Povežite se sa nama

OKO NAS

CRNOGORSKA PRAVOSLAVNA CRKVA NI NA NEBU NI NA ZEMLJI: Policijski parastosi i liturgije

Objavljeno prije

na

Uprava policije još jednom je zabranila sveštenstvu Crnogorske pravoslavne crkve da obavi vjerski obred. Takvu naredbu izdala je prošle nedjelje kada je mitropolit CPC Mihailo namjeravao da održi parastos kralju Nikoli, kraljici Mileni i princezama Kseniji i Vjeri u cetinjskoj crkvi na Ćipuru.

Takva odluka je, saopštila je Uprava policije, donesena iz bezbjednosnih razloga shodno Zakonu o javnim okupljanjima:

,,Kod ckrve su se bile okupile i pristalice Crnogorske pravoslavne crkve i Srpske pravoslavne crkve. Do narušavanja javnog reda i mira nije došlo jer je policija blagovremeno preventivno reagovala, odnosno napravila kordon između pristalica CPC i SPC, nakon čega su se okupljeni mirno razišli”.

Parastos je održan pod vedrim nebom ispred Biljarde pred oko dvije stotine vjernika. Sveštenstvo SPC nesmetano je služilo liturgiju u crkvi na Ćipuru.

,,U toj crkvi počivaju i kralj Nikola i Ivan Crnojević, a Crnogorci ne mogu da uđu u svoju crkvu. I nije to sramota samo Crne Gore. Mi smo ljudi ne druge, nego treće klase koji ne smiju da žive u svojoj državi”, reagovao je poglavar CPC Mihailo.

Iz San Rema su 1989. godine prenijeti posmrtni ostaci crnogorskog kralja Nikole, a 2012. pohranjeni su zemni ostaci gospodara srednjovjekovne države Zete, prvog gospodara Crne Gore i osnivača Cetinja Ivana Crnojevića pronađeni tokom arheoloških iskopavanja na Ćipuru

Posljednji put Crnogorska crkva je služila parastos u crkvi na Ćipuru krajem 1915. godine tako da je to trebala da bude njena prva služba u toj crkvi nakon 103 godine. Crkva na Ćipuru je u vlasništvu crnogorske države kao i Cetinjski manastir, u koji takođe ne mogu da uđu ni sveštenstvo CPC ni njeni vjernici jer ih je okupirala Srpska pravoslavna crkva.

,,Nakon događaja od 1. oktobra ispred Crkve sv. Bogorodice na Ćipuru javnosti je postala očigledna sva dubina crnogorske tragedije i paradoks u kojoj se nalaze Crnogorci pravoslavne vjeroispovijesti, kojima se krše elementarna ljudska prava i slobode. U crkvi koja je vlasništvo Prijestonice Cetinje, Srpska crkva kao strana crkva u Crnoj Gori, koja sebe lažno predstavlja Crnogorsko-primorska mitropolija a u suštini je samo sluganska ekspozitura Beogradske patrijaršije, bez ikakve najave i problema ‘služi’, a nama Crnogorcima kordon policije zabranjuje uredno prijavljen skup, pa smo parastos morali da služimo na livadi”, saopšteno je u utorak iz CPC.

Iz CPC su uputili četiri zahtjeva nadležnim državnim organima Crne Gore. Od njih je zatraženo da se sveštenicima CPC omogući da služe u crkvama i manastirima CPC i po hitnoj proceduri usvoji novi zakon o vjerskim zajednicama i vjerskim slobodama. Takođe, traži se da se po službenoj dužnosti izvrši revizija katastra i ,,nezakonitog upisa nepostojećeg pravnog subjekta tzv. Mitropolije Crnogorsko-primorske SPC, koja nije registrovana pred državnim organima Crne Gore, a upisala je bez ikakvog pravnog osnova i dokumenata 90-tih godina skoro 70-80 odsto crnogorskih manastira i crkava”. CPC traži da MUP Crne Gore utvrdi identitet osoba sa toljagama i motkama, koje su okruživali Cetinjski manastir 1. oktobra, kao broj, identitet i državljanstvo osoba u službi SPC u Crnoj Gori.

Oglasio se i mitropolit SPC Amfilohije. On je kazao da policija ispravno postupila kada vjernicima CPC nije dozvolila da služe u crkvi na Ćipuru.

,,Oni imaju pravo da postoje kao vjerska zajednica u ovoj državi, ali oni nisu pravoslavna crkva. Nemaju pravo da vrše nasilje”, prokomentarisao je Amfilohije događaj na Ćipuru.

U avgustu je policija zabranila sveštenstvu CPC, ali i SPC, da održe liturgije u tamošnjoj crkvi ,,radi objezbjeđenja javnog reda i mira”. To se desilo i prije dvije godine. Čak se u Izvještaju o vjerskim slobodama američkog Stejt departmenta za 2010. godinu podsjeća na slučaj iz 2009, kada su u crkvi na Ivanovim Koritima povrijeđena tri policajaca koji su pokušavali da spriječe sukob između pristalica SPC i CPC.

Kordon policije spriječio je prije nekoliko godina pristalice CPC, predvođene mitropolitom Mihailom, da uđu u Cetinjski manastir, a potom i u Vlašku crkvu.

CPC sebe vidi kao nasljednika Crnogorske crkve, koja je 1918. godine dekretom kralja Aleksandra Karađorđevića sjedinjena sa Srpskom crkvom. CPC traži povraćaj svih crkava i manastira, crkvenog zemljišta i drugih objekata koji se u katastarskim knjigama vode na SPC. SPC, s druge strane, ne priznaje CPC i takođe tvrdi da je pravi vlasnik crkava i manastira u Crnoj Gori. Prije deset godina protojerej SPC Radivoje Nikčević poručio je da će njegova crkva ,,odbraniti svoje svetinje, bez obzira na cijenu koju ta odbrana podrazumijeva”.

CPC i SPC su ranijih godina i po više puta preuzimale pojedine seoske crkve jedna od druge. Država je prvi put intervenisala u pogledu imovinsko-pravnih pitanja 2008, kada je opštinska filijala Uprave za nekretnine oduzela Mitropoliji crnogorsko-primorskoj SPC crkvena zemljišta i zgrade u cetinjskom katastru i prepisala ih na tamošnje pojedinačne crkve i manastire, zbog „ispravljanja grešaka napravljenih tokom devedesetih, kada je ova vjerska zajednica na volšeban način prepisala svu crkvenu imovinu na mitropolita, Mitropoliju, beogradsku patrijaršiju, Srpsku pravoslavnu crkvu i pojedinačne eparhije koje funkcionišu u Crnoj Gori”.

Mitropolit Mihailo najavio je da će liturgiju održati u nedjelju u crkvi Sv. Đorđa na Kruševcu u Podgorici. Da li će ga opet u tome spriječiti policija i Amfilohije sa svojim sljedbenicima, od kojih su neki naoružani tojagama?

STEVO VUČINIĆ, POTPREDSJEDNIK MITROPOLITSKOG SAVJETA CPC: Crnogorska vlast i Beogradska patrijaršija

– U kontinuitetu od 1989. godine, crnogorska admnistracija podupire dominaciju Beogradske patrijaršije i nesporno dijeli suverenitet s njom.To se bjelodano viđelo u neđelju na Ćipuru. Zato je, po ko zna koji put, Crnogorskoj crkvi policija ograničila pravo vršenja službe u crkvi na Ćipuru, kao da smo u srednjem vijeku. Ta slika zorno pokazuje što znači nadmoć svetosavske organizacije, koja je digla ustanak protiv Crne Gore i pretvara je u velikosrpski garnizon dok njihovi politički favoriti iz opozicije streme najvišim dužnostima i častima u našoj zemlji.

Očito, nezadovljni su što je Srbija lišena uprave nad Crnom Gorom od koje je imala veliku korist, jer je s njom i crnogorskim dijelom Jadrana, imala desetostruko uvećan politički kredit na Zapadu, s kojim je trgovala na našu štetu. Instrument za realizaciju tih ciljeva upravo je Beogradska patrijaršija, koja upravlja sa 61 manastirom, sa oko 600 crkava i oko 50 kvadratnih kilometara crkvenog zemljišta u Crnoj Gori. Većina ove imovine je nezakonito upisana u njeno vlasništvo u posljednjih 20 godina. I ne samo što upravlja, nego i prodaje tu imovinu, a na 20 hektara državnog zemljišta u vlasništvu manastira Gradište u Buljarici, namjerava i da gradi hotelski kompleks. To je skandalozno, ali nijedna politička i pravosudna institucija ne pokazuje interes da se ta imovina ponovo uzakoni na državu kojoj je nezakonito uzeta.

Srpska crkva u Crnoj Gori zloupotrebljava vjerska osjećanja ljudi koji se fanatizuju da brane tobožnje pravoslavne interese, iza kojih se krije politika Srbije o izlasku na Jadran. Paramilitarnim organizacijama, kojima se tepa „zaštitari, redari i slično”, radikalizuje situaciju u zemlji, s tendencijom da je uvuče u haos. Zato smo doživjeli da Crnom Gorom krstare razbojnici sa toljagama i oružjem, kojih je bilo i prošle nedjelje oko Cetinjskog manastira. A naša politička elita ćuti, očito nesposobna da odbrani nacionalne i državne interese iz trgovačko-političkih razloga. Posljednji je čas da država stane na put takvoj politici Srpske crkve, dok ne bude kasno.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

Izdvojeno

ANDRIJEVICA I MALE HIDROELEKTRANE: Preko suda do stvarnog prihoda

Objavljeno prije

na

Objavio:

U krivičnoj prijavi Opštine navodi se da je Hidroenergija Andrijevica  za oporezivanje prijavila samo vrijednost objekta mašinskih kućica, a ne i vrijednost opreme dvije male HE.  Kazali su da se tako za dvije godine došlo do 47.950 eura neprikazanog poreskog duga

 

 

Opština Andrijevica podnijela je krivičnu prijavu ODT Berane protiv kompanije Hidroenergija Andrijevica doo radi utaje poreza, čime je, kako je rečeno, budžet ove sjeverne opštine  u 2022. i 2023. godini oštećen za 47.950 eura. Sve to se dogodilo prije uvođenja privremenih mjera, odnosno prinudne uprave, pa je pitanje da li će Odbor povjerilaca podržati naum da se u ovom postupku ide do kraja i stvari istjeraju na čistac.

Prema pregledu u Centralnom registru privrednih subjekata stopostotni vlasnik Hidroenergije je Miloš Bojović. Kompanija je registrovana 2015. godine, a promjena statuta je izvršena u oktobru 2020. godine, neposredno poslije političkih promjena na državnom i na lokalnom nivou u ovom gradu.

U prijavi se navodi da odgovorni u doo Hidroenergija Andrijevica , u poreskoj prijavi koju su dostavili nadležnom opštinskom poreskom organu, nijesu prikazali stvarnu vrijednost malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok i da su na taj način, umanjujući osnov za plaćanje poreza na nepokretnosti, pričinili krivično djelo.

Iz  doo Hidroenergija Andrijevica su 4. aprila 2022. godine podnijeli nadležnom opštinskom organu poresku prijavu za građevinske objekte malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok prikazujući da njihova knjigovodstvena vrijednost iznosi 131.750 eura. Nakon toga je nadležni opštinski organ donio rješenje i preduzeću po ovom osnovu utvrdio porez na ove objekte u iznosu od 1.317 eura na godišnjem nivou (jedan odsto knjigovodstvene vrijednosti).

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRVOSTEPENA PRESUDA ZA UBISTVO ŠEJLE BAKIJE: 40 godina zatvora za femicid

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tridesetjednogodišnji Ilir Đokaj osuđen je u podgoričkom Višem sudu na kaznu zatvora od 40 godina za teško ubistvo bivše nevjenčane supruge Šejle Bakije

 

Tridesetjednogodišnji Ilir Đokaj osuđen je u podgoričkom Višem sudu na kaznu zatvora od 40 godina za teško ubistvo bivše nevjenčane supruge Šejle Bakije (19), 30. septembra 2021. godine, na Karabuškom polju u Tuzima.

Sudija Veljko Radovanović izrekao je Đokaju jedinstvenu kaznu zatvora za teško ubistvo, ubistvo u pokušaju – ranio je Šejlinog oca, i nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija. Djelo je, kako je kazao sudija Radovanović, izvršeno sa umišljajem i iz niskih pobuda.

Sudija je rekao da je sud nesumnjivo, na osnovu provedenih dokaza, odbrane okrivljenih, izjava svjedoka i materijalnih dokaza, utvrdio da je okrivljeni sa umišljajem, iz niskih pobuda i osjećaja sebičnosti, ubio Šejlu,koja je odbijala da obnovi ljubavnu vezu s njim.

Odlučujući o visini kazne, sud je cijenio da nije bilo olakšavajućih okolnosti, dok je od otežavajućih okolnosti imao u vidu raniju osuđivanost optuženog, kao i činjenicu da je ubistvo izvršeno ispred kuće oštećene u prisustvu njene porodice, kazao je sudija Radovanović u obrazloženju presude. Sudija je podsjetio da optuženi nije priznao izvršenje krivičnog djela, pa mu sud tu činjenicu nije mogao uzeti kao olakšavajuću okolnost.

Advokat Srđan Lješković, branilac okrivljenog Ilira Đokaja, izjavio je novinarima nakon što je sud izrekao presudu, da je ta presuda donijeta pod pritiskom javnosti, te da sudovi olako donose ovakve presude od 40 godina zatvora. ,,Naravno da će odbrana izjaviti žalbu, posebno što je svaki naš zahtjev za izvođenje dokaza odbijen. Smatram da dokaze koje smo predložili, da smo ih izveli, sigurno je da bi presuda bila sasvim drugačija”, zaključio je advokat Lješković, ističući da se možda radi o ubistvu ili nehata ili na mah, a da je siguran da nije ubistvo iz niskih pobuda.

,,S obzirom na to da je odluka prvostepena, očekujem da će odbrana uložiti žalbu Apelacionom sudu Crne Gore, ali vjerujem da je ovakva presuda u ovom trenutku kakva-takva satisfakcija porodici”, izjavila je advokatica oštećene porodice Tijana Živković.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

POČELA SEZONA POŽARA NA SJEVERU: Nespremni, tradicionalno

Objavljeno prije

na

Objavio:

I na početku ovogodišnje sezone požara, država ima samo jedan avion koji može biti podrška vatrogascima u gašenju požara. Ne uvijek.  Sa vatrenom stihijom bore se samo pripadnici Službe zaštite i spašavanja  uz pomoć neobučenih i neopremljenih mještana

 

 

Požar u dijelu Nacionalnog parka (NP) Durmitor i dijelu Prošćenskih planina, u vrijeme pisanja ovog teksta, bio je, prema informacijama iz mojkovačke Službe zaštite i spašavanja (SZS), pod kontrolom. Dok poslednje informacije pred štampanje ovog broja Monitora govore da je ugašen. Da obuzdaju vatrenu stihiju, nakon nekoliko dana,  vatrogasci, zaposleni u NP Durmitor i mještani uspjeli su tek u srijedu poslije podne. Izgorjelo je, prema prvim nezvaničnim procjenama, više od pet hektara stare i mlađe borove šume u NP.

Na telefonske pozive Monitora  direktor NP Durmitor Pero Popović nije  odgovarao, a mojkovački vatrogasci,  kako kažu, ne znaju da procijene kolika je šteta napravljena flori i fauni zaštićenog područja.

Zvanična saopštenja iz Javnog preduzeća za Nacionalne parkove Crne Gore (JPNPCG), tokom trajanja požara,  bila su, na momente,  dramatična. U više  navrata tražili su pomoć Direktorata za vanredne situacije Ministarstva unutrašnjih poslova (MUP)  i Vojske. “Naši zaposleni su danima na terenu sa minimalnim sredstvima za gašenje požara, pa samim tim rizikuju svoje zdravlje i život. Direktorat za vanredne situacije MUP-a je reagovao u nedjelju i poslao kanader, međutim ovdje je potrebna duža i temeljnija intervencija iz vazduha,  jer je teren nepristupačan i vatra se brzo širi. Ugrožen je biljni i životinjski svijet NP. Apelujem i pozivam državne organe i službe da nam pomognu jer je riječ o požaru koji prijeti da će progutati ogromna prostranstva u parku i van njega”, poručio je utorak, 9. aprila,  direktor Popović.

Podrška u obuzdavanju vatrene stihije stigla je kratkotrajno samo dva puta, u nedjelju, 7. aprila, kada je požar primijećen, i u srijedu,  kada je u dva navrata avionom Direktorata gašen požar. Mojkovački vatrogasci pretpostavljaju da je požar zahvatio dio NP, odnosno, dio Prošćenskih planina još u petak, dva dana nakon što je primijećen.  Kasnije, kako kaže komandir SZS Marinko Medojević za Monitor, vatru je bilo teško kontrolisati, jer je vjetar raznosio na  prostor od 10 do 16 hektara šuma i pašnjaka.  On izbjegava da komentariše koliko bi štete i posla za vatrogasce bilo manje da se učestalije i sa više kanadera intervenisalo iz vazduha.

„Teško je to reći, jer je vjetar činio svoje, a vatra se spustila duboko u kanjon Tare.  Naš zadatak je bio da odbranimo 10-ak stambenih obejekata u mjestu Stup, do kojih se požar primakao.  Naše  ekipe bile   su danima na toj lokaciji. Avion je došao u nedjelju, ali vjetar je bio jak, pa je bilo malo koristi od  gašenja iz vazduha. Međutim, u srijedu, tokom dva naleta,  mnogo više je učinjeno, pa je u poslijepodnevnim satima, zajedničkim snagama, požar konačno lokalizovan“, ispričao nam je Medojević.

Ovogodišnju sezonu požara država ponovo dočekuje sa samo jednim ispravnim protivpožarnim avionom. Kako je, početkom marta,  agenciji MINA kazao vršilac dužnosti (vd) generalnog direktora Direktorata za zaštitu i spašavanje Miodrag Bešović, flotu Direkcije aviohelikopterske jedinice čine dva dvomotorna srednja višenamjenska helikoptera i tri jednomotorna turboelisna protivpožarna aviona. „Trenutno je ispravan jedan protivpožarni avion, a kada je u pitanju predstojeća požarna sezona radimo na tome da se letjelice u fazi popravke i servisiranja stave u funkciju i očekujemo da će jedan dio njih biti spreman“, rekao je tada  Bešović. On je objasnio i da  budžetom za ovu godinu nije planirana nabavka novih vazduhoplova, ali  da će pokušati da „u skladu sa mogućnostima,  kroz međunarodne grantove bude nabavljen  jedan protivpožarni  avion“.

Dok izostaje značajnija  podrška „iz vazduha“, i pored poboljšanja opreme minulih godina, vatrogasci u sjevernim opštinama  i dalje se žale da nijesu dovoljno opremljeni i spremni da se uhvate u koštac sa učestalim požarima. U Crnoj Gori je  660 vatrogasaca-spasilaca i 177 specijalizovanih vatrogasnih vozila. Ekološki aktivisti godinama unazad  tvrde da su nedostatak opreme i ljudstva, nepostojanje adekvatnog sistema civilne zaštite i značajnijeg broja obučenih volontera, najslabije tačke sistema zaštite i spašavanja u Crnoj Gori.

„Nijesmo adekvatno uključili nove tehnologije, poput dronova za gašenje i praćenje požara, nemamo dovoljno modernih vozila, naši avioni za borbu protiv požara su konstantno prizemljeni ili oštećeni. Godinama nijesmo obnovili tu flotu, a bez podrške iz vazduha borba protiv požara u periodu suša je skoro nemoguća“,  izjavio je nedavno ekološki i građanski aktivista Aleksandar  Dragićević.

Sistem zaštite i spašavanja u Crnoj Gori uspostavljen je nakon obnove nazavisnosti 2006. godine, u skladu sa evropskim principom decentralizacije vlasti. Trebalo bi da ga čine  građani, preduzetnici, organi i službe lokalnih samouprava i državni organi.  Nekad vrlo efikasan sistem, nažalost, nikad nije uspješno obnovljen, a sa zvaničnih adresa su objašnjavali da je razlog za to manjak novca.

U svakoj lokalnoj samoupravi,  jednom godišnje,  predsjednici  opština donose naredbe o preventivnim mjerama zaštite od požara.  Tim aktima  daju  su uputstva i rok njihove realizacije za građane, preduzeća i lokalne službe. Naredbama je, između ostalog, zabranjeno loženje vatre na otvorenom prostoru u periodu kad su vremenski uslovi povoljni za izbijanje požara, trijebljenje imanja paljenjem bez prethodnog dogovora sa SZS, naređuje se kontinuirano održavanje i uređivanje okućnica, formiranje protivpožarnog pojasa oko objekata… Upravu za šume predsjednici opština obavezuju na “čišćenje i uklanjanje posječenog drveća i otpadnih grana u kompleksima šuma” i da operativne karte za svaki šumski kompleks i upotrebljivi šumski put na području opštine i dostave SZS.

Svaki novi požar pokaže da niti ima masovnije pomoći vatrogascima niti se veći dio preventivnih mjera poštuje. Sudeći po tome što neme sankcija za one koji se ne pridržavaju mjera, jasno je i da se ne sprovodi ni kontrola poštovanja izdatih naredbi. Nekoliko desetina požara koji su bili aktivni od početka aprila na sjeveru države, prema procjeni vatrogasaca, izazvani su ljudskim faktorom, uglavnom nepažljivim paljenjem vatre pri čišćenju imanja.  Sve su lokalizovali pripadnici SZS,  tek ponegdje uz pomoć mještana.

Tokom 10-ak minulih dana  vatrogasci su gasili požare u  mjestu   Bjelogrivac na Bjelasici, a gorjelo je i u Lepencu i Slatini. U istom periodu i bjelopoljski vatrogasci su imali mnogo posla, a najintenzivniji je bio požar na  Obrovu.  Tokom minulog vikenda SZS u tom gradu  intervenisala je  na 14 lokacija. Ugroženi su bili stambeni i pomoćni objekti, u Goduši škola i borova šuma, na Slijepač mostu trafostanica, na Mjatovom  kolu  trafostanica i  u  Panjskoj  luki i Obrovu stubovi dalekovoda  i repetitor.

Krajem marta, u velikom požaru u pljevaljskom selu Pandurica, udaljenom od grada 40-ak km izgorjela je kuća i pomoćni objekat. Iz pljevaljske SZS su objasnili da je u tom požaru gorjela trava, nisko rastinje, ali i značajan dio smrčeve šume. Istovremno aktivni su bili požari i u  Čavanju i Pušonjskom dolu  u Mjesnoj zajednici  (MZ) Kosanica i selu Mataruge, gdje je vatra došla na stotinjak metara od kuća. Prije nekoliko dana izgorio je hektar šume i na području kolašinske opštine, na prostoru Bukovičkog potoka i Sušca. Šta je sljedeće?

                                                                   Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo