Povežite se sa nama

OKO NAS

ANDRIJEVICA: SVI POSLOVI IGORA MAŠOVIĆA: Građani kao najamnici

Objavljeno prije

na

Brat predsjednika andrijevičke opštine razvija biznis na sve strane. Novcem pomaže kampanju DPS-a. Prije devet godina bio je vlasnik trafike

 

Nakon što je u javnosti otkriven dio biznisa i poslova Igora Mašovića, brata dosadašnjeg predsjednika opštine Srđana Mašovića (DPS), opozicioni lideri u Andrijevici su optužili Demokratsku partiju socijalista da građane te varoši tretiraju kao svoje najamnike i radnu snagu.

Nosilac liste „Za budućnost Andrijevice, SNP, DF“, privatni preduzetnik Željko Ćulafić rekao je da sve što su iz DPS radili u proteklom periodu, radili su isključivo u korist lokalnih tajkuna.

„Oni su su devastirali šume i rijeke. Izgradili su dvanaest malih elektrana iz kojih izvlače enormnu dobit. Zato ne zaslužuju više ni četiri dana, a ne četiri godine da budu na vlasti“ – kaže Ćulafić.

Mještani Ulotine pozvali su predsjednika opštine Andrijevica Srđana Mašovića da dio donacija koje je DPS dobio za izbornu kampanju preusmjeri za izgradnju sistema za navodnjavanje u njihovom selu. To je, kažu, mnogo važnije nego izgradnja elektrana i finansiranje političkih partija.

„Opštinski čelnici su izdvojili pozamašna sredstva za finansiranje DPS-a uoči predstojećih izbora. Takođe smo vidjeli da je brat predsjednika opštine Igor Mašović s direktorima njegovih privatnih preduzeća priložio dosta novca za izbornu kampanju vaše partije. Ali je zato Igor Mašović pogazio obećanja kada je gradio elektranu u našem selu” – napisali su oni dosadašnjem predsjedniku opštine i sadašnjem nosiocu izborne liste kolaicije DPS, SD za lokalne izbore u Andrijevici.

Oni su podsjetili da je Igor smetnuo s uma da je obećao da će, uporedo sa elektranom, izgraditi sistem za navodnjavanje sa Šerametskog potoka, kako bi mogli nesmetano da navodnjavaju njihova imanja.

Kao što je Monitor već pisao, mještani Ulotine zavrnuli su ventil Igoru Mašoviću na njegovom postrojenju na vodoizvorištu Šerametski potok. Tako su zaustavili rad male elektrane u tom mjestu još krajem prošlog mjeseca.

Igor je jedan je od glavnih koncesionara na svim malim hidroelektranama na području andrijevičke opštine.

Mala elektrana u mjestu Šerametski potok u selu Ulotina, zapravo je u vlasništvu konzorcijuma Nord Enerdži, a Mašović je jedan od osnivača tog konzorcijuma.

Pored Mašovića, sa manjim udjelom suvlasnici su još Radenko Vuletić i Drago Vlahović.

Kada je građena ova hidroelektrana, portparolka konzorcijuma Nord Enerdži, Andrijevčanka Tamara Kokić, pohvalila se na javnom servisu kako su vlasnci postigli dogovor sa mještanima i kako je to primjer dobre prakse na sjeveru. Dio sredstava za izgradnju, kako je kazala, finansirao je Investiciono-razvojni fond, a drugi dio obezbijedila kompanija.

Pozvavši se na podatke MANS-a, TV Vijesti je objavila da su Igor Mašović, Tamara Kokić i Milić Novović donirali DPS-u 13.000 eura.

Ta partija je za svega nekoliko sedmica prikupila više od pola miliona eura, uoči izbora zakazanih za 30. avgust.

Kokić i Novović su direktori u kompanijama koje su od Vlade dobile koncesije za proizvodnju struje iz mHE.

Zakon o finansiranju političkih subjekata propisuje da kompanije i fizička lica koja sa državom imaju neki ugovorni odnos, ili vrše posao od javnog interesa, ne mogu davati priloge političkim partijama. Zakonom o energetici definisano je da proizvodnja struje spada u posao od javnog interesa.

Podaci MANS-a pokazuju da pomenuti donatori DPS-a imaju više aktivnih ugovora sa državom, po osnovu dobijenih koncesija i dozvola za gradnju mHE. Mašović je DPS-u za ove izbore donirao 5.000 eura.

Tamara Kokić, koja je DPS pomogla sa 3.000 eura, izvršni je direktor dvije firme koje je osnovao konzorcijum u kome udio ima Mašović, a do avgusta 2018. ona je radila kao direktor njegove kompanije Igma Grand, objavila je TV Vijesti.

Milić Novović je, kao izvršni direktor kompanije Dekar Energy, donirao DPS-u 5.000 eura, dok firma na čijem je čelu trenutno gradi tri hidroelektrane u opštini Kolašin. On je brat od ujaka Igora i Srđana Mašovića.

Novović je i direktor i vlasnik kompanije Igma Product, koja je bila u vlasništvu firme Mašovića Igma Grand.

Iz MANS-a su poručili da se ovim nastavlja praksa razrađene šeme ubacivanja gotovog novca u fond kampanje DPS-a, a ne dobrovoljnih donacija. Kazne za fizičko lice koje na ovaj način da prilog političkoj partiji kreću se od 500 do 2.000 eura, dok za partiju koja primi takvu donaciju nije predviđena nikakva kazna, objavila je TV Vijesti.

U Andrijevici kažu da je Igor Mašović vlasnik ili suvlasnik u svih dvanaest malih hidroelektrana. Od toga su četiri već u pogonu, a još osam bi trebalo brzo da budu.

Mašović je, podsjećamo, vlasnik Tehničkog pregleda automobila, jedinog u Andrijevici. Nezvanični je navodno vlasnik farme kokošaka u svom selu Trešnjevo, zatim nekoliko lokala u gradu i suvlasnik kladionice u tom mjestu.

Vlasnik je i građevisnke firme Igma koja izvodi radove po sjeveru sa najsavremenijim voznim parkom, a njega i njegovog brata Srđana neki dovode u vezu i sa vlasništvom nad velikom i savremenom fabrikom peleta Biotel.

On tvrdi da mještani Ulotine, koji mu drže pod blokadom malu elektranu na Šerametskom potoku, i svi ostali koji se bune, čine to zbog predstojećih izbora.

Igor Mašović grčevito pomaže opstanak na vlasti Demokratskoj partiji socijalista, jer on i njemu slični time, kako kažu u MANS-u, kupuju povjerenje za produžetak poslova koje su započeli. U kojoj bi drugoj državi, i pod kojom drugom vlašću, neko za devet godina od vlasnika trafike postao vlasnik ili suvlasnih brojnih firmi.

Samo sa firmom Igma Energy, u kojoj je stopostotni vlasnik, Igor je na dvije male elektrane zaradio u februaru 32.117 eura.  Za dvanaest mjeseci to je 385.404 eura.  Kada stavi u funkciju ostalih deset hidrolektrana, godišnje će prihodovati milionski iznos samo od tog biznisa.

Kako se može čuti u Andrijevici, plata radnika na malim elektranama kreće se oko 220 eura.  Može se čuti i da kod Mašovića radi oko stotinu Andrijevčana. Prijavljenih ili neprijavljenih, stalnih ili sezonskih. U najam.

                                                                                                                            Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo