Povežite se sa nama

OKO NAS

NAPUŠTENIH PASA SVE VIŠE: Začarani krug nemara, gladi i agresivnosti

Objavljeno prije

na

Čopori gladnih  pasa lutalica,  minulog mjeseca, češće nego ranije,  napadali su stoku po selima, ali i ljude, osobito djecu.  Aktuelna situacija, s pandemojom, je  povećala  broj lutalica na ulicama,  učinila  ih agresivnijim. Ponovo je izostala adekvatna reakcija nadležnih službi

 

U nikšićkom naselju Gvozdenice,  u mjesnoj zajednici Ozrinići,  psi su zaklali desetak ovaca i jagnjadi  domaćina  Zlatka Nikolića.

,,Niti imam više snage, niti živaca, da zovem nadležne. Strah me samo za ovu djecu. Psi su gladni,  pa neće birati koga da napadnu. Danas je država, a i čitav svijet, pogođena pandemijom. Ekonomija je stala i država zavisi od stočara i poljoprivrednika. Mučim se, radim, godinu čekam jagnje i onda dođu psi i sve unište. Najgore je što se ovo stalno dešava“, tvrde Nikolići.

Čobanin nije mogao odbraniti stado od čopora, pa su se spasile samo one ovce koje su uspjele  da pobjegnu. Nije prvi put.  U  tom dijelu nikšićke opštine godinama ne mogu da nađu način da zaštite stoku od gladnih pasa. Nikolić je zbog napada lutalica i štete koju trpi, prošle godine podnio tužbu protiv Opštine Nikšić, a sudski postupak još traje.

Nije pomoglo,  pričaju u Ozrnićima,   ni to što su se ranije obraćali više puta lokalnoj upravi, tražeći da im stoku zaštite od napuštenih životinja.

Takođe, ovog proljeća,  žabljačkom stočaru Miloradu-Miću Durkoviću,  iz sela Junča Do,  psi su zaklali  desetoro jagnjadi, a sedmoro ranili. Psi su napali stado dok je bilo na „torinama“. U tom domaćinsvtu ne nadaju se da će im šteta biti ikad nadoknađena.

„Nemam više kome da se obratim za pomoć. Pošteno i mukotrpno radimo i privređujemo, hranimo porodicu, školujemo osmoro djece… I zimus su nalijetali psi lutalice i napravili mi štetu. Zaklali su mi 12 ovaca, a dobio sam odštetu 20 eura po ovci. Žalio sam se nadležnima, apelovao da nas zaštite,  ali uzalud“, ispričao je  Durković poslije štete  koju je pretrpio.

Početkom godine, zbog pasa lutalica u Resničkoj ulici u Rasovu kod Bijelog Polja,  roditelji  nijesu smjeli da  puste djecu bez pratnje u školu.

Napuštene životinje napale su i petnaestogodišnjeg dječaka A.Š. iz Tucanja  u petnjičkoj opštini. Čopor je dječaka presreo kad je krenuo da obiđe stoku, a od ozbiljnijih povreda spasile su ga samo duboke gumene čizme. Istoj porodici, ranije, napuštene životinje napale su stado i pričinile veću štetu. I njihovi apeli nadležnima nijesu koristili.

Čopori gladnih pasa, početkom aprila, napadali su stoku u više  kolašinskih i mojkovačkih sela.  Stočari kažu da su prinuđeni na stalni oprez, ovog proljeća više nego ranijih godina.

„Psi su gladni i  zbog toga  agresivniji. Razumijem strah ljudi, ali ne može odgovornost biti na životinjama, već na onima koji su ih ostavili na ulici i na nadležnim službama, koje time treba da se bave“, tvrdi vlasnica privremenog  prihvatilišta za pse Kolašinka Danijela Vuksanović.

U azilu, koji je ona osnovala, sada je nekoliko stotina napuštenih životinja. Nažalost, tvrdi Vuksanovićeva, i one su gladne. Hranu za životinje do sada je obezbjeđivala donacijama, sada, objašnjava, „svi imaju prečih briga“. U kolašinskom azilu mjesta, a ni hrane, nema više ni za jednu životinju. Na ulicama tog grada ih je na desetine.

„ Zatvoreni restorani, skraćeno vrijeme rada prodavnica i zabrana kretanja, ostavljaju i te životinje bez minimuma hrane. Vrlo je  opasno da psi lutalice budu dugo gladni i sami na ulici i da to može uzrokovati njihovu kasniju agresivnost“, upozorava Vuksanović.

Problemom brojnosti napuštenih pasa na ulicama, do sada, stiče se utisak, ozbiljnije su se bavili jedino predstavnici civilnog sektora.   Nadležne opštinske službe ne nalaze način da budu efikasnije i pored činjenice da značajnu stavku u rashodima iz opštinske kase predstavljaju odštete građanima, kojima su lutalice nanijele povrede. Tako je, bez razlike, u svakoj opštini.

Predstavnici NVO Prijatelji životinja iz Podgorice prije par sedmica  obratili  su se saopštenjem za javnost u kome su prozvali nadležne u nikšićkoj Opštini da hitno reaguju.

,,Jako je važno da lokalna uprava konačno počne sa primjenom programa Uhvati, steriliši i pusti. Napominjemo da se posipanjem otrova na javnim površinama, ubijanjem u skloništima i sličnim protivzakonitim metodama ne smanjuje populacija pasa lutalica u Crnoj Gori“, navode iz te  NVO. Oni naglašavaju da je neophodno poštovanje zakonske procedure.

Prošle godine preko Bjelopoljskog  demokratskog  centra nekoliko desetina stanovnika te opštine  uputili su inicijativu Skupštini opštine za određivanje lokacije za izgradnju skloništa za napuštene životinje. Baz rezultata do sada. Već duže Opština Bijelo Polje ima potpisan ugovor sa Opštinom Berane za korišćenje azila za pse lutalice.  Iz lokalne uprave smatraju da je „ekonomičnije koristiti usluge beranskog azila,  nego graditi objekat na području bjelopoljske opštine“.

Savjet za zaštitu životinja, u čijem su sastavu  predstavnici Ministarstva poljoprivrede, Veterinarske komore i NVO za zaštitu životinja,  nedavno je konstatovao “da, pored svih sprovedenih aktivnosti i napora,  još nema očekivanih rezultata na terenu, kad je riječ o rješavanju problema pasa lutalica“.

,,Uslovi i način držanja svih životinja, propisuju jedinice lokalnih samouprava, a nadzor nad  donijetim propisima treba da obavljaju  lokalne samouprave. Lokalne samopuprave treba i da obezbijede uslove za čuvanje napuštenih životinja. Na žalost, u najvećem broju opština, zaštita dobrobiti životinja nije među prioritetima. Psi lutalice su i dalje na ulicama, a sa druge strane lokalne uprave isplaćuju znatne iznose novca na ime odštete građanima zbog ujeda pasa“,  saopštili su iz Savjeta.

U nacrtu Nacionalne strategije za kontrolu populacije pasa definisano je da sve lokalne samouprave treba da donesu programe kontrole populacije pasa.  Malobrojne su opštine u kojima je taj posao započet.

                                                                                       Dragana ŠĆEPANOVIĆ  

Komentari

Izdvojeno

ŠTRAJK U BERANSKOM SIMON VOJAŽU: Opet iz rikverca u rikverc

Objavljeno prije

na

Objavio:

Zaposleni u beranskom autoprevoznom preduzeću Simon vojaž stupili su u generalni štrajk, nakon što im preko dvije godine vlasnik kompanije Mehmed Adrović nije isplatio zarade, dnevnice i ostala zakonom garantovana primanja. Najveće autoprevozno preduzeće na sjeveru države neslavni je rekorder u broju neizmirenih plata radnicima

 

Kada je u decembru 2005. godine organizovana licitacija za prodaju beranskog autoprevoznog preduzeća Jugoprevoz, pojavili su se tada malo poznati Mehmed Adrović i potpuno nepoznati luksemburkški državljanin Simon Bernar.

Mehmed Adrović, zvani Meša, koju godinu kasnije će se politički aktivirati u Demokratskoj partiji socijalista. Danas je predsjednik Opštinskog odbora te partije u Petnjici i predsjednik lokalnog parlamenta u tom mjestu.

Skoro deceniju i po kasnije, kolo sreće se okrenulo. Zaposleni u beranskom autoprevoznom preduzeću Simon vojaž stupili su u generalni štrajk, nakon što im preko dvije godine vlasnik kompanije Mehmed Adrović nije isplatio zarade, dnevnice i ostala zakonom garantovana primanja.To najveće autoprevozno preduzeće na sjeveru države neslavni je rekorder u broju neizmirenih plata svojim radnicima.

„Posljednja plata je bila za jun 2018. Mi ne znamo više ni kako ni zašto radimo. Svima nam je stalo da se preduzeće ne ugasi, ali ovo je postala potpuno neodrživa situacija” – napisali su oni u pismu koje su dostavili medijima prije štrajka.

Radnici ne mogu da vjeruju da njihova firma sa čitavim kompleksom imovine, autobuskom stanicom sa restoranom, tehničkim pregledom, servisom za održavanje motornih vozila, turističkom agencijom, kao i najvećim voznim parkom na sjeveru Crne Gore, ne može da opstane.

„Došli smo u situaciju da nam druga preduzeća zbog dugovanja oduzimaju autobuse, ili ih kupuju za male pare, a mi ne znamo gdje taj novac ide” – pišu radnici.

Došli su na ivicu, a država im je okrenula leđa. „Da li zbog toga što je vlasnik visoki funkcioner Demokratske partije socijalista, pa mu tolerišu sve što radi, odnosno ne radi” – pitaju radnici.

Zbog ovakve situacije zaposleni skoro svakodnevno napuštaju firmu i odlaze kod drugih poslodavaca. Od nekadašnjih stotinu dvadeset, ostalo je trenutno svega oko četrdeset zaposlenih.

„Mi molimo nadležne državne organe, inspekcijske službe, a zatim tužilaštvo i policiju, da se uključe u rješavanje situacije koja je postala neizdrživa. Najveći dio nas koji smo ostali i dalje da radimo, u poznim smo godinama, kada nas više niko neće. Sve mlađe što je bilo, pobjeglo je. Valja hraniti porodice, a platu nijeste primili dvije godine” – kažu radnici.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 29. maja ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

BILJNE VRSTE NA SJEVERU UGROŽENE NELEGALNIM BRANJEM: Kao ničije 

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nesavjesno, nelegalno branje i prodaja, uskoro će iskorijeniti  nekoliko biljnih vrsta sa crnogorskih planina, tvrde ekolozi. Godinama stižu ista upozorenja  o alarmantnom stanju u toj oblasti, a država ne čini ništa da zaštiti biljno blago

 

Iz kolašinskog Sekretarijata za zaštitu životne sredine,  prije nekoliko dana su saopštili da je na području te opštine, kontinuirano i sve ozbiljnije, ugroženo nekoliko biljnih vrsta.  Riječ je o ljekovitom bilju i šumskim plodovima, a najugorženiji su, kažu stručnjaci za ekologiju iz te lokalne uprave, lincura, somina, borovnica… Kontrola branja šumskih plodova je nedovoljna, piše u izvještaju o stanju životne sredine.

Kolašin nije izuzetak. Nelegalnom berbom i nedostatkom sistemskih zaštitnih mehanizama ugrožene su mnoge biljne vrste. Kolašin nije izuzetak.  Stanje je isto na cijelom sjeveru. Tek pojedini sporadnični projekti, koje relizuje isključivo civilni sektor, skrenu pažnju na taj ogroman problem. Država nije učinila ništa više od deklarativnog zalaganja da se biljne vrste, među kojima su neke i zaštićene, sačuvaju.

Žuta lincura (Gentiana lutea), polako nestaje, tvrde ekolozi. Svejedno, gotovo na svakoj pijaci je moguće kupiti od onih koji su je nelegalno ubrali. To je nacionalnim zakondovstvom zaštićena biljna vrsta, uvrštena i  u međunarodnu „Habitat direktivu“. Korijen biljke je ljekovit, koristi se i u zvaničnoj i u alternativnoj medicini. Zato je nekontrolisana berba i prodaja na crnom tržištu  dovela i do nestajanja.

Na našim prostorima postala je vrlo popularna  40-ih godina prošlog vijeka, zbog čega je počela i obimnija berba, odnosno kopanje korijena. Njen hemijski sastav otkriven je tek početkom 20. vijeka, iako je  korištena mnogo prije  toga. Osim u Crnoj Gori, na Balkanu je ima u Bosni, Hrvatskoj (Lici) i jugozapadnoj Srbiji.

Zbog široke primjene, kultivacija lincure ekonomski je opravdana. Ipak, tek rijetki u našoj državi, finasirani, uglavnom, stranim grantovima, su se upustili u plantažni uzgoj te biljke i tako pokušali da sačuvaju njena prirodna staništa.

Prije nekoliko godina NVO Natura, uz podršku UNDP-a, u okviru projekta Ljekovito bilje – značaj za lokalni ekonomski razvoj i očuvanje prirodnih resursa, počela je eksperimentalno plantažni uzgoj Gentiana lutea nadomak Kolašina.  Tako je formirana prva eksperimentalna parcela za plantažno gajenje lincure u Crnoj Gori.

„Plantažna proizvodnja lincure je važna jer se na ovaj način štiti životna sredina, odnosno ova rijetka i zaštićena biljna vrsta. Zbog velike potražnje u narodnoj i zvaničnoj medicini lincura se nelegalno i nekontrolisano eksploatiše“ –  kažu u toj NVO.

Projekat podrazumijeva da se sadnice lincure vraćaju  u prirodno okruženje kako bi se na taj način povećala brojnost te rijetke biljke. Plantažna proizvodnja lincure, objašnjavaju, može da bude i značajan ekonomski oslonac stanovništva na selu. Naredne faze tog projekta su formiranje pokaznih parcela u zaštićenim područjima i formiranje eksperimentalnih parcela u okviru nekoliko domaćinstava u Kolašinu i Andrijevici.

„Sve ovo se radi u okviru aktivnost za uspostavljanje Regionalnog parka Komovi. Htjeli smo da pokažemo kako postoji i mogućnost plantažnog gajenja, ali i da zaštitimo lincuru u prirodnim staništima. Pored toga, plantažno gajenje je i siguran i dobar način da poljoprivrednici zarade“ – kaže direktor NVO Natura Mikan Medenica.

Očekivani prinos sa hektara je do 10 tona ljekovitog korijenja, tokom prvih godina, kasnije i više. Iskustva uzgajivača u okruženju svjedoče da se na hektaru zemljišta gaji i do 100.000 biljaka, uz  prinos  svježeg korijena od 24 do 40 tona. Nakon sušenja ostane od šest do 10 tona po hektaru. Taj  prinos se odnosi na biljke stare pet godina, u šestoj godini može biti i do 30 odsto veći, a u sedmoj čak i do 70 odsto.

Prema podacima, koji se mogu naći u medijima iz regiona, cijena  osušenog korijena kreće se od 10 do 12 eura po kilogramu. Ulaganja potrebna za gajenje lincure nijesu  velika – samo priprema zemlje i ručni rad. Zaštita joj nije potrebna,  jer je u prirodi ništa ne napada. Pored svega toga, plnatažni zasadi su i dalje rijetkost.

Na listi ugroženih bilnih vrsta na sjeveru je odavno i šumska  borovnica. Iako svake godine sa zvaničnih adresa stigne bar po jedan apel nesavjesnim beračima i otkupljivačima, na nivou su incidenta krivične prijave protiv njih. Na planinama sjevera svakog ljeta taj šumski plod se tamani, branjem mehaničkim sredstvima, što je zakonom zabranjeno. Posao kontrole branja borovnice, prije par godina, povjeren je Upravi za šume, čiji službenici su više puta ponovili kako niti imaju potrebnu logistiku niti im ostaje vremena da se tom poslu ozbiljnije posvete. Za to vrijeme, na stotine tona „plavog blaga“ sjevera, ubranog nelegalno, završi na evropskom tržištu. Dobro zarade samo otkupljivači.

Borovnice treba isključivo brati ručno i nikako grebenom, ponavljaju, obično početkom ljeta,  iz  Ministarstva poljoprivrede. Branje šumske borovnice u komercijalne svrhe definisano je zakonom,  a za nepoštovanje zakonskih odredbi  predviđene su kazne od 2.000 do 40.000 eura.

Jednocifren je broj onih koji su tokom minule decenije platili tu kaznu. A decenijama je, od jula do septembra,  u borovnjacima na stotine berača, koji po bagatelnim cijenama prodaju ubrane plodove desetinama otkupljivača.

U više navrata na uništavanje borovnjaka upozoravali su botaničar Danijel Vincek i prof. dr Miodrag Jovančević sa Biotehničkog fakulteta iz Bijelog Polja.  Nesavjesnim branjem, pored lošeg kvaliteta berbe, uništavaju se i mješoviti pupoljci, lome stabljike, pa se svake naredne godine smanjuje rod. Drastično se smanjuju i površine pokrivene borovnjacima.

Branje šumske borovnice u komercijalne svrhe definisano je Zakonom o zaštiti prirode i Pravilnikom o bližem načinu i uslovima sakupljanja, korišćenja i prometa nezaštićenih divljih vrsta životinja, biljaka i gljiva koje se koriste u komercijalne svrhe.

„Sakupljanje borovnice u komercijalne svrhe dozvoljeno je u optimalnoj fazi vegetativnog razvoja (fazi sazrijevanja bobice) pod uslovom da se ne upotrebljavaju mehanička sredstva (grebeni i dr.); ne čupaju ili oštećuju podzemni organi; na području sakupljanja ostavi najmanje 25 odsto od ukupno utvrđene količine biljne vrste, ne lome, oštećuju stabla i grane žbunova i ne nanosi druga šteta borovnici i njenom staništu“ regulisano je propisima, koje niko  ne poštuje.

Propisano je da branje u komercijalne svrhe treba da obavljaju samo obučeni berači. Nikada nijedna obuka zvanično nije organizovana.

                                                Dragana ŠĆEPANOVIĆ  

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VRHOVNI SUD RJEŠENJE MINISTARSTVA POLJOPRIVREDE PROGLASIO NEZAKONITIM: Traži se ponovo domaćin kolašinskih rijeka

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dvogodišnje nesuglasice između kolašinskih ribolovnih klubova, okončao je Vrhovni sud. Ministarstvo poljoprivrede ponovo konkursom traži klub koji će gazdovati ribljim fondom na području te opštine, nakon što je sud prethodni izbor proglasio nezakonitim

 

Rješenje kojim je Ministarstvo poljoprivrede i ruralnog razvoja prije dvije godine dodijelilo upravljanje ribljim fondom na područku kolašinske opštne Sportsko ribolovnom klubu (SRK) Tara i Morača nezakonito je. Tako je odlučio Vrhovni sud,  nakon što je Sportski flaj fišing klub (SFFK) Maniro, koji je ranije gazdovao kolašinskim vodama, osporio rješenje resornog ministarstva.

U tužbi tog kluba je istaknuto da je u postupku odlučivanja Ministarstvo zanemarilo činjenicu da je SRK Tara i Morača još 2016. godine isključeno iz članstva Saveza sportsko-ribolovnih organizacija Crne Gore. Članstvo u tom savezu obaveza je za sve koji se kandiduju za gazdovanje vodama.

Iako je 2018. Ministarstvo poljoprivrede povjerilo gazdovanje vodama SRK Tara i Morača na šest godina, pritisnuti sudskim odlukama, u tom resoru ponovo konkursom traže „domaćina“.

Javni oglas će trajati do sredine narednog mjeseca.

„Očekujemo da će ovog puta resorno ministarstvo postupiti kako je presudom naloženo. Dokazali smo da SRK Tara i Morača nezakonito upravlja vodama. Gupa ljudi, okupljenih u tom klubu, godinama ruši svaki pokušaj da se na kolašinskim vodama uvede red, da se ribolov obavlja  u skladu sa zakonom, da se u našem gradu razvija i ribolovni turizam“ – kazao je Mile Lazarević iz SFFK Maniro.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. maja ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo