Povežite se sa nama

DRUŠTVO

SLUČAJ BIVŠEG RUKOVODSTVA OPŠTINE BERANE: Ko će u Kinšasu

Objavljeno prije

na

Od čega će početi specijalni tužilac u Beranama? To je glavno pitanje koje se ovih dana najviše postavlja u ovom gradu. Među običnim građanima nema dileme da će početi od bivšeg opštinskog rukovodstva, ali je krivičnih djela s kojima se oni povezuju toliko da se ne zna ko će očajnom domaćinu Vuki Goluboviću biti u pratnji za Kinšasu.

Ova tema ponovo je u centru pažnje javnosti nakon što je glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić prije nekoliko dana izjavio da ne istražuju samo budvanske funkcionere, već da među predmetima imaju i ugovore koji se odnose na opštine Berane, Podgorica i Kolašin. Berane se, tako, u izjavi specijalnog tužioca našlo na prvom mjestu nakon poznatih dešavanja na primorju.

Aktuelni predsjednik Opštine Berane Dragoslav Šćekić nakon preuzimanja vlasti skrenuo je pažnju javnosti i tužilaštvu da su njegovi prethodnici zloupotrebljavali državne resurse za podmićivanje birača. Na tu temu ovih se dana razgovara na sastancima lidera parlamentarnih partija.

Opština je odmah nakon promjene lokalne vlasti u martu 2014. godine podnijela krivične prijave protiv bivšeg predsjednika i njegovog brata Milana, koji je bio direktor Agencije za investicije i razvoj, kao i povezanih lica, privrednih subjekata „zbog toga što su u prethodnom periodu više od trista hiljada potrošili u predizbornoj kampanji za radove u mjesnim zajednicama bez raspisanih tendera i ugovora”.

Na pres konferenciji tada su navedeni brojni primjeri nenamjenskog trošenja novca, među kojima i sredstava uslovnih dotacija EU, zatim novca koji je bio namijenjen Regionalnom biznis centru i sredstava Fonda PIO za rješavanje stambenih problema i pitanja penzionera. Već tada je ukazano da manjak u opštinskoj kasi iznosi najmanje 15 miliona eura.

Interesovanje za pljačku koja je skoro deceniju sistematski sprovođena u

Beranama pojačano je i nakon što je ovih dana obznanjeno da je 45 ari zemljišta u katastarskoj opštini Lužac, koje je 2014. prisvojio bivši gradonačelnik Golubović, neposredno prije nego je DPS izgubio lokalnu vlast, vraćeno u vlasništvo države. Odluku o tome donio je Upravni sud, a zemljište je već evidentirano u Upravi za nekretnine kao državna imovina.

U međuvremenu, prema saznanjima Monitora, policija je po nalogu Specijalnog tužilaštva nekoliko puta dolazila u Opštinu, tražeći dodatnu dokumentaciju, provjeru one koju su dobili ili njenu ovjeru.

„Teško je izdvojiti jedan predmet. Krivične prijave Opštine u Specijalnom tužilaštvu su širokog spektra, od zloupotrebe planske dokumentacije, prebacivanja državne imovine na pojedince ili firme, do finansijskih malverzacija”, kazao je dobro upućen sagovornik.

Za razliku od slučaja Vuke Golubovića, kome je tadašnji načelnik Katastra Momčilo Saičić omogućio da prisvoji zemljište, drugi primjeri ukazuju na moguću spregu lokalnih tajkuna i Opštine. Prijavama se ukazuje da im je Opština pod povoljnim uslovima omogućavala da dođu do jeftinih parcela, na kojima bi se zatim pravile zgrade. Ili, zemlja oduzeta restitucijom od građana takođe je na sumnjivim tenderima ustupana vlasnicima građevinskih firmi, koji su se zatim revanširali stambenim kvadratima ili građevinskim zemljištem lošijeg kvaliteta.

Pored Saičića, u dokumentima koje pregleda tužilaštvo je i ime njegovog prethodnika Darka Mališića. Vuka Golubović je trenutno zaposlen u Upravi za inspekcijske poslove, nakon što u dva navrata nije uspio da prođe test za načelnika Katastra u Beranama, gdje je konkurisao pošto je izgubio poziciju čelnika Opštine. On je ranije negirao da je činio bilo šta nezakonito dok je šefovao Opštinom, tvrdeći da su prijave politički obračun novog rukovodstva.

Negirao je i da je oteo državnu parcelu, tvrdeći da je to bila očevina koju je prevodio na svoje ime. Međutim, u spisima predmeta se navodi da je parcela u KO Lužac pripadala Opštini i da država nije dala saglasnost za njeno otuđenje. Takođe, taj ugovor nije ovjeren kod suda ni kod notara, već u lokalnoj upravi koja nije bila nadležna za to.

U presudi Upravnog suda citiraju se navodi Golubovića, da tada nijesu ni postojali notari.

Sud je, međutim, procijenio da „dokazi u spisima predmeta ne upućuju na pravilnu primjenu odredaba Zakona o državnom premjeru i katastru nepokretnosti, odnosno da je u prvostepenom postupku izvršena promjena upisa na osnovu ugovora o kupoprodaji, u kojem prodavac u vrijeme podnošenja zahtjeva nije upisan kao imalac prava u katastarskom operatu”.

Parcela koju je Golubović prisvojio i koja je sada vraćena Opštini, odnosno državi, predstavlja dio šire opštinske parcele 1139 iz lista nepokretnosti 31 Katastarska opština Lužac.

Monitorov sagovornik je rekao da je pri tome prikazao da je tu zemlju kupio od privatnih lica po osnovu takozvanog ništavog ugovora o kupoprodaji. Prema njegovim riječima i onom što se vidi iz dokumenata u koje je Monotor još prije godinu imao uvid i čije kopije posjeduje, Golubović je zahtjev za upis ove parcele na svoje ime podnio nekoliko dana prije nego što je predao mandat budućem gradonačelniku.

„Na zahtjevu za upis je, kao što se vidi, datum 31. mart 2014. godine. To je nakon lokalnih izbora koje je Demokratska partija socijalista u Beranama izgubila. Uprava za nekretnine je usvojila taj zahtjev desetak dana kasnije, odnosno 10. aprila” , kazao je opštinski činovnik.

Monitor je ranije pisao i da je bivši gradonačalnik Berana nezakonito, uz pomoć rukovodilaca opštinskog Katastra, prenio desetine hiljada kvadrata opštinskog, ili u nekim slučajevima, o kojima smo pisali, privatnog zemljišta, sebi i firmama lokalnih tajkuna, ili njima lično, dok je bio na toj funkciji.

Neki predmeti, zahtjevi za upis i rješenja o upisu, kao što je ovaj koji se odnosi na njegovo ime, izvršeni su i realizovani neposredno nakon gubitka lokalne vlasti Demokratske partije socijalista u ovom gradu i saznanja da Golubović više neće ostati na mjestu predsjednika Opštine. Razmjere ove pljačke su, prema riječima sagovornika iz lokalne uprave, skoro nesagledive, ali je i ono čemu se ušlo u trag dovoljno kompromitujuće za Golubovića i rukovodice Katastra.

„Ovo nije politika i ovo s politikom nema veze. Ovo je organizovani kriminal vidljiv golim okom. Toliko opštinskog zemljišta je otuđeno, da sjutra postoji potreba da se, recimo, gradi novi dječji vrtić, Opština ne bi znala gdje da ga gradi. Mi smo uspjeli da dođemo do jednog broja dokumenata kojima su potkrijepljene krivične prijave. To nije malo i o tome bi se mogli pisati feljtoni. Sada u cilju eventualne istrage ne bi bilo dobro da otkrivamo detalje i sva imena povezanih lica i firmi”, rekao je taj dobro upućeni sagovornik.

Afere su dugo u Beranama stizale jedna drugu. Došlo je vrijeme za svođenje računa i naplatu. Malo je reći da je ova Opština bila primjer nedomaćinskog poslovanja s potpisom Demokratske partije socijalista. Štetočinstva nije lako ispravljati ni dvije godine nakon promjene vlasti. Kolike su razmjere pljačke, čeka se da utvrdi specijalni tužilac. Dokumenata, kao stopala u snijegu, ostalo je mnogo. Očajni domaćin će imati društvo.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

DRUŠTVO

SVI UHAPŠENI POLICAJCI: Brojka samo raste

Objavljeno prije

na

Objavio:

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora

 

“Nadam se da smo dosadašnjim radom makar malo promijenili percepciju da visoka korupcija prolazi nekaženjeno. Naša misija je da svaki slučaj procesuiramo, kako bi pokazali da niko nije iznad zakona“, rekao je nedavno glavni specijalni tužilac Vladimir Novović.

U prilog njegovim tvrdnjama idu i brojne akcije koje su pripadnici Specijalnog policijskog odjeljenja izvodili od marta 2022.godine kada je imenovan.  Spisak osoba uhapšenih tokom tih akcija je trocifren.

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora.

Prošle sedmice uhapšen je Ilija Vasović, bivši šef kriminalistike u Baru, a nakon što je portal Libertass press objavio prepisku između njega i optuženog šefa kriminalne organizacije koja se bavila švercom cigareta, Aleksandra Mrkića.  Vasoviću tužilaštvo na teret stavlja krivično djelo – stvaranje kriminalne organizacije i produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja.

Poslije hapšenja bivše predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice i predsjednika Privrednog suda Blaža Jovanića prvi na spisku za hapšenje iz bezbjednosnog sektora našao se bivši službenik Agencije za nacionalnu bezbjednost Petar Lazović.

U julu 2022.godine dobio je poziv da se javi službenicima Specijalnog policijskog odjeljenja, što je i uradio i od tada se nalazi u pritvoru. Lazović je u spisima Europola označen kao pripadnik kriminalnog Kavačkog klana, koji se dovodi u vezu sa međunarodnim švercom kokaina. SDT Lazovića sumnjiči za pripadnost kriminalnoj organizaciji, šverc droge, oružja i zloupotrebu položaja.  I pored brojnih optužbi na njegov račun, u podgoričkom Višem sudu mu ni nakon dvije godine nije počelo suđenje niti u jednom slučaju.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

Rudnika u Mojkovcu neće biti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kompanija Tara resources nije do 25. maja dostavila korigovanu Studiju izvodljivosti, pa se Vlada odlučila za raskid ugovora i naplatu bankarske garancije. Koncesionaru ostaje da se žali Privrednom sudu ili da pokrene arbitražu

 

Vlada će raskinuti ugovor za kompanijom Tara resources, o ekspolataciji rude u rudniku Brskovo kod Mojkovca, saopštio je ministar rudarstva i energetike Saša Mujović. Koncesionar nije u roku koji je istekao 25. maja dostavio Vladi korigovanu Studiju izvodljivosti čime su se stekli uslovi za jednostrani raskid ugovora i naplatu bankarske garancije.

Vlada je zadužila Mujovića da dostavi pisani otkaz koncesionaru, aktivira bankarsku garanciju (500.000 eura) i sprovede sve druge radnje u cilju zaštite prava države. ,,Problem sa kompanijom Tara Resources je bila njihova studija izvodljivosti, koja je u dva navrata dostavljena, ali se oba puta kosila sa zakonima Crne Gore. A znate da je riječ o krovnom dokumentu kojim investitor dokazuje da će rudnik funkcionisati po ekološkim standardima”, naglasio je Mujović.

Tara Resources može se žaliti Privrednom sudu, kao i pokrenuti arbitražu. ,,Na njima je kakva će biti odluka, ali mi smo spremni na sve scenarije i duboko utemeljeni u činjenicama da je pravda na našoj strani i uporedna sudska praksa”, dodao je Mujović.

Projekat otvaranja rudnika je vrijedan 150 miliona eura. Koncesionar je prošle godine saopštio da je uložio 30 miliona, te da od januara 2023. godine plaća koncesionu naknadu koja iznosi blizu 650 hiljada  eura. Nakon osnovnog ugovora iz 2010. godine Vlada je sa Tara Resources potpisala šest aneksa. Posljednjim, u julu 2021. godine, koncesionar je dobio dvije godine da pribavi urbanističko-tehničke uslove. Tumačenja oko toga da li su se stekli razlozi za raskid ugovora, rješila je Međuresorna komisija koja je predložila Vladi da se ugovor raskine.

Premijer Milojko Spajić zatražio je da se pribavi dodatno pravno stručno mišljenje kako bi se otklonio finansijski rizik za državu. Angažovana je advokatska kuća Harrisons. Ministar Saša Mujović je na konferenciji za novinare 21. marta objasnio kako je dobijeno pravno tumačenje da bi jednostranim raskidom ugovora, kakav je bio prijedlog komisije, došli na klizav teren, a postojala bi mogućnost da Tara Resources pokrene međunarodnu arbitražu i ugrozili bi interese Crne Gore. Zato je koncesionaru određen rok 25. maj, da dostavi korigovanu dokumentaciju.

,,Ovo je pobjeda znanja nad neznanjem, istine nad obmanom, dobrom nad lošom namjerom, opštim dobrom nad interesom malog broja osoba”, saopštili su iz Građanske inicijative Zdravi Mojkovac.“Lokalna zajednica je pokazala ogromnu snagu i izrazito visoku svijest. Nisu nasjeli na priče ‘o zlatnim brdima i dolinama’ koje su plasirali kompanija i njihovi pomagači, kako iz prethodne tako i sadašnje vlasti.“ Oni su pozvali obrađivače nacrta prostornog plana Crne Gore do 2030. godine da uklone iz tog dokumenta sve što je vezano za rudarske aktivnosti na Brskovu.

P. NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SUDSKA PRAKSA IZMEĐU NAVIKA I PRAVA: Klin, ploča i pritvor

Objavljeno prije

na

Objavio:

Osumnjičeni i optuženi u pritvoru, neki i godinama, čekaju da se domaća pravila o određivanju i produženju pritvora usaglase sa preporukama Evropskog suda. Odgovornima se ne žuri pošto njihove greške, po pravilu, plaća neko drugi

 

Ustavni sud Crne Gore je adresa na koju nezadovoljne stranke traže pravni lijek kada smatraju da im je nanijeta nepravda. No o njihovim odlukama i mišljenju, svjedoci smo, u javnosti se govori zavisno od slučaja i toga da li i kome odgovara ono što su oni utvrdili. I ne samo u javnosti. Podjednaka selektivnost, da pročitaju i usvoje mišljenje sudija Ustavnog suda, prisutna je i kod sudija Višeg suda. Opet zavisno od slučaja do slučaja. To je najuočljivije kada se govori o pritvorskim predmetima u kojima sudije Ustavnog i Višeg suda, u većini slučajeva, imaju različita mišljenja. Od kojih ne odustaju.

Tako postoje već tri žalbe koje su na rješenje o pritvoru pisali advokati bivšeg specijalnog tužioca Saše Čađenovića, a koje su sudije Ustavnog suda usvojile. Te odluke, izgleda, ne zanimaju sutkinju specijalnog odjeljenja Višeg suda Nadu Rabrenović. Baš kao što je ne dotiču ni one koje su sudije Ustavnog suda usvojile u slučaju Miloša Medenice, sina bivše predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice. U njegovom slučaju i sudije Apelacionog suda su, prilikom donošenja odluke o ukidanju rješenja kojim mu se produžava pritvor, ukazale na odluku Ustavnog suda, ali ni to nije uticalo na odluku sutkinje Rabrenović.

Tako je Medenica u pritvoru više od dvije godine, kao jedini član kriminalne grupe, koju je, prema tvrdnjama Specijalnog tužilaštva, lično formirao. A suđenje nije odmaklo dalje od početka, tačnije ni do danas nijesu saslušani svi optuženi. Tako se pritvori, saglasni su brojni pravnici, pretvaraju u kaznu.

To smatra i advokatica Andrijana Razić. Ona kaže kako je u Crnoj Gori pritvor – suprotno zakonu, Ustavu, međunarodnim standardima – postao pravilo, a ne strogi izuzetak, kako bi trebalo i moralo da bude.„Postala je, nažalost, uobičajena praksa da se onoga momenta kad se odredi pritvor bilo kojem uhapšenom ili osumnjičenom licu, već podrazumijeva provizorno osuđujuća presuda, da bi se pokrilo trajanje tog pritvora. To je zastrašujuća praksa koju primjenjuju sudovi odavno“, smatra Razić.

Bivša zastupnica Crne Gore pred Evropskim sudom Valentina Pavličić ukazuje da je neophodno da postoji kvalitetniji dijalog između Ustavnog sudstva i redovnog sudstva. Taj  dijalog ne postoji. „Imamo situaciju da Ustavni sud utvrđuje povrede ljudskih prava, a da se one na identičan način ne verifukuju kod redovnog sudstva. Uvijek kažem da je bolje da se učimo na tuđim greškama i vidimo kako je praksa u regionu ili uopšte regulisala ta pitanja, a da izbjegnemo greške koja će država sjutra morati da ispravlja ili plaća. Međutim, to je nemoguće uraditi dok se ne utvrdi individualna profesionalna odgovornost“, kazala je ona.

Pavličić je pojasnila da se individualna profesionalna odgovornost ne odnosi na izraženo mišljenje sudija u njihovoj odluci. “Ali, ako Ustavni sud kao zadnja brana i zadnji branik prava na nacionalnom nivou, primijeni određene međunarodne standarde ono što je najmanje očekivati ja da se njegovim primjerom povode i ostali sudovi. Tim prije što nemam dilemu da ti predmeti neće, u konačnom, doći pred Evropski sud“, kaže Pavličić. Zato ne krije čuđenje što krivično odjeljenje Vrhovnog suda ne zasjeda i razmatra šta je to Ustavni sud vodilo u pogledu ukidnih razloga odluka o produženju pritvora. I da, ako imaju različite stavove po tim pitanjima, ukrste argumente.

Kada je riječ o dugom trajanju pritvora Pavličić dodaje da nije dobro za Crnu Goru i njen pravosudni sistem da postoji, kako ocjenjuje, ozbiljan zaostatak u rješavanju te vrste predmeta. „Kao neko ko je bio i predsjednik tog odjeljenja, prema onome što ja znam, nema te države koja će moći u realnom periodu da presudi 170 predmeta organizovanog kriminala. I dobijamo sporu pravdu. Onda neko bude tri godine u pritvoru i nakon toga mora biti pušten jer država nije u stanju da izvrši svoje obeveze  i obezbijedi pravo na pravično suđenje u razumnim rokovima, Prema nekim pokazateljima, nama su rokovi po 196 dana trajanja postupaka“, dodaje ona.

Pavličić ukazuje da je neophodno da rukovodioci redovne pravne vlasti i Ustavnog  suda zauzmu jedinstvene stavove. “U nekim predmetima već tri puta se ukidaju redovne odluke sudova. To će biti problematizovano od strane Evropskog suda jer će reći da mi ne poštujemo naš pravni sistem. Čak je Apelacioni sud ukazao Višem na odluku Ustavnog suda i ukinuo neka rješenja o pritvoru vraćajući ih Višem sudu na ponovno odlučivanje. I Viši sud je donio istu odluku. To je taj ping- pong postupak koji je prisutan apsolutno u svim procesima u Crnoj Gori – i krivičnim i parničnim. I to će nam se vratiti kao bumerang. Zato sam, i kao zastupnik pred Evropskim sudom, zagovarala potrebu da se ona sredstva koja se odlivaju iz budžeta na tu vrstu odšteta isplaćuju iz budžeta onih institucija gdje je napravljena ta povreda.”

Pavličić smatra da bi tek tada sudovi vodili računa kada se ukine rješenje Ustavnog suda da to obrazloženje ne bude copy paste već da se dobro razmotri i argumentuje. “Sudovi po tom pitanju moraju biti na visini zadatka. Oni sada to, nažalost, nisu i tu treba uraditi dosta toga kako bi se stanje popravilo”.

Pavličić smatra da koliko god pričali o vetingu, kojem se ne protivi, postavlja se pitanje ko da ga sprovede. “Parlament? Pa to neće prihvatiti nijedan naš međunarodni partner. To jedino mogu biti nezavisne komisija od strane međunarodnih eksperata. I  da se prvo vetinguju tijela koja biraju tužioce i sudije, a ne da tamo sjede lica iz reda uglednih pravnika koji su najmanje ugledni u tom smislu stručnosti ali su predstavnici određenih političih grupacija. I da po tom kriterijumu biraju kandidate…”,  zaključuje ona.

Direktorica Direktorata ljudskih i manjinskih prava, Mirjana Pajković, ukazala je nedavno da se dešava da odluke o lišenju slobode budu zakonite u smislu nacionalnog zakonodavstva, a da sa stanovišta Konvencije budu prilično proizvoljne ili protivne.

„U praksi se nailazi na krovne primjere kršenja zakonitosti odluke o lišenju slobode kao što su samo formalno pokrivenost nacionalnim zakonom, korišćenje stereotipnih formulacija uz odsustvo relevantnih dokaza o odluci za lišenje slobode, nepreispitivanje blažih mjera, ali i nepoštovanje zakonskih rokova o produženju pritvora i nepoštovanje odluke Ustavnog suda“, rekla je Pajković.

Prema njenim riječima, praksa Evropskog suda za ljudska prava daje jasne smjernice ukazujući da postojanje osnova sumnje kao uslova za određenje pritvora, protokom vremena, ne može biti dovoljan razlog da se pritvor produži. „Razlozi da se produži pritvor moraju biti relevantni, dovoljni i moraju biti sadržani u odluci o pritvoru. Odsustvo takvih razloga u obrazloženju odluke nije rijedak primjer u nacionalnim pravnim sistemima. Zbog toga je potrebno navesti šta se u praksi Evropskog suda smatra relevantnim i dovoljnim razlozima“, navela je Pajković.

Osumnjičeni i optuženi u pritvoru, neki i godinama, čekaju da se domaća pravila o određivanju i produženju pritvora standardizuju sa preporukama Evropskog suda. Odgovornima se ne žuri pošto njihove greške, po pravilu, plaća neko drugi.

Svetlana ĐOKIĆ   

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo