Povežite se sa nama

OKO NAS

TURISTIČKA SEZONA U ULCINJU: U sivoj zoni

Objavljeno prije

na

velika-plaza

Nadležni su samo mogli da konstatuju: početkom avgusta na ulcinjskoj rivijeri je zvanično registrovano oko 31 hiljada gostiju. No, kako je rekao predsjednik opštine Fatmir Đeka, stvaran broj turista je bio bar tri puta veći, možda i četiri. Oni hrabriji, kao što je direktor Turističkog centra Kosova Škeljzen Rizaj, veoma dobar poznavalac turističkih (ne)prilika u Ulcinju, tvrdi da je gostiju bilo čak pet puta više nego što ih je prijavljeno, odnosno 150 hiljada, navodeći da oni dnevno troše tri miliona eura.

To je realno, ako se sa mora posmatra Velika plaža. Gotovo da više nema mjesta đe se možete osamiti. Cijelih 12 kilometara te jedinstvene pjeskovite plaže je praktično zauzeto. A po međunarodnim standardima tu se može komotno kupati oko 165 hiljada ljudi. Đe su druga ulcinjska kupališta: od Ade, preko Borove šume, Male plaže, Limana i Valdanosa, pa sve do Kruča? Još punih 21 kilometar prekrasne obale.

Uostalom, samo na potezu od Đerana pa do Ade, odnosno u naselju Štoj, u neposrednom zaleđu Velike plaže, ima oko 70 hiljada ležajeva, od kojih je tek svaki deseti prijavljen!

Ove sezone špic je, zahvaljujući prije svega lijepom vremenu i povoljnom kalendaru vjerskih praznika, trajao 35 dana, a to znači da tada u Ulcinju odmara preko 80 hiljada gostiju. Ako se zna da je od početka godine do sada na ulcinjskoj rivijeri evidentirano oko 950 hiljada noćenja, onda je lako izračunati da je toliko ostvareno samo za 12 dana u jeku sezone! Sve je drugo, dakle, ostalo neregistrovano, a radi se o broju koji je bar četiri puta veća. U Opštini Ulcinj procjenjuju da se svake godine, samo po osnovu boravišne takse, izgubi oko 1,2 miliona eura.

Za grad čiji je godišnji budžet oko 6,5 miliona eura, to je velika suma. Posebno ako se zna da bi taj novac prije svega išao za turističku promociju ove opštine.

Malo je efekta ove sezone u praksi imalo dobro zamišljeno zakonsko rješenje o elektronskoj prijavi boravka. Inspekcije su se više usredsredile na neke druge prioritete. Nastavljena je praksa većine hotelskih preduzeća i apartmana da se novac od boravišne takse ne prosljeđuje Turističkoj organizaciji, tako da su ukupni efekti znatno slabiji od očekivanih.

Ponovo se, prema zvaničnim podacima, na teritoriji Opštine Ulcinj iznajmljivanjem privatnog smještaja turistima bavi oko 1450 domaćinstava. Oni turistima stavljaju na raspolaganje blizu sedam hiljada soba sa oko 17 hiljada ležaja, dok je stvaran broj kreveta koji se nude gostima u sezoni bar pet puta veći. Zbog ogromne ponude, u Ulcinju se i u špicu može prenoćiti za pet eura. Ako se zna da se uz mještane izdavanjem kreveta u velikom broju bave i nerezidenti, odnosno oni koji u Ulcinju imaju kuće, vikendice ili stanove za odmor, a mnogi od njih su čak strani državljani, onda su ove brojke lakše shvatljive. Kao što je i logično da sve primamljivije i profitabilnije postaje sezonsko zanimanje – diler soba.

Nerezidenti su, kada im inspekcije pokucaju, uvijek puni priča o rodbini, kumovima i prijateljima koji im baš u ljeto dolaze. Naravno, uglavnom se radi o biznisu, iako je zakon sve regulisao. Prema procjeni, čak oko osam hiljada kuća, vikendica i stanova u Ulcinju posjeduju nerezidenti.

Logika da je najvažnije da mi gradimo, a da neko dođe i kupi stan ili drugu nekretninu – o prijavi boravka niko nije ni mislio u trenutku kada se se obrtali milioni, iscrpjela je naše resurse i budžete lokalnih uprava na Crnogorskom primorju, te osudila turizam, kao izuzetno osjetljivu privrednu djelatnost, na prostu reprodukciju.

U tzv. metropoli crnogorskog turizma građevinska euforija ne jenjava ni nakon posljednjih dešavanja. Prema podacima sa posljednjeg popisa Budva je grad u kojem ima pet hiljada stanova više nego stanovnika. Opštinski Sekretarijat za privredu i finansije u Budvi kroz turističku taksu legalizovao je u vikend stanovima oko 38 hiljada ležajeva, što je tri puta više nego u hotelskom smještaju na području te lokalne samouprave. U nekim dokumentima crnogorske vlade navodi se da je Budva čak prostor u kojem više nema mjesta za hotele!

No, unosnom biznisu se nije lako oduprijeti. Zato se i dalje gradi. I to soliteri, u samom srcu grada. Kvadratni metar stambenog prostora koji se, sa svom savremenom tehnikom i mehanizacijom izgradi za 500 do 600 eura, prodaje se pet puta skuplje. Onaj ko napravi jednu zgradu postaje milioner. Na taj način se zarađuju milioni, umjesto da se grade hoteli i pokušava naplatiti boravišna taksa.

Slična je situacija u Ulcinju. Hoteli učestvuju u ukupnom broju smještajnih kapaciteta sa svega oko tri odsto. I pored toga, gradnja apartmana za tržište i vila ne prestaje. Istovremeno na teritoriji te opštine ima neoporezovano oko 2,2 miliona kvadratnih metara izgrađenih površina. Samo po tom osnovu opština godišnje gubi oko dva miliona eura, što predstavlja 40 odsto njenog budžeta.

Inače, ukupni dugovi ulcinjske privrede i građana prema lokalnoj upravi za neplaćene poreze i komunalije prelaze šest miliona eura, a približno toliko su i dugovi te opštine. Dug opštine Budva je čak 20 puta veći. U svakom slučaju, rezultati ovakvog odnosa prema turizmu i prostoru su veoma mjerljivi. Sve je postavljeno naglavačke, odnosno sistem funkcioniše u interesu pojedinaca, a ne opšteg dobra, države i turizma. Zato je ova privredna grana postala najveće sivo tržište u Crnoj Gori, u Ulcinju posebno. Mjere i aktivnosti koje su do sada preduzimane garancija su da će tako ostati i narednih decenija.

Ekspresna ,,snaga države”

Kada se želi pokazati ,,snaga države” onda se lako otkriju nelegalni izdavaoci smještaja. Tako su, na primjer, početkom ove sedmice u Ulcinju kažnjeni sa po 300 eura petorica mladića sa Kosova, koji žive u Njemačkoj zato što su na Pristanu remetili javni red i mir uzvikujući nacionalističke parole. Istovremeno je sa 150 eura kažnjen Ulcinjanin, kod kojeg su oni imali smještaj, a koji nije bio registrovan.

Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

ŠTA ĆE BITI SA ZAPOSLENIMA MONTENEGROERLAJNSA: Ni na nebu, ni na zemlji

Objavljeno prije

na

Objavio:

Radnici MA su u ozbiljnoj nevolji. Lišeni bilo kakve pomoći, a čini se, i razumijevanja nadležnih iz Vlade Crne Gore

 

Nova nacionalna avio-kompanija poletjeće do početka ljeta, najavio je izvršni direktor ToMontenegro Predrag Todorović. Ne zna se gdje će i koliko često ToMontenegro letjeti, na koje aerodrome će slijetati, koliko će imati zaposlenih.

Umjesto toga, član borda nove kompanije Pavle Tripković obavijestio nas je da on i njegove kolege žele raditi besplatno, ukoliko postoji takva zakonska mogućnost. Budu li ipak morali da primaju naknadu, novac će proslijediti u humanitarne svrhe, saopštio je Tripković odluku borda. I obrazložio: „I na ovaj način želimo da se solidarišemo sa radnicima Montenegroerlajnsa (MA)“.

Zgodno zvuči, ali ostaje  strah da se ne potvrdi ona stara – koliko para toliko i muzike. A radnici MA su u ozbiljnoj nevolji. Lišeni bilo kakve pomoći, a čini se, i razumijevanja nadležnih iz Vlade.

Montenegroerlajns, akcionarsko društvo u većinskom vlasništvu Crne Gore (država posjeduje više od 99,98 odsto akcijskog kapitala) zapošljava oko 350 radnika. Dobar dio njih svakodnevno dolazi na posao. I radi. Neko čuva zgrade, radionice, magacine. Neko posprema prostorije ili kuva kafu. Računovođe spremaju završni račun za 2020. godinu… Dok oni koji trenutno nemaju baš nikakvog posla – letačko osoblje, prije svih – čekaju da im isteknu teško stečene licence.

Svi su posljednju platu (septembarsku) primili 15. oktobra (bez letačkog dodatka koji čini između trećine i polovine mjesečne zarade kabinskog osoblja). Penziono i zdravstveno osiguranje nije im plaćeno od 2017.  Ipak, zaposleni MA ne nalaze se na popisu djelatnosti i kompanija čijim radnicima Vlada pomaže da prežive (i bukvalno) tokom epidemije korone, uplaćujući im mjesečni minimalac od 222 eura. Na njih se ne odnosi ni odluka o privremenoj obustavi otplate kredita za one kojima je plata smanjena više od 10 odsto, pošto zaposlenima u MA nije smanjena platu. Samo je ne primaju već pet mjeseci. I to se ne (do)tiče ni njihovog poslodavca (država, odnosno Vlada), ni stanodavca, ni kreditora (banaka).

Avioni MA ne lete od 25. decembra prošle godine, nakon što je postala izvjesna opasnost da neki od njih bude zaplijenjen zbog  dugova.  Dva dana ranije iz nove Vlade je saopšteno da je kompanija osuđena na propast, pošto ne postoji zakonska mogućnost da se nastavi neophodna finansijska pomoć države. Do najavljenog stečaja još nije došlo, iako je račun MA  blokiran za iznos od blizu 20 miliona eura.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ISPOVIJESTI IZ PORODILIŠTA: U porođajnim mukama

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok su društvene mreže preplavljene ispovijestima porodilja koje najviše boli nehuman odnos medicinskog osoblja, u bolnicama žalbi skoro da i nema. Monitor je posjetio Kliniku za ginekologiju u KCCG, u kojoj je tokom prošle godine zabilježena samo jedna žalba na neljubaznost zdravstvenog radnika

 

„Imala sam rizičnu trudnoću i bilo je neophodno da budem prebačena u Klinički centar Crne Gore. Prevoz je bio loš i neuslovan. Vozila sam se starim kolima i potrebno je bilo da ležim i budem mirna u vozilu ali su kola bila stara. Kada sam stigla, porođaj je obavljen dobro, ali tretmanom kasnije nisam bila zadovoljna. Vidjela se razlika u odnosima prema različitim pacijentima”, priča za Monitor svoje iskustvo jedna Bjelopoljka.

Ispovjestima porodilja posljednjih nedjelje preplavljene su društvene mreže. „Oblači se da ti ne napravim treće!“; „Što si stisla noge, hoćeš da ti dođe Bred Pit pa da raširiš?“; „Au, ti kao da si stajala pored puta“; „Što kukaš, nijesi kukala dok si ga pravila“; „Spolja tako lijepa, a iznutra tako kvarna“… neki su od 300 komentara koje su primile administratorice Fejsbuk profila Vala, Ljeposava.

Ministarka zdravlja Jelena Borovinić-Bojović nedavno je odgovorila na pismo grupe građana koji su na društvenim mrežama podijelili svoja iskustva u oblasti ginekologije: „Iskustva u ginekologiji su užasavajuća, učinićemo sve da građankama obezbijedimo najoptimalnije uslove”, obećala je ministarka.

Na ova iskustva, pored ministarke, reagovala je i direktorka Kliničkog Centra Crne Gore Ljiljana Radulović. Najavili su da će na Klinici za ginekologiju i akušerstvo angažovati kliničkog psihologa i uputiti pacijente da se za neprimjereno postupanje medicinskog osoblja prijave zaštitniku prava pacijenata KCCG.

U petak smo posjetili Kliniku za ginekologiju i akušerstvo. Priatno smo izenađeni onim što smo zatekli – novom opremom, uslovima i higijenom.  Direktorica Klinike za ginekologiju i akušerstvo Vesna Čolaković za Monitor je objasnila da je taj dio KCCG renoviran od aprila do avgusta 2020. godine.

Zaštitnica prava pacijenata Alma Mutapšić nije krila iznenađenje iskustvima koja se ovih dana mogu pročitati na internetu. Kaže da ona objašnjava pacijentima da imaju pravo na prigovor. Čak i anonimno, ali  primjedbi skoro da nema.

Mutapšić za Monitor objašnjava da na svakoj klinici u sklopu KCCG obavljaju dobrovoljna i anonimna anketiranja koja sadrže pitanja koja se odnose na dužinu čekanja prijema u bolnici, informisanost o zdravstvenom stanju, informisanost o načinu i mogućnostima liječenja, odnosu ljekara i medicinskih sestara. U toku 2020. godine, od 7.851 pacijenta koji je primljen na Klinici za ginekologiju i akušerstvo, anketirano je 2.582. Žalilo se samo 92 pacijenta a samo jedna od njih se odnosila na neljubaznost zdravstvenih radnika.

U najnovijem izvještaju obrađenom u februaru, u koji je Monitor imao uvid, od 314 ispitanika samo troje su iskazale kritiku: primjedba na neudobnost ležaja, na neukusnu hranu i primjedba na nehigijenske uslove toaleta.

Jovana PETRIČEVIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PODSTANARSTVO U CRNOJ GORI: Na rubu    

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Crnoj Gori ne postoji registar podstanara. Zbog toga, subvencije koje daje država nemaju smisla niti mnogo efekta, a podstanari su prisiljeni da uglavnom iznajmljuju stanove bez ugovora. Dosadašnja stambena politika ne haje za ko zna koliko ljudi koji u strahu dočekuju jutro – hoće li biti izbačeni na ulicu ili od čega će platiti kiriju

 

„Od podstanarstva je teži samo zatvor, a o tome niko ne govori”, kaže jedan od članova NVO Udruženje podstanara Crne Gore – Moj Dom, novog udruženja, i jedinog te vrste u Crnoj Gori. Za svega par dana priključio mu se veliki broj članova.

,,Dvadeset dvije godine sam podstanar i 15 puta sam se selio. Država ne zna koliko ima podstanara, nema evidencije. Pokušano je da se 2014. godine situacija riješi Zakonom o sprečavanju nelegalnog poslovanja, ali – bezuspješno. Tada je izračunato da država, godišnje, na obračun srednje vrijednosti od samo 150 eura za stanarinu, gubi 3,5 miliona eura. Uglavnom je sve bez ugovora, a tako su svi na gubitku”, kaže za Monitor osnivač udruženja Dragan Živković.

Prema riječima Živkovića, hitno treba uspostaviti registar podstanara u Crnoj Gori. „On mora postojati. Mora se znati ko su podstanari u ovoj državi, jer jedino tako ona može prepoznati najugroženiju grupu i direktno joj pomoći. Samo na taj način će subvencije imati smisla i znatno više efekta. To je jedan od najprečih zadataka našeg udruženja. Nadamo se da ćemo naići na razumijevanje državnih organa. Do tada, držimo se koliko možemo i umijemo”.

„Podstanar sam sa suprugom u Herceg Novom 26 godina. Imamo dvoje djece. Radim u Ministarstvu unutrašnjih poslova. Dva puta su me odbijali kada sam konkurisao za projekat za stanove Hiljadu plus, iako sam ispunjavao sve uslove. Ne može da me zapadne stan od 45 metara kvadratnih po cijeni od hiljadu eura, i to još da ga vraćam dok sam živ. U međuvremenu, supruga je oboljela od karcinoma. Nemam riječi da opišem šta me snašlo i kakve se sve namještaljke čine pri dodjeli stanova po tom projektu”, iskustvo je još jednog od članova Udruženja Moj Dom.

Posljednji dostupni podaci o broju podstanara u Crnoj Gori su iz Popisa stanovništva, domaćinstava i stanova iz 2011. godine, rečeno je Monitoru iz Uprave za statistiku Monstat. Prema tim podacima, u Crnoj Gori ima 192.242 domaćinstava. Prosječno ima tri člana. Od ukupnog broja domaćinstava, 78,2 odsto ili 150.288 su vlasnici ili suvlasnici stana u kome žive, dok kod roditelja, djece ili drugih rođaka stanuje 5,7 odsto ili 10.980.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo