Povežite se sa nama

OKO NAS

ULCINJSKE SKICE: Ambasadori, premijer i amajlija iz Podgorice

Objavljeno prije

na

Dan nakon što je najavljeno da je u završnu fazu ušla Studija zaštite Solane i najavljeno potpisivanje peticije za zaštitu uvale Valdanos, u Ulcinj je stiglo deset ambasadora evropskih zemalja predvođenih šefom Delegacije Evropske unije u Podgorici Aivom Oravom. Oni su posjetili ta dva lokaliteta potvrđujući značaj koji imaju za evropski kontinent.

Posebno se to odnosi na Solanu gdje je, kako ističe autor Studije, poznati slovenački ornitolog Andrej Sovinc, registrovano 250 vrsta ptica od ukupno 500 koliko ih ima u Evropi. On ističe: „Solana je najvažnije mjesto za razvoj halofitne vegetacije. Identifikovana su tri tipa staništa sa Aneksa EU Direktive o staništima, što ih čini potencijalnim Natura 2000 područjem, a što zahtijeva posebne mjere zaštite i očuvanja”.

Studija je potvrdila da je opstanak staništa i vrsta gotovo u potpunosti zavistan od održavanja vodnog režima, koji se upotrebljavao kod tradicionalne proizvodnje soli. Nje nema već četiri godine, pa je rezultanta toga otpuštanje solara, urušavanje nasipa i smanjenje broja ptica na prostoru od preko 15 miliona metara kvadratnih, koje od slankastog ubrzano postaje slatkovodno područje.

Onakvo kakvo je bilo prije devet decenija kada je počela gradnja ove najveće solane na Jadranu, firme koja je, uz Ulcinjsku rivijeru, izgradila moderni Ulcinj.

Sada predstoji sličan, vizionarski posao, ali je preduslov za to da se ona zaštiti na nacionalnom i na međunarodnom nivou, što je Vlada godinama odbijala, jer bi to značio kraj za planove njoj bliskih osoba o izgradnji turističkog kompleksa sa marinom na Solani. Sovinc je kao najadekvatnije kategorije predložio park prirode i rezervat prirode, a uz upis na Ramsarsku listu močvarnih područja od međunarodnog značaja, to bi spriječilo betonizaciju Solane.

Sličan scenario bio je namijenjen uvali Valdanos. Čini se da je prihvatanjem zaključaka Skupštine opštine Ulcinj za izradu Prostorno-urbanističkog plana (PUP) Opštine Ulcinj, koji je finansirala i izradila Vlada Crne Gore, bar na neko vrijeme to izbjegnuto. To rješenje je unijeto i u prijedlog Prostornog plana posebne namjene za obalno područje. No, Skupština Crne Gore je usvojila Zakon o planiranju prostora i izgradnji objekata, kojim se Vladi ostavlja apsolutno pravo da upravlja prostorom.

,,Bitka za Valdanos nije završena. Nova opasnost se nadvila nad našim prostornim resursima. Novi zakon razobličava ambicije onih koji su upropastili ulcinjsku privredu, da sa našim resursima raspolažu bez uticaja građana i lokalne samouprave”, kaže izvršni direktor Monitoring grupe Ulcinj (MOGUL) Džemal Perović. On smatra da je neophodno da čitava ta uvala, uključujući i njeno podmorje, bude proglašena zaštićenim područjem. Perović najavljuje da će uskoro početi prikupljanje potpisa građana Ulcinja, a nakon toga će se inicijativa o proglašenju Valdanosa parkom prirode uputiti lokalnom parlamentu.

To je lakmus papir za stranke u Ulcinju, jer će se u toj opštini u januaru naredne godine održati izbori. U uvali tišine se nalazi oko 18 hiljada stabala stoljetnih maslina koje su prije četiri decenije oduzete od građana Ulcinja. I pored sporazuma DPS-a i koalicije Albanci odlučno nema najava da će se bivši vlasnici uskoro vratiti u svoje posjede. Iz opštinske uprave je, nakon ovonedjeljne posjete premijera Duška Markovića tek saopšteno da je „postupak povraćaja u proceduri”. Raniji dogovor da će se do 1. juna ove godine ta procedura okončati, niko ne spominje. Ponovna igra na kartu Valdanosa, mogla bi se nekim strankama vratiti kao bumerang.

Marković je bio konkretniji oko rješavanja nevolja na Bojani. To se posebno odnosi na odluku o dodjeli oko 4,9 miliona eura za trajnu sanaciju i održavanje rječnog korita kojim protiče trećina vode manje nego prije tri decenije. Jedan od razloga za to su i gotovo 600 kućica na desnom kraku Bojane, od kojih Javno preduzeće za upravljanje morskim dobrom, odnosno Vlada, i Opština Ulcinj prikupe godišnje preko 300 hiljada eura. Do sada na tom prostoru nije praktično bilo nikakvih investicija.

Da centralna vlast i njene institucije djeluju po principu ,,toplo-hladno” pokazuje odluka Uprave za vode koja je raspisala ,,Javni oglas za izbor najpovoljnijeg ponuđača za uklanjanje i kupovinu viška materijala iz prostora desnog rukavca rijeke Bojane”. Upravo su nanosi pijeska stvorili i Veliku plažu i Adu. Zbog gradnje u Albaniji četiri hidrocentrale na rijeci Drim, glavnoj pritoci Bojane, i izvlačenja pijeska u okolini Skadra, do mora je već četiri decenije dolazilo znatno manje nanosa što je suzilo plažu u delti Bojane. Na pojedinim djelovima Ade širina plaže je tek nekoliko metara! Umjesto da se obavi tzv. ,,prihranjivanje plaža”, vladine institucije nastoje da rasprodaju oko 100.000 metara kubnih pijeska koji se nataložio na desnom ušću Bojane.

Poznati stručnjak dr Sava Petković ranije je saopštio, a to usvojeno na sjednici Vlade početkom ovog mjeseca, da se radovi na bagerisanju ,,trebaju obustaviti kada porastu proticaji Bojane, to jest u momentu kada je tok vode sam sposoban da pronese naslage pijeska u more”.

Ovo se ne razumije ni u ulcinjskoj lokalnoj vlasti, čija instalirana većina opstaje samo uz podršku Podgorice. Da se ogromne razlike ne mogu sakriti pokazuje i to što su u srijedu odbornici Nove demokratske snage – Forca, sa liderom Nazifom Cunguom, gradonačelnikom Ulcinja, napuštili zasjedanje opštinske Skupštine. Optužili su predsjednika tog doma Ljora Nrekića, šefa lokalnog DPS-a, da nije tačno prebrojao izjašnjavanje odbornika o jednoj odluci koju je predložila njegova stranka.

„Kada je tu bio premijer Marković, uvjeravani smo da je u vladajućoj koaliciji sve idealno. Biće da su vas urekli”, našalio se predsjednik Kluba odbornika opozicione SDP Skender Elezagić. Dodajući: „Sada pomaže samo amajlija iz Podgorice”.

Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo