Povežite se sa nama

MONITORING

OLIVERA ILINČIĆ: MAROVIĆEV EKSPERTKINJA ZA MAHINACIJE: Proizvedi milionere, pa ih opelješi

Objavljeno prije

na

olivera_ilincic_02

,,Ne pitaj šta možeš učiniti za svoj grad, već gledaj šta sve možeš uzeti od njega”. Ova parafraza čuvene rečenice američkog predsjednika Džona Kenedija, poslužila je, izgleda, kao moto budvanske kriminalne grupe, koja je duži niz godina sistematski i organizovano pljačkala kasu turističke prijestonice, njene građane i državu. Većinu građana Budve oštetili su bez njihovog znanja i dopuštenja, dok su neki međutim, dali svoj pristanak i puni doprinos da budu prevareni za ogromne novčane iznose.

U svom nedavnom nastupu na Javnom servisu, glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić, još jednom je, nadahnuto, pojasnio specifičnosti i načine kriminalnog udruživanja u Budvi.

,,Radilo se o veoma složenoj i brojnoj kriminalnoj organizaciji koja je koristila vrlo sofisticirane metode, koja je djelovala i na međunarodnom nivou, koristila poluge sistema, organe lokalne zajednice Opštine Budva… Koja ne broji samo 30 članova nego više povezanih lica… Tužilaštvo je otvorilo finansijsku istragu protiv 87 što okrivljenih što povezanih lica, da se utvrdi sva imovina koju ova lica posjeduju… kako bi se moglo krenuti sa predlaganjem sudu u oduzimanje imovine za koju se utvrdi da nije stečena na zakonit način…”, nabrajao je Katnić.

Budvanska kriminalna grupa ili je formirala svoje firme preko kojih je obavljala nezakonite poslove ili je sarađivala sa drugim pravnim licima, kazao je tužilac. Jedna od takvih je kompanija Property investments, na čije je račune otišla velika količina pokradenog novca, najmanje 15 miliona eura. Inače konačna suma za koju je opštinska kasa oštećena u osam afera za koje je okrivljen Svetozar Marović, procijenjena je na 45,5 miliona eura.

Iza navedene firme stoji državljanka Srbije Olivera Ilinčić, koju tužilaštvo označava kao ključnog igrača u više predmeta. Kompanija Property investments formirana je kao neka vrsta fonda za preprodaju zemljišta, koje je tokom ruskog investicionog talasa na budvansku rivijeru dostizalo vrtoglave cijene. Ilinčić je podizala milionske kredite kod banaka, prvenstveno kod Prve banke, da bi tim novcem plaćala atraktivne parcele mještana, koje je dalje preprodavala bogatim kupcima.

Ilinčićeva je bila bliska saradnica Svetozara Marovića, koji je nedavno priznao da je bio organizator budvanske kriminalne organizacije. Većinu poslova za koje je okrivljen obavljao je preko računa njenih firmi, registrovanih na of-šor destinacijama. Saradnju su započeli u vrijeme Marovićevog predsjednikovanja zajedničkom državom SCG, u kojoj je Olivera Ilinčić obavljala funkciju savjetnika za međunarodne ekonomske odnose. Prethodno je bila u vrhu uprave Narodne banke Jugoslavije, kao direktor deviznog sektora i saradnica Mladena Dinkića. Pri kraju mandata u SCG Marović je Oliveri Ilinčić povjerio funkciju direktora Fonda za privatizaciju vojne imovine Srbije i Crne Gore.

Tada su prodate mnoge vojne baze poput Skočiđevojke u Reževićima, vojna odmarališta i druge vrijedne nekretnine na Crnogorsko primorju. Austrijsku tvrđavu Arza na poluostrvu Luštica, pazario je u to vrijeme srpski biznismen Mirko Latinović, koji kasnije postaje Marovićev partner u brojnim poslovima u Budvi, među kojima je najpoznatiji, izgradnja stambeno-poslovnog centra TQ Plaza, u kome je Opština oštećena za iznos od 20 miliona eura.

Nakon raspada zajedničke države, postala je izvršni direktor kompanije Futura plus, Stanka Subotića Caneta, ali je poslovna saradnja sa Marovićem

nastavljena u Crnoj Gori.

Protiv Olivere Ilinčić tužilaštvo je pokrenulo krivični postupak za krivično djelo prevare, izvršeno na organizovan način, dok je izvršni direktor kompanije, Katarina Radičević, hapšena u predmetu WTE-otpadne vode. Tužilaštvo je izdalo centralnu potjernicu za Ilinčićevom, koja živi u Beogradu.

Ona se tereti da je u sprezi sa Marovićem prevarila 13 građana Budve za iznos od ukupno 12,2 miliona eura. Katnić je naglasio kako tužilaštvo štiti i građane, pored toga što štiti društvenu zajednicu. Oštećeni Budvani sklapali su ugovore pod nejasnim uslovima i pozajmljivali novac članovima ove kriminalne grupe. Istragom je utvrđeno da su bili prevareni, te je sva imovina nekoliko firmi blokirana i oštećeni građani imaju pravo da se naplate za iznose koji im nisu vraćeni, naglasio je tužilac Katnić.

Izvjestan broj građana, uglavnom istaknutih članova Demokratske partije socijalista, gradskih funkcionera ili biznismena, godinama su pozajmljivali pozamašne svote novca Maroviću. Radilo se o svojevrsnom reketu koji su prozvani morali da plate. Problemi su nastali kada im novac u dogovoreno vrijeme nije vraćen.

Ova nesvakidašnja priča koja je stigla do Specijalnog tužilaštva zanimljiva je zato što su prevareni građani godinama o tome ćutali. Progovorili su tek tokom tužilačkih istraga u ispovijestima pred specijalnim tužiocem. Sada redom tvrde da su novac davali kako bi pomogli Budvi, Crnoj Gori ili Prvoj banci kad je ova zapala u krizu. Rukovođeni su, kažu, patriotskim razlozima i vjerom u državu i njene institucije. Među onima koji su novac pozajmljivali pominju se imena budvanskih rukovodilaca i privrednika, direktor Komunalnog Đoko Medin, koji je dao 750.000 eura, Vido Anđus, bivši odbornik DPS-a i predsjednik MZ Sveti Stefan pozajmio je Oliverinoj firmi 350.000 eura. Najveću donaciju od čak pet miliona eura Maroviću lično dao je Gojko Kapisoda, osumnjičen u predmetu WTE-otpadne vode. Biznismen Ilija Armenko dao je 310.000, porodicama Dragović i Divanović isparilo je oko 3,5 miliona sa računa u Prvoj banci.

Od 13 Budvana, Marović i Olivera uzeli su više od 12 miliona eura.

Lokalnoj i široj javnosti nije poznato da je gradska uprava Budve uputila apel bogatim sugrađanima da pomognu gradu koji je u finansijskom kolapsu. I kakav je to grad koji tajno pozajmljuje od privatnih lica. Budvanski patrioti ne navode na koji račun je novac uplaćivan i na šta je utrošen. Da li su novac davali kao donatori ili dobrotvori u svrhu izgradnje jednog doma zdravlja ili porodilišta koji Budvi nedostaju, za zgradu pozorišta, za popločavanje i uređenje propalih ulica i trgova ili za bilo koji projekat od koristi za sve građane.

Pozajmljivači su, kako sami navode, spremno donosili velike novce samo na poziv predsjednika Opštine ili čelnika vladajuće partije, koje su izjednačili sa državom Crnom Gorom.

,,Bivši potpredsjednici Opštine Budva Lazar Rađenović i Milenko Medigović zvali su me 2008. godine i tražili da pozajmim Budvi 310.000 eura. Rekli su da treba da se pomogne Opština. Novac mi je bio na računu u Prvoj banci, oni su to saznali. Vjerovao sam institucijama sistema i državi koja mi je tražila pare, a i ljudima koji su rukovodili Opštinom. Bili su moji prijatelji i drugovi. Zato sam im i dao novac, a tužilaštvo zna gdje je otišao taj novac. Zna cijela Budva, znam i ja, ali nisam vidio. Ne mogu direktno da uperim prst u Svetozara Marovića, ali on se interesovao za moj novac”, kazao je Vijestima Armenko, osam godina kasnije.

Budvani znaju da niko od njih novac nije davao bez sopstvene računice o korisnim efektima za sebe ili svoje bližnje. Nisu oni slučajno tipovani od strane budvanskog kriminalnog klana. Raspodjelom vlasti dobili su vodeće pozicije u gradskoj upravi za sebe ili članove svojih porodica, odborničke mandate, unosne direktorske funkcije, mjesta sekretara za urbanizam, za komunalno-stambene poslove, u turističkoj organizaciji, olakšice prilikom bespravne ili planske gradnje objekata… Sve im je stiglo na naplatu.

Neki od njih pristajali su da im se novac koji su privatno pozajmili privatnom licu, vrati preko Opštine i njenih aranžmana sa trećim, privatnim firmama, putem naduvavanja računa po ugovorima za izvršene usluge i poslove. Preko izgradnje postrojenja za otpadne vode u Bečićima vraćeno je pet miliona Kapisodi. Dok su se direktor Komunalnog Đoko Medin i Ilija Armenko namirivali preko firme Kopirajt, vlasnika Marka Kentere, putem zamršenih transakcija koje uključuju izdavanje mjenica od strane Opštine, kao jemca, koje sada stižu na naplatu.

Da bi se njih dvojici naplatila Opština je prodala parcelu na kojoj se nalazi dječje igralište kod Jadranskog sajma za 1,4 miliona eura, koji je u cjelosti otišao na račune Kenterovih firmi Kopirajt i Multimedija. I sve to u ime patriotizma, drugarstva i velike ljubavi prema Budvi.

Poslovni odnos sa Oliverom Ilinčić i njenom firmom Property investments funkcionisao je tako što su oštećeni Budvani koristili njene usluge za prodaju zemljišta ruskim milionerima. Novac je uplaćivan na račune Prve banke, na osnovu kojih je firma Property podizala nove kredite koje nije vraćala, pa bi banka, Budvanima skidala novac sa računa.

Zahvaljujući njenim agentskim sposobnostima i tadašnjem ugledu Marovića među ruskim investitorima, bez čijeg znanja ni jedna veća kupoprodajna transkacija na teritoriji Opštine Budva nije mogla biti izvršena, za svoje placeve dobijali su više nego povoljne cijene. Obogatili su se, ali su na kraju iz tih poslovnih kombinacija izašli kao prevarena strana, bez dobrog dijela svog novca.

U skladu sa narodnom – ko sa đavolom tikve sadi, o glavu mu se obijaju.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

ZORAN BRĐANIN NA ČELU UPRAVE POLICIJE: Vršilac dužnosti podijelio vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

URA je „progurala“ jednog, premijer Krivokapić priželjkivao je drugog, dok je DF saopštio da neće podržati nijednog kandidata koga predloži Vlada, pošto smatraju da je njihov favorit nezakonito eliminisan iz trke za direktora UP

 

Vlada je u utorak imenovala Zorana Brđanina za vršioca dužnosti direktora Uprave policije. Dosadašnji rukovodilac Odjeljenja za analitiku i unaprjeđenje rada policije bio je favorit URA-e koja je isticala da je riječ o školovanom profesionalcu. Na drugoj strani, premijer Zdravko Krivokapić je navijao za Dragana Klikovca, jednako školovanog dugogodišnjeg policajca i aktuelnog rukovodioca Operativno-komunikacionog centra (OKC).

Javnosti nije poznato šta je, ili ko, presudio. Zato smo upoznati sa stavom Demokratskog fronta da neće podržati nijednog kandidata za zvanje prvog policajca u Crnoj Gori.

,,DF je organizacija koja se protivi svemu sve što nije apsolutno po njihovoj volji“, komentarisao je takvu odluku, uz osmijeh, potpredsjednik Vlade zadužen za bezbjednosni sektor Dritan Abazović navodeći „cijenim svačije mišljenje pa i njihovo, ali zaista ne bih imao neki specifičan komentar”. Iako su novinske stranice punili tekstovi o ozbiljnom sukobu čelnika izvršnih vlasti zbog imenovanja šefa policije, Abazović tvrdi da nije bilo riječi o većem mimoilaženju.

,,Bilo je različitih mišljenja i to je po meni demokratski, ne bi trebalo to da nas čudi. Mislim da je sada u Crnoj Gori s jednoumljem završeno i mi bilo kakve monopole ne možemo više da prihvatimo“, objašnjavao je Abazović. „U demokratskoj atmosferi smo razgovarali, razmijenili mišljenja, vodili dijalog i čini mi se došli do najboljeg rješenja. Na kraju to je prijedlog ministra Sergeja Sekulovića i smatram da je to krajnje primjereno“.

Zoran Brđanin se kao ozbiljan kandidat za direktora UP-a pominje još od avgustovskih izbora, čim je postalo jasno da će doći do sveobuhvatnih kadrovskih izmjene u bezbjednosnim strukturama. U borbi za to mjesto, tvrde naši dobro obaviješteni sagovornici, pomogao mu je i nekadašnji resorni ministar  u prelaznoj Vladi Goran Danilović, koji je kod svojih koalicionih  kolega urgirao da ukažu povjerenje čovjeku koji ima njegovo povjerenje. Kod DF-a mu, međutim, ta nastojanja nijesu prošla. Zato se Danilović oglasio i  ogradio od izjava čelnika DF-a koji su poručili da Koalicija za budućnost Crne Gore ne pristaje da pripadnici režima Mila Đukanovića, „pod jeftinim izgovorima i protivzakonitim radnjama“, eliminišu jedine ozbiljne i odgovorne kandidate za direktora UP-a. Iz Danilovićeve Ujedinjene Crne Gore tada je saopšteno da je DF iznio grubu i netačnu ocjenu.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte ostatak teksta u štampanom izdanju Monitora od 26. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

OD PEKINGA DO TUZI – ŽIVOT U SLUŽBI POLITIKE: Između nada i barikada

Objavljeno prije

na

Objavio:

Premijer tek treba da pojasni započetu priču o novim državljanima. A Vlada ima i prečeg posla. Za početak, valja ići u Tuzi. Pa u Nikšić (izbori). I Skupštinu (budžet). Potom  će već biti jasnije šta je kome činjeti

 

Ponovo živimo u zanimljivim vremenima.

„Dobro jutro svima sa slobodne crnogorske teritorije – iz Ambasade Crne Gore pri Svetoj Stolici i pri Malteškom redu!“, pozdravio je u srijedu ujutru svoje pratioce na Tviteru bivši ambasador u Vatikanu Miodrag Vlahović. Krajem  dana, nakon što je predsjednik Milo Đukanović potpisao ukaz o razrješenju osam ambasadora koji nijesu bili po volji novih vlasti, Vlahović stavlja tačku na pobunu: „Bila je časti da budem ambasador…“.

,,Bilo je veliko zadovoljstvo, izuzetna čast i ponos predstavljati Crnu Goru na poziciji ambasadora u Narodnoj Republici Kini“, oglasio se i Darko Pajović, najplaćeniji crnogorski diplomata, nakon što su do njega stigle vijesti o Đukanovićevoj otkomandi. „Na kraju, a zapravo na početku, hvala mojoj porodici, prijateljima i svim pristojnim građanima Crne Gore za svu vašu podršku“, poručio je Pajović. Tako se na sebi svojstven način osvrnuo i na  nepristojne koji nijesu  podržali  ono što je radio kao predsjednik Pozitivne CG, opozicione partije koja se podijelila, pa potčinila DPS-u i krupnom kapitalu, da bi potom pala u zaborav. Zato je Pajović nagrađen funkcijom predsjednika parlamenta a potom i ambasadorskim mjestom u Kinu.

Javni sukob Vlade i sada već i bivših, ambasadora iskoristio je Đukanović da ukaže na politički revanšizam novih vlasti,  pokaže  kako kao predsjednik  neće pokušavati da prepravlja izborni rezultat i naglasi da smijenjeni ambasadori koji su, uglavnom, njegovom voljom otišli u diplomatska predstavništva „ne smiju biti kvalifikovani kao osobe koje rade na štetu i protiv interesa države“. U saopštenju iz njegovog kabineta objašnjava se kako je predsjednik odluku o opozivu osam ambasadora donio „poštujući kohabitaciju vlasti“, a nakon „korekcije obrazloženja“ iz MVP.

Dugo znamo predsjednika DPS-a i njegove demokratske i ekonomske potencijale. Tu jedno saopštenje i (još) jedna afera neće mnogo promijeniti. Ali bi čelnici izvršne vlasti i iz ove priče trebalo da nauče koliko je važno da što prije formiraju stručne timove sposobne da posao obave zakonito i u skladu sa važećom procedurom i praksom. Da ne bi Miodrag Vlahović juče, ili Milivoje Katnić, sjutra, od svog razrješenja pravili novu bitku na Neretvi.

Sličnih priča imamo i na domaćem terenu.  

Nadležni iz Ministarstva zdravlja odlučili su da zatvore lokale u Tuzima, Danilovgradu i Baru uz obrazloženje da stanovnici Podgorice, nakon zatvaranja kafića, restorana i kafana u glavnom gradu zbog loše epidemiološke situacije, tamo idu u provod i šire zarazu. Ostalo je nejasno zašto nadležni ne zabrane međugradski saobraćaj iz Podgorice, nego sankcionišu ugostitelje i stanovnike mjesta u kojima je epidemiološka situacija mnogo bolja. (Ne)očekivano, uslijedila je reakcija.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte ostatak teksta u štampanom izdanju Monitora od 26. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PREPORUKA MISIJE UNESCO – UKLONITI KAFE RESTORAN NA TURSKOM RTU: VERIGE 65 NANOSE ŠTETU UNIVERZALNOJ VRIJEDNOSTI KOTORA

Objavljeno prije

na

Objavio:

Misija Centra za svjetsku baštinu u slučaju kafe-restorana Verige 65 sugeriše Državi ugovornici da bi mogućnost povratka u pređašnje stanje trebalo da bude ključna karakteristika

 

Da li će privremeni ugostiteljski objekat Verige 65 podignut na najatraktivnijem dijelu obale Bokokotorskog zaliva, na lokaciji Turski rt, na prolazu Verige, uskoro biti uklonjen? To zavisi od toga da li će nadležno Ministarstvo ekologije, planiranja prostora i urbanizma, ispoštovati preporuke iz izvještaja Zajedničke reaktivne monitoring misije Centra za svjetsku baštinu UNESCO-a/ ICOMOS-a, sačinjen 2018. za prirodno i kulturno-istorijsko područje Kotora.

Riječ je o posljednjem izvještaju koji je pripremio stručni tim pomenutih institucija, nakon što su krajem oktobra 2018. godine boravili u Boki i sagledali stanje zaštićenog dobra na licu mjesta.  Najvažnije pitanje sa kojim se dobro suočava u posljednjih nekoliko godina je pretjerana urbanizacija obala Boke Kotorske, prvenstveno Kotorsko-risanskog zaliva i duž prolaza Verige, konstatuje se, između ostalog u Izvještaju. Devastacija prostora Opštine Kotor, donošenje brojnih planskih dokumenata kojima je planirana izgradnja velikog broja neprimjerenih objekata, turističkih i stambenih naselja, prijetila je da se područje Boke skine sa UNESCO-ve Liste svjetske baštine, na koju je upisano 1979.

Zadatak misije je, da pored procjene ukupnog stanja konzervacije dobra, postavljanja opštih principa upravljanja i očuvanja Izuzetne univerzalne vrijednosti dobra, donese preporuke i sugestije za pravilno upravljanje dobrom. Jedna od brojnih preporuka, označena kao Ulaz u prolaz Verige, odnosi se na postupanje vezano za dvospratni kafe-restoran poznat pod imenom Verige 65, čijom je izgradnjom trajno oštećen dio do tada netaknute prirode Turskog rta i jednog od najljepših vidikovaca u Boki.

„Treba ograničiti ‘privremeno’ postojanje objekta na Turskom rtu. Definicije u Planu za postavljanje objekata ‘privremenog karaktera‘ treba izmijeniti kako bi se njegova primjena ograničila na istinski privremene strukture, koje se očigledno mogu vratiti u prvobitno stanje, a saglasnost na njih treba ograničiti”, navodi se u preporuci pod brojem 24 ovog izvještaja.

Iako je Uprava za zaštitu kulturnih dobara dala saglasnost na gradnju, eksperti misije smatraju da „zidana struktura objekta ima sve karakteristike stalnosti… ona je odgovor maloj katoličkoj kapeli iz venecijanskog perioda na suprotnoj tački, čineći da u upoređenju izgleda beznačajno… Njeno prisustvo uklanja ilustraciju istorijske distinkcije, pošto je ova strana (Turski rt) istorijski neizgrađena. Prema mišljenju misije ona nanosi štetu Izuzetnoj univerzalnoj vrijednosti dobra”.

Odgovorni u nadležnim institucijama Crne Gore nisu tako razmišljali. Tokom burnih događaja koji su obilježili izgradnju kafea Verige 65, iza kojeg stoji firma Hefesta DOO iz Herceg Novog, u vlasništvu Aleksandra Šćepanovića i njegove sestre, crnogorske manekenke Jelene Šćepanović, navodno bliske prijateljice predsjednika Mila Đukanovića, značajnu ulogu ilmala je tadašnja direktorica Uprave za zaštitu kulturnih dobara Anastazija Miranović. Ona je u decembru 2015. izdala konzervatorske uslove za izradu projekta kafe-restorana. Zatim je u martu 2016, istoga dana kada je investitor podnio zahtjev za davanje saglasnosti na projekat, isti odobrila. Iako firma Hefesta tada nije imala ugovor o zakupu sa JP Morsko dobro.

Branka PLAMENAC
foto: verige65
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 26. februara ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati
Advertisement

Kolumne

Novi broj

Facebook

Izdvajamo