Povežite se sa nama

OKO NAS

UZALUDNA UPOZORENJA EVROPSKIH EKSPERATA KOLAŠINSKOJ VLASTI: Grad na 1500 septičkih jama

Objavljeno prije

na

Podatak, koji su prije tri godine saopštili evropski eksperti – da Kolašin leži na 1.300 do 1.500 septičkih jama i da je samo manji dio domaćinstava priključen na kanalizacionu mrežu, očigledno je, do sada nije nikog od nadležnih uznemirio. Osim priznanja da neadekvatno tretiranje otpadnih voda spada u najkrupnije infrastrukturne probleme, nije se otišlo dalje.

Devedesetih godina prošlog vijeka u nekoliko navrata čelnici lokalne vlasti su pokušavali da riješe taj problem, a najkonkretniji napredak je izgradnja 3,4 kilometra kanalizacione mreže u gradu i lagune za tretman otpadnih voda na Brezi.

No, i pored toga što je to bila i ostala jedna od najkrupnijih investicija u minule dvije decenije u Kolašinu, a stručnjaci ocjenuju da postojeća kanalizaciona mreža i danas funkcioniše solidno, činjenica je da je svega 900 stanovnika, odnosno tek nešto više od 10 odsto priključeno na nju.

,,Postojećom kanalizacionom mrežom pokriven je centralni dio grada sa velikim hotelima i državnim institucijama. Mreža je u dobrom stanju i funkcioniše bez većih problema. U Kolašinu dominiraju septičke jame i njihov broj je između 1.300 i 1.500”, kazao je inženjer za otpadne vode Bogdan Trbojević, koji je prije tri godine boravio u Kolašinu, u timu eksperata WYG interacional.

Eksperti EU u Kolašinu su boravili tri mjeseca i analizirali stanje vodovodne i kanalizacione mreže, ali i napravili razvojni projekat iz te oblasti.

Takvo stanje, ocijenili su oni, nije dopustivo za jedan turistički centar, a rješavanju se mora pristupiti ozbiljno i uz dugoročna i krupna ulaganja. Od tada se ništa nije promijenilo, a prema nekim nezvaničnim, ali pouzdanim informacijama, broj septičkih jama je sada – veći.

Međutim, evropski eksperti u svojim analizama nijesu spomenuli činjenicu da je nemali broj Kolašinaca odlučio da čak i ne kopa septičke jame da bi prošli jeftinije, pa su usmjeravali cijevi za kanalizaciju iz svojih kuća u najbližu rijeku ili potok. Nije poznato da li je iko ikada zbog toga sankcionisan, što je ohrabrilo mnoge da izbjegnu troškove i učine isto.

Gotovo je nevjerovatno da su se među tim ,,domišljatim” našli i vlasnici turističkog vikend naselja Rajsko selo, koje se nalazi na svega dva kilometra od grada, pored restorana Savardak.

Reklama za desetak apartmana sadrži i podatak da svaki od njih ima svoj dio obale rijeke. Vlasnici apartmana nijesu iskoristili samo obalu, već i rijeku Svinjaču, pa se kanalizacija ovog turističkog naselja prije dvije godine izliva direktno u vodu.

U kolašinskoj lokalnoj upravi, odnosno Komunalnoj policiji, stalno su ponavljali da su im ,,ruke vezane” kada je riječ o o sankcionisanju sličnih pojava. Mogu samo da, kako kažu, po prijavi nekog građanina konstatuju stanje.

,,Veliki problem Kolašina su septičke jame, jer veliki broj stambenih zgrada nije prikopčan na kanalizacionu mrežu. Takođe, i izlivanje kanalizacije u Taru i Svinjaču. Na desetine je takvih slučajeva. Međutim, naše nadležnosti svode se samo na to da pođemo na lice mjesta i napravimo zapisnik o tome. Time bi trebalo da se bavi inspektor za vode”, tvrde u Komualnoj policiji.

Planovi bivše vlasti da, uz podršku Vlade i Evropske investicione banke, realizuje projekat razvoja vodovodnog i kanalizacionog sistema, čiji su nacrt uradili eksperti EU, ostali su samo u izvještajima sa predizbornih skupova.

Još godinama, kažu u aktuelnoj vlasti, sigurno se neće ništa mijenjati u toj oblasti.

,,Podaci o broju septičkih jama su frapantni. Kao i informacije o broju objekata iz kojih se otpadne vode izlijevaju u rijeke. Naročito brine stanje otvorenih kanalizacionih kolektora na Brezi, takozvanih laguna”, kaže za Monitor potpredsjednik opštine Đuro Milošević. ,,Smrad tokom toplih dana čini život mještanima tamo nepodnošljivim. Užasno je da se u dvije rijeke izliva toliko otpadnih voda. Mi to prepoznajemo kao ogroman problem, ali novca nema, Možda u nekom narednom periodu nađemo način da obezbijedimo podršku iz međunarodnih fondova”.

Oni koji brinu o kolašinskim rijekama kažu da se do tada ne može čekati i da bi što hitnije trebalo spriječiti zagađenje voda i nepoštovanje zakona i osnovnih ekoloških standarda. Inspektor za vode u Kolašin, slažu se mnogi, rijetko svraća.

U NVO Natura uznemireni su načinom na koji se Kolašinci odnose prema rijekama. Izlivanje kanalizacije nije jedino što ugrožava Svinjaču, tvrdi direktor te NVO Mikan Medenica. On smatra da je ,,paradoks da kolašinska Komunalna policija ne može da sankcioniše slične slučajeve”.

,,Preko tri kilometra toka Svinjače ide kroz urbani dio. Umjesto da nam to bude dio turističke ponude, jer je ta rijeka kao stvorena za kajaking, mi smo je pretvorili u deponiju. Koliko znam godinama se nije ništa mijenjalo kada je riječ o količini otpadnih voda koja se izliva u vodu, ali to nije jedini problem. U tu rijeku mještani okolnih naselja bacaju i čvrsti otpad, uginule životinje, pokvarene kućne aparate”, kaže Medenica.

Nekoliko puta su, podsjeća on, pozivali inspektora za vodoprivredu i prijavljivali mu bezobziran odnos Kolašinaca prema rijekama. Nije poznato čime su te prijave rezultirale i da li je bilo sankcija.

,,Ne znam je li se što mijenjalo , ali do skoro je bio samo jedan vodoprivredni inspektor za cijeli sjever države. Komunalna policija ne može da reaguje, a za to vrijeme se uništavaju rijeke. Presudna bi u svemu tome trebalo da bude i svijest građana, ali smo svjedoci da se u to ne možemo pouzdati. Nešto se mora što prije mijenjati”, kaže Medenica.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo