Povežite se sa nama

Izdvojeno

OSLOBAĐAJUĆA PRESUDA ZA BIVŠEG GRADONAČELNIKA PODGORICE: Mugi, izvini

Objavljeno prije

na

Miomir Mugoša, čovjek od afera, što se tiče  ove  jedne procesuirane, može da odahne. Tužilaštvo je utvrdilo da je šteta u slučaju Carine pričinjena gradskoj kasi, ali ne i ko je za to odgovoran. Ko je odgovoran za ovakve optužnice i presude, tek treba da se utvrdi

 

Miomir Mugoša, DPS prvak, hirurg, bivši ministar, gradonačelnik i ambasador, ispunio je još jedno obećanje. U maju 2018, kada mu je počelo suđenje zbog zloupotrebe službenog položaja, kao gradonačelniku, u slučaju Carine, obećao je da će biti oslobođen. Tako je i bilo. Ove sedmice oslobođen je. Prvostepeno.

Nakon petogodišnje sudanije, vijeće sutkinje podgoričkog Višeg suda Vesne Pean nije našlo dokaze da je nekadašnji gradonačelnik Podgorice oštetio opštinsku kasu za 6,7 miliona eura, pa su ga prvostepeno oslobodili optužbi.

Obrazlažući odluku, sutkinja Pean je kazala da je optužba ostala u sumnji, te da sud nije našao dokaze da je Mugoša uticao na opštinske službenike da zemljište prodaju po cijeni od 165 eura po metru kvadratnom.

Saopštila je i da je sud utvrdio da je donošenju odluke o prenosu prava svojine na kompaniju Carine prethodila procedura koju su sprovodili službenici Glavnog grada, i da su svi koji su učestvovali u donošenju te odluke u svom  iskazu tvrdili da su postupali zakonito i da Mugoša nikada nije uticao na njih!

Prema optužnici koju je zastupala specijalna tužiteljka Sanja Jovićević, Mugoša je od 25. jula 2007. do 8. maja 2012. godine, kao službeno lice i javni funkcioner – gradonačelnik, zloupotrebom službenog položaja i prekoračenjem službenog ovlašćenja, pribavio drugom korist, a Glavnom gradu pričinio štetu. Tužilaštvo ga je teretilo da je prodao zemljište preduzeću Carine za 165 eura po metru kvadratnom, neposrednom pogodbom”, te na taj način pribavio kompaniji Carine korist od 6.723.194,85 eura, a Opštini Podgorica štetu u istom iznosu.

Pravosuđe je utvrdilo da je šteta napravljena ali ko je kriv, navodno ne može da se dokaže. Presuda Mugoši izazvala je oštre reakcije. Premijer Dritan Abazović rekao je da nas to neće odvesti nigdje, pa ni u Brisel, a funkcionerka Pokreta za promjene Branka Bošnjak poručila je da Mugoša mora da odgovara za taj i za mnoge druge poslove. Jedan od lidera Demokratskog fronta čestitao je Mugoši slobodu, dok je poslanik Demokrata Momo Koprivica presudu nazvao skandaloznom.

Fakti i dalje stoje. Sredinom 2007. Glavni grad je raspisao javno nadmetanje za parcelu od 15.205 kvadrata na Starom aerodromu. Najbolju ponudu, od preko 13 miliona, dale su Carine. Nakon što je prihvaćena ponuda Carina, iz ove kompanije obavještavaju Glavni grad da odustaju od kupovine. Da bi samo par nedjelja kasnije podnijeli zahtjev za kupovinu zemljišta neposrednom pogodbom. Objasnili su da žele da kompletiraju manju parcelu, koju su kupili 2002. godine, sa većom.

Mugoša, mjesec kasnije, prihvata zahtjev Popovića, i gradsko zemljište prodaje za dva i po miliona eura (165 eura po kvadratu). Cijena, koju je isti kupac ponudio na javnom nadmetanju, tako je oborena za skoro 11 miliona eura.

Ovaj ugovor je proglašen ništavnim odlukom Osnovnog suda, koju je potvrdio Vrhovni sud, 2010. godine, a na osnovu žalbe drugoplasiranog na javnom nadmetanju Veselina Šofranca. Gradonačelnik ne haje za pravosnažne presude, pa mimo znanja Skupštine Glavnog grada, oktobra 2011. godine, ponovo donosi istu odluku kojom se zemljište ustupa Carinama za dva i po miliona eura. Na cijenu ne utiče to što je, nakon prvog ugovora s Carinama, promijenjena i planska dokumentacija pa se na lokaciji predviđenoj za skladišta i servise, omogućava izgradnja stambeno-poslovnog kompleksa.

Mreža za afirmaciju nevladinog sektora (MANS)  2007. podnosi krivičnu prijavu protiv Mugoše zbog nezakonite prodaje zemljišta Carinama, ali je tu krivičnu prijavu godinu kasnije odbacio Saša Čađenović. Posljednju krivičnu prijavu MANS je podnio 2012. godine protiv Mugoše zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj i primio mito. Prijavu su podnijeli i protiv vlasnika Carina Čedomira Popovića zbog sumnje da je dao mito.

Navodeći da su protiv njega podnijeli još dvije krivične prijave, istakli su da je Mugoša u SDT-u saslušan tek 2017. godine – punih deset godina nakon prodaje zemljišta Carinama.

Tužilaštvo je reagovalo nakon deceniju, pa je Mugoša saslušan 2017, a 2018. pokrenut je slučaj Carine.

„Ruka pravde još nije krenula. U Crnoj Gori još uvijek postoji selektivna pravda i bez obzira sa kakvim dokazima raspolažu i sudstvo i tužilaštvo, ukoliko imate dovoljno moći, možete sebi da pribavite jednu ovakvu presudu i pranje biografije“, komentariše za Monitor Dejan Milovac iz MANS-a.

„Ono što su nesporne činjenice, bez obzira na to šta piše u presudi i na čemu se ona zasniva, jeste da je sporno zemljište prešlo u ruke kompanije Carine bez tenderskog postupka, na osnovu zaključka koji je donio Mugoša, u jednoj proceduri koja nije bila zakonita, ni transparentna. Kada smo dostavili nekoliko krivičnih prijava u ovom slučaju, istakli smo činjenicu da je kompletan posao urađen na osnovu zaključka tadašnjeg gradonačelnika. Postoje dokazi, koje bi neka revizija trebala da otkrije, zbog čega ih sud nije uvažio, ili zbog čega tužilaštvo više nije insistiralo na njima, za sada se ne zna“, ističe Milovac.

Pored MANS-a, i Demokrate su podnijele tužilaštvu prijavu zbog ovog slučaja. U toj partiji su izveli računicu – da je Glavni grad ušao u partnerstvo s privatnim investitorom, kao vlasnik zemljišta dobio bi u stambeno-poslovnom objektu od 72.238 metara kvadratnih, najmanje 20.000 kvadrata. Kako je minimalna prosječna cijena novoizgrađenog kvadrata u Podgorici 1.000 eura, Glavni grad je samo u ovom poslu oštećen za najmanje 20 miliona eura.

„Ne iznenađuje odluka Višeg suda, iz prostog razloga što je politika odavno umiješala prste u pravo i pravdu. Da je Miomir Mugoša bio nedodirljiv govori činjenica da je u slučaju Carine prvi put saslušan u SDT-u punih deset godina nakon što se desila prodaja zemljišta. Postupak je odugovlačen i trajao je četiri godine a epilog je oslobađajuća presuda, dakle, za štetu koju je pretrpio Glavni grad u iznosu od 6,7 miliona eura, nema odgovornih ali, nažalost ima zaštićenih“, kaže za Monitor poslanica Demokrata Zdenka Popović.

Pored Carina iz ove partije su tužilaštvu podnijeli i druge krivične prijave u kojima su tvrdili da je bivši gradonačelnik oštetio budžet. Odbačene su.

Popović podsjeća na neke od odbačenih prijava koje su podnijeli tokom 15-ogodišnje Mugošine vladavine gradom: „U slučaju Bazar, Glavni grad je oštećen za 1,6 miliona eura zbog nezakonitog oslobađanja kompanije Čelebić plaćanja komunalne takse, onako kako je to utvrdila Uprava lokalnih javnih prihoda. Grad je u ovom slučaju ostao i bez vrijednog prostora u tržnom centru Bazar. Slučaj Delte, Zlatice, Duvanskog kombinata, KAP-a, Limenke se nisu ni razmatrali. Kao ni to što je zbog bahatog i tvrdoglavog stava da  je gospodar života u Glavnom gradu, kada je kompaniji KIPS nezakonito stopirao izgradnju Tržnog centra, pri čemu je pričinjena materijalna šteta u iznosu od 4,5 miliona eura“.

Niko, pa ni Mugoša, nije kriv što je Evropski sud za ljudska prava donio presudu da Crna Gora isplati materijalnu štetu kompaniji KIPS DOO u iznosu od 4,5 miliona eura. Vlasnik KIPS-a Risto Drekalović tužio je Crnu Goru zbog toga što mu je bivši gradonačelnik Podgorice Miomir Mugoša 2005. godine stopirao gradnju trgovačkog centra na Starom aerodromu. Nema krivaca, a mi plaćamo nečiju samovolju.

Monitorov izvor iz pravosuđa, koji je želio da ostane anoniman, kaže da je ovo još jedan šamar državi i pravosuđu. Tvrdi da je ključno pitanje da li je optužnica dobro sastavljena, ali dodaje i da ju je Viši sud prihvatio, te da je odgovornost na sebe tako preuzeo i ovaj sud.

„Godinama optužnice padaju, građani plaćaju naknadu štete, a tužioci ne odgovaraju nikome, već napreduju. Viši sud je potvrdio optužnicu, pa i on snosi dio odgovornosti, treba i to preispitivati“, navodi Monitorov izvor.

Dodaje i da je Vesna Pean sudila u sličnom predmetu slučaj Krimovica kada isto tako nije našla ništa sporno što je vrijedna zemlja uz obalu mora  prodata po cijeni od 7 maraka po kvadratu, iako se zemlja u zaleđu na istom lokalitetu prodavala znatno skuplje – po 150 maraka po kvadratu.

Zaključuje da se ovakav epilog mogao naslutiti i nakon reakcije Višeg suda kada Mugoša nije snosio nikakve sankcije jer je u hodniku ovog suda napao sudske vještake.

Mugoša je u septembru 2019. godine, po izlasku iz sudnice podgoričkog Višeg suda, prijetio vještaku Milenku Popoviću nakon što su on i njegov kolega, vještak Vukašin Đuričković na glavnom pretresu saopštili da ostaju pri nalazu da je bivši gradonačelnik Podgorice budžet oštetio za više od šest miliona eura.

Milovac podsjeća da je MANS podnio brojne krivične prijave protiv Mugoše koje su se, prije svega, odnosile na legalizaciju nelegalno podignutih zgrada. „U Podgorici gotovo da nije postojala višespratnica koja je sagrađena suprotno planu a da ona kasnije nije legalizovana. MANS je tada upozoravao da se proces prostornog planiranja odvija u skladu sa interesima investitora a ne interesa građana, javnog planiranja i onoga što propisuje zakon. Gotovo da ne postoji veća građevinska kompanija u Crnoj Gori koja je gradila na teritoriji Podgorice a da nije bila korisnik takve vrste usluga i samog gradonačelnika i tadašnjeg saziva skupštine Glavnog grada. Većina tih krivičnih prijava je ili ekspresno odbačena ili nikada nije ni otvoren, a došli smo u situaciju da je Mugoša za sve ono što je uradio na štetu Glavnog grada bio osumnjičen samo za taj jedan slučaj“.

MANS je zato tražio od v.d. vrhovnog državnog tužioca da ispita rad specijalne tužiteljke Sanje Jovićević koja je vodila postpupak ispred države u slučaju Carine.

Vršiteljka dužnosti vrhovne državne tužiteljke Maja Jovanović saopštila je da će se Specijalno državno tužilaštvo, kako su je informisali iz SDT-a, žaliti na odluku Višeg suda u predmetu Carine.

Dok se sve ne ispita, Mugoša čovjek od afera, što se tiče ove jedne procesuirane, može da odahne. Za sada.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

FOKUS

BESKONAČNO TRAJANJE SUDSKIH PROCESA: Dok nas smrt ne rastavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Neke istine odavno su jasne. Samo pravosuđe nije u stanju da ih saopšti. Usled beskonačnih istraga i sudskih procesa koji se pokatkad okončaju smrću okrivljenih ili zastarom

 

Objavljeno je ove sedmice – preminuo je Željko Vuković, optuženi za saučesništvo u ubistvu Srđana Vojičića i pokušaj ubistva književnika Jevrema Brkovića 2006. godine. To je na suđenju zakazanom za ovu sedmicu saopštila njegova advokatica Aleksandra Rogošić.  Sada se čeka od Ministarstva unutrašnjih poslova da po zahtjevu Višeg suda u Podgorici potvrdi ovu informaciju. Ukoliko ona bude tačna proces se obustavlja. U prevodu, nakon skoro 20 godina od ubistva Vojičića i napada na Brkovića, proces će se okončati ne presudom i rasvijetljenim slučajem, već smrću jedinog osumnjičenog. U međuvremenu je preminuo i književnik Jevrem Brković.

Na ovonedjeljnom  ročištu advokatica  Rogošić je saopštila da je od Vukovićeve majke dobila informaciju da je preminuo: “Dobila sam informaciju od majke okrivljenog da je preminuo 1. aprila. Istu informaciju je dobio sud od policije. Do narednog pretresa, sud će tu informaciju da potvrdi, kako bi se postupak obustavio”, kazala je Rogošić.

Puniša Vojičić, stric ubijenog Srđana,  saopštio je da sumnja da je Vuković “ubijen ili sklonjen u inostranstvo”. On je sudu predložio da zatraži ispitivanje da li je tijelo koje se nalazi u grobnici zaista Vukovićevo.  Vojićić smatra da je Vuković bio prijetnja nalogodavcima zločina.

Vijesti su u februaru ove godine objavile  transkript razgovora odbjeglog policajca Ljuba Milovića i šefa kavačkog kriminalnog klana Radoja Zvicera o tome “da je jedan podgorički biznismen” organizovao napad na književnika, kada je ubijen  Vojičić. Brković je više puta tvrdio da je motiv napada i likvidacije njegov roman Ljubavnik Duklje, u kojem je pisao o vezama bivše crnogorske vladajuće političke i poslovne klase s organizovanim  kriminalom.

Vuković je uhapšen u oktobru 2019., a suđenje je počelo naredne godine – četrnaest godina nakon ubistva. I istrage koja je tapkala u mjestu. A onda je nastavljeno tapkanje u sudnicama.

Viši sud je Vukovića u novembru 2022.godine proglasio krivim za saizvršilaštvo u pokušaju ubistva i osudio na tri i po godine zatvora. Međutim u aprilu prošle godine Apelacioni sud je  predmet vratio na ponovno suđenje. Vuković je pušten da se brani sa slobode.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

EKONOMIJA VLASTI: Državna preduzeća – partijsko vlasništvo

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službena saopštenja iz državnih kompanija, nerijetko, otkrivaju i najnovija pomjeranja na ovdašnjoj političkoj mapi. Neke ljubavi se gase, neke razbuktavaju. A neke traju

 

Još ne postoji zvaničan podatak o broju preduzeća koja su u većinskom vlasništvu države Crne Gore ili neke od ovdašnjih 25 opština. Iz Instituta alternativa potrudili su se i napravili svoju listu. Ona, u stvarnosti, ne može biti kraća. Samo duža. Prema njihovim podacima, imamo 55 državnih i 123 lokalna preduzeća sa, makar, 20.515 zapošljenih. Čiji broj u kontinuitetu raste.

Makar neki od donosioca odluka u prebrojanim državnim  preduzećima ne osjećaju se kao dio tog sistema. Odnosno, ne prihvataju pripadajuće obaveze o javnosti rada. Tako su iz pljevaljskog Rudnika uglja (dio sisetama EPCG) odbili da NVO MANS dostave podatke o zapošljavanju i poslovnim aranžanima vezanim za prodaju uglja kompanijama iz Srbije. Poslovna tajna, objasnili su.

„Kada smo tražili kopiju pravilnika o poslovnoj tajni, odgovoreno nam je da ova kompanija nije obveznik Zakona o slobodnom pristupu informacijama (SPI), jer Rudnik nije u vlasništvu države“, objasnili su iz MANS-a novinarima Vijesti. I predočili dokument – odgovor koji su dobili iz Rudnika uglja. Tamo stoji: „U smislu citirane zakonske odredbe (dio Zakona o SPI, primjedba Monitora), a imajući u vidu činjenicu da je Rudnik uglja, kao jednočlano akcionarsko društvo u 100 odsto vlasništvu EPCG, a ne države Crne Gore, smatramo da ne postoji zakonska obaveza Rudnika uglja za postupanje“.

To što je EPCG skoro pa u sto postotnom vlasništvu države – nema veze. Da je važno, valjda bi neko od nadležnih iz izvršne vlasti ili regulatornih i nadzornih agencija reagovao na objavljene tvrdnje. Ovako, stvari su sada postavljene na sledeći način: Rudnik uglja nije državno nego vlasništvo Elektroprivrede, pa se na njega ne odnosi Zakon o slobodnom pristupu informacijama. Pride, pošto im je resorni ministar Saša Mujović to završio, ubuduće će „sva nabavka uglja EPS-a od RUP-a ići na osnovu bilateralne saradnje dvije kompanije“. Tako će se, pojasnili su iz Ministarstva energetike dogovor Mujovića i izvršnog direktora EP Srbije Dušana Živkovića, „izbjegnuti nepotrebni troškovi trećih lica, posrednika u trgovini, smanjiti mogućnost manipulacija i postigli maksimalni benefiti za kompanije“. Možda. Ali će se tako takođe izbjeći i javno oglašavanje prodaje, nadmetanje potencijalnih kupaca koje bi moglo donijeti bolju cijenu prodavcu (iz perspektive Crne Gore to nam je u interesu) i bilo kakva kontrola poslova ugovorenih bilateralnom saradnjom. Čija se tajnost, vrlo je vjerovatno, podrazumijeva.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO VRIJEME, STARI NAČIN: Posao sa malim HE cvjeta

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vlasnici  33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja koju plaćaju građani ubiraju milionske profite. Oni kojima je spriječena gradnja traže od države milionski odštetu. Nacrtom zakona o obnovljivim izvorima predviđaju se brojne olakšice, pa se prekaljeni biznismeni već  organizuju da prigrabe nove subvencije

 

 

Deset firmi koje gazduju sa 22 male hidroelektrane (mHE), od biznisa prodaje struje u prethodnim godinama, pa do kraja prošle godine, prikazalo je dobit od preko 21,5 miliona eura, saopštili su iz Akcije za socijalnu pravdu (ASP).

Iz ove organizacije podsjećaju da su biznis mHE razvile vlade Demokratske partije socijalista. Do poslova su došli uglavnom bliski vrhu te partije po političkom, rodbinskom, kumovskom-prijateljskom ključu.

Podsticaj za mHe, kao obnovljive izvore energije, plaćaju građani. Prema zvaničnim podacima na terenu imamo 33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja. Biznis šema je obuhvatala dodjelu koncesija za proizvodnju struje iz mHE na period od 27 do 30 godina, a koncesionar dobija pravo na subvencije u prvih 12 godina, koje plaćaju potrošači kroz račune na struju, a dio se izdvaja iz državne kase, naveli su iz ASP.

Male HE uglavnom se nalaze na nerazvijenom sjeveru, gdje mještani godinama ukazuju da su im uništile rijeke. Ilustrativan je primjer Andijevice na čijoj teritoriji se nalazi deset malih HE, devet privatnih i samo jedna opštinska. Godišnje vlasnici mHE sa područja ove opštine od njih zarade oko četiri miliona eura, a budžet Andijevice je 2,5 miliona. No u ovoj opštini su donekle zadovoljni jer su se izborili za procenat od šest odsto koje naplaćuju malim HE za koncesuju na vode. U drugim opštinama taj je procenat svega 0,5 odsto. Koncesije se naplaćuju preko Ministarstva finansija, a 70 odsto pripada lokalnim samoupravama, dok 30 odsto ide u državni budžet. Prema projekcijama mHE će u tri decenije, koliko će biti u privatnom vlasništvu, zaraditi oko 120 miliona eura. Opštini Andijevica će u tom periodu pripasti samo devet miliona eura.

U susjednim Beranama Hidroenergija Montenegro je razgranala posao sa  malim hidroelektranama. ,,Hidroenergija Montenegro, koja gazduje sa osam mHE, a do kraja prošle godine je nagomilala dobiti oko devet miliona eura“, navode iz ASP-a.

Ova kompanija je u vlasništvu Olega Obradovića i Ranka Radovića, kome su vlasništvo ustupili Ranko Ubović i Aleksandar Mijajlović, nezvanični vlasnici kompanije Bemaks.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo