Povežite se sa nama

OKO NAS

KO SVE TUŽI OPŠTINE NA SJEVERU: Sitne stvari i veliki trošak

Objavljeno prije

na

Broj sudskih postupaka protiv sjevernih opština tokom jedne godine često je i trocifren, a ukupna vrijednost sporova višemilonska. Dok u Bijelom Polju dominiraju imovinski sporovi, kolašinsku i plavski lokalnu upravu najčešće tuže aktuelni i bivši zaposleni

 

Do preciznog iznosa vrijednosti sudskih sporova koji se vode protiv  opština na sjeveru teško je doći. Zaštitnici imovinsko-pravnih interesa opština to objašnjavaju činjenicom da su mnogu postupci još u toku. Dok se ne okončaju, navodno, „nije lako reći hoće li ili ne biti trošenja novca građana“. Ipak, često je jasno da se tim opravdanjem skrivaju vrlo visoki izdaci koji iz lokalnih budžeta svake godine budu potrošeni  na sudske sporove. Najčešće je riječ o imovinskim  sporovima.

Tako je i u slučaju bjelopoljske lokalne uprave. Na  kraju 2020. godine vrijednost sudskih troškova u toj Opštini je 742.845 eura. To je nedopustivo, kaže za Monitor odbornik Demokrata Marko Ljuljić.  Odgovornost je, objašnjava on, na Direkciji za imovinu i zaštitu prava Opštine. „Naročito je nedopustivo s obzirom na činjenicu da za 79 sudskih sporova i predmeta nije utvrđena vrijednost potencijalnog troška,  koji bi mogao biti višemilionski. Sve je to na štetu budžeta i građana Bijelog Polja. Smatram da je odgovoran cjelokupan rukovodni sistem u Opštini, a najodgovorniji među njima Direkcija za imovinu i zaštitu prava Opštine. Nedopustivo je da budžet Opštine Bijelo Polje  iz godine u godinu trpi  zbog nemarnosti, neažuornosti, lošeg i nstručnog rada“, kaže sagovornik Monitora.

Nema opasnosti po budžet od bilo kakvog ishoda tih sudskih sporova, tvrdi direktor Direkcije za imovinu i zaštitu prava Opštine Ljubomir Sošić. On objašnjava da su svi sudski sporovi imovinski, ali s obzirom na to da „se ne zna kako će biti završeni, ne može biti riječ da su opsanost po stabilnost javnih finansija“. Kaže i da se pojedni prenose iz godine u godinu i da se ne zna ni kada će biti okončani.

Opština Bijelo Polje i prethodnih godina često je bila tužena pred raznim sudovima. U većini slučajeva donošene su odluke na štetu te lokalne uprave.

Direkcija je tokom 2019. godine imala u radu znatan broj predmeta u kojima se Opština Bijelo Polje najčešće pojavljuje kao tužena kod nadležnih sudova.  Manji je broj predmeta u kojima se Opština pojavljuje kao tužilac. „U toku 2019. godine bilo je u radu 257 parničnih predmeta, čija je ukupna vrijednost 1,9 miliona eura. Završen 131 parnični predmet čija je vrijednost 727.417 eura. Neriješenih je 126 predmeta čija je vrijednost 1,3 milona eura. Izgubljen je 91 predmet čija je vrijednost 528.342 eura“, piše, između ostalog, u izvještaju o radu Direkcije za pretprošlu godinu.

U tom dokumentu piše i da je, od ukupnog broja parničnih predmeta u radu, Opština Bijelo Polje bila tužilac u pet, a tužena u čak 252 predmeta. Objašnjeno je i da je znatan dio parničnih predmeta posljedica „neblagovremenog plaćanja povjeriocima nespornih potraživanja koja imaju prema Opštini“.

Za razliku od Bjelopljaca, u kolašinskoj lokalnoj upravi muku muče ne sa imovinskim, već sa „radnim“ sporovima sa sadašnjim ili bivšim zaposlenima u lokalnoj upravi. S obzirom na visinu kolašinskog budžeta, obaveze po sudskim sporovima su značajne i iznose oko 45.000 eura. „Vrlo je važno istaći da su to sve naslijeđeni sporovi. To jest, nijedan nije nastao tokom minule tri godine, od kada je promijenjena vlast. Svi sporovi se odnose na tužbe zaposlenih ili bivših zaposlenih“, objašnjava sekretar za finansije Dragan Bulatović.

Sudskim odlukama, kojima su okončani sporovi sa  bivšim zaposlenim, opterećen je i rad Turističke organizacije (TO)  u tom  gradu. Bužet kolašinske TO dodatno je opterećen isplatom zaostalih zarada za period od 2016. do 2018. godine, uz pripadajuće kamate i dodatne troškove. „Jednoj od zaposlenih je prekinut radni odnos krajem 2016. godine uz obavještenje tadašnje direktorice da se zaposlena nalazi u faktičkom radu. U oktobru 2018. presudom nadležnog suda vraćena je na posao, na staro radno mjesto. Sada je tu obaveza da TO isplati sve zaostale bruto zarade za skoro dvije godine, uz pripadajuće kamate i razne dodatne troškove, što prelazi iznos od 25.000 eura“, objašnjava direktor TO Aleksanadar Vlahović. TO je, kaže on, u međuvremenu platila oko 1.000 eura raznih troškova za taj sudski spor.

Ukupan iznos utuženih potraživanja prema Opštini Pljevlja, u parničnim, vanparničnim i izvršnim postupcima, na kraju prošle godine bio je  217.848 eura. Ta lokalna uprava bila je tužena u 56 parničnih predmeta. „Vanparnični predmeti su vođeni od strane trećih lica protiv Opštine Pljevlja radi utvrđivanja naknade pred sudom za eksproprisano zemljište, ustanovljavanje prava službenosti i otkup stana. Najviše tužbenih zahtjeva bilo je po osnovu naknade štete, ukupno 41 predmet“, kazali su Monitoru u pljevaljskoj lokanoj upravi.

Podsjećaju i da je Opštinu tužila kompanija Vektra Jakić i tražila nakandu štete od skoro šest milona. Postupak je okončan na način što je odbijen je tužbeni zahtjev.

Za razliku od mnogih drugih opština na sjeveru, beranska Opština je lani bila tužilac u 101, a tužena u 50 sporova. Međutim, ukupna utvrđena vrijednost sporova protiv Opštine je skoro dva milona eura. „Najveći dio tog iznosa, oko 785.000 eura,  odnosi se na spor koji je pokrenuo CEDIS. Veliki dio sporova vode i fizička lica, od čega jedan od tih sporova ima vrijednost od 423.000 eura. Do okončanja sporova ne mogu se utvrditi njihovi efekti na budžetske rashode…“ piše u reviziji predloga završnog računa budžeta Opštine Berane za prošlu godinu.

Ukupna vrijednost sudskih sporova protiv plavske Opštine, tokom pretprošle godine, bila je 60.068 eura. Podatke o sudskim postupcima aktuelnim lani, nije bilo moguće dobiti do zaključenja ovog broja Monitora. Kako je konstatovao revizor, zahtjevi za naknadu štete upućeni plavskoj opštini odnosili su se na eksproprisano zemljište, neiskorišćeni odmor, razlike u isplati zarada. Prema izvještaju revizora, Opštinu najčešće tuže zaposleni i to zbog kašnjenja zarada, isplate naknade za korišćenje privatnog automobila u službene svrhe… Takođe, i zbog neiskorišćenih godišnjih odmora iz ranijih godina, pa čak i isplatu jedne dnevnice za službeno putovanje u zemlji. „Tako je R.Š. podnio šest tužbi, T.G. pet tužbi zbog kašnjenja u isplati zarade. M.M. je podnio 37 tužbi zbog naknade za korišćenje privatnog automobila, neiskorišćeni godišnji odmor i neisplaćenu dnevnicu za službeno putovanje u zemlji… Tužbe se odnose na periode od 2008. do 2018. godine. M.M., putem prinudne naplate, isplaćeno je 5.603 eura“, piše u reviziji završnog računa budžeta Opštine Plav za pretprošlu godinu.

Revizor je naglasio da je „zabrinjavajuća pojava tužbi od strane zaposlenih, čak i za sitne stvari za koje se ne bi trebao voditi sudski postupak“.

                                                                                                            Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

KRIZA MOJKOVAČKE VLASTI: Hoće li morati ispočetka

Objavljeno prije

na

Objavio:

Odbornici SNP-a niti dolaze na sjednice SO Mojkovac nit’ govore o tome šta im smeta kod koalicionih partenera sa kojima su na vlasti. Bitne odluke od kojih zavisi  kvalitet života u tom gradu čekaju na dogovor vlasti. Ili rasplet aktuelne krize na neki drugi način

 

Razgovori kojima je trebalo da počne rješavanje krize vlasti u Mojkovcu  još nijesu  ni zakazani.

Socijalistička narodna partija (SNP), koja je, u okviru koalicije Za budućnost Mojkovca, dio vlasti u tom gradu, bojkotovala je dvije sjednice Skupštine opštine (SO). Mojkovački parlament čine 14 odbornika koalicije koju je predvodila Demokratska partija socijalista (ostali u opoziciji), osim koalicije Za budućnost Mojkovca, četiri Demokrata, po dva iz Građanskog pokreta URA i koalicije Ne damo Mojkovac i jedan iz Ujedinjene Crne Gore. Nedolaskom dva, od tri, odbornika SNP-a i uz odstustvo opozicionih odbornika DPS-a, nije bilo moguće obezbijediti kvorum za odžavanje sjednice dva puta, tokom aprila. Zbog toga se, za sada, o zakazivanju nove ne razmišlja.

Iz SNP, navodno, koalicionim partnerima ne saopštavaju čime su nezadovoljni.  Zvanično, šturo i neprecizno  objašnjenje SNP-a  za nedolazak na sjednicu lokalnog parlamenta je „da se mora pažljivo napraviti potpuni koncept i strategija daljeg djelovanja i razvoja i zajednički pristupiti realizaciji tih programa”. Kažu i da „neće po automatizmu glasati sve što dođe kao predlog od izvršne vlasti u tom gradu“.  I demantuju  „insinuacije da će SNP, u Mojkovcu,  sarađivati sa bilo kim,  mimo postojeće koalicije”.

Konačno, najavljuju da će „dalje saradnja unutar kolaicije na vlasti zavisiti  od konstruktivnog pristupa koalicionih partnera”. Šta je bilo do sada nekonstruktivno, u SNP-u, za sada nijesu spremni da podijele sa javnošću. „Nije za novine“, odogovaraju iz te stranke na pitanja o tome čime su ih naljutili koalicioni partneri.

Predsjednik SO Marko Janketić (Demokrate)  je Monitoru kazao da ne zna kada će moći zakazati dva puta odlaganu sjednicu. Podsjeća da za to, prema poslovniku, još ima vremena, ali da bi, kako kaže, „dobro bilo da se nesporazumi rješavaju što prije“. Pomaka u razgovorima sa SNP-om, u odnosu na minuli mjesec, međutim, nema.

„Još nije bilo razgovora sa SNP-om, iako je trebalo da se sastanemo minule sedmice. Pomaka nema, pa, nažalost, ništa novo ne mogu reći.  Mislim da bi trebalo prvo da se stavari riješe u okviru koalicije Za budućnost Mojkovca, pa onda da se razgovora i na nivou vladajuće kaolicije u Mojkovcu. Ni dalje nemam jasno saopšten razlog SNP-a za bojkot sjednica SO“, tvrdi Janketić.

Razgovore u okviru koalicije Za budućnost Mojkovca, kako kažu u DF-u,  očekuju ubrzo. No, ista očekivanja imali su i sredinom aprila.  Kako  su nezvanično rekli, ni njima, do sad,  SNP  nije jasno saopštio  šta im se ne dopada u načinu rada  nove  mojkovačke vlasti. ,,Tačne razloge nedolaska odbornika SNP-a na sjednice SO ćemo vrlo brzo saznati. Predstoje nam razgovori, a sigurna sam i dogovor. To dugujemo građanima Mojkovca. Najvažnije je istaći da nije riječ o borbi za fotelje”, kazao je šef odborničkog kluba DF-a Radovan Vidojević, prije nekoliko sedmica.

Vidojević je tada bio siguran da ,,SNP neće sarađivati s bilo kim izvan vladajće koalicije”.  U to su u DF-u, kažu, sigurni i sada.

Iz GP URA, koja je dio vladajuće koalicije, kažu da koalicija Za budućnost Mojkovca treba što prije da kaže „ako više ne nastupaju zajedno ili da hitno riješe unutarkoalicione probleme“. Potpredjednik Opštine i predsjednik Opštinskog odbora (OO) GP  URA Ivan Ašanin  objašnjava „da Mojkovac ne može da čeka i da se ne smije dozvoliti  prolongiranje rješavanja problema“.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 13. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

HIDROENERGIJA NE ODUSTAJE OD KALUDARSKE RIJEKE: Male elektrane veliki problem

Objavljeno prije

na

Objavio:

U selu Kaludra kažu da su vlasnici Hidroenergije obećavali brda i doline, ali da je lokalno stanovništvo uvidjelo da od toga neće biti ništa. ,,Mi imamo primjer susjednog sela Šekular, gdje je potpuno devastirana priroda i napravljena velika ekološka šteta, a mještani nemaju nikakve koristi”

 

Bivša Vlada Zdravka Krivokapića je tokom godinu i po mandata raskinula deset ugovora o koncesijama za izgradnju malih hidrolektrana, zbog nepoštovanja obaveza koncesionara, ali među njima nije ona na beranskoj rijeci Kaludarska, gdje je vlasnik kompanija Hidroenergija Montenegro.

Osim Kaludarske rijeke u Beranama, izgradnja preostalih mHE predviđena je, između ostalih, i na vodotocima Bjelojevićka i Štitarica. Tako se nije ostvarilo obećanje bivšeg premijera iz njegovog ekspozea sa početka mandata, kada je najavio da će Vlada na čijem je čelu izvršiti reviziju i preispitivanje svih koncesionih ugovora i donijeti deklaraciju o trajnoj zabrani izgradnje malih elektrana na crnogorskim vodotocima.

Vlasnici Hidroenergije su Oleg Obradović i Ranko Radović. Obradović preko Hemere ima 40 odsto udjela, a Radović 60 odsto udjela. Radović je tih 60 odsto udjela otkupio od Ranka Ubovića i Aleksandra Mijajlovića, vlasnika kompanije Bemaks. Prije toga je bio njihov izvršni direktor u Hidroenergiji Montenegro.

Preduzeće Hidoenergija Montenegro osnovano je u Beranama u jesen 2007. godine, dok je DPS bio na vlasti u ovoj sjevernoj opštini. Obradović je tada došao u svoj rodni grad i preko kompanije Hamera Capital napravio dogovor sa tri opštine na sjeveroistoku Crne Gore o davanju koncesija za izgradnju malih hidrolektrana na njihovim teritorijama, ponudivši im zauzvrat dio akcija u zajedničkoj firmi.

Kasnije se ispostavilo da, prema pregledu u Centralnom registru privrednih subjekata, Opština Berane, kao ni opštine Andrijevica i Plav, nikada nijesu upisane kao suvlasnici Hidroenergije.

Ove tri opštine trebalo je da budu vlasnici deset odsto akcija, i da taj „kolač“ dijele proporcionalno učešću i broju hidrocentrala na svojoj teritoriji, ali su na kraju, nikada objašnjenim akrobacijama u Centralnom registru, ostali bez ičega.

Mediji su prenijeli da je plan Hidroenergije bio da  izgradi ukupno 13 mini hidroelektrana na području beranske opštine, a vrijednost investicija bila je procijenjena na 28 miliona eura. Tada je saopšteno da je Hidroenergija Montenegro koncesije dobila na 27 godina.

Sve odobrene lokacije su u slivu Lima. Pet u području Šekularske rijeke, i čak osam na beranskoj Bistrici. Onda se doznalo da je u taj plan naknadno uključeno još sedam malih elektrana na vodotoku Kaludarske rijeke.

,,Time bi praktično čitava rijeka bila u cijevima. Vodozahvat posljednje hidrocentrale bi bio kod manastira Ćelije, a mašinsko postrojenje dolje kod Djevojačkog krša. Na tom potezu je svuda državno zemljište i zato su mislili da će im to lako proći. Naravno da mi ne bi to dozvolili. Naš manastir i njegova okolina bi bili devastirani”, kažu u MZ Kaludra.

Kada se radi o gradnji mHE na Kaludarskoj rijeci, valjalo bi se prisjetiti da je Vlada premijera Duška Markovića ugrabila i samo desetak dana prije glasanja o novoj Vladi ovlastila ministarku ekonomije Dragicu Sekulić da potpiše ugovor kojim se za dvije godine produžava koncesija Hidroenergiji za izgradnju i korišćenje malih hidroelektrana na tom vodotoku.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 13. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

SKORO DVIJE GODINE BORBE MJEŠTANA REČINA PROTIV PROJEKTA mHE SKRBUŠA: Nit’ koncesionar gradi, nit’ Vlada brani

Objavljeno prije

na

Objavio:

Borba protiv gradnje male hidroelektrane (mHE) dijela mještana i vlasnika imanja u kolašinskom selu Rečine uskoro će ući u treću godinu, a još se ne zna hoće li taj projekat biti nastavljen. Dodatno, kako tvrde mještani, odlukama sudova, ali i postupcima koji su u toku, a koje je protiv njih pokrenuo koncesionar, spriječeni su da nastave proteste

 

Na rijeci Skrbuša istoimenu mHE gradi Hydro Logistics doo iz Podgorice. Već u drugoj fazi izgradnje dio mještana i vlasnika imanja sela Rečine, kroz koje protiče ta rijeka, oštro su se usprotivili projektu i spriječili koncesionara da nastavi radove. S druge strane, dio mještana je podržavao gradnju mHE, a svoju odluku su argumentovali, kako su objasnili, „velikodušnim obećanjima koncesionara o ulaganja u sesoku infrastrukturu”.

U međuvremenu, uz proteste, pokrenuto je više sudskih sporova, a koncesionar je od sudova tražio da im se omogući nastavak gradnje. Tačnije, da sud privremenim mjerama onemogući blokadu puta prema gradilištu. Takođe, vlasnik firme Hydro logistics Slaven Burzanović  i njegov brat Ivan podnijeli su krivične prijave protiv mještanina Vasilija Ivanovića i ekološkog aktiviste Denisa Mekića, tvrdeći da su im, na jednom od protesta, prijetnjama ugrozili sigurnost. Sudski postupak je u toku, a mještani tvrde da su višestruko oštećeni od kolašinskog Osnovnog suda. Podsjećaju i da su više puta sa protesta privođeni u policiju, te da su im, zbog spečavanja koncesionara da priđe gradilištu, to jest, blokade seoskog puta, pisane prekršajne prijave.

„Skoro dvije godine traje borba protiv gradnje mHE Skrbuša i do sada nije bilo raskida ugovora. Iako smo dobili uvjerenja od ljudi koji rade na tome da se to privodi kraju, djelovanje nove Vlade i ministra koji je zadužen za to pitanje ostaje nepoznanice. Nemamo od njih bilo kakva obećanja ili informacije. Sve vrijeme smo prepušteni Sudu u Kolašinu, koji je u više navrata slijepo ispunjao želje koncesionara. Donošene su privremene mjere mještanima, bez ikakvih dokaza i, prema mojem mišljenju, bez pravnog osnova”, kaže za Monitor Ivanović.

Vlada je, krajem prošle godine, koncesionaru „dala razuman rok od 90 dana za  završetak radova faze II u skladu sa članom 23.3 Ugovora o koncesiji”.  Taj rok je već istekao, ali iz doskorašnjeg Ministarstva kapitalnih invensticija (MKI) nijesu odgovorili na pitanja kakav je sada status projekta mHE na Skrbuši.

Koncesionar je značajno prije isteka roka izvršio I fazu ugovorne obaveze, piše u informaciji iz tog resora iz decembra prošle godine. Međutim, okasnilo se u narednoj fazi. U okviru II faze, prema ugovoru o koncesiji, trebalo je da bude izgrađen objekat mHe. Ministarstvo tada nije uvažilo primjedbe koncesionara, među kojima su kao razlog za kašnjenje radova, naveli i proteste mještana.

„Protesti i slične aktivnosti u vezi izgradnje mHE predstavljaju rizik koncesionara u skladu sa članom 25.3 Ugovora o koncesiji i koncedent nije dužan da produžava rok za izgradnju faze II ukoliko bi se takvi protesti dešavali. Osim navedenog, koncesionar je sa uspjehom ishodovao sudskim putem privremenu mjeru – zabranu ometanja radova u skladu sa Rješenjem Osnovnog suda u Kolašinu I.br.15/21 od 30. 7. 2021. godine. Stoga, protesti nisu valjan razlog da se dozvoli produženje, već su oni rizik koji je svojevoljno prihvatio”, piše u Informaciji koja se odnosi na realizaciju ugovora o koncesiji za izgradnju mHE na vodotoku Skrbuša iz decembra prošle godine. Ipak, Hydro logistics-u su tada dozvolili još dodatnih tri mjeseca da okonča II fazu radova.

Između ostalih, u kolašinskom osnovnom sudu vodi se postupak po tužbi Hydro Logistics-a  protiv pet Kolašinca zbog „uznemiravanja prava svojine”. Hidro Logistics je učesnike protesta tužila zbog uzmemravanja prava svojine, nakon što je Sud donio donio rješenje o privremenoj mjeri, „kojom je zabranjeno sprječavanja investitoru da pristupi svojim parcelama”.

Protesti mještana Rečina zbog gradnje mHE Skrbuša dešavali su se na javnoj površini – putu, pa protestanti nijesi uznemiravali prava svojine investitora firme Hydro Logistics. To je pred kolašinskim Osnovnim sudom kazao Miljan Jović, punomoćnik tuženih.

„Tuženi su protestovali i ispoljavali zakonom dozvoljena prava na protest i javno okupljanje koje im je zagarantovano Članom 11 Evropske konvecije o ljudskim pravima. Nijesu bili na parcelama tužioca, pa se, u konkrentom slučaju, ne može raditi o uznemiravanju prava svojine”, tvrdi Jović.

On je sutkinji Mirjani Čepić dostavio informaciju o realizaciji ugovora o koncesiji za izgradnju mHE na dijelu vodotoka Skrbuša, iz koje se tvrdi, može konstaovati da je produženi rok za završetak druge faze istekao. Zbog toga, smatra Jović, tužba koncesionara je već pravno neodrživa”. Prema njegovim riječima, nejasno je kako se može tražiti zaštita od uzmemiravanja prava svojine „na nepokretnosti na kojoj se ne može bilo šta graditi”.

Međutim, u drugom postupku, koji se vodi protiv mještana zbog navodne ugrožene sigurnosti Burzanovića, predstavnici koncesionara su bili optimistični kada je riječ o nastavku radova.

„Ističem da je ugovor o izgradnji i dalje na snazi i da će redovi biti nastavljeni, jer su odobreni odlukom Vlade. Osjećam ugroženost, strah i nesigurnost za svoju ličnu bezbjednost, s obzirom da smo praćeni od više osoba kad krenemo na izgradnju mHE”, kazao je jedan od oštećenih.

Tokom trajanja primjerenog roka, koncesionar se obratio MKI i tražio da se razmotri mogućnost revidovanja prethodno donijete odluke o prdužetku radova. Tražili su dodatno vrijeme, navodeći brojne razloge za kašnjenje. Iz Hydro Logistics-a, između ostalog, podsjećaju Vladu da je inspektor u oktobru prošle godine, „konstatovao da su otklonjene ranije utvrđene nepravilnosti. Međutim, kako kažu predstavnici koncesionara, inspektor je „istog dana ponovo donio zabranu građenja, koju do danas nije povukao, odnosno – nije konstatovao da se može nastaviti sa izvođenjem radova”.

Kao razloga za neaktivnost na gradilištu naveli su i loše vremenske uslove, ali i kašnjenje aktivnosti CEDIS-a, koje su vezane za projekat mHE.

U Informaciji od prije dvije sedmice MKI je, uvažavajući argumentaciju Hydro logistics-a preporučilo da se „sagledaju svi razlozi koji su koncesionaru onemogućavali nastavak radova”. Iz tog resora upozorili su i na opasnost od plaćanja odštete, u slučaju raskida ugovora.

„Potrebno je sagledati sve razloge koji su onemogućili koncesionara da izvrši svoje ugovorne obaveze kao i sve postupke koje je koncesionar preduzimao u cilju otklanjanja istih. Na osnovu navedenog, procjeniti rizik potencijalne opasnosti plaćanja značajnih iznosa u slučaju pokretanja spora radi utvrđivanja naknade štete od strane koncesionara, koji je, pretpostavljamo, neminovan, i u skladu sa tim donijeti razumne zaključke”, preporuka je MKI Vladi.

Vlada Zdravka Krivokapića je tokom godinu i po mandata, zbog nepoštovanja obaveza koncesionara, raskinula deset ugovora o koncesijama za gradnju mHE. Istovremno, koncesionari su podnijeli ukupno devet tužbi Privrednom sudu za naknadu štete. Trenutno je na snazi 25 ugovora o koncesiji i dvije energetske dozvole za rekonstrukciju.

                                                                             Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo