Povežite se sa nama

OKO NAS

Sara Grejs Ivanović, dijete, pijanistkinja: Talenat bez podrške

Objavljeno prije

na

Umjesto da nastavi da osvaja prva mjesta na takmičenjima po svijetu, devetogodišnja pijanistkinja sa porodicom u Crnoj Gori čeka na pomoć nezainteresovanih moćnika

 

Devetogodišnja Sara Grejs Ivanović aktivno svira klavir  više od godinu. Za tako kratko vrijeme njen talenat je prepoznat nadaleko. Više puta je osvojila prvo mjesto na internacionalnim takmičenjima za pijaniste. Zajedno sa roditeljima sve to vrijeme muku muči sa institucijama kako bi dobila državljanstvo i pomoć zemlje koju ponosno predstavlja u svijetu.

Spletom životnih okolnosti Sara Grejs Ivanović rođena je u Novom Sadu, u Srbiji. Živi u Budvi, gdje ide u Osnovnu školu Stefan Mitrov Ljubiša. Talenat za sviranje klavira otkriva sa samo pet godina. U učenju i napredovanju, osim porodice, pomaže joj profesorica Gabriela Aksamit, u čijoj klasi pohađa i Školu za osnovno muzičko obrazovanje takođe u Budvi.

Prvi put na takmičenju za pijaniste pobjeđuje u Tivtu, u maju 2018. godine, nakon samo dva ipo mjeseca pripreme. ,,Prepoznala sam da je klavir ono što volim. Trudila sam se svaki dan da sviram, vježbam. Bilo je naporno, ali sam se sa takmičenja vratila kući srećna“, priča Sara Grejs Ivanović.

U oktobru iste godine pobjedu odnosi i na takmičenju u italijanskom gradiću Kortemilija. Slijedi trijumf u Sarajevu u maju 2019. Ubrzo, u junu na takmičenju u Pjanelu Val Tidone, na jednom od prestižnijih takmičenja za mlade pijaniste i pijanistkinje, Sara Grejs osvaja ubjedljivo prvo mjesto. Pobjede su slatke, ali ostaje gorak ukus koji u Crnoj Gori osjeća njena porodica.

Sarin otac, Budvanin Milenko Ivanović kaže da u domovini ne vidi perspektivu svoje ćerke: ,,Nakon uspjeha u Val Tidonu bili smo na prijem kod načelnika službe predsjedništva Opštine Budva Nikole Jovanovića. On joj je čestitao na izvanrednim rezultatima u muzičkim takmičenjima  i zahvalio joj se što predstavlja opštinu Budva na pravi način. I nakon ovog susreta, ostao sam bez odgovora na pitanje kada će se novčana pomoć za osvojena prva mjesta dodjeljivati češće i umjetnicima“.

Milenko Ivanović je srećan što država ulaže u sportiste jer oni podstiču takmičarsku borbenost i patriotizam kod ljudi. Naglašava da se ipak umjetnici ne smiju zaboraviti jer su baš  oni ti koji posebno razvijaju duh internacionalizma. ,,Da je to u interesu države, trenutno ne vidim“, kaže otac Sare Grejs Ivanović.

On za Monitor govori o finansijskim nedaćama sa kojima se susreće porodica, a sve kako bi ćerki pomogli da u muzici zauzme mjesto koje zaslužuje: ,,Do sada smo finansijski izdržali sva putovanja. Kotizacije koje su za ovakva takmičenja pozamašne, ali i ostali troškovi poput plaćanja karata, smještaja i hrane, postaju za nas preveliki. Neka takmičenja traju i po deset dana. Jednom smo dobili pomoć od opštine, dodijeljen nam je  novac za jednu trećinu puta“.

Za prosperitet pijaniste treba platiti mnogo privatnih i proći kroz više Masterclass časova kod priznatih umjetnika. ,,Sara je učila od Bojana Martinovica, dekana muzičke Akademije na Cetinju, od našeg najpoznatijeg pijaniste Borisa Kraljevića i od Đulijana Mazokantea, svjetskog pijaniste i nekadašnjeg direktora međunarodne muzičke škole Cenacolo della Musica u Katinjanu, u Italiji. Kako ćemo dalje, ne znam, ali za svoju ćerku radim i uradiću sve što mogu“, poručuje Milenko Ivanović.

Nakon što je ponovo 2019. godine u junu na ostvru Iskija zasijenila ostale takmičare, Sari Grejs Ivanović je ukazana životna prilika. Italijani su prepoznali njen potencijal i ponuđen joj je nastavak školovanja u toj zemlji. ,,Mi trenutno nismo u mogućnosti da je podržimo. Zbog nedostatka novca moraćemo da odbijemo ovu šansu“, kaže s tugom u glasu njen otac.

Sara Grejs Ivanović je trebalo da predstavlja Crnu Goru na takmičenju u Parizu ovog jula. U Francusku nije otišla.

Milenko Ivanović se obraćao nadležnima. Na prijem u Ministarstvo prosvjete čeka već više od osam mjeseci. Pomoć je tražio kod brojnih uspješnih firmi u Budvi. Nailazio je na zatvorena vrata. Sumira iskustvo: ,,Najtužnija mi je bezvoljnost onih koji se svakodnevno hvale dobrim poslovanjem. Hoteli, mega marketi, banke, svi su nijemi na molbe. U svijetu je sponzorstvo, posebno kada su u pitanju uspješna i talentovana djeca, uobičajena stvar. U Crnoj Gori jednostavno nikoga nije briga“.

Na prijavu za Javni konkurs za dodjelu nagrada učenicima iz Fonda za kvalitet i talente, Milenku Ivanoviću stigao je odgovor iz Ministarstva prosvjete: ,,Vrijednuju se jedino takmičenja koja organizuje ili koja su u koordinaciji Ispitnog centra Crne Gore. Kako takmičenja na koja je učestvovala Sara Grejs Ivanović nisu bila u organizaciji ili koordinaciji Ispitnog centra Crne Gore, tako od strane Komisije nisu mogla biti vrednovana po kriterijumima ovog javnog konkursa“. Još jedan hladan tuš.

U aprilu ove godine u Crnoj Gori je organizovano muzičko takmičenje za djecu uzrasta od petog razreda osnovne škole. Sara Grejs Ivanović nije u toj kategoriji, a njen otac zaključuje da se ovakvim uslovima nalaže da talenat može da čeka.

Peripetije su se stvorile i oko državljanstva mlade pijanistiknje. Nije rođena u Crnoj Gori, pa to dodatno hladi ionako mlaku podršku. U Zakonu o crnogorskom državljanstvu piše: ,,Crnogorsko državljanstvo stiče porijeklom dijete rođeno na teritoriji druge države, čiji je jedan roditelj u trenutku rođenja djeteta crnogorski državljanin, ako se do navršene 18. godine života podnese prijava za upis u matičnu knjigu rođenih i registar crnogorskih državljana, a nema državljanstvo drugog roditelja“.

U istom Zakonu još piše: ,,Punoljetno lice čiji prijem u crnogorsko državljanstvo je od posebnog značaja za državni, naučni, privredni, kulturni, ekonomski, sportski i drugi interes Crne Gore može, izuzetno, steći crnogorsko državljanstvo prijemom i ako ne ispunjava uslove iz člana 8 ovog zakona”.

Sve su prilike da će Sara na državljanstvo morati da čeka do 18. godine. Ili na dobru volju rukovodioca države. Da li će tada biti kasno za njenu ljubav prema klaviru, njen otac ne zna. ,,Ne mogu da ne primjetim da ako imaš novac, u Crnoj Gori možeš sve. Šinavatra može da dobije državljanstvo. Na ostalima je da se snalaze kako znaju i umiju. Šta čovjek da očekuje od zemlje u kojoj ovakva djeca treba da mole za državljanstvo i pomoć“, pita se Milenko Ivanović.

Sara Grejs Ivanović ima samo devet godina i ogroman talenat.  Italijani su pokazali spremnost da ga njeguju. Crna Gora nije.

                            Andrea JELIĆ

Komentari

Izdvojeno

RADIKALIZACIJA USPORILA TREND PRIHVATANJA LGBT OSOBA U CRNOJ GORI: Kornjačinim korakom do prava i zaštite

Objavljeno prije

na

Objavio:

Prema nedavnoj analizi Centra za građansko obrazovanje, smanjuje se broj onih koji misle da su osobe drugačije seksualne orijentacije opasne za društvo. Ipak, radikalizacija društva i učestaliji govor mržnje uticali su na stagnaciju, pa čak i unazađivanje u pojedinim oblastima koje se tiču prava i zaštite LGBT osoba

 

Nedavno istraživanje Centra za građansko obrazovanje (CGO) pokazalo je – u Crnoj Gori se smanjuje broj onih koji smatraju da su osobe različite seksualne orijentacije štetne i opasne. Ipak, blizu polovine građana smatra da te osobe nijesu ugrožene. Na stagnaciju, pa čak i unazađivanje u pojedinim oblastima uticale su radikalizacija i klerikalizacija društva u posljednjih par godina.

„Skoro polovina ispitanika vjeruje da je u javnom diskursu korisno čuti naučno objašnjenje različite seksualne orijentacije radi boljeg razumijevanja ove pojave. No, u odnosu na 2019, osjetan je porast onih koji misle da su te priče u javnom prostoru nepotrebne i da ne bi pomogle, kao i da, uprkos naučnom tumačenju, ta pojava ostaje izuzetno štetna za svako društvo“, saopštila je na prezentaciji rezultata istraživanja javnog mnjenja koordinatorka pri CGO-u Željka Ćetković.

U posljednje tri godine, prema riječima izvršnog direktora NVO Spektra Jovana Džolija Ulićevića, naše se društvo radikalizovalo i svjedočimo pojačanom govoru mržnje. ,,Uglavnom se targetiraju žene, osobe sa invaliditetom i LGBTI osobe. Uprkos povećanju podrške unutar opšte populacije prema LGBTI osobama, važno je imati na umu radikalizaciju mladih, koja je posljedica neadekvatnog obrazovnog sistema i opšte klerikalizacije društva. U obrazovnom sistemu izostaje volja da se predmeti kao što su građansko obrazovanje, zdravi stilovi života ili medijska pismenost učine obaveznim, ali se nedovoljno pažnje daje i adresiranju pitanja roda, pola i seksualnosti i kroz prirodne nauke, recimo biologiju“.

Kako je istakao, zaštititi prava marginalizovanih grupa, a naročito LGBT osoba, je i dalje hrabrost i avangardna politika, ali samo onda kada je autentična i iskrena, a ne instrument u pristupnom procesu Evropskoj uniji.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka prvog jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRIVREDNI SUD KUBURI SA KADROVIMA: Sudije na granici izdržljivosti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nakon hapšenja predsjednika Privrednog suda Blaža Jovanića ta institucija radi samo sa četvoro sudija od sistematizovanih 16. Da će se u Privrednom sudu pojaviti ozbiljne kadrovske nevolje, znalo se još polovinom prošle godine

 

Poslije hapšenja bivše predsjednice Vrhovnog suda i predsjednika Privrednog, sudska grana vlasti u Crnoj Gori je dotakla dno. Sudije sada pored sprovođenja pravde  imaju i obavezu da speru ljagu sa institucije i svoje profesije. To će biti vrlo teško, jer se mnogi sudovi odavno bore sa nedostatkom kadrova. Takav je slučaj bio sa Privrednim sudom. Nakon hapšenja predsjednika Blaža Jovanića i sa četiri puta manje sudija nego što je to predviđeno Pravilnikom o unutrašnjoj sistematizaciji, ovaj organ nalazi se pred kolapsom, zatrpan brojnim, neriješenim predmetima i bez mogućnosti da mjesecima organizuje makar jedno sudsko vijeće za postupanje u izvršnim predmetima.

U sudu trenutno rade samo vršiteljka dužnosti predsjednika Privrednog suda Dijana Raičković i sudije Dragan VučevićRadmila Perović i Zoran Ašanin, koji postupaju u 1.376 parnica, 451 stečaj i 414 izvršnih predmeta, za koje postoji veliko interesovanje stranaka u postupcima, ali i javnosti jer je riječ i o najznačajnijim privrednim predmetima sa velikom imovinom.

Novom raspodjelom predmeta, četvoro sudija nedavno je dobilo u rad i predmete koji su morali preuzeti kao nezavršene od penzionisanih sudija, kolega koji su na bolovanju, ali i od osumnjičenog Jovanića – zbog čega se ročišta često odlažu.

Prema pisanju Vijesti, Raičkovićeva tvrdi da se Privredni sud, stranke i učesnici u postupcima nalaze u nezavidnoj situaciji. Privredni sud Crne Gore ima sistematizovanih 16 sudijskih mjesta sa predsjednikom suda, a taj broj predstavlja minimum neophodnog broja sudija. Činjenica je da se i ovaj broj sudija, imajući u vidu nadležnost i složenost predmeta koje ovaj sud ima u radu, pokazuje nedovoljnim za potpuno efikasno i ažurno postupanje.

„Već se u 2021. godini pokazalo da sudu nedostaju sudije, odnosno da je sud sistemski nepopunjen sa pet sudija (zbog odlaska u penziju), te da je određen broj sudija bio na bolovanju. Još uvijek ova mjesta nijesu popunjena, skoro godinu, jer su na ta mjesta u međuvremenu primljena lica koja su u statusu sudijskih kandidata, koja na funkciju sudije mogu stupiti tek nakon uspješno završenih obuka, dakle najranije u septembru, odnosno oktobru. Jedno sudijsko mjesto je u međuvremenu ostalo upražnjeno zbog izbora jednog sudije u Apelacioni sud, a u međuvremenu je došlo do suspenzije predsjednika suda. Sada je od sistematizovanih sudijskih mjesta upražnjeno šest, bez mjesta predsjednika suda. U odnosu na bolovanja sudija, jedna sutkinja je na porodiljskom bolovanju, dok je četvoro sudija na bolovanju zbog ozbiljnih zdravstvenih problema”, kaže Raičković.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka prvog jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

BROJ NAPUŠTENIH ŽIVOTINJA NA SJEVERU RASTE: Strategije na papiru, lutalice na ulicama

Objavljeno prije

na

Objavio:

Iako skoro svaka opština „na papiru“ ima strategiju kako kontrolisati populaciju napuštenih životinja, u praksi broj pasa se povećava, sve je više građana koje povrijede, troškovi  za naknade po tom osnovu u opštinskim budžetima rastu, malobrojna privremena prihvatilišta i azili gotovo su  bez slobodnog mjesta

 

Pred sam početak ljetnje turističke sezone,  na ulicama Kolašina je na desetine napuštenih pasa. Tokom minulih dva mjeseca,  nekoliko Kolašinaca su napali, a višestruke povrede nenijeli i jednoj srednjoškolki, na samom izlazu iz školskog dvorišta. Od nasrtaja gladnih pasa nekad se brane i turisti. Da je to jedan od većih problema Kolašina pred turističko ljeto primijetila je i novoizabrana predsjednica Marta Šćepanović. Ona je u svom prvom obraćanju građanima, kao jednu od svojih prioritenih aktivnosti sa te funkcije, najavila efikasno i brzo sklanjanje napuštenih životinja sa ulica. Tek prije  nekoliko sedmica, u nadležnim opštinskim službama tvrdili su da nemaju rješenje, jer su azili u Podgorici i Beranama bez slobodnog mjesta.

Program populacije pasa na teritoriji kolašinske opštine usvojen je prije dvije godine, ali  gotovo nijedan cilj zacrtan tim dokumentom do sada nije ispunjen.  Program se odnosi na period do 2025. godine, a ukoliko se potpuno realizuje, trebalo bi da populacija napuštenih životinja bude smanjena za 50 odsto. Predviđeno je i građenje  azila.  No, novac za to nije ni ove godine planiran opštinskim budžetom.

U Kolašinu  postoji samo privatno prihvatilište za napuštene životinje, koje funkcioniše s mnogo problema. Vlasnica tog azila Danijela Vuksanović više puta je upozoravala da životinjama  koje je ona sklonila s ulice nedostaje hrana i stručna veterinarska njega. Pomoć koju je dobila sa državnog i lokalnog nivoa, kaže ona, nije dovoljna.

U kolašinskom Sekreterijatu za zaštitu životne sredine kažu da je jedan od načina rješavanja problema izgradnja azila. Planirani cilj je da uskoro na kolašinskim ulicama ne bude pasa lutalica, ali i da podignemo svijest o odgovornom vlasništvu. Podsjećaju da je  Opština opredijelila sredstva za identifikaciju, vakcinaciju i sterilizaciju vlasničkih i nevlasničkih pasa. Identične izjave iz tog resora stizale su i minulih  godina.

Sugrađanima poručuju da ,,ukoliko se ne planira registrovati uzgoj pasa, sterilizacija ljubimca dio je odgovornog vlasništva”. U opštini Kolašin do sada je čipovano tek  600 vlasničkih pasa, a ukupna populacija se procjenjuje na oko 1.800.

,,Prema slobodnim procjenama, na teritoriji opštine Kolašin postoji oko 50 napuštenih pasa na seoskom području i oko 100 u gradu i prigradskim naseljima, dok ih je u privatnom skloništu oko 170. Veliki broj napuštenih životinja na ulicama grada, okolnih naseljenih mjesta i polja, rezultat je napuštanja životinja usljed loših navika i teške ekonomske situacije građana”, piše u Programu za sprovođenje kontrole populacije pasa.

Pored lutalica vlasnički psi su jedna od prepreka kvalitetu kolašinske turističke ponude, kažu izdavaoci smještaja.  Iz Udruženja vlasnika privatnog smještaja tvrde da lavež iz dvorišta privatnih kuća uzmerava tokom noći goste u njihovim objektima. Povodom toga, objašnjavaju, opštinske službe do sada ništa nijesu radile.

Budžet opštine iz godine u godinu opterećuju i  odštetni zahtjevi građana, koji su, usljed napada pasa lutalica, pretrpjeli fizički i duševni bol. Za četiri godine iz opštinske kase, na ime te vrste odštete, isplaćeno je oko 10.000 eura Kolašincima koji su tvrdili da su ih napali psi na ulici.

Neke veće sjeverne opštine izdvajaju i značajno više  sredstava iz budžeta po tom osnovu.  Iz opštinske kase Bijelog Polja, na primjer,  za naknadu štete za povrede nastale ujedom napuštenih pasa, za dvije minule godine,  isplaćeno je  116. 204 eura za 126 odštenih zahtjeva.  Za odvođenje pasa lutalica u azil u Beranama ta opština godišnje izdvoji od 30.000 do 40.000  eura. U  azil u Beranama bjelopoljsko Komunalno preduzeće uhvati i isporuči oko 200 pasa, a za svakog psa Opština plaća 120 eura.  No, sav taj novac ne doprinosi utisku da je na ulicama manje napuštenih životinja.  Bjelopoljci kažu da se psi kreću u čoporima po prigradskim naseljima, a na magistrali ometaju saobraćaj  i velika su opasnost za sve učesnike u saobraćaju. Po selima napadaju  ovce i sitniju stoku. Slični problemi su i u Rožajama, gdje se godinama najavljuje gradnja azila, ali su čopori pasa dio „razglednice“ i najužeg centra grada. Više  uspjeha u kontroli broja napuštenih životinja ne postižu  ni u Plavu, Gusinju, Žabljaku …

U  opštinama na sjeveru uglavnom  procjenjuju da je pravljenje  pojedinačnih azila  preskupo. Zbog toga, objašnjavaju, rješenje je regionalni azil, kakav postoji u Beranama, ali koji je trenutno pretrpan. Nažalost, nikad nije zaživjela ideja da se sličan napravi i u Bijelom Polju. U tu svrhu, još prije deceniju, Opština je kupila 4,5 hektra zemljišta za 42.000 eura između  Ribarevina i Ramčine.

Istraživanje, rađeno za potrebe nacionalnog Programa kontrole populacije pasa pokazalo je da na nivou lokalne samouprave nema razvijene infrastrukture za sistemsko rješavanje problema napuštenih životnja.  Takođe, opštine su, kao prepreke navodile, nedostatak novca, kao i nedovljno znanja i obučenog osoblja.

Vlasnica privatnog prihvatilištu u Kolašinu za Monitor podsjeća da je sistem identifikacije i registracije pasa u Crnoj Gori  uspostavljen tek prije tri godine.  Do tada, objašnjava, nije bilo nikavih zvaničnih podataka o broju vlasničkih ili napuštenh pasa. To, kaže ona, dovoljno govori „u prilog  činjenici da je briga o životinjama uvijek bila na kraju spiska prioriteta“. Sada se, tvrdi Vuksanovićeva, time intenzivnije bavimo „samo forme radi, jer nam se žuri u Evropu“.

„Kada se to kombinuje sa našom preovlađujućom sviješću, onda dođemo u situaciju da se na pse gleda samo kao na problem i opasnost. To i jesu, ali zbog nebrige.  Taj problem mjerimo novcem izdvojenim za saniranje posljedica, a ne ulažemo u rješavanje onoga što je dovelo do posljedica. Donošenje  planova ne znači da se išta promijenilo. Naprotiv, stanje je mnogo gore kad je riječ o nedostatku brige i broju napuštenih životinja“, tvrdi ona.

U  privremnom prihvatilištu  koje je Vuksanovićeva  osnovala više nema mjesta ni za jednu napuštenu životinju. Upros tome, svakodnevno, kako kaže,  zatekne novu mlandučad pasa ili mačaka  ostavljenu na kapiji tog objekta.  Vuksanovićeva objašnjava da je ključno odgovorno vlasništvo, kojem bi prethodila edukacija. Sankcije moraju postati praksa, ocjenjuje ona, za neodgovorne vlasnike ili nehumano postupanje prema životinjama.  Upozorava na desetine otrovanih pasa u Kolašinu, ali i  činjenicu „da su samo prije nekoliko godina na taj način problem lutalica „rješavale“ i nedležne opštinske službe u više gradova“.

Svjetska organizacija za zaštitu životinja (OIE), procjenom urađenom u regionu Zapadnog Balkana u periodu od 2015. do 2018.,  identifikovano je da je ogroman  broj pasa na ulicama posljedica neodgovornog vlasništva. Evropska platforma za dobrobit životinja pokrenuta je, zbog toga,  kampanja Be his hero, čiji je cilj podizanje svijesti djece školskog uzrasta na Balkanskom poluostrvu o odgovornom vlasništvu.

U nacionalnom programu koji se odnosi na tu oblast  konstatovali su da je, dugoročno, edukacija je jedan od najbitnijih elemenata sveobuhvatnog pristupa upravljanju populacijom pasa.

                                                                                      Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo