Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Javni servis u kolapsu

Objavljeno prije

na

Prema zvaničnim podacima ovogodišnja turistička sezona u Crnoj Gori bila je veoma uspješna. Ukupan prihod od turizma za prvih osam mjeseci iznosio je oko 539 miliona eura. Prema navodima lokalne Turističke organizacije Budvu posjećuje više od 50 odsto svih turista koji dođu u Crnu Goru. Prirodno bi bilo da je turističkoj metropoli pripao i najveći dio turističkog kolača. Sezona je odavno završena a para u pustoj opštinskoj kasi i dalje nema.

Budva je grad u kome je zabilježen i najveći priliv investicija po glavi stanovnika. Uvećava se, kažu nadležni, procenat naplate komunalnih taksi i dažbina za hiljade izgrađenih objekata, za sve one nelegalne i legalne kvadrate koji su zaposjeli obalu.

Prodaju se jedna za drugom preostale atraktivne parcele državne zemlje, ali niko ne zna gdje sav taj novac završava.

Zaposleni u lokalnoj upravi, u javnim preduzećima i ustanovama mjesecima ne primaju plate. Posljednju su primili još u junu. Tu i tamo dobiju neke bonove za hranu, tek da prežive.

Najduži mandat bez mjesečnih prihoda imaju zaposleni u TV Budva, lokalnom javnom servisu čiji je osnivač Opština. Oko 50 zaposlenih u ovoj medijskoj kući, među kojima je najmanje novinara i snimatelja, radi godinama pod izuzetno teškim uslovima. Plate po pravilu kasne od šest do sedam mjeseci. Doprinosi za penzijsko osiguranje nijesu im uplaćivani skoro dvije godine!

Za potrebe lokalnog javnog servisa budžetom je planiran iznos od pola miliona eura. U uslovima teške finansijske krize koja potresa turističku opštinu već duže vrijeme, lokalna vlast se najlakše odriče svoje TV. Ionako nije izborna godina, pa javni, odnosno, partijski servis nije na listi prioriteta. Na dug koji trenutno iznosi više od 300.000 eura, novinari će po svoj prilici morati da pričekaju.

Zaposleni su pokušali da za probleme u radu televizije zainteresuju građane. Organizovali su potpisivanje peticije sa zahtjevom da im se isplati novac planiran opštinskim budžetom. Za samo dva dana prikupili su oko 700 potpisa. Akcija nije imala nikakvog odjeka u gradskoj upravi. Na pare se i dalje čeka.

U televiziji funkcionišu dvije sindikalne organizacije. Članovi jedne i druge za probleme TV okrivljuju direktora Milija Prelevića. Smatraju da on svojim oportunim odnosom s predstavnicima vlasti doprinosi produbljenju krize i propasti lokalnog servisa, koji se smišljeno urušava kako bi se TV Budva lakše prodala zainteresovanim likovima iz grada.

Program televizije sveden je na jednu informativnu emisiju, jutarnji program i stare filmove. Teška finansijska situacija odložila je start zimske programske šeme na nedoređeno vrijeme. S programa su skinute kontakt emisije, emisije iz kulture, obrazovanja, sporta… Sopstvene produkcije odavno i nema.

Jedan od većih problema na koji nezadovoljni radnici ukazuju, ali bez želje da javno govore u strahu od otkaza, taj je što je TV Budva postala uslužni javni servis za razne gradske privatne produkcije, javne ustanove i preduzeća.

Obiman i vrijedan materijal arhive televizije koja je stvarana tokom 12 godina dostupan je, tvrde radnici, mnogima bez nadoknade i kontrole. Privatnim produkcijskim kućama kojih u Budvi ima najmanje tri, pored materijala ustupaju se snimatelji zajedno s kamerama. Imovina televizije razvlači se kako i koliko povlašćenim gradskim firmama zatreba.

Organizatori poznatih budvanskih festivala Pjesma Mediterana i Grad teatar obilato koriste lokalni servis za svoj marketing, razne publikacije i oglašavanja. Uzimaju materijale, angažuju snimatelje i novinare koji su na platnom spisku TV Budva, koja od toga nema nikakve koristi. Osnivač festivala je Opština a organizatori privatne firme. TV Budva je opštinska što vjerovatno podrazumijeva da bude na usluzi domišljatim privatnicima.

TV Budva stoluje u jednoj od ljepših kuća u Starom gradu u vlasništvu Opštine. Ima prostrani vrt okrenut k bedemima i ostrvu Sv. Nikola. Kamena kuća nalazi se u susjedstvu zgrade Lučke kapetanije s kojom čini izuzetnu lokaciju, koju neki od poznatih tajkuna vide kao mjesto za gradnju ekskluzivnog hotela.

Direktor Prelević odlučno odbacuje kritike zaposlenih. On negira priču da se priprema prodaja televizije. „TV Budva nema ništa vrijedno da bi bilo prodato. Posjeduje staru tehniku koja će uskoro biti neupotrebljiva. Nema svoju zgradu pa čak ni ime koje bi samo po sebi bilo vrijedno jer se radi o TV od lokalnog značaja.”

Prelević smatra da bi za ovu TV bilo dobro da nađe kupca. Razgovaralo se i s vlasnicima Atlas televizije da je preuzmu, jer Atlas grupa ima velike interese i znatnu imovinu u Budvi, ali nijesu bili zainteresovani.

„Siguran sam da u naredne dvije godine, dok traje ova kriza, neće biti interesovanja za kupovinu naše televizije”, kazao je Prelević.

Priče o neovlašćenom korišćenju arhivskog materijala televizije, njenih kamera i snimatelja, Prelević naziva bajkama ljudi sa TV.

„Televizija ima samo tri snimatelja. Problem je u tome da smo čak i mi angažovali privatne produkcije da snime nešto šta nam je bilo potrebno”, kazao je on.On ističe da zaposleni na TV dijele sudbinu svih onih koji zavise od opštinskog budžeta.

Okolnost da ima dobre relacije s predsjednikom Opštine Rajkom Kuljačom, u čijem je kabinetu odnedavno zaposlena njegova supruga, nije mnogo doprinijela da se situacija na TV poboljša.

Čudi odnos vlasti prema mediju koji ima prilične zasluge za dugovječnu vladavinu koalicije DPSDP. Ekran televizije koju plaćaju svi građani Budve uglavnom je zatvoren za drugačija mišljenja, za brojne afere, devastaciju prirode, preprodaju i otimačinu državne imovine, za kritiku vlasti koja je uspjela da najbogatiju opštinu u zemlji i okruženju dovede do siromaštva.

Široko je otvoren za stvaranje iluzije, virtuelnog grada u kome caruje vrhunska zabava, s blještavim koncertima i festivalima, sa srećnim ljudima, zadovoljnim turistima, talentovanim političarima i snalažljivim biznismenima. Monako i Monte Karlo, zamalo.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo