Povežite se sa nama

Izdvojeno

PROBLEMI OPŠTINSKIH PREDUZEĆA NA SJEVERU: Drži vodu dok direktori odu

Objavljeno prije

na

Nekoliko preduzeća na sjeveru Crne Gore, koja su zadužena za gradske vodovode,  posluju  uz ogromne izazove, a pojedina su na samo korak od stečaja. Za takvo stanje novi menadžment traži krivca i način da preduprijede dalje propadanje kompanija

 

Ukupan neraspoređeni gubitak opštinskog preduzeća Vodovod u Pljevljima iz prethodnih godina je oko 2,65 milona eura. Samo tokom minule godine,  ta firma je poslovala sa gubitkom od 235.000 eura. Finansijskim izvještajem preduzeća uskoro će se baviti i odbornici lokalnog parlamenta. Do tog neslavnog poslovnog bilansa, kako su tvrdili iz ranijeg menadžementa, došlo je,  između ostalog, zbog isplate razlike u zaradi zaposlenima i troškova advokata i vještačenja za period od 2017 .do 2021. godine. Naime,  kako je sud odlučio, u tom periodu,   pogrešno su primjenjivane odredbe Zakona o zaradama zaposlenih u javnom sektoru, što je preduzeće papreno koštalo.

“Najveći broj trenutno zaposlenih, ali i bivši zaposleni (114) lani je  potpisao sporazume o vansudskom poravnanju zbog pogrešne primjene odredbe Zakona o zaradama zaposlenih u javnom sektoru za umanjenje fonda zarada pet odsto i dodatnih 10 odsto. Budući da su nalazi vještaka urađeni za razliku u neto iznosu koji treba isplatiti zaposlenima, potrebno je bilo obračunati i pripadajuće poreze i doprinose ”, objašnjano  je i u izvještaju o poslovanju pljevaljskog Vodovoda.

Dugovanja za poreze su pozamašna, a dio njih star je devet godina. Pa tako po osnovu reprograma poreskog duga iz 2014. preduzeće duguje 905.000, a iz minule godine  976.000 eura. Obaveze za tekuće poreze i doprinose – 110.000 eura. Preduzeće nije uplatilo nijedan cent po osnovu obaveza iz ugovora o reprogramu poreskog duga , koji je potpisan u novembru prošle godine na iznos 976.134 eura.  Pljevaljski vodovod ima 118 radnika , a u obavljanju poslova njima se pridružilo još 15, anagažovanih preko agencije za privremeno ustupanje zaposlenih. Od ukupnih rashoda, koji su oko 2,1 miliona eura, skoro polovinu otpada na zarade, iako anagažovanima  na postrojenju za prečišćavanje otpadnih voda, troškove bruto zarada nadokanđuje Opština.

U izvještaju o poslovanju navodi se i da je to preduzeće imalo još brojne nematerijalne troškove . Recimo, usluga Agencije za privremeno ustupanje zaposlenih koštala je 7.520, operativnog centra i tehničke zaštite 9.722,  fiskalizacije 1.484 eura…. Prihod po  osnovu usluga javnog vodosnabdijevanja i prihvatanja i odvođenja komunalnih otpadnih voda u prošloj godini iznosio je 810.892 eura.

Predsjednik Opštine Pljevlja Dario Vraneš nedavno je zatražio od novog rukovodstva “da javnost informišu o finansijskoj situaciji koju su zatekli i označe krivce koji su preduzeće doveli u skoro bezizlaznu situaciju”. On je obećao da preduzeće, iako ima ogromna dugovanja, ne smije otići u stečaj i da će  Opština kao osnivač, “preduzeti sve zakonom dozvoljene mjere kako bi pomogli rad preduzeća i spriječili najgori scenario”. Biljana Đondović , nova vd direktorica  ,smatra da je jedino rješenje da se obavi dokapitalizacija.

Obimna ulaganja u opremu i mehanizaciju i do sada su karakteriala odnos osnivača i Vodovoda. Opština je tu firmu  opremila novom mehanizacijom,  vozni park kupovinom nove cisterne za vodu, kombinovane mašine, dostavnog vozila, uređaja za snimanje vodovodne i kanalizacione mreže.  Najavljena je i isporuka isporuka novog kombinovanog vozila kanal džete za crpljenje komunalnih otpadnih voda , kao i multi džet kombi vozila koje se koristi za održavanje manjih kanalizacionih profila. No, očigledno, da bi spasila Vodovod od propasati, lokalnoj upravi će biti potrebno mnogo više truda.

Pored finansijskih teškoća,  pljevaljskom vodovodu ima i drugih izazova. Među najvećim je oko 25 kilometara azbestnih cijevi, koje se zbog štetnosti odavno ne koriste za vodosnabdijevanje u zemljama Evropske unije. Najviše azbestno-cementnih cijevi ima od izvorišta u Odžaku do postrojenja za preradu vode, nepunih 19 kilometara. Od azbestno-cementnih cijevi izgrađen je i kompletan dovodni vodovod od izvorišta Jugoštica do bazena na Bogiševcu.

Iako su daleko od stečaja i u kolašinskom preduzeću Vodovod i kanalizacija novi menadžment zatekao je brojne probleme. Novi direktor Miloš Peković za Monitor kaže da su teškoće višestruke, a da će za njihovo rješavanje biti potrebne godine.

“Investicioni bum, ekspanzija  hotelskih kompleksa i stambenih objekata praćena postojećim problemima vodosnabdijevanja i tretmana otpadnih voda. Međutim, nakon imenovanja susreo sam se i sa unutrašnjim problemima preduzeća. Zastarjelost ili potpuno odsustvo propisa , akata i uredbi koje  dovode u pitanje cjelokupno funkcionisanje preduzeća. Loša unutrašnja organizacija i sistematizacija preduzeća. Od oko 30-ak zaposlenih koliko broji preduzeće , u tehničkoj službi rade svega dva fizička radnika i dva vodoinstalatera što je premalo za održavanje postojeće vodovodne i kanalizacione mreže,  a kamoli za ovoliki investicioni bum”, objašnjava on.

Peković kaže da poslovanje opterećuju i neusklađeni koeficijenti, obračunske vrijednosti zarada zaposlenih, nestabilne finansije, jer je mjesečni iznos bruto zarada gotovo jednak mjesečnoj naplati. Od novčanih problema, kaže, teži su oni u sistemu vodosnabdijevanja i neracionalna potrošnja vode.

“U ovom momentu u vodovodnom sistemu Kolašina u funkciji je jedan rezervoar zapremine 800 metara kubnih. U njegovoj blizini izgrađen je novi rezervoar sa dvije komore zapremine 3.000 metara kubnih.  Projektom je obrađeno rešenje prema kojem će se i ovaj rezervoar uključiti u sistem. Uključivanjem novog rezervoara u sistem povećaće se značajno zapremina rezervoarskog prostora . Rješavanje tog problema tek predstoji”, kaže Peković.

Osim tih  projekata preduzeće će  krenuti, objašnjava direktor,  sa ugradnjom oko 400 vodomjera na priključcima u namjeri da se u početku smanji, a u narednom periodu i potpuno eliminiše neracionalna potrošnja vode. Takođe,  ove godine je planirano postavljanje kontrolnih mjernih instrumenata na pojedinim djelovima grada kako bi se kvalitetnije pratio protok i pritisak vode po zonama. Peković je uvjeren da  neće biti potrebna “finansijska injekcija” Opštine, ali hoće odgovorniji odnos, trud i zalaganja svih zaposlenih da se “problemi dugo gurani pod tepih riješe”.  Prije svega,  problem pozamašnih potraživanja.  Potrošači iz kategorije domaćinstva  Vodovodu i kanalizaciji duguju 390.000, a oni iz ostalih kategorija 191.340 eura.

Dug mojkovačkog opštinskog preduzeća Komunalne usluge “Gradac”, koje obavlja i usluge vodosabdijevanja  iznosio je, nakon dolaska novog mendžementa,  850.000 eura.  Novi direktor Bojan Mišnić, kaže da je u  preduzeću  zatekao i mnogo ostalih problema, a među njima je i “katastrofalno stanje deponije na obali Tare”.

Neredovno izmirivanja obaveza prema dobavljačima, opterećenja reprogramom kredita i ratama za mašine u mjesečnom iznosu od preko 5.000 eura, samo su neki od izazova te mojkovačke firme.  Dug prema dobavljačima iznosi preko 80.000, a po osnovu neizmirenih obaveza za doprinose preko 765.000 eura.

Kako Mišnić kaže,tu izuzetno nepovoljnu situaciju počeli su da rješavaju podizanjem procenta naplate komunalnih usluga za pravna i fizička lica. Godinama, objašnjava, preduzeće je minimalno prihodovalo. Prema njegovim riječima, “mehanizacija je u prethodnom periodu zloupotrebljavana i u većini slučajeva neadekvatno naplaćivana”.  Do lokalnih izbora održanih 5. decembra 2021. godine na vlasti u Mojkovcu bila je Demokratska partija socijalista.

 Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

FOKUS

PRERASPODJELA MOĆI POSLIJE 30. AVGUSTA 2020.: Borba za duvansko nasljeđe

Objavljeno prije

na

Objavio:

Preuzimanje duvanskih poslova nakon smjene DPS vlasti okupilo je kriminalce, policajce i kontroverzne biznismene – neke nove i neke stare. Tužilaštvo je na potezu. Ili je duvanska priča (ponovo) u rukama neke od druge dvije grane vlasti

“Biće sada velike borbe”, kazivao je jedan dobro upućen i pronicljiv čovjek nedugo nakon avgustovskih izbora 2020. i smjene višedecenijske DPS vlasti koja je uslijedila. Na iznenađenje svojih sagovornika, on nije najavljivao juriš oslobodilaca na zarobljene institucije kriminalno-koruptivnog sistema, već bitku za preuzimanje i kontrolu njegovih poluga moći. Sa naglaskom na uhodane švercerske kanale pod patronatom (djelova) bivših vlasti.

Ubrzo je stigla potvrda da se stvari kreću u tom pravcu. Unutar tridesetoavgustovske većine, već početkom 2021. godine, krenule su prve međusobne optužbe o interesima njihovih zvaničnika u različitim tranzitnim poslovima. Ponajviše duvanskim. Pandorinu kutiju otvorio je Nebojša Medojević pa su mu se, uskoro, pridužile kolege iz tada vladajuće koalicije, prozivajući saborce iz vlasti koji, navodno, nijesu odoljeli izazovima unosnih duvanskih poslova.

U tom su kontekstu pominjani članovi porodice nekadašnjeg premijera Zdravka Krivokapića, potpredsjednik vlade nadležan za sistem bezbjednosti Dritan Abazović i njegova URA, ministar finansija Milojko Spajić… Sve skupa sa nekim policijskim zvaničnicima i sveštenicima SPC.

Te su priče dobile svojevrsnu potvrdu nakon hapšenja Rada Miloševića (URA), nekadašnjeg direktora Uprave prihoda i carina, u decembru 2022., nakon gubitka milionski vrijednog tovara zaplijenjenih cigareta. Nestanak dupke punog kamiona koji je zaplijenjene cigarete prevozio iz carinskog skladišta u Podgorici ka spalionici u Nikšiću registrovale su, umjesto domaćih pripadnika sistema bezbjednosti, strane partnerske službe. Uhapšeno je, uz Miloševića, 20-tak osoba među kojima je popriličan broj državnih službenika, a SDT do danas nije okončalo istragu koja je, u međuvremenu, “proširena” makar dva puta. Dok se čeka epilog tog slučaja, Milošević tvrdi da mu je “sve namjestila” ANB.

U aprilu prošle godojne, nakon hapšenja predsjednika opštine Budva Mila Božovića (NSD, odnosno, nekadašnji DF), priča o učešću novih vlasti u starim švercerskim poslovima dobila je još jednu dimenziju. I veći nivo, pošto se Božović tereti za učešće u švercu kokaina. Ali, ni ta priča još nema sudski epilog.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

POSLIJE IBAR-A: Ko će u vlast, ko niz vodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar pravde Andrej Milović, ukoliko parlamentarna većina usvoji  prijedlog premijera Milojka Spajića  za njegovo razrješenje, neće sa te pozicije otići zbog IBAR-a, ili loših zakonskih rješenja.  U središtu političkih trvenja u vlasti, kojih je sve više, nijesu  principi i reforme, već borba za moć

 

Tek što su u parlamentu usvojeni tzv IBAR zakoni, krenula su politička trvenja. Sedmica je otvorena konferencijom za štampu ministra pravde Andreja Milovića, na kojoj je on pozvao premijera Spajića da predloži Skupštini  da ga razriješi.

„Predsjedniče Vlade Spajiću, pozivam Vas da uputite prijedlog Skupštini za smjenu ministra pravde koji Vas je svugdje branio. Šta će reći plenum i kako će komentarisati moj dosadašnji rad – vidjećemo”, saopštio je Milović. U nastavku je obrazlagao kako je zbog IBAR-a ćutao kada je „mučki protivstatutarno“ isključen iz Pokreta Evropa sad, te ocijenio da je došlo vrijeme da Spajić i on svedu političke i institucionalno račune: „Prije negoli njegovo toksično okruženje, a onda i on povuče sve ka ponoru, kako PES koji je počeo da vuče ka ponoru, tako Vladu i cijelu Crnu Goru“.

Konferencija je uslijedila nakon što je Spajićeva Vlada donijela krajem sedmice odluku da jedan od IBAR zakona iz domena pravosuđa u parlamentu na završnoj sjednici  predstavlja Momo Koprivica, potrpedsjednik Vlade za politički sistem, a ne ministar pravde. Prethodno je Spajić uputio notu predsjedniku Parlamenta Andriji Mandiću da ministri ne mogu u Skupštini prihvatiti bez konsultacija sa Vladom amandmanske intervencije. Nakon što je Milović prihvatio jedan od amandmana, za koji kaže da je „čisto tehnički“, odlučeno je da ga zamijeni Koprivica, koji bi prema nezvaničnim izvorima, mogao biti novi ministar pravde.

Premijer je uzvratio prijedlogom Skupštini za razrješenje Milovića.  „Nakon što sam, kada su mi obaveze to dozvolile, ispratio današnji nastup ministra Andreja Milovića, moram priznati da sam sasvim siguran u ispravnost odluke da Skupštini predložim njegovo razrješenje“, ocijenio je Spajić odmah nakon konferencije, nakon čega je taj prijedlog uputio parlamentu.

“Sa tom odlukom, istini za volju, upoznao sam ga prije njegovog javnog istupa, što njegovu konferenciju za medije u konačnom čini običnom predstavom za javnost”, saopštio je.  „Preciznosti radi, Milovićevi raniji nastupi u javnosti, na koje sam mu vrlo jasno skretao pažnju, a na momente ih se i stidio, razlog su podnošenja prijedloga za njegovu smjenu, koji zbog rada na ispunjavanju evropske agende nije mogao biti podnijet ranije”.

Konačno, Spajić je optužio Milovića da je “stao rame uz rame sa predsjednikom Crne Gore  u pokušaju destabilizacije integriteta Vlade i time urušavanja evropskog puta Crne Gore”.  Spajić tvrdi : “Nije slučajnost da u trenutku kada su i Vlada i Skupština demonstrirale rezultate u poglavljima 23 i 24 i ispunile neophodne uslove za dobijanje IBAR-a, kreće koordinisana opstrukcija ministra Milovića i predsjednika Milatovića”.  Milatović je prethodno odbio da potpiše dva od 12 IBAR zakona koji su mu upućeni. Jedan se odnosi na zakon o RTCG, a drugi o sudskom savjetu. Civilni sektor smatra da su Milatovićevi razlozi za kritiku tih rešenja opravdani.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

AFERA TUNEL: Izgubljeni u mraku

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok čekamo da istina konačno izađe iz tunela, ako tamo već nije trajno zatrpana i zabetonirana, predstavnici nove vlasti svu krivicu za sve evidentniji neuspjeh istrage prebacuju na svoje prethodnike. Ostaje samo kontinuitet neriješenih zločina koji su potresli Crnu Goru

 

Da je u administrativnom centru Podgorice, u kojem se nalaze najvažnije državne institucije, u tajnosti iskopano 30 metara tunela od stambene zgrade do depoa Višeg suda, saznali smo u septembru prošle godine. Činjenica da je, neopaženo, moguće iskopati tunel u zoni u kojoj se nalaze štićeni objekti poput Skupštine, Vlade, Ustavnog suda, Centralne banke, otvorilo je brojna pitanja o stanja u bezbjednosnom sektoru u Crnoj Gori.

Devet mjeseci kasnije sumnje su samo produbljene. Ove sedmice, Osnovni sud u Podgorici ukinuo je pritvor državljaninu Srbije Vladimiru Eriću, osumnjičenom da je učestvovao u kopanju tunela koji je vodio do depoa Višeg suda. Erić je bio u pritvoru od marta, kada je na osnovu međunarodne potjernice izručen iz Švedske. Iz suda je saopšteno da se Erićev DNK ne poklapa sa tragovima koji su pronađeni u tunelu.

,,Imajući u vidu navedene rezultate DNK vještačenja, dovedena je u pitanje osnovana sumnja da je okrivljeni izvršio krivična djela stavljena mu na teret, što za posljedicu mora imati ukidanje pritvora okrivljenom”, naveli su iz suda. Iz Osnovnog državnog tužilaštva su uložili žalbu Višem sudu na ovu odluku, te naveli da imaju dokaze i da je njihova istraga u završnoj fazi.

U sklopu istrage, do sada su bile uhapšene četiri osobe iz Podgorice – Katarina Baćović, Nikola Milačić, Ivica Piperović i Marijan Vuljaj, zbog sumnje da su povezani sa kopanjem tunela. Vrhovni sud u januaru ove godine odbio je da im produži pritvor, jer Osnovno tužilaštvo nije navelo za koje krivično djelo ih tereti, za koji period, niti su date činjenice na osnovu kojih se traži produženje pritvora.

Po saznanjima policije u kopanju tunela učestvovali su i državljani Srbije Veljko i Milan Marković, Dejan Jovanović i Vladimir Erić. Osim oslobođenog Erića, ostali osumnjičeni su i dalje nedostupni crnogorskim istražiteljima. Tokom dosadašnje istrage nije pronađen nijedan predmet iz dokaznog materijala koji je ukraden iz depoa Višeg suda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo