Povežite se sa nama

INTERVJU

ZORAN TOMČIĆ, DIREKTOR FORENZIČKOG CENTRA U DANILOVGRDU: Naukom protiv kriminala

Objavljeno prije

na

MONITOR: Forenzički centar je postao nezaobilazan u rasvjetljavanju krivičnih djela. Koliki je procenat rasvijetljenih krivičnih djela u odnosu na registrovana krivična djela sa nepoznatim izvršiocem?
TOMČIĆ: Forenzički centrar Uprave policije MUP-a je postao nezaobilazan faktor u rasvjetljavanju najtežih krivičnih djela, kako kroz izvršene analize dokaznog materijala s lica mjesta, tako i direktnim učešćem službenika Forenzičkog centra tokom vršenja uviđaja na licu mjesta. Primjena najsavremenih metoda rada u dokaznom postupku omogućila je efikasno postupanje i kvalitetan rad ne samo organa policije, već i pravosudnih organa sudova i tužilaštva u borbi protiv svih oblika kriminala.

U rasvjetljavanju krivičnih djela Forenzički centar stalno učestvuje, u zavisnosti od toka istrage i vrste materijalnih tragova koji se dopremaju u Forenzički centar. Efikasan rad Forenzičkog centra, u saradnji sa organizacionim jedinicama Uprave policije, i primjena savremenih metoda rada u dokaznom postupku, doprinijela je visokom procentu rasvjetljavanja krivičnih djela. Procenat rasvjetljavanja se, u zavisnosti od vrste krivičnih djela, u prethodnom periodu kretao od 60 do 70 odsto, odnosno kod nekih i preko 80 odsto, u odnosu na registrovana krivična djela sa nepoznatim izvršiocem.

Sve linije rada su kadrovski i tehnički osposobljene da odgovore i pruže pomoć u zavisnosti od vrste posla koji bi se ukazao na terenu.

Ovdje je bitno naglasiti da je, kada su forenzička naučna dostignuća u pitanju, kao i forenzička oprema, potrebna stalna edukacija kadra u cilju praćenja naučno–tehničkih dostignuća i njihove primjene u praksi, kao i nabavka nove opreme koja može da prati nove metode koje se primjenju u forenzici.

MONITOR: Koja su od tih krivičnih djela najčešća – pokušaji ubistva, razbojništva, teške krađe, provalne krađe, neovlašćena proizvodnja, držanje i stavljenje u promet opojnih droga…
TOMČIĆ: Identifikacionim metodama identifikovani su izvršioci krivičnih djela ubistva, pokušaji ubistva, razbojništva, teške krađe, provalne krađe, neovlašćena proizvodnja, držanje i stavljenje u promet opojnih droga, aktiviranje eksplozivnih naprava i podmetanje požara itd. Izvršena je identifikacija većeg broja falsifikovanih vozila. Preko NCB Interpol Podgorica ostvarena je i puna međunarodna policijska saradnja sa drugim policijama, posebno u oblasti DNK identifikacija i daktiloskopske identifikacije.

Postupci za većinu krivičnih djela su u toku kod nadležnih pravosudnih organa, pa iz tih razloga ne možemo precizirati broj, izvršioce i konkretne slučajeve.

MONITOR: Koliko analiza uradite godišnje?
TOMČIĆ: Na godišnjem nivou u Forenzičkom centru se odradi stotinu hiljada analiza. Forenzički centar je otvoren u decembru 2008. godine. Otvaranjem Forenzičkog centra crnogorska policija i pravosudni organi uključeni u borbu protiv kriminaliteta dobili su novi kvalitet u radu.

MONITOR: Koje su vam slučajevi najkomplikovaniji za ispitivanje?
TOMČIĆ: Najkomplikovaniji slučajevi za ispitivanje su vezani za požare i eksplozije zbog prirode ovog krivičnog djela, pri čijoj aktivaciji dolazi do postizanja velike deformacije samih predmeta na koje se djeluje i takođe postizanje visoke toplotne temperature, a koja dovodi do degradacije ili potpunog uništenja vrste tragova, pogotovo kada su u pitanju biološki. Međutim, službenici Forenzičkog centra postižu veoma dobre rezultate i na ovom planu.

MONITOR: Da li od otvaranja FC policija, sudovi i tužilaštvo imaju potrebu za dodatnim ili naknadnim vještačenjem u drugim sličnim centrima?
TOMČIĆ: Bitno je naglasiti da od otvaranja Forenzičkog centra policija, sudovi i tužilaštvo, u odnosu na naše tehničke kapacitete, nijesu imali potrebu za dodatnim ili naknadnim vještačenjem u drugim sličnim centrima, pa je to argument koji dovoljno govori o značaju Forenzičkog centra i rezultatima koje on ostvaruje. Samim tim otvaranjem Forenzičkog centra svi subjekti uključeni u otkrivanje krivičnih djela i lišenje slobode i procesuiranje izvršilaca dobili su mnogo veću efikasnost od samog podnošenja krivičnih prijava, podizanja optužnice i dovođenja sudskog procesa do kraja.

MONITOR: Da li su rezultati ispitivanja koja se obavljaju u Forenzičkom centru na nivou vještačenja evropskih država?
TOMČIĆ: U Forenzičkom centru je zaposlen stručni kadar. U Forenzičkom centru rade službenici različitih profila i kvalifikacija: policijski eksperti, biolozi, molekularni biolozi, hemičari, tehnolozi …

Službenici Forenzičkog centra svoju kompetentnost potvrđuju kontinuiranim učešćem na međunarodnim „Proficiency test”-u Ujedinjenih Nacija i ENFSI-a za provjeru i ocjenu kvaliteta rada laboratorija. Dosadašnji veoma uspješni rezultati ispitivanja nepoznatih uzoraka, koje je navedena međunarodna organizacija ENFSI dostavila Forenzičkom centru, pokazuju da su rezultati ispitivanja koja se vrše u Forenzičkom centru na nivou vještačenja evropskih država i članica ENFSI-a iz oblasti DNK, hemijskih, GSR ispitivanja i ispitivanja rukopisa i dokumenata. Unazad četiri godine Forenzićki centra je akreditovan po evropskom standardru ISSO 17025, tako da je to još jedna potvrda evropskog kvaliteta rada ovog centra. Do sada nijedan nalaz Forenzičkog centra nije osporen.

MONITOR: Na kojem je stepenu forenzika u Crnoj Gori u odnosu na region i svijet?
TOMČIĆ: Mi smo već skoro punu deceniju članovi najvećeg evropskog udruženja ENFSI (Evropsko udruženje forenzičkih naučnih institucija), a kao članovi tog udruženja moramo u kontinuitetu ispunjavati njihove uslove. I ove godine kao i prethodnih učestovovali smo na Proficiency testovima kojima se svake godine pored naše laboratorije testira više stotina evropskih laboratorija. Ovim testovima provjerili smo preciznost, tačnost i granice detekcije ispitivanja koje se sprovode u našim laboratorijama, a kao stalni aplikanti na proficiency testovima kad su u pitanju pomenute vrste ispitivanja i ovog puta odlični ostvareni rezultati testova pokazuju da smo u vrhu forenzičkih laboratorija po stepenu kvaliteta vršenja analiza.

Pored konkretnog doprinosa koje grupa za DNK analize svakodnevno ostvaruje na identifikaciji osumnjičenih lica iz najsloženijih krivičnih djela, ostvareno je učešće grupe na međunarodnom konkursu “DNK pogodak godine za 2018. godinu”. Konkurs je organizovan u SAD-u a odnosi se na sve države svijeta. Na međunarodnom konkursu u kome je kandidovan 61 pogodak iz baze, koji potiču sa skoro svih kontinenata. Pogodak sa kojim je učestvovala naša Grupa za DNK analize je od strane tima međunarodnih sudija rangirana na četvrtu poziciju i na taj način uvrštena u top finaliste.

MONITOR: Vi se bavite i ispitivanjem rukopisa i dokumenata, odnosno falsifikovanjem potpisa, ličnih karata, pasoša, lažnog žiriranja… Mnogim građanima lažiraju se potpisi da su nekome bili žiranti. Koliko im u tom pogledu možete pomoći ?
TOMČIĆ: Ukoliko se radi o krivičnim djelima, odnosno ukoliko tužilac ocijeni da je u konkretnom slučaju u pitanju krivično djelo koje se goni po službenoj dužnosti, tu smo da odgovorimo na svaki zahtjev, jer shodno zakonu Forenzički centar postupa samo u krivičnom, ali ne i parničnom postupku. Treba znati razliku jer se parnični postupci vode po privatnim tužbama.

MONITOR: Koji je se lični dokumenti najčešće falsifikuju?
TOMČIĆ: Od ličnih dokumenata najčešće se falsifikuje pasoš.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

INTERVJU

MIORAG VUJOVIĆ, ORGANIZACIJA KOD: Stvaraju se preduslovi za raspodjelu nacionalnih resursa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Sve ukazuje na to da se stvaraju preduslovi za rasprodaju nacionalnih resursa kako bi se pokrivale fiskalne avanture i velika zaduženja bez realnog osnova u privrednom rastu

 

 

MONITOR: Kako komentarišete najavu izmjena Zakona o državnoj imovini ?

VUJOVIĆ: Ne možete pravdati izbjegavanje poštovanja procedura i zaobilaženje zakona time da želite brže donositi odluke. Javne finansije i državna imovina su zaštićene upravo tim procedurama i tim zakonima. To nisu privatne finansije niti privatna imovina da bi sa njom raspolagali na taj način. U privatnom biznisu stvari stoje drugačije, ali u onome što je opšti interes, uz mehanizme kontrole i provjere, a uz podrazumijevanu strategiju djelovanja, što je moguće dužu, vi smanjujete mogućnost greške. Zašto je to važno? Pa svaka greška na tom polju košta mnogo i nekada su potrebne decenije za ispravku. Ujedno, korupcija je tada lakše moguća, jer kada potisnete osigurače koje štite opšte dobro, tada je i rizik od te pojave veći. Procedura i transparentnost se uvode da bi se uz pomoć javnosti državna imovina  zaštitila od bilo kakve mogućnosti njenog umanjenja ili devastiranja.

MONITOR: Aktuelni zakon obavezuje Vladu da traži dozvolu od parlamenta za valorizaciju imovine vrijedne do 150 miliona. Izmjenama bi se ta vrijednost podigla na 300 miliona eura. Šta bi to značilo?

VUJOVIĆ: Razumijem da se desila inflacija, ali ne vidim zašto bi Vlada bježala od toga da se u Skupštini javno pretrese svaka odluka kojom se raspolaže državna imovina, dakle imovina građana. Zar ona ne bi trebala da bude okrenuta ka tome da sa parlamentom podijeli odgovornost u donošenju takvih odluka. Priča da treba brže djelovati ne stoji, jer i parlament može brzo reagovati ako se radi o stvarima koje mogu biti na dobrobit građana u smislu da vi nekoj imovini dajete dodatu vrijednost. Sve ukazuje na to da se stvaraju preduslovi za rasprodaju nacionalnih resursa kako bi se pokrivale fiskalne avanture i velika zaduženja bez realnog osnova u privrednom rastu.

Dopuštanje ovakve odluke bi u praksi značilo da Vlada ima dodatnu koncentraciju moći na polju ekonomije i fiskalne politike uopšte, da je manje kontrolisana i da uticaj ekstremno krupnog kapitala kroz takve odluke može da poraste do neviđenih proporcija, jer možete tada prodavati ili zalagati državnu imovinu za sve i svašta.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

DR RADE  VELJANOVSKI, POLITIČKI I MEDIJSKI ANALITIČAR, PROFESOR FPN U BEOGRADU U PENZIJI: Najveća opasnost po region bilo bi Vučićevo potpuno okretanje ka Istoku

Objavljeno prije

na

Objavio:

Brisel i Vašington imaju bojazan da napetosti u regionu ne eskaliraju-a oni znaju koliko je u tome Srbija važna, pa im je bitnije da se održi stabilnost nego da se promijeni vlast. Od ovih centara moći se može očekivati diskretno ohrabrivanje opozicije da izvede promjene, ali ne i da oni urade posao umjesto nje

 

 

 

MONITOR:. Jedno vrijeme ste bili aktivni u srpskoj politici. Da li ste  iznenađeni prilično oštrom podjelom u koaliciji Srbija protiv nasilja i kakva bi bila Vaša odluka?

VELJANOVSKI: Nisam iznenađen podelom u koaliciji Srbija protiv nasilja, zapravo je to sasvim logično. Tu koaliciju je okupljalo iskreno odupiranje nasilju i zajednička želja da se promeni vlast, ali to nije dovoljno za političko delovanje. Ne mogu istim putem oni koji su za Evropsku uniju i oni koji su protiv, oni koji smatraju da je u Srebrenici bio genocid i oni koji to negiraju i čak slave zločince iz srpskog naroda, stranke koje se zalažu za stvarne demokratske vrednosti i imaju svest o realnosti kosovskog problema i one koje veličaju mitove prošlosti i traže da se na Kosovu proglasi okupacija. Ja i dok sam bio više u politici nisam imao nikakav uticaj, ali bih se zalagao za jasno profilisanje svake partrije i zajedničko delovanje isključivo po programskim ciljevima.

MONITOR: Na izborima je,  prvi put, učestvovao i „narodni tribun“ Savo Manojlović i osvojio značajan broj glasova. On je, po završetku izbora, pozvao na neku vrstu postizbornog bojkota republičke skupštine i dijela lokalnih parlamenata. Kako ocjenjujete njegov iznenadni ulazak u institucionalizovanu politiku i očigledan pokušaj da bude i tu proaktivan?

VELJANOVSKI: Savo Manojlović je samo još jedan dokaz nezrelosti opozicione scene u Srbiji. Inače, u politiku se i može ući samo institucionalizovano, sve ostalo je amaterizam ili NGO građanski aktivizam, što ima dodirnih tačaka sa politikom, ali nema mnogo izgleda da se poentira. Izlaskom na izbore, a zatim pozivom na bojkot odnosno izlazak iz lokalnih parlamenata, Manojlović je doprineo konfuziji koja je već postojala, a što obeshrabruje birače i dovodi do apatije. Respektabilan broj glasova koje je ova opcija dobila tu i tamo, takođe dokazuje da je građanima potrebno nešto novo, što odavno očekuju, ali čega nema.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

JOVANA MAROVIĆ, SAVJETODAVNA GRUPA BALKAN U EVROPI: Predstoji nam ogroman posao

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dobijanjem IBAR-a ne zatvaramo ni jedno pitanje i ni jednu oblast „na duže staze“, u smislu da smo napravili toliki iskorak i postigli velike rezultate i da se time ne moramo više baviti. I ona poglavlja koja su spremna za zatvaranje zatvaramo samo privremeno, predstoji nam ogroman posao na svim poljima

 

 

MONITOR:  Momenat kada ćemo znati da li smo dobili IBAR približava se. Je li IBAR izvjestan?

MAROVIĆ: Da, dobijanje IBAR-a je izvjesno i ne bi tu  trebalo da bude nikakvih iznenađenja. S jedne strane, proces evropske integracije je zasnovan na principu zasluga (merit-based) i u okviru njega Evropska komisija utvrđuje politiku uslovljavanja, definiše mjerila koja treba ispuniti, prati njihovu realizaciju i daje svoju (pr)ocjenu o postignutom napretku. Zbog toga bi trebalo da je od presudnog značaja izvještaj koji je Evropska komisija već izradila i njime dala zeleno svjetlo da pređemo u završnu fazu pregovora. S druge strane, proces je i politički, države imaju pravo veta i mogu da blokiraju kandidatkinju za članstvo bez obzira na rezultate. U ovoj fazi, nema najave blokiranja i zato očekujem da ćemo krajem juna i formalno imati čemu se da se radujemo.

MONITOR: Slažete li se sa onima koji smatraju da je usvajanje IBAR zakona pokazalo da se reforma jedne od najvažnjih oblasti svela na  štrikiranje zadataka?

MAROVIĆ: Uzimajući u obzir preostala prelazna mjerila, njih 31, koje je ova Vlada „preuzela“ od prethodnih i krenula u njihovo ispunjavanje, a zbog specifičnih političkih prilika u državi, do sada su se pokazali kao najzahtjevniji politički uslovi koji su se odnosili na imenovanja u pravosuđu, a za koja je potrebna 2/3 ili 3/5 većina u Skupštini. Kada je ovo postignuto u parlamentu, „prozor i šansa“, koji se ukazali zbog geopolitičke situacije, su se još više odrškrinuli, a skroz otvorili zbog izbora za Evropski parlament na kojim su države članice željele da se pohvale i određenim rezultatima na Zapadnom Balkanu. Otuda smo imali intenzivnu komunikaciju institucija sa Evropskom komisijom, brze reakcije sa obje strane, konstruktivnu saradnju koja je u svakom trenutku imala jasan cilj – IBAR. Naravno, bilo je i lakše doći do tog cilja utoliko što smo još  na nivou ispunjavanja tehničkih uslova i tek predstoji da se usvojeno i sprovede u praksi. Zbog brzine su  napravljeni određeni propusti, koji nisu beznačajni, a odnose na često neadekvatno uključivanje zainteresovane javnosti, zanemarivanje konstruktivnih predloga, usvajanje problematičnih rješenja i sveukupno utisak je  da ćemo vrlo brzo morati dodatno da unaprjeđujemo ove zakone. IBAR jeste tehnički izvještaj i on do sada u procesu pregovora nije ni postojao, već su postojala samo mjerila za otvaranje i zatvaranje poglavlja, pa je zbog toga Evropskoj komisiji i bilo lakše da zažmuri na određene propuste. Iz „IBAR epizode“ treba izvući pouke za dalji tok pregovora: zadržati posvećen odnos s obje strane, a otkloniti nedostatke, i tehničke i suštinske.

MONITOR:  Kako vidite odnose na relaciji ministar pravde Andrej Milović i premijer Milojko Spajić, te najavu Milovićevog razrešenja?

MAROVIČ: Loša je poruka koju premijer šalje predlogom za razrješenje ministra pravde nekoliko dana nakon što su usvojeni zakoni potrebni za IBAR, a koje je pripremilo  Ministarstvo pravde na čijem čelu je Milović. Iako je taj predlog očigledan rezultat političkih razmimoilaženja, trebalo je da se desi kada je Milović isključen iz PES-a, a ne sada kada bi premijer trebalo da bude zahvalan zbog ostvarenih rezultata. Isto tako, nejasan je i potez Milovića kojim on umjesto da podnese ostavku ako se ne slaže sa politikom premijera i Vlade, upućuje na svoje razrješenje. U oba slučaja je riječ o neodgovornim potezima nekoliko sedmica prije očekivanog dobijanja IBAR-a, čime pada u vodu priča da je IBAR iznad svega. Iako je, kao što sam već rekla, EK dala zeleno svjetlo za IBAR, ovakav razvoj događaja pokazuje da IBAR, ipak, nije iznad političkih razmirica i partijskih interesa. Sve češće turbulencije u PES-u, ali i između koalicionih partnera, nisu ohrabrujuće za političku situaciju u zemlji koja mora biti stabilna da bismo se mogli posvetiti reformama.

MONITOR:  Kako komentarišete odluku Vlade da zbog prihvaćenog amandmana u Skupštini, Milović ne prisustvuje sjednici parlamenta, odnosno Spajićevo obavezujuće uputstvo ministrima da o svakom amandmanskom djelovanju na IBAR zakone moraju obavijestiti najprije Vladu?

MAROVIĆ: Logično objašnjenje za „uputstvo“ da Vlada mora da da zeleno svjetlo za amandmane na IBAR zakone je to da je ona u komunikaciji sa Evropskom komisijom i da se nije željelo rizikovati s eventualnim odstupanjima. Međutim, ministar pravde predstavlja Vladu, zakoni su iz njegove nadležnosti i ne vidim šta je moglo da pođe „po zlu“ i zašto je Vlada morala da ga povlači „navrat- nanos“ iz Skupštine. Ukratko, na ovom primjeru smo konkretno vidjeli paradoks da Vlada ne vjeruje svom ministru i da ne vrednuje njegov rad.

MONITOR: Predsjednik države Jakov Milatović odbio je da potpiše dva IBAR zakona. Može li to uticati na proces dobijanja IBAR-a?

MAROVIĆ:Evropska komisija je dala pozitivnu procjenu ispunjenosti mjerila i prije nego što su svi potrebni zakoni za IBAR bili usvojeni u Skupštini. Smatram da se niko na političkom nivou u EU neće baviti formalnim stvarima, posebno što, iako su primjedbe Predsjednika opravdane, zakoni nakon drugog glasanja moraju biti potpisani.

MONITOR: Kako vidite konstataciju premijera o “koordinisanoj opstrukciji Andreja Milovića i Jakova Milatovića” evropskog puta CG?

MAROVIĆ: PES je u više navrata, otkad je u situaciji da vodi proces evropske integracije Crne Gore, stavljao do znanja da svi koji su protiv njih su protiv našeg evropskog puta, pa, čak, kao što je to često slučaj, kad taj neko štiti zakon. U stvari je riječ o čuvanju pozicije i političkim sukobljavanjima.

MONITOR: Kako komentarišete prisustvo predsjednika Parlamenta Andrije Mandića na Svesrpskom saboru u Beogradu?

MAROVIĆ: Andrija Mandić je bio na „saboru Srbije i Srpske“ . Nije mu tamo bilo mjesto kao predstavniku Crne Gore i samim tim to nije ni mogao biti, već ili kao običan posmatrač, što je nedopustivo budući da je predsjednik Skupštine Crne Gore, ili, što je izvjesnije, dužnik višegodišnjeg političkog saveznika i ideološkog vođe Aleksandra Vučića. Takva pozicija bi bila kompromitujuća i ponižavajuća za svakoga, osim za Andriju Mandića, koji tako ne poštuje sopstvenu državu i omalovažava jednu od najviših funkcija u njoj.

MONITOR: U otvorenom pismu premijeru, kritikovali ste njegov stav da “IBAR nije postojao prije PES-a”, kako ste kazali, ali i ocijenili da nam sa ovom parlamentarnom većinom IBAR ništa neće značiti?

MAROVIĆ: I prije i poslije političkih promjena u državi, svi koji su na bilo koji način učestvovali u procesu su se zalagali za određene olakšice, promjenu politike uslovljavanja i ispunjavanje mjerila po prioritetima, intenzivniji monitoring Evropske komisije… Premijer, reakcijom da niko prije 44. Vlade nije pominjao IBAR, kao da je želio da izbriše sve prethodne napore, umjesto da sopstveni uspjeh učini još većim isticanjem da se do njega došlo zajedničkim trudom i radom.

Crna Gora treba da uđe u EU kao građanska država u kojoj se jednako garantuju prava svima i teško mi je zamisliti da se to može desiti uz većinu u čijem su sastavu oni koji negiraju crnogorsku naciju i ne priznaju državu koju treba da predstavljaju u institucijama Unije. To je paradoks i utoliko je i čudna pozicija EU, koja se i sama suočava sa jačanjem desničarskih partija i populista, i koja godinama nije blagonaklono gledala na takvu koaliciju u Crnoj Gori, a sada je zove „evropskom“.

MONITOR:  Kako vidite ovdašnje reakcije na glas Vlade za usvajanje Rezolucije UN o Srebrenici, te Rezoluciju o Jasenovcu koja je u parlamentu?

MAROVIĆ: Reakcije su različite i bespotrebno ispolitizovane i one su skrenule pažnju sa suštine: ovdje se ne radi o većem ili manjem značaju rezolucija, ovdje je riječ o tome da je Rezolucija o Srebrenici bila na dnevnom redu GS UN-a, da smo se kao članica morali izjasniti, a da je naš stav o tom pitanju odavno utvrđen, zasnovan na presudama međunarodnih sudova i civilizacijskoj obavezi. Ponoviću: najmanje što možemo da učinimo za žrtve genocida u Srebrenici je da ih se sjetimo 11. jula, a Rezolucija je važna i zbog toga što se sam genocid u javnosti često negira. Rezolucija o Jasenovcu koja bi bila usvojena u Skupštini Crne Gore ne bi suštinski ništa promijenila, jer se 22. april već obilježava kao dan proboja zarobljenih iz jasenovačkog logora i komemoraciji svake godine prisustvuje državni vrh Hrvatske, a, takođe, u javnosti niko nikada ne negira Jasenovac. Rezolucijom o Jasenovcu možemo pogoršati odnose sa Hrvatskom koja je dobar susjed i pruža nam podršku na svim poljima u procesu demokratizacije, a pogrešan je i motiv usvajanja Rezolucije da bi određena politička grupacija ostala na vlasti i to je nepoštovanje samih žrtava.

MONITOR: Šta nas čeka poslije IBAR-a?

MAROVIĆ: Dobijanjem IBAR-a ne zatvaramo ni jedno pitanje i ni jednu oblast „na duže staze“, u smislu da smo napravili toliki iskorak i postigli velike rezultate i da se time ne moramo više baviti, a samim tim što i ona poglavlja koja su spremna za zatvaranje zatvaramo samo privremeno, predstoji nam ogroman posao na svim poljima. Najzahtjevniji će, opet, biti rad na vladavini prava, odnosno jačanju institucija, borbi protiv organizovanog kriminala i korupcije, neselektivnoj primjeni zakona u svim oblastima. Pregovori u poglavljima 23 i 24 će ubuduće biti usmjereni na ispunjavanje završnih mjerila, a koje ćemo dobiti u Zajedničkoj poziciji. Od presudne je važnosti da napravimo jasnu mapu puta, prioritete po godinama u trogodišnjem periodu, te da oko tih prioriteta gradimo konsenzus.

Glasanje za IBAR zakone je pokazalo da, iako vlast ne radi na toj sponi sa opozicijom, prvi put smo imali jasnu poruku opozicije da ne želi da blokira EU put. Da li je to bilo zbog „signala“ iz EU da ćemo IBAR dobiti bez obzira na sve, pa niko nije htio da političkim protivnicima pruži priliku da u njih upiru prstom, ili je rezultat, konačnog shvatanja da je EU cilj svih nas i da svi moramo učestvovati u njegovom ostvarivanju, ostaje da se vidi, ali je jasan putokaz u kom pravcu se mora ići.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo