Povežite se sa nama

MONITORING

Nasukani grad

Objavljeno prije

na

Dugi zimski san drevnog Kotora, jednog od 830 mjesta na planeti koja pripadaju svjetskoj kulturnoj baštini, pod zaštitom UNESCO, narušila je poput uragana afera u kojoj se ovaj grad pojavljuje kao važan punkt međunarodne mreže krijumčarenja narkotika. U rano nedjeljno jutro 31. januara Stari grad Kotor bio je poprište spektakularne akcije pripadnika specijalne antiterorističke jedinice koja je u saradnji sa kotorskom policijom izvršila raciju u poznatoj kotorskoj diskoteci Maksimus, lokalima, stanovima i kućama 14 građana za koje postoji osnovana sumnja da su povezani sa Pljevljakom Darkom Šarićem koga srpska policija potražuje zbog sumnje da je pokušao da iz Latinske Amerike dopremi oko dvije tone kokaina do evropskih luka. Policija je pretresla i porodičnu kuću Kotoranina Dragana Dudića, zvanog Fric, suvlasnika diskoteke Maksimus, i jednog od najbogatijih kotorskih biznismena, zbog poslovnih veza koje navodno ima sa Šarićem.
Racije u Kotoru izvršene su po međunarodnom nalogu o razmjeni policijskih podataka kojim je od Uprave policije zatražen pretres pomenutih objekata. Sada se uveliko priča o jakom „kotorskom kraku” ili „klanu”, koji ima razgranate međunarodne nelegalne poslove.

U Kotoru se posljednjih godina „regrutuju” pomorci kao specijalni „kuriri” koji prenose narkotike iz zemalja Južne Amerike do evropskih luka. Prema navodima upućenih Kotorana postoje različite tarife za razne angažmane kurira. Ona viša iznosi na desetine hiljada eura po turi. Zaradi se ukoliko pomorac ulazi u rizik i sam preuzima torbe sa robom, zatim ih skriva na brodu i dostavlja na adresu u nekoj od luka. Niža je tarifa kada kurir pristane samo na uslugu skrivanja pošiljke na brodu.
Kotorski pomorci najčešće plove na italijanskoj kompaniji Mediteran Shipping Cruises (MSC), na čijim je brodovima „pao”, odnosno otkriven najveći broj kurira.

DAN POSLIJE: Dan nakon prave filmske akcije specijalaca sa fantomkama na glavi i automatskim puškama na gotovs, Kotor je osvanuo pust, sa rijetkim prolaznicima koji su po izuzetno hladnom vremenu u žurbi prolazili licama. Niko ne želi javno da komentariše posljednje događaje. Ničemu se ne čude jer „sve se znalo i do sada”, ali su svi ćutali.
Ima li istine u sumnjama da iza velikih investicija koje su realizovane na području Kotora stoji kapital osumnjičenog Darka Šarića i njegovih partnera saznaće se uskoro. Za sada na površinu polako isplivavaju mnogi tajni poslovi i javne veze, sumnjive privatizacije i zakupi opštinskih poslovnih prostora, političke odluke i animoziteti. Koalicija na vlasti u drevnom gradu uvažila je po svemu sudeći pravilo da novcu nije važno porijeklo.

Gotovo 80 odsto ukupnog poslovnog prostora kojim raspolaže grad, ustupljeno je jednoj, povlašćenoj firmi. Najznačajniji kulturno-istorijski spomenici, vile, palače, gradski bedemi, lokali, prešli su u vlasništvo ili dugogodišnji zakup novobogataša.
Kada se uđe na glavna gradska, odnosno Morska vrata i stupi na kotorski Trg od oružja, većina onoga što pogled obuhvata, pripada malom broju poznatih crnogorskih tajkuna.
Prostrani Trg od oružja okružen je bedemima, zgradama i lokalima kojima gazduje firma Trekom, odnosno Bastion komerc, čiji je jedan od vlasnika bivši pomorski kapetan, Dragan Dudić. Njegova poslovna imperija turističko-ugostiteljski kompleks Cattaro-Maximus obuhvata četiri kulturno istorijska spomenika iz srednjeg vijeka!
Počinje bivšom zgradom Arsenala, preko bastiona Citadela, gradske tvrđave na kojoj se nalazi diskoteka Maksimus, uzidana u srednjovjekovne bedeme i otvoreni Bar Citadella!
Kompleks se bez prekida nastavlja zgradom nekadašnjeg Napoleonovog pozorišta, danas hotela Cattaro, koji čini finkcionalnu cjelinu sa Kneževom palatom koja se prostire cijelom dužinom gradskih bedema sa zapadne fasade grada, nastavlja se iznad gradskih vrata na drugi dio trga sa pripadajućom zgradom u kojoj se nalazi sjedište ambasade Hrvatske i kafana Uranak.
U prizemlju hotela smještena je kockarnica, Casino Cattaro, na mjestu nekadašnjeg kafea As. Odmah pored je kafić Mocca, zatim kafana San Đovani, ispod gradskog sata.
Gdje počinje dio gradskog trga koji kontroliše Veselin Barović, sa svojim hotelom Vardar i kafanom ispred.
Na Trgu od oružja svoje filijale otvorilo je pet crnogorskih banaka. Zatvorena je knjižara, galerija, bombonjera, poslovnica JAT-a…Sve je podređeno biznisu. Tu su banke da podignete svoje pare, da ih potrošite u kockarnici preko, osvježite se u kafićima, trgujete u njihovim buticima i zabavite se u Maksimusu. Sve je na dohvat ruke. Kako god okrenete novac ide u jednu, najviše dvije firme.
Dragan Dudić sa partnerima vodi kafe Tresor, Pab i restoran La Pasteria unutra Starog grada. Sve su to prostori u vlasništvu Opštine do čijeg zakupa dolaze putem učešća na tenderima ili kupuju firme koje imaju ugovore o zakupu.
U njihovom je vlasništvu i gradski hotel Duomo. Osnovali su 2007. godine vaterpolo klub Kataro u istom gradu u kojem stoluje crnogorski prvak Primorac. Vaterpolisti Primorca, prvaci Evrope, jedva preživljavaju – posljednju su platu primili u julu prošle godine. Njihove kolege u Kataru nemaju tih briga. Plate primaju unaprijed, ali uspjesi izostaju.

ZAKUPCI I POLITIKA: Početkom 2008. godine na predlog predsjednice Marije Ćatović odbornici DPS, HGI i LP glasali su za Odluku o načinu i uslovima regulisanja međusobnih potraživanja između Opštine i Trekoma na osnovu koje je kompaniji čiji je Dudić jedan od vlasnika, bez obaveznog javnog nadmetanja ustupljen poslovni prostor od oko 3000 kvadrata na period od 35 godina po cijeni od 1,8 milion eura!
Zanimljivo je da je firma Trekom taj iznos isplatila unaprijed za svih 35 godina zakupa! Tako je, kakva slučajnost, neposredno pred kotorske lokalne izbore u novembru 2008. firma Trekom Opštini uplatila iznos od 2,5 miliona eura. Razlika se odnosila na neka ranija dugovanja. Time je sav elitni prostor Kotora za duži vremenski period prešao u privremeno vlasništvo Dragana Dudića i njegovih poslovnih partnera.

MP Trekom postao je strateški partner opštine Kotor još 1989. godine. Osnivač i vlasnik Trekoma, biznismen Rodoljub Radulović sa Opštinom dogovara osnivanje centra ekskluzivnog turizma u Kotorskom zalivu! Radulović uzima u zakup sedam ekskluzivnih prostora u Starom gradu na rok od 20 godina, sa mogućnošću produženja do 99.! Ulaže u izgradnju i obnovu zidina, hotela i diskoteke, u obnovu palate Bizanti, prizemlje palate Pima, u TV Kotor, Informatički centar i druge poduhvate oko 10 miliona dolara, ali čitav posao staje nakon početka rata i uvođenja sankcija.

Opština ga tada oslobađa plaćanja zakupnine. Izgrađeni objekti vidno propadaju. Nakon ukidanja sankcija Trekom ne izvršava obaveze prema Opštini, pa kreću sudski sporovi za nadoknadu štete. Trekom pokreće sudski proces za utvrđivanje prava svojine na objektu Citadela, diskoteci Maksimus. Sva ova uzajamna potraživanja razriješena su tek 2008. novim ugovorom o zakupu.

U međuvremenu, 2005. godine firmu Trekom kupuje Bastion komerc, moćna špediterska firma koja posjeduje pristanište i luku u Risnu, prvu kotorsku diskoteku Sekondo Porto, fabriku Rivijera, palate i lokale u gradu…
Ubrzo dolazi do sukoba na relaciji Bastion komerc – SDP, odnosno Dudić- Krivokapić. Dudić navodno uspijeva da isposluje donošenje Pravilnika o pilotskoj službi na moru. Riječ je o opsluživanju brodova i kruzera koji uplovljavaju u Boku. Sa aspiracijama da sav lučki saobraćaj u lukama Kotor, Risan i Zelenika kontroliše njegova firma. Tada se, prema navodima dijela opozicije, umiješao predsjednik parlamenta Ranko Krivokapić koji je štitio interese Luke Kotor te čitav posao osujetio. Time se ovdje tumači naknadno moralisanje i odbijanje odbornika SDP-a da podrže obnavljanje ugovora o zakupu sa Trekomom!
Ukoliko se povezanost Darka Šarića sa kokainskom aferom dokaže, a sumnje o učešću tako stečenog kapitala u poslovima sa vlastima u Kotoru obistine, za očekivati je da Maja Ćatović sa svojim saradnicima podnese ostavku. To je najmanje što može učiniti.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ĐUKANOVIĆ PREDLOŽIO ŽUGIĆA ZA TREĆI MANDAT GUVERNERA: Da je vječan

Objavljeno prije

na

Objavio:

Đukanovićev cilj nastavka kontrole bankarskog sektora je jasan, nepoznanica je da li će se u parlamentu sastaviti većina spremna da mu pomogne da taj cilj i ostvari.  Po cijenu još jednog moćnika u trećem mandatu

 

,,Dr Radoje Žugić, ministar finansija, na sjednici od 25. februara 2015, informisao je Vladu, da u ovom trenutku nije moguće obezbjediti ponudu koja će sadržati povoljnije uslove kreditiranja poljoprivrede u odnosu na ponudu Abu Dabi fonda za razvoj”, navodi se u dokumentu, koji Monitor prvi put objavljuje, a koji je Vlada uputila Investiciono razvojnom fondu (IRF) u martu 2015. Tu se citira i Žugićev stav o usaglašenom mišljenju dva ministarstva i IRF-a u vezi sa dva najozbiljnija  pitanja koja se tiču ovog ugovora – troškova valutnog rizika i rizika odobrenja, odnosno procedure kreditnog rizika.

Strah je, pokazalo se, bio  opravdan, pa je nakon četiri godine, u aprilu 2019, Specijalno državno tužilaštvo (SDT) pokrenulo izviđaj koji se odnosi na radnje prilikom raspodjele i trošenja 23 miliona dolara kredita iz ovog fonda. Prethodni ministar poljoprivrede Aleksandar Stijović je po dolasku na čelo tog resora dokumentovao da je novac u državu ušao mimo računa državnog trezora, i da u dokumentaciji nema garancije od 50 miliona koju  je država dala za taj kredit, u okviru Zakona o budžetu za 2015. godinu.

Javnost je tada saznala da je novac išao preko posebnog računa koji je nazvan ,,specijalnim” i koji je u Prvoj banci otvorio tadašnji ministar poljoiprivrede i aktuelni poslanik DPS-a Petar Ivanović. Skupština je na  zahtjev SDT-a Ivanoviću ukinula poslanički imunitet. U sklopu istrage saslušani su i bivši direktor fonda Zoran Vukčević, nekadašnji ministar poljoprivrede u prelaznoj Vladi 2016. godine i aktuleni državni sekretar u tom resoru Budimir Mugoša i procjenitelj Milan Adžić. Na saslušanju u SDT-u bili su i korisnici Abu Dabi kredita, među kojima i vlasnik kompanije Vektra Dragan Brković. Jedini koji nije saslušan je Žugić.

Specijalno tužilaštvo je tokom 2018. ispitivalo minuli rad guvernera CBCG povodom prijave o zloupotrebama novca za udruženja penzionera i naplaćivanja članarina u periodu od 2004. do 2010. kada je bio direktor Fonda PIO. Dok je bio na ovoj poziciji državni fond je učestvovao u transakcijama kojim je Prva banka, familije Đukanović, vraćala kredit Vladi Crne Gore. Ocjena da su transakcije između Prve banke u Vlade sumnjive bile su povod za sukob tadašnjeg guvernera CBCG Ljubiše Krgovića sa Milom Đukanovićem i njegovom DPS većinom. Ubrzo je spremljen novi Zakon o CBCG, Krgović je smijenjen, a zamijenio ga je Žugić.

On je prije toga ispekao zanat kao predsjednik Upravnog odbora Prve banke, i 2008. godine pomogao da se od Ministarstva finansija dobije zajam od 44 miliona evra za spas banke, nakon godina nezakonitih i neregularnih finansijskih aranžmana koji su obilježili njeno poslovanje od kada je Aco Đukanović postao njen najveći akcionar (vlasnik).

I tada je je reagovalo tužilaštvo pa je 2012. vođena  istraga protiv Žugića i ministra finansija Igora Lukšića zbog zloupotrebe ovlašćenja u vezi sa slučajem Prve banke. Kao i u ostalim slučajevima koji se tiču Đukanovića i njegove najbliže okoline, sve prijave su odbačene. Ili arhivirane, pod šifrom „istraga je u toku“.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NE NAZIRE SE KRAJ POLITIČKE KRIZE: Država na pauzi  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kako će se razriješiti duboka politička kriza u kojoj se nalazi zemlja, niko ne zna. Institucije su ili u blokadi, ili na pauzi. Jedino predano rade političke partije, u susret lokalnim izborima 23. oktobra

 

Nakon burne prethodne sedmice, u kojoj se, makar u medijima, masovno razrješavalo s funkcija i tumačio Ustav – zatišje. I parlament, pred kojim je u narednom periodu glasanje o nekoliko inicijativa, od one za razrešenje predsjednika države, preko „zaboravljene“ inicijative za razrešenje predsjednice Skupštine, do zahtjeva Đukanovića za skraćenje mandata Skupštini – pauzira.

Predsjednica Skupštine Danijela Đurović rekla je da će se sjednica, na čijem je dnevnom redu njeno razrješenje, nastaviti nakon što to zatraže poslanici koji su tražili pauzu, i podsjetila da je potpredsjednica  Skupštine Branka Bošnjak dala pauzu na zahtjev Poslaničkog kluba Demokratskog fronta. Pauza, kako su izračunali neki od poslanika, traje duže od 624 sata.

Istovremeno, predsjednica Đurović je za kraj sedmice, petak 30. septembar,  zakazala vanrednu sjednicu na kojoj bi trebalo da se glasa o Đukanovićevom predlogu za skraćenje mandata Skupštini. Ukoliko bi taj predlog prošao, raspisali bi se vanredni parlamentarni izbori. Malo je vjerovatno, procjenjuju mediji i analitičari, da će u petak, kada ovaj broj Monitora bude na trafikama, parlament imati većinu za raspravu i glasanje o skraćenju mandata Skupštini, na zahtjev predsjednika države. Prema nezvaničnim informacijama, avgustovski pobjednici u parlamentu neće podržati dnevni red sjednice koju je inicirao predsjednik države.

Đukanović je 23. septembra predložio skraćenje mandata sadašnjeg skupštinskog saziva, nakon što je odbio predlog avgustovskih pobjednika da bude formirana nova vlada na čelu sa Miodragom Lekićem. „Glasaćemo i protiv dnevnog reda i protiv skraćenja mandata ako bude usvojen”, saopštile su Demokrate i ocijenile da bi ukoliko bi neko iz „stare nove većine” odlučio da glasa suprotno, potvrdio da je  u „dilu sa DPS i  Đukanovićem”.

Tim povodom oglasio se i premijer tehničke vlade Dritan Abazović, tokom  višednevne posjete SAD, u koju je pošao neposredno pred posljednji rok da se Đukanoviću dostavi ponuda o novoj vladi, nakon čega su potpisi URA na dogovor avgustovskih pobjednika stavljeni sa zakašnjenjem.

Za Glas Amerike Abazović je kazao da „misli da bi trebalo da u Skupštini izglasamo inicijativu o razrešenju predsjednika Mila Đukanovića, jer se time šalje važna politička poruka, a pitanje je za pravnike da li to može da se operacionalizuje zbog situacije sa Ustavnim sudom”.  Abazović je dodao da bi, i u slučaju da ne dođe do deblokade Ustavnog suda, koji je neophodan u proceduri razrešenja predsjednika, to bila „važna politička poruka”.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ZAŠTO ODLAZE STRANI INVESTITORI: Neispunjena obećanja DPS vlasti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane? Ili su problem neispunjena obećanja DPS ministara koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom

 

Nakon promjene vlasti u Crnoj Gori u avgustu 2020., pojedini strani investitori odustaju od ranije ugovorenih projekata i značajnih investicionih ulaganja na području Crnogorskog primorja.

Prvi je to učinio zakupac elitnog turističkog kompleksa Sveti Stefan-Miločer, kompanija Adriatic properties i njen vlasnik, grčki biznismen Petros Statis. On je krajem maja 2021. godine objelodanio kako će hotelski operater Aman Resorts zatvoriti hotele Sveti Stefan i Miločer i pokrenuti arbitražni postupak pred sudom u Londonu protiv države Crne Gore, sa odštetnim zahtjevom od 100 miliona eura. Odlučili su se na takav korak zbog odluke lokalne zajednice da ukloni barijere u vidu gvozdenih ograda i kapija na prilazu maloj, Kraljičinoj plaži. Zahtjevi mještana da se oslobode prilazi plažama doveli su Aman u situaciju da ne može svojim gostima da obezbijedi mir i privatnost.

Arbitražom prijeti i drugi investitor, Konzorcijum kompanija Nortstar d.o.o iz Podgorice i of-šor kompanije Eqest Capital Ltd, registrovane na britanskom ostrvu Jersey, koji je planirao gradnju turističkog kompleksa na hercegnovskoj rivijeri, pod nazivom Montrose.

Početkom septembra ove godine Ministarstvu finansija stigao je dopis kompanije Nortstar o raskidu ugovora o zakupu zemljišta, lokacije na kojoj je planirana izgradnja više hotela, naselja sa luksuznim vilama, apartmanima, pristaništima, marinama i mnogobrojnim pratećim objektima. Vrijednost investicije procjenjivana je na 250 miliona eura.

Realizacija oba navedena projekta umnogome je zavisila od dobrih relacija investitora sa istaknutim političarima iz redova DPS-a, sa ministrima ključnih resora koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom za te dvije lokacije. Što je tokom investicione euforije od 2006. godine bila uobičajena praksa.

Visok nivo korupcije obilježio je sektor građevinarstva i stranih investicija, u kome su državni funkcioneri ucjenjivali investitore. Sve njihove potrebe i želje  ispunjavali su donošenjem niza urbanističkih planova na štetu prirodnih resursa  priobalnog područja. Povlastice su se, nerijetko, odnosile i na finansijske ustupke u pogledu plaćanja raznih državnih taksi i poreza ili naknade za zakupljeni prostor kopna i mora, koji se mjerio stotinama hiljada ili milionima kvadrata.

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane?

„Ugovor stoljeća“ iz  2007. kojim su pod višegodišnji zakup dati hoteli Miločer i Sveti Stefan, doživio je potpuni krah, koji se poklopio sa promjenom vlasti u Crnoj Gori. Biser turističke ponude Crne Gore pod ključem je već drugo ljeto zaredom, isključen iz turističkog prometa, vidno oronuo i zapušten. Za to vrijeme u Londonu teku dva arbitražna postupka oko Svetog Stefana. Prvi je podnio zakupac, kompanija Adriatic properties protiv tri državne firme, HG Budvanska rivijera, HTP Miločer i Sveti Stefan Hoteli, kao i  protiv Ministarstva ekonomije i turizma. Vlasnik Svetog Stefana i Hotela Miločer, kompanija Sveti Stefan Hoteli, vodi istovremeno arbitražni postupak protiv zakupca.

Na primjeru Svetog Stefana vidljivo je kakvu je privilegije zakupac uživao tokom prethodnih 13 godina najma. Ugovor o zakupu drastično je izmijenjen na štetu države. Prethodno ugovoren iznos godišnje naknade od 1,9 miliona eura smanjen je za 30 odsto dok je rok zakupa produžen sa 30 na 45 godina.

Kruna ustupaka koje su Vlada i Skupština Crne Gore ovom zakupcu napravile, bila je dozvola za gradnju stanova za tržište na najatraktivnijem dijelu Crnogorskog primorja, u samom Miločerskom parku, na nekadašnjem imanju  dinastije Karađorđević.

Miločer je trenutno građevinsko ruglo bivše vlasti i zakupca. Neshvatljiva devastacija vrijednog prostora Miločerskog parka sa betonskim višespratnicama u njemu, ne ostavlja nikoga ravnodušnim. Gradilište je napušteno a prema izjavama Petrosa Statisa, zakupac neće nastaviti tu investiciju.

Grad hotel Sveti Stefan je zatvoren „jer ljudi mogu da plivaju zajedno sa gostima hotela, a to nikada nije bio dio plana. U polu-privatni rizort ne bi nijedan investitor uložio, pa ni Aman“, naveo je između ostalog  Statis.

Projekat Montrose je druga priča  ali sa istim akterima iz tadašnje Vlade. Vlada je 2009. godine sa navedene dvije kompanije, Nortstar i Eqest Capital, zaključila ugovor o zakupu 510.927 m2  zemljišta u zoni morskog dobra u naselju Rose, na hercegnovskom dijelu poluostrva Luštica, na 90 godina. Iza navedenih kompanija, prema izjavama odbjeglog biznismena Duška Kneževića, stoji njegov kum, Branislav Gvozdenović, višegodišnji ministar i visoki funkcioner DPS-a. Vlada je Konzorcijumu dala ekskluzivna prava u pogledu korišćenja zemljišta i dijela morske obale.

Posebno je zanimljiv ugovor koji je Konzorcijum zaključio sa JP Morsko dobro, 2019. godine. Prema tom ugovoru investitoru je dat dio obale na lokalitetu Rt Dobrič u dužini od 1.500 metara, sa akva prostorom površine 62.445 m2, na rok od 90 godina. Zakupac je oslobođen plaćanja zakupnine morskog dobra tokom izgradnje turističkog kompleksa. Konzorcijumu je bilo dozvoljeno „modeliranje“ obale, povećanje površine nasipanjem mora radi izgradnje plaža, privezišta i pristaništa… Ugovorom je dato i ekskluzivno pravo svojine nad izgrađenim objektima kao i pravo da djelove zakupljenog morskog dobra proglase privatnim posjedom. Sva prava JP Morsko dobro, na ovom dijelu obale, prelaze na Nortstar i partnere. Skrivene i zvanične.

Predlog ugovora po kojem je investitor oslobođen plaćanja naknade za morsko dobro stigao je u direkciju JPMD iz Ministartva održivog razvoja i turizma i Ministarstva finansija.

Protokol o pravosnažnosti ugovora potpisan je 2013. od kada traju obaveze investitora da u prvoj fazi gradnje, u prvih pet godina, investira oko 140 miliona eura. Taj iznos je kasnije smanjen na 80 miliona, sa novim rokovima. Potpisivani su aneksi ugovora, prema jednom od njih Opština Herecg Novi preuzela je obavezu izgradnje infrastrukture do lokacije za Monterose.  Za proteklih deset godina niti su izgrađeni putevi, ni vodovod, a za najavljeni luksuzni rizort nije ugrađena nijedna cigla. Ali je investitor platio naknadu za zemljište, unaprijed za 10 godina, do 26. avgusta 2023., u iznosu od 3,9 miliona eura.

Trinaest godina kasnije, potpisnici ugovora svaljuju krivicu jedni na druge, da bi u konačnom kompanija Nordstar obavijestila Vladu da napušta projekat na Luštici.

Ministar finansija Aleksandar Damjanović rekao je da želi sastanak sa pravim vlasnicima projekta i da je Ministarstvo spremno učiniti sve kako bi zaštitilo interese Crne Gore, da se u direktnoj komunikaciji otklone problemi i da se investicija realizuje transparentno. Do sastanka nije došlo jer su predstavnici investitora zahtijevali susret izvan Crne Gore. Kao krajnji rok za razgovor između Vlade i vlasnika, određen je 23. septembar.

Međutim, premijer Dritan Abazović bio je konkretniji.

„U ovom projektu nisu ispunjene obaveze koje su morale da se ispune. Investitori odlaze jer je neko prethodno loše radio ugovore sa njima. Svaka stvar se završavala na mufte. Nefer odnos prema investitorima treba tražiti kod Vlada od broja 40 do 42“, kazao je Abazović.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo