta, čija se vrijednost procjenjuje na nekoliko desetina miliona eura. Specijalno tužilaštvo vjeruje da je Petranović bio uključen u pružanju logistike za transport cigareta, koje su švercerskim kanalima uzimane iz skladišta Slobodne zone Luke Bar. Krajem 2024. po nalogu SDT-a uhapšen je njegov poslovni saradnik Saša Pekić, koji je ranije bio i suvlasnik u kompaniji “Tehnomax”, a slovi za nezvaničnog vlasnika. Sa Pekićem su tog dana uhapšeni i policajci Predrag Vučurović, Dragan Backović i Predrag Mijušković, biznismen Srđan Jokić, Podgoričanin Goran Janketić i Nikola Glomazić iz Plužina, a poslije desetak dana predala su se i braća iz Plužina Marko i Petar Cicmil.
U švercerskoj šemi vjeruje se da je kompanija “Playmaker” okrivljenog Đorđija Đoka Pavićevića, uz pomoć osumnjičenih carinika Ivane Kovačević i Veljka Đuričića, kao i dvije firme sa Filipina i Paname, imali zaduženje da lažiraju dokumentaciju o fiktivnom izvozu cigareta iz Crne Gore u brojne luke u Mediteranu. Brojni kontejneri cigareta iz Luke Bar nikada nisu ni ukrcani na brodove, koji su uplovljavali na Crnogorsko primorje, već je, kako se sumnja, pravljena lažna dokumentacija o fiktivnom izvozu, a zapravo su paketi cigareta iz lučkih skladišta kamionima završavali u švercerskim rukama.
Kako se navodi u spisima tužilaštva, osumnjičeni Aleksandar Aco Mijajlović, koji se brani sa slobode, za godinu je naručio, kupio i organizovao prevoz bar 60.000 paketa cigareta iz Ujedinjenih Arapskih Emirata, koje su potom preko barske luke završavale na ilegalnom tržištu Crne Gore i drugih država. Narudžbe su dogovarane na mjesečnom nivou, a prva za koji specijalni tužioci navodno imaju dokaz, dogodila se 19. novembra 2019. godine – kada je Mijajlović kupio ukupno 4.760 paketa i to: 2.412 paketa cigareta marke “Trokadrero slim blue”, 88 paketa “FM pink slim”, 1.000 paketa cigareta “FM crveni”, 723 paketa “FM plavi slim” i 537 paketa “FM crveni slim”…
“Označene cigarete je pomorskim putem prevezao u Luku Bar i uskladištio u slobodnu carinsku zonu, nakon čega je okrivljeni, zajedno sa Dejanom Jokićem, kao i sa drugim sada nepoznatim pripadnicima kriminalne organizacije, u više navrata, realizujući kriminalni plan, na neutvrđeni način iznio iz carinskog skladišta i prenio preko carinske linije, izbjegavajući mjere carinskog nadzora… A sve u namjeri njihove dalje prodaje i rasturanja na carinskom području Crne Gore i drugih država”, navodi SDT u tom predmetu.
Specijalno državno tužilaštvo tokom rada na istragama u predmetima protiv duvanske mafije uporedo je otvaralo i brojne finansijske istrage protiv članova kriminalnih organizacija. U predmetu finansijske istrage protiv osumnjičenog Saše Pekića rješenjem Višeg suda, a po nalogu SDT-a, blokirana je vrijedna imovina u Podgorici, Crmnici, primorju… Krajem 2024. i u prvim danima ove godine po nalogu SDT-a upisana je privremena zabilježba – zabrana raspolaganja nad 12 stanova, devet poslovnih prostora, deset garaža i dva nestambena prostora, uknjiženih na Pekića i članove njegove porodice. Većina imovine, koja se vodi na Pekića, kako se vidi u evidenciji Uprave za nekretnine, je na istim katastarskim parcelama kao i imovina danas uhapšenog Veska Petranovića i Dejana Jokića.
Ova trojka je u proteklih nekoliko godina imala i zajedničke graditeljeske poduhvate na primorju. Sudeći prema ranijem slijedu koraka tužilaštva, vjeruje se da će već u narednih nekoliko dana biti upisan teret i na imovinu osumnjičenog Petranovića.
Tehnomax bila najbolja firma 2017. godine
Kompanija “Tehnomax”, osnovana 2004. godine, ima čak 17 maloprodajnih objekata za prodaju bijele i ugradne tehnike, TV uređaja, računara, telefona… Kompanija je tokom 2017. godine bila dobitnik prestižne nagrade za najbolju firmu u Crnoj Gori po izboru Privredne komore.
Prije pet godina Petranovićeva kompanija je proširila poslovanje i na turizam – kupili su stari hotel “13. jul” na Virpazaru, gdje su poslije tri godine potpune rekonstrukcije otvorili novi pod imenom “DeAndros”.
Ivan ČAĐENOVIĆ
Komentari
Kolumne

Novi broj


Government Summons Ambassadors for Consultations and Instructions: A Foreign Policy Tightrope

TWILIGHT OF MONTENEGRIN INTERESTS IN AMERICA: Prayer Breakfast Instead of Real Diplomacy

TRAMPOVE IGRE CARINAMA: Globalno potčinjavanje ili globalni otpor
Izdvajamo
-
DRUŠTVO4 sedmice
ŠEIK MOHAMED ALABAR – MEGA INVESTITOR NA VELIKOJ PLAŽI: Planove izradili planeri Beograda na vodi
-
DRUŠTVO3 sedmice
NOVA HAPŠENJA ZBOG ŠVERCA CIGARETA: Pao i drugi vlasnik Tehnomaxa
-
DRUŠTVO4 sedmice
,,SLUČAJ TENDER” ZA ULCINJSKA KUPALIŠTA: Brzina koja budi sumnju
-
Izdvojeno4 sedmice
GAZA U IZRAELSKO-AMERIČKOM PAKLU: Zeleno svijetlo za čišćenje
-
INTERVJU4 sedmice
BALŠA BRKOVIĆ, PISAC: Svi smo mi pod krovom neke nadstrešnice
-
IN ENGLISH5 dana
TWILIGHT OF MONTENEGRIN INTERESTS IN AMERICA: Prayer Breakfast Instead of Real Diplomacy
-
Izdvojeno3 sedmice
VLADA ZVALA AMBASADORE NA RAPORT I INSTRUKCIJE: (Ne)sluh za vanjsku politiku
-
INTERVJU4 sedmice
NIKOLA LUNIĆ, IZVRŠNI DIREKTOR SAVJETA ZA STRATEŠKE POLITIKE IZ BEOGRADA: Upotrijebljen je neki od nesmrtonosnih sistema za suzbijanje demonstracija