Fakultet likovnih umjetnosti, Naučni odbor, Senat UCG potvrdili su da docentkinja Ivana Radovanović ispunjava propisane uslove i kriterijume za izbor u akademsko zvanje vanrednog profesora. Međutim, to nije bilo dovoljno jer ne ispunjava procjenu ,,o ukupnoj akademskoj i profesionalnoj podobnosti”

Senat UCG na sjednici održanoj 4. juna 2026. donio je odluku da se ne izvrši izbor dr Ivane Radovanović u akademsko zvanje vanredni profesor UCG iz oblasti Vajarstvo na Fakultetu likovnih umjetnosti (FLU). Umjesto toga, opet je birana u zvanje koje već ima – docent.

Ni do tog osnovnog akademskog zvanja Radovanović nije lako došla.  Doktorirala je 2016. godine i jedina imala doktorat iz oblasti Vajarstva. To nije bilo dovoljno da nakon više od decenije rada na fakultetu kao saradnik u nastavi bude izabrana u akademsko zvanje. Vremenski prosjek za prvi izbor u zvanje za njene kolege i koleginice bio je oko osam godina. Ne postoji nijedan slučaj da je neko čekao 15 godina, pa još pet godina nakon doktoriranja za izbor u zvanje, kao što je to slučaj Radovanović.  Uz to, njene kolege i koleginice su birane sa puno manje staža i iskustva i sa manjom stučnom spremom, odnosno bez doktorata.

Neizboru Radovanović u zvanje vanrednog profesora doprinijelo je i to što je za dugogodišnji mobing tužila FLU i Univerzitet Crne Gore (UCG), o čemu je Monitor već pisao.

Radovanović se prijavila za izbor u zvanje vanredni profesor i dostavila ocjene recenzenata. Pozitivne recenzije napisali su redovni prof.Dušan Petrović Fakultet likovnih umetnosti, Univerzitet umetnosti u Beogradu, redovni prof. mr Sreten Milatović Akademija likovnih umjetnosti-Trebinje Univerzitet Istočno Sarajevo i poznata crnogorska umjetnica Jelena Tomašević, vanredna profesorica na Akademiji likovnih umjetnosti-Trebinje.

,,Na osnovu ukupnog umjetničkog, istraživačkog i pedagoškog rada, kao i jasno izražene ekološke svijesti i odgovornog odnosa prema materijalu, prostoru i društvu, smatram da dr Ivana Radovanović u potpunosti ispunjava sve kriterijume za izbor u zvanje vanredne profesorice. Njena umjetnost prevazilazi lokalne i regionalne okvire i predstavlja značajan doprinos savremenoj umjetničkoj i akademskoj praksi. Sa punim uvjerenjem predlažem FLU  na Cetinju i Senatu UCG izbor dr Ivane Radovanović u zvanje vanrednog profesora”, napisala je u recenziji Tomašević.

Vijeće FLU je potvrdilo da Radovanović ispunjava uslove za izbor u zvanje, ali to glasanjem nije potvrđeno. Od 14 članova Vijeća,  četiri člana je glasalo za, dva  protiv, dok je osam članova bilo uzdržano. U obrazloženju Vijeća navodi se da je razmatrano ispunjavanje formalno-pravnih uslova za izbor u više akadamesko zvanje, izvještaj revizorske komisije kao i druge okolnosti relevantne za vršenje akademske funkcije i ostvarivanje ciljeva ustanove: ,,Mišljenje većine članova Vijeća je da se odluka ne može zasnivati isključivo na provjeri formalne ispunjenosti propisanih kriterijuma, niti isključivo na vrednovanju naučnih, umjetničkih i stručnih referenci kandidata, već i na procjeni ukupnog profesionalnog angažmana kandidatkinje u okviru akadamske zajednice, uključujući doprinos akademskoj saradnji, institucionalnom razvoju i ostvarivanju nastavnih, umjetničkih i drugih djelatnosti”.

U ocjeni se navodi i da ,,Vijeće ne osporava umjetničke reference, stručne kompetencije, kao profesionalna postignuća kandidatkinje, već ukazuje na otvorena pitanja koja se odnose na profesionalnu saradnju, institucionalnu komunikaciju i odnose unutar akademske zajednice koji , prema mišljenju Vijeća, mogu biti od značaja za nesmetano funkcionisanje nastavnog procesa”.

Kao „negativnost“ naveli su i javno iznošenje sporova između kandidatkinje i institucije.

Naučni odbor UCG je, 1. juna 2026, konstatovao da Radovanović ispunjava uslove za izbor u zvanje vanrednog profesora. Utvrdio je da kandidatkinja ima veći broj referenci u kategoriji U1 i U2 (reprezentativne i priznate reference u užoj umjetničkoj oblasti za koju se bira) i konstatovao je da ukupan broj bodova zadovoljava kriterijume za izbor u zvanje.

Nakon toga je Vijeće za umjetnost razmatralo predmetni referat, od ukupno četiri člana Vijeća, prisutno je bilo tri i svi oni su bili uzdržani povodom izbora u zvanje Radovanović.

Konačnu odluku je donio Senat UCG 4. juna. Konstatovao je da kandidatkinja ispunjava propisane uslove i kriterijume za izbor u akademsko zvanje vanrednog profesora, što proizilazi iz izvještaja recenzenata i mišljenja Naučnog odbora.

Međutim, Senat je ocjenio da ispunjenost propisanih uslova i kriterijuma predstavlja neophodan, ali ne i dovoljan uslov za izbor u više zvanje.

Senat je posebno cijenio stav Vijeća FLU koji nije dao podršku Radovanović. U zaključku Senata se navodi da ,,iako kandidatkinja ispunjava propisane uslove i kriterijume za izbor nijesu ostvarene pretpostavke da se u konkretnom slučaju utvrdi potreban stepen akademske podrške za njen izbor u akademsko zvanje vanrednog profesora. Imajući u vidu stav matičnog vijeća prganizacione jedinice, stav Vijeća za umjetnost i rezultate glasanja članova Senata”.

Od ukupno 26 članova Senata sa pravom glasa, glasalo je 21, osam za, a 13 članova su bili uzdržani.

Radovanović ima doktorat iz Vajarstva i prvi je Fulbrajtov stipendista iz Crne Gore za post-doktorsko istraživanje u oblasti umjetnosti. Pored brojnih domaćih, regionalnih i međunarodnih izložbi i nagrada, predstavljala je 2017. Crnu Goru na Venecijanskom bijenalu. UCG joj je 2006. uručio nagradu za najboljeg studenta FLU.

Osnovni sud je krajem prošle godine utvrdio da se u procesu Ivane Radovanović protiv UCG nijedan od postupaka FLU  nije mogao podvesti pod mobing. U žalbi na ovu odluku problematizuje se pozivanje na autonomiju UCG pri presuđivanju, kao i ne uzimanje u obzir prakse suda u Strazburu.

Radovanović najavljuje da će i zbog neizbora u zvanje vanrednog profesora  pravdu potražiti na sudu.

Slučaj Tatjane Bečanović

Profesorica Filološkog fakulteta Tatjana Tanja Bečanović tužila je ranije  podgoričkom Osnovnom sudu Univerzitet Crne Gore, tvrdeći da su joj onemogućili izbor u zvanje redovnog profesora. U tužbi jenavela da su Senat i Naučni odbor pogrešno i nezakonito tumačili pravila i druga akta UCG, čime su joj nanijeli profesionalnu štetu.

Nakon što je Osnovni sud u Podgorici donio presudu u njenu korist, i pored negodovanja sa Univerziteta da im se sud miješa u autonomiju, Senat UCG je u julu 2022. izabrao Bečanović u zvanje redovne profesorice.

Ona  je javnosti dostavila i nalaz vještaka urađen u toku sudskog postupka u kojem je, kako je navela, potvrđeno da joj je od strane UCG potpuno neosnovano i vanpravno uskraćeno zvanje redovnog profesora a u kojem između ostalog stoji sljedeće: “Odluka Senata Univerziteta Crne Gore broj: 08-3068/1 od 19. 11. 2015. godine kojom kandidatkinja dr. Tatjana Đurišić Bečanović nije izabrana u zvanje redovnog profesora nije donesena u skladu s relevantnim propisima, odnosno u cijelosti je protivna Članu 13. Mjerila za izbor u akademska i naučna zvanja Univerziteta Crne Gore, kao i pozitivnim izvještajima članova Komisije / recenzenata prof. dr. Vladimira Osolnika, prof. dr. Bogusława Zielińskog i prof. dr. Zorice Radulović…“.

Konstatuje se i da suprotno Konačnom mišljenju Naučnog odbora i Mišljenju o ispunjenosti kriterijuma za izbor u akademsko zvanje Tatjane Đurišić Bečanović, kandidatkinja dr. Tatjana Đurišić Bečanović ispunjava sve uvjete za izbor u zvanje redovnog profesora, i više od tog.

Predrag NIKOLIĆ

Ozbiljne optužbe na račun bezbjednosnog sistema od strane odbjeglog Miloša Medenice, ili njegove virtualne verzije, nastavljaju se. Osim što bi sistem morao da da odgovor o tome gdje se krije odbjegli Medenica, i ko stoji iza njega, neohodan je i institucionalni odgovor na navode koje iznosi

Crnogorsku političku i bezbjednosnu scenu posljednjih sedmica potresaju tvrdnje koje iznosi odbjegli Miloš Medenica, sin nekadašnje predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice, ili njegova virtuelna verzija. Medenica, između ostalog, govori o navodnim vezama pojedinih državnih funkcionera sa pripadnicima škaljarskog kriminalnog klana.

Informacije i tvrdnje koje iznosi, međutim, nijesu potkrijepljene provjeriljivim dokazima, odnosno dokazima koje su institucije potvrdile. U objavama i komunikacijama koje su prenijeli pojedini mediji, Medenica tvrdi da su pripadnici škaljarskog klana raspolagali informacijama koje su, prema njegovom mišljenju, mogle poteći isključivo iz državnih institucija i od osoba koje su imale pristup povjerljivim podacima, targetirajući skupštinski Odbor za bezbjednost.

Za razliku od ranijih spekulacija o mogućem curenju informacija iz bezbjednosnog sistema, Medenica je ovog puta direktno imenovao osobe za koje tvrdi da su bile povezane sa dostavljanjem podataka pripadnicima škaljarskog klana.

Komunikacija na koju se Medenica poziva datira iz aprila 2021. godine, kada je hrvatska policija u Luci Ploče zaplijenila 575 kilograma kokaina, tada najveću zapljenu te vrste u istoriji Hrvatske. U tom trenutku hrvatske bezbjednosne službe nijesu ni slutile da bi informacije koje su povodom te akcije službenim kanalima razmjenjivale sa partnerskim službama u regionu mogle završiti u rukama jednog, pa čak i oba zavađena crnogorska kriminalna klana.

Posebno interesantnom pokazala se komunikacija do koje su došli američki istražitelji nakon što je Federalni istražni biro (FBI), kroz operaciju sa tajnom aplikacijom ANOM, ostvario uvid u milione poruka koje su godinama razmjenjivali pripadnici organizovanih kriminalnih grupa širom svijeta. Među hiljadama presretnutih komunikacija izdvojen je i razgovor između dvojice visokorangiranih pripadnika škaljarskog kriminalnog klana,  pokojnog Radovana Krivokapića i Nikole Dedovića, brata ubijenog Igora Dedovića, jednog od vođa te kriminalne organizacije.

Komunikacija je vođena 16. aprila 2021. godine, svega tri dana nakon rekordne zapljene 575 kilograma kokaina u Luci Ploče. U prepiskama Krivokapić koristi kodno ime „Etna“, dok se Dedović predstavlja pod pseudonimom „Robin“.

Istražitelji su izdvojili i drugu komunikaciju koju je Dedović istog dana vodio sa korisnikom ANOM aplikacije označenim kodnim imenom „UNK“. Prema dostupnim podacima, riječ je najvjerovatnije o državljaninu Hrvatske koji se u trenutku komunikacije nalazio na teritoriji Turske.

Posebnu pažnju izaziva upravo komunikacija od 16. aprila 2021. godine. Tog dana Radovan Krivokapić, koristeći ANOM nalog pod kodnim imenom „Etna“, u 18 časova i 41 minut obavještava Nikolu Dedovića da zaplijenjena pošiljka navodno pripada Radoju Zviceru, vođi kavačkog kriminalnog klana, te da je o tome hrvatski PNUSKOK obavijestio crnogorsku policiju.

U nastavku komunikacije Krivokapić navodi ime jednog od tadašnjih članova Odbora, inače aktuelnog ministra.

Zanimljivo je da je upravo tog dana održana sjednica Odbora za bezbjednost i odbranu, o čemu svjedoče arhivski podaci Skupštine Crne Gore. Kratko saopštenje sa sjednice objavljeno je u 12.45 časova. Samo sedamnaest minuta kasnije, u 18.58 časova, Dedović sadržaj dobijene informacije prosljeđuje korisniku ANOM aplikacije označenom kao „UNK“. Uz prepisku šalje i poruku izvjesnog „Pipa“, u kojoj se navodi da je član Odbora o kome je riječ prenio informaciju kako bezbjednosne službe smatraju da je zaplijenjena pošiljka u Luci Ploče povezana sa Zvicerom, te da su do takvih saznanja došli i hrvatski istražitelji kroz razmjenu podataka sa crnogorskim kolegama.

Prepiske koje su izdvojili istražitelji privukle su posebnu pažnju zbog toga što se u njima pominju informacije koje su, prema sadržaju komunikacije, mogle biti poznate samo ograničenom broju ljudi iz bezbjednosnog sektora i institucija uključenih u međunarodnu akciju zapljene kokaina.

Sjednice Odbora za bezbjednost i odbranu održavaju se u takozvanoj „gluvoj sobi“ Skupštine Crne Gore, prostoru predviđenom za razmatranje podataka označenih različitim stepenima tajnosti. Članovi Odbora tom prilikom imaju pristup informacijama bezbjednosnih službi, uključujući podatke o radu organizovanih kriminalnih grupa, međunarodnim istragama, operativnim akcijama policije i obavještajnih službi, kao i drugim povjerljivim informacijama od značaja za nacionalnu bezbjednost.

Upravo zbog toga sadržaj ANOM komunikacija ostaje predmet interesovanja međunarodnih istražitelja. Osim navoda o zapljeni kokaina u Luci Ploče, u prepiskama Dedovića i Krivokapića pominju se i kretanje Radoja Zvicera, aktivnosti grupe Bobana Baćovića, navodna izdaja Milete Radulovića zvanog General, kao i fotografije, rute brodova i kamiona korišćenih za transport narkotika namijenjenih škaljarskom klanu.

Iako sadržaj ovih komunikacija sam po sebi ne predstavlja dokaz o eventualnoj odgovornosti bilo koje osobe koja se u njima pominje, one ponovo otvaraju pitanje na koji način su povjerljive informacije iz bezbjednosnog sistema dospijevale do pripadnika organizovanih kriminalnih grupa. Za sada nema zvaničnih informacija da su nadležni organi pokrenuli poseban postupak povodom ovih navoda.

Problem mogućeg curenja informacija sa sjednica Odbora za bezbjednost i odbranu nije otvoren tvrdnjama Miloša Medenice. Još prije nekoliko godina pojedini poslanici upozoravali su da detalji sa zatvorenih sjednica završavaju izvan institucija. Jedan od prvih koji je javno otvorio to pitanje bio je nekadašnji član Odbora Vladan Raičević, koji je još 2021. godine zatražio odgovor na pitanje ko iznosi podatke sa sjednica označenih određenim stepenom tajnosti. Upozorio je da se ne radi o izolovanom incidentu.

Njegove tvrdnje nikada nijesu dobile institucionalni epilog, niti je javnosti saopšteno da li je sprovedena detaljna istraga

Bez obzira na to kako javnost procjenjuje vjerodostojnost Miloša Medenice, činjenica je da njegove tvrdnje ponovo otvaraju pitanja koja godinama nijesu dobila jasan odgovor. Ukoliko su navodi netačni, u interesu je i samih institucija da ih provjere i o rezultatima obavijeste javnost. Ukoliko, međutim, postoji bilo kakav osnov za sumnju da su povjerljive informacije zaista završavale kod pripadnika organizovanih kriminalnih grupa, riječ bi bila o jednom od najozbiljnijih bezbjednosnih skandala u novijoj istoriji Crne Gore.

Zbog toga fokus više nije samo na Milošu Medenici i njegovim optužbama, već na sposobnosti institucija da rasvijetle višegodišnje sumnje o curenju podataka iz državnog sistema. Ključno pitanje ostaje da li će nadležni organi konačno odgovoriti na dilemu koja godinama prati crnogorski bezbjednosni sector – da li su organizovane kriminalne grupe imale izvore unutar institucija koje su morale biti prvi garant zaštite nacionalne bezbjednosti.

Svetlana ĐOKIĆ

Uprkos brojnim primjedbama institucija i lokalne zajednice, Vlada nastavlja proceduru za dodjelu koncesije za eksploataciju arhitektonsko-građevinskog kamena na ležištu „Skrbuša” kod Kolašina. To je ponovo otvorilo pitanja zaštite vodnih resursa, prostora i dugoročnih posljedica po životnu sredinu u ovom osjetljivom području

Mještani sela Rečine kod Kolašina još nijesu zaboravili jednogodišnju borbu protiv izgradnje male hidrocentrale na vodotoku u svom selu, a Vlada im sada, kako tvrde, kroz planirani kamenolom sprema novi „ekološki pritisak na selo, vodne tokove i uslove života”. I pored brojnih i sadržajnih primjedbi koje su tokom javne rasprave iznijele nadležne institucije, lokalna samouprava i stručne službe u postupku donošenja koncesionog akta za ležište „Skrbuša”, Vlada je nastavila taj postupak. Koncesioni akt za to ležište otvorio je put za raspisivanje javnog oglasa za dodjelu koncesije za geološka istraživanja i eksploataciju arhitektonsko-građevinskog i tehničko-građevinskog kamena.

Vlada je 16. juna usvojila i Informaciju o pripremi javnog oglasa za dostavljanje ponuda za dodjelu ugovora o koncesiji. Planom, koji je pripremilo Ministarstvo energetike i rudarstva, predviđena je eksploatacija do 30 godina, iako su tokom javne rasprave iznesene brojne primjedbe i upozorenja nadležnih institucija i lokalne zajednice koje ukazuju na potencijalne rizike.

Koncesioni akt dodatno naglašava strateški značaj lokacije zbog blizine planirane dionice auto-puta Mateševo – Andrijevica, što povećava potrebu za kamenim agregatima. Procjenjuje se da ležište sadrži oko dva miliona metara kubnih arhitektonsko-građevinskog i tehničko-građevinskog kamena, uz planiranu godišnju eksploataciju od oko 20.000 metara kubnih i koncesioni period do 30 godina. Iako detaljna geološka istraživanja nijesu u potpunosti završena, procjene se zasnivaju na analogiji sa sličnim ležištima, uz pretpostavku da je materijal odgovarajućeg kvaliteta za građevinsku upotrebu. Dokument istovremeno naglašava potrebu kontrole uticaja na životnu sredinu tokom svih faza istraživanja i eksploatacije.

Tokom javne rasprave najznačajnije primjedbe odnosile su se na moguće značajne i dugoročne posljedice po vodne resurse, kvalitet podzemnih i površinskih voda, turizam i lokalnu infrastrukturu. Opština Kolašin je zahtijevala povlačenje akta i ukazala na nedostatak hidroloških, ekoloških i infrastrukturnih studija. Uprava za šume i gazdovanje lovištima upozorila je da se lokalitet nalazi u zaštitnoj šumi u kojoj je zabranjena promjena namjene zemljišta i eksploatacija, uz ocjenu da je potrebno njegovo izuzimanje iz plana koncesija zbog zakonskih ograničenja i zaštitne funkcije šumskog ekosistema. Zaštitnik imovinsko-pravnih interesa naveo je da se područje nalazi u UNESCO Rezervatu biosfere „Basen rijeke Tare” i preporučio da se razmotri komunikacija sa UNESCO kancelarijom u vezi sa planiranim aktivnostima.

Među sugestijama su i one stigle sa adrese Agencije za zaštitu životne sredine. Zahtijevana je izrada elaborata o procjeni uticaja na životnu sredinu zbog osjetljivosti hidroloških i ekoloških karakteristika prostora. Brojna su bila upozorenja lokalne uprave i stanovništva na direktan konflikt planiranog kamenoloma sa planiranim turističkim razvojem, postojećim i budućim turističkim zonama, kao i infrastrukturnim projektima u užem području.

Međutim, pored toga, upoređivanjem planskih dokumenata opštine Kolašin sa koncesionim vide se još brojne nedosljednosti. Iako se prema važećem Prostorno-urbanističkom planu opštine Kolašin ležište arhitektonsko-građevinskog (ukrasnog) kamena „Skrbuša” nalazi na desnoj obali istoimene rječice, analiza mape priložene uz koncesioni akt pokazuje da je ležište prostorno znatno kompleksnije pozicionirano, jer obuhvata prostor sa obje strane rijeke. Dva manja segmenta koncesionih parcela – jedan u katastarskoj opštini Trunića Do (47.212 kvadratnih metara) i drugi u katastarskoj opštini Smrčje (22.930 kvadratnih metara) – nalaze se na desnoj obali rječice Skrbuše i Izlazačke rijeke koja se u nju uliva. Najveći dio ležišta, u katastarskoj opštini Padež (222.310 kvadratnih metara), smješten je na lijevoj obali.

U PUP opštine Kolašin navodi se da se ležište „Skrbuša” nalazi u ataru sela Skrbuša, na desnoj obali istoimene rječice. Teren je istraživan tokom 1964/1965. godine na površini od 4,6 hektara, u okviru koje je izdvojeno pet zona. Prema istom dokumentu, lokalitet sadrži značajne rezerve arhitektonsko-građevinskog kamena, naročito mermerne breče i bijelo-žute mermerne krečnjake, koji imaju visoku dekorativnu vrijednost. Najperspektivniji dijelovi za eksploataciju su centralni i jugoistočni dijelovi ležišta, dok pojedine zone krečnjaka nemaju ekonomsku opravdanost.

Prema Prostornom planu posebne namjene (PPPN) „Bjelasica i Komovi”, ležište se nalazi jugoistočno od Kolašina, u srednjem toku istoimene rijeke, povezano makadamskim putem dužine oko tri kilometra sa regionalnim pravcem Kolašin – Mateševo.

„Rudno tijelo čine šareni brečasti mermerasti krečnjaci i bijelo-žuti mermeri, u dužini od 500 do 700 metara i debljini od 20 do 25 metara.
U bijelo-žutim mermerima prisutne su žućkaste laporovito-glinovite žilice koje kamenu daju izražen dekorativni karakter. Ukupne rezerve procjenjuju se na oko 30.600 m³ mermerne breče i 63.600 m³ bijelo-žutog mermera, pri čemu se materijal po kvalitetu upoređuje sa poznatim italijanskim mermerima”, piše u tom dokumentu.

U dokumentaciji Vlade objašnjeno je da se u širem području nalazi i trasa auto-puta Bar – Boljare (dionica Mateševo – Andrijevica u planu), što dodatno povećava značaj lokaliteta u kontekstu buduće eksploatacije mineralnih sirovina. Navodi se da je zbog rasta građevinskog sektora i razvoja saobraćajne infrastrukture, posebno planiranog auto-puta Bar – Boljare (Mateševo –Andrijevica), povećana potražnja za kamenim agregatima, te da blizina ležišta planiranoj trasi dodatno povećava njegov značaj kao izvora mineralnih sirovina za izgradnju te strateške saobraćajnice.

Na osnovu procjene lokaliteta, uzimajući u obzir površinu prostora i morfološke karakteristike terena, potencijalne geološke rezerve arhitektonsko-građevinskog i tehničko-građevinskog kamena procijenjene su na oko dva miliona metara kubnih čvrste stijenske mase. U konačnom proizvodu to ležište bi dalo 2.000 metara kubnih komercijalnih blokova i tombolona arhitektonsko-građevinskog kamena i 30.000 metara kubnih gotovog kamenog agregata različitih frakcija.

Uzimajući u obzir procijenjene rezerve i planirani godišnji kapacitet, moguće je predvidjeti trajanje koncesije do 30 godina, što je u skladu sa važećim zakonskim okvirima. Pouzdaniji podaci o geološkim karakteristikama, kvalitetu sirovine i drugim ključnim parametrima za dalju eksploataciju mogu se, objašnjeno je u Vladinoj dokumentaciji,  dobiti isključivo sprovođenjem detaljnih geoloških istraživanja na samom lokalitetu, u skladu sa važećim tehničkim i zakonskim zahtjevima.

U dijelu koji se odnosi na zaštitu životne sredine navodi se da je neophodno posvetiti posebnu pažnju uticajima eksploatacije, uz ocjenu da primjena savremenih tehnologija može relativno ograničiti negativne efekte na okolinu, iako se ne isključuje potreba daljeg praćenja i analiza tokom realizacije projekta.

                                                                                                            Dragana ŠĆEPANOVIĆ