Povežite se sa nama

MONITORING

Lejdi Keš

Objavljeno prije

na

jeknicka

Do 24. jula 2003. navrat-nanos je zatvoreno ono što se zvalo „crnogorska diplomatska misija” u Milanu. U stan na adresi Via Andrea Solari br. 32 su tog dana upali istražitelji tužioca dr Đuzepea Šelzija, ali Dušanku Pešić u njemu nijesu zatekli. Gospođa Pešić, poznata kao Duška i Duke (rođena 1959. u Danilovgradu, kćerka uglednog ljekara, ranije udata Popović i Jeknić), u žurbi je napustila Italiju ostavivši iza sebe ,,zlatni rudnik” dokaznog materijala za Šelzijeve investigatore u postupku protiv ,,duvanske mafije” – telefonske imenike, agende, dokumente, fotografije… Operativni centar DIA (Dircezione investigativa antimafia) u Bariju, paralelno sa tužilaštvom u Napulju, godinama je prikupljao podatke o aktivnostima Pešićeve u Milanu. Njeni telefonski razgovori su presrijetani u intervalu od 20 mjeseci i predstavljaju dokaze u krivičnom postupku.

O tome da li će Pešićeva, zatim Veselin Barović, Branko Vujošević, Miroslav Ivanišević, Branislav Mićunović, još dva srpska i sedam italijanskih državljana biti pozvani na odgovornost zbog mafijaškog udruživanja – ili se radi o nedokazanim spekulacijama – odlučuje vijeće sutkinje Rose Kalije di Pinto; naredno ročište pred sudom u Bariju je zakazano za 18. januar 2010.

Dušanka Pešić je osoba preko koje se odvijala višekanalna konekcija iz Crne Gore sa poslovima u Italiji. Dobar dio od najmanje oko 16.000 prisluškivanih telefonskih razgovora su njeni kontakti sa personama dramatis opjevanog tranzita duvana, zvaničnicima i drugim akterima: tu su Milo Đukanović, njegov tjelohranitelj Zoran Jovanović, šef tadašnje Službe državne bezbjednosti Duško Marković, aktuelni šef diplomatije Milan Roćen, zatim Damir Asović (osoba iz predstavništva Vektre), Aco Đukanović, ondašnji ministar unutrašnjih poslova Andrija Jovićević, njegova (sada bivša) supruga Martina Jovićević, tadašnji ministar finansija Ivanišević, miloner Barović…

U njenim stvarima DIA je 2003. pronašla telefonske imenike (vidi faksimile) sa brojevima, između ostalih, braće Đukanović, zatim Stanka-Cana Subotića (optužen u Bariju), Duška Bana (radio u Subotićevoj firmi Mia). Tu su i brojevi telefona Andrije Draškovića, bosa iz Beograda crnogorskog porijekla (takođe optužen u Bariju), ali i njegovog oca Milorada-Miša Draškovića (sebe u jednom intervjuu opisao kao ,,velikog prijatelja sa Milom Đukanovićem”, u doba SFRJ predstavnik beogradskog Jugometala u Milanu, a kasnije u istom gradu firme Eurofero).

Spisak nije konačan: Pešićeva je bila u telefonskom kontaktu sa Klementeom Biondijem koji je bio na vezi sa advokatom Rencom Galfetijem i mafiozom Frankom dela Toreom. U Šelzijevoj optužnici piše da su Pešićeva, Dela Toro, Biondi i Galfeti do 3. aprila 2001. ,,uz saglasnost Mila Đukanovića” izmijenili dokaznu dokumentaciju u tužbi br.129/01-21 protiv Dela Torea pred sudom u Bariju u pokušaju da opravdaju nekoliko sumnjivih finansijskih transakcija.

Dela Toro je u italijanskoj javnosti imao reputaciju koja i za Pešićevu nije mogla biti tajna. Ovaj državljanin Švajcarske je 1980-ih bio uključen u pranje novca iz operacije Pica veza kada je američke picerije u vlasništvu mafijaša preplavio prošvercovani heroin koji su slali frateli sa Sicilije.

Kada je Dela Toro uhapšen, Dušanka Pešić je bila zabrinuta. U razgovoru sa Paolom Savinijem, još jednim mafiozom upletenim u crnogorske duvanske poslove, početkom 2001. izrazili su strahovanje da bi Dela Tore mogao reći da je postupao ,,kao predstavnik crnogorske vlade”.

Sada je Dela Toro u predmetu Monte Kristo pred švajcarskim sudom optužen da je preko firme Santa Monika iz Paname 1996. organizovao kompleksnu krijumčarsku organizaciju koja je uključila i MTT (Montenegro tabako tranzit) pod rukovodstvom Veselina Barovića i Branka Vujoševića. Dela Tore je imao sporazum i ovlašćenje MTT-a (vidi faksimile) da uvozi, skladišti i naplaćuje drugim distributerima ,,tranzitnu taksu” na cigarete, dok je MTT-u zauzvrat Santa Monika, preko tri irske kompanije koje su bile u vlasništvu MTT-a, uplaćivala novac.

U Šelzijevoj optužnici se navodi kako je i Pešićeva ,,periodično uzimala veće sume novca” od Dela Torea; kao njegova klijentkinja dobila je 1997. i audi A4 za koji je Dela Tore platio 44,6 miliona lira.

Pešićeva je u drugoj polovini 1990-ih živjela na visokoj nozi, čak i za standarde mondenskog Milana. Investigatori DIA-e, koji su je tajno nadzirali, notirali su kako je trgovala po najskupljim buticima Via Monte Napoleonea, u buticima Gučija, Karijera i Tincatija a zbog plaćanja računa u gotovini trgovci su je zvali Lejdi Keš. Malo je vjerovatno da je takav luksuz sebi mogla iskeširati samo od plate trgovačkog konzula.

U društvu Mila Đukanovića ili sama odsjedala je u predsjedničkom apartmanu luksuznog hotela Principe di Savoja u Milanu. Dircezione investigativa antimafia je pratila Pešićevu u društvu Đukanovića i Veselina Barovića kada su u septembru 2000. odsjeli u hotelu Kalia di Volpe na Kostasmeraldi i hotelu na Kapriju.
Osim Pešićevoj i MTT-u, u tužbi stoji da je Dela Tore obavljao isplate u inostranstvu i Zetatransu, ali i na razne inostrane račune ,,jugoslovenskih političara”. Prema procjeni italijanske DIA-e, Italijani su plaćali 63 dolara po kartonu cigareta (baksi) od čega bi 30 dolara završilo na računima Zetatransa, a ostatak na privatnim računima; mjesečno je bilo planiran promet od po 100.000 švercovanih baksi.
Misterija sa privatnim računima, preko kojih je uplaćivan astronomski profit od tranzita duvana, potkopava zvanične tvrdnje kako je ,,svaki cent” završio u državnom budžetu Crne Gore, za finansiranje penzija i plata u uslovima ekonomske katastrofe 1990-ih nastale zbog rata i sankcija.
Ondašnji ministar finansija Predrag Goranović je, na prozivke opozicije u parlamentu, u lice javnosti kazao kako nikad neće saznati na kojim se inostranim privatnim računima nalazi novac. Iz navoda u Šelzijevoj opužnici sada se doznaje da je i Goranović imao dolarski račun br. 08133000424 u Kirprus popular bank ltd.
Upravo je Dušanka Pešić bila upućena u misterije privatnih računa. Preko zemljaka iz predstavništva Vektre, doznala je da je septembra 2001. u hotelu Principe di Savoja odsjeo Ratko Knežević, za koga je vjerovala da istražuje privatne račune crnogorskih zvaničnika.
Pešićeva je 22. novembra 2001. pozvala Milana Roćena koji joj je kazao kako je pored njega Duško Marković; potom je šefu tajne službe Roćen dao telefonski aparat i Pešićeva je Markovića iscrpno informisala o Kneževićevom boravku u Milanu.
Prethodno je Pešićeva u telefonskom razgovoru savjetovala Mila Đukanovića da u televizijskom intervjuu u kojem je trebalo da demantuje pisanje Nacionala ,,govori u sadašnjosti vezano za račune u bankama”. U stvari, tvrdi se u Šelzijevoj optužnici, ,,ona se pobrinula za zatvaranje računa u danima koji su prethodili tom razgovoru”. To bi moglo da znači kako je Pešićeva imala specijalna ovlašćenja da pristupi takvim računima i da sa Đukanovićem preko telefona nije samo razmjenjivala nježnosti.

Romantika je isparila jer je postojalo strahovanje da je Knežević došao u posjed broja kreditne kartice naslovljene na Janka Jeknića, njenog bivšeg supruga koji je januara 1997, kao ministar spoljnih poslova Crne Gore, poginuo u saobraćajnoj nesreći kod Danilovgrada. Jeknić je bio šef protokola Vlade i prvi trgovinski konzul u Milanu u vrijeme kada je Branko Perović (naslijedio Jeknića na dužnosti šefa diplomatije) u Rimu 1992-1993. navodno uspostavio inicijalne kontakte sa Paolom Savinijem i Ćirom Macarelom, alijas Princom, iz napuljske Kamore na poslovima tranzita duvana.
Glavna adresa za crnogorske zvaničnike u Italiji od tada je postao Milano. Ilustracije radi: Svetozar Marović je od decembra 1996. do marta 1999. vladinim lir-džetom čak 11 puta letio za Milano.
Nakon obnove nezavisnosti, koncentracija crnogorskog poslovnog iskustva prekaljenog tokom biznisa u Italiji 1990-ih sa obnovljenim diplomatskim imunitetom je obavljena u Sloveniji, iz koje su u Crnu Goru došli brojni eksperti angažovani u menadžmentima porodičnih i/ili povezanih firmi ,,prve familije”.
Branko Perović je bio ambasador Crne Gore u Ljubljani, a prvi savjetnik je Dušanka Pešić. Perović je smijenjen jula 2008, zbog ,,nesporazuma” sa ministrom Roćenom, navodno oko kafanskog računa za jednu proslavu. U Ljubljanu je poslat novi ambasador, još jedan iz povjerljivog kruga – Ranko Milović, akcionar Prve banke i Eurofonda.

Vladimir JOVANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

KORONA I NEODGOVORNOST: Budi odgovoran, ne budi kao premijer

Objavljeno prije

na

Objavio:

I pored najave potpunog zaključavanja kao jedinog spasa, ono je odloženo do izborne šutnje u Nikšiću. Znaju se prioriteti. Premijer Krivokapić je obrazložio da trenutno stanje nije izazvano lošim mjerema, već da je problem nepoštovanje mjera. Počevši od njega

 

Što je korona žešća, neodgovornost je veća. Podržavaju je i najviši zvaničnici. Premijer Zdravko Krivokapić je u nedjelju u Hramu Hristovog Vaskrsenja u Podgorici uslikan kako cjeliva pričesnu pogaču, preporučujući tako drugima da ga slijede, jer vjera planine pomjera. Nepoštovanje preventivnih mjera postalo je običajno pravo za crkvena i ostala okupljanja.

Ministarka zdravlja Jelena Borovinić-Bojoviće je, nakon osude javnosti, prekorila premijera. Kazala je da je obećao da će poštovati mjere: „I da će se potruditi da utiče na ostale svojim primjerom da poštuju mjere“.  To se traži – snaga ličnog primjera. I premijer se nakon tri dana izvinio građanima što u određenom periodu nije nosio masku, a pravdao se da ima antitjela. Ovako se izvinjavao i nakon nenošenja maske na sahrani mitropolita Amfilohija, pa obećanje ne održa.

Neozbiljnost, sa najviše adrese, se dešava u nedjelji kada je broj umrlih od korona virusa premašio hiljadu. Podaci Instituta za javno zdravlje govore da je smrtnost od kovida u februaru, u odnosu na januar, povećana za 70 odsto.

Iz opština stižu alarmantni podaci. U Baru je zabilježen rekordni broj pacijenata u Regionalnom kovid centru za Primorje – 113, a bolnički kapaciteti za kovid pacijente se stalno povećavaju pa ih je sada 115. Problem je i nedostatak osoblja, jer su neki ljekari i medicinske sestre i po drugi put zaraženi – tri doktora su u izolaciji, odustno je i 13 sestara, a do sada je virus imalo 26 doktora, kazali su iz bolnice u Baru.

Od 20. do 28. februara na Cetinju je umrlo osam osoba, a dnevno do 100 pacijenata posjeti kovid ambulantu, saopšteno je iz Kriznog štaba Prijestonice.  Nadležni građane najčešće opominju zbog nenošenja maske i nepridržavanja distanca na otvorenom, a veliki je i broj onih koji krše mjere samoizolacije.

Slike na portalima iz Nikšića i Ulcinja pokazuju svakodnevne gužve u kovid ambulantama u ovim gradovima.

Iz Kliničkog centra, u kome se liječi preko 130 pacijenata od virusa, kažu da su spremni i za gori scenario te da najveća zdravstvena ustanova raspolaže sa 774 kovid kreveta.

Ministarka zdravlja je ove nedjelje izjavila da je situacija zabrinjavajuća ali da nije alarmantna, kazavši da je popunjenost bolnica 75 odsto.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

SLUČAJ MIDDLE POINT: Na divljem zapadu ništa novo

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kako je ruskoj kompaniji Middle Point, koja je radi izgradnje hotela u Budvi angažovala nikšićku kompaniju LD gradnja, zahvaljujući ovdašnjem pravosuđu, izvršiteljima i Privrednom sudu, oduzeta imovina vrijedna preko četiri miliona eura

 

Ovo je još jedna priča o tome kako su se, dok su se bivše crnogorske vlasti klele u strane investicije, investitiori koji su iz daleka stigli da posluju ovdje, susretali sa neizvjesnostima, ali i pravnim siledžijstvom. Umjesto da ulažu i grade, nerijetko bi jedino tek gubili novac u vrtlogu zarobljenih institucija. A investicije čekale neka bolja vremena.

Priča počinje 2008. godine, kada ruska kompanija Middle Point doo angažuje građevinsku firmu iz Nikšića LD gradnja radi izgradnje kondo hotela u Budvi. Nakon što je sklopljen ugovor i Middle Point uplatio avans od 300.000 eura, gradnja godinama nije počinjala. Uprkos tome, nikšićka kompanija je svih tih godina ruskom investitoru ispostavljala  fakture u iznosu 50.000 eura godišnje na ime  „održavanja gradilišta“. Ova nikšićka kompanija, čiji je osnivač, prema podacima Privrednog registra, Ilija Nikčević, radila je brojne projekte za državne i lokalne vlast (vidi box).

Nakon sedam godina, gradnja je intenzivirana.  No, iako se izgradnja hotela nije bližila kraju, ukupna vrijednost dogovorenih poslova, u iznosu od 2.833.000 eura kako je predviđeno ugovorom, bila je već potrošena. Ruski investitor odlučio je da ne plaća dalje dok se tačno ne utvrdi koliko je LD gradnja do tada i u šta trošila.  Izgradnja hotela je opet stopirana, što zbog neusglasica investitora i izvođača, što zbog zabrane gradnje na primorju u to doba. U jesen 2017. godine. LD Gradnja nije nastavila radove, da bi nekoliko mjeseci kasnije, u zimu 2018.

predala pet prvih saturacija (faktura) javnom izvršitelju Aleksandru Boškoviću, tražeći naplatu od Middle Pointa. Prema tvrdnjama kompanije Middle Point te fakture, u iznosu od 800.000 eura, su već bile plaćene. Bez obzira, investitoru je na osnovu tog duga uzeta imovina vrijedna milione. I to bez vještačenja ili utvrđivanja fakata o visini stvarnog duga.

Aleksandar Bošković, izvršitelj koji je vodio postupak, javnosti je poznat nakon što je u njegovoj kancelariji samoubistvo izvršio pedesetčetvorogodišnji E.M. 2015. godine. Takođe, Ministarstvo pravde svojevremeno je pokrenulo disciplinski  postupak protiv Boškovića zbog nezakonitosti koje su utvrđene u njegovom radu tokom redovnih i vanrednih kontrola i pritužbi građana.

Middle Ponit uz sve nije bio obaviješten da se postupak izvršenja vodi, tako da ruski investitor nije imao priliku da reaguje. Da se vodi postupak, saznali su nakon što im je blokiran račun, a kada je izvršenje već postalo pravosnažno.

Pošto je bilo kasno za žalbe, ruski investitor tada podnosi tužbu Privrednom sudu.

Priča o zarobljenim institucijama tek tada, u stvari, počinje. Dok je izvršenje po nalogu LD gradnje teklo u rekordno brzom roku, na reakcije Privrednog suda, na čijem se čelu nalazi Blažo Jovanić, čekalo se mjesecima. Jovanić je javnosti poznat kao jedan od stubova prethodnog režima u pravosuđu.

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BUDVA: POLA GODINE NAKON IZBORA PODIJELILI RESORE: Odluka o budžetu bez Skupštine

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanjima čelnika u upravnim odborima opštinskih preduzeća i savjetima javnih ustanova, stvoren je preduslov za podjelu rukovodećih mjesta u izvršnoj vlasti u skladu sa izbornim rezultatima, na koja pretenduje  ukupno šest partija. Možda su na smirivanje strasti u Budvi i postizanje dogovora uticali lideri iz partijskih centrala zbog  izbora u Nikšiću

 

Partije koje su na posljednjim lokalnim izborima u Budvi osvojile većinu odborničkih mandata u budvanskom parlamentu, konačno su, pola godine kasnije, dogovorile podjelu resora u upravljačkim tijelima opštinskih preduzeća i javnih ustanova. Predstavnici stranaka Demokratskog fronta i Demokrata uspjeli su da prebrode ozbiljnu krizu vlasti u Budvi i postignu dogovor u posljednjem trenutku, kako bi usvojili budžet, donijeli Plan investicija i imenovali članove upravnih odbora preduzeća i savjeta kulturnih institucija u Opštini.

Međutim, ovaj dogovor realizovaće se u posve neuobičajenoj proceduri, bez skupštinskog zasjedanja i parlamentarne debate o bužetskim izdacima i prioritetnim investicionim projektima. Zbog posebno loše epidemiološke situacije u Budvi, sjednica Skupštine Opštine ne može biti održana, pa su predstavnici vladajućih partija bili saglasni, da predsjednik Marko – Bato Carević donese navedene odluke, u skladu sa zakonom, kako bi lokalna uprava mogla nesmetano da funkcioniše.

Prema članu 59 Zakona o lokalnoj samoupravi, predsjednik opštine privremeno donosi akte iz nadležnosti skupštine, ako skupština nije u mogućnosti da se sastane ili je iz drugih razloga onemogućen njen rad. Zakonom je propisano takođe, da se tako usvojene odluke, moraju podnijeti na potvrdu skupštini na prvoj narednoj sjednici.

Ukoliko ih odbornici ne podrže, njihova važnost prestaje u roku od tri mjeseca od njihovog donošenja. Što se u budvanskom parlamentu neće dogoditi, jer partije koje čine vlast imaju 20 od ukupno 33 odbornička mandata.

Donošenje budžeta bilo je neophodno jer je Opština funkcionisala na bazi odluke o privremenom finansiranju. Predloženi iznos budžeta budvanske Opštine za 2021. godinu utvrđen je na 31,5 miliona eura.

Poslije izborne pobjede na lokalnim izborima u kojoj su DF i Demokrate osvojile većinu mandata u budvanskom parlamentu čime su u duboku opoziciju poslale Demokratsku partiju socijalista, ,,proslavljenu” u predizbornoj akciji nasilnog preotimanja vlasti, pobjedničke partije nisu uspjele postići dogovor oko podjele resora u izvršnoj vlasti. Od 15. septembra prošle godine vlast u Budvi funkcioniše po starom rasporedu, ustanovljenom poslije izbora 2016.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo