Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Preko opštine do tuđe zemlje

Objavljeno prije

na

Jedna od najmoćnijih i najbogatijih privatnih kompanija u turističkoj privredi Crne Gore trenutno je svakako Bepler i Džejkobson. Misteriozna firma je registrovana u Velikoj Britaniji u kojoj niti posluje niti se ikada bavila turizmom i hotelijerstvom. Većinski vlasnik firme registrovane za drumski saobraćaj je of-šor kompanija sa Britanskih Djevičanskih Ostrva, što znači da se njen pravi vlasnik ne zna. Tokom procesa privatizacije, Bepler i Džejkobson, „strateški partner Vlade”, pod neregularnim uslovima postaje vlasnik hotelskog kompleksa Avala sa vilama u Budvi, hotela Bjanka u Kolašinu sa pratećim motelima i restoranima, Ski centara Bjelasica i ogromnih zemljišnih parcela u turističkim centrima na sjeveru i jugu Crne Gore. Iza ove kompanije, nezvanično, stoji Prva familija. Podsjetimo, uz stručnu stručnu sudijsku pomoć Ane Kolarević, ( sestre premijera Đukanovića) nakon poništenja tendera o prodaji hotela Avale on je ustupljen kompaniji Bepler i Džejkobson. Od tog datuma gospođa Kolarević se oglašava uglavnom kao pravni zastupnik kompanije preko svoje moćne advokatske kancelarije – Ana Kolarević iz Podgorice. Kompaniju zvanično, u isturenoj ulozi, prestavljaju braća Zoran i Dragan Bećirović. Prije iskustva sa Beplerom, Zoran Bećirović je radio kao vozač kombija u agenciji Montenegroekspres u Budvi, izvjesno vrijeme je proveo na radu u Rusiji, dok je Dragan uglavnom obavljao poslove vratara na ulazima poznatih diskoteka.

ŠIRENJE IMPERIJE: Nakon „kupovine” Avale, Bepler širi impepriju i kupuje sam i preko povezanih firmi brojne parcele na ekskluzivnim lokacijama Crnogorskog primorja. Preko Beplera, Familija postaje jedan od značajnijih zemljoposjednika u državi.
Samo na teritoriji Opštine Budva vlasnici su preko 150.000 kvadrata zemljišta na najatraktivnijim, neizgrađenim lokacijama u Paštrovićima, oko Svetog Stefana, u Reževićima i Petrovcu.
Sve lokacije u vlasništvu Beplera su urbanizovane. Ucrtana su mahom apartmanska naselja, stambeni i turistički kompleksi čime je zemljište spremno za dalju prodaju.
Većina poslovnih poteza Beplera na budvanskoj rivijeri bila je u sukobu sa zakonom. Do imovine velike vrijednosti uglavnom se dolazilo protekcijom, kršenjem važećih zakonskih propisa uz obilato korišćenje političke moći i uticaja članova Familije.
Pored opjevanog slučaja „divlje” dogradnje hotela i vila Avala u centru turističke prijestonice, Bepler je podigao čitavo naselje u selu Česminovo iznad Svetog Stefana, poznato kao Rusko selo, bez ijednog odobrenja za gradnju.
Širenje kompanije na budvanskoj rivijeri nesebično je pomagala lokalna uprava. Za potrebe Beplera donose se nova planska dokumenta kojima se popločavaju svi njihovi graditeljski poduhvati, planovi se mijenjaju, dopunjavaju, kad zatreba i falsifikuju.

PRODAJA TUĐE IMOVINE: Način na koji je Opština Budva pomogla Bepleru i Familiji da dođu u posjed tuđe parcele od 53.990 kvadrata na Bijelom rtu u Reževićima pravi je biser zloupotrebe vlasti od strane brojne ekipe lokalnih i republičkih funkcionera.

Sada čuvena parcela broj 5. KO Reževići I, prodata je 20. jula 2006. godine firmi Danebrook Limited sa sjedištem na Kipru. Par mjeseci prije prodaje u katastru nepokretnosti ova parcela je bila kategorisana kao šuma 4. klase na kojoj je kao nosilac prava svojine u cjelini, u skladu sa Zakonom o šumama bila upisana Republika Crna Gora, dok je opština Budva bila korisnik tog zemljišta.
Shodno tadašnjem Zakonu o državnoj imovini pravo raspolaganja bilo je isključivo u nadležnosti Vlade Crne Gore. Kako nije bilo baš zgodno da Vlada na čijem je čelu premijer Milo Đukanović prodaje državnu zemlju kompaniji koju „zastupa” njegova sestra, odigrana je igra preko partijskih kolega u Budvi.
U martu 2006. godine Opština donosi odluku o prodaji sporne parcele. Tadašnji sekretar opštinskog Sekretarijata za zaštitu imovine, Marija Vuković odbija da pripremi materijal za sjednicu SO i da brani odluku o prodaji državne imovine i podnosi ostavku na svoju funkciju. Ona je tada u medijima pojasnila da je uprkos pritiscima koji su na nju vršeni da pripremi odluku o prodaji zemlje na Bijelom rtu odbila da to učini uz obrazloženje da se radi o nezakonitom aktu.
Samo par dana kasnije, nadležna komisija Uprave za nekretnine u Budvi, na čijem je čelu Mirjana Marović, ekspresno donosi odluku o promjeni kulture parcele 5, pa nisu više u pitanju šume nego neplodna zemljišta! Pozivajući se na taj osnov, uz zadivljujuću efikasnost koju ne primjenjuje kada su obični građani u pitanju, upisuje Opštinu Budva kao vlasnika nepokretnosti. Vlada, naravno, ne reaguje na nezakonitu odluku Budvana.

DRŽAVNO DUPLO JEFTINIJE: Ne gubeći vrijeme Opština koju zastupa predsjednik Rajko Kuljača objavljuje postupak javnog nadmetanja za prodaju zemljišta po početnoj, povlašćenoj cijeni od 85 eura za kvadrat.
Nadmetanje je bilo „žestoko” pa je zemlja 20.jula 2006. prodata po cijeni od 90 eura. Samo šest dana kasnije, 26.jula ista kiparska firma, Danebrook ltd kupuje susjedne parcele pod brojem 15 i 16 od privatnih lica po duplo većoj cijeni od one koju je Opština tražila.
Tako je za 26.000 kvadrata Danebrook platio vlasnicima 4.800.000 eura, dok je Opštini Budva za 51.093 kvadrata platila manje, svega 4.598.423 eura. Ni tu nije kraj. Nakon prodaje „petice” mještani saznaju da je pretežni dio prodate nekretnine zapravo njihovo vlasništvo. Opština Budva je prodala tuđu zemlju.

Nakon izvođenja vještaka geometra i uvida u zemljišne knjige starog Austrougarskog katastra porodica Niklanović iz Blizikuća saznaje da se nakon stupanja na snagu novog katastra 1995. država uknjižila na zemljište koje je u posljednjih sto godina bilo u vlasništvu njihovih predaka. Opština Budva se upisala kao vlasnik bez ikakvog pravnog osnova i zemlju prodala kiparskoj kompaniji svima poznatih vlasnika. Niklanovići pokreću sudski postupak za utvrđivanje prava svojine na svom zemljištu zajedno sa drugim porodicama. Sada 24 porodice iz Reževića vode postupak pred Osnovnim sudom u Kotoru protiv Opštine Budva. Opštinu zastupa advokatska kancelarija Ana Kolarević.

Kada se ima u vidu moć i uticaj Ane Kolarević u crnogorskom pravosuđu, može se pretpostaviti da mještane Reževića čeka dugo i mukotrpno povlačenje po sudovima. Pored političkog uticaja njene bliže familije tu su i zamršene brojne kumovske veze i odnosi među djeliocima pravde. Gospođa Kolarević je kuma predsjednice Vrhovnog suda Crne Gore i bivše državne tužiteljice Vesne Medenice. U kumovskim je odnosima i sa sa sudijama drugih podgoričkih sudova.
U međuvremenu firma Danebrook osniva firmu DL Montenegro sa sjedištem u Budvi, registrovanu za hotelijerstvo čija je izvršna direktorica izvjesna Antonia Buldakova.
Adresa za obavljanje privredne djelatnosti i prijem službene pošte je -hotel Avala u Budvi!

Preko brojnih firmi koje osniva širom svijeta Bepler kupuje nekretnine u Crnoj Gori. Preko kompanije Roychamp trading LLC registrovane u Arkanzasu u SAD za vršenje restoranskih poslova, kupljen je zemljišni posjed od 21.000 kvadrata u zaleđu poznate plaže Drobni pijesak.

Ova majka-firma registruje dvije domaće ćerke-firme u Podgorici i u Budvi. Jednu kao dio stranog društva Roychamp trading LLC u Podgorici za posao sa restoranima i drugu Roychamp trading Montenegro, Doo, sa sjedištem u hotelu Avala, čija je djelatnost – razvoj projekata o nekretninama.

Direktor obje firme je Dragan Bećirović, koji je ujedno i ovlašćeno lice za prijem službene pošte svih triju kompanija.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo