Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Puno kao šipak

Objavljeno prije

na

Veselin-Bakic-1

Lokalna uprava u Andrijevici jedna je od rijetkih u državi, na sjeveru i jedina, koja nema viška radnika. Kakav je recept primijenjen u ovoj opozicionoj opštini? Predsjednik Veselin Bakić (SNP) odgovara najkraće – stroga racionalizacija i nepodlijeganje pritiscima.

On kaže da, jednostavno, od kada je na čelu ove administracije, nije dozvolio da se problem nezaposlenosti u Andrijevici rješava zapošljavanjem u Opštini. ,,To nas ne bi nigdje odvelo. Zapravo, dovelo bi nas do problema u kojima su sada neke druge opštine. Glomazne administracije samo donose nevolje”, rekao je Bakić za Monitor.

NAJMANJA SLUŽBA: Administracija u Opštini Andrijevica broji svega dvadeset osam radnika, zajedno s izbornim licima, predsjednikom, administratorom i ostalim funkcionerima. Opština ima samo jedan sekretarijat i u okviru njega dvije službe.

,,Neki zaposleni obavljaju istovremeno dva do tri referata. Mi smo najmanja služba. Samo tako smo mogli da opstanemo sve ove godine, da redovno izmirujemo obaveze i ne pravimo dugove”, kaže Bakić.

Predsjednik andrijevičke Opštine ističe da su u novu godinu prenijeli samo decembarsku platu i da je neveliki ali racionalni budžet, od 880 hiljada eura, ostvaren s preko devedeset tri procenta.

,,Nijesmo radili rebalans, jer nije bilo potrebe. Nijesmo se kreditno zaduživali. Emitovali smo jedino nešto opštinskih obveznica kod Fonda za razvoj i to je jedino što nam dospijeva za naplatu”, dodaje Bakić.

On objašnjava da tri opštinska javna preduzeća nemaju veliki broj radnika. Predsjednik andrijevičke Opštine ostavlja mogućnost za otvaranje nekoliko novih radnih mjesta jedino u slučaju formiranja službe zaštite, odnosno vatrogasnog, koje u ovom gradu ne postoji.

,,Realna je potreba za formiranjem vatrogasnog i službe zaštite, ali kada to budemo osnivali, ako bude sredstava, tu neće biti zapošljeno više od šest do sedam radnika”, kaže Bakić.

Mnogi vjeruju da je upravo zbog ovakve sutuacije kompletna državna DPS mašinerija vodila žestoku bitku za osvajanje vlasti u Andrijevici, koju, ipak, nije uspjela slomiti. Kao što vjeruju da u protivnom Opština Andrijevica ne bi dugo ostala s malobrojnom administracijom, niti nezadužena.

DRUGA KRAJNOST: Upravo je takva, druga krajnost – Berane. U ovom gradu vlasti su se za dvije decenije češće smjenjivale i svaki put se administrativni aparat znatno uvećavao. Poslije izbora 2006. godine, kada su DPS i SDP preuzeli vlast lokalna administracija uvećana je više nego ikada, a javna preduzeća koja su nekada imala po desetak zaposlenih, kao Centar za kulturu ili Sportski centar, a trenutno imaju više od četrdeset, odnosno osamdeset.

Predsjednik Opštine Vuka Golubović nedavno je saopštio da lokalna administracija Berana s javnim preduzećima broji oko 650 radnika, ali najavio i brzu racionalizaciju. ,,Taj broj će biti prepolovljen i sveden na 320”.

Opština Berane grca u finansijskim problemima i njen račun je od polovine prošle godine često pod blokadom zbog dugovanja, koja je zvanično nemoguće izmjeriti, ali se vjeruje da su višemilionska. Kad je o platama riječ, zaposleni u beranskoj administraciji još su u ,,miholjskom ljetu”, jer je septembarska zarada isplaćena pred novogodišnje praznike.

U bjelopoljskoj opštini, koja je od beranske veća za dvadeset hiljada stanovnika, i gdje vladaju DPS-SDP-BS, lokalna administracija je malobrojnija. Prema riječima glavnog administratora Radovana Obradovića, Opština ima trista pedeset zaposlenih, i još sto pedeset do dvjesta radnika u javnim preduzećima.

,,Pripremamo se za racionalizaciju a računali smo da je višak oko 130 radnika. To neće biti bezbolan proces, ali ćemo uraditi socijalne programe”, kaže Obradović za Monitor.

Zaposlenima u bjelopoljskoj Opštini i opštinskim javnim preduzećima ovih dana će biti isplaćena decembarska plata.

,,Budžet je bio planiran na 11,6 miliona a ostvareno je 9,4. Mislim da možemo biti zadovoljni, s obzirom na to da je u taj neostvareni dio ušla i imovina koja je bila predviđena za prodaju ali nije prodata, u vrijednosti od milion eura”, kaže Obradović.

U plavskoj Opštini, gdje vlast čini široka koalicija DPS-SDP-DUA-DSCG-FORCA, ističu da je u toku prilagođavanje, odnosno usaglašavanje lokalnih akata sa zakonom o lokalnoj samoupravi, i da će se nakon toga znati koliko je radnika u administraciji višak.

,,Ako bi primijenili stroge standarde na kojim insistiraju iz Evropske unije, onda bi broj bio drastično smanjen. U lokalnoj upravi, sa javnim preduzećima ima 215 zaposlenih, od kojih 206 imaju rješenje na neodređeno vrijeme”, kaže za naš list glavni administrator u ovom gradu Adem Miljuš.

DALEKO OD EVROPE: Budžet od dva miliona i osamsto hiljada eura, ostvaren je u procentu od 57 odsto, a zaposleni u plavskoj Opštini nijesu primili plate samo za decembar i januar.

,,Budžet se otežano puni. Lokalnim upravama su uzeti neki lakše ostvarivi porezi, a ostavljeni oni koje je teže ostvariti. Takav je porez na imovinu i nepokretnosti. Tu je Plav specifičan, jer ima ogroman broj kuća i vikendica, čiji su vlasnici u inostranstvu i ne dolaze često, pa ih je teško naći i naplatiti porez”, objašnjava Miljuš.

Opština Rožaje nema dugova. Iako budžet za prošlu godinu od 4,9 miliona nije u potpunosti ostvaren, zaposlenima su prije dva dana izmirene januarske plate s doprinosima, što značilo da su u tom pogledu na sjeveru najuredniji.

Glavni administrator Mersudin Dautović ne brine se mnogo ni kada su racionalizacije u pitanju. On tvrdi da ova Opština prema proračunima koji su rađeni ima višak samo 25 radnika.

,,Mi imamo 98 radnika u javnoj upravi, računajući i službu zaštite, i još 120 zaposlenih u javnim preduzećima”, kaže Dautović za Monitor. Rožaje je jedina opština na sjeveru gdje Demokratska partija socijalista vlast vrši samostalno.

Ako bi se, u odnosu broja stanovnika i veličine lokalne administracije, primijenio kriterijum koji navodi slovenački ekspert za lokalnu upravu Roman Lavtar, koji kaže da na hiljadu stanovnika po evropskim pravilima dolazi 1,8 birokrata u administraciji, prolaznu ocjenu teško da bi dobila bilo koja opština. Lavtar ostavlja mogućnost da odnos birokratije i broja stanovnika bude i veći, pod uslovom da zaposleni imaju posla. Isključujući Opštinu Andrijevica, lokalne uprave na sjeveroistoku Crne Gore u tom pogledu su veoma daleko od evropskih parametara, kao uostalom, što smo od Evrope još daleko u mnogo čemu drugom.

Kada je ova tema u pitanju, u lokalnim upravama će vas uputiti da, usput, zavirite u kancelarije republičkih službi u istim gradovima. Kao i u lokalnim administracijama, i tu je sve puno kao šipak.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

DRUŠTVO

DRŽAVA, CRKVA I KULTURNA DOBRA: Umjesto da štiti, država ponovo vrši popis baštine

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar kulture Bogdanović tvrdi da će Zakon o slobodi vjeroispovijesti spriječiti devastaciju crkava. Iz Mitropolije odgovaraju da bi kulturna dobra trebao da štiti Zakon o zaštiti kulturne baštine ali da nema ko da ga primijeni. I dok je u igri države i crkve veliki broj kulturnih dobara devastiran, iz Ministarstva opetnajavljujupopisbaštine

 

Zakon o slobodi vjeroispovijesti, i ukoliko ne dovede do sukoba, svakako će imati dalekosežne posljedice. Tako, ministar kulture Aleksandar Bogdanović nedavno ustvrdi da će ovaj zakon spriječiti devastaciju sakralnih objekata. Ono što decenijama ne može njegovo ministarstvo, ni brojne institucije, eto riješiće ovaj zakon.

Ministar je ocijenio da ,,sadašnji držaoci ne samo da nijesu održavali crkve kao dragocjenost našeg nasljeđa, već su direktnim činjenjem pravili nedopustiva oštećenja”. U pravu je ministar za ovo nedopustiva. Po zakonu je tako, ali po primjeni zakona za koju je i ministar zadužen veoma dopustiva.

Na ministrovoptimizamodmah su reagovali iz  Mitropolije crnogorsko-primorske, s pozivom da dokaže njihove grijehe, navodeći kako su nadležne institucije godinama ćutale i ignorisale obilje zahtjeva za obnovu, restauraciju i konzervaciju sakralnih objekata.

Na sajtu Ministarstva kulture kao ogledni primjer prikazan je njihov odgovoran odnos prema grobnim mjestima dinastije Petrović-Njegoš ispred Cetinjskog manastira, nasuprot neprimjerenog odnosa Mitropolije.

Da podsjetimo, prije dvije godine, javnost je bila šokirana slikama u medijima oskrnavljenih i smećem zatrpanih grobova Petrovića na ulazu u Cetinjski manastir. Takvo stanje trajalo je decenijama, a konstatovala ga je i komisija Ministarstva kulture. Iz Ministarstva su tada oprtužili Mitropoliju: ,,Nemar prema grobovima, u najmanju ruku pokazuje i odnos prema dinastiji Petrović i prema crnogorskom nasljeđu i identitetu”. Iz Mitropolije su odgovorili da su oni još 2008. pokušali da urede groblje ali su spriječeni od strane Zavoda za zaštitu spomenika. Istakli su iz Mitropolije tada: ,,Nažalost, ovo groblje je vremenom postalo mjesto za igranje karata, često ga najnesavjesniji koriste i kao toalet, a u posljednje vrijeme je utočište za narkomane, pa i za pse lutalice, što veoma dobro znaju Cetinjani koji duže pamte”. Zahvaljujući javnoj bruci groblje je sanirano.

Pored ovog, o odnosu države i crkve prema kulturnim dobrima Monitor je godinama pisao. O građevinskim radovima i devastaciji na Gornjem i Donjem manastiru Ostrog, Cetinjskom manastiru, Stanjevićima, Ćeliji piperskoj, Zdrebaoniku, Starčevu, Vlaškoj crkvi, Moračniku… O radovima na Podostrogu u Mainama, omiljenom prebivalištvu vladika iz dinastije Petrović-Njegoš, na kome je na mjestu nekadašnje kule sazidan zvonik, a na konaku dograđen sprat. U samom manastiru freskopisana je i petokraka – na maršalskoj druga Tita koga demon odvlači u vatru pakla.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 21. februara ili na
www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PETA GODIŠNJICA RATA KOTORSKIH KLANOVA: Država na rezervnom položaju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok se niz ubistava nastavlja, naši se zvaničnici i dalje pretvaraju kako je situaciju pod kontrolom. Do sljedeće žrtve. Ili žrtava. Smrt je jedina konstanta u crnogorskom narko biznisu

 

Februar 2015. – februar 2020. godine. Pet godina kotorskog rata do istrijebljenja. Sukob  je, zvanično, počeo 20. februara 2015. kada su, do danas nepoznati, profesionalni egzekutori usmrtili Cetinjanina Gorana Gera Radomana u garaži zgrade na Novom Beogradu u kojoj je stanovao sa porodicom. Nekoliko sati ranije, u Podgorici, na frekventnom parkingu Bloka V – između obližnje škole, vrtića, samoposluge, trafika i više kafića – ispod blindiranog audija Milana Vujotića – eksplodirala je podmetnuta bomba. U sred dana. Automobil je uništen, na sreću, bez ljudskih žrtava među prolaznicima.

Od tada pa sve do koji dan unazad, kada je u Herceg Novom ubijen Šćepan Roganović (36) a na Cetinju Andrija Gazivoda (31), u ratu kavačkog i škaljarskog narko klana palo je više od 40 žrtava. Ne mali broj njih čine civili koji su imali nesreći da se u pogrešno vrijeme nađu na pogrešnom mjestu: u Budvi, Podgorici, Kotoru, odnosno, u Srbiji, Njemačkoj, Austriji… Kao navodni motiv za višegodišnji niz krvavih obračuna uzima se priča o nestanku nekoliko stotina kilograma kokaina u španskoj luci Valensija.

Različiti mediji, pozivajući se na nezvanične izvore iz policije, pominju 200 do 300 kilograma droge koji su nestali iz stana Gorana Radomana, pošto se on vratio u Španiju sa Kube, nakon izdržavanja zatvorske kazne zbog saobraćajnog prekršaja. „Izgleda da su ovdašnji nasljednici (osvajači?) kokainskih puteva koje su za sobom ostavili Darko Šarić (u Beogradu nepravosnažno osuđena na 20 godina zatvora) i Dragan Dudić Fric (ubijen u Kotoru u maju 2010.) prošvercovali makar jednu veliku pošiljku iz Južne Amerike. Neko se polakomio i droga je, nakon bezbjednog istovara na špansku obalu, nestala iz šteka u kome je bila privremeno uskladištena“, piše Monitor sredinom 2015. nakon još jedne u nizu profesionalnih egzekucija sa potpisom kotorskih narko klanova.

Do tada je već cio Balkan pričao o Kavačanima i Škaljarcima. Pa smo saznali kako se na osnovu operativnih podataka njima, u vrijeme kada su nazivi klanova i imena njihovih vođa bili nepoznati široj javnosti, na dušu stavljaju i ubistva Armina Muše Osmanagića (vođa jedne od krimi ekipa iz Bara, dovođen u vezu sa ubistvom vlasnika i urednika Dana Duška Jovanovića, ubijen u septembru 2014. u svom lokalu u Baru), i njegovog prijatelja i tjelohranitelja Andrije Mrdaka koji je krajem te godine ubijen pred kapijom ZIKS-a.

Škaljarci su u fokus javnosti dospjeli na proljeće 2015. nakon što je u Budvi ubijen bivši poslanik LSCG Saša Marković, po svoj prilici prva slučajna žrtva u započetom ratu. Prava meta ubica, tvrde verzirani, bio je njegov kum Goran Đuričković, navodno jedan od aktera krađe i prekrađe kokaina u Valensiji, koji se nakon ranjavanja u Španiji vratio u Budvu.  Baš kao u slučaju Muše Osmanagića, ni Đuričkoviću nije pomoglo to što su i on i crnogorska policija bili unaprijed obaviješteni o prijetnjama plaćenih ubica. Đuričković je usmrćen hicima iz snajperske puške, na pragu njegovog lokala Stari ribar (Old fišermen) dok je bio u društvu prijatelja, ličnog obezbjeđenja i pod nadzorom policije. Policija tvrdi da je identifikovala njegovog ubicu (izvjesni Srđan Popović iz Banjaluke) i za njim raspisala potjernicu.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 21. februara ili na
www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

JOVAN VUKOTIĆ U SPUŽU: Smrt, optužbe i klevete

Objavljeno prije

na

Objavio:

Pokušaj ubistva Radonjića i Stupara jedino je za šta Vukotić može biti krivično gonjen, i pored višegodišnjih prozivki i tvrdnji da je jedan od čelnih ljudi škaljarskog klana

Kotoranin Jovan Vukotić, koji važi za jednog od vođa škaljarskog klana od 8.februara kad je iz Srbije izručen crnogorskim nadležnim organima, nalazi se iza spuških bedema. Njegova ekstradicija obavljena je u najvećoj tajnosti. Srbijanski specijalci su ga helikopterom prebacili na teritoriju Crne Gore, a lokacija na koju će sletjeti držala se u tajnosti. Nalik na scene iz krimi filmova pripadnici Posebne jedinice policije koji su preuzeli Vukotića napravili su i lažni eskort, kako se ne bi znalo koji njihov tim sprovodi Kotoranina. Na saslušanje je doveden sa fantomkom i pancirom, a sve vrijeme zgradu Višeg tužilaštva, a potom i suda, obezbjeđivali su specijalci sa dugim cijevima.

Vukotić je pred tužiteljkom Majom Jovanović, negirao ono zbog čega je izručen crnogorskim pravosudnim organima. Više državno tužilaštvo sumnjiči Vukotića da je sa nedavno ubijenim Igorom Dedovićem i Milićem Minjom Šakovićem, 27. marta 2016. godine, oko 20.30 časova u naselju Rakite u Kotoru, po prethodnom dogovoru i zajedno, sa umišljajem, pokušali da ubiju Vojina Stupara i Miloša Radonjića, članove suprostavljene kriminalne grupe „kavčana“.

“Iz vozila je izašao okrivljeni Jovan Vukotić i iz pištolja marke ‘škorpion’ sa prigušivačem…ispalio više hitaca u pavcu oštećenog Radonjić Miloša, koji se nalazio na mjestu suvozača u vozilu marke ‘citoren C3’, nakon čega su, u trenutku kada su oštećeni Miloš Radonjić i Vojin Stupar izašli iz vozila i krenuli da bježe, iz vozila izašli i okrivljeni Dedović Igor i Šaković Milić, koji su držali pištolje NN marke, kalibra 7,65… nakon čega su sva trojica ispalili više projektila u pravcu oštećenih”, piše u naredbi o sprovođenju istrage.

Pojašnjeno je da je jedan projektil pogodio Stupara, nanoseći mu teške tjelesne povrede.U obrazloženju tog tužilačkog akta, tužiteljka Maja Jovanović napisala je da trojicu škaljaraca sumnjiči na osnovu zapisnika Uprave policije i zapisnika o saslušanju Stupara i Radonjića.

“Iz saglasnih iskaza svjedoka oštećenih Vojina Stupara i Miloša Radonjića, proizlazi da su se njih dvojica nalazili u vozilu marke ‘citroen C3’ kada su im okrivljeni, koje poznaju, vozilom marke ‘BMW’ kojim je upravljao okrivljeni Dedović, a na mjestu suvozača se nalazio okrivljeni Šaković Milić, dok se na zadnjem sjedištu nalazio okrivljeni Vukotić Jovan, prepriječili put”, piše u obrazloženju.

Vukotićevo negiranje krivice, tvrdnje njegovog advokata da je pritvor neosnovan, kao i činjenica da se osumnjičeni Šaković u ovom slučaju brani sa slobode nijesu ubijedile Sud da vođi škaljaraca ne odredi pritvor. Za početak, do 30 dana.

U sudskom rješenju izraženo je uvjerenje da bi Vukotić mogao pobjeći ukoliko se bude branio sa slobode, obrazlažući takav stav činjenicom da je ilegalno boravio u Turskoj i Sjevernoj Makedoniji. Sumnjaju i da postoji opravdana opasnost da će ostankom na slobodi nastaviti sa vršenjem krivičnih djela.

Vukotić je javno odgovorio na optužbe, pismom iz srpskog zatvora, nakon što je policija osumnjičila trojac iz škaljarskog klana za pokušaj ubistva dvojice kavčana. Ponovo je za navodna podmetanja optužio “otpad i talog koji se krije iza svojih legitimacija”, ističući da korumpirani policajci tim optužbama pokušavaju popraviti svoju zaprljanu karijeru i produžiti joj rok trajanja.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 21. februara ili na
www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo