Povežite se sa nama

MONITORING

Nasukani grad

Objavljeno prije

na

Dugi zimski san drevnog Kotora, jednog od 830 mjesta na planeti koja pripadaju svjetskoj kulturnoj baštini, pod zaštitom UNESCO, narušila je poput uragana afera u kojoj se ovaj grad pojavljuje kao važan punkt međunarodne mreže krijumčarenja narkotika. U rano nedjeljno jutro 31. januara Stari grad Kotor bio je poprište spektakularne akcije pripadnika specijalne antiterorističke jedinice koja je u saradnji sa kotorskom policijom izvršila raciju u poznatoj kotorskoj diskoteci Maksimus, lokalima, stanovima i kućama 14 građana za koje postoji osnovana sumnja da su povezani sa Pljevljakom Darkom Šarićem koga srpska policija potražuje zbog sumnje da je pokušao da iz Latinske Amerike dopremi oko dvije tone kokaina do evropskih luka. Policija je pretresla i porodičnu kuću Kotoranina Dragana Dudića, zvanog Fric, suvlasnika diskoteke Maksimus, i jednog od najbogatijih kotorskih biznismena, zbog poslovnih veza koje navodno ima sa Šarićem.
Racije u Kotoru izvršene su po međunarodnom nalogu o razmjeni policijskih podataka kojim je od Uprave policije zatražen pretres pomenutih objekata. Sada se uveliko priča o jakom „kotorskom kraku” ili „klanu”, koji ima razgranate međunarodne nelegalne poslove.

U Kotoru se posljednjih godina „regrutuju” pomorci kao specijalni „kuriri” koji prenose narkotike iz zemalja Južne Amerike do evropskih luka. Prema navodima upućenih Kotorana postoje različite tarife za razne angažmane kurira. Ona viša iznosi na desetine hiljada eura po turi. Zaradi se ukoliko pomorac ulazi u rizik i sam preuzima torbe sa robom, zatim ih skriva na brodu i dostavlja na adresu u nekoj od luka. Niža je tarifa kada kurir pristane samo na uslugu skrivanja pošiljke na brodu.
Kotorski pomorci najčešće plove na italijanskoj kompaniji Mediteran Shipping Cruises (MSC), na čijim je brodovima „pao”, odnosno otkriven najveći broj kurira.

DAN POSLIJE: Dan nakon prave filmske akcije specijalaca sa fantomkama na glavi i automatskim puškama na gotovs, Kotor je osvanuo pust, sa rijetkim prolaznicima koji su po izuzetno hladnom vremenu u žurbi prolazili licama. Niko ne želi javno da komentariše posljednje događaje. Ničemu se ne čude jer „sve se znalo i do sada”, ali su svi ćutali.
Ima li istine u sumnjama da iza velikih investicija koje su realizovane na području Kotora stoji kapital osumnjičenog Darka Šarića i njegovih partnera saznaće se uskoro. Za sada na površinu polako isplivavaju mnogi tajni poslovi i javne veze, sumnjive privatizacije i zakupi opštinskih poslovnih prostora, političke odluke i animoziteti. Koalicija na vlasti u drevnom gradu uvažila je po svemu sudeći pravilo da novcu nije važno porijeklo.

Gotovo 80 odsto ukupnog poslovnog prostora kojim raspolaže grad, ustupljeno je jednoj, povlašćenoj firmi. Najznačajniji kulturno-istorijski spomenici, vile, palače, gradski bedemi, lokali, prešli su u vlasništvo ili dugogodišnji zakup novobogataša.
Kada se uđe na glavna gradska, odnosno Morska vrata i stupi na kotorski Trg od oružja, većina onoga što pogled obuhvata, pripada malom broju poznatih crnogorskih tajkuna.
Prostrani Trg od oružja okružen je bedemima, zgradama i lokalima kojima gazduje firma Trekom, odnosno Bastion komerc, čiji je jedan od vlasnika bivši pomorski kapetan, Dragan Dudić. Njegova poslovna imperija turističko-ugostiteljski kompleks Cattaro-Maximus obuhvata četiri kulturno istorijska spomenika iz srednjeg vijeka!
Počinje bivšom zgradom Arsenala, preko bastiona Citadela, gradske tvrđave na kojoj se nalazi diskoteka Maksimus, uzidana u srednjovjekovne bedeme i otvoreni Bar Citadella!
Kompleks se bez prekida nastavlja zgradom nekadašnjeg Napoleonovog pozorišta, danas hotela Cattaro, koji čini finkcionalnu cjelinu sa Kneževom palatom koja se prostire cijelom dužinom gradskih bedema sa zapadne fasade grada, nastavlja se iznad gradskih vrata na drugi dio trga sa pripadajućom zgradom u kojoj se nalazi sjedište ambasade Hrvatske i kafana Uranak.
U prizemlju hotela smještena je kockarnica, Casino Cattaro, na mjestu nekadašnjeg kafea As. Odmah pored je kafić Mocca, zatim kafana San Đovani, ispod gradskog sata.
Gdje počinje dio gradskog trga koji kontroliše Veselin Barović, sa svojim hotelom Vardar i kafanom ispred.
Na Trgu od oružja svoje filijale otvorilo je pet crnogorskih banaka. Zatvorena je knjižara, galerija, bombonjera, poslovnica JAT-a…Sve je podređeno biznisu. Tu su banke da podignete svoje pare, da ih potrošite u kockarnici preko, osvježite se u kafićima, trgujete u njihovim buticima i zabavite se u Maksimusu. Sve je na dohvat ruke. Kako god okrenete novac ide u jednu, najviše dvije firme.
Dragan Dudić sa partnerima vodi kafe Tresor, Pab i restoran La Pasteria unutra Starog grada. Sve su to prostori u vlasništvu Opštine do čijeg zakupa dolaze putem učešća na tenderima ili kupuju firme koje imaju ugovore o zakupu.
U njihovom je vlasništvu i gradski hotel Duomo. Osnovali su 2007. godine vaterpolo klub Kataro u istom gradu u kojem stoluje crnogorski prvak Primorac. Vaterpolisti Primorca, prvaci Evrope, jedva preživljavaju – posljednju su platu primili u julu prošle godine. Njihove kolege u Kataru nemaju tih briga. Plate primaju unaprijed, ali uspjesi izostaju.

ZAKUPCI I POLITIKA: Početkom 2008. godine na predlog predsjednice Marije Ćatović odbornici DPS, HGI i LP glasali su za Odluku o načinu i uslovima regulisanja međusobnih potraživanja između Opštine i Trekoma na osnovu koje je kompaniji čiji je Dudić jedan od vlasnika, bez obaveznog javnog nadmetanja ustupljen poslovni prostor od oko 3000 kvadrata na period od 35 godina po cijeni od 1,8 milion eura!
Zanimljivo je da je firma Trekom taj iznos isplatila unaprijed za svih 35 godina zakupa! Tako je, kakva slučajnost, neposredno pred kotorske lokalne izbore u novembru 2008. firma Trekom Opštini uplatila iznos od 2,5 miliona eura. Razlika se odnosila na neka ranija dugovanja. Time je sav elitni prostor Kotora za duži vremenski period prešao u privremeno vlasništvo Dragana Dudića i njegovih poslovnih partnera.

MP Trekom postao je strateški partner opštine Kotor još 1989. godine. Osnivač i vlasnik Trekoma, biznismen Rodoljub Radulović sa Opštinom dogovara osnivanje centra ekskluzivnog turizma u Kotorskom zalivu! Radulović uzima u zakup sedam ekskluzivnih prostora u Starom gradu na rok od 20 godina, sa mogućnošću produženja do 99.! Ulaže u izgradnju i obnovu zidina, hotela i diskoteke, u obnovu palate Bizanti, prizemlje palate Pima, u TV Kotor, Informatički centar i druge poduhvate oko 10 miliona dolara, ali čitav posao staje nakon početka rata i uvođenja sankcija.

Opština ga tada oslobađa plaćanja zakupnine. Izgrađeni objekti vidno propadaju. Nakon ukidanja sankcija Trekom ne izvršava obaveze prema Opštini, pa kreću sudski sporovi za nadoknadu štete. Trekom pokreće sudski proces za utvrđivanje prava svojine na objektu Citadela, diskoteci Maksimus. Sva ova uzajamna potraživanja razriješena su tek 2008. novim ugovorom o zakupu.

U međuvremenu, 2005. godine firmu Trekom kupuje Bastion komerc, moćna špediterska firma koja posjeduje pristanište i luku u Risnu, prvu kotorsku diskoteku Sekondo Porto, fabriku Rivijera, palate i lokale u gradu…
Ubrzo dolazi do sukoba na relaciji Bastion komerc – SDP, odnosno Dudić- Krivokapić. Dudić navodno uspijeva da isposluje donošenje Pravilnika o pilotskoj službi na moru. Riječ je o opsluživanju brodova i kruzera koji uplovljavaju u Boku. Sa aspiracijama da sav lučki saobraćaj u lukama Kotor, Risan i Zelenika kontroliše njegova firma. Tada se, prema navodima dijela opozicije, umiješao predsjednik parlamenta Ranko Krivokapić koji je štitio interese Luke Kotor te čitav posao osujetio. Time se ovdje tumači naknadno moralisanje i odbijanje odbornika SDP-a da podrže obnavljanje ugovora o zakupu sa Trekomom!
Ukoliko se povezanost Darka Šarića sa kokainskom aferom dokaže, a sumnje o učešću tako stečenog kapitala u poslovima sa vlastima u Kotoru obistine, za očekivati je da Maja Ćatović sa svojim saradnicima podnese ostavku. To je najmanje što može učiniti.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAMENOLOM VELJA GORANA U BARSKOM SELU MRKOJEVIĆI: Nova vlast, stari scenario

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani Velje Gorane muku muče da zaustave preduzeće Trojan d.o.o da u njihovom selu izgradi kamenolom i naruši njihovu životnu sredinu, Vlada tvrdi da je projekat dobrobit cijele zajednice

 

Protest očajnih mještana protiv moćnog investitora koji pokušava da naruši životnu sredinu njihovog kraja. Vlada nas ubjeđuje da je riječ o projektu od velike važnosti za Crnu Goru, dobrobiti za građane koji protestuju i da je sve po zakonu. Investitor mještanima obećava brda i planine samo da ga puste da radi. Organi bezbjednosti privode građane kako bi investitor mirno mogao da gradi. Poznat scenario. Navikli smo na slične priče tokom vlasti Demokratske partije socijalista (DPS) i njihovih partnera.

Međutim, ovdje nije riječ o prethodnoj vlasti, niti o nekom od ranijih slučajeva. Jedina veza između tih scenarija je što je ovdje investitoru odobrila koncesiju upravo Vlada Duška Markovića, sadašnjeg poslanika opozicionog DPS-a u Skupštini. Štaviše, koncesija je dodijeljena u tranzicionom periodu između parlamentarnih izbora i formiranja nove Vlade. Kasnije smo od aktuelnih ministara slušali da su mnoge sporne odluke donijete upravo u tom periodu.

Riječ o barskom selu Mrkojevići, odnosno zaseoku Velja Gorana gdje barsko preduzeće Trojan d.o.o  želi da eksploatiše kamen. Koncesiju je 8. oktobra 2020. godine potpisao tada odlazeći premijer Duško Marković, dok mu je urbanističko-tehničke uslove par mjeseci kasnije izdala Opština Bar, gdje vlast i dalje vrši Demokratska partija socijalista. Trojan d.o.o dobio je koncesiju na tenderu gdje je bio jedini prijavljeni. Zakonska procedura je ispoštovana, kao i ranije za male hidroelektrane.

Jedino što koči ostvarenje ove investicije trenutno su mještani Velje Gorane koji ne žele kamenolom blizu svojih domova. Dio mještana je privela policija jer su nedavno pokušali da blokiraju mašine investitora.

,,Tužno je da smo ponovo ostavljeni da se sami borimo protiv kamenoloma i da nam je ugrožena cijela lokalna zajednica, a da niko od nadležnih ne reaguje, već nam privode mještane koji su civilizovano i mirno izašli da čekaju komunalnu policiju i da brane prag svoje kuće od razaranja. Sramotno je da svi zatvaraju oči i gledaju političku ili neku drugu korist pred koncesijom koja je štetna po lokalnu zajednicu”, tako je to opisala stanovnica sela Edina Osmanović.

Priču je otvorio Građanski pokret URA, odakle je traženo da ministar kapitalnih investicija Mladen Bojanić učini sve što je u njegovoj nadležnosti da stopira projekat kamenoloma. U kritiku kamenoloma su se potom uključile opozicione partije koje trenutno vrše vlast u Baru. I predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević obišao je Velju Goranu da podrži mještane ističući da nije znao da je tamo planiran kamenolom. Međutim, upravo je njegova uprava preduzeću Trajan d.o.o izdala urbanističko-tehničke uslove za izradu tehničke dokumentacije 2. decembra 2020. godine.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VLADIN SVEŠTENIK U UO UNIVERZITETA: Vesna Bratić – dosljedno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanje sveštenika Nikole Marojevića za člana UO Univerziteta CG samo je nastavak dosljednog podgrijavanja podjela u javnosti od početka mandata trostruke ministarke, Vesne Bratić

 

Pored drame oko Vlade, glavna rasprava u javnosti vodi se oko Vladinog izbora paroha nikšićkog Nikole Marojevića za člana Upravnog odbora Univerziteta Crne Gore.

Partije i njima naklonjeni mediji izvještavaju o puču na državni univerzitet, koji je preko Vlade izvela Srpska pravoslavna crkva. Druga strana naglašava da komitama smeta paroh i sve što je srpsko.

Naslušali smo se proteklih dana o znamenitim katoličkim univerzitetima i svećenicima kojima crkvena odora nije smetala da budu dekani i rektori, o miješanju, ionako previše pristune crkve, u rad najznačajnije obrazovne institucije u državi, kao i argumenata o diskriminaciji sveštenika i njihovim građanskim pravima.

Na Univerzitetu su prekršili uobičajeni zavjet ćutanja kada se radi o stvarima koje se njih tiču, pa su neki zauzeli stav. Prva se oglasila profesorica Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore Olivera Komar koja je na Tviteru napisala da u sekularnoj državi sveštenom licu nijedne vjerske zajednice nije mjesto u Upravnom odboru državnog univerziteta, posebno ne kao predstavniku Vlade. ,,U aktuelnim crnogorskim prilikama u kojima je uplitanje SPC-a u rukovođenje državom čak i javno priznato ovakav potez ne doprinosi smirivanju tenzija i jačanju Univerziteta kao autonomne institucije, a šalju poruku neravnopravnosti nastavnicima i studentima drugih vjerskih zajednica”.  Njen primjer je slijedilo još par profesora. Reagovali su čak i studenti: ,,Stava su da imenovanje paroha nikšićkog i šefa izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšićke Nikole Marojevića za člana UO UCG-a neće doprinijeti smirivanju tenzija i podjela”, saopštili su iz Studenskog parlamenta.

Ove sedmice Vijeće Pravnog fakulteta iznijelo je svoj stav da je ,,imenovanje paroha Srpske pravoslavne crkve ili vjerskog službenika bilo koje druge vjerske zajednice za člana UO UCG neprimjeren, a u aktuelnom društvenom trenutku i kontraproduktivan akt klerikalizacije jedinog državnog univerziteta u Crnoj Gori”. Pravni fakultet pozvao je Vladu da stavi van snage odluku o imenovanju Marojevića.

Da tema nije značajna samo na domaćem, već i međunarodnom nivou potvrdilo je saopštenje Ambasade SAD-a. ,,SAD su zabrinute zbog nedavnog imenovanja u Upravni odbor Univerziteta Crne Gore. Za napredak građanskog društva u Crnoj Gori, nezavisne institucije koje služe interesu javnosti, kao što je državni univerzitet, ne treba da budu pod neprimjerenim uticajem bilo koje religijske zajednice”, napisali su iz ove ambasade na Tviteru.

U biografiji Nikole Marojevića, dostupnoj na sajtu Matice srpske u Crnoj Gori, navodi se da je đakon Saborne crkve u Nikšiću, doktor bogoslovskih nauka i šef izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšičke. Jedan je od osmorice sveštenika koji su zajedno sa tadašnjim episkopom budimljansko-nikšićkim, a sadašnjim mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijem, bili pritvoreni zbog učešća u, zbog epidemije zabranjenoj,  litiji u Nikšiću u maju 2020. povodom praznika Svetog Vasilija Ostroškog. Bio je i član političkog savjeta Nove srpske demokratije.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ULOGA MILA ĐUKANOVIĆA U PROPASTI PRIMORKE: Potpisao bankarske garancije još neosnovanoj firmi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu SDT u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije ali zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno 15 osoba

 

Pred kraj 2021. godine javnost je zapanjila sedmosatna drama i prijetnja Edina Begzića da će aktivirati eksploziv ispred poslovnice Nove ljubljanske banke (NLB) u Baru zbog tvrdnji da je banka ukrala novac radnicima nekadašnje Primorke DOO Bar, među kojima su bili i njegovi roditelji. Drama je okončana nakon što je Begzić u telefonskom razgovoru sa potpredsjednikom Vlade Dritanom Abazovićem iznio slučaj svojih roditelja i ostalih zaposlenih u nekadašnjoh barskoj firmi. Ispostavilo se da Begzić nije imao pravi eksploziv i oružje kojim je prijetio u ranije snimljenoj video poruci gdje je optužio „lopovsku banku da je uz pomoć države i njenih institucija (za vrijeme DPS-a) ukrala pare od poštenog i jadnog naroda i radnika firme Primorka iz Bara davne 2010. godine.“

Abazović je nakon tri dana, kao što je obećao Begziću, primio u svoj kabinet delegaciju bivših radnika i izjavio da su zahtjevi radnika „maksimalno opravdani i da imaju realne zahtjeve“. Obećao je i da će urgirati da tužilaštvo djeluje uz nadu da „neko novo Tužilaštvo neće čekati da zastari predmet i da će procesuirati sve one koji su učestvovali u očiglednim koruptivnim radnjama u slučaju privatizacije Primorke“.

Još u martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Optuženi su vlasnik firme Krisma Nebojša Bošković, koji je privatizovao Primorku, bivši direktor NLB Črtomir Mesarič, Biljana Bošković, predsjednik odbora direktora Primorke Svetozar Marković, direktor Melgonia-Primorke Vinko Marović i direktor Krisma motorsa Milenko Marković. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije a zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno čak 15 osoba da su direktno oštetile budžet za 4 miliona i da su nezakonito prisvojile državnu imovinu vrijednu 15 miliona eura.

Mnogi optužuju Specijalno tužilaštvo da je tokom izviđaja i istrage pažljivo zaobišlo sve one koji su direktno povezani sa tadašnjim premijerom Milom Đukanovićem.

Još je 2014. godine opozicioni poslanik Mladen Bojanić (sadašnji ministar kapitalnih investicija) optužio  je Đukanovića u Skupštini da stoji iza davanja propalih državnih garancija sumnjivoj firmi sa Kipra, iza koje stoje sumnjive osobe od ranije poznate po uvođenju drugih firmi u stečaj.

Bojanić je pokazao dokumenta da je Melgonia-Primorka DOO Bar dobila bankarsku garanciju 1. aprila 2010. godine Vlade Crne Gore u iznosu od 4 miliona eura za ukupni kredit od 14,4 miliona eura koji je odobrila NLB Montenegro banka AD Podgorica. Garancija Vlade koja je iznosila 27,8 odsto ukupnog kredita odobrenog od NLB je bila naplativa na prvi poziv i bez prava protesta. Vlada nije obezbijedila nikakve kontragarancije od „investitora“ da zaštiti novac poreskih obveznika u slučaju nepovoljnog razvoja događaja.

Kako po riječima samog Đukanovića u Skupštini „preduzeće nije izmirivalo obaveze po kreditnom zaduženju, banka je 28. februara 2014, na osnovu izdate garancije, uputila Ministrastvu finansija zahtjev za plaćanje cjelokupnog iznosa garancije. Ministarstvo finansija je 31. marta 2014. izvršilo plaćanje cjelokupnog duga“. Rješenjem Privrednog suda u Podgorici 356/13 od 14. aprila 2014. je otvoren stečajni postupak i Đukanović je naglasio da „očekuje da ćemo imati jasniju sliku o realnosti ovog potraživanja u narednim fazama, nadajmo se, efikasne realizacije stečajnog postupka“.

Nakon naplate garancije Vlade, Melgonia-Primorka je ostala dužna državi i 573.000 eura poreza kao i svih 14,4 miliona kredita koji je trebao biti korišten za restrukturiranje ove nekad državne firme i ponovno pokretanje proizvodnje. Od 63 radnika njih 50 je odmah završilo na Birou za nezaposlene dok je 13 još neko vrijeme radilo na popisivanju imovine uzaludno se nadajući da će se naplatiti iz stečajne mase.

Najkontroverznije je to što je vlada Mila Đukanovića dala garancije za kredit firmi koja je osnovana tek 5 mjeseci kasnije. Bojanić je izjavio da firma nije bila registrovana u Privrednom sudu u doba davanja garancija i da „po Zakonu o privrednom društvu, član 70 – društvo stiče svojstvo pravnog lica danom registracije u Centralnom registru Privrednog suda. Je li Vlada bila vidovita pa je pet mjeseci prije nego što je ovo društvo steklo status pravnog lica odobrilo garanciju za njega u iznosu od 4 miliona“?  Bojanić je upozorio i da je po Zakonu o kontroli državne pomoći davalac državne pomoći dužan da prije dodjele državne pomoći podnose prijavu državnoj komisiji.

To nije bilo jedino plaćanje duga novcem građana. Istog dana kada je Vlada dala garancije za Melgoniu-Primorku date su i garancije za nekoliko drugih firmi –  Kombinat aluminijuma za 85 miliona, Željezaru u Nikšiću za 27 miliona, Brodogradilište u Bijeloj za 5.88 miliona, Željeznicu za 7 miliona… Ukupno 140 miliona eura od kojih je većina aktivirana i za koje niko nije odgovarao.

Melgonia-Primorku je osnovao Melgonia Holdings Limited iz Limasola sa Kipra 7. septembra 2009. godine kako pokazuje i Centralni registar privrednih subjekata čijim izvodom je tada uzaludno mahao i poslanik Bojanić u Skupštini pozivajući Đukanovića da saopšti ko su vlasnici firme. „Vi svakako znate jer ne mogu da vjerujem da ste odobrili 4 miliona garancija a da ne znate ko stoji iza toga“, rekao je Bojanić pitajući premijera koje su to reference vlasnika i program restruktuiranja koji su ubijedili Vladu da stane iza projekta.

Vlada je nakon dvije godine napravila aneks kojim se produžava ista garancija, sa S-Company DOO Tivat. Bojanić je ustvrdio da pomenute firme nema u centralnom registru Privrednog suda, i da nije jasno kakva je njena uloga između države, NLB Montenegro banke i Melgonie. „Nje nema, to je fantom firma“!

Đukanović je u Skupštini 2014. izjavio da je bila potrebna „pravovremena reakcija da se zaštiti ekonomski i nacionalni interes Crne Gore zbog eskalacije svjetske ekonomske krize kao i da su tada pored pomenutih date i garancije od 100 miliona za bankarski sektor dok je „za one koji su kršili zakone ove države nadležni državni organi time odgovorno bave“.

U odnosu na „mnoštvo detalja“ koje je Bojanić iznio „ne vjerujem da ni vi sami ne očekujete da bi vam to mogao odgovoriti predsjednik Vlade“. Na optužbe i dokumenta o garancijama firmi koja je tek trebala biti osnovana, Đukanović je rekao da „nema govora o tome da je Vlada unaprijed nekom nepoznatom privrednom subjektu dala garanciju 5 mjeseci prije nego što je formiran. Vlada se bavila problemom Primorke, to je vrlo jasno, nikakve Melgonie, problemom Primorke koji traje već 10 godina, prije svega socijalnim problemom Primorke. Neke poslovne poteze vrijeme potvrdi a neke ne“.

Na kraju će se ispostaviti  da je novac koji je bio garant da se riješe socijalni problemi radnika i koji je trebao biti isplaćen njima završio negdje drugo.

Primorka je otkupljena za 1,6 miliona eura (51 odsto akcija) od tadašnjeg Atlas fonda  Duška Kneževića i naknadno je dobila 14,4 miliona kredita od NLB Montenegro banke.

Jedan od optuženih u procesu (koji je zaobišao ljude iz Vlade) Nebojša Bošković je na sudu izjavio da je on jedini izgubio novac u slučaju Primorka i da ga je to koštalo 1.6 miliona njegove kiparske firme. Rekao je da nije kriv i da je SDT uradio smišljeni i tendeciozni nalaz i da „od 14,4 miliona eura dobijenih kredita za pokretanje proizvodnje Primorke, na račun je ‘leglo’ svega 223.000 eura. Novac od kredita je dolazio na račun banke i odatle je dalje usmjeravan po nalogu Vlade Crne Gore, a bez naših naloga. Nismo mogli plaćati ni jednog eura nikome, a da to ne odobri banka i Vlada“. On je optužio Duška Kneževića da je njegova ekipa sakrila ranije dugove i povjerioce a da je država stajala iza čitavog projekta. To je potvrdio i drugooptuženi Mesarič izjavom da je garancije za kredite odobrila Vlada i da njegova banka ne bi odobravala zajam da ona nije stala iza projekta.

Đukanović je  2014.  sumirao priču oko Primorke u parlamentu: „Ono što je važno je da je ova garancija izdata u skladu sa zakonskom procedurom… Ko je vlasnik Melgonia-Primorka, vjerujte mi, to mi uopšte nije važno, to mi ime ne znači ništa kao ni mnoga druga imena… ovdje nije bilo nikakvih zakulisnih radnji, nikakvih posebnih privatnih interesa, nekakvog prelivanja novca poreskih obveznika u privatni džep, ništa od toga nije bilo po mome saznanju“.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo