Povežite se sa nama

OKO NAS

CRNOGORSKA PRAVOSLAVNA CRKVA NI NA NEBU NI NA ZEMLJI: Policijski parastosi i liturgije

Objavljeno prije

na

Uprava policije još jednom je zabranila sveštenstvu Crnogorske pravoslavne crkve da obavi vjerski obred. Takvu naredbu izdala je prošle nedjelje kada je mitropolit CPC Mihailo namjeravao da održi parastos kralju Nikoli, kraljici Mileni i princezama Kseniji i Vjeri u cetinjskoj crkvi na Ćipuru.

Takva odluka je, saopštila je Uprava policije, donesena iz bezbjednosnih razloga shodno Zakonu o javnim okupljanjima:

,,Kod ckrve su se bile okupile i pristalice Crnogorske pravoslavne crkve i Srpske pravoslavne crkve. Do narušavanja javnog reda i mira nije došlo jer je policija blagovremeno preventivno reagovala, odnosno napravila kordon između pristalica CPC i SPC, nakon čega su se okupljeni mirno razišli”.

Parastos je održan pod vedrim nebom ispred Biljarde pred oko dvije stotine vjernika. Sveštenstvo SPC nesmetano je služilo liturgiju u crkvi na Ćipuru.

,,U toj crkvi počivaju i kralj Nikola i Ivan Crnojević, a Crnogorci ne mogu da uđu u svoju crkvu. I nije to sramota samo Crne Gore. Mi smo ljudi ne druge, nego treće klase koji ne smiju da žive u svojoj državi”, reagovao je poglavar CPC Mihailo.

Iz San Rema su 1989. godine prenijeti posmrtni ostaci crnogorskog kralja Nikole, a 2012. pohranjeni su zemni ostaci gospodara srednjovjekovne države Zete, prvog gospodara Crne Gore i osnivača Cetinja Ivana Crnojevića pronađeni tokom arheoloških iskopavanja na Ćipuru

Posljednji put Crnogorska crkva je služila parastos u crkvi na Ćipuru krajem 1915. godine tako da je to trebala da bude njena prva služba u toj crkvi nakon 103 godine. Crkva na Ćipuru je u vlasništvu crnogorske države kao i Cetinjski manastir, u koji takođe ne mogu da uđu ni sveštenstvo CPC ni njeni vjernici jer ih je okupirala Srpska pravoslavna crkva.

,,Nakon događaja od 1. oktobra ispred Crkve sv. Bogorodice na Ćipuru javnosti je postala očigledna sva dubina crnogorske tragedije i paradoks u kojoj se nalaze Crnogorci pravoslavne vjeroispovijesti, kojima se krše elementarna ljudska prava i slobode. U crkvi koja je vlasništvo Prijestonice Cetinje, Srpska crkva kao strana crkva u Crnoj Gori, koja sebe lažno predstavlja Crnogorsko-primorska mitropolija a u suštini je samo sluganska ekspozitura Beogradske patrijaršije, bez ikakve najave i problema ‘služi’, a nama Crnogorcima kordon policije zabranjuje uredno prijavljen skup, pa smo parastos morali da služimo na livadi”, saopšteno je u utorak iz CPC.

Iz CPC su uputili četiri zahtjeva nadležnim državnim organima Crne Gore. Od njih je zatraženo da se sveštenicima CPC omogući da služe u crkvama i manastirima CPC i po hitnoj proceduri usvoji novi zakon o vjerskim zajednicama i vjerskim slobodama. Takođe, traži se da se po službenoj dužnosti izvrši revizija katastra i ,,nezakonitog upisa nepostojećeg pravnog subjekta tzv. Mitropolije Crnogorsko-primorske SPC, koja nije registrovana pred državnim organima Crne Gore, a upisala je bez ikakvog pravnog osnova i dokumenata 90-tih godina skoro 70-80 odsto crnogorskih manastira i crkava”. CPC traži da MUP Crne Gore utvrdi identitet osoba sa toljagama i motkama, koje su okruživali Cetinjski manastir 1. oktobra, kao broj, identitet i državljanstvo osoba u službi SPC u Crnoj Gori.

Oglasio se i mitropolit SPC Amfilohije. On je kazao da policija ispravno postupila kada vjernicima CPC nije dozvolila da služe u crkvi na Ćipuru.

,,Oni imaju pravo da postoje kao vjerska zajednica u ovoj državi, ali oni nisu pravoslavna crkva. Nemaju pravo da vrše nasilje”, prokomentarisao je Amfilohije događaj na Ćipuru.

U avgustu je policija zabranila sveštenstvu CPC, ali i SPC, da održe liturgije u tamošnjoj crkvi ,,radi objezbjeđenja javnog reda i mira”. To se desilo i prije dvije godine. Čak se u Izvještaju o vjerskim slobodama američkog Stejt departmenta za 2010. godinu podsjeća na slučaj iz 2009, kada su u crkvi na Ivanovim Koritima povrijeđena tri policajaca koji su pokušavali da spriječe sukob između pristalica SPC i CPC.

Kordon policije spriječio je prije nekoliko godina pristalice CPC, predvođene mitropolitom Mihailom, da uđu u Cetinjski manastir, a potom i u Vlašku crkvu.

CPC sebe vidi kao nasljednika Crnogorske crkve, koja je 1918. godine dekretom kralja Aleksandra Karađorđevića sjedinjena sa Srpskom crkvom. CPC traži povraćaj svih crkava i manastira, crkvenog zemljišta i drugih objekata koji se u katastarskim knjigama vode na SPC. SPC, s druge strane, ne priznaje CPC i takođe tvrdi da je pravi vlasnik crkava i manastira u Crnoj Gori. Prije deset godina protojerej SPC Radivoje Nikčević poručio je da će njegova crkva ,,odbraniti svoje svetinje, bez obzira na cijenu koju ta odbrana podrazumijeva”.

CPC i SPC su ranijih godina i po više puta preuzimale pojedine seoske crkve jedna od druge. Država je prvi put intervenisala u pogledu imovinsko-pravnih pitanja 2008, kada je opštinska filijala Uprave za nekretnine oduzela Mitropoliji crnogorsko-primorskoj SPC crkvena zemljišta i zgrade u cetinjskom katastru i prepisala ih na tamošnje pojedinačne crkve i manastire, zbog „ispravljanja grešaka napravljenih tokom devedesetih, kada je ova vjerska zajednica na volšeban način prepisala svu crkvenu imovinu na mitropolita, Mitropoliju, beogradsku patrijaršiju, Srpsku pravoslavnu crkvu i pojedinačne eparhije koje funkcionišu u Crnoj Gori”.

Mitropolit Mihailo najavio je da će liturgiju održati u nedjelju u crkvi Sv. Đorđa na Kruševcu u Podgorici. Da li će ga opet u tome spriječiti policija i Amfilohije sa svojim sljedbenicima, od kojih su neki naoružani tojagama?

STEVO VUČINIĆ, POTPREDSJEDNIK MITROPOLITSKOG SAVJETA CPC: Crnogorska vlast i Beogradska patrijaršija

– U kontinuitetu od 1989. godine, crnogorska admnistracija podupire dominaciju Beogradske patrijaršije i nesporno dijeli suverenitet s njom.To se bjelodano viđelo u neđelju na Ćipuru. Zato je, po ko zna koji put, Crnogorskoj crkvi policija ograničila pravo vršenja službe u crkvi na Ćipuru, kao da smo u srednjem vijeku. Ta slika zorno pokazuje što znači nadmoć svetosavske organizacije, koja je digla ustanak protiv Crne Gore i pretvara je u velikosrpski garnizon dok njihovi politički favoriti iz opozicije streme najvišim dužnostima i častima u našoj zemlji.

Očito, nezadovljni su što je Srbija lišena uprave nad Crnom Gorom od koje je imala veliku korist, jer je s njom i crnogorskim dijelom Jadrana, imala desetostruko uvećan politički kredit na Zapadu, s kojim je trgovala na našu štetu. Instrument za realizaciju tih ciljeva upravo je Beogradska patrijaršija, koja upravlja sa 61 manastirom, sa oko 600 crkava i oko 50 kvadratnih kilometara crkvenog zemljišta u Crnoj Gori. Većina ove imovine je nezakonito upisana u njeno vlasništvo u posljednjih 20 godina. I ne samo što upravlja, nego i prodaje tu imovinu, a na 20 hektara državnog zemljišta u vlasništvu manastira Gradište u Buljarici, namjerava i da gradi hotelski kompleks. To je skandalozno, ali nijedna politička i pravosudna institucija ne pokazuje interes da se ta imovina ponovo uzakoni na državu kojoj je nezakonito uzeta.

Srpska crkva u Crnoj Gori zloupotrebljava vjerska osjećanja ljudi koji se fanatizuju da brane tobožnje pravoslavne interese, iza kojih se krije politika Srbije o izlasku na Jadran. Paramilitarnim organizacijama, kojima se tepa „zaštitari, redari i slično”, radikalizuje situaciju u zemlji, s tendencijom da je uvuče u haos. Zato smo doživjeli da Crnom Gorom krstare razbojnici sa toljagama i oružjem, kojih je bilo i prošle nedjelje oko Cetinjskog manastira. A naša politička elita ćuti, očito nesposobna da odbrani nacionalne i državne interese iz trgovačko-političkih razloga. Posljednji je čas da država stane na put takvoj politici Srpske crkve, dok ne bude kasno.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

Izdvojeno

NOVI POŽARI I STARE PRIČE: Nemoć pred stihijom

Objavljeno prije

na

Objavio:

Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju  za gašenje požara. Nekada ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji ih gube  jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura

 

Turisti koji posjete Herceg Novi, iznad Njivica,  imaće priliku da vide predio nemoći pred vatrenom stihijom. Požar je iza sebe ostavio crni ožiljak koji će još dugo ,,krasiti” Novi.

Da požari nijesu nehat već da se radi o namjeri javno je izjavio Ratko Radošević iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novi. Požar u Njivicama je pod kontrolom, a Radošević kaže da su vatrogasci branili 15 kuća i da su im životi bili ugroženi.

Ljudska solidarnost u ovakvim situacijama nije upitna. U gašenju požara učestvovali su vatrogasci iz cijele Boke, na terenu je bilo više od 50 vatrogasaca i preko 10 cisterni, u logistiku su se uključili i privatnici.

Ono što nedostaje je oprema, i pomoć iz vazduha. Iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novog zahtjev za pomoć Direktoratu za vanredne situacije uputili su neposredno nakon što je požar izbio u 9:30 ujutru. Iz Direktorata su im odgovorili da su dva aviona prizemljena, jedan je neispravan, a da drugi ne može da poleti zbog vjetra. Pomoć je stigla tek popodne oko 15 sati.

Pomoć je tražena i iz Hrvatske, ali i kod njih je bio aktivan požar u zaleđu Dubrovnika tako da nijesu mogli da pomognu kanaderima. Tokom gašenja poginuo je vatrogasac, a u utorak je zbog toga u Dubrovniku proglašen dan žalosti.

Novljanin Antonije Pušić (Rambo Amadeus) se na Fejsbuku zapitao koliko koštaju ,,nedostižni kanaderi” i ,,odvaja li se na protivpožarnu zaštitu neki dinar od ogromnih profita koje poslovna elita pravi od turizma”.

Naravno da ne. Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju, pojedinih sezona ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji gube licence jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura, a jedan novi ‘air traktor’ košta tri miliona eura.

,,Biće sve većih požara  dok se funkcioneri voze u limuzinama čak od nekoliko stotina hiljada eura, a sve veći broj vatrogasnih vozila su stara preko 30 godina, u fazi raspada, ugrožavaju živote vatrogasaca od kojih ovih dana najviše zavisi hoćemo li moći slobodno udahnuti vazduh i prespavati jer opet su nam gradovi i sela u plamenu”, napisao je na svom FB profilu biolog Vuk Iković. On je opomenuo da stalno slušamo kako nema para za kanadere i postavio pitanje kako ima novca za  preko 4.000 službenih vozila? ,,Slovenija ima preko 100 puta manje površina koje stradaju u požarima, ali zato njihova Vlada ima samo oko 20 službenih vozila, manje nego pojedina naša ministartva”.

Nemar i nemanje strategije nas više košta. Iz Organizacije KOD izračunali su da je samo tokom prošle godine u Crnoj Gori izgorjelo oko 143 km2 šuma što su uporedili sa površinom od blizu 24.000 fudbalskih terena. Prema evropskom modelu ,,ukupne štete” procjenjuje se da je 2021. godine šteta usljed šumskih požara u Crnoj Gori iznosila oko 280 miliona eura. U prevodu, samo jedne godine izgori nam 28 kanadera, koji bi štetu značajno smanjili.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NEGATIVAN PRIRODNI PRIRAŠTAJ U SJEVERNOM REGIONU: Zabrinjavajuća statistika 

Objavljeno prije

na

Objavio:

Prema podacima Monstata, svi gradovi na sjeveru države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih

 

Prema svim pokazateljima, postoji jasan trend negativnih demografskih kretanja na sjeveru države, odnosno izražene migracije i negativni prirodni priraštaj u gradovima tog siromašnog crnogorskog regiona.

Prema podacima Monstata, svi gradovi na toj teritoriji države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih.

Na drastičan pad nataliteta na sjeveru Crne Gore ukazuje i sve manji broj đaka u školskim klupama. Tako je prošle godine u tri beranske gradske škole, sa svim područnim odjeljenjima, upisano oko 2.500 đaka, od čega 257 prvaka, što je duplo manje nego u ranijem periodu.

Nastavu u pet seoskih škola u ovoj opštini pohađalo je 296 učenika, dok je taj broj prije nekoliko decenija bio deset puta veći, dok je u svih pet seoskih škola prošle godine bilo samo 28 prvaka.

Stanje nije bolje ni u ostalim opštinama. O tome govore i nesporna činjenica da je Osnovnu školu Bajo Jojić u Andrijevici ove godine pohađalo 338 đaka, od čega svega 38 prvaka. Nekoliko decenija ranije, u ovoj školi je bilo preko hiljadu učenika.

U ovoj opštini, u pojedinim mjestima kao što su Кuti, Cecuni i Jošanica, područna odjeljenja su odavno zatvorena. Tamošnje škole u prosjeku su brojale po 40 učenika.

Alarmantno stanje kada je broj učenika u pitanju nije zaobišlo ni područje Bihora, o čemu svjedoči i podatak da je ove godine na cijeloj teritoriji opštine Petnjica, na kojoj ima pet osnovnih škola, upisano  53 đaka prvaka, što je četiri puta manje u odnosu na period od prije samo pet godina.

Broj učenika u odnosu na period od prije dvije decenije prepolovljen je i na području opština Plav i Gusinje. Osnovna škola u Murini je prošle godine zajedno sa područnim odjeljenjima u Velici i Gornjoj Ržanici brojala svega 12 prvaka, dok je taj broj prije pet decenija bio blizu stotinu.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

U PETNJICI ORGANIZOVANA PROJEKCIJA FILMA O OSMANU RASTODERU: Pokušaj rehabilitacije proglašenog ratnog zločinca

Objavljeno prije

na

Objavio:

Projekcija kontroveznog dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava” organizovana je prošle sedmice u Petnjici. Događaj je propraćen negodovanjem dijela javnosti, za sada je izostala reakcija političkih partija i državnih institucija

 

Projekciju dokumentarca, autora Avda Huseinovića, u Petnjici je organizovao Bošnjački kulturni centar Sandžak. Plakate sa likom proglašenog ratnog zločinca iz Drugog svjetskog rata, danima su sa raznih mjesta u varoši pozivale stanovnike na promociju.

Na dan održavanja projekcije oglasili su se boračke organizacije Berana i Petnjice, predstavnici beranske Mjesne zajednice Polica i Opštinski odbor SNP Berane, osuđujući namjeru da se film prikaže, ukazujući da se time čini krivično djelo veličanja ratnih zločina. Naknadno je to učinio i DPS koji je pozvao nadležne organe da utvrde da li je projekcijom filma došlo do kršenja zakona.

Predsjednik beranske Organizacije boraca NOR Berane (OBNOR) Petar Labudović, kazao je da je neprihvatljivo veličanje nekoga ko je proglašen ratnim zločincem i ko je, kako je rekao, „činio zulum po petnjičkom i beranskom kraju”.

„Mi osuđujemo organizovanje projekcije filma o ratnom zločincu i podgrijavanje tenzija i novih podjela oko stvari oko kojih je istorija kazala svoju riječ”, rekao je Labudović. On navodi da su snage kvislinškog pokreta Muslimanske milicije, kojima je u Bihoru komandovao Osman Rastoder, 1944. godine, u zaseoku Krake, kod Vrbice, likvidirale 55 partizana, među kojima i dvadeset pripadnika italijanske partizanske divizije Garibaldi. Oni su, poslije rata, prenešeni i sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Beranama.

I predsjednik Udruženja boraca i antifašista opštine Petnjica Faik Adrović, negoduje zbog projekcije spornog filma. Ovaj devedesešestogodišnjak je među rijetkim živim učesnicima Drugog svjetskog rata. Adrović kaže da je lično poznavao Osmana Rastodera, i slaže se da se radi o ratnom zločincu. „On je bio imam u Petnjici prije rata i odmah po formiranju odreda muslimanske milicije postavljen je za komandanta te fomacije koja je sarađivala sa fašističkim okupatorima. Naravno da osuđujem prikazivanje tog filma, kao što isto tako osuđujem i ideju da se u Petnjici podigne spomenik proglašenom ratnom zločincu”, rekao je Adrović.

Predsjednik Savjeta MZ Polica Novak Zekić je apelovao na institucije Crne Gore da preduzmu adekvatne korake kako bi se prekinulo sa praksom promocije, odnosno slavljenja ratnih zločinaca, upozoravajući da se na taj način vrijeđaju žrtve.

Slične stavove iznijeli su i iz Opštinskog odbora Socijalističke narodne partije u Beranama, pozivajući državne organe na raekciju. Ostale partije, pa ni one sa nacionalnim predznakom, Stranka pravde i pomirenja, kao i Bošnjačka stranka, nisu se do danas oglašavale.

Osman Rastoder je rođen krajem devetnaestog vijeka u, za tadašnje prilike, imućnoj porodici. Školovao se na medresama u Novom Pazaru i Đakovici, a kasnije i u Istanbulu. Njegova porodica se poslije povlačenja Turaka sa ovih prostora, odselila za Istanbul, ali se Osman vratio u Novi Pazar, gdje se po drugi put oženio. Sa obje žene i sedmoro djece vratio se u Petnjicu gdje je imenovan za imama u selima Petnjica i Savin Bor, nakon toga i u mjesnoj džamiji u Petnjici.

U junu 1941. godine Osman Rastoder je imenovan za komandanta odreda Muslimanske milicije Sandžaka za Gornji Bihor. Tokom Trinaestojulskog ustanka, njegov odred je napao ustanike oko Berana. Njegove snage su zapalile nekoliko pravoslavnih sela na području Police. Podržana od albanskih neregularnih snaga, kao i njemačkih okupatora, Muslimanska milicija je pobila crnogorske i italijanske partizane u blizini sela Vrbica. Saradnja Osmana Rastodera sa okupatorskim snagamna je nesporna.

Nakon što je pred kraj rata proglašen za ratnog zločinca, Osman Rastoder je ubijen 1946. godine. Istoričar Šerbo Rastoder je jednom prilikom za lokalni radio u Petnjici izjavio da, usljed činjenice da je Osman štitio muslimanski živalj tog kraja od četnika, „pokušava da ga razumije”, kao i da Muslimanska milicija nije pokret niti vojska, već skupina ljudi koji su branili svoj prag. „Gornji Bihor je sačuvan zahvaljujući tome što je postojala neka naoružana organizovana sila koja je branila te ljude. To je bila muslimanska milicija na čelu sa Osmanom” – kazao je tada Rastoder. Šerbo Rastoder nikada nije sporio da je Osman Rastoder proglašen za ratnog zločinca, i da svako treba da odgovara za svoja djela, a da oni koji smatraju da njegovo proglašenje za ratnog zločinca nije utemeljeno na činjenicama, mogu to da pokušaju da ospore samo pred nadležnim sudovima.

Bošnjačka kulturna zajednica Luksemburg, koja njeguje i nastavlja da slijedi djelo nedavno preminulog muftije Muamera Zukorlića, finansirala je snimanje ovog dokumentarnog filma i taj zadatak povjerila bosanskom dokumentaristi Avdu Huseinoviću.

Snimanje je trajalo dvije godine, da bi film premijerno bio prikazan 26. januara u Luksemburgu, na dan pogibije Osmana Rastodera. Toj promociji je prisustvovao i predsjednik Bošnjaškog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Almir Muratović, i njemu je uručena novoustanovljena nagrada koja nosi ime Osmana Rastodera. Sa tog skupa je poručeno da se traži njegova rehabilitacija.

Tada je najavljeno da će uslijediti promocije tog filma, prvo u Petnjici, a potom i u Rožajama i Novom Pazaru. Muratović je, tako, ovih dana organizovao projekciju u Petnjici, kojoj je prisutvovao i autor filma.

Predsjednik Bošnjačkog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Monitoru je kazao da „razumije i jedne i druge”.

„Nemamo namjeru da podgrijavamo tenzije, već upravo da pokrenemo da se ispitaju istorijske činjenice. Treba pogledati taj dokumentarni film i vidjeti da u njemu nema slova mržnje. Želja je samo da se dođe do istine iz Drugog svjetskog rata”, rekao Muratović.

On tvrdi da Stranka pravde i pomirenja (SPP) na čelu čijeg je Opštinskog odbora u Petnjici, nema nikakve veze sa promocijom dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava”.

Još 2015. godine tadašnji predsjednik lokalne skupštine u Petnjici, i u tom trenutku predsjednik Opštinskog odbora Bošnjačke stranke Adnan Muhović, postavio je, navodno samoinicijativno, u jednom sokaku tablu sa imenom Osmana Rastodera i izjavio da se radi o značajnoj ličnosti za Bošnjake. Sve je prošlo u tišini.

Na upit Monitora, iz Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju saopšteno je da je, nakon informacija u medijima, formiran predmet i od policije zatraženo prikupljanje podataka u vezi sa prošlonedjeljnom projekcijom, kako bi utvrdili da li je u Petnjici počinjeno neko krivično djelo koje se goni po službenoj dužnosti.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo