Povežite se sa nama

DRUŠTVO

ROTIRAJUĆA FOTELJA GRADONAČELNIKA BUDVE: DPS RUŠI VLAST U BUDVI UOČI IZBORA

Objavljeno prije

na

Marku Careviću će izgleda presuditi litije. Ne samo njegovo učešće na njima, nego i agitovanje sa pozicije gradonačelnika, učešće u blokadi puteva… Carević je   i predsjednik crkvene opštine u Budvi i pokrovitelj mnogih vjerskih  događaja. Time je postao trn u oku „pravovjernih“ u DPS-u. Crnogorska će naprasno, iznenađena njegovim uvjerenjima, poslužiti kao produžena ruka u obračunu

 

Budva je opet u fokusu političkih zbivanja i (ne)očekivanih akcija usmjerenih ka preuzmianju lokalne vlasti prije izbora. Isprobanim političkim inženjeringom Demokratska partija socijalista krenula je u odlučnu akciju preuzimanja vlasti od koalicije i stranaka koje su osvojile većinu na posljednjim lokalnim izborima oktobra 2016. Posljednjeg dana aprila pokrenuta je incijativa za smjenu predsjednika Opštine Budva, Marka Bata Carevića. Inicijativu, koju je podnijela Crnogorska, koja raspolaže sa tri odbornička mandata, potpisalo je 11 odbornika DPS-a, jedan odbornik SD-a i nezavisni odbornik Stevan Džaković.  Nedostaje potpis dvanaestog odbornika DPS-a Gojka Ljubanovića, pa je smjena za koju je potrebno 17 odborničkih ruku, za sada neizvjesna.

Ohrabrena grupa stranaka, koje su nakon izbora 2016. ostale u opoziciji, podnijela je tri dana kasnije novu inicijativu, ovoga puta za smjenu predsjednika SO Budva, Krsta Radovića iz redova Demokrata, koja je jednodušno podržana od strane SDP, SD, Crnogorske i  odbornika Džakovića. Stranke iz lokalne  opozicije odlučne su da preuzmu vlast u Budvi četiri mjeseca uoči redovnih lokalnih izbora, kako bi se sa pozicija vlasti i sa resursima kojima raspolaže bogata opština Budva, pripremale za utakmicu onako kako je to rađeno svih prethodnih godina.

Na inicijativu o njegovoj smjeni, predsjednik Opštine odgovorio je smjenama funkcionera Crnogorske sa funkcija u lokalnoj upravi. Carević je u jednom danu smijenio potpredsjednika Opštine Vladimira Bulatovića, šeficu stranke Anđelu Ivanović i sekretara za društvene djelatnosti Ljiljanu Pjerotić, dok je drugim službenicima iz redova ove stranke poručio da sami daju otkaz i potraže uhljebljenje kod DPS-a. Tako je kratkotrajna politička ljubav DF-a i Crnogorske okončana.

Do pogoršanja odnosa između DF-a i Crnogorske došlo je, između ostalog, zbog odbijanja Carevića da potpiše ugovor o izgradnji žičare iz Bečića do sela Brajići, odnosno do stare austrougarske kasarne, jer se vlasnici zemljišta na toj trasi protive eksproprijaciji. Ideja izgradnje žičare u turističke svrhe potekla je od bivšeg lidera Crnogorske Dragana Purka Ivančevića i njegovih partnera, ističu u DF-u.

Međutim, razlozi za aktiviranje ideje o smjeni Carevića su ipak druge prirode.  Mnogobrojne trzavice među koalicionim partnerima, koje su pratile rad lokalne uprave, nisu ugrozile vlast u Budvi ni poziciju predsjednika. Careviću će izgleda presuditi litije. Ne samo njegovo učešće na njima, nego i agitovanje sa pozicije gradonačelnika, učešće u blokadi puteva i slične aktivnosti. Carević je i predsjednik crkvene opštine u Budvi i pokrovitelj mnogih vjerskih proslava i događaja u opštini. Time je postao trn u oku „pravovjernih“ u DPS-u. Crnogorska, naprasno iznenađena Carevićevim političkim i vjerskim stavovima, će poslužiti kao produžena ruka u tom  obračunu.

Iza koordiniranog pohoda na glavne funkcije gradske vlasti nesumnjivo stoji DPS,  čiji su funkcioneri i namještenici u lokalnoj upravi, kriminalnim radnjama i korupcijom nanijeli ogromnu materijalnu štetu Opštini. Otkriveni su, procesuirani i osuđeni pripadnici Organizovane kriminalne grupe (OKG) u Budvi, čiji su članovi bili čelnici Opštine, gradski funkcioneri i namještenici, koji su po nalazu Specijalnog tužilaštva oštetili opštinski budžet za desetine miliona eura. Nezvanično se pominje i suma od 400 miliona eura, koju je prema izjavi Srđana Milića, bivšeg lidera SNP-a, datoj na nedavnom zasijedanju Skupštine CG, iz Budve iznio Svetozar Marović, šef budvanske OKG. Poslanik Milić pozvao se na riječi specijalnog državnog tužioca Milivoja Katnića iz njihovog privatnog razgovora.

Dva predsjednika Budve Rajko Kuljača i Lazar Rađenović osuđeni su za korupciju i kriminal, za razne zloupotrebe službenog položaja u više milionskih afera kojim je nanijeta šteta ovom gradu, odležali su i dosuđene zatvorske kazne, priznali krivice i potpisali sporazume o priznanju krivice ili one o preuzimanju statusa svjedoka saradnika. Znajući sve to, postavlja se pitanje kako partija čiji su istaknuti članovi devastirali grad uopšte pomišlja o povratku na vlast. Spektakularne akcije hapšenja desetina pripadnika lokalne uprave, koje je vidio čitav svijet, i porazni podaci o kriminalnom načinu vođenja jedne od bogatijih crnogorskih opština koju su uveli u dužničku krizu, nisu izgleda ostavile traga u lokalnom DPS-u. Tada su se čuli zahtjevi pojedinih političkih stranaka da se DPS-u u Budvi zabrani svako političko djelovanje, međutim, nepune četiri godine kasnije ova partija opet juriša na vlast i to na nepošten, nasilan način, oprobanom političkom korupcijom mimo izbora.

Otimanje vlasti u opštinama u kojima izgubi izbore postala je praksa vladajuće stranke u Crnoj Gori. Poslije Nikšića i Kotora isti scenario pripremljen je za Budvu. Uvijek se nađe neki odbornik iz redova opozicije spreman na unosan transfer ka DPS-u,  kojim se očas promijeni izborna volja građana. Sinonim političke korupcije i predaje osvojene vlasti postao je Drago Đurović, član Pozitivne CG iz Nikšića. U Kotoru je to bila Bruna Lončarević, odbornica SDP, partije koalicije na vlasti. Odbornica Lončarević bila je pokretač smjene predsjednika opštine Vladimira Jokića, i dovođenja na vlast DPS-a, čime su poništeni izborni rezultati u ovom  gradu.

I Marka Carevića može da sruši njegov čovjek. Njegova smjena zavisi od glasa nezavisnog odbornika Stevana Džakovića, koji je svoj odbornički mandat zaradio na listi Demokratskog fronta. Carević je bio nosilac izborne liste DF-a na kojoj je Džaković, tadašnji član Pokreta za promjene, dobio mandat. Međutim, ubrzo ga je i oduzeo DF-u, odbijanjem da podrži Carevića za mjesto predsjednika Opštine. Svoj   glas je tada dao Draganu Krapoviću iz Demokratske CG, koji je bio na čelu Budve dvije godine. Revoltiran ovakvim postupkom, lider PzP-a Nebojša Medojević isključio je Džakovića iz stranke. Džaković je ubrzo  okrenuo leđa i Krapoviću, te je svojim  zahtjevima, ucjenama i političkim igrokazima koji su išli naruku DPS-u, gotovo pola godine blokirao rad budvanske skupštine u kojoj koalicija na vlasti bez njegovog prisustva nije imala kvorum za redovan rad.

U atmosferi blokade parlamenta i ozbiljne poltičke krize u Budvi, na scenu je poput spasioca stupila Crnogorska, sa svoja tri odbornika obezbijedila je kvorum i omogućila izbor Carevića na funkciju prvog čovjeka grada, nakon što je Krapoviću istekao dogovoreni dvogodišnji mandat krajem 2018. Za uzvrat i podršku pri izboru rotirajućeg predsjednika, Crnogorska je dobila nekoliko značajnih funkcija u gradskoj upravi sa liste funkcija koje su pripadale DF-u. Pored toga, stranka koja je do tada bila u opoziciji, uspjela je da zaposli veći broj svojih članova. Ali već nakon pola godine partnerstva DF-a i Crnogorske, došlo je do neslaganja na polju ideologije povodom mnogobrojnih aktivnosti Carevića i DF-a u Budvi usmjerenih ka obilježavanju pojedinih istorijskih događaja. Tako su iz Crnogorske polovinom avgusta prošle godine priprijetili pokretanjem inicijative za smjenu Carevića zbog ideje DF-a da organizuje muzički festival Guča na plaži Jaz, kada su poručili da ne žele da učestvuju u takvoj vlasti. „Mi u takvom društvu ne želimo da provedemo ni dana…“ govorio je tadašnji potpredsjednik Vladimir Bulatović. On je odluku o istupanju iz koalicije obrazložio „nepodnošljivim primitivizmom, neznanjem i pohlepom pojedinih funkcionera DF-a“, dodajući da su DF i DPS poput blizanaca.

Predsjednik opštinskog odbora DPS-a Predrag Jelušić kazao je tada: „Ako se pokrene inicijativa za smjenu Carevića, mi ćemo se odnijeti kao odgovorna opoziciona partija. DPS nije učestvovao u izboru predsjednika Budve i nećemo im remetiti planove u rušenju jednih ili drugih. Nećemo im stajati na putu, nijesmo ni kada su birali Carevića, ali nećemo dozvoliti da budemo dio njihovih prizmenih političkih igara.

Danas je direktiva drugačija. Pored toga što su odbornici DPS-a potpisali inicijativu Crnogorske za smjenu Carevića, samostalno su pokrenuli inicijativu za smjenu predsjednika Skupštine. Ne ide jedno bez drugog, žele totalnu vlast u Budvi. Jelušić očekuje da će u roku od 15 dana biti zakazana sjednica Skupštine na kojoj će se posrnuli i kompromitovani DPS vratiti na vlast uz pomoć ljutog opozicionara, koji je opozicioni staž kalio u borbi protiv te iste partije duže od deset godina.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

PROPAST VEKTRE MONTENEGRO: DRŽAVI RADNICIMA I OPŠTINAMA OSTAVILA MILIONSKE DUGOVE

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dragan Brković postao je sinonim za crnogorske novokomponovane biznismene koji uprkos privilegijama, izdašnoj podršci bivšeg režima i državnih institucija, nisu bili u stanju da uspješno posluju koristeći vrijedne prirodne i izgrađene resurse kojih su se domogli

 

U jednoj od najvećih privatnih kompanija u Crnoj Gori, Vektri Montenegro, koja je donedavno bila u vlasništvu podgoričkog biznismena Dragana Brkovića, proglašen je bankrot. Potpuna finansijska propast odnosi se kako na glavnu kompaniju tako i na ćerke firme u čijem su posjedu bila mnoga privredna preuzeća i vrijedne nekretnine, „sakupljene“ tokom procesa kumovske privatizacije crnogorske privrede. Konačni bankrot proglasio je Privredni sud 31. marta. Određen je i stečajni upravnik Radojica Grba, koji će pokušati da izmiri milionske dugove mnogobrojnim povjeriocima prodajom imovine ili cijele firme kao pravnog lica.

Sedam mjeseci nakon što je Demokratska partija socijalista izgubila vlast, kao kula od karata srušila se poslovna imperija Dragana Brkovića, kuma predsjednika Mila Đukanovića. Spektakularno je propao posao biznismena čije je djelovanje obilježilo prošlu deceniju, koji je posjedovao šume, fabrike, hotele, zemljišne posjede, poslovne zgrade, restorane,  na najatraktivnijim lokacijama Crne Gore, od sjevera pa do mora. Podizao je na stotine miliona kredita u raznim domaćim i stranim bankama. Kupovao avione, kamione, stanove i vile, i ostalo što spada u život na visokoj nozi. Do jednog trenutka, posljednjeg stečaja u kome je sve nestalo.

Brković je postao sinonim za crnogorske novokomponovane biznismene koji uprkos privilegijama, izdašnoj podršci bivšeg režima i državnih institucija, nisu bili u stanju da uspješno posluju koristeći vrijedne prirodne i izgrađene resurse kojih su se domogli.

Kompanija Vektra Montenegro promijenila je vlasnika na neslavan način. U januaru ove godine javni izvršitelj oduzeo je kompaniju od Brkovića i ona je prešla u vlasništvo švajcarske banke NLB Inter Finanz iz Ciriha, zbog kreditnog duga od 55 miliona eura. Brković je u medijima nazivan i „kralj stečaja“ jer  je sve privatizovane firme odveo u sigurni stečaj.

Dragan Brković ostavio je firmu Vektra Montenegro u dugovima do guše. Kratkoročne i dugoročne obaveze kompanije iznose oko 170 miliona eura. Državi na ime poreza duguje oko 20 miliona. Opštinama na čijim je teritorijama poslovao takođe duguje milionske iznose. Na stotine zaposlenih ostavio je bez posla i bez plata i godinama im nije uplaćivao doprinose za zdravstveno i socijalno osiguranje.

Brković je postao tranzicioni bogataš kupovinom mnogih državnih preduzeća. Kupio je najveći šumsko-industrijski kombinat Velimir Jakić u Pljevljima za 1,6 miliona eura, koji je tada zapošljavao oko 700 radnika. Preduzeće mijenja naziv u Vektra Jakić i godinu kasnije dobija koncesije za eksploataciju šuma na 30 godina. Danas je to uništena firma u kojoj je proizvodnja obustavljena a radnicima koji su ostali bez posla, Vektra Jakić duguje i do 30 mjesečnih zarada.

U svoj poslovni portfolio upisuje i autoprevoznike i špeditere, Moračatrans i Rumijatrans, od kojih osniva firmu Horizon Logistic u Baru, koja je u stečaju od 2012.

Najveći poslovni poduhvat Brković realizuje kupovinom većinskog paketa akcija najznačajnijeg hotelskog preduzeća u Herceg Novom, Hotelsko-turističkog preduzeća Boka, nosioca turističke privrede grada. Krajem 2007. godine HTP Boka je privatizovana od strane Brkovićeve Vektre Montenegro, prodajom 59,4 odsto od ukupnog broja upisanih akcija, za sumu od 22 miliona eura. To je 50 miliona manje od procijenjene vrijednosti kapitala prebogate hotelske kuće koja je dominirala Novim i cijelom Bokom.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 9. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

NA SJEVERU SVE MANJE POLJOPRIVREDNIH OSIGURANIKA: Neke opštine  prepolovljene

Objavljeno prije

na

Objavio:

Razvoj poljoprivrede na sjeveru ometaju loša ruralna i katunska infrastruktura i negativni demografski trendovi. Tu su i  nepovoljna starosna i kvalifikaciona struktura poljoprivrednog stanovništva, nerazvijeni prerađivački sektor, poteškoće u marketingu proizvoda…

 

Uprkos tome što je u većini opština sjevernog regiona poljoprivreda definisana kao jedna od strateških grana razvoja,  statistika pokazuje da tokom minule decenije u toj oblasti nije bilo mnogo napretka. Broj  poljoprivrednih osiguranika, prema zvaničnim podacima, na sjeveru države od 2011. do 2018. godine  smanjen je za skoro četiri odsto.

Lokalne uprave na sjeveru su, mahom, u strategijama zapošljavanja, koje važe za naredne četiri godine, ponovo planirale mjere za unaprjeđenje poljoprivrede, odnosno povećanje broja poljoprivrednika. Definisani su i ambiciozni planovi intenzivnog razvoja stočarstva, ratarstva, voćarstva,  proizvodnja autohtonih proizvod, te njihovo brendiranje…

U nekoliko lokalnih uprava Monitoru su kazali da jedan od mogućih  razlog  smanjenja broja poljoprivrednih osiguranika može biti i formalne prirode.

„Ministarstvo poljoprivrede plaća doprinose za penzijsko i invalidsko osiguranje za poljoprivredne osiguranike mlađe od 35 godina.  Prelaskom starosne granice, obaveza plaćanja doprinosa pada na teret osiguranika. Gubitkom povoljnosti, osiguranici se preregistruju ili se više ne registruju što, je, vjerovatno,  jedan od razloga koji  utiče na smanjenje ukupnog broja poljoprivrednih osiguranika. Ipak, to ne može biti jedini ili presudan razlog“, objašnjavaju u plavskoj Opštini.

Razvoj poljoprivrede na sjeveru, kako je navedeno u strateškim razvojnim planovima, ometaju loša ruralna i katunska infrastruktura i negativni demografski trendovi u ruralnim područjima. Takođe i nepovoljna starosna i kvalifikaciona struktura poljoprivrednog stanovništva, nerazvijeni prerađivački sektor, poteškoće u marketingu proizvoda…

Broj osiguranih poljoprivrednika  u plavskoj opštini od 2011. do 2019. godine smanjio se za čak 44 odsto. Tako ih je  2019. godine bilo svega 18. Iste godine u Kolašinu je  bilo registrovano 231 poljoprivredno gazdinstvo.  Broj osiguranika u toj oblasti smanjio se, tokom sedam godina, čak za 45 odsto.

Osnovni preduslov za dalji razvoj poljoprivrede, kažu u beranskoj  lokalnoj upravi,  su dodatna ulaganja koja bi omogućila intenzivniji početak poljoprivredne proizvodnje. Time bi, pojašnjavaju,  bio povećan i procenat  zaposlenih među  radno sposobnim na selu.

U toj opštini je 3.156 poljoprivrednih gazdinstava, ali, prema zvaničnim podacima , od prije dvije godine, bilo je svega 91 poljoprivredni osiguranik. To je čak za 34 odsto manje nego 2011.

U lokalnoj upravi  tvrde da je neophodno jačanje kapaciteta za veći stepen obrade poljoprivrednih proizvoda, kao i za organsku proizvodnju.  Kažu  i da je potrebno uspostaviti čvršće veze između poljoprivrede i turizma i industrije.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 9. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

BUDŽET KONAČNO U SKUPŠTINI: Između euforije i straha

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok vladini zvaničnici govore o najboljem budžetu ikad, predstavnici parlamentarne većine koja ih je izabrala tvituju da je predloženi budžet dobar samo za premijera i ministra finansija. Na prvo listanje, novi budžet je neočekivano detaljan i previše optimističan

 

osljednjeg dana Ustavom propisanog roka (31. mart) Vlada je Skupštini dostavila prijedlog zakona o budžetu za 2021. godinu. Sada je na potezu Skupština.

„Mi smo ustavnu obavezu završili u predviđenom vremenskom periodu“, odahnuo je premijer Zdravko Krivokapić, ipak svjestan da problemima tu nije kraj. Pošto, kaže, u odnosima između izvršne i zakonodavne vlasti dominira – ucjena. „Moramo da shvatimo da je zakon bitan za funkcionisanje građana, a ne za naše nadgornjavanje“.

A šta o tome ima da kaže druga strana tek ćemo čuti. Ali, vjerovatno, ne tako brzo. I, sudeći po prvim komentarima Nebojše Medojevića („Kradem od siromašnih da bih dao bogatima“, citirao je predsjednik PzP jednog od junaka stripa Alan Ford), taj odgovor se Vladi možda neće svidjeti. I pored njihovog optimizma s kojim su predstavili svoj prvijenac.

„Siguran sam da ne postoji nijedan razlog da ovakav budžet ne bude usvojen“, kazao je ministar finansija Milojko Spajić, „ovo je najbolji budžet u istoriji Crne Gore“. Svoje tvrdnje ministar potkrepljuje konstatacijom da bi (ako ga i kada usvoji parlament) po prvi put mogli imati budžet koji je transparentan, socijalan i razvojan.

Kao veliki uspjeh svog tima ministar je naveo to što neće biti smanjenja plata i penzija, odnosno, dodatnog oporezivanja tih primanja. I demantovao pisanje Vijesti da je, u nacrtu budžeta za ovu godinu, bila razrađena opcija oporezivanja penzija većih od prosječne plate u državi (524 eura) po stopi od 15 do 95 odsto. Na ministrovu nesreću, Vijesti su objavile i faksimil stranice sa spornim tekstom koji nije uvršten u konačnu verziju vladinog prijedloga. A nama ostaje nada da je ministar bolji ekonomista nego što je političar. I saznanje da je, što se tiče predstavljanja rada svog tima, zaslužio čistu jedinicu.

Na sajtu Vlade možete naći predlog novog budžeta koji broji 306 strana. I u kome ne možete, bez mnogo napora i unakrsnog iščitavanja, pronaći ništa od onoga čime se hvali ministar Spajić i njegovi saradnici.

Tu ćete pročitati da će država ove godini raspolagati budžetom vrijednim 2,46  milijarde eura, što je za nekih 180 miliona manje od posljednjeg budžeta vlade Duška Markovića (prije epidemije korone i rebalansa). Da su izvorni prihodi planirani na 1,88 milijardi ili nekih 100 miliona manje od prošlogodinjih (planiranih), dok su tekući rashodi, bez budžeta državnih fondova, sredstava za otplatu dugova i kapitalnih investicija, manji za 20 miliona… Brojke su i posložene na način sličan onome kako su to radile prethodne DPS vlade.

Tek finese razlikuju prvi Krivokapićev/Spajićev od poslednjeg Markovićevog/ Radunovićevog (Darko, bivši ministar finansija) budžeta. Recimo da je za službena putovanja Službe predsjednika Crne Gore ove godine planirano 48, spram prošlogodišnjih 250.000 eura. Da su troškovi reprezentacije u kabinetu Mila Đukanovića smanjeni za tri puta – sa 60 na 20.000 eura. Ili podatak da će Savjet za privatizaciju imati budžet od 140.000. Više od osam puta manje u odnosu na prošlogodišnjih 1,2 miliona. Na samo jednoj stavci iz troškovnika Savjeta uštedjelo se skoro 995.000 eura. Konsultantske usluge, projekti i studije skresane su sa (okruglo) milion na 5,6 hiljada eura. Pa će neko, očito, morati da se odrekne popriličnog prihoda.

Tako bi, stavku po stavku, stigli do posljednje stranice budžeta i konstatacije da on stupa na snagu danom objave u Službenom listu a primjenjuje se od prvog dana ove godine. Retroaktivna primjena zakona o budžetu nije dozvoljena, zaključili su poslanici SD. Dok je dobronamjernima jasno da su autori prijedloga pokušali da razriješe rebus izlaska iz trenutnog moda privremenog finansiranja države, i prebace se u redovno stanje koje bi trebalo da uslijedi nakon usvajanja budžeta. Što se, tek da pomenemo, i ne mora desiti. Pošto ne postoji propis koji predviđa rok u kome se Skupština mora izjasniti o predloženom zakonu o budžetu. Jasna pravila igre dobićemo tek kada budu usvojeni zakoni o vladi i Skupštini. A nema naznaka da se time neko ozbiljno pozabavio.

A kada smo kod Skupštine – juče je (srijeda, 31. mart) Aleksa Bečić spasio budžet tako što su njegove službe, za razliku od vladinih, na sajtu parlamenta objavile svih 1.600 stranica koje je pripremilo ministarstvo finansija. I tek se tu vidi (odnosno nazire, na prvo čitanje) ono o čemu pričaju premijer i njegov ministar finansija.

Spajić je na konferenciji za medije rekao kako, nakon prošlogodišnjeg strmoglava od 15 odsto, Vlada ove godine očekuje rast bruto društvenog proizvoda veći od 10 odsto. Ta projekcija je zasnovana na očekivanju da će ovogodišnja tursitička sezona donijeti 65 odsto prihoda u odnosu na rekordnu 2019. U Obrazloženju zakona o budžetu, koga nema na sajtu Vlade, čitamo: „Očekivanja u turizmu u 2021. temelje se na dostupnim informacijama i najavama iz turističkog sektora, dok najvažnija pretpostavka podrazumijeva imunizaciju stanovništva kroz dostupne vakcine u zemlji tokom 2021. godine, koja do početka ljetnje sezone uključuje target od 70 odsto odraslog stanovništva koje je vakcinisano, ili je već preležalo virus Covid-19. Ovo je i u skladu sa ekonomskim projekcijama Evropske komisije…“.

Teško je poverovati u ponuđena objašnjenja i brojke. Ali, one su tu. Lako provjerljive u svakom momentu. Skupa s podatkom da je Vlada pripremala projekcije rasta BDP i uz pretpostavku (kažu pesimističku) da će turistička sezona donijeti „samo“ 55 odsto prihoda iz ‘19. Odnosno svih 75 odsto u hrabrijoj, i potpuno nerealnoj, varijanti. „Pretpostavke kretanja u turizmu zasnivaju se i na velikom interesovanju glavnih emitivnih tržišta za turizam u Crnoj Gori, povoljnim epidemiološkim mjerama i otvorenim granicama za ulazak u zemlju, te povećanim kapacitetima turističkog sektora i najavi početka operativnog rada novoosnovane avio-kompanije, ToMontenegro, do početka sezone“, čitamo u Obrazloženju budžeta. Istovremeno dok dnevna štampa izvještava o propasti ljetnje predsezone.

A tu je i podatak, prethodna vlast bi pokušala da ga sakrije, da međunarodne finansijske institucije (MMF, Svjetska banka, Evropska komisija) projektuju sporiji oporavak crnogorske ekonomije, uz ovogodišnji rast od 5,5 do 6,8 odsto.

Prilozi predloženog zakona o budžetu pokazuju nam i kako Vlada planira, povećanjem postojećih i uvođenjem novih akciza, da dodatno popuni državnu kasu. Prema tim projekcijama, povećanje akcize na duvan i duvanske proizvode treba da donese 16,8 miliona; povećanje akcize na gazirana pića sa dodatkom šećera i uvođenje akcize na slatkiše (proizvodi od šećera, kakaoa i sladoled) još 10,2 miliona; povećanje akcize na alkolohol i alkoholna pića – 4,2 miliona; Markiranje (obilježavanje, kako bi se suzbio šverc) mineralnih ulja i njihovih derivata – 14 miliona; prihod od nelegalno stečene imovine – 40 miliona.

Iskustvo nas uči da su te projekcije nerealne. I prethodna vlada, mnogo iskusnija od sadašnje, pokušala je uvećati budžetske prihode na isti način. Pa je odustala kada su shvatili da se šverc nije smanjio nego povećao što je, zapravo, dovelo do smanjenja prihoda. A možda nova izvršna vlast pokaže više snage i volje da suzbije sivu ekonomiju.

Za pohvalu je pokušaj izrade „srednjoročnog budžetskog okvira“ (vidjeti tabelu). Tako saznajemo za vladine planove da do 2023. godine značajno uveća budžet za programe poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede (sa sadašnjih 43 na 71 milion naredne godine) javne bezbjednosti i odbrane (sa 154 na 182 miliona u 2023) i zdravstva (sa ovogodišnjih 307 na 334 miliona za dvije godine).  Dok bi, istovremeno, smanjila izdatke za saobraćaj (sa skoro 200 na manje od 90 miliona), prostorno planiranje i zaštitu životne sredine (sa sadašnjih 19,5 na 17,1 milion u 2023).

Nov način pripreme budžeta omogućio nam je i da jasnije, zbog programski objedinjenih podataka, shvatimo gdje ide naš novac. Iznenadilo je saznanje da će nas planirana „sredstva za izradu i održavanje softvera“ ove godine koštati skoro 13 miliona. Najveći dio tih sredstava otići će MUP-u (5,59 miliona) „za održavanje sistema video-nadzora na graničnim prelazima; za izradu i održavanje softvera za ID dokumenta; na održavanje sistema INFOSTREAM, AFIS, za projekat Integrisanog upravljanja granicom, kao i nabavku licenci i održavanje postojećih softverskih rješenja“. Sljedeći potrošač, po veličini, je  Ministarstvo javne uprave, digitalnog društva i medija. Njima će, planirano je, pripasti iznos od 2,10 miliona.

Ostaje da se vidi da li je lakše bilo napraviti budžet ili obezbijediti neophodnu podršku za njegovo usvajanje. Uz predstavnike parlamentarne većine vladinim zvaničnicima, vjerovatno, predstoje i ozbiljni razgovori u Socijalnom savjetu, posebno sa predstavnicima poslodavaca. Pošto bi se moglo pokazati da dogovor o povećanju minimalne zarade na 250 eura nije tako jednostavno realizovati u momentu kada se mnogi, s mukom, bore da sačuvaju što više postojećih radnih mjesta i po sadašnjim uslovima. Samo da premijer u Savjetu ne zagalami onako kako je to uradio na sastanku sa prosvjetarima.

Zoran RADULOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo