Povežite se sa nama

Izdvojeno

PODGORICA, PANORAMSKI TOČAK, BETONIRANJE: Šta to bijahu prioriteti

Objavljeno prije

na

Dok je javnost uspješno zamajana, pojedini sporni radovi koje uveliko sprovodi Glavni grad prolaze neopaženo. U toku je betoniranje park šume Tološi i nastavak gradnje na Ljuboviću, za čije su se obustavljanje građani već jednom borili

 

Početkom sljedeće sedmice Podgorica će, odlukom opštinskih vlasti, dobiti panoramski točak. U toj odluci ne bi bilo ničeg spornog, da Glavni grad nema druge prioritete, koji nikako da dođu na red.

Iz Glavnog grada su početkom ove nedjelje najavili da će panoramski točak, po uzoru na svjetske metropole, uskoro ukrasiti Podgoricu, u neposrednoj blizini spomenika Svetom Petru Cetinjskom. Montiranje je u toku, a radovi će biti završeni do kraja ove nedjelje. Točak će biti visok oko 40 metara, što je približno visini zgrade preko puta, Capital Plaze. ,,U želji da Podgorica dobije sve sadržaje koje imaju veliki evropski i svjetski turistički centri, Sekretarijat za komunalne poslove Glavnog grada, u skladu sa zakonskim procedurama izdao je saglasnost da se postavi panoramski točak, prvi put u istoriji našeg grada, a ujedno i najveći u ovom dijelu Evrope”, naveli su iz Glavnog grada.

Iz NVO KANA, ko ako ne arhitekt kažu za Monitor da vide problem u načinu na koji Glavni grad promoviše panoramski točak. ,,Smatramo problematičnim to što   Glavni grad promoviše ovaj sadržaj, kao nešto što ‘imaju veliki evropski i svjetski turistički centri’, pa bi na osnovu toga, kako valjda žele da poruče, to trebalo da ima i Podgorica. Prvo, Podgorica nije veliki evropski i svjetski turistički centar, i dobro je što je tako, jer je to čini potencijalno odličnim mjestom za život i rad, oslobođenim od imperativa pružanja trivijalne turističke zabave. Ono što Podgorici primarno nedostaje nisu atrakcije, već zeleni javni prostori i kvalitetne javne usluge – sadržaji koji gradove čine dobrim mjestima za život, a čiji razvoj Glavni grad uporno zapostavlja”, navode iz ove NVO.

Kapacitet atrakcije će biti za 250 osoba, a vožnja će trajati 1,5 minuta, saopštili su nadležni. Organizator novog posla Glavnog grada Đovani Manđarelo javnosti je iznio drugačije podatke: ,,Vožnja će trajati šest minuta, a biće najverovatnije ‘tri kruga’ po dva minuta, što je sasvim dovoljno. Kapacitet panoramskog točka je 240 osoba po jednoj vožnji, a u kabini će moći da stanu tri, odnosno eventualno četiri osobe u zavisnosti od uzrasta”, kazao je Mađarelo Pobjedi.

Monitor je od Glavnog grada i gradonačelnika Ivana Vukovića zatražio odgovor, između ostalog i na pitanja koliko će iznositi cijena vožnje, koja je opravdanost lokacije na kojoj će se nalaziti panoramski točak, kao i da li Podgorica, ipak, ima druge prioritete? Manjak zelenih površina, nelegalne gradnje, pitanje kolektora od kog godinama zaudaraju pojedini djelovi grada ili nefunkcionalan gradski saobraćaj, na primjer. Ideje se samo nižu… Odgovori do zaključenja ovog broja Monitora nisu stigli.

Manđarelo je kazao da bi cijena vožnje mogla da bude i do tri i po eura, a za osobe sa smetnjama u razvoju – besplatna.

Iz NVO KANA, ko ako ne arhitekt kažu da je razumljivo da mnogi građani panoramski točak vide kao dobrodošlu zanimljivost i atrakciju koja im može dati šansu da Podgoricu sagledaju iz ugla koji im do sada nije bio dostupan. Naročito u periodu pandemije virusa COVID-19 kada su i zdravstvene i finansijske nevolje   pojačane, a ljudi iscrpljeni mjerama izolacije i željni novih iskustava. ,,Autori takvih sadržaja računaju na našu fasciniranost visinom i iskustvom posmatranja poznatih prizora gradova koje volimo iz ptičje perspektive još od kada je prvi ovakav točak, Ferisov točak, pušten u rad 1893. godine na Svjetskoj izložbi u Čikagu. Dakle, ne čudi nas to što je privatni preduzetnik zainteresovan za pružanje takvog sadržaja u Podgorici, niti to što će, sudeći po reakcijama, imati mušterije zainteresovane za ovu atrakciju”.

Dok je javnost uspješno zamajana, pojedini sporni radovi koje uveliko sprovodi Glavni grad prolaze neopaženo. Gradonačelnik Vuković i predsjednik Ženskog košarkaškog kluba Budućnost – Bemax Zoran Vujičić, početkom prošle godine, potpisali su ugovor o javno – privatnom partnerstvu za uređenje park šume Tološi. Planirana je izgradnja nove trim staze sa tartan podlogom, nove biciklističke i pješačke zgrade, kao i košarkaški tereni. Posao je vrijedan 800 hiljada eura, a više NVO, udruženja i građanskih aktivista ukazalo je na njegovu štetnost.

I ispod Ljubovića nastavlja se sa gradnjom. U susjednom bloku zgrada od zgrade čija je gradnja zaustavljena, a o čemu je Monitor i ranije pisao, gradi se kompletno nelegalan objekat od osam nadzemnih etaža, bez ijednog neophodnog dokumenta dostupnog na internetu. Unutrašnjost bloka tih zgrada pretvara se u parking, a vrtić u blizini u potpunosti je neuslovan za rad. Stanovnici tog dijela grada ponovo najavljuju peticije.

,,Dok Glavni grad objavljuje da ‘prvi put u istoriji našeg grada’ imamo panoramski točak, privatni partner betonira Tološku šumu, a privatni investitor nastavlja da ispod Ljubovića gradi zgradu koja je, prema važećem rješenju, trebalo da bude srušena prije skoro dvije godine zbog prekršenih uslova za gradnju. Neuspješno i nemušto suočavanje gradske uprave sa pravim izazovima i poturanje jeftinih atrakcija umjesto sistemskih rješenja – to je najveći problem koji nam otkriva slučaj panoramskog točka u Podgorici”, ističu iz NVO KANA, ko ako ne arhitekt.

Građani na društvenim mrežama mahom su nezadovoljni odlukom Glavnog grada. Ima i onih koji problem vide u lokaciji na kojoj će se nalaziti panoramski točak. ,,Obično se on u evropskim i svjetskim metropolama postavlja na uzvišenjima ili na obalama, najčešće izvan grada. Šta će građani moći zapravo da vide sa vrha atrakcije koja je, uzgred, zaklonila nekada najviši stojeći spomenik u Evropi, spomenik Svetom Petru Cetinjskom”, komentar je jednog od građana. Manđarelo je, doduše, Pobjedi kazao da je razlog odabira pozicije – ekonomske prirode.

Iz NVO KANA, ko ako ne arhitekt napominju i da je važno imati u vidu da će, prema informacijama koje su do sada dostupne javnosti, panoramski točak biti otvoren u jeku pandemije virusa COVID-19. ,,Prije par nedjelja objavljena je informacija da će čuveni panoramski točak na plaži Santa Monika u Los Anđelesu ostati zatvoren do daljnjeg, upravo zbog opasnosti prenošenja virusa. Nadamo se da će službe koje brinu o javnom zdravlju kontrolisati način na koji će panoramski točak u Podgorici funkcionisati, kao i da će nova atrakcija biti bezbjedna za sve posjetioce”.

Gradonačelnik Ivan Vuković ponovo ignoriše potrebe Podgoričana i Podgoričanki. Nijedan panoramski točak neće to zamaskirati.

Andrea JELIĆ

Komentari

FOKUS

POLITIČKE IGRE – KUSURANJE SA PRIJESTONICOM: Cetinjske magle

Objavljeno prije

na

Objavio:

Predsjednik DPS-a nije i ne može biti predvodnik pokreta koji se, istinski, bori za slobodnu, demokratsku i evropsku Crnu Goru. To nas uči trodecenijsko iskustvo. A sadašnje vlasti ne zaslužuju  ni djelić tog vremena. Cetinje je to pokazalo i jednima i drugima

 

Cetinje je ponovo u žiži sukoba vlasti i opozicije. Međusobnih i onih unutar koalicionih. Očekivano, obnovljena sporenja prelila su se i na ulicu, pa je pred Skupštinom Crne Gore održan novi protest.

Povod za okupljanje nezadovoljnih  bila je odluka Uprave za katastar i državnu imovinu, od 15. oktobra, kojom je vlasništvo nad Cetinjskim manastirom prenijeto sa Prijestonice na Mitropoliju crnogorsko primorsku SPC. O toj odluci medije su obavijestili v.d. direktora Uprave za katastar Koča Đurišić i koordinator pravnog savjeta Mitropolije Igor Balaban. Oni su objasnili kako je Područna jedinica Cetinje ,,samo ispravila grešku”, pošto je prethodno u kompjutersku bazu Uprave upisano da MCP ima pravo korišćenja Cetinjskog manastira, iako u pisanom dokumentu iz 1996. piše da je manastir sa pratećim objektima u njihovom vlasništvu. I da nezadovoljni imaju pravo žalbe na tu odluku.

Uvid u dokumenta pokazuje da je istina malo komplikovanija. Naime, „ispravka greške“ u Upravi za katastar nigdje ne pominje ni Mitropoliju ni SPC.

U tom Rješenju piše: „Vrši se ispravka greške nastale unosom podataka iz rješenja br. UP I 05-915 od 11. 04. 1996. godine u kompjutersku bazu podataka, u katastru nepokretnosti za KO Cetinje I, na način što će se umjesto upisanog prava ‘korišćenje’ upisati pravo ‘svojina’ Manastir Sveti Petar na objektima evidentiranim na katastarskim parcelama broj…“.

Dakle, Manastir Sveti Petar ima pravo svojine nad objektima Cetinjskog manastira. Prvi naziv je zvanično (crkveno) a drugi narodno ime istog objekta. Koji je, kako vidimo, postao vlasnik samoga sebe, iako ga zakon ne prepoznaje ni kao fizičko ni kao pravno lice. I to samo produbljuje konfuziju i zaoštrava  jednovjekovna sporenja o statusu SPC-a i njenoj imovini u Crnoj Gori, „preuzetoj“ nakon, od tada do današnjeg dana,  spornih odluka o  bezuslovnom prisajedinjenju  crnogorske države i crkve Srbiji i, nedugo zatim formiranoj, Srpskoj pravoslavnoj crkvi.

,,Na osnovu Rješenja nije Mitropolija crnogorsko primorska upisana kao vlasnik, već Manastir Sv. Petar, i ne može se ni po kojem osnovu poistovjetiti MPC sa imenom Manastira Sv. Petra kako se potencira u medijima”, saopštio je zamjenik gradonačelnika Prijestonice Cetinje Petar Marković, uz napomenu da je Cetinje ostalo upisano kao vlasnik manastirskog zemljišta. ,,Dva postupka po ovom zahtjevu su u toku, pri čemu je u jednom donijeto Rješenje kojim je odbijen zahtjev Mitropolije kao neosnovan”, naglašava Marković, ,,Prijestonica Cetinje će iskoristiti sve pravne ljekove u ovim postupcima i boriti se da Manastir Sv. Petra ostane cetinjski kao što je to bilo i vjekovima unazad”.

Sa druge strane, drugačiji stavovi. ,,S obzirom na to da MCP upravlja, koristi i održava ova dobra, njena svojina na objektima i zemljištu je nesumnjiva – pod uslovom nepostojanja pravnog osnova za svojinu nekog drugog fizičkog ili pravnog lica”, tvrdi advokatica Darka Kisjelica, insistirajući da su nedoumice tipa Manastir Sveti Petar nije isto što i Mitropolija posljedica površnog korišćenja nesavršenosti ranije evidencije nepokretnosti. ,,I taj, uslovno rečeno, pogrešni naziv Manastir Sv. Petar, ne ukazuje ni na bilo kog drugog vlasnika, drugo pravno ili fizičko lice – pogotovo ne na Prijestonicu ili ranije Opštinu Cetinje – osim na MCP. Ona kao pravno lice jedini je vlasnik crkvenih objekata u kojima obavlja svoju vjersku djelatnost i vlasnik crkvenog zemljišta koje joj služi za to”, rekla je Kisjelica Vijestima.

Zoran RADULOVIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAPUŠTENI HOTELI I TURISTIČKA NASELJA NA BUDVANSKOJ RIVIJERI: Simboli megalomanije, korupcije i bespravne gradnje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Među oronulim, napuštenim objektima, primjerima pogrešne privatizacije i nelegalne gradnje ubjedljivo vodi hotel As u Perazića Dolu. Ukleti hotel, poput Titanika leži nasukan na obali male pješčane uvale

 

Investiciona groznica koja je zahvatila Crnogorsko primorje, posebno područje budvanske rivijere, nakon proglašenja nezavisnosti Crne Gore, ostavila je neizbrisiv trag u vidu brojnih građevina koje su svojim gabaritima i izgledom trajno narušile atraktivan priobalni prostor turističke prijestonice. Grozničavu kupoprodaju zemljišta i gradnju neprimjerenih objekata uz morsku obalu, pratilo je enormno zaduživanje kod crnogorskih banaka, bespravna gradnja, kriminal i korupcija, te nevjerovatne povlastice koje su pripadnici građevinskog lobija dobijali od tadašnje vlade i pojedinih ministarstava.

Iza investicione euforije ostali su brojni nedovršeni objekti, napušteni betonski skeleti razasuti duž morske obale, ponegdje i čitava stambena naselja, kao svojevrsni spomenici megalomanije i alavosti investitora.

Među oronulim, napuštenim objektima, primjerima pogrešne privatizacije i nelegalne gradnje ubjedljivo vodi hotel As u Perazića Dolu. Ukleti hotel, koji poput Titanika leži nasukan na obali male pješčane uvale, prešao je put od elitnog hotela izgrađenog za potrebe njemačkog auto-moto kluba, preko blokade rada u jednoj od privrednih afera u SFRJ, do strateške privatizacije koja je završila optužnicom protiv vlasnika za privredni kriminal i korupciju. Prošlo je 18 godina od neuspjele privatizacije hotela As koju je obilježila blamaža sa izdavanjem bezvrijednih garancija Vladi, tadašnjem ministru Branimiru Gvozdenoviću, u iznosu od 3 miliona eura. Hotel je nelegalno rekonstruisan i dograđivan dok nije dostigao nevjerovatnih 17 spratova. Sablasna betonska građevina hotela As izgleda kao kadar iz horor filmova

U selu Blizikuće iznad Svetog Stefana, na uzvišenju lokaliteta Česminovo, tik uz seosko groblje i crkvu Sv. Neđelja, sagrađeno je stambeno naselje Carsko selo, sa 36 tipskih kuća namijenjenih prodaji. Investitor projekta prvobitno nazvanog Rusko selo, bio je poznati crnogorski tajkun Zoran Ćoćo Bećirović, dok je radove izvodila kompanija Trejdjunik iz Budve, vlasnika Mirka Latinovića. Luksuzne vile podijeljene su među partnerima. One u posjedu Latinovića već su u funkciji, dok  kuće Bećirovića, deset godina kasnije, zvrje napuštene i prazne.

Bećirovićeva investicija na brdu Česminovo, odakle se pruža predivan pogled na morsku pučinu i budvansku rivijeru, svjedoči prije svega o korupciji, kriminalu i povlasticama koje su Opština Budva i Vlada udjeljivale pojedincima tokom proteklog investicionog buma. Carsko selo izgrađeno je na opštinskoj zemlji koju je tadašnji predsjednik Opštine, bez saglasnosti Skupštine i bez javnog poziva, ustupio Bećiroviću. Radi se o parceli površine 6.000 kvadrata procijenjenih na 600.000 eura. Bećirović zemljište nije platio Opštini. Zbog nezakonitog prenosa opštinske imovine na fizičko lice, Specijalno državno tužilaštvo otvorilo je 2016. istragu protiv tadašnjih budvanskih funkcionera Rajka Kuljače, Aleksandra Tičića i biznismena Mirka Latinovića, koja pored ostalih leži u nekoj fijoci.

Bećirović je stambeno naselje sagradio nelegalno, na lokaciji koja nije bila urbanizovana. Prodaja kuća u Carskom selu ne ide željenim tokom jer investitori nisu uzeli u obzir veoma prisutno sujevjerje kod potencijalnih kupaca, koji su odustajali od kupovine čim bi ugledali seosko groblje i crkvu. Trejdjunik je uspio prodati tek 5-6 kuća, dok ostale koristi za izdavanje tokom turističke sezone. Vile površine 180 m2 sa 400m2 placa prodaju se po cijeni od 400.000–500.000 eura.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

SVETLANA BROZ, DIREKTORICA NVO GARIWO U SARAJEVU: U RS se dijeli oružje grđanima kao ’91

Objavljeno prije

na

Objavio:

I Ideje Velike Srbije i Velike Hrvatske, bazirane na teritorijalnim pretenzijama prema BiH, življe su nego ikada ranije. Evropa i svijet gledali su na krvavi raspad Jugoslavije bez komentara, osim svijetlih likova poput Alexandra Langera, pisca i člana Parlamenta Evrope koji se ubio u znak protesta protiv beskrupuloznog ćutanja Evrope i njenih institucija. Pitanje je samo hoće li ponovo ćutati

 

MONITOR: Na nedavno održanom sastanku ministara inostranih poslova zemalja članica EU, u izvještaju koji je podnio Žozep Borelj, posebno je naglašena zabrinutost u vezi sa situacijom na Zapadnom Balkanu. Poznajete različite sredine tog prostora – kako Vama izgleda Zapadni Balkan danas?

BROZ: Izgleda mi, kao i više od poslednje tri decenije, kao bure baruta – što uopšte ne čudi. Zamislite Nemačku da su njoj posle Drugog svetskog rata saveznici ostavili na vlasti nacional-socijalističku partiju i sve Hitlerove saradnike. Ta partija je i danas zakonom zabranjena, a dvadeset tri od dvadeset četiri u Nirnbergu suđena ratna zločinca osuđena su na smrt nakon suđenja koja su trajala tri i po godine. Ovde se dogodilo upravo suprotno: nakon ratova od 1995. do 1999. sve nacionalne (čitaj: nacional-socijalističke) partije koje su organizovale ratove i vodile ih, ostale su na vlasti do danas. A suđenja za ratne zločine u ICTY trajala su gotovo trideset godina. Sve u ime ljudskih prava okrivljenih, koji su ubili više od 100.000 građana i raselili samo u BiH 2,5 miliona. Ideolozi tih zločina u najvećem broju i danas vladaju prostorima Zapadnog Balkana, kao članovi najjače mafije organizovanog kriminala u Evropi, birani od strane preplašenih građana, s blagoslovom iste te EU.

MONITOR: Mogu li se stvari na Zapadnom Balkanu uopšte poboljšati za „obične ljude“, bez pritisaka i uslovljavanja od stane međunarodnih civilnih i vojnih organizacija, EU, SAD?

BROZ: Goloruki građani ne mogu izaći na kraj sa onima koji imaju svu vlast, novac, trenirane i plaćene ubice za ratove koje su vodili i koje ponovo žele voditi. Dovoljno bi bilo kada bi sve te međunarodne institucije skupile sav dokazni materijal koji imaju, jer ovde se nalaze više od trideset godina, a prate i registruju pomno sve kriminalne radnje, i omogućile tužiocima i sudijama da pravedno sude, odnosno da imamo nezavisno sudstvo. Ali, kako to nisu uradili za ove tri decenije, izgleda da im permanentna nestabilnost Zapadnog Balkana odgovara. Dokle će im odgovarati, ne znam.

Sećam se davnašnjeg razgovora sa generalnim sekretarom OSCE-a, koji mi je na apel da ta organizacija pomogne regiji Zapadnog Balkana da se oslobodi organizovanog kriminala, rekao da će svaka država morati to sama da uradi. Od tada do danas ništa se nije promenilo. Kriminalci vladaju, a narod opljačkan ćuti u strahu da može biti i gore.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo