Povežite se sa nama

MONITORING

S Madone na Cecu

Objavljeno prije

na

Kada su onomad u Budvi održani spektakularni koncerti muzičkih zvijezda Madone i Rolingstonsa koji su ovaj grad pozicionirali kao mjesto vrhunske zabave dostojno gostovanja velikih imena svjetske muzičke scene, budvanska se vlast razmetala kako se više ne može naniže. Pošto je postavljen reper ispod kojeg se ne može ići, bila je zabrinuta koga sa svjetske scene dovesti na plažu Jaz da ne ugrozi uspostavljene standarde. Hvalisanje je potrajalo sve dok je bilo para i sponzora široke ruke, poput Prve banke i ruskog Miraksa, a onda su kola pošla nizbrdo.

Otkrilo se u međuvremenu da je koncert Madone u iznosu od 5,3 miliona eura platila Prva banka novcem poreskih obveznika Crne Gore, dok je generalni sponzor spektakla ruski Miraks, investitor vila na ukletoj Zavali – bankrotirao.

Sve se međutim u Budvi ponavlja, mada na nižem nivou, ali sa gotovo istim pokretačima industrije zabave i građevinarstva kojoj je Budva široko otvorila vrata.

Improvizovanu scenu na Jazu u koju je utrošeno par miliona opštinskih eura zamijenila je diskoteka Top Hill na brdu Topliš iznad Budve, koju vodi istoimeno preduzeće iz Podgorice.

Posrnuli Miraks, glavni sponzor vodećih sportskih, muzičkih i inih dešavanja u Budvi u eri investicionog buma koji je prohujao, naslijedila je u toj ulozi građevinska firma Monterra, novi vlasnik nedovršenog stambenog naselja na Zavali.

Nestali su bilbordi sa kompjuterskom animacijom hotela u obliku jedra i naselja Astra Montenegro, koji su kao krajputaši bili naređani duž jadranske magistrale. Osvanuli su novi sa Monterrinim vizijama Zavale preimenovane u Dukljanske vrtove.

Zavala i Prva banka ponovo su u sferi zabave i biznisa skupa, samo što je Madonu zamijenila Ceca a moskovski Miraks beogradska Monterra.

Vodeća pjevačica srpskog turbo folka najveća je ovogodišnja muzička zvijezda Top Hilla, najpoznatije otvorene diskoteke na Jadranu. Muzički pravac koji promoviše nedavno je u austrijskom magazinu Vice kvalifikovan kao – muzika za idiote.

Gostovanje poznate folk dive Svetlane Cece Ražnatović, zakazano u nedjelju 29. juna, izazvalo je veliko interesovanje javnosti. Sve karte koje su bile u slobodnoj prodaji po cijeni od 20 eura već su u srijedu bile rasprodate. Na dan koncerta biće daleko skuplje. Skoro kao ulaznice za koncert Madone koje su se prodavale po cijeni od 35 eura.

Nastup popularne beogradske pjevačice biće najisplativiji ove sezone u Top Hillu. Ceca se prodavala bolje od Zdravka Čolića, Gorana Bregovića ili Severine.

Beogradski mediji su objavili kako će Cecu u Budvi obezbjeđivati specijalne jedinice crnogorske policije koje se angažuju samo za zaštitu osoba sa VIP predznakom, iste one koje su bile angažovane tokom boravka bivšeg američkog predsjednika Bila Klintona u Bečićima.

Bila je to markentinška provokacija sračunata da izazove što veće interesovanje za koncert folk pjevačice. Na pitanje Monitora koliko u tome ima istine uslijedio je odgovor iz Uprave policije: „Službenici Posebne jedinice policije i Specijalne antiterorističke jedinice neće biti

angažovani na pružanju zaštite licu S.R. tokom boravka u Budvi.”

Podizanje Cece na nivo Madone ili Mika Džegera kada su državne policijske snage na Jazu bile uveliko angažovane, ovoga puta nije uspjelo.

Diskoteka Top Hill može da primi oko 5.000 posjetilaca. Posjeduje VIP prostor za oko 600 ljudi sa velikim podijumom za igru. Kako Monitor saznaje jedan separe u noći Cecinog nastupa prodaje se po cijeni od 2.000-3.000 eura, zavisno od datuma rezervacije. Što je koncert bliži i cijena je veća.

Cijene pića u Top Hillu su inače takve da se ovo mjesto u žargonu već naziva Top Bill. „Računi su takvi da uši otpadaju. Bez najmanje 100 eura u džepu tamo se ne ide”, kaže mladi poklonik Top Hilla.

Glavni gosti u separeima su pripadnici domaće biznis elite, beogradskih i podgoričkih novobogataša i njihove djece koja se razmeću novcem.

Omiljen im je manir da naručuju preskupe flaše šampanjca, što više to bolje, ne samo da bi pili, nego da bi se njime polivali. Jedna od spektakularnih inovacija je da im plesačica sa plafona, na kome vezana sajlama izvodi razne akrobacije, uručuje šampanjac pogotovu ako je neka jača marka u pitanju.

Žurke posjećuju i mlađi od 18 godina koji piju alkohol bez ograničenja i dočekuju zoru u Top Hillu, kažu sagovornici Monitora.

To je jedina diskoteka na otvorenom koja radi uz glasnu muziku do zore. Na buku sa Topliša koja remeti dogovoreni noćni mir žale se mještani i vlasnici drugih barova i diskoteka.

Privredno preduzeće Top Hill d.o.o. iz Podgorice zakupac je opštinskog prostora na kojem se diskoteka nalazi, u narednih 30 godina po cijeni od 300.000 eura godišnje.

Na javni poziv koji je početkom juna ove godine raspisala Opština Budva, stigla je samo jedna ponuda koju je u ime firme Top Hill podnijela Jelica Petričević, izvršna direktorka i ovlašćena zastupnica kompanije čiji je osnivač kiparska firma Domino Investment.

Jelica Petričević je bivša direktorka Prve banke koja je u vlasništvu članova porodice Mila Đukanovića, bivšeg premijera i lidera DPS.

Mjesečna cijena najma zemljišta i postojećih objekata od 15 juna do 15 septembra iznosi oko 70.000 eura dok će u van sezoni oko 14.000 eura.

Diskoteka je izgrađena na mjestu rezervisanom za projekat Akva parka, najvećeg vodenog grada na Balkanu, čiji je idejni tvorac i promoter bio Aleksandar Tičić, bivši menadžer Budve i direktor Agencije za planiranje.

Kada je kapitalni projekat lokalne uprave u koji je Opština uložila oko 15 miliona eura propao i postao jedna od afera kojom se bavi državno tužilaštvo, Tičić je prešao na nove dužnosti u Podgoricu i postao pravi kolekcionar državnih funkcija, od vladinog savjetnika za kapitalne projekte, preko sekretara Savjeta za privatizaciju i kapitalne objekte do direktora Uprave za sport i mlade.

Propalu investiciju na Toplišu spašava tada sveprisutni Miraks i na tom mjestu 2009. gradi diskoteku Miracle lounge koja je radila samo jedno ljeto.

Na oko 5.000 kvarata Rusi su izgradili takozvani Action park, sa dva bazena, restoranom i zabavnim parkom gdje su organizovane žurke i koncerti poznatih domaćih i inostranih muzičara. Nakon kraha ruske građevinske firme, Topliš preuzima firma Top Hill nepoznate vlasničke strukture skrivene iza of šor kompanije na Kipru.

U posao se uključuje Monterra najjača građevinska firma na primorju koju u javnosti predstavlja Rus Igor Beljuhno.

Monterra se uvlači u sve pore društva baš kao i njen prethodnik Miraks. Finansijski podržava sportska nadmetanja, razne aktivnosti Opštine i Vlade sa posebnim akcentom na muzičke hepeninge u Top Hillu.

Monterra uz Tonija Cetinskog, uz Dina Merlina… Monterra i Željko Joksimović, propagandne su poruke sa bilborda i sajta ove firme.

Monterra je imala ulogu zvaničnog sponzora nedavno održanog 2BS Foruma o bezbjednosti regiona u hotelu Splendid, održanog pod pokroviteljstvom Vlade.

Predstavnik Monterre je bilo član zvanične delegacije Opštine prilikom posjete američkom gradu Vest Palm Biču na Floridi sa kojim se Budva pobratimila na inicijativu novih vlasnika Zavale, grupe ruskih i ukrajinskih kupaca nedovršenih apartmana, od kojih neki posjeduju američko državljanstvo.

Iza aktivnosti ove građevinske firme i podrške Top Hillu stoji veliki biznis. Monterra dobija sve značajnije građevinske poslove na primorju. Planira gradnju stambenih, apartmanskih i trgovačkih kompleksa u Budvi, na Zavali, na Svetom Stefanu i na sjeveru države, u Kolašinu.

Čvrste su i isprepletane veze lokalne uprave, Prve banke i Monterre.

Vlast, zabava i građevinarstvo u Budvi su dobitna kombinacija.

Branka PLAMENAC

ČEGA SE BOJE KRUPNE RIBE
A za kuma – zatvor

Komentari

Izdvojeno

VLAST I OPOZICIJA TRAŽE NOVU VLADU: Gladne oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok su se članice vladajuće koalicije borile za preraspodjelu „osvojenih” resursa, Đukanović je utvrdio poziciju predvodnika opozicije i preuzeo inicijativu. Učvrstio je saradnju sa manjinskim partijama, povratio starateljstvo nad SDP-om i, raspisivanjem lokalnih izbora na Cetinju, Mojkovcu i Petnjici, doveo u pitanje najavljeni novembarski popis

 

Bliži se kraj 42. Vlade Crne Gore. Ono što se do sredine nedjelje slutilo, sada postaje izvjesno. Makar u mjeri u kojoj bilo šta na ovdašnjoj političkoj sceni može biti predvidvo. O tome smo, u srijedu, obaviješteni odvojenim saopštenjima sa sastanka predstavnika dvije najveće koalicije unutar vladajuće većine (DF i Demokrate) i sa zajedničkog susreta zvaničnika opozicionih partija.

Da ovakvoj Vladi Zdravka Krivokapića ističe rok upotrebe, saglasili su se DF i Demokrate. „Potrebno je rekonstruisati postojeću Vladu na način da umjesto dosadašnjih 12 ima 18 ministarstava i tri potpredsjednika”, navedeno je u saopštenju u kome se naglašava da bi partije većine u novu vladu kandidovale svoje predstavnike „saglasno propisanim procedurama i demokratskim standardima”.

Koji sat ranije, medijima je proslijeđeno saopštenje sa sastanka partija parlamentarne opozicije u kome se kaže da se „dramatično stanje“ u zemlji može prevazići samo formiranjem prelazne Vlade „ograničenog mandata sa zadatkom organizovanja vanrednih parlamentarnih izbora”.

Sabiranjem poslanika iz poslaničkih klubova koji su u srijedu oglasili potrebu rekonstrukcije postojeće, odnosno, formiranje prelazne vlade, dolazimo do podatka da Vlada, u ovom sastavu, nema podršku više od dvije trećine parlamenta. Pošto 40 poslanika opozicije i makar 26 poslanika vladajuće koalicije (poslanički klub DF-a bez Pokreta za promjene – 16 poslanika, Demokrate – 10) traži promjene u izvršnoj vlasti.

Mnogo je teže pronaći formulu prema kojoj će neka od strana dobiti podršku 41 poslanika kako bi realizovala svoj naum. Sve uz pretpostavku da poslanici PzP (pet mandata), SNP (pet mandata) i nezavisni poslanik Marko Milačić podržavaju plan koji su osmislili DF i Demokrate.  Glavna nepoznanica je stav poslaničkog kluba Koalicije Crno na bijelo (tri poslanika GP URA i jedan poslanik Saveza građana CIVIS).

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

STUDIJA FONDACIJE FRIDRIH NOJMAN O RUSKOJ PROPAGANDI U SRBIJI: Podgrijavanje podjela u Crnoj Gori

Objavljeno prije

na

Objavio:

Studija Tomasa Braja se ne bavi detaljno Crnom Gorom ali naglašava da Vučićevi toksični tabloidi vode veliku kampanju u smislu afirmacije srpskog identiteta Crne Gore i demoniziraju posrnulog Mila Đukanovića koji se skoro isključivo napada zbog odnosa prema Srbima i Kosovu

 

Nedavno objavljena studija Tomasa Braja (bivšeg dugogodišnjeg beogradskog šefa dopisništva Njemačke novinske agencije DPA) o dometima ruske propagande na Balkanu sa posebnim osvrtom na Srbiju je već izazvala reakcije i kontraoptužbe. Studija je objavljena pod naslovom „Ruski mediji na Balkanu – studija slučaja, kako moskovska propaganda utiče na Srbiju“ u izdanju Fondacije Fridrih Nojman.  Nakon što je beogradski dnevnik  Danas rezimirao i prenio glavne navode studije prije nedjelju dana se oglasio Sputnjik Srbija koji je napao Braja da se obrušio na Rusiju samo iz razloga što su Srbi „neizlečivo“ vezani za Rusiju. Sputnjik u svom odgovoru citira istraživanje iz 2019. godine u kome 80 odsto ispitanika podržava proširenje kontakta sa Rusijom. Takođe se spočitava Braju da „stvara konfuziju“, da je paranoičan, promašen, nedorečen i amater. Sputnjik se na samu studiju i njene argumente nevoljno i trivijalno osvrće i fokus drži na ad hominem napade protiv Braja.

Međutim Braj u svojim analizama konstatuje da „Rusija briljantno igra na terenu mekih instrumenata moći kako bi osvojila srca Srba“ te da Zapad, koji i sam ima velikih problema sa ruskom propagandom, taj isti uticaj ne primjećuje na Balkanu ili ga nipodaštava svodeći ga „samo“ na izvještavanje Sputnjika. Braj osim Sputnjika navodi čak 11 portala sa izrazito nacionalistički srpskim i pro-ruskim narativima. Međutim, razlopg za  brigu je to što  maltene svi glavni mediji u Srbiji, uključujući i B92 preuzimaju sadržaje Sputnjika i objavljuju ih bez  provjere ili ikakvog ograđivanja. Navodno se Sputnjik citira između 200 i 300 puta dnevno u srpskim medijima. Sputnjikova glavna urednica Ljubinka Milinčić ovaj uspjeh objašnjava time što Sputnjik „nikada ne falsifikuje, ne laže i ne stoji ni na čiju stranu“ kao i da „nikada nisu bili uhvaćeni u laži“.

Braj navodi da otvorena ruska propaganda u regionu ima tri glavna fokusa – Srbija, Rusija i Amerika.

O Srbiji se izvještava maksimalno pozitivno kao lideru u regionu kada je u pitanju privredni razvoj i pristupanje EU. Čak iako postoje problemi u zemlji oni su puno manji nego u okolnim zemljama kao što je  Hrvatska koja „u novu deceniju ulazi kao treća najgora članica EU“ i „prezadužena je za razliku od Srbije“. Takođe se naglašava srpsko liderstvo u nabavci ruskih vakcina, sama vakcinacija i srpska humanitarna pomoć regionu. Kosovo je i dalje među glavnim temama i uvijek se pozdravlja stav i politika srpskog rukovodstva kada je u pitanju „južna srpska pokrajina“ i „mudrost predsednika Vučića u upravljanju zemljom“.

Izvještavanje o Rusiji je zapravo model po kom se izvještava o Srbiji s dodatnim naglaskom na kompleks tema vojska/oružje. Tu se hvali superiornost ruske vojne tehnologije nad zapadnom. Glavna urednica Milinčić kroz rubriku „Moj pogled na Rusiju“  ističe „Ruski odgovor na zapadnu šizofreniju – Oružje kakvo niko u svetu nema“ i „Ruska vojska se već priprema za vojnu pobedu“.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ANKETA:  Svi smo izgubili

Objavljeno prije

na

Objavio:

Pitali smo: Kako vidite događaje na Cetinju, njihove uzroke i posljedice

 

PAULA PETRIČEVIĆ, MIROVNA I FEMINISTIČKA AKTIVISKINJA
Besramna instrumentalizacija

Događaji na Cetinju reflektuju žalosno stanje u kom se nalazi Crna Gora, razapeta zaoštrenim identitetskim politikama među kojima se neprestano produbljuju rovovi. U ovakvoj situaciji nema sigurne i lagodne pozicije, odbijanje da se svrstamo na neku od sukobljenih strana procjenjuje se kao izdaja, što i jeste – ali ne ‘naših’ ili ‘njihovih’ već identitarne logike koja počiva na mehanizmima isključivanja, a nerijetko i nasilja.

Nesporno je, naravno, kako pravo na slobodu vjeroispovjesti, tako i pravo na protest, sporno je međutim što se SPC nikada, a najmanje sada, nije bavila isključivo pitanjima vjere. Potrebna je posebna vrsta, ja bih rekla – namjernog sljepila da se previdi notorna činjenica političkog djelovanja ove vjerske institucije. S druge strane, nema niti može biti opravdanja ni za nasilne proteste, niti za pretjeranu upotrebu sile od strane policije, a posebno je otužna besramna instrumentalizacija protesta od strane potrošenih političara koje mislim da ni građanski rat više ne bi mogao da reanimira.

 

OMER ŠARKIĆ, GRAĐANSKI AKTIVISTA
Problem su političke elite

Sve ono što se događalo na Cetinju je samo posljedica podjela koje je vješto podsticala prošla vlast, a aktuelna ih nevješto još više produbila, dovela do pucanja. Poslije pobjede na izborima Vlada se, umjesto reformi sistema, pravosuđa, državne uprave, oporavka ekonomije, donošenja novih zakona među kojim je možda najvažniji onaj o porijeklu imovine, bavila uglavnom Crkvom, vjerom i revizijom istorije. Pored permanentnih sukoba u vladajućoj većini, svi osim URA-e su gledali da baš oni budu miljenici i dobiju podršku Crkve, a time i „poštovanog naroda, braće i sestara“ a ne građana. Crkva je – da se ne lažemo, postala ključni politički faktor u zemlji. Time je dat kiseonik bivšoj vlasti, ogrezloj u korupciji i kriminalu, da sebe opet predstavi kao zaštitnika sekularne države, Crnogoraca i manjinskih naroda. Znajući većinsko raspoloženje građana Cetinja prema SPC, DPS je u ustoličenju mitropolita Joanikija vidio odličnu priliku da „odbrani Cetinje i Crnu Goru“, a Crkva svojim nespornim pravom da ustoličenje obavi u Cetinjskom manastiru, to predstavi kao čin definitivne pobjede. Protestu protiv ustoličenja, iz sjenke, očito je upravljao Veselin Veljović, dok su mitropolit Joanikije, premijer Krivokapić, ali i potpresjednik Vlade Abazović svojim izjavama svjesno ili nesvjesno dolivali ulje na vatru. Idealna atmosfera za kontrolisani sukob u kome će se Crna Gora totalno podijeliti na dva pola. Ne znam što je bilo žalosnije, način na koji je ustoličenje obavljeno – helikopterskim desantom uz duge cijevi uz PR(!) fotografiju premijera kako to na TV-u posmatra zavaljen u fotelji, ili snimak iz Gradske kafane na kojem se vidi kako se „glavne patriote“ goste na stolu prepunom raznih pića, dok se protestanti ali i svi građani Cetinja guše u obalcima suzavca. Poslije svega, iako svi slave svoju pobjedu, svi smo izgubili, za dugo. Podjele i međusobna mržnja su nikad veće, Vlada još nestabilnija, a građanski pokret URA je sebe jednostavno ugasio. Nikakvog kompromisa nema, niti ko radi na njemu, a mislim da ga sa postojićim političkim „elitama“ ne može ni biti, tako da su novi izbori na proljeće neminovni.

 

GORAN ĐUROVIĆ, MEDIA CENTAR
Izgubila je Crna Gora

Događaji na Cetinju pokazali su još jednom neodgovornost najvećeg dijela političkih partija prisutnih na našoj političkoj sceni. Današnje opozicione partije su u različitim formama i periodima bile 30 godina na vlasti, DPS u cijelom periodu od 30 godina uz asistenciju SDP – SD, koja je trajala 17 godina. Pitanja vjerskih organizacija i slobode vjeroispovijesti su mogla biti riješena do sada da je nekadašnja vlast (a danas opozicija) imala želju da išta uradi za stvaranje uslova za nesmetano obavljanje i zadovoljenje vjerskih potreba građana.  DPS–SDP vlast je kontrolisala sve institucije u Crnoj Gori pa su upravo oni odgovorni ukoliko je bilo nezakonitih radnji prilikom upisa vjerskih objekata u katastarske knjige. Upravo DPS–SDP vlast nije stvorila zakonski osnov da se registruju vjerske organizacije već se npr. Crnogorska pravoslavna crkva registrovala kao NVO. Današnja opozcija, nažalost, ne može ništa da ponudi građanima osim podjela i navodne brige o zaštiti nacionalnih interesa jer ove partije vode potrošeni poltičari. Naravno, kao i u proteklih 30 godina DPS–SDP–SD nacionalnim interesima smatraju samo ono što je njihova politička platforma zanemarijući sve potrebe i raznolikosti crnogorskog društva.

S druge strane u novoj vlasti dominiraju partije kojima rejting zavisi od podrške Srpske pravoslavne crkve i zato su nespremne da razumiju osjećanja Cetinjana i onog dijela Crne Gore koji ima potrebu da zadovolji svoje vjerske potrebe u Crnogosrkoj pravoslavnoj crkvi i koji se nacionalno izjašnjavaju kao Crnogorci. Tokom mučnog vikenda i događaja na Cetinju imao sam utisak da je najveći dio vlasti imao isključivo želju da se izvrši vjerski obred na Cetinju bez obzira na moguće žrtve. Manji dio vlasti, po mom mišljenju, imao je racionalan odnos prema kriznoj situaciji i jednako je cijenio živote vjerskih poglavara kao i živote Cetinjana i protestanata. Na taj manji dio vlasti, koji je imao namjeru da osigura Ustavom garantovano pravo na ostvarvanje vjerskih sloboda ali i da spriječi teže posljedice po život onih koji su protestvovali protiv ustoličenja, okomili su se danas obje radikalne strane poltičke scene.

Istorijski procesi, koji su po pravilu puni nepravdi, ne mogu se rješavati nasiljem osim ako ne želite da Crna Gra bude zauvijek izgubljena u podjelama. Jedini način za rješavanje svih problema u društvu je dogovor oko principa koji se moraju poštovati. Ključni mora biti vladavina prava i primjena svih propisa, pa čak i onda kada nam se ne sviđaju.

Nakon događaja na Cetinju svi smo izgubili, izgubila je Crna Gora. Baviti se opservacijom ko je više izgubio, da li DPS, Srpska pravolsavna crkva, Cetinje, partije na vlasti, je gubljenje vremena.

 

SAMIR KAJOŠEVIĆ, KOLUMNISTA VIJESTI
Loše vrijeme za građanske stranke

Dešavanja na Cetinju radikalno su pomjerila političku scenu i vratila je na pozicije koje najmanje odgovaraju građanskim stranakama. Iako su pod pritiskom međunarodnih partnera, u DPS-u obećavali kohabitaciju sa novim vlastima i saradnju u ključnim reformama, stranka je radikalizovala politiku i pokazala se kao faktor koji može destabilizovati prilike u državi. Iako će i zvaničnim profilisanjem  u nacionalističku stranku okupiti dio crnogorskog biračkog tijela i održati rejting među biračima, Đukanovićeva stranka mogla bi da izgubi i ono malo kredibiliteta kod međunarodnih partnera. Time je dodadno smanjena mogućnost političkog dijaloga, bez jače intervencije stranog faktora.

Iako insistiranjem na smjenama u bezbjednosnom sektoru Zdravko Krivokapić i Demokratska Crna Gora rizikuju gubitak međunarodne podrške, mislim da su najnoviji pritisci na čelnike MUP-a i UP-a pokušaj rekonstrukcije Vlade u kojoj bi tražili veći udio. Insistirajem na SPC u cijeloj priči oni zapravo koriste uticaj koji ona već ima na Vladu, ali i pokušavaju da povrate povjerenje birača razočaranih nakon smjene ministra Leposavića i Rezolucije o Srebrenici.

U takvoj političkoj postavci, u najgoroj poziciji je URA koja je od tasa na vagi, postala stranka na udaru dvije desničarske politike. Njena pozicija će biti još teža ukoliko čelnici MUP-a i UP-a budu smijenjeni, jer bi svako otkazivanje povjerenja Vladi bilo tretirano kao izdaja volje birača 30. avgusta. Ukoliko ćutke prihvate smjene i dodatnu klerikalizaciju Vladine politike, rejting stranke Dritana Abazovića biće dodatno poljuljan u građanskom dijelu birača. S druge strane, DPS i ostale opozicione partije potrudiće se da je predstave kao antidržavnu stranku i smanje joj podršku među procrnogorskim biračima, koju su već poljuljala dešavanja na Cetinju.

 

DUŠKO VUKOVIĆ, NOVINAR
Opasne prijetnje Crnoj Gori

Događaji na Cetinju su pokazali da predmoderne političke konfrontacije predstavljaju opasnu prijetnju Crnoj Gori kao državi i kakvim-takvim pokušajima izgradnji moderne političke i institucionalne integrativne armature. Nekadašnji gospodstveni otpor izvornih antiratnih suverenista srpskoj militarističko-crkvenoj desnici na jučerašnjem Cetinju se transformisao u neartikulisanu galamu koja je, u praktičnoj izvedbi, neodoljivo podsjećala na onu koju su početkom devedesetih emitovali krajiški Srbi.

Ako je pretekla i šaka političke pameti u ovoj zemlji, iz ovih događaja se moraju izvući pouke. Ja bih sugerisao ove: Crna Gora je nezamisliva bez Cetinja, ama ni Cetinje bez Crne Gore; Crna Gora se kao demokratsko društvo ne može ukazivati kroz maglu i mamurluk cetinjskih pivnica, već kroz razgovor razboritih i dobromislećih predstavnika svekolike crnogorske raznolikosti.

 

ZARIJA PEJOVIĆ, BIVŠI POSLANIK
Licemjerno je bunt na Cetinju vezivati samo za DPS

Događaji na Cetinju otvaraju mnoga pitanja i  pobuđuju  emocije. Činjenica  je da „postoji  Crna Gora i van Cetinja”, ali je i činjenica da je prijestonica Crne Gore njena moralna vertikala. Sjetimo se ratne histerije ‘91 godine kada se  Cetinjem na antiratnom skupu orila pjesma  „Sa Lovćena vila kliče oprosti nam Dubrovniče”. I na taj skup od prije 30 godina, kao i na onaj u nedjelju, Srpska pravoslavna crkva je gledala istim očima. Znamo kome je istorijska dijalektika dala za pravo.

Dešavanje u nedjelju sam lično, emocionalno, doživio kao skrnavljenje prijestonice, i osjećam duševnu bol. Pitam, imaju li Cetinjani kao građani pravo da protestvuju a da se na njih ne baca onoliki suzavac? Na drugoj strani, barikade jesu radikalan iskaz političke borbe. Licemjerno je bunt i protest u prijestonici iskjučivo  povezivati sa organizacijom DPS-a i Đukanovićem, mada su najodgovorniji za stanje u državi. Takođe pitam, imaju li pravoslavni crnogorci koji se ne osjećaju vjernicima SPC pravo na hramove, na sveštenstvo, i u krajnjem pravo na priznanje od pravoslavnog svijeta?  Da li je pošteno da jedni imaju sve, a drugi ništa!?

Da li u vrhu vlasti Crne Gore postoji svijest o tome da je Srpska pravoslavna crkva institucija države Srbije, u sprovođenju politike, koju otvoreno treba nazvati asimilacijom Crnogoraca? Zar cilj te politike nije promjena demografske strukture Crne Gore, odnosno  inkoporiranje Crne Gore u „srpski svet”? Lavovski dio posla u korist te politike odradio je DPS kroz stvaranje države socijalne nepravde i „guranje” građana u pravcu crkve, jer im druge nade u pravedniju egzistenciju očigledno nije ostajalo. Takođe, prethodna vlast nije otvorila na vrijeme pitanje statusa pravoslavne crkve (koja bi u nezavisnoj državi trebala biti samostalna), već se bavila onim što njih prioritetno interesuje, imovinom.

Aktuelni vrh države Crne Gore je bio svjestan rizika da se u policijskoj akciji  izgube ljudski životi. Zašto je čin hirotonije važniji od života ljudi?

Crnoj Gori je potreban dijalog o vjerskim pravima. Pitanje je imaju li naši lideri volje i kapaciteta da takav dijalog pokrenu.

                                                                                                               Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo