Povežite se sa nama

MONITORING

POSTIZBORNA KRIZA U BUDVI I KOTORU: Fotelje važnije od smjene vlasti

Objavljeno prije

na

Ni dva mjeseca nakon osvojene pobjede na oktobarskim lokalnim izborima u Budvi i Kotoru, opozicione partije i koalicije nisu uspjele da formiraju nove lokalne uprave.

Dogovori većeg broja političkih stranaka koje su u obje primorske opštine osvojile tijesnu većinu u odnosu na DPS i njihove koalicione partnere, zapali su u ćorsokak. Kako vrijeme ističe, pokazuje se, da je odgovornost partija prema građanima koji su im ukazali povjerenje i njihovim očekivanjima da se detronizira decenijska vladavina DPS-a, ipak u drugom planu. Prioritet imaju stranačka nadgornjavanja oko podjele funkcija, isprazni politički principi i interesi grupa i pojedinaca iz sjenke.

Svojom neozbiljnošću i nesposobnošću da efikasno i u što kraćem roku formira novu gradsku upravu opozicija ozbiljno iskušava strpljenje građana koji su se izjasnili za smjenu vlasti i pogubnog načina upravljanja Budvom i Kotorom. Postizborna kriza i predugo dogovaranje mogu dovesti i do ponavljanja izbora, što upućuje na nikšićki scenario i ulogu Pozitivne u njemu, iako su odmah nakon prebrojavanja glasova stigle poruke iz Kotora kako kod njih neće biti draga đurovića.

Pobjedničke političke partije dozvolile su blokadu parlamenta u Kotoru, koji ni mjesec dana od verifikacije odborničkih mandata nema predsjednika Skupštine. Ispostavilo se da je glavni kočničar formiranja nove uprave u drevnom Kotoru opoziciona Socijalistička narodna partija, koju predvodi Branko Baćo Ivanović, nekadašnji predsjednik ove Opštine.

Opozicione stranke Demokrate, URA, DF i SDP osvojile su 14 mandata i sa tri mandata SNP imaju potrebnu većinu od 17 odbornika od ukupno 33 odbornička mjesta, za formiranje nove lokalne vlasti. Ove partije potpisale su predizborno obećanje da ni pod kojim uslovima neće praviti vlast sa DPS-om.

Međutim, na takav sporazum SNP nije stavila potpis i sada se ponaša kao odlučujući tas na vagi od kojeg zavisi formiranje nove uprave u Kotoru.

Lider kotorskog SNP-a ispostavio je neobičan uslov za politički dogovor sa opozicijom, istaknut kao vrhunski politički princip od kojeg se neće odustati – da članovi SDP-a napuste koaliciju sa DPS-om i čelne funkcije koje i dalje obavljaju u Kotoru. Koliko je opravdano uslovljavati smjenu vlasti nesuvislim zahtjevom da SDP raskine već nepostojeću koaliciju sa DPS-om umjesto da se ova partija koja je izgubila izbore pošalje u istoriju zajedničkim političkim sporazumom.

Apsurdnost ovakve situacije dostigla je vrhunac na konstitutivnoj sjednici kotorskog parlamenta kojim je kao najstariji odbornik predsjedavao upravo Ivanović. Iz fotelje u koju je sjeo prozivao je tada već bivšeg predsjednika Skupštine, Nikolu Bukilicu (SDP) da podnese ostavku.

Održane su tri sjednice Skupštine na kojima opozicija nije imala svog kandidata za mjesto predsjedavajućeg. Zato je odbornik i lider Liberalne partije, Andrija Pura Popović predložio da se na tu funkciju izabere Branko Ivanović, što su odbornici opozicije ocijenili kao provokaciju i napustili sjednicu koja je zatim prekinuta.

Gnjev SNP-a prema SDP-u u Kotoru usmjeren je zapravo ka funkcijama koje ova partija drži u preduzeću Luka Kotor, glavnom resursu grada u kome Opština posjeduje većinski paket od 57 odsto vlasničkog udjela. Direktor Luke je Vasilije Kusovac, kadar SDP-a. Oko Luke se na kotorskoj političkoj sceni već duže ,,lome koplja” između opozicije sa kojom je i SDP, koja se protivi prodaji preduzeća i DPS-a, koji na razne načine sa svojim satelitima pokušava da proda Luku ili da koncesiju za upravljanje ustupi stranim investitorima. Dva mjeseca uoči lokalnih izbora u režiji DPS-a, na nezakonit način, samovoljom predsjednika Aleksandra Stjepčevića, imenovan je novi Bord direktora Luke Kotor, „kadar koji zastupa interese svima znanih privilegovanih nikšićkih i podgoričkih porodica” ocijenjeno je tada u SDP-u.

Na prozivke Branka Ivanovića stigao je konstruktivan odgovor SDP-a koja je izrazila spremnost da svaku svoju funkciju u lokalnoj vlasti stavi na raspolaganje bilo kojoj opozicionoj partiji, uključujući i SNP, ali nikako DPS-u. Sa zajedničkog sastanka opozicije upućen je poziv SNP-u da bez daljih uslovljavanja, sa partnerskim uvažavanjem, pristupe formiranju lokalne uprave u Kotoru.

Politička situacija u Budvi malo je drugačija. Poražena depeesovska vlast u turističkoj metropoli na svaki način pokušava da preko svojih pulena među opozicionim strankama spriječi formiranje nove uprave u gradu. U pitanju su veliki interesi budvanske organizovane kriminalne grupe i njenih članova koji se pokušavaju infiltrirati u novu vlast, kako bi spriječili otkrivanje nezakonitih poslova koje su vodili proteklu deceniju ili obezbijedili nove.

U Budvi je izabran predsjednik parlamenta, Veselin Marković (SNP), iz koalicije Demos-SNP, dok je raspodjela ostalih funkcija poprilično zapela.

Dogovore oko formiranja vlasti između pet političkih partija i koalicija koje su osvojile tijesnu većinu od 17 odborničkih mandata, miniraju uglavnom predstavnici Demokratskog fronta, koalicije koja je pretendovala na mjesto predsjednika Opštine. Kandidat DF-a za fotelju prvog čovjeka turističke metropole bio je biznismen Marko Bato Carević, nosilac njihove izborne liste, nezavisni kandidat koji nije član nijedne stranke koja čini DF.

Prevagnuo je stav većine da to mjesto pripada Demokratama, odnosno lideru ove stranke, Draganu Krapoviću, jer su osvojili 7 mandata, isto koliko i DF, ali sa nešto više glasova građana Budve. Izgubljenu fitelju predjsednika Opštine u DF-u nastoje dobro da naplate. Odigrali su i malu političku smicalicu kako bi peuzeli izvršnu vlast u turističkoj metropoli. Prepustili su mjesto predsjednika parlamenta drugoj partiji, na štetu svog kandidata Đorđija Pribilovića, kako bi predsjedničke fotelje nadomjestili na drugoj strani.

U pitanju je politička trgovina Demokratskog fronta u čije ime političke pregovore sa ostatkom opozicije, po ovlašćenju iz centrale, vodi Milo Božović, član Nove sprske demokratije. Demokratski front traži sve važnije resore izvršne vlasti u Budvi, takozvanu vertikalu sa parama. Žele da vode opštinske investicije, javne nabavke, Agenciju za planiranje prostora, mjesto gradskog menadžera, ključna mjesta u preduzećima i ustanovama koje imaju najveće prihode, gradski Vodovod, Turističku organizaciju, Grad teatar. Uz niz drugih sekretarijata i mnoštvo opštinskih službi.

Posebnu pažnju zavređuje zahtjev Fronta da u javnim preduzećima i ustanovama koje dobiju pod svoju upravu njima pripadnu i mjesta direktora i članova upravnih odbora. Da im se niko ne miješa u posao. Izjasnili su se potiv takozvanog – premrežavanja. Što u prevodu znači da ne žele kadrove iz drugih partija ili nestranačkih osoba u upravnim odborima, kako ih ne bi ometali u spovođenju odluka.

Ovakvo viđenje funkcionisanja lokalne uprave daleko je od predizbornih tirada o depolitizaciji vlasti i predstavlja pokušaj stvaranja strogo partijskih službi i preduzeća u opštini, po mjeri interesnih grupa i partijskih centrala. Zar nije svejedno ko će voditi koji resor ako se uspostavi „poptuno novi način vladanja” u skladu sa zakonom u interesu Opštine i njenih građana, u kojoj više neće biti korupcije, kriminala, namještanja sumnjivih poslovnih aranžmana, fiktivne prodaje zemljišta i sličnih radnji iz bogatog opusa prethodne vladajuće garniture.

Na jednom od sastanaka opozicije oko formiranja vlasti vodila se oštra diskusija oko aktivnosti Marka Kentere, javnosti poznatog po umiješanosti u rad budvanske kriminalne organizacije na način što je preko svojih privatnih firmi Kopirajt i Multimedija izvlačio milione iz opštinske kase. Kentera je od Opštine naplatio, što u redovnim postupcima što putem blokade optinskih računa, više od 12 miliona eura u poslednjih nekoliko godina. Kenterina firma Kopirajt sklopila je sa Specijalnim tužilaštvom sporazum o priznanju krivice po kome Opštini treba da vrati više od 2 miliona eura, dok je direktor te kompanije kažnjen zatvorom od šest mjeseci.

Kentera se ponovo angažuje, ovoga puta uz novu vlast, pojavljuje se kao kadrovik iz sjenke koji u ime Demokratskog fronta dijeli opštinske funkcije. On predlaže kandidate za direktora Grada teatra, ustanove preko koje je zajedno sa čelnicima DPS-a Budve, osuđenim pripadnicima kriminalnog klana, naplatio dio pomenutog novca.

Ovakva vrsta kompromitacije pojedinih opozicionih stranaka koje treba da formiraju novu vlast u Budvi, neće naići na dobar prijem građana koji su na izborima glasali za potpuni otklon nove gradske uprave od skandaloznih kriminalnih aktivnosti pripadnika Demokratske partije socijalista i sa njima povezanih lica, koja je finansijski uništila nekada bogatu turističku opštinu.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

ĐUKANOVIĆ PREDLOŽIO ŽUGIĆA ZA TREĆI MANDAT GUVERNERA: Da je vječan

Objavljeno prije

na

Objavio:

Đukanovićev cilj nastavka kontrole bankarskog sektora je jasan, nepoznanica je da li će se u parlamentu sastaviti većina spremna da mu pomogne da taj cilj i ostvari.  Po cijenu još jednog moćnika u trećem mandatu

 

,,Dr Radoje Žugić, ministar finansija, na sjednici od 25. februara 2015, informisao je Vladu, da u ovom trenutku nije moguće obezbjediti ponudu koja će sadržati povoljnije uslove kreditiranja poljoprivrede u odnosu na ponudu Abu Dabi fonda za razvoj”, navodi se u dokumentu, koji Monitor prvi put objavljuje, a koji je Vlada uputila Investiciono razvojnom fondu (IRF) u martu 2015. Tu se citira i Žugićev stav o usaglašenom mišljenju dva ministarstva i IRF-a u vezi sa dva najozbiljnija  pitanja koja se tiču ovog ugovora – troškova valutnog rizika i rizika odobrenja, odnosno procedure kreditnog rizika.

Strah je, pokazalo se, bio  opravdan, pa je nakon četiri godine, u aprilu 2019, Specijalno državno tužilaštvo (SDT) pokrenulo izviđaj koji se odnosi na radnje prilikom raspodjele i trošenja 23 miliona dolara kredita iz ovog fonda. Prethodni ministar poljoprivrede Aleksandar Stijović je po dolasku na čelo tog resora dokumentovao da je novac u državu ušao mimo računa državnog trezora, i da u dokumentaciji nema garancije od 50 miliona koju  je država dala za taj kredit, u okviru Zakona o budžetu za 2015. godinu.

Javnost je tada saznala da je novac išao preko posebnog računa koji je nazvan ,,specijalnim” i koji je u Prvoj banci otvorio tadašnji ministar poljoiprivrede i aktuelni poslanik DPS-a Petar Ivanović. Skupština je na  zahtjev SDT-a Ivanoviću ukinula poslanički imunitet. U sklopu istrage saslušani su i bivši direktor fonda Zoran Vukčević, nekadašnji ministar poljoprivrede u prelaznoj Vladi 2016. godine i aktuleni državni sekretar u tom resoru Budimir Mugoša i procjenitelj Milan Adžić. Na saslušanju u SDT-u bili su i korisnici Abu Dabi kredita, među kojima i vlasnik kompanije Vektra Dragan Brković. Jedini koji nije saslušan je Žugić.

Specijalno tužilaštvo je tokom 2018. ispitivalo minuli rad guvernera CBCG povodom prijave o zloupotrebama novca za udruženja penzionera i naplaćivanja članarina u periodu od 2004. do 2010. kada je bio direktor Fonda PIO. Dok je bio na ovoj poziciji državni fond je učestvovao u transakcijama kojim je Prva banka, familije Đukanović, vraćala kredit Vladi Crne Gore. Ocjena da su transakcije između Prve banke u Vlade sumnjive bile su povod za sukob tadašnjeg guvernera CBCG Ljubiše Krgovića sa Milom Đukanovićem i njegovom DPS većinom. Ubrzo je spremljen novi Zakon o CBCG, Krgović je smijenjen, a zamijenio ga je Žugić.

On je prije toga ispekao zanat kao predsjednik Upravnog odbora Prve banke, i 2008. godine pomogao da se od Ministarstva finansija dobije zajam od 44 miliona evra za spas banke, nakon godina nezakonitih i neregularnih finansijskih aranžmana koji su obilježili njeno poslovanje od kada je Aco Đukanović postao njen najveći akcionar (vlasnik).

I tada je je reagovalo tužilaštvo pa je 2012. vođena  istraga protiv Žugića i ministra finansija Igora Lukšića zbog zloupotrebe ovlašćenja u vezi sa slučajem Prve banke. Kao i u ostalim slučajevima koji se tiču Đukanovića i njegove najbliže okoline, sve prijave su odbačene. Ili arhivirane, pod šifrom „istraga je u toku“.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NE NAZIRE SE KRAJ POLITIČKE KRIZE: Država na pauzi  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kako će se razriješiti duboka politička kriza u kojoj se nalazi zemlja, niko ne zna. Institucije su ili u blokadi, ili na pauzi. Jedino predano rade političke partije, u susret lokalnim izborima 23. oktobra

 

Nakon burne prethodne sedmice, u kojoj se, makar u medijima, masovno razrješavalo s funkcija i tumačio Ustav – zatišje. I parlament, pred kojim je u narednom periodu glasanje o nekoliko inicijativa, od one za razrešenje predsjednika države, preko „zaboravljene“ inicijative za razrešenje predsjednice Skupštine, do zahtjeva Đukanovića za skraćenje mandata Skupštini – pauzira.

Predsjednica Skupštine Danijela Đurović rekla je da će se sjednica, na čijem je dnevnom redu njeno razrješenje, nastaviti nakon što to zatraže poslanici koji su tražili pauzu, i podsjetila da je potpredsjednica  Skupštine Branka Bošnjak dala pauzu na zahtjev Poslaničkog kluba Demokratskog fronta. Pauza, kako su izračunali neki od poslanika, traje duže od 624 sata.

Istovremeno, predsjednica Đurović je za kraj sedmice, petak 30. septembar,  zakazala vanrednu sjednicu na kojoj bi trebalo da se glasa o Đukanovićevom predlogu za skraćenje mandata Skupštini. Ukoliko bi taj predlog prošao, raspisali bi se vanredni parlamentarni izbori. Malo je vjerovatno, procjenjuju mediji i analitičari, da će u petak, kada ovaj broj Monitora bude na trafikama, parlament imati većinu za raspravu i glasanje o skraćenju mandata Skupštini, na zahtjev predsjednika države. Prema nezvaničnim informacijama, avgustovski pobjednici u parlamentu neće podržati dnevni red sjednice koju je inicirao predsjednik države.

Đukanović je 23. septembra predložio skraćenje mandata sadašnjeg skupštinskog saziva, nakon što je odbio predlog avgustovskih pobjednika da bude formirana nova vlada na čelu sa Miodragom Lekićem. „Glasaćemo i protiv dnevnog reda i protiv skraćenja mandata ako bude usvojen”, saopštile su Demokrate i ocijenile da bi ukoliko bi neko iz „stare nove većine” odlučio da glasa suprotno, potvrdio da je  u „dilu sa DPS i  Đukanovićem”.

Tim povodom oglasio se i premijer tehničke vlade Dritan Abazović, tokom  višednevne posjete SAD, u koju je pošao neposredno pred posljednji rok da se Đukanoviću dostavi ponuda o novoj vladi, nakon čega su potpisi URA na dogovor avgustovskih pobjednika stavljeni sa zakašnjenjem.

Za Glas Amerike Abazović je kazao da „misli da bi trebalo da u Skupštini izglasamo inicijativu o razrešenju predsjednika Mila Đukanovića, jer se time šalje važna politička poruka, a pitanje je za pravnike da li to može da se operacionalizuje zbog situacije sa Ustavnim sudom”.  Abazović je dodao da bi, i u slučaju da ne dođe do deblokade Ustavnog suda, koji je neophodan u proceduri razrešenja predsjednika, to bila „važna politička poruka”.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ZAŠTO ODLAZE STRANI INVESTITORI: Neispunjena obećanja DPS vlasti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane? Ili su problem neispunjena obećanja DPS ministara koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom

 

Nakon promjene vlasti u Crnoj Gori u avgustu 2020., pojedini strani investitori odustaju od ranije ugovorenih projekata i značajnih investicionih ulaganja na području Crnogorskog primorja.

Prvi je to učinio zakupac elitnog turističkog kompleksa Sveti Stefan-Miločer, kompanija Adriatic properties i njen vlasnik, grčki biznismen Petros Statis. On je krajem maja 2021. godine objelodanio kako će hotelski operater Aman Resorts zatvoriti hotele Sveti Stefan i Miločer i pokrenuti arbitražni postupak pred sudom u Londonu protiv države Crne Gore, sa odštetnim zahtjevom od 100 miliona eura. Odlučili su se na takav korak zbog odluke lokalne zajednice da ukloni barijere u vidu gvozdenih ograda i kapija na prilazu maloj, Kraljičinoj plaži. Zahtjevi mještana da se oslobode prilazi plažama doveli su Aman u situaciju da ne može svojim gostima da obezbijedi mir i privatnost.

Arbitražom prijeti i drugi investitor, Konzorcijum kompanija Nortstar d.o.o iz Podgorice i of-šor kompanije Eqest Capital Ltd, registrovane na britanskom ostrvu Jersey, koji je planirao gradnju turističkog kompleksa na hercegnovskoj rivijeri, pod nazivom Montrose.

Početkom septembra ove godine Ministarstvu finansija stigao je dopis kompanije Nortstar o raskidu ugovora o zakupu zemljišta, lokacije na kojoj je planirana izgradnja više hotela, naselja sa luksuznim vilama, apartmanima, pristaništima, marinama i mnogobrojnim pratećim objektima. Vrijednost investicije procjenjivana je na 250 miliona eura.

Realizacija oba navedena projekta umnogome je zavisila od dobrih relacija investitora sa istaknutim političarima iz redova DPS-a, sa ministrima ključnih resora koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom za te dvije lokacije. Što je tokom investicione euforije od 2006. godine bila uobičajena praksa.

Visok nivo korupcije obilježio je sektor građevinarstva i stranih investicija, u kome su državni funkcioneri ucjenjivali investitore. Sve njihove potrebe i želje  ispunjavali su donošenjem niza urbanističkih planova na štetu prirodnih resursa  priobalnog područja. Povlastice su se, nerijetko, odnosile i na finansijske ustupke u pogledu plaćanja raznih državnih taksi i poreza ili naknade za zakupljeni prostor kopna i mora, koji se mjerio stotinama hiljada ili milionima kvadrata.

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane?

„Ugovor stoljeća“ iz  2007. kojim su pod višegodišnji zakup dati hoteli Miločer i Sveti Stefan, doživio je potpuni krah, koji se poklopio sa promjenom vlasti u Crnoj Gori. Biser turističke ponude Crne Gore pod ključem je već drugo ljeto zaredom, isključen iz turističkog prometa, vidno oronuo i zapušten. Za to vrijeme u Londonu teku dva arbitražna postupka oko Svetog Stefana. Prvi je podnio zakupac, kompanija Adriatic properties protiv tri državne firme, HG Budvanska rivijera, HTP Miločer i Sveti Stefan Hoteli, kao i  protiv Ministarstva ekonomije i turizma. Vlasnik Svetog Stefana i Hotela Miločer, kompanija Sveti Stefan Hoteli, vodi istovremeno arbitražni postupak protiv zakupca.

Na primjeru Svetog Stefana vidljivo je kakvu je privilegije zakupac uživao tokom prethodnih 13 godina najma. Ugovor o zakupu drastično je izmijenjen na štetu države. Prethodno ugovoren iznos godišnje naknade od 1,9 miliona eura smanjen je za 30 odsto dok je rok zakupa produžen sa 30 na 45 godina.

Kruna ustupaka koje su Vlada i Skupština Crne Gore ovom zakupcu napravile, bila je dozvola za gradnju stanova za tržište na najatraktivnijem dijelu Crnogorskog primorja, u samom Miločerskom parku, na nekadašnjem imanju  dinastije Karađorđević.

Miločer je trenutno građevinsko ruglo bivše vlasti i zakupca. Neshvatljiva devastacija vrijednog prostora Miločerskog parka sa betonskim višespratnicama u njemu, ne ostavlja nikoga ravnodušnim. Gradilište je napušteno a prema izjavama Petrosa Statisa, zakupac neće nastaviti tu investiciju.

Grad hotel Sveti Stefan je zatvoren „jer ljudi mogu da plivaju zajedno sa gostima hotela, a to nikada nije bio dio plana. U polu-privatni rizort ne bi nijedan investitor uložio, pa ni Aman“, naveo je između ostalog  Statis.

Projekat Montrose je druga priča  ali sa istim akterima iz tadašnje Vlade. Vlada je 2009. godine sa navedene dvije kompanije, Nortstar i Eqest Capital, zaključila ugovor o zakupu 510.927 m2  zemljišta u zoni morskog dobra u naselju Rose, na hercegnovskom dijelu poluostrva Luštica, na 90 godina. Iza navedenih kompanija, prema izjavama odbjeglog biznismena Duška Kneževića, stoji njegov kum, Branislav Gvozdenović, višegodišnji ministar i visoki funkcioner DPS-a. Vlada je Konzorcijumu dala ekskluzivna prava u pogledu korišćenja zemljišta i dijela morske obale.

Posebno je zanimljiv ugovor koji je Konzorcijum zaključio sa JP Morsko dobro, 2019. godine. Prema tom ugovoru investitoru je dat dio obale na lokalitetu Rt Dobrič u dužini od 1.500 metara, sa akva prostorom površine 62.445 m2, na rok od 90 godina. Zakupac je oslobođen plaćanja zakupnine morskog dobra tokom izgradnje turističkog kompleksa. Konzorcijumu je bilo dozvoljeno „modeliranje“ obale, povećanje površine nasipanjem mora radi izgradnje plaža, privezišta i pristaništa… Ugovorom je dato i ekskluzivno pravo svojine nad izgrađenim objektima kao i pravo da djelove zakupljenog morskog dobra proglase privatnim posjedom. Sva prava JP Morsko dobro, na ovom dijelu obale, prelaze na Nortstar i partnere. Skrivene i zvanične.

Predlog ugovora po kojem je investitor oslobođen plaćanja naknade za morsko dobro stigao je u direkciju JPMD iz Ministartva održivog razvoja i turizma i Ministarstva finansija.

Protokol o pravosnažnosti ugovora potpisan je 2013. od kada traju obaveze investitora da u prvoj fazi gradnje, u prvih pet godina, investira oko 140 miliona eura. Taj iznos je kasnije smanjen na 80 miliona, sa novim rokovima. Potpisivani su aneksi ugovora, prema jednom od njih Opština Herecg Novi preuzela je obavezu izgradnje infrastrukture do lokacije za Monterose.  Za proteklih deset godina niti su izgrađeni putevi, ni vodovod, a za najavljeni luksuzni rizort nije ugrađena nijedna cigla. Ali je investitor platio naknadu za zemljište, unaprijed za 10 godina, do 26. avgusta 2023., u iznosu od 3,9 miliona eura.

Trinaest godina kasnije, potpisnici ugovora svaljuju krivicu jedni na druge, da bi u konačnom kompanija Nordstar obavijestila Vladu da napušta projekat na Luštici.

Ministar finansija Aleksandar Damjanović rekao je da želi sastanak sa pravim vlasnicima projekta i da je Ministarstvo spremno učiniti sve kako bi zaštitilo interese Crne Gore, da se u direktnoj komunikaciji otklone problemi i da se investicija realizuje transparentno. Do sastanka nije došlo jer su predstavnici investitora zahtijevali susret izvan Crne Gore. Kao krajnji rok za razgovor između Vlade i vlasnika, određen je 23. septembar.

Međutim, premijer Dritan Abazović bio je konkretniji.

„U ovom projektu nisu ispunjene obaveze koje su morale da se ispune. Investitori odlaze jer je neko prethodno loše radio ugovore sa njima. Svaka stvar se završavala na mufte. Nefer odnos prema investitorima treba tražiti kod Vlada od broja 40 do 42“, kazao je Abazović.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo