Povežite se sa nama

MONITORING

Smrt u prisustvu vlasti

Objavljeno prije

na

Ukoliko me izručite Crnoj Gori tamo neću poživjeti duže od nekoliko dana. Veselin Vukotić, bivši bokser iz Nikšića, potom terenski radnik SDB-e izjavio je nekoliko dana uoči (samo)ubistva Milivoja Terzića u spuškom zatvoru i nekoliko nedjelja nakon što je zagonetno u italijanskom zatvoru život izgubio Vitomir Bajić. Možda se Vukotić, Terzić i Bajić nikada nisu upoznali, ali njihovi životni putevi ipak imaju nešto zajedničko – Darka Šarića, narkobosa osumnjičenog za šverc dvije i po tone kokaina iz Južne Amerike. Terzićeva smrt dala je nova krila nagađanjima da odbjegli Šarić naručuje kažnjavanje onih koji mu se zamjere.

Pljevljak Milivoje Terzić je u utorak pronađen mrtav u ćeliji Istražnog zatvora u Spužu. Tamo se nalazio od prije dva i po mjeseca zbog sumnje da je učestvovao u reketiranju majke Darka i Duška Šarića. Terzić je navodno od majke Šarića, lažno se predstavljajući preko telefona kao predsjednik Crne Gore Filip Vujanović, uzeo 300.000 eura. Osnovni državni tužilac u Kotoru podigao je optužnicu protiv Terzića i Aksentija Ilijina iz Subotice zbog krivičnog djela prevare, jer su, kako se navodi, od 28. do 31. jula lažno prikazali da će za 300.000 eura izdejstvovati ustupanje krivičnog postupka iz Italije u Crnu Goru za Darka. Ilijin je, kako se navodi, uzeo 300.000 eura od majke Šarićevih u njenom stanu u Pljevljima i od tada se nalazi u bjekstvu.

Patolog dr Miodrag Šoć je u ponedjeljak veče uradio obdukciju u Kliničkom centru, nakon čega je u usmenom razgovoru sa tužiocem, kako prenose podgoričke Vijesti, kazao da je ,,Terzić ipak zadavljen”! Drugi patolog dr Dragana Čukić ,,ne isključuje mogućnost samoubistva”. Da li je Terzić izvršio samoubistvo ili je ubijen znaće se naredne sedmice.

Majka je Milivoja Terzića posljednji put vidjela u utorak, kada ga je posjetila u spuškom zatvoru. Od majke je tražio da mu donese odijelo, jer je 21. novembra trebalo da mu počne suđenje. Majci je tada rekao da je spreman da ispriča pravu istinu o slučaju za koji je optužen. Nije doživio da je ispriča.

Lider PZP-a Nebojša Medojević najavio je da će nakon slučaja Terzić zatražiti kontrolno saslušanje direktora ZIKS-a Milana Radovića, državnog tužioca Ranke Čarapić i ministara pravde i policije Duška Markovića i Veselina Veljovića o stanju bezbjednosti u toj instituciji.

,,Meni je sasvim jasno da narko karteli u Crnoj Gori, koji godinama finansiraju DPS i njihove izborne pobjede, plaćaju ogromne rekete korumpiranim policajcima, pripadnicima ANB, tužiocima i sudijama, ministrima i lokalnim funkcionerima, neće sjedjeti skrštenih ruku i posmatrati kako ih isti ljudi koje su oni plaćali sada hapse i zapljenjuju imovinu”, rekao je Medojević.

Terzićeva smrt posebno je zaintrigirala javnost nakon što se 21. septembra Vitomir Bajić (43), koji se povezuje sa grupom Darka Šarića, pronađen mrtav u zatvoru Komo u Italiji. Zvanično je objašnjeno da se radilo o samoubistvu. Bajićev advokat Borivoje Borović je izjavio da je siguran da je smrt nastupila pod veoma sumnjivim okolnostima.

Bajić je pripadnik narko-klana Darka Šarića, objavio je beogradski Blic. Prema istom listu, Bajić je u kriminalnom podzemlju važio za plaćenika koji je za svoje usluge u švercu droge, otmicama i ubistvima, Darku Šariću i Luki Bojoviću naplaćivao ogromne svote novca.

Izvor Blica navodi da Bajićevo hapšenje nije bilo moguće, jer se uglavnom nalazio u Crnoj Gori. U akciji Loptice, Bajić je u novembru prošle godine uhapšen u Crnoj Gori, zajedno sa bratom Darka Šarića Duškom. Na teret im je stavljen šverc 225 kilograma kokaina, koji su zaplijenjeni u italijanskom gradu Livorno. Bajić je u martu ove godine izručen Italiji, koja je protiv njega pokrenula sudski postupak. Da li je Bajić, državljanin Srbije i BiH, posjedovao informacije ključne za proces protiv Darka i Duška Šarića, vjerovatno se nikada neće saznati.

Uklanjanje Šarićevih svjedoka počelo je ,,neprijatnostima” koje je doživljavao svjedok tužilaštva, vojvođanski biznismen Mile Jerković tokom finansijske istrage u vezi sa Šarićevom imovinom, ali i pranjem para. Njemu su više puta telefonski prijetili, ali i slali ,,dobronamjerne savjete” da ga upozore da se vrati na ,,pravi put”.

Jerković je na suđenju za pranje novca Darku Šariću detaljno opisao šemu po kojoj su pokupovane mnoge srpske firme, a prljave pare od narkoposlova stavljene u legalne tokove. On je svjedočio u Posebnom odjeljenju Višeg suda u Beogradu.

Nebojši Joksoviću, zaštićenom svjedoku, imovina je nekoliko puta bila meta napada. Početkom juna ove godine u strahovitoj eksploziji gotovo je raznijet Joksovićev kafić La prinćipesa u beogradskom naselju Žarkovo. Nekoliko mjeseci ranije, pred svjedočenje u Specijalnom sudu, ispaljene su tri zolje na njegovu štampariju, takođe, u Žarkovu. Počinioci u oba slučaja nisu pronađeni, a sumnjalo se da ,,pozdrave” šalje Šarić.

Pljevljak Joksović bio je jedan od najbližih Šarićevih saradnika. Uhapšen je krajem januara 2010, ali je u međuvremenu odlučio da sarađuje sa Tužilaštvom za organizovani kriminal, pa je po dobijanju statusa svjedoka saradnika pušten iz pritvora. On je u beogradsku Palatu pravde doveden prije nekoliko dana, pred kraj radnog vremena uz jako obezbjeđenje. Kad je saslušanje završeno odveden je na lokaciju gdje njega i njegovu porodicu danonoćno čuvaju.

Nekoliko dana poslije Joksovićevog svjedočenja, u ponedjeljak, 7. novembra u cik zore, u centru Berana, u stravičnoj eksploziji, demoliran je lokal u izgradnji. Lokal je, prema nezvaničnim saznanjima, vlasništvo Draška Vukovića (38), bliskog saradnika Darka Šarića i Borisa Labana, ali se zvanično vodi na Rajka Vešovića (32) iz Berana. Vešović je u bliskim rodbinskim vezama sa Draškom Vukovićem. Laban je uhapšen prošle godine u akciji Balkanski ratnik i nalazi se u zatvoru u Beogradu, gdje mu se sudi.

Policija ima određena saznanja ko bi mogao biti naručilac napada na kafić. Osoba na koju se sumnja a koja je u bliskim rodbinskim odnosima sa Šarićima, od noći u kojoj se dogodila eksplozija, nestala je iz Berana. Malo se zna da su Šarići porijeklom iz beranskog sela Šekular.

Nezvanično, eksplozija je bila opomena Vukoviću da ne bi trebalo mnogo da ,,priča” na pretresu na kome će se pojaviti, vjerovatno krajem ovoga mjeseca. Vuković je donedavno bio u bjekstvu. Poslije predaje, kako je objavio beogradski tabloid Kurir, Vuković je odlučio da tužilaštvu detaljno ispriča sve što zna o poslovima Darka Šarića. Draško Vuković je čak otkrio i lokaciju na kojoj se Šarić skriva, kazao je za taj list izvor iz srpskog pravosuđa. Ovaj Beranac koji govori četiri jezika, upoznat je sa svim Šarićevim tajnama, kupovinom kokaina u Latinskoj Americi, transportu prekookeanskim brodovima ka Evropi. Upućeni navode da će njegovo svjedočenje ,,zakopati” Darka Šarića, objavile su nedavno Večernje novosti.

Sredinom februara ove godine Nebojša Jestrović, koji je optužen da je oprao više od 20 miliona eura koji je grupa Darka Šarića uzela švercom kokaina, više puta je ponovio da se plaši za svoj život. On je izjavio da je Šarić za 25 miliona eura njemačkoj kompaniji VAC prodao preduzeće Štampa sistem. Istovremeno je tvrdio da nikada nije čuo da se njegov vjenčani kum i najbolji drug Darko Šarić bavio švercom kokaina, ali da zna da je Šarić bio prvak na školskim takmičenjima iz hemije i biologije i da ,,napamet zna pola Gorskog vijenca”.

Početkom juna ove godine u Kliničkom centru Crne Gore umro je

Dragan Dudić – Fric (50), desetak sati nakon što je teško ranjen na terasi kotorskog kafića Mocca. Na njega je pucao Ivan Vračar (32), koji je uhapšen nedaleko od mjesta zločina. Školovani kapetan duge plovidbe, pokojni Dragan Dudić, u javnosti je bio poznat kao jedan od najbogatijih stanovnika Bokokotorskog zaliva, značajan poslovni partner Skupštine opštine Kotor, finansijer vaterpolo kluba Cattaro, ali i kao ,,kontroverzni biznismen vrlo visoko kotiran u narko klanu Darka Šarića”.

Dudić je 2001. godine postao većinski vlasnik Luke u Risnu. Nakon rekonstrukcije i modernizacije, luka je svečano otvorena 30. juna te godine. ,,Ovakvi primjeri moraju imati maksimalnu podršku, zbog opšteg interesa građana i kao obilježje našeg opredjeljenja za reformske procese”, hvalio se tadašnji premijer Filip Vujanović dok je, skupa sa direktorom luke Draganom Dudićem, presijecao crvenu vrpcu.

Osam godina kasnije, u Skupštini Crne Gore tadašnji ministar pravde Miraš Radović saopštio je da je to ministarstvo prethodne godine predložilo a Vujanović, sada kao predsjednik Crne Gore, potpisom potvrdio odluku o pomilovanju Dragana Dudića. Njega je Osnovni sud u Kotoru osudio na kaznu zatvora od četiri mjeseca, uslovno dvije godine.

Mediji su – od Beograda do Londona Dudićevu smrt doveli u vezu sa Darkom Šarićem i njegovim nastojanjem da, u što je moguće većoj mjeri, sačuva organizaciju i stečenu imovinu.

,,Darko Šarić je odgovoran za likvidaciju jednog od svojih najbližih saradnika Dragana Dudića kaže izvor iz vrha srpske policije. Prema njegovim riječima, srpska, ali i crnogorska policija sumnjaju da je ubistvom Frica počeo obračun unutar samog klana Šarića, koji pokušava da ukloni nezgodne svedoke”, pisao je beogradski Press.

Po Pressu, Dudić je ubijen zato što se Šarić uplašio da bi on mogao da napravi dogovor sa vlastima kako bi se izvukao iz ove priče. Istovremeno, iz Ljubljane stiže vijest da je tamošnja policija pojačala mjere obezbjeđenja uhapšenih pripadnika slovenačkog ogranka Šarićevog narko klana, strahujući da bi se oni mogli naći na meti odbjeglog šefa.

Nepunih dvanaest sati prije atentata na Dudića, potencijalni svjedok saradnik srpske policije u ,,slučaju Šarić”, već pominjani Mile Jerković za dlaku je izbjegao smrtonosan sudar sa kamionom. Policajac iz njegove pratnje izgubio je život. Puka koincidencija ili još jedan pokušaj misterioznog uklanjanja svjedoka koji previše znaju o Darku Šariću?

Prvog oktobra prošle godine u kotorskom naselju Dobrota 2, ispred zgrade u kojoj je stanovao, iz zasjede je ubijen Dejan Đuković (32) vlasnik lokalne taksi firme. Petnaest dana kasnije urugvajska policija je, u saradnji sa američkom DEA i srpskom BIA, započela operaciju Balkanski ratnik. Mediji iz Beograda su, pozivajući se na podatke srpske policije, prenijeli informaciju da je Đuković ubijen jer je ,,bio smetnja poslovima Šarićevog narkoklana”.

Gdje je Šarić još se ne zna. Mnogi strahuju od njegove dugačke ruke.

Veseljko KOPRIVICA
Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

VLAST I OPOZICIJA TRAŽE NOVU VLADU: Gladne oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok su se članice vladajuće koalicije borile za preraspodjelu „osvojenih” resursa, Đukanović je utvrdio poziciju predvodnika opozicije i preuzeo inicijativu. Učvrstio je saradnju sa manjinskim partijama, povratio starateljstvo nad SDP-om i, raspisivanjem lokalnih izbora na Cetinju, Mojkovcu i Petnjici, doveo u pitanje najavljeni novembarski popis

 

Bliži se kraj 42. Vlade Crne Gore. Ono što se do sredine nedjelje slutilo, sada postaje izvjesno. Makar u mjeri u kojoj bilo šta na ovdašnjoj političkoj sceni može biti predvidvo. O tome smo, u srijedu, obaviješteni odvojenim saopštenjima sa sastanka predstavnika dvije najveće koalicije unutar vladajuće većine (DF i Demokrate) i sa zajedničkog susreta zvaničnika opozicionih partija.

Da ovakvoj Vladi Zdravka Krivokapića ističe rok upotrebe, saglasili su se DF i Demokrate. „Potrebno je rekonstruisati postojeću Vladu na način da umjesto dosadašnjih 12 ima 18 ministarstava i tri potpredsjednika”, navedeno je u saopštenju u kome se naglašava da bi partije većine u novu vladu kandidovale svoje predstavnike „saglasno propisanim procedurama i demokratskim standardima”.

Koji sat ranije, medijima je proslijeđeno saopštenje sa sastanka partija parlamentarne opozicije u kome se kaže da se „dramatično stanje“ u zemlji može prevazići samo formiranjem prelazne Vlade „ograničenog mandata sa zadatkom organizovanja vanrednih parlamentarnih izbora”.

Sabiranjem poslanika iz poslaničkih klubova koji su u srijedu oglasili potrebu rekonstrukcije postojeće, odnosno, formiranje prelazne vlade, dolazimo do podatka da Vlada, u ovom sastavu, nema podršku više od dvije trećine parlamenta. Pošto 40 poslanika opozicije i makar 26 poslanika vladajuće koalicije (poslanički klub DF-a bez Pokreta za promjene – 16 poslanika, Demokrate – 10) traži promjene u izvršnoj vlasti.

Mnogo je teže pronaći formulu prema kojoj će neka od strana dobiti podršku 41 poslanika kako bi realizovala svoj naum. Sve uz pretpostavku da poslanici PzP (pet mandata), SNP (pet mandata) i nezavisni poslanik Marko Milačić podržavaju plan koji su osmislili DF i Demokrate.  Glavna nepoznanica je stav poslaničkog kluba Koalicije Crno na bijelo (tri poslanika GP URA i jedan poslanik Saveza građana CIVIS).

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

STUDIJA FONDACIJE FRIDRIH NOJMAN O RUSKOJ PROPAGANDI U SRBIJI: Podgrijavanje podjela u Crnoj Gori

Objavljeno prije

na

Objavio:

Studija Tomasa Braja se ne bavi detaljno Crnom Gorom ali naglašava da Vučićevi toksični tabloidi vode veliku kampanju u smislu afirmacije srpskog identiteta Crne Gore i demoniziraju posrnulog Mila Đukanovića koji se skoro isključivo napada zbog odnosa prema Srbima i Kosovu

 

Nedavno objavljena studija Tomasa Braja (bivšeg dugogodišnjeg beogradskog šefa dopisništva Njemačke novinske agencije DPA) o dometima ruske propagande na Balkanu sa posebnim osvrtom na Srbiju je već izazvala reakcije i kontraoptužbe. Studija je objavljena pod naslovom „Ruski mediji na Balkanu – studija slučaja, kako moskovska propaganda utiče na Srbiju“ u izdanju Fondacije Fridrih Nojman.  Nakon što je beogradski dnevnik  Danas rezimirao i prenio glavne navode studije prije nedjelju dana se oglasio Sputnjik Srbija koji je napao Braja da se obrušio na Rusiju samo iz razloga što su Srbi „neizlečivo“ vezani za Rusiju. Sputnjik u svom odgovoru citira istraživanje iz 2019. godine u kome 80 odsto ispitanika podržava proširenje kontakta sa Rusijom. Takođe se spočitava Braju da „stvara konfuziju“, da je paranoičan, promašen, nedorečen i amater. Sputnjik se na samu studiju i njene argumente nevoljno i trivijalno osvrće i fokus drži na ad hominem napade protiv Braja.

Međutim Braj u svojim analizama konstatuje da „Rusija briljantno igra na terenu mekih instrumenata moći kako bi osvojila srca Srba“ te da Zapad, koji i sam ima velikih problema sa ruskom propagandom, taj isti uticaj ne primjećuje na Balkanu ili ga nipodaštava svodeći ga „samo“ na izvještavanje Sputnjika. Braj osim Sputnjika navodi čak 11 portala sa izrazito nacionalistički srpskim i pro-ruskim narativima. Međutim, razlopg za  brigu je to što  maltene svi glavni mediji u Srbiji, uključujući i B92 preuzimaju sadržaje Sputnjika i objavljuju ih bez  provjere ili ikakvog ograđivanja. Navodno se Sputnjik citira između 200 i 300 puta dnevno u srpskim medijima. Sputnjikova glavna urednica Ljubinka Milinčić ovaj uspjeh objašnjava time što Sputnjik „nikada ne falsifikuje, ne laže i ne stoji ni na čiju stranu“ kao i da „nikada nisu bili uhvaćeni u laži“.

Braj navodi da otvorena ruska propaganda u regionu ima tri glavna fokusa – Srbija, Rusija i Amerika.

O Srbiji se izvještava maksimalno pozitivno kao lideru u regionu kada je u pitanju privredni razvoj i pristupanje EU. Čak iako postoje problemi u zemlji oni su puno manji nego u okolnim zemljama kao što je  Hrvatska koja „u novu deceniju ulazi kao treća najgora članica EU“ i „prezadužena je za razliku od Srbije“. Takođe se naglašava srpsko liderstvo u nabavci ruskih vakcina, sama vakcinacija i srpska humanitarna pomoć regionu. Kosovo je i dalje među glavnim temama i uvijek se pozdravlja stav i politika srpskog rukovodstva kada je u pitanju „južna srpska pokrajina“ i „mudrost predsednika Vučića u upravljanju zemljom“.

Izvještavanje o Rusiji je zapravo model po kom se izvještava o Srbiji s dodatnim naglaskom na kompleks tema vojska/oružje. Tu se hvali superiornost ruske vojne tehnologije nad zapadnom. Glavna urednica Milinčić kroz rubriku „Moj pogled na Rusiju“  ističe „Ruski odgovor na zapadnu šizofreniju – Oružje kakvo niko u svetu nema“ i „Ruska vojska se već priprema za vojnu pobedu“.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ANKETA:  Svi smo izgubili

Objavljeno prije

na

Objavio:

Pitali smo: Kako vidite događaje na Cetinju, njihove uzroke i posljedice

 

PAULA PETRIČEVIĆ, MIROVNA I FEMINISTIČKA AKTIVISKINJA
Besramna instrumentalizacija

Događaji na Cetinju reflektuju žalosno stanje u kom se nalazi Crna Gora, razapeta zaoštrenim identitetskim politikama među kojima se neprestano produbljuju rovovi. U ovakvoj situaciji nema sigurne i lagodne pozicije, odbijanje da se svrstamo na neku od sukobljenih strana procjenjuje se kao izdaja, što i jeste – ali ne ‘naših’ ili ‘njihovih’ već identitarne logike koja počiva na mehanizmima isključivanja, a nerijetko i nasilja.

Nesporno je, naravno, kako pravo na slobodu vjeroispovjesti, tako i pravo na protest, sporno je međutim što se SPC nikada, a najmanje sada, nije bavila isključivo pitanjima vjere. Potrebna je posebna vrsta, ja bih rekla – namjernog sljepila da se previdi notorna činjenica političkog djelovanja ove vjerske institucije. S druge strane, nema niti može biti opravdanja ni za nasilne proteste, niti za pretjeranu upotrebu sile od strane policije, a posebno je otužna besramna instrumentalizacija protesta od strane potrošenih političara koje mislim da ni građanski rat više ne bi mogao da reanimira.

 

OMER ŠARKIĆ, GRAĐANSKI AKTIVISTA
Problem su političke elite

Sve ono što se događalo na Cetinju je samo posljedica podjela koje je vješto podsticala prošla vlast, a aktuelna ih nevješto još više produbila, dovela do pucanja. Poslije pobjede na izborima Vlada se, umjesto reformi sistema, pravosuđa, državne uprave, oporavka ekonomije, donošenja novih zakona među kojim je možda najvažniji onaj o porijeklu imovine, bavila uglavnom Crkvom, vjerom i revizijom istorije. Pored permanentnih sukoba u vladajućoj većini, svi osim URA-e su gledali da baš oni budu miljenici i dobiju podršku Crkve, a time i „poštovanog naroda, braće i sestara“ a ne građana. Crkva je – da se ne lažemo, postala ključni politički faktor u zemlji. Time je dat kiseonik bivšoj vlasti, ogrezloj u korupciji i kriminalu, da sebe opet predstavi kao zaštitnika sekularne države, Crnogoraca i manjinskih naroda. Znajući većinsko raspoloženje građana Cetinja prema SPC, DPS je u ustoličenju mitropolita Joanikija vidio odličnu priliku da „odbrani Cetinje i Crnu Goru“, a Crkva svojim nespornim pravom da ustoličenje obavi u Cetinjskom manastiru, to predstavi kao čin definitivne pobjede. Protestu protiv ustoličenja, iz sjenke, očito je upravljao Veselin Veljović, dok su mitropolit Joanikije, premijer Krivokapić, ali i potpresjednik Vlade Abazović svojim izjavama svjesno ili nesvjesno dolivali ulje na vatru. Idealna atmosfera za kontrolisani sukob u kome će se Crna Gora totalno podijeliti na dva pola. Ne znam što je bilo žalosnije, način na koji je ustoličenje obavljeno – helikopterskim desantom uz duge cijevi uz PR(!) fotografiju premijera kako to na TV-u posmatra zavaljen u fotelji, ili snimak iz Gradske kafane na kojem se vidi kako se „glavne patriote“ goste na stolu prepunom raznih pića, dok se protestanti ali i svi građani Cetinja guše u obalcima suzavca. Poslije svega, iako svi slave svoju pobjedu, svi smo izgubili, za dugo. Podjele i međusobna mržnja su nikad veće, Vlada još nestabilnija, a građanski pokret URA je sebe jednostavno ugasio. Nikakvog kompromisa nema, niti ko radi na njemu, a mislim da ga sa postojićim političkim „elitama“ ne može ni biti, tako da su novi izbori na proljeće neminovni.

 

GORAN ĐUROVIĆ, MEDIA CENTAR
Izgubila je Crna Gora

Događaji na Cetinju pokazali su još jednom neodgovornost najvećeg dijela političkih partija prisutnih na našoj političkoj sceni. Današnje opozicione partije su u različitim formama i periodima bile 30 godina na vlasti, DPS u cijelom periodu od 30 godina uz asistenciju SDP – SD, koja je trajala 17 godina. Pitanja vjerskih organizacija i slobode vjeroispovijesti su mogla biti riješena do sada da je nekadašnja vlast (a danas opozicija) imala želju da išta uradi za stvaranje uslova za nesmetano obavljanje i zadovoljenje vjerskih potreba građana.  DPS–SDP vlast je kontrolisala sve institucije u Crnoj Gori pa su upravo oni odgovorni ukoliko je bilo nezakonitih radnji prilikom upisa vjerskih objekata u katastarske knjige. Upravo DPS–SDP vlast nije stvorila zakonski osnov da se registruju vjerske organizacije već se npr. Crnogorska pravoslavna crkva registrovala kao NVO. Današnja opozcija, nažalost, ne može ništa da ponudi građanima osim podjela i navodne brige o zaštiti nacionalnih interesa jer ove partije vode potrošeni poltičari. Naravno, kao i u proteklih 30 godina DPS–SDP–SD nacionalnim interesima smatraju samo ono što je njihova politička platforma zanemarijući sve potrebe i raznolikosti crnogorskog društva.

S druge strane u novoj vlasti dominiraju partije kojima rejting zavisi od podrške Srpske pravoslavne crkve i zato su nespremne da razumiju osjećanja Cetinjana i onog dijela Crne Gore koji ima potrebu da zadovolji svoje vjerske potrebe u Crnogosrkoj pravoslavnoj crkvi i koji se nacionalno izjašnjavaju kao Crnogorci. Tokom mučnog vikenda i događaja na Cetinju imao sam utisak da je najveći dio vlasti imao isključivo želju da se izvrši vjerski obred na Cetinju bez obzira na moguće žrtve. Manji dio vlasti, po mom mišljenju, imao je racionalan odnos prema kriznoj situaciji i jednako je cijenio živote vjerskih poglavara kao i živote Cetinjana i protestanata. Na taj manji dio vlasti, koji je imao namjeru da osigura Ustavom garantovano pravo na ostvarvanje vjerskih sloboda ali i da spriječi teže posljedice po život onih koji su protestvovali protiv ustoličenja, okomili su se danas obje radikalne strane poltičke scene.

Istorijski procesi, koji su po pravilu puni nepravdi, ne mogu se rješavati nasiljem osim ako ne želite da Crna Gra bude zauvijek izgubljena u podjelama. Jedini način za rješavanje svih problema u društvu je dogovor oko principa koji se moraju poštovati. Ključni mora biti vladavina prava i primjena svih propisa, pa čak i onda kada nam se ne sviđaju.

Nakon događaja na Cetinju svi smo izgubili, izgubila je Crna Gora. Baviti se opservacijom ko je više izgubio, da li DPS, Srpska pravolsavna crkva, Cetinje, partije na vlasti, je gubljenje vremena.

 

SAMIR KAJOŠEVIĆ, KOLUMNISTA VIJESTI
Loše vrijeme za građanske stranke

Dešavanja na Cetinju radikalno su pomjerila političku scenu i vratila je na pozicije koje najmanje odgovaraju građanskim stranakama. Iako su pod pritiskom međunarodnih partnera, u DPS-u obećavali kohabitaciju sa novim vlastima i saradnju u ključnim reformama, stranka je radikalizovala politiku i pokazala se kao faktor koji može destabilizovati prilike u državi. Iako će i zvaničnim profilisanjem  u nacionalističku stranku okupiti dio crnogorskog biračkog tijela i održati rejting među biračima, Đukanovićeva stranka mogla bi da izgubi i ono malo kredibiliteta kod međunarodnih partnera. Time je dodadno smanjena mogućnost političkog dijaloga, bez jače intervencije stranog faktora.

Iako insistiranjem na smjenama u bezbjednosnom sektoru Zdravko Krivokapić i Demokratska Crna Gora rizikuju gubitak međunarodne podrške, mislim da su najnoviji pritisci na čelnike MUP-a i UP-a pokušaj rekonstrukcije Vlade u kojoj bi tražili veći udio. Insistirajem na SPC u cijeloj priči oni zapravo koriste uticaj koji ona već ima na Vladu, ali i pokušavaju da povrate povjerenje birača razočaranih nakon smjene ministra Leposavića i Rezolucije o Srebrenici.

U takvoj političkoj postavci, u najgoroj poziciji je URA koja je od tasa na vagi, postala stranka na udaru dvije desničarske politike. Njena pozicija će biti još teža ukoliko čelnici MUP-a i UP-a budu smijenjeni, jer bi svako otkazivanje povjerenja Vladi bilo tretirano kao izdaja volje birača 30. avgusta. Ukoliko ćutke prihvate smjene i dodatnu klerikalizaciju Vladine politike, rejting stranke Dritana Abazovića biće dodatno poljuljan u građanskom dijelu birača. S druge strane, DPS i ostale opozicione partije potrudiće se da je predstave kao antidržavnu stranku i smanje joj podršku među procrnogorskim biračima, koju su već poljuljala dešavanja na Cetinju.

 

DUŠKO VUKOVIĆ, NOVINAR
Opasne prijetnje Crnoj Gori

Događaji na Cetinju su pokazali da predmoderne političke konfrontacije predstavljaju opasnu prijetnju Crnoj Gori kao državi i kakvim-takvim pokušajima izgradnji moderne političke i institucionalne integrativne armature. Nekadašnji gospodstveni otpor izvornih antiratnih suverenista srpskoj militarističko-crkvenoj desnici na jučerašnjem Cetinju se transformisao u neartikulisanu galamu koja je, u praktičnoj izvedbi, neodoljivo podsjećala na onu koju su početkom devedesetih emitovali krajiški Srbi.

Ako je pretekla i šaka političke pameti u ovoj zemlji, iz ovih događaja se moraju izvući pouke. Ja bih sugerisao ove: Crna Gora je nezamisliva bez Cetinja, ama ni Cetinje bez Crne Gore; Crna Gora se kao demokratsko društvo ne može ukazivati kroz maglu i mamurluk cetinjskih pivnica, već kroz razgovor razboritih i dobromislećih predstavnika svekolike crnogorske raznolikosti.

 

ZARIJA PEJOVIĆ, BIVŠI POSLANIK
Licemjerno je bunt na Cetinju vezivati samo za DPS

Događaji na Cetinju otvaraju mnoga pitanja i  pobuđuju  emocije. Činjenica  je da „postoji  Crna Gora i van Cetinja”, ali je i činjenica da je prijestonica Crne Gore njena moralna vertikala. Sjetimo se ratne histerije ‘91 godine kada se  Cetinjem na antiratnom skupu orila pjesma  „Sa Lovćena vila kliče oprosti nam Dubrovniče”. I na taj skup od prije 30 godina, kao i na onaj u nedjelju, Srpska pravoslavna crkva je gledala istim očima. Znamo kome je istorijska dijalektika dala za pravo.

Dešavanje u nedjelju sam lično, emocionalno, doživio kao skrnavljenje prijestonice, i osjećam duševnu bol. Pitam, imaju li Cetinjani kao građani pravo da protestvuju a da se na njih ne baca onoliki suzavac? Na drugoj strani, barikade jesu radikalan iskaz političke borbe. Licemjerno je bunt i protest u prijestonici iskjučivo  povezivati sa organizacijom DPS-a i Đukanovićem, mada su najodgovorniji za stanje u državi. Takođe pitam, imaju li pravoslavni crnogorci koji se ne osjećaju vjernicima SPC pravo na hramove, na sveštenstvo, i u krajnjem pravo na priznanje od pravoslavnog svijeta?  Da li je pošteno da jedni imaju sve, a drugi ništa!?

Da li u vrhu vlasti Crne Gore postoji svijest o tome da je Srpska pravoslavna crkva institucija države Srbije, u sprovođenju politike, koju otvoreno treba nazvati asimilacijom Crnogoraca? Zar cilj te politike nije promjena demografske strukture Crne Gore, odnosno  inkoporiranje Crne Gore u „srpski svet”? Lavovski dio posla u korist te politike odradio je DPS kroz stvaranje države socijalne nepravde i „guranje” građana u pravcu crkve, jer im druge nade u pravedniju egzistenciju očigledno nije ostajalo. Takođe, prethodna vlast nije otvorila na vrijeme pitanje statusa pravoslavne crkve (koja bi u nezavisnoj državi trebala biti samostalna), već se bavila onim što njih prioritetno interesuje, imovinom.

Aktuelni vrh države Crne Gore je bio svjestan rizika da se u policijskoj akciji  izgube ljudski životi. Zašto je čin hirotonije važniji od života ljudi?

Crnoj Gori je potreban dijalog o vjerskim pravima. Pitanje je imaju li naši lideri volje i kapaciteta da takav dijalog pokrenu.

                                                                                                               Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo