Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Ekstremistička zloupotreba Bolonje

Objavljeno prije

na

1. PREDLOG. Kada broj studenata na studijskom programu nije veći od sto, moguće je propisati i održati čak i maksimalnu frekvenciju semestralnih provera odnosno njihovih popravnih, na primer „najmanje dve provere tokom semestra”, kao i „obavezne popravne” za svaku od njih. Kada je broj studenata veći od sto, recimo 669 koliko sam ja imao akademske 2009-2010., međutim, zadržavanje ovakvih frekvencija i obaveza, sistem čini suštinski neodrživim, pa zato u ovim slučajevima, iz odgovarajućih akata, treba direktno primeniti samo osnovnu „bolonjsku” normu, koja nastavnika obavezuje da svakom studentu omogući da tokom semestra može da „zaradi” najmanje 50% a na završnom i popravnom završnom ispitu još preostalih najviše 50% od ukupne ocene (član 82 Zakona o visokom obrazovanju, član 69 Statuta UCG, te članovi 29 i 31 Pravila studiranja na osnovnim studijama UCG). Sve ostalo, broj i vrsta provera odnosno njihovih popravnih tokom semestra, u ovim slučajevima, radi minimalne održivosti sistema, treba da ostane puna autonomija predmetnog nastavnika.

2. OBRAZLOŽENJE. 2.1. Primer jednog mogućeg modela. Samo kao ilustraciju, u nastavku navodim model, koji je u potpunosti u skladu sa gornjim predlogom, a kojeg sam, na Fakultetu političkih nauka, uspešno primenjivao nekoliko akademskih godina, zapravo od samog početka primene „Bolonje” na UCG, do školske 2009-2010.

Po isteku dve trećine semestra, u letnjem semestru, u aprilu, organizovao sam jednu, jedinu, bez popravnih, usmenu, semestralnu proveru, na kojoj je svaki student mogao da „zaradi” onih prvih najmanje 50% od ukupne ocene, preciznije 0-80 od ukupnih 100 poena, dok se onih drugih preostalih najviše 50% od ukupne ocene, preciznije 0-20 poena, moglo „zaraditi” na završnom odnosno popravnom završnom ispitu u maju odnosno junu. Pri tome je semestralna provera bila eliminatorna samo za studente koji na njoj ne bi uspeli da osvoje više od 30 poena, što je bilo ne samo matematički nego i pedagoški sasvim opravdano odnosno minimalno. Nakon celokupnog procesa provere znanja, ukupna ocena je formirana na osnovu uobičajene gradacije poena 0-50: F, 51-60: E, 61-70: D, 71-80: C, 81-90: B, 91-100: A.

U višegodišnjoj praksi sam se uverio da ovaj model uspešno rešava ne samo problem puke održivosti novog „bolonjskog” režima studija u uslovima hiper-masovnosti, kao glavni problem, nego i problem očuvanja i podizanja kvaliteta, posebno neophodnog holističkog i kritičkog karaktera studija društvenih nauka, kao ne manje težak i značajan problem u ovim uslovima. Uz sve to, ovaj model u potpunosti je u skladu sa 50:50 „bolonjskom” formulom visokog obrazovanja, da se ovde tako najkraće izrazim. Pa ipak, imajući na umu svu različitost naučnih odnosno nastavnih predmeta, teorijskih i primenjenih, kao i svu različitost odgovarajućih pedagoških modela, potreba i pristupa, ovaj model ovde naveo sam samo kao jedan mogući primer, a u gornjem predlogu preporučio da sve osim one osnovne 50-50 proporcije ostane stvar konkretne nastavničke autonomije.

2.2. Pravna strana problema. I tokom primene modela opisanog u 2.1., na FPN, bilo je pokušaja njegovog pravnog osporavanja, s pozivom na Pravilnik studiranja na osnovnim studijama, posebno na njegov član 35, koji predviđa da se „polaganje kolokvijuma i završnih ispita organizuje u redovnim i popravnim terminima.” Jedna od najznačajnijih lekcija iz Uvoda u pravo odnosno tumačenja prava, već na prvoj godini studija prava, međutim, jeste ona koja nalaže da se pravna norma tumači ne samo jezički, nego mnogo kompleksnije, na osnovu i u okviru realnih činjenica, u našem slučaju to su pre svega činjenice hiper-masovnih studija, a ne nezavisno od njih, ili čak nasuprot njima. Zbog toga su, po mom mišljenju, uprave FPN i UCG, ranijih godina, bile u pravu, kada su citiranu normu Pravilnika tumačile drugačije od onih koji su se pozivali na nju, to jest tako da, budući da Pravilnik ni na jednom mestu ne proglašava eksplicitno da su popravni kolokvijumi obavezni na svim programima i predmetima, treba smatrati da norme koje govore o popravnim kolokvijumima, važe samo na programima i predmetima na kojima su odgovarajućim pravilima fakulteta i nastavnika izričito predviđene.

Sve ove godine, mislio sam, i danas mislim, da je ovakvo tumačenje jedino ispravno, to jest pravo značenje navedene pravne norme. Ipak, ukoliko neko smatra da je neophodno da se ovo tumačenje učini i sasvim eksplicitnim, da bi se izbegla dosadašnja kontroverzna tumačenja, i to je moguće, možda i poželjno, u obliku rečenice-dve amandmanske dopune odnosno izmene Pravilnika.

Na kraju ovog odeljka, još samo jedna pravna odbrana gore iznetog predloga. Tokom preliminarnih razmatranja na PF, naime, gornjem predlogu, jedan kolega pravnik, prigovorio je navodnu neravnopravnost studenata u okviru dva pod-režima studija. Po mom najboljem znanju i uverenju, međutim, ni ovaj prigovor nije opravdan, zato što se i načelo ravnopravnosti odnosno jednakopravnosti, u uslovima kompleksnosti, mora tumačiti i primenjivati kompleksno, kao jednakost u jednakim, a nejednakost u nejednakim uslovima. (Od primera, za ovo je dovoljno imati na umu, poznati primer beneficiranog radnog staža.)

2.3. Neodrživost minimuma kvaliteta bez neophodnog prilagođavanja režima a posebno provera znanja i ocenjivanja na hiper-masovnim studijima. Bez odgovarajućeg minimalnog prilagođavanja, preciziranja i konsolidovanja režima posebno provera znanja i ocenjivanja na hiper-masovnim programima, neodrživ je čak i onaj kvalitet studija, koji je još uvek koliko-toliko očuvan, makar na najnižem, kritičnom nivou. Prigodni svečarski govori članova uprava fakulteta i univerziteta, prilikom otvaranja novih školskih godina, te na propagandnim konferencijama za štampu i „edukativnim” seminarima, tu ništa ne pomažu. Ironično, ispod propagandne retorike „Bolonje”, ruše se poslednji ostaci normalnosti i kvaliteta, prvog i jedinog državnog univerziteta Crne Gore. Visokoškolskog sistema koji ni u svojim najboljim danima nije bio izvan odnosno iznad evropskog i svetskog proseka, ali je makar bio u boljem stanju nego što je danas, i, kao takav, čuvao šansu za dalji razvoj i napredovanje. A da bi se ovo videlo, uopšte ne treba čekati nameštene „evaluacije” briselsko-podgoričke birokratije i njenih partijskih produžetaka na univerzitetu, dovoljno je da se samo otvore oči, odnosno da se ima makar minimum profesionalnog, nastavničkog i naučnog poštenja.

Prokrustovski birokratski voluntarizam najvećeg dela uprava, plus negativni oportunizam velikog dela nastavnika i studenata, jednako značajno, najmanje za ocenu-dve, propadanje kvaliteta studiranja, studija i ocena. Ovako bi najkraće mogao da se rezimira frankenštajnski učinak birokratski nametnute i hiper-masovnim studijskim programima apsolutno neprilagođene „Bolonje”. U samoj praksi, u poslednjih nekoliko godina od uvođenja „Bolonje” na UCG, manje ili više spontano, odnosno manje ili više svesno, ovaj katastrofalni rezultat, „ostvarivao” se uglavnom preko dva negativna i adaptivna pedagoško-organizaciona mehanizma.

2.3.1. Preko apsolutno prekomerne upotrebe pisane forme provera znanja odnosno testova posebno testova sa tzv. zatvorenim pitanjima (Zatvorena pitanja zatvoreni um). Na fakultetima društvenih nauka testovi mogu biti samo pomoćni, ne i glavni, posebno ne jedini oblik provere znanja. Na ovim fakultetima, apsolutno je neprihvatljivo da većina studenata položi predmet, a da uopšte nisu imali usmenu proveru znanja, što je danas veoma čest slučaj. Neregularno stanje rođeno u „vanbračnoj zajednici” između onog voluntarizma i onog oportunizma.

2.3.2. Preko apsolutno prekomernog učešća i opterećenja saradnika u ovim proverama znanja, odnosno u ukupnom ocenjivanju studenata, koje ponekad ide i do sedamdeset pa i devedeset procenata od generacije. Što je onda najmanje dvostruko destruktivno, prvo, zbog toga što saradnike dodatno odvraća od ozbiljnih, autonomnih i kritičkih, i gura prema onim drugim, nekritičkim, ideološkim i apologetskim postdiplomskim studijama „evropskih i evro-atlantskih intgracija”, i drugo, zbog toga što je ocenjivanje najsloženiji, najteži i najodgovorniji deo nastavničke profesije, koji, u ovolikoj meri, ne sme da se, opet voluntaristički i oportunistički, prenosi na saradnike.

Drugim rečima, u odsustvu organizovanog i konstruktivnog prilagođavanja, preciziranja i konsolidovanja režima studija na hiper-masovnim programima, manje ili više spontana „hemija” interesa, voluntarizama i oportunizama glavnih aktera, posebno onih negativnih, dovela je do divljih, nekontrolisanih i destruktivnih oblika „prilagođavanja”, koji su već danas na samoj ivici održivosti i smisla. Kada ih drugovi iz srednje škole pitaju kako je na univerzitetu, „bolonjski” brucoši već nekoliko godina sasvim ispravno odgovaraju „Lakše nego u srednjoj”, tako da je onaj naziv „srednjoškolizacija” („secondaryschoolization”), kojim se kod nas i u svetu kritički kvalifikuju frankeštajnski učinci voluntarističke „Bolonje”, čak i preoptimističan. Pa se ovakva „Bolonja” sve više približava režimu studija u kojem studenti ocenjuju sami sebe. Ekstremističkoj fantaziji studenata-lumpena i nastavnika-birokrata.

 

Milan POPOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

ZLATNO DRŽAVLJANSTVO I NOVA VLADA: Repriza

Objavljeno prije

na

Objavio:

Krivokapićeva Vlada odustala je od nastavka davanja ekonomskog državljanstva, na osnovu novčanog ulaganja. Tome je doprinijela i kontinuirana kritika, projekta bivših vlada, ekonomskog državljanstva od strane  Evropske komisije. Uvođenje zlatnog pasoša na osnovu vrijednosnih kriterijuma zvuči kao repriza

 

Premijer Zdravko Krivokapić nedavno je najavio da će značajne ličnosti koje imaju veze sa Crnom Gorom dobiti počasno državljanstvo. Prvi kojima će uručiti, kako je rekao, ,,zlatni pasoš” biće pjevač Željko Joksimović i teniser Novak Đoković.

Premijer nije precizirao na osnovu čega će se dijeliti pasoši, sem uopštene priče – o porijeklu starinom, dodirne veze sa Crnom Gorom i ,,vrijednosti koje zajednički dijelimo”.

Najava dolazi mjesec dana nakon protesta zbog izmjene Odluke o kriterijumima za sticanje crnogorskog državljanstva, nakon kojih je usvajanje ove odluke odloženo.

Otvaranje pitanja sticanja državljanstva otvorilo je brojne probleme koje je prošla vlast ostavila iza sebe. Pa je vrlo neoprezno što je premijer baš sada pokrenuo priču o ,,zlatnom državljanstvu”.

Crna Gora, za razliku od država regiona, ima restriktivne zakonske norme kada je u pitanju sticanje državljanstva. Tu silu zakona najbolje osjećaju desetine hiljada građana koji zbog rigoroznih pravila ne mogu da regulišu boravak u Crnoj Gori. Mnogima od njih džaba su i decenije provedene u Crnoj Gori. S druge strane brojni su oni koji imaju državljanstvo druge države a uredno glasaju u Crnoj Gori.

Iz dijaspore tvrde da se novim izmjenama njima čini nepravda, te da se na ovaj način eliminišu iz političkog života Crne Gore. Prije nedavnih izbora u Herceg Novom ispostavilo se da čak 1.973 birača u ovoj opštini imaju biračko pravo i u Srbiji.

Iz Ministarstva unutrašnjih poslova saopštili su da su počeli provjeru 8.000 građana koji se nalaze u biračkom spisku Srbije, Bosne i Hercegovine i Kosova zbog logične pretpostavke da pored crnogorskog imaju i državljanstvo neke od tih država. Saopšteno je i da će 2.108 biti upoznato sa činjenicom da su dobrovoljno stekli državljanstvo druge države, uz napomenu da će te osobe dobiti priliku da se izjasne koje državljanstvo žele da zadrže.

Još se ispituje i tvrdnja Srđana Perića, iz Organizacije KOD, da ministri pravde, ljudskih i manjinskih prava i finansija i socijalnog staranja, Vladimir Leposavić i Milojko Spajić, imaju dvojno prebivalište.

Izborno, politički i ekonomski bivša vlast je manipulisala dodjelom državljanstva. Zato najave premijera, bez jasnim kriterujuma ovako zveče.

Prethodne DPS vlade su od 2008. do 2020. godina dodijelile 390 počasnih državljanstava. Samo tokom prošle godine dodijeljeno je čak 115 počasnih državljanstava, od čega je preko trećine dodijelila odlazeća vlada u periodu nakon okončanja parlamentarnih izbora do dolaska nove Vlade. U prethodnom periodu, od 2008. do 2020,  netransparentno je dodijeljeno 390 počasnih državljanstava, pri čemu ni danas ne postoji javno dostupan zvanični registar tih lica.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 14. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

U SUSRET 29. GODIŠNJICI OD DEPORTACIJA I PENZIONISANJU VDT-A IVICE STANKOVIĆA: Šest godina od Strategije za istraživanje ratnih zločina, ni jedna jedina istraga

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vrhovni državni tužilac Ivica Stanković, simbolično, odlazi u penziju 25. maja. Uoči 29. godišnjice stravičnog zločina – deportacije bosanskohercegovačkih izbjeglica iz Crne Gore. Prije nego ode, Stanković mora da odgovori na pitanje zašto u proteklih šest godina primjene njegove Strategije za istraživanje ratnih zločina nije pokrenuta ni jedna jedina istraga

 

Vrhovni državni tužilac Ivica Stanković, simbolično, odlazi u penziju 25. maja. Uoči 29. godišnjice zločina nezapamćenog na ovim prostorima, a možda ni u svijetu. Deportacije bosanskohercegovačkih izbjeglica iz Crne Gore, koje su u njoj našle utočište bježeći od ratnih strahota u svojoj državi. Prije nego ode, Stanković mora da odgovori na pitanje zašto u proteklih šest godina primjene njegove Strategije za istraživanje ratnih zločina nije pokrenuta ni jedna jedina istraga.

Ivica Stanković je, kao vrhovni državni tužilac, 2015. godine donio Strategiju za istraživanje ratnih zločina. Tokom tog perioda, Specijalno državno tužilaštvo (SDT), koje je bilo nadležno za primjenu te strategije pod rukovodstvom Glavnog specijalnog tužioca Milivoja Katnića, procesuiralo je samo jedan predmet, protiv okrivljenog Vlada Zmajevića zbog ubistva civila na Kosovu, i to ne na sopstvenu inicijativu, već mu ga je ustupilo Tužilaštvo za ratne zločine Republike Srbije.

,,Time nije pokazan proaktivan pristup kakav se od tužilaštva očekivao na osnovu Strategije”, smatraju iz Akcije za ljudska prava (HRA). Iz te NVO su pozvali Stankovića da, prije odlaska sa funkcije, odredi bilo koji datum za raspravu sa zainteresovanim stranama o primjeni Strategije o istraživanju ratnih zločina, jer je bio nadležan za nadzor nad njenom primjenom.

Usvajanju Strategije je, podsjećaju iz HRA, prethodio analitički izvještaj eksperta Evropske unije (EU) Mauricija Salustra, koji je u decembru 2014. godine kritikovao dotadašnje procesuiranje ratnih zločina u Crnoj Gori. Kako je istakao tom prilikom, državni tužioci nijednu istragu nijesu pokrenuli na sopstvenu inicijativu. Sem njega, i Evropska komisija (EK) je, više puta, u godišnjim izvještajima o Crnoj Gori isticala da tužilaštvo nije pokazalo odlučnu borbu protiv nekažnjivosti ratnih zločina, kao i da nije podizalo optužbe za komandnu odgovornost, saučesništvo ili pomaganje i podsticanje.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 14. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

ZNACI: Na ovome svijetu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Premijer Krivokapić iz sedmice u sedmicu šalje opasne poruke. Koje se iako on preferira metafiziku,  mogu materijalizovati. Ove sedmice razdvojio je građane na “prijateljske” i neke druge

 

Milosrdni premijer Zdravko Krivokapić, u ovom prolaznom svijetu, nastavlja da diskriminiše, što progovori.

Prethodne sedmice nas je podučio da ne postoji samo materijalni, već i duhovni svijet, koji je važniji, te pojasnio da oni koji u njega vjeruju mogu da, u ime te vjere, krše zemaljske propise. Ove sedmice je nastavio da razdvaja građane.

Neki su građani, pojasnio je, prilikom susreta sa predsjednicom Republike Srpske, Željkom Cvijanović, „prijateljski“.

Krivokapić i predsjednica Republike Srpske Željka Cvijanović susreli su se kod naplatne rampe na putu Meljine – Petijevići, čime su ozvaničili ukidanje putarine na tom dijelu puta.

“Jedan namet manje za građane i sve naše turiste koji dolaze u Herceg Novi, a naročito građane prijateljske”, naveo je Krivokapić Koji su građani prijateljski, a koji manje prijateljski nije pojašnjavao.

Krivokapić iz sedmice u sedmicu šalje dvosmislene ili opasne poruke. Koje se iako preferira metafiziku, mogu materijalizovati. Posebno opasna je ona po kojoj je Ustav akt manje važan od Biblije i duhovnog svijeta.

Kada je prošle sedmice upitan da objasni zašto nadležni organi ne reaguju na kršenje zdravstvenih mjera kada ih krši Mitrpolija crnogorsko primorska, u vrijeme vjerskih okupljanja, Krivokapić je to ovako objasnio: “Ja mislim da se to ne može definisati zemaljskom pričom. To je u domenu metafizike. Ne znam kako vi to doživljavate ali ja to tako doživljavam”.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 14. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo