Povežite se sa nama

OKO NAS

HILJADU GODINA OD SMRTI KNEZA VLADIMIRA: Svetac koji povezuje region

Objavljeno prije

na

Život i smrt Svetog Vladmira (oko 970. – 4. juna 1016.) potvrđuje istinu da je samo ljubav sila, a da je sve drugo nasilje. Zato je razumljiv projekat nazvan Vladimir i Kosara, 1.000 godina ljubavi koji će se početkom juna realizovati u Crnoj Gori, Albaniji i Makedoniji, a koji će, po zamisli režisera Slobodana Milatovića, imati formu pozorišnog hodočaćša i slijediti svečev put od Prespe do Rumije.

Učesnici hodočašća će autobusima obići sve lokacije koje su vezane za Vladimira: Prespu, Ohrid i Strugu u Makedoniji, Elbasan, Drač i Tiranu u Albaniji, te Bar, Vladimir, Šas, Prečistu Krajinsku i Rumiju u Crnoj Gori.

U Prespi je Sv. Vladimir pogubljen, u Elbasanu su 600 godina počivale njegove mošti, a Rumija će biti krajnji cilj hodočašća, na čiji vrh će se učesnici ispeti i iznošenjem kamenja označiti završetak projekta.

Osim pozorišne predstave, očekuje se da se o ovom projektu snimi i dugometražni dokumentarni film, kao i dokumentarna TV serija.

Najavljena je i monografija o Sv. Vladimiru koja će biti objavljena u Makedoniji, Albaniji i Crnoj Gori, na tri jezika.

Planinari su takođe pokrenuli inicijativu da se iscrta staza Sv. Vladimira, što je naišlo na podršku turističkih radnika. Na ovaj način bi bila obnovljena tradicionalna srednjevjekovna karavanska staza, zatim bi bilo obavljeno njeno obilježavanje, markiranje i signalizacija. Time bi se Crna Gora, Albanija i Makedonija priključile Mediteranskoj pješačkoj stazi kojih u Evropi ima tek petnaestak.

Visokoškolske ustanove iz ove tri države su ovim povodom potpisale sporazum o saradnji. ,,Jedna od odrednica tog sporazuma je učešće u realizaciji projekta Putevima Svetog Jovana Vladimira radi valorizacije zajedničke kulturne, duhovne, istorijske baštine Crnogoraca, Makedonaca i Albanaca”, kaže dr Ana Stranjančević sa Univerziteta Mediteran u Baru.

Sa približavanjem juna primjetna je veća zainteresovanost zvaničnika. Iz kabineta crnogorskog predsjednika Filipa Vujanovića saopšteno da je na sjednici Odbora za obilježavanje 1000 godina od smrti kneza Vladimira Dukljanskog odlučeno da će tokom ove godine u svim gradovima Crne Gore biti organizovane aktivnosti u okviru obilježavanja 1000 godina od smrti kneza Vladimira Dukljanskog – Svetog Vladimira.

„Riječ je o fenomenu koji u najpotpunijem i najboljem smislu predstavlja kulturnu baštinu, vjerski kult, multikulturalni i multikonfesionalni potencijal na teritoriji Crne Gore, Albanije i Makedonije. Kult Vladimira i njegove vječne ljubavi sa Samuilovom kćeri Kosarom, kao i običaj iznošenja krsta i kamenja na Rumiju, predstavljaju jedan od najznačajnijih istorijskih i mitskih događaja na Balkanu”, kaže Slobodan Milatović. „Ovaj kult nije vezan samo za grad Bar i planinu Rumiju, već je od esencijalne važnosti za očuvanje kulturne vrijednosti, zajedničke baštine i duhovnog bića katolika, muslimana i pravoslavaca na znatno širem prostoru od crnogorskog”.

To Sv. Vladimira, uz saznanje da je za sveca proglašen prije podjele hrišćanstva, čini ekumenskim svecem. Njegov kult je danas jedan od najrasprostranjenijih kultova hrišćanskih svetaca na prostoru jugoistoka Evrope.

U Albaniji i Makedoniji Sv. Vladimir je poznat kao čudotvorac. U tim zemljama ima preko 50 portreta ove jedinstvene ličnosti – bakrorez, ikone ili freske.

Nedavno su u podrumima Istorijskog muzeja u Tirani, u jednoj srebrnoj kutiji, pronađene mošti Sv. Vladimira, za koje se ranije smatralo da se čuvaju u Novoj pravoslavnoj katedrali u Tirani. To je, kako su kazali stručnjaci Muzeja, urađeno tokom komunističke vlasti, kako bi se one što bolje očuvale.

Nedaleko od Tirane nalazi se grad Elbasan i čuvena crkva Sv. Jovana (Shen Gjoni) gdje su mošti sveca čuvane preko 600 godina i gdje se svake godine početkom juna organizuju manifestacije u svečevu čast.

Kneza Vladimira je podrumijsko stanovništvo smatralo svetim još za života. Pop Dukljanin jasno kaže da je blaženo Vladimirovo tijelo iz Prespe, gdje je ubijen, prenešeno u Krajinu uz najsvečanije počasti, pjevanjem himni i pohvala.

U pisanim izvorima spominje se mjesto Sv. Vladimir kod Ulcinja 1405. i 1425. godine.

Postojanje katoličke crkve Sv. kralja Vladimira zabilježio je barski nadbiskup Vicko Zmajević 1703. godine u svojoj apostolskoj vizitaciji. On navodi da se spomenuta crkva nalazi u selu Suma, nedaleko od Ulcinja, koju opisuje kao građevinu osrednje veličine, ali koja se nalazi u prilično lošem stanju, zbog čega joj je neophodna opravka krova.

U Ostrosu, u Krajini postoji Stari bunar koji je, po predanju, izgrađen 1001. godine, upravo u vrijeme vladavine kralja Vladimira i njegove žene Kosare.

Prema legendi, Sv. Vladimir je ,,doletio” na konju, koji je potom udarao kopitima po zemlji. Iako je to područje bezvodno, na tom mjestu je iskopan izvor žive vode.

Ovaj bunar, dubine 12 metara, je kulturno dobro i dan-danas ga koristi lokalno stanovništvo.

Direktorica Uprave za zaštitu kulturnih dobara Crne Gore Anastazija Miranović tvrdi da je ovaj kult jedinstven. ,,Činjenica da je narodno pamćenje i tradicionalno praktikovanje očuvalo jednog srednjevjekovnog vladara i njegov kult, uključujući i krst i običaj njegovog iznošenja na Rumiju, predstavlja bez dileme, jedinstveno nematerijalno dobro ne samo Crne Gore, nego i evropskih država u njenom okruženju”, zaključuje Anastazija Miranović.

Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAŠTVO I POLICIJSKA TORTURA: Vide mučenje, ali ne i mučitelje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službenici Uprave policije su tokom 2020. godine mučili Jovana Grujičića, Benjamina Mugošu i Marka Boljevića kako bi iznudili priznanja i dokaze za podmetanje bombe u Hotelu Grand i ispred kuće visokog policijskog funkcionera Duška Golubovića. Tužilaštvo u predmetu mučenja Grujičića vidi mučenje, ali ne i mučitelje

 

Crnogorski istražni organi od 2015. godine nijesu otkrili ko je bacio bombu na Hotel Grand i  na kuću tadašnjeg visokog policijskog službenika Duška Golubovića. Međutim, ponovo su otkrili da su službenici sistema skloni da upotrebom brutalne sile fabrikuju dokaze i iznude potrebna priznanja i svjedočenja.

Tužilaštvo je za ova krivična djela izvelo pred sudiju Jovana Grujičića i Benjamina Mugošu, dok je Marko Boljević naveden kao svjedok. Sva trojica su naveli da su pod prisilom dali prvobitne izjave u policiji. Međutim, u sudskom postupku pravosnažno su oslobođeni Grujičić i Mugoša. Njihov pravni zastupnik – advokat Damir Lekić za Monitor kaže da je utvrđeno kako je Grujičić u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio na liječenju u psihijatrijskoj ustanovi u Dobroti.

Lekić i Boljevićev advokat Novica Milošević Osnovnom državnom tužilaštvu podnijeli su krivične prijave za torturu nad njihovim branjenicima. Domaći i strani vještaci medicinske struke utvrdili su da su sva trojica bili mučeni i zlostavljani u policijskoj stanici onako kako su opisivali tokom postupka.

Osnovno tužilaštvo je slučaj torture razdvojilo u tri predmeta. Za svaku žrtvu odvojeni predmet. Dok se u slučajevima Mugoše i Boljevića sumnjiče policajci i očekuju suđenja, u predmetu Grujičića je osnovna tužiteljka Maja Knežević po drugi put odbacila krivičnu prijavu protiv službenika policije.

Akcija za ljudska prava (HRA) izrazila je protest zbog takve odluke. Ističu da je tada medicinskim nalazima ,,potvrđeno da je mučen da bi se od njega iznudio iskaz”.

,,Grujičić je tada primoran da ‘prizna’ izvršenje krivičnog djela koje nije učinio – postavljanje eksplozivnih naprava na kuću Duška Golubovića i lokal Grand – a u međuvremenu ga je i sud pravosnažno oslobodio te optužbe”, saopštili su iz HRA.

U toj nevladinoj organizaciji smatraju da je odluka o odbacivanju krivične prijave donijeta bez sprovođenja djelotvorne istrage, koja bi bila ,,hitna, temeljna i nepristrasna”. Punomoćnik Jovana Grujičića, advokat Damir Lekić, podnio je pritužbu Višem državnom tužilaštvu u Podgorici protiv nove odluke o odbacivanju krivične prijave, a HRA je 9. septembra po drugi put podnijela pritužbu Tužilačkom savjetu zbog nesavjesnog i nezakonitog rada državnih tužilaca u tom predmetu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo