Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Crveni putevi

Objavljeno prije

na

Dva saobraćajna incidenta koja su se nedavno dogodila u blizini Berana, zainteresovala su javnost, po svemu sudeći, za veliki posao koji se realizuje kroz Crnu Goru, a da se o tome ama baš ništa ne zna.

Kada se prije nepunih mjesec dana u mjestu Šćepanica, na pola puta od Berana prema Bijelom Polju, prevrnuo kamion koji je s Kosova prevozio crveni zemljani materijal nepoznatog sastava, na kratko je nastala pometnja. Magistralni put je neko vrijeme bio zatvoren, dok rasuti materijal nije raščišen sa ceste. Vlasnicima imanja gdje je prevrnuti kamion završio, s Kosova je ponuđena novčana odšteta, koju oni nijesu željeli da uzmu. Pošteni ljudi tu priliku nijesu iskoristili i odbili su odštetu, budući da niko nije stradao.

TAJANSTVENI TOVAR: Samo mjesec prije toga kamion sa sličnim utovarom, vozeći iz istog pravca, sletio je s puta i prevrnuo se u selu Dapsiće, na ulazu u Berane. Saobraćaj je takođe bio zaustavljen dok nijesu stigli stručnjaci s Kosova i raščistili rasuti materijal. Sve je postalo još misterioznije, kada je čitav slučaj prikazan kao obična saobraćajna nezgoda, iako po mnogo čemu obična nije bila.

„Zatekao sam se tu gdje se kamion prevrnuo. Niko nije smio ništa da dira dok nijesu stigli stručnjaci s Kosova, mislim iz UNMIK-a”, kaže za Monitor jedan od očevidaca.

Jedan od kamiona „istovario” je materijal ulazeći u oštru krivinu na domak Podgorice, u blizini Dromire mnogo ranije, a na mjestu istovara i nakon detaljnog čišćenja dugo je ostala crvena mrlja koju ni kiše nijesu mogle sprati.

Šta je bilo u prevrnutim kamionima koji su dolazili s Kosova? Već neko vrijeme se priča kako kamioni tokom cijelog dana špartaju na toj liniji, ostavljajući nerijetko za sobom crvene zemljane tragove. Na gužvu koju u saobraćaju prave kamioni koji dolaze s Kosova i istog dana se tamo vraćaju, žalili su se i vozači.

U policiji nezvanično saznajemo da je riječ o transportu rude s Kosova, ali da je u nadležnosti policije jedino da provjerava ispravnost vozila.

Odakle s Kosova dolaze ovi kamini i gdje idu? Šta voze i čime su utovareni u povratku? Prema saznanjima do kojih je Monitor uspio doći, kamioni najvjerovatnije polaze iz fabrike feronikla u Glogovcu, i natovareni su upravo sirovinom koja sadrži feronikl, crvenkaste boje.

Na crnogorskoj carini nezvanično nam je potvrđeno da se radi o tranzitnom poslu izvozu rude s Kosova za Kinu.

„Taj tranzit je ranije naplaćivan, ali mislim da sada, od kada smo postali kandidati za članstvo u EU, nemamo pravo da to radimo, i u tom pogledu nemamo nikave koristi od trasporta robe kroz Crnu Goru za treće zemlje. Kamioni plaćaju jedino eko taksu na godišnjem nivou, isto onoliko koliko i neko ko samo jednom uđe u našu državu”, rekao nam je sagovornik na carini u Rožajama.

Fabrika feronikla na Kosovu privatizovana je prije nekoliko godina. To je jedna od prvih kosovskih kompanija koju je misija UN stavila na prodaju. Fabrika je bila teško oštećena tokom bombardovanja. UNMIK je još prilikom tendera saopštio kako će kupcu obezbijediti dozvolu za eksploataciju i proširenje rudnika. Feronikl, čija je izgradnja 1979. godine koštala oko trista miliona dolara, prodat je za trideset miliona kompaniji IMR Alferon, registrovanoj u Engleskoj.

NEPKREKINUTI KONVOJ: Novi vlasnici nijesu odugovlačili i odmah su počeli da eksploatišu rudu, tako da se mjesečno s Kosova izveze, navodno, desetine hiljada tona sirovine, koja se osim Glogovca iskopava i u rudnicima u blizini američke vojne baze Bondstil. Srpski mediji još krajem ljeta pisali su kako se izvoz obavlja preko Luke Bar u Crnoj Gori. Misterija crvene prašine na crnogorskim putevima time bi mogla biti riješena. Upravo su se, osim vozača, i neki od mještana Bara koji žive u blizini Luke žalili ljetos kako ne mogu da rašire veš na terasama od prašine crvene boje.

Monitor otkriva da dnevno s Kosova, preko graničnog prelaza na Kuli, u Crnu Goru uđe blizu sto kamiona natovarenih zemljom bogatom feroniklom. Oni se kreću preko Rožaja, Berana, Ribarevina, kanjonom Morače do Podgorice, i dalje do Bara. Tim putem se kamioni, najčešće opet natovareni, vraćaju istog dana. Navodno se iz Kine kontejnerima iskorištena zemlja vraća tamo odakle je i uzeta, što upravo čitavom poslu daje dozu misterioznosti.

S druge strane, to bi značilo da svakog dana crnogorskim putevima, u jednom i drugom pravcu, preko redovnih, prošparta još dvjesta teško natovarenih kamiona. Taj konvoj nije prekinut ni kada je nedavno u poplavama propala magistrala u mjestu Skakavac. Šleperi su istog dana proputili zaobilaznicom preko Petnjice, zbog čega su se pobunili mještani toga kraja. Za nekoliko dana dok nije osposobljena magistrala u Skakavcu, kamioni su urnisali puteve na području Bihora, o kojima se i inače tako malo vodi računa.

UNIŠTAVANJE PUTEVA: Osim što uništavaju puteve, pretovareni kamioni istresaju crvenkastu zemlju, zbog čega mještani koji žive duž magistrale sa zebnjom čekaju da ih neko precizno obavijesti o kakvom se materijalu radi. Nije bez neke rečeno da su u strahu velike oči, jer je vrlo brzo raširena i priča kako postoji mogućnost da je teret koji se prevozi radioaktivan. Ovakve sumnje odbacio je direktor barske Luke Slobodan Pejović, kojeg su mediji u Srbiji citirali kada je izjavio da je riječ o dugoročnom poslu pretovara nikla i cinkovog oksida, te da roba ne zagađuje okolinu.

„Ovaj posao trebalo bi da traje narednih godinu i po. Radi se o količini od oko 50 hiljada tona na mjesečnom nivou. Roba jeste prljava ali ne zagađuje okolinu”, rekao je direktor barske Luke.

On je kazao da se radi o saradnji s Belgijancima, koji su obećali da će donijeti atest za robu.

Ako posao prevoza rude s Kosova do Luke Bar nije opasan, postavlja se pitanje čemu tajanstvenost i netransparentnost koje ga prate? Zašto se do sada nije oglasilo Ministarstvo zaštite životne sredine koje bi ispitalo o kakvom se materijalu radi i da li se zagađuje putni pojas i gradovi kroz koje tranzit prolazi? Ako ni zbog čega drugog onda zbog uznemirenosti građana.

Do informacije ko je sklopio ovaj posao koji navodno druge zemlje i njihove luke nijesu htjele, s kim je sklopljen i po koju cijenu, teško je zvanično doći. Nezvanično, Ministarstvo saobraćaja nije bilo previše oduševljeno zbog činjenice da će crnogorska putna infrastruktura biti toliko raubovana, smatrajući i da je zarada koju ima barska luka daleko ispod toga koliko se uništavaju crnogorski putevi i ugrožava saobraćajna bezbjednost. Takođe nezvanično, vrijednom poslu su se, međutim, obradovala dva povlašćena preduzeća iz Crne Gore koja posjeduju odgovarajuće kamione, i koja su, zajedno s firmama s Kosova, uključena u prevoz rude iz te države do luke u Baru, i nazad.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

DRUŠTVO

POLICIJSKA TORTURA I KAKO JE SPRIJEČITI: Teška ruka pendrek-demokratije

Objavljeno prije

na

Objavio:

Evropski komitet za sprečavanje mučenja (CPT) je ukazao na „nestandardne predmete“ – bejzbol palice i električne kablove – koje je pronašao u CB Podgorica, koji je naveden i kao lokacija na kojoj su žrtve policijske torture mučene

 

Zvjersko prebijanje Jovana Grujičića, Benjamina Mugoše i M.B., poslednji je u nizu slučajeva koji bacaju sjenku na postupanje uniformisanih službenika Uprave policije. Taj događaj, istovremeno, u fokus javnosti vraća dilemu da li se crnogorska policija vraća davno oprobanim metodama iznuđivanja priznanja od osumnjičenih.

Repertoar torture  je, prema tvrdnjama pretučene trojke, raznovrstan: navlačenje pancirnih prsluka na gornji dio tijela i udaranje bejzbol palicama preko istih, udaranje po tabanima, upotreba elektro-šokera na više djelova tijela uključujući genitalije, davljenje plastičnom kesom, šamaranje, repetiranje pištolja… Zbog onog što su preživjeli oni su podnijeli  krivičnu prijavu, u kojoj su detaljno naveli šta su im policajci radili, u maju, nakon što su ih uhapsili zbog sumnje da su učestvovali u postavljanju eksplozivne naprave ispred kafe bara Grand i porodične kuće policijskog službenika Duška Golubovića.

Iz NVO Akcija za ljudska prava (HRA) ističu da se u ovom slučaju, na osnovu službenih dokumenata, zna ko su službenici CB Podgorica koji su učestvovali u ispitivanju. Batinaši su, ipak, i dalje nepoznati. I pored toga što je Grujičićev otac podnio krivičnu prijavu protiv svih koji su, kako tvrdi, učestvovali u otmici njegovog sina iz psihijatrijske bolnice u Kotoru, ali i onih koji su ga pretukli u Centru bezbjednosti. „ … je Jovana tjerao, izmučenog i imrcvarenog, da hoda na ruke i noge u prostoriji dok je on istovremeno pokušavao da ga jaše, praveći selfije mobilnim telefonom uz riječi ‘svima ću ovo da pošaljem da vide kakav si mangup’. Napominjem da su zadnje dvije metode slomile Jovana koji je nakon toga njima rekao da će sve da prizna i da potpiše izjave koje su mu dali. Nakon tog priznanja Jovanu je zaprijećeno da ne smije tražiti advokata“, dio je prijave koju je podnio Grujičićev otac.

Opis mučenja koji smo tu vidjeli odgovara taktikama mučenja koje su u Latinskoj Americi protiv ljevičara koristili pripadnici vojnih hunti, kaže za Monitor Tea Gorjanc – Prelević. „Što reče neko, samo što ih iz helikoptera nisu bacali u more“.

Svetlana ĐOKIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

OPŠTINA BUDVA DVA MJESECA U FINANSIJSKOJ BLOKADI: Pritisak težak desetine miliona

Objavljeno prije

na

Objavio:

Očekuje se da novoformirana odbornička većina održi sjednicu budvanskog parlamenta u subotu, 08. avgusta, na čijem će se dnevnom redu, pored planiranih smjena članova raznih upravnih odbora i Savjeta RTV Budva, naći i dirigovana odluka o podizanju kredita za vraćanje miliona Vladi

 

Da su životi građana Budve manje važni od vlasti, političkih igara i finansijskih špekulacija, pokazuje  situacija u kojoj zaposleni u ovoj turističkoj opštini dva ili tri mjeseca ne primaju zarađene plate. Usred turističke sezone i otežanih životnih uslova zbog epidemije korona virusa, oko hiljadu zaposlenih početkom ljeta ostalo je bez mjesečnih zarada.

Voljom ministra finansija Darka Radunovića, po čijem je nalogu Privredni sud uveo privremenu mjeru blokade računa Opštine krajem maja, uoči sveobuhvatne akcije preotimanja vlasti u Budvi, zaposleni u lokalnoj upravi nijesu primili dvije zarađene plate. Radnicima u JU Muzeji i galerije Budve i Javnom servisu RTV Budva duguju tri lična dohotka.

Podsjećamo, Ministarstvo finansija isplatilo je krajem prošle godine 29,3 miliona eura austrijsko-njemačkoj firmi WTE/EVN na ime aktiviranih garancija koje je dala Vlada za projekat izgradnje postrojenja za preradu otpadnih voda u Bečićima. Iako postupak oko dokazivanja stvarnog iznosa uloženih sredstava u izgradnju  kolektora u naselju Vještice nije okončan, kao ni istražni postupak državnog tužilaštva, Vlada je na prvi zahtjev Njemaca isplatila tražene milione, koje sada potražuje od Opštine Budva.

Naplata milionskog troška iz budžeta Vlade jedan je od razloga izvršenog prevrata u Budvi, nasilne promjene legalno izabrane vlasti u kojoj su učestvovale brojne državne institucije. Uz pomoć jakih policijskih snaga na čelne funkcije u Opštini postavjeni su predstavnici nove odborničke većine, DPS, Crnogorske, SD i nezavisnog odbornika Stevana Džakovića. Glavni zadatak tako ustoličenih predsjednika Opštine Nikole Divanovića (DPS) i predsjednice Skupštine, Anđele Ivanović iz Crnogorske, je zaduživanje Budve za 30-ak miliona eura, kako bi Vlada nadomjestila minus u svojoj kasi. Odluka o kreditnom zaduženju mora biti donijeta do kraja avgusta, za kada su zakazani redovni lokalni izbori.

DPS pokazuje potpuno odsustvo brige za egzistenciju građana zaposlenih u opštinskoj administraciji i njihovih porodica, jer na računu Opštine ima novca  za isplatu plata. Pravnim i fizičkim nasiljem Budva je dovedena u ponižavajuću situaciju, da joj sa republičkog nivoa diriguju načinom upravljanja sopstvenim sredstvima, da jedan ministar lokalnoj samoupravi može da zabrani isplatu zarađenih plata iz redovnih opštinskih prihoda. Budva koja je najznačajnija turistička opština u Crnoj Gori,  iz koje Vlada ubira milione prihoda po raznim osnovama, trpi dvomjesečno iživljavanje Vladinih institucija nad građanima ovog grada.

Svakodnevne scene na vratima Opštine gdje pripadnici privatnog obezbjeđenja ne dozvoljavaju ulazak u opštinske prostorije odbornicima sa liste Demokrata i DF-a, pokazuju da ponižavanje Budve i njenih građana kao da nema granica. Te scene posredstvom medija odlaze u svijet.

Branka PLAMENAC

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

NASTAVLJEN ŠESTOGODIŠNJI RAT KOTORSKIH KLANOVA: Nove žrtve starog sukoba

Objavljeno prije

na

Objavio:

Policija i tužilaštvo ispituju mogućnost da je ubistvo Saše Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića, 28. januara u Zeti

 

Taman kad se pomislilo da između zaraćenih kotorskih kriminalnih grupa kavčana i škaljaraca vlada primirje, hicima u Podgoričanina Sašu Klikovca (38), poslata je poruka da kraja rata nema na vidiku. Klikovac je likvidiran u subotu, nešto prije 10 sati, ispred porodičnog restorana Kod Crnogorca u naselju Cijevna, nadomak Podgorice. I dalje nepoznata osoba u njega je, u trenutku kad je ulazio u automobil, ispalila pet hitaca kalibra 9 milimetara, ne ostavljajući mu šansu da preživi.

Kako to obično slijedi u ovakvim slučajevima, osim pretrage mjesta zločina i obližnjih naselja, pripadnici policije obavili su i razgovor sa desetak osoba koje se u njihovim evidencijama vode kao članovi škaljarskog kriminalnog klana. Od pomoći im nijesu bili ni snimci sa kamera postavljenh na obližnjim objektima, na kojima su, za sada, uočili samo vozilo (golf) za koje sumnjaju da ima veze sa ovom likvidacijom, jer je njegovo kretanje primijećeno i nekoliko dana prije zločina.

,,Za sada nema ništa novo u tom pravcu, provjeravamo da li to vozilo ima ikakve veze sa zločinom, odnosno da li su ga možda koristile ubice kako bi sa sigurnošću utvrdili navike ubijenog“, objašnjava naš sagovornik iz policije. Sumnje da je Klikovac žrtva krvavog rata koji već šest godina traje između kavčana i škaljaraca potvrđuje uključenost u istragu i  pripadnika Specijalnog policijskog tima za borbu protiv organizovanog kriminala i korupcije.

Naši sagovornici dodaju da se ispituje mogućnost da je ubistvo Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića (35) 28. januara u Zeti. Krstović, prema operativnim podacima policije, važi za osobu blisku škaljarcima čije su vođe, Igor Dedović i Stevan Stamatović, ubijene 19. januara u Atini.

Desetak dana kasnije napadači su sačekali Krstovića u blizini njegove kuće u mjestu Balijače i ispalile više od 20 hitaca u njega, dok je bio u vozilu. Krstović je uspio da preživi kišu metaka, a istražitelji za pokušaj njegove likvidacije terete braću StanišićVidoja i Radoslava, te Dragišu Bulatovića sa kojima je ubijeni Klikovac bio blizak.

Istražitelji vjeruju da je Vidoje Stranišić 28. januara 2020. godine u Podgorici pomogao u napadu na Krstovića koji je zadobio teške povrede. Kako pokazuju nalazi istrage, Vidoje Stanišić je NN osobama obećao prikrivanje krivičnog djela i tragova. „Za sada dva NN lica su vozilom golf  koje je prethodno ukradeno i na kojem su bile postavljene ukradene registarske oznake, pratili I. K. i iz vozila u pokretu ispalili su najmanje 15 metaka u njegovom pravcu, nakon čega su napadači pobjegli“, piše u odluci Apelacionog suda kojom se Stanišiću produžava pritvor.

Napadači su dovezli vozilo na Kakaricku goru gdje su ih po prethodnom obećanju sačekali okrivljeni Bulatović i Vidoje Stanišić koji su zapalili vozilo u kojem se nalazila i automatska puška. „Iz priloženih dokaza proizilazi da je vozilo golf  koji je pronađen zapaljen u mjestu Kakaricka gora ukraden u avgustu 2018. godine u Srbiji. Iz izvještaja o DNK vještačenju Forenzičkog centra proizilazi da je na plastičnoj boci koja je pronađena na mjestu paljenja vozila utvrđeno prisustvo biološkog materijala koji potiče od D. B. i okrivljenog V. S.“, stoji u citiranom rješenju sudija Apelacionog suda.

Klikovac je prema operativnim podacima policije godinama važio za bezbjednosno interesantnu osobu. On se najprije vodio kao pripadnik lokalne kriminalne grupe Zagoričani, koja je ime dobila po podgoričkom naselju u kome živi većina članova te grupe. Većina njih je, zbog raznih krivičnih djela, boravila iza spuških bedema. Osuđivani su zbog napada na službeno lice, nedozvoljenog držanja oružja, posjedovanja i trgovine drogom, iznude, računarske prevare. Iza brave su se sprijateljili sa pripadnicima kavačkog klana i na taj način podigli svoju kriminalnu grupu na veći nivo.

Da je poznanstvo stečeno iza brave dovelo do toga da ova lokalna kriminalna organizacija bude naslonjena direktno na kavački klan, neka vrsta njihove ekspoziture u Podgorici, potvrđeno je i fotografijama koje su objavile Vijesti, a na kojima se vidi da su upravo vođe „zagoričke“ grupe dočekale, po izlasku iz zatvora, vođu kavačkog klana Slobodana Kašćelana.

Lokalna zagorička grupa nije jedina koja se u Spužu priklonila moćnim kotorskim narkoklanovima. Dobro upućeni sagovornici tvrde da je upravo Uprava za izvršenje krivičnih sankcija  (doskorašnji ZIKS) mjesto gdje su mnogi manje poznati kriminalci dobili svoje mjesto u mnogo poznatijim i opasnijim grupama uključenim u međunarodnu trgovinu narkoticima.

Rat kotorskih klanova počeo je zbog nestanka velikog tovara droge u Valensiji. Zbog skupocjenog bijelog praha od tada je ubijeno blizu 50 ljudi, a policijski podaci govore kako većina ubijenih nije direktno učestvovala u nabavci, niti u nestanku te droge.

Crnogorska policija zvanično je saopštila da su ubistva posljedica sukoba između dvije jake kriminalne grupe iz Kotora. Indirektno su saopštavali da je krađa vrijednog tovara uzrok krvavog, uličnog rata između klanova koji su svojevremeno bili jedna ekipa poznata kao škaljarska grupa. Odmah nakon nestanka droge u novembru 2014. godine i zvanično je započeo rat.

Prvi hici ispaljeni su upravo u Valensiji, kada je ranjen kasnije ubijeni Budvanin Goran Đuričković (48). Par mjeseci nakon pucnjave u Valensiji 19. februara 2015. godine u Podgorici je dignut u vazduh blindirani audi Podgoričanina Milana Vujotića, bliskog Slobodanu Kašćelanu (55) i Radoju Zviceru, navodnim vođama kavačkog klana.

Dan kasnije pala je prva žrtva krvavog rata – Goran Radoman. On je ubijen u Beogradu 20. februara 2015. godine. Ubica je u njega, iz kalašnjikova, ispalio najmanje 25 hitaca. Srpski istražitelji još su bez pomaka u toj istrazi. Njegov egzekutor nikada nije identifikovan, mada bezbjednosne službe, prema nezvaničnim informacijama, imaju operativne podatke o mogućem počiniocu ovog zločina.

Nakon Radomanovog ubistva, uslijedile su mafijaške likvidacije u Crnoj Gori, Srbiji, Bosni i Hercegovini, Njemačkoj, Austriji, Grčkoj, izvedene na način koji smo do tada mogli vidjeti samo na filmovima. Među mnogobrojnim žrtvama tih obračuna našlo se i nekoliko osoba koje nemaju nikakve veze sa kriminalom i kriminalnim klanovima, već su imale tu nesreću da se nađu na liniji vatre raspomamljenih ubica. Tako je dva mjeseca nakon ubistva Gorana Radomana, 17. aprila 2015, u Budvi ubijen Saša Marković, prva slučajna žrtva kokainskog rata. Navodno je i tada meta egzekutora bio njegov kum Goran Đuričković. Ubistvo Markovića, budvanskog biznismena i nekadašnjeg poslanika u Skupštini Crne Gore do danas nije rasvijetljeno. A kriminalci su proširili front, sa mjesta u kojima su živjeli, praktično na cio Balkan i dobar dio Evrope.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo