Povežite se sa nama

OKO NAS

GODINA OBEĆANIH INVESTICIJA U ULCINJU: San o bijegu sa liste nerazvijenih

Objavljeno prije

na

I pored ogromnih potencijala, Ulcinj je najnerazvijeniji grad na Primorju. Čak ima i najnižu prosječnu zaradu u državi! Lokalna uprava obećava početak niza investicija koje bi mogle preokrenuti višedecenijsku praksu propadanja ove opštine

 

U Ulcinju je 2020. počela optimistički. Iako je ovo bio jedini grad na Primorju gdje nije na otvorenom dočekana Nova godina, nekoliko dana kasnije uslijedilo je potpisivanje Ugovora o davanju u dugoročni zakup nepokretnosti za izgradnju akva parka u Gornjem Štoju. Na preko 26.000 metara kvadratnih, u neposrednom zaleđu Velike plaže, biće izgrađen jedan od najvećih akva parkova u ovom dijelu Evrope.

Investitor je konzorcijum koji predvodi renomirana turska kompanija “Polin”, koja ima oko tri hiljade sličnih objekata diljem svijeta.

“Vrijednost ove investicije je oko sedam miliona eura i biće završena uoči početka ovogodišnje turističke sezone. Biće to snažan impuls čitavoj ekonomiji”, kaže predsjednik Opštine Ulcinj Loro Nrekić.

Direktor lokalne Turističke organizacije Fatmir Đeka je uvjeren da će akva park obogatiti turističku ponudu i povećati broj gostiju i posjetilaca na ulcinjskoj rivijeri, te uticati na produženje sezone. On  navodi da je prethodna sezona pokazala da je turizam u Ulcinju i dalje izrazito sezonska pojava. U ovoj opštini je tokom jula i avgusta ostvareno 1,3 miliona ili čak 74 odsto od ukupnog broja noćenja u prošloj godini.

“Da je bilo više odlučnosti i vizije, Ulcinj je akva park mogao da ima prije punih pet godina. Ali, nadajmo se da je konačno za nama vrijeme apatije i neodlučnosti. Ulazimo u novu fazu: treba nam povoljna investiciona klima, više ulaganja, nova radna mjesta, veće zarade”, kaže  Đeka.

Prema podacima o razvijenosti opština u Crnoj Gori Ulcinj je i dalje jedina lokalna samouprava na Primorju koja je nerazvijena.

Ministarstvo ekonomije je objavilo da je indeks razvijenosti opštine Ulcinj 83,31 odsto od državnog nivoa. To jeza osam odsto više nego pet godina ranije. Ovaj indeks uključuje stopu nezapošljenosti, dohodak po stanovniku, budžetski prihod opštine po stanovniku i stepen obrazovanja.

Razvijeni od Ulcinja su, osim opština na Primorju, Podgorica, Danilovgrad, Nikšić, Cetinje i Žabljak. Ulcinj je jedina opština na jugu koja koristi sredstva iz Egalizacionog fonda.

Još gora je situacija kada se uzme u obzir prosječna zarada, koja je u Ulcinju najniža na nivou cijele države!? U prošloj godini ona je iznosila tek nešto preko 400 eura, ili za petinu niže od crnogorskog prosjeka. I broj stanovnika se smanjuje.

Nrekić kaže da lokalna uprava treba brzo donositi razvojne odluke napominjući da uskoro kreće nekoliko značajnih investicija u infrastrukturu. “Imamo investiciju u vrijednosti od četiri miliona eura za izgradnju kanalizacione mreže za četiri prigradska naselja. Time ćemo znatno uticati na poboljšanje ekoloških prilika na Port Mileni, koja je već decenijama ekološka bomba. U aprilu očekujemo početak investicije u vodovodnu mrežu koja je vrijedna 18 miliona eura“, kazao je on.

On napominje da je Vlada Crne Gore u Kapitalnom budžetu za ovu godinu predvidjela pet miliona eura za izgradnju “Bulevara Majke Tereze”. To će omogućiti spajanje jezgra grada, na kome gravitira veliki broj građana turista, što će osigurati lakše odvijanje saobraćaja prema Velikoj plaži i Adi Bojani.

Istovremeno su iz kompanije “Karisma Hotels Adriatic Montenegro”, koja je na 30 godina uzela u zakup kompleks na početku Velike plaže kojim je gazdovalo Hotelsko-turističko preduzeće „Ulcinjska rivijera“, najavili nastavak investicija u renoviranje dva hotela u toj opštini.

“Ulcinj će, pored luksuznog porodičnog rizorta ‘Holiday Villages Montenegro’, moći da se pohvali savremenim all inclusive hotelom na Velikoj plaži. Sa svojim strateškim partnerom TUI-jem, ‘Karisma’ je revitalizovala turističku sezonu u Ulcinju, kako u kontekstu turističke ponude, tako i u kontekstu privlačenja i dovođenja turista iz Evrope, sa najeminentnijih tržišta”, tvrde iz te kompanije.

Iz Fonda Penzijsko-invalidskog osiguranja Crne Gore su saopštili da je nakon rekonstrukcije njihovo odmaralište, odnosno hotel u Ulcinju, koji se nalazi podno zidina Starog grada, dobio četiri zvjezdice. Taj objekat, u čiju je rekonstrukciju uloženo 2,6 miliona eura, sada ima ukupno 120 ležaja, a prve goste će primiti početkom aprila.

Krajem avgusta očekuje se da Opština Ulcinj od Javnog preduzeća Nacionalni parkovi preuzme upravljanje Solanom.

“Mi znamo da je početak rada Solane 1934. godine je bio prekretnica u novijoj istoriji Ulcinja i da će se to i sada desiti. Solana je uz donijela u Ulcinj, vodu i struju i najvažnije, novi način razmišljanja. Tu su radili najbolji kadrovi, koji su došli iz čitave zemlje. Samo iz Dalmacije je bilo 20-ak inženjera”, kaže za Monitor hroničar i publicista Ismet Karamanaga.

On podsjeća da je prije osam decenija Solana imala biblioteku za svoje radnike, potom i kinoprojektor. Prvi direktor tog ulcinjskog preduzeća, inženjer Ante Koludrović, organizovao Aero-miting, što je bila jedinstvena atrakcija u tom periodu.

“Da se pokrene jedan takav ogroman projekat bili su potrebni vizija, znanje i velika pomoć države. Vlada Crne Gore je odobrila milion eura za popravljanje infrastrukture. Naravno, trebaće mnogo više i sredstava i vremena da se taj ekosistem obnovi, da počne proizvodnja slanih kristala i da turisti ponovo dolaze u većem broju”, konstatuje Karamanaga.

Na proljeće bi trebalo definitivno da bude poznato da li ima nafte u ulcinjskom podmorju. Iz Uprave za ugljovodonike su najavili da bi pred početak ljetnje sezone trebalo da krene istražno bušenje na oko 22 kilometra od obale.

O tome Ulcinjane, a ni njihovu lokalnu vlast, niko ništa nije pitao. Postoji li  igdje na Zemlji  primjer uspješnog razvoja turizma koji se zasniva na čistoj i očuvanoj životnoj sredini s pogledom na naftne platforme?

                                                                                                Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo