Povežite se sa nama

Uncategorized

SLABA TAČKA SRPSKOG PREMIJERA ALEKSANDRA VUČIĆA: Andrej, po funkciji – brat

Objavljeno prije

na

andrej-vucic

Nedjelje nakon otkrivanja arsenala oružja u beogradskom prigradskom naselju Jajinci, nedaleko od kuće porodice srpskog premijera Aleksandara Vučića, nisu donijele mnogo novog. Iako je Vučić u prvi mah minimalizovao značaj incidenta i izrazio sumnju da će vlasnik biti pronaden, za većinu tabloida nije bilo dileme da je na meti bio premijer, a razilazili su se samo u vezi s mogućim motivom i izvršiocima.

Za jedne su iza ,,pokušaja atentata” stajale zapadne tajne službe, drugi su, pozivajući se na izvore iz vrha vlasti, pisali o crnogorskoj mafiji i povezivali Jajince s ubistvom vođe navijača fudbalskog kluba Partizan i osuđenog narko-dilera Aleksandra Stojanovića Mutavog, koji je na spektakularan način likvidiran u Beogradu prije mjesec. Tada je Aleksandar Vučić najavio rat mafiji, aludirajući na onu koja djeluje iz inostranstva. Ubrzo je javnost saznala da je Vučić mislio na Crnu Goru.

Onda je ministar unutrašnjih poslova dodao novu temu za medijska nagađanja.

Nebojša Stefanović je za RTS saopštio da premijer strahuje kako je žrtva u stvari trebalo da bude njegov brat Andrej Vučić. ,,U posljednjih dvadeset godina nikad ga nisam vidio u ovakvom stanju kao u posljednja dva dana”, rekao je ministar o premijeru. ,,Sve bezbjednosne službe koje su radile njegov profil mogu da vam kažu da on i njegov brat imaju po jednu slabu tačku, to jest da su jedan drugom slabe tacke… Oni su veoma, veoma bliski, kao jednojajčani blizanci, iako je među njima dvije godine razlike”, otvorio je dušu ministar unutrašnjih poslova.

Vučić se nedavno otkravio, pa je rekao da je ,,policija napredovala u istrazi u vezi s oružjem u Jajincima i na Novom Beogradu i izgleda da su stvari ozbiljnije nego što smo mislili u prvom trenutku”. Otkrio je i novi detalj – da je automobil s oružjem povezan s nekim licima koja su privedena zbog ,,opservacije stana koji je moj brat kupio na kredit” – i tako potvrdio da je Andrej taj koji je bio ugrožen.

,,Tačno je da mi je brat slaba tačka i volim ja njega i on mene. Smeta im čovek samo zato što svoga brata voli. On se ne bavi politikom i pogrešio je samo zato što je jednom rekao da mu smetaju i šef stalne misije Evropske unije u Beogradu Majkl Davenport i zaštitnik građana Saša Janković, i to mu nikada nisu oprostili”, rekao je Vučić.

Ove izjave pokreću pitanje kakvu ulogu u javnom i političkom životu igra Andrej Vučić. Koliko je uključen u ono što radi i zastupa Aleksandar Vučić?

Prvi put u javnosti ga je 2008, neposredno pošto je Tomislav Nikolić napustio Srpsku radikalnu stranku i osnovao Srpsku naprednu stranku indirektno pomenuo Aleksandar Vučić. ,,Od čega ću sada živeti? Ja imam profesiju, ali možda ću se baviti nekim poslovima poput berzanskih ili ću pomagati bratu u vođenju firme. Uglavom, ne brinite za moju egzistenciju,” rekao je Vučić tada, novinarima.

Napisi u štampi često su se usredsređivali na veze premijera i njegovog brata s navijačama. One postoje duže od 20 godina. Prema onome što je premijer pričao, u prošlosti se često nalazio na tribinama kao vatreni navijač Crvene zvezde. Prisjećao se javno i učešća u tučama.

Brat, Andrej je ušao formalno u Košarkaški klub Crvena zvezda uoči formiranja prve vlade nakon pada Demokratske stranke s vlasti 2012, u kojoj je Aleksandar preuzeo funkciju potpredsjednika vlade i ministra odbrane. Dio javnosti se pitao kakve veze ima Andrej Vučić s košarkom, odnosno šta je razlog njegovog imenovanja. Andrej Vučić je nerijetko bio na udaru kritike tadašnjeg trenera Partizana Duška Vujoševića, koji ga je optuživao da je, koristeći uticaj brata, obezbjeđivao novac za klub od sponzora i privatnih firmi.

Dvije godine kasnije, Andrej Vučić je podnio ostavku na funkciju u tom klubu. ,,On mnogo voli Crvenu zvezdu, borio se za nju na najčasniji mogući način i tako će da je i napusti, jer je očigledno da ne sme da bude nigde, jer je moj brat”, izjavio je Aleksandar.

Te 2014. godine, mediji su počeli da pišu o političkom angažmanu Andreja Vučića uoči lokalnih izbora. Neki od njih i da Andrej kadrira nasiljem i batinama po Srbiji. Poslije okončanja izbora, tadašnji kandidat opozicione Demokratske stranke za predsjednika opštine Mionica Milan Gavrilović za incidente tokom lokalnih izbora optužio je Andreja Vučića.

U novembru 2015. predsjednik čajetinske opštine Milan Stamatović, član Srpske narodne partije (SNP) protiv koga je Ministarstvo građevinarstva podnijelo krivičnu prijavu tvrdio je da je to, kao i aktuelne smjene direktora javnih preduzeća i republičkih institucija u Čajetini, obavljeno po nalogu Andreja Vučića. Andrej Vučić ,,kadruje i naređuje ko će biti smijenjen u Srbiji”, tvrdio je Stamatović, koji je na čelu jedne od rijetkih bogatijih opština u Srbiji. Na pitanje kako je moguće da to radi kad nema ovlašćenja, Stamatović je uzvratio: ,,Andrej Vučić obavlja trenutno najuticajniju funkciju u Srbiji, a to je funkcija premijerovog brata”.

U avgustu, 2015. godine, DS je izdala saopštenje u kojem je tvrdila da je SNS u Novom Sadu formirao izborni štab za pokrajinske i lokalne izbore, kao i mini štabove za svaki dio grada. Istaknuto je da izborni štab za pokrajinske izbore ,,vodi lično Andrej Vučić, brat predsjednika Vlade Srbije, koji je, za sebe i svoje ljude obezbijedio radni i životni prostor u Novom Sadu”.

Naprednjaci su tada javno pozivali Andreja da se uključi u politiku i pomogne stranci. Igor Mirović, aktuelni premijer Vojvodine, za Danas, u martu 2015. godine, je rekao: ,,Pozivam Andreja Vučića da se na aktivniji i formalniji način uključi u rad stranke, s obzirom na njegove kompetencije… On učestvuje u stranačkom životu tako što veoma retko u pojedine opštinske odbore dođe u smislu gosta kao člana stranke. To radi na krajnje primeren način, bez stranačke funkcije. Njegovu ulogu naduvavaju”.

Saša Radulović, kratkotrajni ministar u prvoj vladi kojoj je Vučić bio i formalno na čelu, rekao je u martu ove godine za radio Slobodna Evropa, da premijerov brat kupuje glasove. ,,Brat premijera Andrej Vučić, kada ulazi, recimo, u selo Kljajićevo kod Sombora, ide akcija podele paketa, ne bi li dobili glasove na izborima. To znaju svi iz tog sela, samo policije ni za leka…”.

Ime Andreja Vučića pominjano je i krajem juna 2011, u vezi s firmom Asomacum, koju je prema podacima Agencije za privredne registre on, ili neko s ličnom kartom na ime Andreja Vučića, osnovao 2010. Tada je Viša poreska inspektorka Poreske uprave (PU) S. J. uhapšena zbog sumnje da je u dogovoru s nekoliko ,,fantomskih” preduzeća oštetila budžet za oko 30 miliona dinara.

Priča nije dospjela na naslovne strane do 2014. kada je predsjednik Nove stranke Zoran Živković rekao da iza jedne od ,,fantomskih firmi za pranje novca”, Asomacum, stoji premijerov brat. On je tvrdio da je ta firma u blokadi zbog 22 miliona duga i da je to omogućila uhapšena inspektorka Poreske uprave.

Aleksandar Vučić je javno ponudio ostavku ukoliko se pokaže da su Živkovićeve tvrdnje tačne, zatraživši, u slučaju obrnutog ishoda, isto to od njega. Zaplet je uslijedio pošto je tadašnji zamjenik direktora PU izjavio da je premijerov brat žrtva prevare i da je firma Asomacum osnovana njegovom falsifikovanom ličnom kartom. Andrej Vučić je podnio tužbu Privrednom sudu u Beogradu zahtijevajući da bude proglašena ništavom odluka o osnivanju firma Asomacum. Tužba u kojoj se tvrdi da je firma osnovana falsifikatom lične karte upućena je četiri godine nakon njenog osnivanja.

Suđenje je počelo 2. marta 2015. Nedjelju kasnije ministar policije saziva konferenciju za medije na kojoj saopštava da je uhapšeno 16 osoba koje se sumnjiče da su krađom identiteta osnovali sedam preduzeća, između ostalih i Asomacum.

Pet mjeseci od prvog ročišta, Andrej Vučić je podnio zahtjev za izuzećem sudije Mirjane Jovanović, tvrdeći da odugovlači postupak i da nije nepristrasna. Predsjednik Privrednog suda po hitnom postupku uvažava njegov zahtjev što je privuklo pažnju Savjeta za borbu protiv korupcije. Savjet je u izvještaju o stanju u pravosuđu našao da je promjena sudije izvršena na nezakonit način pošto Zakon o parničnom postupku ne dopušta izuzeće sudije zbog odugovlačenja postupka.

Iako je suđenje krenulo ispočetka, novom sudiji Draganu Dragoviću bilo je potrebno jedno ročište da ga privede kraju. Privredni sud je usvojio tužbu Andreja Vučića, a ta odluka je početkom ove godine postala pravosnažna. Slučaj Asomacum trenutno se nalazi pred Ustavnim sudom Srbije.

Vučić se našao u centru još jedne afere u kojoj je ulogu imala lična karta. Tokom Parade ponosa 2014, Andrej Vučić i Predrag Mali, njegov školski drug i brat gradonačelnika Beograda Siniše Malog, pokušali su da probiju kordon policije u centru grada. S njima su bila i dva pripadnika Vojne policije.

Između te četvorke i članova niškog odreda Žandarmerije došlo do fizičkog sukoba u kojem su premijerov i gradonačelnikov brat, zajedno s vojnim policajcima, izvukli deblji kraj. Protiv osam pripadnika Žandarmerije vodi se sudski postupak. Vučić i Mali tvrde da su ih policajci fizički napali, iako su se oni povinovali njihovim instrukcijama. Žandarmi su pred sudom tvrdili da su odbili da se legitimišu i da su nasilno pokušali da probijuie kordon.

U članku iz juna 2014. u Politici je tim povodom naveden interesantan detalj kojim je Andrej Vučić okarakterisan kao rusofil. ,,Žandarmi (koji su tukli brata premijera na Paradi ponosa) tada nikako nisu mogli da znaju još nešto – da je ispod dukserice nosio majicu s velikim natpisom Rusija”.

Poslovni poduhvati

Prema podacima do kojih su došli novinari istraživačke mreže KRIK, Andrej Vučić u posljednjih 18 godina zaposlen je u Narodnoj banci Srbije. Na zvaničnom sajtu Udruženja osiguravača Srbije može se vidjeti da je Andrej Vučić član Nadzornog odbora ove institucije. U javnosti cirkuliše niz špekulacija o poslovnim poduhvatima brata Aleksandra Vučića. Mogle su da se čuju i pročitaju glasine da je Andrej vlasnik firme za distribuciju elektronske opreme Win Win, kupac velikih obradivih površina u Vojvodini i poznatog beogradskog restorana Franš. Prmijer je u više navrata demantovao ,,te čaršijske priče”.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Uncategorized

CONDITIONS FOR CONDUCTING PHYSICAL EDUCATION: Coronavirus Returned Youth to Sports

Objavljeno prije

na

Objavio:

Empty, broken playgrounds and benches, young people staring at smartphones while walking through the city – these were images of everyday life of young people in Podgorica. Closure of schools and one-month home isolation made the teens, after loosening of prevention measures, massively physically active. Podgorica streets these days are full of young people, who enjoy riding bikes, scooters, roller skates

 

The new emergency situation caused by spread of COVID- 9, closure of schools and one month home isolation, made teenagers, after loosening of prevention measures, massively physically active. Podgorica streets these days are full of young people, who enjoy riding bikes, scooters, roller skates… Basketball is played on the sports fields in the blocks. “Tracksuit” style can be seen throughout the city.

The situation was completely different before the coronavirus. Empty, broken playgrounds and benches, young people staring at smartphones while walking through the city. Taking photos for Instagram was a favourite sport. Cafés, bookmakers, rare bikers – these were images of everyday life of young people in the capital. Now, after a month long isolation, Podgorica has another, more beautiful face that resembles some European “smart city” with fewer cars, cleaner air and a wide range of alternative traffic.

As high school students told us, before the closure of schools, physical education classes were attended only by students who liked sports. Professors, they said, had an understanding, so they closed their eyes to those who were not interested in sports. The conditions for teaching in high schools range from poor to almost ideal.

– It all depends on the professor. New, young professors insist on work at the beginning, but gradually they also abate. Only those who want, attend physical education classes, mostly guys. I have no need to do that. I spend time learning some other subject with my friends. That's a great option. We have the equipment and space, the conditions in the gym are excellent. We have a lot of sections – skiing, cycling, hiking, swimming which operate at full capacity – said M.M. student of “Slobodan Skerovic” Grammar School.

And while in Grammar School students have the opportunity to socialize and have fun during organised recreational extracurricular activities, in some high schools there are high irregularities, so physical education classes have not been implemented at all.

– During four years of my education, I’ve entered gym only few times. We have almost never had that class. We use that time to take a break from school at a nearby café or to walk. We often see physical education professors sitting in cafés across the school – told us A.P. student of Economic High School “Mirko Vesovic”.

We should seek reasons for avoiding physical education classes, whose impact is vital for adolescents’ psychophysical development, also in breakthrough of new technologies. They captivate youth minds, tying them up to computers and surfing on the Internet.

– There is a sports court in the block, it's great, but it happens that there is nobody to play basketball with, everyone is online and it bothers them to go out – says S.L.

Besides that, teenagers mostly spend time in cafés, playing raffle or filling out bookmaker tickets or just hanging out in the street. Researches show an increase in drug, alcohol and gambling addictions among youth. The age limit for addicts is getting lower every year. It seems that the former campaign Sports against Drugs (2010) would be even more needed for young people today, giving them clearer insight into promising different reality. And maybe coronavirus isolation achieved that much faster.

– A new basketball court was built in the backyard of my building. A lot of kids play there. The courts are much better than before. Finally something starts to change – said M.Z.

Director of “Vaso Aligrudic” Electro-technical High School Veselin Picuric, points out that, thanks to the new young professors, physical education classes take place regularly, as well as that students within this subject have possibility to learn dance basics. He adds that outdoor sports fields were renovated three years ago in cooperation with the Ministry of Sports and are constantly available to recreational athletes in the area. However, the school gym is still inadequate.

– Sports hall, built in the early 70s, is deteriorated and has never been generally reconstructed. The roof leaks, the old wooden windows have collapsed, so we have to repair the floor every year. It is the only sports hall that was not renewed within the Energy Efficiency Program in Public Institutions three years ago. It is used by approx. 3,000 students from Electro-technical, Chemical and Civil Engineering high schools. Those children deserve a normal gym and adequate conditions – explains Picuric.

Despite their different starting positions, the most fortunate ones seem to be those students who have a good elementary school teacher who succeeds in fulfilling his/her mission despite the existing restrictions – to develop good recreational habits in young people through fun and socializing, often with his/her ideas, enthusiasm and extracurricular activities.

– All professors who take kids to competitions do it because they love their job. And it’s not the point to be the first, as some people think, but to participate. I often take kids to watch a game, skiing, swimming… And during this crisis period, physical education takes place on online platforms, and children submit their videos with successfully done exercises. We all do our jobs, but each of us in his/her own way. Guests in the class are also our friends, actors, singers, athletes, who explain children why they love sports. It is important not to experience sports as a competition, but to focus on awakening in children the desire to play a sport. Only then our mission is successful. It is not easy for us, because we are fighting against technology, lack of free time and everything else that makes modern life – said teacher of physical education at Primary School “Pavle Rovinski” Velimir Vlahovic.

It would be good to get good ideas and habits in place, and bad ones to bring to a minimum.

 

Balloon sports halls as an alternative

School gyms and outdoor courts are not the only places where young people engage in sports activities. During bad weather, young people opt for the use of balloon sports halls, although they are not satisfied with the quality of air inside them. “I prefer open space, it's healthier, only when the weather is bad, I opt for balloon sports halls, though the air is stale inside. Renting is not expensive, it depends, we give from 1.5 to 2.5 euros each – this is not expensive when more people gather to play”, said high school student M.K.

Renting costs are acceptable for children and income from balloon sports halls is used for school purposes. “70% out of income generated from balloon sports halls owned by schools, goes to school and 30% to Fund for Talents of the Ministry of Education”, told us Dijana Lakovic, Director of Elementary School “Pavle Rovinski”.

School management in Grammar School “Slobodan Skerovic” plans to invest income which they generate from balloon sports hall in an innovative way. “The contracts with the owners of balloon sports halls expire next year. Generated profit is used for school purposes. Part of my second mandate development plan includes building of a park space behind the school and possibly, restoring an athletic track”, announced Zoja Bojanic, Grammar School Director.

 

Reconstruction and construction of halls

The Ministry of Education points out that a lot of money has been invested in construction and reconstruction of the existing sports infrastructure in recent years.

Only last year, 16 projects, concerning reconstruction or construction of gyms throughout Montenegro were carried out, independently or in cooperation with other entities. Sports halls of Primary School “Ristan Pavlovic” in Pljevlja, Maritime High School in Kotor, Primary School “Marko Miljanov” in Bijelo Polje, Primary School “Salko Aljkovic” in Pljevlja, Grammar School in Cetinje, Primary School in Rozaje, Grammar School in Tuzi, Primary School “Blazo Jokov Orlandic” in Bar, Primary School “Oktoih” in Podgorica, Primary School “Orjenski bataljon” in Bijela and many others were equipped, constructed or reconstructed, as well as sports fields in Plav and Gusinje. Reconstruction of sports hall in Grammar School and Vocational High School in Rozaje will start soon, as well as construction of sports hall in Primary School “Lovćenski partizanski odred” in Cetinje.

Irena CEJOVIC
Elena DABETIC

Komentari

nastavi čitati

Uncategorized

OBUKA RE POPULACIJE ZA RAD U MEDIJSKOJ INDUSTRIJI

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dvadeset pet Roma/kinja i Egipćana/ki  sa teritorije cijele Crne Gore imaće prilku da se obučava za rad u medijskoj industriji. Najboljih pet kandidata/kinja nakon dvomjesečnog treninga potpisaće ugovor o radu i nastaviti učenje uz rad u Centru za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG), na portalu i novini Vijesti,  Televiziji Vijesti i Monitorovom centru za medije i demokratiju (MCMD).

Pripadnici/e romske i egipćanske (RE) populacije moći će da uče osnove novinarstva, ali i druge poslove u ovoj industriji, kao što su grafički prelom, dizajn, poslovi kamermana/ke, montažera/ke i radnika/ce u štampariji.

Polaznike/ce će obučavati tim iskusnih trenera. Obuka će biti organizovana u dvije faze. U prvoj će pripadnici/e RE biti upoznati/e sa teorijskim i praktičnim osnovama pojedinih medijskih poslova, a u drugoj fazi  će učiti uz rad i sami/e učestvovati u proizvodnji medijskih sadržaja – tekstova, produkciji TV programa, izradi sadržaja portala, te grafičkih i štamparskih poslova.

Konkurs za zainteresovane pripadnike/ce RE populacije objavljen je u više medija i može se naći na sajtu CIN-CG, nedjeljnika Monitor i portala Vijesti.  Svi zainteresovani/e polaznici/e imaju rok od mjesec dana da se jave na konkurs.

Obuka se orgnizuje u okviru projekta: Osnaživanje RE zajednice za pristup tržištu rada, koji sprovode CIN-CG, MCMD, Daily Press i Televizija Vijesti, uz finansijsku podršku Evropske unije i Vlade Crne Gore. Cilj projekta je potpuna integracija pripadnika/ca RE u društvo, posebno kroz jačanje njihovih znanja i vještina.

Projekat će trajati godinu dana, a pored obuke predviđeno je i više drugih aktivnosti, koje bi trebalo da doprinesu opštem cilju projekta, ali i da informišu javnost o poziciji Roma/kinja i Egipćana/ki u Crnoj Gori.

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

MURINO I KALUĐERSKI LAZ,  NAKON DVADESET GODINA:  Zločini i ravnodušnost

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da ratne žrtve u Kaluđerskom lazu i Murinu ne bi postale statističke brojke, potrebna je nova istraga, koju bi morao da pokrene specijalni državni tužilac. Tu se postavlja pitanje objektivnosti. Sadašnji SDT u to vrijeme je bio vojni sudija koji je sudio trojici nenaoružanih civila koji su bježali sa Kosova

 

Dvadeset godina nakon dešavanja u vrijeme ratnih dejstava 1999. godine,  advokat Velija Murić, podnosilac krivične prijave u slučaju Kaluđerski laz i istovremeno pravni zastupnik porodica žrtava NATO bombardovanja u Murinu, nada se pomaku u istraživanju ratnih zločina.

On je Monitoru rekao da je nedavno u razgovoru s premijerom Duškom Markovićem stekao utisak da postoje nagovještaji da će ratni zločini na području Crne Gore biti istraženi ozbiljnije nego do sada.

Na teritoriji rožajske opštine na padinama Kule i Hajle, od januara 1999. do kraja aprila te godine, ubijene su dvadeset dvije osobe, sve civili albanske nacionalnosti koji su pokušavali da se bježeći s Kosova domognu Crne  Gore. U Kaluđerskom lazu 18. aprila je ubijeno šest osoba. Među ubijenima je dvoje djece, od dvanaest i trinaest godina. Ubijena je i jedna žena iz porodice  Brahimaj, i njena tri sina, koji su je nosili u zbjegu na nosilima. Niko nije osuđen za ove zločine.

Prema saznanjima koja se zasnivaju na spisima predmeta vođenog krivičnog postupka u slučaju Kaluđerski laz, u koje je Monitor imao uvid, specijalni državni tužilac raspolaže podacima i imenima tadašnjih vojnih oficira, istražnog sudije i tužioca, koji su postupali u vršenju uviđaja. Iz tih spisa proizilazi da su tadašnja dva vojna oficira, činjenjem ili nečinjenjem, a oni su bili odgovorni za sve radnje vezane za uviđaj i predaju leševa porodicama koje su tada bile u Rožajama, učinili da se leševi transportuju četrdeset kilometara dalje na Kosovu, kod Peći, gdje su bez odjeće zatrpani u grupnoj grobnici.

Advokat Murić kaže i da je u slučaju Kaluđerski laz samo jedna porodica dobila odštetu od dvanaest hiljada eura, da bi zatim Vrhovni sud poništio presude nižih sudskih instanci i time negirao da je počinjen ratni zločin i zatražio da se državi Crnoj Gori vrati novac.

Slična situacija je i u Murinu. Murić podsjeća na nevjerovatnu situaciju u jednoj od šest tužbi, gdje je prvo  pravosnažno dosuđena  i isplaćena odšteta, da bi na Vrhovnom sudu sve bilo poništeno i zatraženo da ta porodica iz Murina vrati novac koji je dobila na račun odštete. „Muž je poginuo. Supruga je u međuvremnu preminula. Odštetu nema ko da vrati, a država preko svojih pravnih zastupnika traži novac nazad“, kaže advokat Murić. Tragedija porodica se pretvorila u sudsko mučenje.

Osnovni sud dosuđuje odštetu, Viši potvrđuje. Presuda se izvršava i novac isplaćuje. Vrhovni sud preinačuje obje presude i traži povraćaj novca i Osnovni sud ovog puta traži da se vrati. Advokat prigovara. Prigovor se uvažava i presuda ukida.

U ponovljenom postupku murinska porodica se oslobađa obaveze da vrati novac, ali da mora da plati troškove postupka od nekoliko hiljada eura. Advokat ponovo prigovara, ali vijeće Osnovnog suda sada potvrđuje i „traži povraćaj i glavne stvari“.

Murić je ranije zaprijetio da će ako porodica  bude morala da vrati novac, o tome obavijestiti sve relevantne međunarodne adrese. „Ako se dogodi da moraju da vrate novac – svijet će znati za taj slučaj. Pravne argumente imam. Upoznaću sve relevantne adrese međunarodne zajednice. Ovaj slučaj govori koliko je Crna Gora pravna država, i kakvo je naše pravosuđe “, rekao je Murić.

Advokat murinskih žrtava  nagovještava da bi u narednom periodu  moglo biti pomaka.

Bombardovanje tadašnje SRJ, tokom kojeg je u Cr­noj Go­ri stra­da­lo 10 oso­ba među njima troje djece počelo je 1999.  Pr­vog da­na na­pa­da pa­la je i pr­va žr­tva – de­vet­na­e­sto­go­di­šnji Sa­ša Sta­jić iz Be­o­gra­da,  je po­gi­nuo na rat­noj stra­ži u kru­gu ka­sar­ne Mi­lo­van Ša­ra­no­vić u Da­ni­lov­gra­du.

U na­pa­di­ma ko­ji su usli­je­di­li 6. apri­la 1999. go­di­ne NA­TO je ba­cio bom­be na aero­drom u Go­lu­bov­ci­ma. Dan ka­sni­je bom­bar­do­va­na je far­ma u Pod­go­ri­ci, ka­da su stra­da­la tri rad­ni­ka za­po­sle­na na njoj. A 30. april osta­će upam­ćen kao je­dan od najstrašnijih da­tu­ma u no­vi­joj isto­ri­ji Cr­ne Go­re. Bom­bar­do­va­no Mu­ri­no, gdje je poginulo šest  gra­đa­na, civila.  Ži­vo­te su iz­gu­bi­la i dje­ca. Če­tr­na­e­sto­go­di­šnji Mi­ro­slav Kne­že­vić (1985), tri­na­e­sto­go­di­šnja Oli­ve­ra Mak­si­mo­vić (1986) i de­se­to­go­di­šnja Ju­li­ja Bru­dar (1989). U na­pa­du su stra­da­li i Vu­kić Vu­le­tić (1953), Mil­ka Ko­ča­no­vić (1930) i Ma­noj­lo Ko­ma­ti­na (1927).

Otac maloljetnog Miroslava, Mirko Knežević, izjavio je da ne zna zbog čega je moralo stradati troje djece u Murinu, kada na tom prostoru nije bilo nijednog vojnog cilja.

,,Naš bol ne može minuti ni da živimo hiljadu godina, ali nam još te­že pada što nas ova vlast ubi­ja toliko go­di­na”, kazao je Knežević. I članovi drugih porodica murinskih žrtava izražavaju ogorčenje odnosom koji pokazuje država, kako prema stradalima, tako i prema živima. Oni tvrde da  vlast Cr­ne Go­re na­sto­ji da se zlo­čin u Mu­ri­nu za­ta­ška i za­bo­ra­vi.

Advokat porodica murinskih žrtava granatiranje ove crnogorske varošice smatra klasičnim zločinom. On tvrdi da je bombardovanje Murina bilo najavljeno, i optužuje državu Crnu Goru da nije učinila ništa da obavijesti građane da se sklone.

„Most na Murini je kratka veza s Kosovom. Bombardovanje je bilo apsloutno najavljeno. Vlast Crne Gore koja je kontrolisala granicu, vazdušni i svaki drugi prostor, nije preduzela ono što je bila dužna po Ustavu i zakonu, a to je da obavijesti ili uzbuni građanstvo“, smatra Murić.

On je ranije za Monitor objasnio i zašto se odlučio da podnese tužbu protiv Crne Gore. Prema njegovim riječima, država nije preko svojih institucionalnih organa, u skladu s Ustavom, obezbijedila građanima miran život.

„Crna Gora je odgovorna za sve ono što se događa na njenim prostorima. Odgovorna je s aspekta, kako mi pravnici želimo da kažemo, takozvane objektivne odgovornosti, s aspekta pravičnosti. Na drugoj strani, odgovorna je zbog takozvanog nečinjenja koje pravo poznaje kao svojevrsnu odgovornost“, kaže Murić.

Da ratne žrtve u Kaluđerskom lazu i Murinu ne bi postale statističke brojke, potrebna je nova istraga, koju bi morao da pokrene specijalni državni tužilac.

I tu se postavlja pitanje objektivnosti, ako je poznata činjenica da je sadašnji SDT u to vrijeme bio vojni sudija i da je sudio trojici nenaoružanih i nedužnih  civila koji su bježali s Kosova, od kojih je jedan bio maloljetan.

Izrekao im je kazne kojima je pokriven njihov pritvor, jer su, navodno, prema obavještajnim podacima na Kosovu, dok se odvijao pogrom nad kosovskim civilima, pripadali nekim organizacijama otpora. Da li je to mogao biti i maloljetnik, otvoreno je pitanje.

U svjetlu te činjenice, koja istraživačima ratnih zločina nije nepoznata, postavlja se pitanje može li Milivoje Katnić biti taj koji će pokrenuti preispitivanje ratnih zločina počinjenih na teritoriji Crne Gore?

 

Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati
Advertisement

Kolumne

Novi broj

Facebook

Izdvajamo