Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Preko holdinga do atraktivnih lokacija

Objavljeno prije

na

Pokušaj grupe istaknutih funkcionera vladajuće koalicije u turističkoj metropoli da sami, mimo organa lokalne uprave, gazduju zemljištem u državnoj svojini, atraktivnim lokacijama duž budvanske rivijere i zvanično je proglašen neuspjelim. Na posljednjoj sjednici lokalne Skupštine u protekloj 2011. godini jednoglasno je donijeta odluka odbornika o pokretanju postupka dobrovoljne likvidacije privrednog društva Adriatik Holding i njegovog brisanja iz Sudskog registra Privrednog suda godinu i po dana nakon osnivanja.

Međutim, jedan od ambicioznijih poduhvata uspostavljanja paralelne, vaninstitucionalne kontrole nad ogromnim društvenim bogatstvom osmišljen osnivanjem opštinskih dioničarskih društava Budva Holding Doo i Adriatik Holding Doo, ovom odlukom nije obustavljen.

Kompanija Adriatik Holding bila je ćerka-firma preduzeća Budva Holding koje je glasovima odbornika DPS i SDP vlast osnovala 2008. godine. Osnivački ulog Budva Holdinga bio je pozamašan. Novom privrednom društvu odbornici su galantno prenijeli na upravljanje oko četiri miliona kvadrata opštinskog zemljišta procijenjenog na iznos od preko 250 miliona eura, zbog čega je u javnosti promovisano kao prvo takve vrste i najbogatije u Crnoj Gori.

U upravnom odboru moćnog holdinga ustoličila se politička elita Budve, od Rajka Kuljače, tadašnjeg predsjednika Opštine, Rajka Barovića, direktora Morskog dobra, Aleksandra Tičića, glavnog menadžera Budve, Bora Lazovića, šefa opštinskog odbora DPS, pa do Veselina Markovića, prvog čovjeka budvanskog SNP.

Za izvršnog direktora Budva Holdinga imenovan je Lazar Rađenović, tadašnji potpredsjednik Opštine.

Ovaj tim bio je izgleda preglomazan, pa se godinu dana kasnije pristupilo osnivanju nove kompanije Adriatik Holding Doo, Budva.

Novom privrednom društvu odbornici DPSDP ustupaju preko milion kvadrata zemljišta na ekskluzivnim lokacijama od Petrovca do Budve čija je vrijednost procijenjena na 63 miliona eura! Za tu vrijednost umanjili su kapital i imovinu Budva Holdinga i sve to obavili u jednom danu, na jednoj sjednici SO Budva.

Zadatak Adriatik Holdinga bio je da potencijal 10 lokacija koje se nalaze u zoni Paštrovića, zaleđe plaže Lučice u Petrovcu, parcele u selima Tudorovići i Reževići, u Kamenovu, na Crvenoj glavici kod Svetog Stefana i u Bečićima, predstavi na svjetskim berzama nekretnina u potrazi za bogatim investitorima.

Vlast je imala krajnje ozbiljnu ideju o preuzimanju zemljišnog fonda od Opštine pa je u tom smislu zatraženo da se Adriatik Holding u katastru nepokretnosti uknjiži kao novi i jedini vlasnik ovog društvenog bogatstva.

Neobičan naum budvanskih zvaničnika nije naišao na razumijevanje opozicionih stranaka iako je SNP delegirala svog čovjeka u Upravni odbor Budva Holdinga.

Klub odbornika SNP podnio je incijativu za ocjenu ustavnosti i zakonitosti odluke o osnivanju društva sa ograničenom odgovornošću Adriatik Holding, za koju je po njihovom mišljenju bila neophodna saglasnost Vlade, uz iskazanu bojazan za moguće nedomaćinsko ponašanje sa državnom imovinom.

Iz redova PzP stizale su optužbe za kršenje Zakona o lokalnoj samoupravi koji propisuje da Skupština Opštine raspolaže imovinom a ne neko pravno lice koje formira lokalna uprava. Sa takvom je argumentacijom PzP početkom 2011. godine uputio zahtjev predsjedniku opštinske Skupštine da zakaže sjednicu na kojoj bi se raspravljalo o poništavanju odluka o osnivanju oba preduzeća.

Uključila se i Mreža za afirmaciju nevladinog sektora (MANS), koja je Ustavnom sudu podnijela zahtjev za ocjenu ustavnosti osnivanja ovih opštinskih holdinga.

Odgovori na navedene zahtjeve na svim nivoima bili su istovjetni – sve je urađeno po zakonu.

Iznenadnu odluku o likvidaciji „najperspektivnije” opštinske firme budvanska vlast neuvjerljivo pravda ekonomskom krizom i slomom tržišta nekretnina, dok predstavnici opozicije razloge vide u strahu od moguće odgovornosti koji je zavladao nakon otvaranja afere Zavala i hapšenja čelnika opštine Budva krajem 2010. godine. Mnoge opštinske firme i projekti, način njihovog osnivanja i poslovanja našli su se u 2011. godini pod lupom državnog tužilaštva. Među njima i poslovanje Budva Holding i Adriatik Holding čiji finansijski izvještaji nisu razmatrani na sjednicama lokalnog parlamenta.

Ugašen je Adriatik Holding ali je ostao na snazi Budva Holding sa novim licima koja zahvaljujući podršci odborničke većine DPSDP kao pravi vlasnici pregovaraju, trguju i rasprodaju opštinsko građevinsko zemljište na način koji je jedinstven u državi i regionu. Navodno se lokacije valorizuju tako što Opština putem javnog nadmetanja traži partnere za osnivanje zajedničkih firmi sa kojima će graditi hotele, komplekse, vile.

Kako prolaze ortački poslovi Opštine i partnera vidjelo se na primjerima gradnje tržnog centra TQ Plaza i Akva parka.

U proteklom periodu raspisivani su tenderi za više lokacija. Za svaku od njih potencijalni partner bio je unaprijed poznat pa se stiče utisak da se ekskluzivne lokacije na budvanskoj rivijeri i tenderi preko Budva Holdinga brižljivo pripremaju za odabrane, vlastima bliske investitore koji tako bez uloženog eura dolaze u posjed vrijednih lokacija.

Prvi takav posao odigrao se na Zavali u pokušaju partnerstva sa ruskom investicionom grupom Miraks u projektu izgradnje nesuđenog hotelskog kompleksa Astra Montenegro i hotela Jedro koji je na kraju propao.

Sličan scenario pripremljen je i u Miločeru.

Na tender za osnivanje zajedničke kompanije za gradnju rezidencijalno-turističkog kompleksa Praskvica – Sveti Stefan, javila se samo firma Adriatik propertis II, iza koje stoji grčki biznismen Petros Statis, upravnik hotelskog kompleksa Sveti Stefan-Miločer, koji ima razgranatu lepezu poslova u Crnoj Gori.

Lokacija Praskvica – Sveti Stefan zauzima prostor od tri hektara, koji se pruža od čuvenog miločerskog parka prema vili Topliš i Svetom Stefanu gdje je predviđena gradnja tridesetak luksuznih vila.

U ljeto 2009. prodata je lokacija u zaleđu plaže Galije nadomak Svetog Stefana. Budvanska firma osnovala je Joint venture kompaniju sa firmom DC Invest registrovanom u Džersiju, britanskom poreskom raju koju, prema CRPS, u Crnoj Gori predstavlja advokat Dragan Prelević.

Osnivački ulog Budva Holdinga bila je opštinska parcela površine 68.000 kvadrata dok je of-šor partner priložio nešto manju, od 4.160 m2 uz 6,5 miliona eura kredita dobijenog u zalog za budvansku zemlju.

Privode se kraju aktivnosti oko realizacije zajedničkog projekta opštine Budva i belgijskog biznismena i počasnog konzula u Crnoj Gori Žan Luk Dumortijea na brdu Spas iznad Budve. U posao gradnje više hotela, apartmanskih naselja i vila uz golf terene na strmim padinama Spasa, Budva Holding unosi preko 320.000 m2. Belgijanac posjeduje oko 600 hiljada, pa se očekuje da će na površini od skoro milion kvadrata na uzvišenju koje dominira pejzažom Budve i predstavlja zelena pluća grada, Opština dati pun doprinos planiranoj ekološkoj katastrofi.

Ogroman trud i upornost uložila je vlast Budve da brdo Spas skine sa državnog Registra spomenika prirode na kome se nalazi od 1958. godine, kako bi zakonom zaštićeno prirodno dobro pretvorila u novi poligon za gradnju stanova za tržište filovanih golf terenima sa 18 rupa.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

DRŽAVA I FALSIFIKOVANE DIPLOME: U redu je to

Objavljeno prije

na

Objavio:

Afera oko lažne diplome pomoćnice direktorice Instituta za javno zdravlje (IJZ) Miljane Pavličić ponovo nas je upozorila na činjenicu da ,,stručnjaka” u javnoj upravi, policiji, obrazovanju, zdravstvu i ostalim oblastima u kojima bilježimo nenapredak ima na hiljade. I nikom ništa

 

Afera oko lažne diplome pomoćnice direktorice Instituta za javno zdravlje (IJZ) Miljane Pavličić razobličila je svu nemoć države i institucija da se uhvate u koštac sa armijom zaposlenih u državnim institucijama kojima na osnovu kupljenih  ili falsifikovanih uvjerenja dobijaju posao i napreduju u službi.

O kakvom se haosu i nekoordinaciji između državnih službi radi govori podatak da je Pavličić za 12 godina koliko radi u IJZ konstantno napredovala u službi i radila na poslovima koji zahtijevaju stručnost. Pored falsifikovane diplome, niko u njenoj ustanovi ali ni u nadležnim ministarstvima kao da nije znao da je ona početkom 2014. proglašena krivom zbog krivičnog djela falsifikovanja isprave.

Prema presudi iz 2014, Pavličić je na sudu priznala krivično djelo lažiranja diplome Hemijskog fakulteta u Beogradu. Sud je tada ocijenio da je ona ,,bila svjesna svog djela, čije je izvršenje htjela, postupajući sa direktnim umišljajem”.  I pored toga sud je cijeneći olakšavajuće okolonosti ,,izrekao uslovnu osudu kojom je utvrdio kaznu zatvora od četiri mjeseca i istovremeno je odredio rok provjeravanja od dvije godine, odnosno da se utvrđena kazna neće izvršiti ako okrivljena za vrijeme od dvije godine od pravosnažnosti presude ne učini krivično djelo”. Kako su sud i ostali provjeravali, dovoljno govori podatak da je Pavličić napredovala u službi i došla do mjesta pomoćnice direktora. Možda bi bila izabrana i za direktoricu da nije bilo višemjesečnog istraživanja novinarki Vijesti koje su razobličile ovaj slučaj.

Da sve nije prošlo bez odjeka, potvrđuje ostavka dosadašnjeg direktora  Instituta za javno zdravlje Igora Galića. ,,Vezano za navode iz medija gdje se pominju falsifikovane diplome, želim jasno da stavim do znanja da se principijelno protivim svakom vidu malverzacija i molim da se istrage u ovom pravcu nastave u cijelom državnom sistemu”, saopštio je Galić.

I kako to obično biva nakon skandala ovakvih razmjera, iz Ministarstva prosvjete i ostalih su najavili da će sada podrobnije ispitivati diplome a iz tužilaštva da će prilježnije ispitati ovaj i ostale slučajeve lažnih diploma.

Za sada se tužilaštvu ne žuri u ispitivanju i kažnjavanju ovakve prakse. Iz Ministarstva prosvjete, nauke i inovacija su nakon izbijanja afere upozorili da su posljednjih godina podnijeli desetine krivičnih prijava protiv lica za koje je dobijena potvrda da su njihove diplome nevalidne, ali da nijedan slučaj nije procesuiran.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 24. novembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

OŽIVLJAVANJE PRAVOSUĐA: Deblokada počela od Ustavnog suda

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar pravde Andrej Milović (PES) tražio je nedavno od šefa Skupštine Andrije Mandića (ZBCG) da se hitno pokrene dijalog unutar parlamentarne većine, ali i organizuju uporedni sastanci s opozicijom o popuni ključnih pozicija u pravosuđu – jednog mjesta u Ustavnom sudu, tri u Sudskom savjetu, te pozicije vrhovnog državnog tužioca (VDT)

 

Poslanici Skupštine Crne Gore su u drugom krugu sa 56 glasova izabrali Faruka Resulbegovića za sudiju Ustavnog suda. Tako je omogućeno da Ustavni sud, poslije višegodišnje krize, ponovo radi u punom sastavu, sa sedam sudija.

Lokalni izbori prošle godine pokazali su neophodnost funkcionalnog Ustavnog suda (US). Četiri opštine nisu mogle da proglase rezultate izbora i formiraju vlast  nakon što su odbijene žalbe, podnijete opštinskoj izbornoj komisiji, došle do Ustavnog suda. US nije mogao  odlučiti po žalbama jer je nekoliko mjeseci ranije ostao bez kvoruma za odlučivanje, sa samo troje sudija.

Nakon mnogo odugovlačenja i pritisaka međunarodne zajednice, prije svega Evropske komisije (EK), početkom ove godine izabrano je troje sudija US.  Poslanici su  izabrali  Snežanu Armenko, Momirku Tešić i Draganu Đuranović. Alija Beganović i Faruk Resulbegović nijesu dobili dovoljan broj poslaničkih glasova. Izabrane sudije bile su kompromis između tehničke Vlade,  Dritana Abazovića, i velikih koalicija okupljenih oko Demokratske partije socijalista (DPS), Za budućnost Crne Gore i Demokrata.

Kako nije izabran sedmi sudija, Ustavni sud u nekim slučajevima nije mogao  imati većinu. Tako u slučaju ukaza bivšeg predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića da raspusti Skupštinu, Ustavni sud nije mogao da se izjasni da li je on  prekršio Ustav. Odluka o ocjeni ustavnosti izostala jer je troje sudija glasalo da je riječ o pojedinačnom pravnom aktu, a troje  je  bilo protiv.

“Ustavni sud Crne Gore, u sastavu: predsjednik Budimir Šćepanović i sudije – Snežana Armenko, Dragana Đuranović, Milorad Gogić, Desanka Lopičić i Momirka Tešić, u predmetu U-II broj 11/23, nije donio Odluku, jer predlog sudije izvjestioca nije dobio Ustavom propisanu potrebnu većinu”, saopšteno je iz Ustavnog suda.

Nakon  formiranja nove vlasti, lideri vladajuće koalicije istakli su da je reforma pravosuđa prioritet.  Za izbor sudije Ustavnog suda potrebna je dvotrećinska većina (54) u prvom krugu, ili tropetinska (49) u drugom. Ubrzo je pokrenuta  procedura i na red je ponovo došlo glasanje o rukovodiocu ulcinjskog tužilaštva Faruku Resulbegoviću. Bošnjačka stranka (BS)  je tražila da sedmi član US bude Bošnjak. Lider Bošnjačke stranke (BS) Ervin Ibrahimović, je kazao da  Bošnjaka nema u Sudskom i Tužilačkom savjetu, Državnoj revizorskoj instituciji, Centralnoj banci Crne Gore… “Da li Bošnjak može da vjeruje u institucionalni i pravni sistem Crne Gore? Pozivam vas da ne glasate za sedmog sudiju, nego da otvorimo dijalog”, rekao je Ibrahimović.

Poslanik Albanskog foruma Nikola Camaj, ocijenio je da je funkcionalan Ustavni sud prioritet. Kaže da je iznenađen stavovima Bošnjačke stranke. “Nešto što pripada manjinama ne pripada po difoltu najjačoj manjinskoj starnci. U suprotnom bi u našim dokumentima pisalo da ta mjesta pripadaju BS-u”, smatra Camaj.

Skupština je u drugom krugu, glasovima 56 poslanika izabrala Ruselbegovića za sedmog sudiju Ustavnog suda. Uzdržani su bili poslanici iz redova Demokratske partije socijalista i Bošnjačke stranke. Šef poslaničkog kluba DPS-a Andrija Nikolić objasnio je stav DPS: “Upravo iz odgovornosti prema politici multietničke demokratije u Crnoj Gori. Ta odgovornost pripada predstavnicima manjinskih naroda, a ton na današnjoj sjednici je pokazao da saglasnosti nema”.

Poslanik sa liste vladajuće i najjače partije u ovom sazivu Pokreta Evropa sad Seid Hadžić, kazao je da je on Bošnjak i da će se uvijek boriti da predstavnici tog naroda budu na  pozicijama gdje se odlučuje. Tvrdi da je nezadovoljan što „izvjesni period“ u Ustavnom sudu neće biti Bošnjaka. „Ali, nije problem u današnjem kandidatu, nego u prethodnih šest. Mizerno je pričati oko kvota za manjine. Ne interesju me kvote, ako imamo stabilne kandidate – zašto ne bi bilo sedam kandidata koji su Albanci, koji su Bošnjaci”, upitao je.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 24. novembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

ŠEŠELJ, CRNA GORA I ODJECI: Da se ne zaboravi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ohrabrujuće su brojne reakcije osude knjige ratnog zločinca Vojislava Šešelja o Draginji Vuksanović Stanković, bivšoj poslanici i liderki SDP. Ali treba poslušati savjet bivšeg premijera Duška Markovića i “tvrdo upamtiti ko nije osudio ovaj sramni napad”.  Pa ne zaboraviti ni ko je  otćutao  mnoge ranije slične napade. I koje su politike izrodile raznorazne šešelje, a koje ih još podržavaju

 

Da, nevjerovatno je što je knjiga sa takvim naslovom uopšte ugledala svjetlost dana, primijetili su neki.  Nije prva koju je isti autor, ratni zločinac, sa raznim vulgarnim naslovima  lansirao u javni prostor. Autor  je odavno  upisan u mračne i krvave stranice regionalne istorije: Vojislav Šešelj,  predsjednik Srpske radikalne stranke (SRS) i haški osuđenik. Naslov njegovog uratka, objavljenog ove godine,  nije za pristojne, a kamoli profesionalne medije.  Pa ni sa mnogo zvjezdica..  Ovoga puta ne meti je bivša poslanica i liderka Socijaldemokratske partije (SDP) Draginja Vuksanović Stanković.

Knjigu je  izdala Šešeljeva izdavačka kuća Velika Srbija, a zavedena je u Narodnoj biblioteci Srbije, sa tiražom od hiljadu primjeraka i predmetnom odrednicom – Srbi – Progoni – Crna Gora – 21. v.  Prije tri godine, u julu 2020 godine, ista izdavačka kuća izdala je Šešeljevu knjigu sličnog naziva. Meta je tada bila Aleksandra Jerkov, funkcionerka tamošnje Demokratske stranske. Ta stranka i Stranka slobode i pravde tada su zahtijevale od srpskog tužilaštva da hitno zabrani njenu distribuciju i prodaju. Ništa. Šešelj je nastavio. Na meti njegovih uradaka prethodno su bili i pokojna predsjednica Komiteta pravnika za ljudska prava (YUCOM) Biljana Kovačević – Vučo, funkcionerka Stranke slobode i pravde Marinika Tepić, lider Lige socijaldemokrata Vojvodine Nenad Čanak

Jerkov je prije objavljivanja Šešeljeve knjige prijavila prijetnje koje je dobila od lidera SRS. Ona je saopštila tada da je “ohrabruje međunarodna i domaća podrška”, ali da ona ne može da “zameni to što nadležni već treći dan ne reaguju na pretnje”. Šešelj joj je uputio prijetnje putem društvene mreže Tviter pošto se javno upitala zašto lideru radikala ni godinu dana posle pravosnažne presude za ratne zločine nije oduzet poslanički mandat u Skupštini Srbije.

I Draginja Vuksanović Stanković je prije objavljivanja posljednjeg Šešeljevog naslova, bila na njegovoj meti.  Zbog uvreda koje je na njen račun  saopštio u programu beogradske TV Hepi u januaru 2022, televizije koja je pod kontrolom Šešeljevog nekadašnjeg partijskog saborca,  danas predsjednika Srbije Aleksandra Vučića,  Agencija za elektronske medije (AEM) je privremeno zabranila emitovanje programa te televizije u Crnoj Gori.

Objavljivanje Šešeljeve knjige o Vuksanović Stanković naišlo je na brojne osude u Crnoj Gori. Reakcije su stigle sa gotovo svih adresa.  Oglasile su se partije na vlasti, ministri, predsjednik države, opozicione partije, civilni sektor…Pokrenuta je i  onlajn peticija kojom se od ministra spoljnih poslova Crne Gore Filipa Ivanovića traži da uputi protestnu notu Srbiji zbog objavljenje knjige Vojislava Šešelja sa uvredljivim, mizoginim naslovom.

“Ovo je nažalost samo posljednji u nizu primjera Šešeljevih vulgarnih i uvredljivih javnih objava. On je i prije gospođe Vuksanović-Stanković na sličan način pokušavao da našteti i ženama prisutnim u javnom životu Srbije, političarkama, novinarkama i aktivistkinjama koje mu nijesu bile po volji, uključujući i Povjerenicu za zaštitu ravnopravnosti Republike Srbije koja je više puta kritikovala njegove ispade kao nezakonite. Tačno je i da se Šešelj jednako vulgarno obrušavao i na svoje neistomišljenike, muškarce, kako iz Srbije tako i iz inostranstva”, navodi se u saopštenju  Akcije za ljudska prava (HRA) i Centra za ženska prava (CŽP).

Ove organizacije  ističu da “koliko god Šešelj bio personalno groteskna i primitivna figura, ne smije se potcijeniti da je on suštinski na vlasti u Srbiji i da ima sistemsku medijsku i drugu podršku države, što i ovaj i sve prethodne slučajeve čini još ozbiljnijim”.

Takođe, ocjenjuju da “brojnost negativnih reakcija na crnogorskoj javnoj sceni povodom ovog događaja “ohrabruje”.

Primijećena su, međutim, i neka ćutanja.  Nakon što se predsjednik parlamenta i jedan od lidera ZBCG nije oglasio ovim povodom, reagovao je DPS tvrdeći da je to ćutanje odobravanje.

„Postoje stvari koje se ne komentarišu i koje su ispod svakog nivoa a to je situacija u kojoj se u knjizi Vojislava Šešelja pominje bivša poslanica Socijaldemokratske partije (SDP) Draginja Vuksanović Stanković” kazao je kasnije  Mandić upitan da to prokomentariše, Šešeljevo djelo. “Gospođa Vuksanović Stanković se više ne bavi politikom i primijetio sam da pojedini to sada žele da nametnu kao temu. Ovolika povika u Crnoj Gori je želja što više nametnuti tu temu ne vodeći računa o ugledu gospođe Vuksanović Stanković. Niti ću to čitati niti ću to komentarisati. Ja ne želim da namećem tu temu i ponavljam, to je ispod nivoa komentarisanja”, preczirao je Mandić

Na portalu Borba, koji se vezuje za bivši Demokratski front, međutim, više nego komentarišu Šešeljevu knjigu. Oni su nakon reakcija i osuda Šešeljevog uratka, objavili i njegovu izjavu tim povodom i dali mu priliku da dodatno vrijeđa bivšu poslanicu SDP-a.  Na kraju teksta ogradili su se konstatcijom da Šešeljev stav „nije stav redakcije“. Šteta je, naravno, učinjena.

Zanimljive su i reakcije koje su došle iz Demokratske partije socijalista. Iz te partije su kazali da nije prvi put da autor tog ogavnog nedjela napada na ono, u Crnoj Gori, najsvetije – ženu, i to ne bilo koju nego jednu iz reda onih koji su život podredile odbrani vlastite kuće i njenog dostojanstva od „ovih i ovakvih, jadnih i bijednih, kakav je ovaj mrzitelj svega crnogorskoga“.

Neki od napada na “ono najsvetije – ženu”, dolazili su iz krugova bliskih upravo dugogodišnje partije na vlasti. Uz gromoglasno ćutanje poslanika i funkcionera te partije.  Poput slučaja Vanje Ćalović Marković, recimo.

Interesantan je i savjet bivšeg DPS premijera Duška Markovića, nekadašnjeg dugogodišnjeg šefa tajne službe:“… Da manje bilježimo ko je dao podršku Draginji, već dobro i tvrdo da upamtimo ko nije osudio ovaj sramni napad”.

Ohrabrujuće su brojne reakcije osude knjige ratnog zločinca Vojislava Šešelja o Draginji Vuksanović Stanković, bivšoj poslanici i liderki SDP. Ali treba poslušati Markovića i “tvrdo upamtiti ko nije osudio ovaj sramni napad”. I ne zaboraviti ko je  otćutao  mnoge ranije slične napade. I koje su politike izrodile raznorazne šešelje, a koje ih još podržavaju.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo