Sistem ne zna ko liječi pacijente, čak ni kada iza ljekara stoje presude, postupci i smrtni ishodi

Kada pacijent bira ljekara kojem će povjeriti svoj život, u Crnoj Gori teško može provjeriti da li je taj ljekar ranije pravosnažno osuđen zbog krivičnog djela protiv zdravlja ljudi, disciplinski kažnjavan ili da li se protiv njega vode postupci zbog smrti pacijenata.

Takvu cjelovitu informaciju često nemaju ni institucije koje ljekarima izdaju licence i zdravstvenim ustanovama odobravaju rad.

Ministarstvo zdravlja prilikom izdavanja dozvole privatnoj ustanovi ne provjerava profesionalnu istoriju njenog osnivača. Ljekarska komora Crne Gore (LJKCG) za pravosnažnu presudu protiv ljekara ne mora ni saznati ukoliko je ljekar sam ne prijavi. Ne postoji jedinstvena evidencija koja bi povezala sudske presude, disciplinske postupke, licence, prijave pacijenata i teške ishode liječenja.

Zbog takvih pukotina u sistemu, ljekar može da bude pravosnažno osuđen zbog teškog djela protiv zdravlja ljudi, da nastavi da radi sa važećom licencom i kasnije otvori sopstvenu privatnu zdravstvenu ustanovu, a da nijedna institucija prethodno ne sagleda njegovu kompletnu profesionalnu istoriju.

Upravo to pokazuju slučajevi smrti Mirsada Bošnjaka, Danke Komnenić i Petra, čije je pravo ime poznato redakciji Centra za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG), a izmijenjeno je na molbu porodice zbog uznemiravanja koje su već doživjeli.

Petar je krajem novembra 2023. godine operisan u privatnoj Specijalnoj bolnici Codra u Podgorici. Tamo su mu dr Miroslav Ilić i dr Eldin Lamežević uradili laparoskopsku operaciju želuca, tzv. sleeve gastrectomy, zahvat kojim se uklanja veliki dio želuca radi liječenja gojaznosti.

Ubrzo je otpušten iz bolnice, uz zakazanu kontrolu za dvije sedmice. Tu kontrolu nije dočekao. Preminuo je desetak dana nakon operacije, od sepse.

Petrova supruga za CIN-CG kaže da prije operacije nijesu znali da je Lamežević 2018. godine pravosnažno osuđen zbog teškog djela protiv zdravlja ljudi u slučaju smrti Mirsada Bošnjaka u Bijelom Polju, ali ni to da se protiv njega vodi još jedan postupak zbog smrti Danke Komnenić 2016. godine.

„Da smo to znali, sigurno bismo dobro razmislili i tražili drugo mišljenje ili drugog ljekara. Vjerovali smo da će Petra da liječe stručne osobe”, kaže ona.

Ona smatra da pacijenti prije operacije ili ozbiljnog liječenja imaju pravo da znaju da li je ljekar kojem povjeravaju život ranije bio pravosnažno osuđen zbog teškog djela protiv zdravlja ljudi i da li se protiv njega vode postupci zbog nesavjesnog liječenja.

Tek tada, smatra Petrova supruga, pacijent može stvarno donijeti informisanu odluku o liječenju.

„Ne tražim da neko bude unaprijed osuđen u javnosti, ali vjerujem da pacijenti imaju pravo da znaju činjenice koje mogu biti važne za odluku kome će povjeriti svoj život i zdravlje”, kaže ona.

Petar, međutim, nije jedini pacijent dr Miroslava Ilića koji je preminuo nakon ove vrste operacije. Krajem 2025. godine isti zahvat u Codri kod Ilića je imao i Predrag Perović, koji je takođe preminuo, a čija je porodica u procesu skupljanja dokumentacije i planira da podnese krivičnu prijavu protiv dr Ilića.

Dr Miroslav Ilić nije odgovorio ni na jedno pitanje CIN-CG-a o svom postupanju tokom operacija i liječenja pacijenata, niti o komplikacijama i ishodima tih zahvata.

„Iznošenje bilo kakvih podataka vezanih za pojedinačne pacijente spada u domen obaveze ljekarske tajne. Vaša pitanja ukazuju mi na veoma lošu namjeru“, kazao je Ilić za CIN-CG.

Istakao je da se javnost sa njegovom hirurškom edukacijom, procesom liječenja i iskustvima pacijenata može upoznati na njegovim društvenim mrežama.

„Gojaznost je bolest. To ne treba zaboraviti nikad“, naveo je Ilić.

,,Niko od njih nije bio moj pacijent”, kaže za CIN-CG doktor Lamežević, odbacujući tvrdnje da je u Petrovom slučaju, ali i u slučajevima Bošnjak i Komnenić postupao nesavjesno.

,,Ti smrtni ishodi, zbog kojih mi je veoma žao, bili su posljedica medicinskih komplikacija”, navodi on.

Direktorica Codre dr Dragica Perović-Ivanović za CIN-CG kaže da su sve operacije bile uspješne.

,,Pacijent je uspješno operisan prije tri godine. Prije otpusta iz bolnice urađene su sve kontrolne analize i snimanja koja su potvrdila da je operacija uspješno urađena i da nema nikakvih komplikacija“, kaže Perović-Ivanović odgovarajući na pitanja CIN-CG-a u vezi sa Petrovom smrću, tvrdeći da su se nakon toga javile komplikacije koje se dešavaju kod takvih pacijenta i operacija.

Ona objašnjava da se komplikacije u takvim slučajevima u svijetu događaju u od tri do pet odsto slučajeva, a u bolnici Codra ispod jedan odsto.

,,Kada je došlo do komplikacija, Petar se tada nije javio u našu bolnicu, niti je kod nas liječen. U postupanju ljekara i same bolnice Codra nema nikakvog propusta, a kamoli greške, što je i utvrdilo vještačenje Sudsko-medicinskog odbora Medicinskog fakulteta u Beogradu, zbog čega nije ni pokrenut sudski postupak po službenoj dužnosti“, navodi dr Perović-Ivanović.

Međutim, advokat Dragoje Jović, koji zastupa Petrovu porodicu, za CIN-CG tvrdi da obdukcioni nalaz, mišljenje njemačkog medicinskog eksperta i pritužba Petrove porodice „ukazuju na moguće propuste u liječenju, ali i na protivrječnosti u vještačenjima na osnovu kojih je Osnovno državno tužilaštvo u Podgorici odbacilo krivičnu prijavu“.

Lamežević objašnjava da je u Petrovoj operaciji učestvovao samo kao asistent koji je „držao kameru“  i da ga je nakon operacije pregledao i utvrdio da nije imao tegobe koje su mogle biti alarmantne. To se, međutim, ne podudara sa navodima Petrove supruge.

Vjerovao je bijelom mantilu

Petrovo stanje se nakon operacije nije popravljalo, a njegova supruga tvrdi da se obraćao nakon operacije ljekarima u Codri. Bio je, prema njenim riječima, malaksao, teško je disao, povraćao je, žalio se na bolove u grudima i stomaku. Porukama je pokušavala da objasni dr Iliću da se ne radi o normalnom oporavku nakon operacije.

On ih je, kako kaže, uputio kod dr Lameževića u Codru.

Očekivala je da će Petar biti detaljno pregledan, da će mu se uraditi krvna slika, dodatne analize i snimanja, kako bi se utvrdilo zašto se njegovo stanje pogoršava.

„Lamežević ga je samo pipnuo i rekao: ‘A ništa ti nije, normalno je to. Uradićemo ultrazvuk, ali bez brige budi’”, prisjeća se ova mlada žena koja je ostala bez muža.

„Toliko ubjedljivo je rekao da njemu nije ništa, da se Petar postidio što je uopšte došao na pregled. Rekao mi je: ‘Doktor zna, ovo je normalno. Ne znam ni zašto sam došao’”, priča ona.

Nakon toga je vraćen kući, a samo nekoliko dana kasnije je preminuo u Opštoj bolnici u Baru.

Ono što joj je, kaže, posebno ostalo u sjećanju jeste ponašanje ljekara tokom tog pregleda.

„Bio je neobično opušten i ljubazan, kao da se ne dešava ništa ozbiljno. U njegovom prisustvu imala sam veoma loš osjećaj i veliku nelagodu”, ističe Petrova supruga.

Upravo tada je, tvrdi ona, propuštena prilika da se posumnja na ozbiljnu postoperativnu komplikaciju i da se Petru uradi hitna dijagnostika. Međutim, Osnovno državno tužilaštvo u Podgorici je u februaru 2026. odbacilo krivičnu prijavu protiv Ilića i Lameževića, pa je Petrova porodica protiv njih samostalno pokrenula krivični postupak.

U toj optužnici, u koju je CIN-CG imao uvid, navodi se da u Petrovoj situaciji nije bio dovoljan rutinski pregled, već da je bilo potrebno uraditi CT sa kontrastom ili endoskopski pregled.

Obdukcija je pokazala da je Petar preminuo usljed difuznog gnojnog zapaljenja trbušnice, nastalog zbog izlivanja sadržaja probavnog trakta u trbušnu duplju. Na mjestu gdje je želudac tokom operacije trebalo da bude zatvoren pronađen je razdvojen zid želuca i tri nesavijene metalne spajalice (klamfe) iz hirurškog staplera.

Za Petrovu porodicu to je jedan od ključnih dokaza da želudac tokom operacije uopšte nije bio adekvatno zatvoren.

Njemački medicinski ekspert Tomas Vitlinger, specijalista interne medicine, kardiologije, angiologije i intenzivne medicine, kojeg je angažovala Petrova porodica, ocijenio je u nalazu dostavljenom Osnovnom sudu u Podgorici da simptomi koje je Petar imao nakon operacije nijesu smjeli biti zanemareni.
Prema njegovom mišljenju, oni su mogli ukazivati na curenje sadržaja želuca i razvoj sepse, a hitni CT pregled mogao je na vrijeme otkriti problem.

Vitlinger je naveo i da se sepsa koja se razvijala sa velikom vjerovatnoćom mogla liječiti, te da je bila moguća revizija hirurškog mjesta, odnosno nova operativna provjera.

Lamežević za CIN-CG ocjenjuje da nalaz inostranog ljekara nema punu stručnu težinu za ovaj slučaj, jer, kako ističe, „nije riječ o stručnjaku iz ove oblasti, već o kardiologu“.

Neosnovano odbacili krivičnu prijavu?

Krivičnu prijavu protiv Ilića i Lameževića Osnovno državno tužilaštvo u Podgorici je odbacilo u februaru 2026. Tužilac Marko Mugoša zaključio je da nema dokaza da su ovi ljekari učinili krivično djelo. Više državno tužilaštvo u Podgorici kasnije je ocijenilo da je takva odluka bila zakonita.

Advokat Jović za CIN-CG tvrdi da je problematično to što je tužilaštvo odbacilo krivičnu prijavu, jer je bilo dovoljno razloga da se slučaj dalje ispita.

On je, u pritužbi Višem državnom tužilaštvu u Podgorici, u koju je CIN-CG imao uvid, ukazao na to da su obdukcioni nalaz i nalaz Sudsko-medicinskog odbora potpuno drugačiji u pogledu mjesta i uzroka curenja sadržaja iz želuca, što je ključno da bi se kasnije utvrdilo šta je tačno uzrokovalo Petrovu smrt.

Jović smatra da država i njene institucije ne smiju ignorisati smrt mlade osobe kada postoji niz ozbiljnih dokaza koji ukazuju na to da je nešto pošlo po zlu. Odbacivanje krivične prijave u takvim okolnostima, smatra on, dodatno produbljuje nepovjerenje u sistem.

,,Ovaj slučaj je veoma važan za pitanje odgovornosti u zdravstvenom sistemu. Izviđaj je sproveden neefikasno, pristrasno i nepotpuno, uz proceduralne povrede, ne samo domaćih propisa, već i Evropske konvencije o ljudskim pravima, koja državi nameće obavezu djelotvorne istrage kada je posljedica smrt neke osobe. Predmeti u kojima je posljedica smrt zahtijevaju ‘stvarnu, nezavisnu i djelotvornu istragu ili izviđaj’, posebno kada postoje indicije o mogućoj profesionalnoj grešci u zdravstvenom sistemu”, kaže Jović.

Iz Osnovnog državnog tužilaštva (ODT) u Podgorici nijesu odgovorili na pitanja CIN-CG-a.

Advokat Jović za CIN-CG potvrđuje da je pred Osnovnim sudom u Podgorici 21. jula završeno ročište za kontrolu i potvrđivanje optužnice protiv Ilića i Lameževića i da se odluka suda uskoro očekuje.

Lamežević otvorio privatnu bolnicu

Hirurgija Dr Eli registrovana je 2025. godine za djelatnost „specijalistička medicinska praksa”, a njen osnivač, vlasnik i direktor je dr Eldin Lamežević.

Predstavlja je kao privatnu bolnicu sa poliklinikom, a na sajtu ove klinike Lamežević je naveden kao specijalista opšte hirurgije, osnivač bolnice sa poliklinikom i ljekar posvećen svom pozivu.

CIN-CG-u je od Ministarstva zdravlja potvrđeno da je zdravstvena inspektorka, u okviru Direktorata za zdravstveno-sanitarnu inspekciju, podnijela Sudu za prekršaje u Podgorici zahtjev za pokretanje prekršajnog postupka protiv Hirurgije dr Eli kao pravnog lica, kao i protiv Eldina Lameževića, u svojstvu odgovornog lica.

,,Imajući u vidu da je predmetni prekršajni postupak u toku, Ministarstvo zdravlja nije u mogućnosti da saopšti više informacija, budući da se, u skladu sa važećim propisima, javnost isključuje iz postupka radi zaštite zakonom utvrđenih interesa”, naveli su iz resora kojim rukovodi Vojislav Šimun.

Doktor Lamežević objašnjava da je prekršajni postupak pokrenut jer zdravstvena inspekcija tokom nadzora u njegovoj klinici nije zatekla doktorku ginekološkinju na radnom mjestu.

,,U tom trenutku u klinici nije bilo pacijenata, ali je inspektorka podnijela prijavu, jer ljekar po propisima mora biti fizički prisutan tokom čitavog radnog vremena”, objašnjava Lamežević, ističući da se radi o situacijama koje u privatnom zdravstvenom sistemu nijesu rijetke.

CIN-CG je pitao Ministarstvo zdravlja da li je, prilikom izdavanja odobrenja za rad privatnoj zdravstvenoj ustanovi Hirurgija Dr Eli, provjeravalo činjenicu da je njen osnivač i direktor ranije pravosnažno osuđen zbog krivičnog djela teško djelo protiv zdravlja ljudi, kao i to da se protiv njega vode postupci u vezi sa smrću pacijenata.

,,Sistem se zasniva na podjeli nadležnosti između institucija. Ministarstvo zdravlja utvrđuje da li zdravstvena ustanova ispunjava uslove za rad, dok su pitanja licenciranja i profesionalne odgovornosti ljekara u nadležnosti strukovnih komora i drugih organa”, navode iz Ministarstva zdravlja.

Međutim, upravo ta podjela nadležnosti pokazuje jednu od najvećih slabosti sistema: Ministarstvo zdravlja ne provjerava profesionalnu istoriju ljekara prilikom izdavanja odobrenja za rad ustanovi, već polazi od činjenice da ljekar ima važeću licencu. Ljekarska komora Crne Gore (LJKCG), s druge strane, ne mora imati podatak o presudi, ako je ljekar sam ne prijavi.

Ljekarska komora nije znala da je Lamežević pravosnažno osuđen zbog teškog djela protiv zdravlja ljudi

Lamežević je, prema Statutu Ljekarske komore Crne Gore (LJKCG), kao član te komore bio dužan da joj prijavi postojanje pravosnažne sudske odluke kojom je oglašen krivim za krivično djelo.

Iz odgovora koje je LJKCG dostavila CIN-CG-u, međutim, proizlazi da on to nije učinio.

„Ne postoji nijedan dokument, akt, zapis, službena zabilješka niti drugi dokument da je Komora bila upoznata sa presudom iz 2018. godine. Ne postoji ni dokument da je dr Eldin Lamežević Komori prijavio ili na drugi način saopštio činjenicu da je pravosnažno osuđen za navedeno krivično djelo”, naveli su iz LJKCG.

Andrea PERIŠIĆ

Pravosnažna presuda protiv predsjednika Opštine Mojkovac Veska Delića nije poljuljala njegovu poziciju, niti je lokalna vlast spremna da otvori pitanje njegovog mandata. Dok Delić i njegovi partijski saborci presudu ne smatraju preprekom za nastavak rada, dio opozicije traži reakciju nadležnih institucija

Skupština opštine (SO) Mojkovac neće konstatovati prestanak mandata predsjedniku Opštine Vesku Deliću (Nova srpska demokratija), pravosnažno osuđenom zbog zloupotrebe službenog položaja. Prema Zakonu o lokalnoj samoupravi predsjedniku opštine mandat prestaje po sili zakona ako je pravosnažnom presudom osuđen za djelo koje ga čini nedostojnim za vršenje funkcije ili na bezuslovnu kaznu zatvora. Prestanak mandata u tim slučajevima SO konstatuje aktom. Iako je Delić pravosnažno osuđen jer je, prema presudi, mimo zakonskih uslova i bez javnog konkursa imenovao vršioce dužnosti rukovodilaca Komunalne policije i Službe zaštite i spašavanja, to za vladajuću većinu ne predstavlja problem.

Kako je nezvanično Monitoru kazalo više odbornika mojkovačke vlasti i nekoliko šefova odborničkih klubova, to za šta je Delić osuđen ne doživljavaju kao djelo nedostojno funkcije.

„Nije ništa ukrao, nije osramotio ni na jedan način ni sebe ni vlast. Zbog toga Skupština se neće baviti time, uprkos ‘pametovanju’ pojedinih samozvanih pravnih eksperata. Čist nam je obraz. Nastavljamo složno i časno da radimo na budućnosti Mojkovca“, kazao je Monitoru jedan Delićev partijski drug.

Prema njegovom tumačenju, činjenica da je Delić pravosnažno osuđen za zloupotrebu službenog položaja ne dovodi u pitanje njegovo dalje obavljanje funkcije, jer presudom nije utvrđeno da je sebi pribavio imovinsku korist niti da je nekome nanio materijalnu štetu. U mojkovačkoj vlasti, kako se može zaključiti iz riječi više odbornika, presudu ne vide kao razlog da SO pokrene postupak kojim bi konstatovala prestanak Delićevog mandata, već kao pitanje koje smatraju završenim pravosnažnom odlukom suda.

Predsjednik Opštine je, takođe, nedavno poručio da mu je savjest čista i da će nastaviti da obavlja funkciju. Nije komentarisao presudu, osim što je odbacio bilo kakav umišljaj koji mu je stavljen na teret. I Delić smatra da to što svojim činjenjem nije pribavio imovinsku korist znači i da je dostojan obavljanja funkcije.

Apelacioni sud je krajem jula potvrdio presudu Višeg suda u Podgorici kojom je Delić proglašen krivim za produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja i osuđen na uslovnu kaznu zatvora od šest mjeseci, koja se neće izvršiti ukoliko u roku od dvije godine od pravosnažnosti presude ne učini novo krivično djelo. Prema odluci Višeg suda, objavljenoj sredinom januara, Delić je proglašen krivim jer je 2022. godine postavio načelnike Komunalne policije i Službe zaštite i spašavanja u Mojkovcu Miletu Šutovića i Marinka Medojevića bez raspisanog konkursa iako je znao da ne ispunjavaju zakonske uslove za te pozicije.

Objasnili su da je uslovna osuda odgovarajuća sankcija, imajući u vidu „olakšavajuće i otežavajuće okolnosti, stepen krivice i ličnost okrivljenog“.

„…Ovo tim prije što u konkretnom slučaju… nije došlo do pribavljanja lične imovinske koristi okrivljenom ili nanošenja imovinske štete drugom, pa prijetnja kaznom s rokom provjeravanja od dvije godine predstavlja proporcionalnu krivičnu sankciju u okolnostima predmetnog slučaja i dovoljnu opomenu okrivljenom, uz jasnu društvenu osudu i poruku da se posebno od nosilaca visokih javnih funkcija očekuje zakonito postupanje…“, saopšteno je iz Apelacionog suda.

Dok su iz mojkovačke Demokratske partije socijalista (DPS) saopštili da se „ne raduju“ Delićevoj presudi i prepustili mu da sam odluči kako će se „odnijeti prema zakonu i prema funkciji“, iz Evropskog saveza tvrde da je odgovornost za dalje postupanje na predsjedniku SO Marku Janketiću (Demokrate). Iz te partije su saopštili da su Upravnoj inspekciji uputili inicijativu za „razrješenje pitanja oko prestanka mandata“ Delića, navodeći da je njihov pravni tim utvrdio da je Janketić nadležan za dalje korake. Istovremeno, optužili su Demokrate za „populizam, histeriju i dvoličnost“ i poručili da očekuju da Upravna inspekcija nadzorom utvrdi kako treba primijeniti Zakon o lokalnoj samoupravi.

Odmah nakon inicijative Evropskog saveza, Ministarstvo javne uprave (MJU) pokrenulo je postupak upravnog nadzora nad radom SO Mojkovac u dijelu primjene Zakona o lokalnoj samoupravi koji se odnosi na prestanak mandata predsjednika opštine.

„Ministarstvo već postupa u pogledu nadzora u opštini Mojkovac. Povodom informacije da je predsjednik Opštine Mojkovac pravosnažno osuđen u krivičnom postupku, MJU je pokrenulo postupak upravnog nadzora nad radom SO  Mojkovac u dijelu primjene odredaba Zakona o lokalnoj samoupravi, koje se odnose na prestanak mandata predsjednika opštine“, saopštili sui z tog resora.

Najavili su da će MJU nakon nadzora SO Mojkovac dati „jasne smjernice“  u pogledu pravilne primjene Zakona o lokalnoj samoupravi.

MJU u ovom slučaju ima ograničene mogućnosti, jer ne može neposredno da razriješi predsjednika Opštine niti da umjesto lokalnog parlamenta konstatuje prestanak njegovog mandata. Uloga im se svodi na to da kroz upravni nadzor provjeri da li SO postupa u skladu sa Zakonom o lokalnoj samoupravi i, ukoliko utvrdi nepravilnosti, ukaže na način na koji Zakon treba primijeniti.

To znači da se odgovornost za prvi naredni potez i dalje nalazi u Mojkovcu, prije svega na SO, koja treba da postupi nakon što se utvrdi da su ispunjeni zakonski uslovi za prestanak Delićevog mandata. Ukoliko lokalna vlast odluči da ignoriše takvu obavezu, slučaj više nije samo pitanje Delićeve odluke da li će se povući sa funkcije, već i pitanje odgovornosti institucija koje su dužne da primjenjuju zakon.

U situaciji sličnoj Delićevoj našao se prije četiri godine predsjednik Opštine Kolašin Milosav Bato Bulatović. On je bio pravosnažno osuđen zbog zloupotrebe službenog položaja, jer je u prijavi za stručno osposobljavanje Policijskoj akademiji u Danilovgradu, potpisom i pečatom Opštine, lažno prikazao da Marko Matović radi kao komunalni policajac, iako tada nije bio zaposlen, nakon čega je Opština platila njegovo stručno osposobljavanje oko 466 eura. Apelacioni sud je kaznu koju mu je izrekao Viši sud – šest mjeseci zatvora uslovno na dvije godine – preinačio u tri mjeseca zatvora uslovno na godinu.

Bulatović je trošak obuke naknadno lično uplatio na račun Opštine i u početku tvrdio da presuda nije dovodila u pitanje njegov moralni integritet.

Kolašinska opozicija, međutim, smatrala je da pravosnažna presuda znači da Bulatović više ne može obavljati funkciju predsjednika Opštine. Demokrate i Socijalistička narodna partija (SNP) pozivali su se na Zakon o lokalnoj samoupravi, ocjenjujući da je osuđujuća presuda osnov za prestanak mandata po sili zakona. Tadašnji predsjednik SO Milan Đukić nije želio da tumači zakon, pozivajući da to učine nadležni, pravna struka i institucije. Bulatović je, međutim, na kraju sam podnio ostavku na funkciju, čime je okončan spor oko njegovog daljeg ostanka na čelu Opštine Kolašin.

                                                                                Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Dok će za nekoliko sati folk spektakla biti izdvojeno više od 70.000 eura, kolašinski pozorišni festival sa više od 30 programa, međunarodni tango kamp i Etno-kamp dobijaju višestruko manje. Opština povećanje novca za koncerte pravda „obogaćivanjem turističke ponude”

Gostovanje „srpske majke“, kako zovu folk pjevačicu Svetlanu Cecu Ražnatović, u Kolašinu građane će koštati preko 70.000 eura. Pjevačica će održati koncert u tom gradu 15. avgusta, a njen honorar je deset puta viši od ukupnog iznosa kojim lokalna uprava podržava, recimo, tradicionalnu dvonedjeljnu manifestaciju Međunarodni festival alternativnog teatra Korifej, čiji repertoar ovog ljeta čini preko 30 programa.

Iznos za koncert Ražnatović je, takođe, trostruko viši od opštinske podrške Internacionalnom tango kampu, koji dovede u Kolašin preko 800 gostiju iz svih krajeva svijeta. Za cijenu Cecinog gostovanja, prema ovogodišnjoj raspodjeli sredstava, moglo bi da se održi i skoro 11 izdanja Etno-kampa, svojevrsne međunarodne istraživačke stanice i isto toliko manifestacije Bjelasica trail…

„Srpska majka“ za nekoliko sati nastupa u Kolašinu i zaradiće 17 puta više nego što su ukupne godišnje nagrade najboljim učenicima  i skoro šest puta više od iznosa za stipendije najuspješnijim mladim sportistima na godišnjem nivou. Cecin honorar iznosi koliko Opština ukupno za dvije i po godine opredijeli za stipendije najboljim  studentima.

Na koji način i ko je odlučio da ovog ljeta bira izvođače koji će nastupiti u Kolašinu još nije saopšteno iz Opštine. Međutim, ko god da je vodio glavnu riječ pri selekciji pjevača i pjevačica koji su nastupili ili će nastupiti na Trgu borca, vrlo vjerovatno je poklonik folk muzike.

Tako su do sada održani koncerti Bobana Piromana, Breskivice, Lexingtona, Džejle Ramović, Mirze Selimovića…, a narednog vikenda, pored Cece, u Kolašin dolaze i Katarina Grujić i Magla bend. Prema rebalansu budžeta, koji je na javnoj raspravi, za koncerte će ove godine biti potrošeno 350.000 eura, umjesto prvobitno planiranih 170.000 eura. To su iz Sekretarijata za finansije opravdali „obogaćivanjem turističke ponude i stvaranjem uslova za uspješniju turističku sezonu“.

„Povećana su sredstva za medijske usluge, promotivne aktivnosti i turističke manifestacije. Cilj ovih izdvajanja je unapređenje promocije Kolašina, obogaćivanje turističke ponude i stvaranje uslova za uspješniju turističku sezonu. Poseban značaj ima nastavak organizacije festivala Kolašin Echo, koji je u dosadašnjoj realizaciji naišao na veoma pozitivan prijem publike i izazvao značajno interesovanje javnosti. Ostvareni odziv ukazuje na potencijal festivala da se razvije u prepoznatljivu manifestaciju i važan dio turističke ponude Kolašina“, obrazloženo je u nacrtu rebalansa budžeta.

Čak i kada se po strani ostave apsurdna, neumoljiva budžetska statistika, pa i diskusija o muzičkom ukusu varoških otaca koji su odlučili da sa glavnog kolašinskog trga cijelo ljeto grmi folk, balast reputacije i biografije folk pjevačice Ražnatović nemoguće je zanemariti.

Bila je supruga pokojnog Željka Ražnatovića Arkana, hapšena je 2003. godine u akciji „Sablja“, nakon ubistva premijera Zorana Đinđića. U njenoj kući tada je pronađeno 11 komada vatrenog oružja bez dozvole. Protiv nje je kasnije pokrenut i postupak zbog nezakonitog prisvajanja novca od transfera fudbalera FK „Obilić“, čija je bila predsjednica.

Ražnatović je 2011. godine priznala krivicu i zaključila sporazum sa tužilaštvom. Pravnosnažno je osuđena na godinu dana kućnog zatvora i novčanu kaznu od 1,5 miliona eura, dok joj je u kaznu uračunato vrijeme provedeno u pritvoru tokom „Sablje“. Kaznu je služila uz elektronski nadzor. Pored toga, protiv nje je vođen i postupak zbog optužbi za nasilničko ponašanje u vezi sa sukobom iz 2007. godine sa vlasnikom FK „Mladi proleter“ Aleksandrom Olarevićem.

To brojnim poklonicima njenih pjesama, očigledno, nije bitno, kao ni kolašinskoj vlasti, pa se, prema procjenama pojedinih lokalnih službi, očekuje da će Cecin koncert pratiti 10.000 ljudi iz više crnogorskih gradova. Koliki je to izazov za oskudnu gradsku infrastrukturu i lokalne servise, čini se, u Kolašinu još nijesu svjesni.

Pripreme za koncert traju već skoro sedmicu. Na Trgu boraca je impozantna bina, video-bimovi se montiraju po cijelom gradskom centru, a kompanija zadužena za zvuk na koncertu gotovo svakodnevno po nekoliko puta obavlja zvučne probe. Ražnatović je, prema nezvaničnim informacijama, imala zahtjeve danima prije nego što je stigla u Kolašin, pa su njeni menadžeri obavijestili predstavnike Opštine da bi bilo dobro da se sa ruba Trga sklone i drvene kućice u kojima se prodaje hrana, jer, navodno, pjevačica „ne može da nastupa uz miris kokica i palačinki“. Na prostoru na kojem će biti publika predviđene su samo točilice za piće, što folk divi, nije zasmetalo.

Ražnatović je, navodno, odbila da prenoći u renomiranom Hotelu Bjanka u gradu, pa će smještaj biti plaćen u Swiss hotelu na Bjelasici.

S obzirom na to da je u Kolašinu u toku Festival Korifej, planirani trodnevni koncerti, ali i zvučne probe i tehničke pripreme prije njih stvaraju mnogo izazova. Neke od pozorišnih predstava i ostalih programa festivala održaće se, zbog jakog ozvučenja, umjesto u Centru za kulturu, koji je takođe na Trgu boraca, na alternativnim lokacijama. Neki od planiranih za 13, 14. i 15. avgust su i otkazani.

Ovogodišnje izdanje Korifeja održava se pod motom „Jesmo li kod kuće?“, koji kao da je predvidio da će se pozorište prilagođavati satnici nastupa folk pjevača.

Na otvaranju tog festivala, iz istoimenog kolašinskog pozorišta koje je organizator, kazano je mnogo toga o prilično čemernom odnosu vlasti u mnogim mandatima i prema kolašinskim glumcima i entuzijastima. Podsjetili su iz Korifeja šta se sve dešavalo od dana kad su osnovani prije 22 godine.

„Od tadašnjih vlasti smo dočekani na nož. Bili smo previše Crnogorci da bi nam obespravljeni i izostavljani Srbi koji su vladali gradom dali makar prostor da radimo probe. Hodnik vrtića i ruinirana sala Spomen doma, u kojoj smo ostavili pola zdravlja, bila je naše prebivalište. Po kontejnerima i tavanima smo sakupljali scenografiju, kostime nalazili po kućama i starim škrinjama“, kazala je na otvaranju Festivala Snežana Šćepanović Ćurasović.

Ona je podsjetila da Korifej od 2017. godine ima profesionalnu produkciju i, kako tvrdi, od tada nijesu nikada primili niti čestitku, niti poziv od strane prvih ljudi grada, a osvajali su brojne nagrade u žestokoj konkurenciji brojnih institucionalnih, pa i narodnih pozorišta iz regiona.

Danas, rekla je Šćepanović Đurasović, Opština podržava festival „iznosom koji vjerovatno dobije Cecin prateći vokal kao honorar za jedan koncert“.

                                                                                                            Dragana ŠĆEPANOVIĆ