Povežite se sa nama

MONITORING

Može li bolje

Objavljeno prije

na

Paljba iz svih oruđa obilježila je završnicu kampanje za lokalne izbore. Sva brda i doline pozlaćeni su obećanjima, svaki politički protivnik obilježen je kao krvni neprijatelj. Da je ujedinjavanje opozicije značilo šansu za ugrožavanje režima, najbolje se vidi po silnoj energiji koju je vlast uložila u, ipak, samo lokalne izbore u 14 opština. Šta se sa šansom desilo – znaćemo u nedjelju. Otkad su izbori raspisani, opozicioni prvaci govore da je ključ za smjenu vlasti u visokoj izlaznosti. Govorili su da bi bilo poželjno stvoriti ,,predreferendumsku” atmosferu u kojoj bi što više građana izašlo na izbore. Predreferendumsku atmosferu, međutim, stvorila je vlast.

Prvo je precizno odabrano da izbori budu dva dana nakon Dana nezavisnosti. Sad su partijski i državni skupovi, koncerti, proslave, zastave, slike, muzike pomiješani i zbrkani kao da smo u pokvarenom vremeplovu. Za svaki pomen da vlast zloupotrebljava i praznik i državnu kasu spreman je žig: napad na Crnu Goru. Okapaše braneći je.

Premijer Milo Đukanović optužio je opoziciju da je, kako se suptilno izrazio, ,,sklepana” u kabinetu jednog savjetnika predsjednika Srbije s ciljem da dovede do preispitivanja crnogorske nezavisnosti. Svakom poštenom građaninu Crne Gore prosto dođe da se lično zaputi u Beograd i spali više taj kanabe.

Iz Tadićevog kabineta su rekli da je to ,,potpuna neistina”. Premijera je, sva prilika, žacnuo nivo sa kojeg je odgovor stigao. ,,Pošto su se iz Beograda javili portparoli da kažu kako nije tačno ono što sam izjavio, odmah da im kažem da je riječ o Mlađanu Đorđeviću.” Đukanović tvrdi da dokaze ima i da će ih dobiti ,,onaj ko pokaže interesovanje”.

Predsjednik SNP-a Srđan Milić ,,s prezirom” je odbacio Đukanovićeve tvrdnje. Predsjednik NOVE Andrija Mandić kazao je da niko, niti iz Srbije, ni sa bilo koje adrese nije organizovao crnogorsku opoziciju. ,,Ona se ujedinila zato što se ujedinio narod.”

Odbrana Crne Gore od udružene opozicije bila je jedan od stubova DPS-ove kampanje za ove izbore. U opoziciji to smatraju znakom njihove slabosti. ,,Time što je formirala jednu listu i pokazala se spremnom da preuzme odgovornost za promjene, opozicija uspijeva da motiviše apstinente što je pretpostavka za visok stepen izlaznosti. Đukanović je svjestan toga i, kao posljednju liniju odbrane, pokušava da mobiliše svoje biračko tijelo time da je ugrožena crnogorska nezavisnost”, kaže za Monitor funkcioner SNP-a Predrag Bulatović.

Ako nije, a valjda nije, kloniran, premijer Đukanović je u ovu kampanju uložio nadljudske napore. U roku od jednog sata nicao je đah u Pljevljima, đah u Tivtu. Pod njegovim koracima cvjeta diljem Crne Gore, ima ko i da to opjeva. Recimo, Ferhat Dinoša, predsjednik DUA: ,,Neka neko dođe da podigne mikrofon jedno pola metra, jer ću ga ustupiti najvišem i najvećem sinu nove Crne Gore, g. Milu Đukanoviću”.

Najviši i najveći sin je objasnio kako nema ništa protiv osnivanja opštine Tuzi. Samo mora da bude održiva. Ista stvar je sa Zetom, Petnjicom, Gusinjem – sve po zakonu i po spisku.

„DPS je za hiljade novih opština koje ispunjavaju uslove u skladu sa zakonom”, pritvrdio je u Plavu potpredsjednik DPS-a Svetozar Marović. Ne no milion.

Nove opštine zainteresovanima obećava i koalicija Bolja Crna Gora. Neizvjesno je koliko će se opozicija izboriti za glasove manjinskih naroda, ali su zabilježene nove, makar i predizborne, ponude. ,,Mi, Srbi hoćemo da živimo zajedno sa Bošnjacima i pružamo im ruku. Tražimo od Bošnjaka da se bore za svoja prava kao što se mi Srbi borimo za naša”, kazao je Andrija Mandić.

Tokom kampanje opozicija je uložila trud da razmotri probleme i predloži rješenja pojedinačno za svaku opštinu i svako mjesto do kojeg su stigli. Hvale je vrijedno njihovo izostavljanje ,,visoke politike”, međutim, uz medije kakvi su u Crnoj Gori, pitanje je do koliko ljudi su doprle njihove poruke. Na primjer: barabar sa informacijom o nekom od skupova opozicione koalicije, većina medija javi kako će ,,liberali” u Beranama podržati koaliciju Za evropsku Crnu Goru. “Liberali” su u koaliciji sa Demokratskim centrom na lanjskim izborima u Beranama osvojili cijelih 105 glasova, ali – ko te pita.

Naravno, opozicija je dužnu pažnju posvetila i priči o kriminalu. Ocijenili su da premijer ne govori u ime svoje partije i svoga članstva nego u ime ,,šefova organizovanih kriminalnih bandi koji su njegovi prijatelji”. Obećali su da će kriminalcima oduzeti nezakonito stečenu imovinu.

Socijaldemokratska partija je u kampanji uglavnom govorila stvari sa kojima se lako saglasiti. Razvoj periferije, ne samo centra Podgorice, posvećivanje proizvodnji i tako dalje. Oko toga postoji li teorijska šansa da nakon izbora ne budu u koaliciji sa DPS-om pokušavali su da vrludaju, pretežno neuspješno. Glas za SDP ostao je glas za njihovo odborničko ili kakvogod drugo udobno mjesto.

Ove izbore, zna se, ne prate nikakvi posmatrači, te stručnih ocjena nema, ali se golim okom vidi da korektnost i učtivost nijesu krasile kampanju. Da je za dlaku, prednjačila je vlast. Već tradicionalno, najteže riječi vrha DPS-a rezervisane su za predsjednika PZP-a Nebojšu Medojevića. Đukanović ga je nazvao ,,seoskim laprdalom”, ovaj je uzvratio tvrdnjom da Đukanović koristi ,,uličarski rječnik jer je uličar”.

Đukanović je na raznim mjestima evocirao uspomene na Sedmi bataljon, prethodne bataljone je, uobičajeno, zaboravio. Primijetio je da se Srđan Milić nije izvinio što su njegov politički lider i njegova stranka 1997. organizovali pohod ka Tuzima. Nosilac liste Bolja Malesija-bolja Crna Gora, Kolja Ljuljđuraj rekao je da se Đukanović nije izvinio za torturu nad djecom, starim i iznemoglim u policijskoj akciji Orlov let.

Vlast su do kraja inspirisale opozicione bijele košulje pa su otkrili da ih je prvi koristio Musolini. Kad se o košuljama izjasnio i gradonačelnik Podgorice kandidat opozicije Milan Knežević je rekao da kada bi birali boju naspram lika i djela ,,Mugoša do kraja života ne bi skidao crnu košulju i prugasto odijelo”. Voli narod kad se zagalami. Osnovna mana pripisivana nosiocu opozicione liste u Podgorici Nevenu Gošoviću je da je – previše pristojan.

Ministar policije Ivan Brajović poručio je da je tajnost glasanja garantovana zakonom. Na biračkom mjestu. ,,Niko ne može utvrditi kako je ko glasao, niti građanin može biti pozvan na odgovornost zbog slobodno izražene volje”. Znamo.

 

Adio Mugi

 

Najozbiljnije obećanje DPS-a na izborima u Podgorici dao je SDP: Socijaldemokratska partija neće podržati aktuelnog gradonačelnika Podgorice Miomira Mugošu ukoliko ponovo bude kandidat Demokratske partije socijalista za prvog čovjeka Glavnog grada. Mugoši mandat ističe za godinu i po. “Naš odgovor je proizvod programskih principa SDP-a i nije veliko iznenađenje “, kazao je predsjednik SDP-a Ranko Krivokapić. SDP smatra da treba imati drugačiji način upravljanja Podgoricom, više baziran na timskom radu. U DPS-u su, zvanično, bili iznenađeni i uvrijeđen. U opozicionoj koaliciji smatraju da je riječ o dogovoru doskorašnjih partnera na vlasti.

 

IZVODI IZ OBEĆANJA

Obnova i izgradnja

Kolike god da su, za mjesec pred izbore državni su službenici svoje plate pošteno zaradili. Sve je zabilježeno uz bokore ministara i kandidata vlasti: počeci radova, krajevi radova, sredine radova, ideje, najave, konkursi… Dva doma zdravlja otorena su u Podgorici. Nema veze je li renoviran do pola ili je već počeo da radi. Otvorene su renovirane prostorije Hitne pomoći i novi dio Kliničkog centra, najavljena nova psihijatrijska klinika. Gradonačelnik dr Miomir Mugoša, neizostavan dekor svakog otvaranja, obećao je da će glavni grad Kliničkom centru kupiti dva mamografa. Bio je i na Draču gdje je otvorena škola koja će početi da radi, logično, u septembru. Lično je otvorio sajam zapošljavanja osoba sa invaliditetom. Sve mu basta: istoga dana teklo je suđenje u sporu gradonačelnika i slabovide Marijane Mugoše, kojoj je zabranio da na posao dolazi u pratnji psa vodiča. Slučajno se dogodilo da nam je baš sad javljeno da će savremena kuglana biti otvorena početkom jeseni i da će Hotel Crna Gora postati Hilton. Rekonstrukcija i adaptacija ulaza zgrade KIC-a Budo Tomović, kao i velike sale, predstavljena je na prezentaciji. Jednom će biti i urađena. Vlada je najavila da će uskoro, po povoljnim uslovima, riješiti stambeno pitanje za po 36 zaposlenih u zdravstvu i prosvjeti. Krajem maja i početkom juna u obnovljene kuće vratiće se Bukovičani koji su rodni kraj napustili u toku 1992. i 1993. godine, javila je Vlada. Podignuta je optužnica za zločin u Bukovici. Radovi na rekonstrukciji Doma kulture u Pljevljima biće završeni do 20. novembra. Precizno. Regionalni vodovod biće završen prije početka turističke sezone. Očekuju u Ministarstvu za uređenje prostora i zaštitu životne sredine. Predstavnici Ministarstva za informaciono društvo i ICT kompanije OŠ Vuk Knežević iz Njegovuđe uručili su donaciju – tri računara, isto toliko udžbenika za tu oblast i štampač. Bašča i Bać dobili su šest računara. Uprava policije primila je u radni odnos jedan broj Roma. Direktor Direkcije Javnih radova Žarko Živković obišao je vaskoliku Crnu Goru i obećao tone lokalnih puteva. Ministar poljoprivrede Milutin Simović lično je uručivao premije, njegovo ministarstvo raspisalo je konkurs za dodjelu pomoći poljoprivrednicima. Ministarstvo odbrane planira da tokom maja raspiše oglas za raspodjelu oko 100 stambenih jedinica, ministar obišao gradilište. Mojkovački dom zdravlja dobio službu hitne pomoći. Remont pruge na dionici Bijelo Polje-Kruševo-Mijatovo kolo teče po planu, uvjerili se na licu mjesta predsjednik Odbora direktora Željezničke infrastrukture Zarija Franović i gradonačelnik Bijelog Polja Tarzan Milošević. Privrednici italijanske regije Friuli Venecija zainteresovani su za investiranje i pokretanje proizvodnje u pogonu Lamelirnice, jednoj od fabrika Gornjeg Ibra. Javio ministar. Predsjednik opštine Bar Žarko Pavićević sa ministrom ekonomije Brankom Vujovićem i direktorom Uprave za vode Zoranom Jankovićem obišao crmnička sela. Očekuje da će uskoro u crmničkim selima Komarnu i Trnovu poteći voda sa seoskih vodovoda. Socijaldemokratska omladina Podgorice prikupljala je potpise za besplatan vajerles internet na području čitavog grada. Podijelili su obuću i odjeću stanovnicima izbjegličkog kampa Vrela Ribnička. Biće put Murino-Čakor-Peć i Gusinje-Podgorica. Krak autoputa od Andrijevice prema Peći posmatraće se kao dio autoputa. Virtuelno.

 

Kosara K. BEGOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo