Povežite se sa nama

OKO NAS

SLUČAJ DUŠKA ILINČIĆA, KOLAŠINCA KOJI POKUŠAVA OD OPŠTINE DA VRATI SVOJE: Oteta očevina

Objavljeno prije

na

Iako ga do sada državno tužilaštvo nije ohrabrilo svojim postupanjem, mještanin kolašinskog sela Biočinoviće Duško Ilinčić kaže da će istrajati u borbi da vrati imovinu koju mu je još prije deset godina otela Opština. On kaže da je tadađnja vlast, koju su činili Grupa birača i Demokratska partija socijalista prodala dio njegovog imanja dvojici radnika lokalne uprave, tačnije službenicima Sekretarijata za urbanizam. Na taj način ostao je, tvrdi, bez 700 kvadratnih metara očevine. Sve se dešavalo u vrijeme dok je još trajao sudski spor u kojem je on pokušavao da odbrani okućnicu od lokalne uprave.

,,Prošle godine sam tužilaštvu dostavio krivičnu prijavu s dokazima. Od države očekujem da istjera pravdu i vrati mi moje. No, kako do sada nije bilo nikavih aktivnosti po tom pitanju, sve manje imam nade. Mislim da će sporovi, poput ovog koji ja vodim, biti završeni tek kada DPS ode sa vlasti”, rekao je Ilinčić za Monitor.

Sudski spor za imanje, čiji su sastavni djelovi i placevi koje je Opština prije deceniju prodala radnicima Sekretarijata za urbanizam, počeo je 1988. godine i tek nedavno je okončan. Imanje je Ilinčić naslijedio od oca, koji je to dobio 1974. kao zamjenu za zemlju preko koje je u Šljivovici prošao put za Rečine.

,,Dvije i po decenije trebalo mi je da dokažem, uz pomoć svjedoka da je to naše, a ne opštinsko zemljište. Bilo je teško i skupo, posebno s obzirom na činjenicu da je sedamdesetih godina u požaru uništena sva dokumentacija katastra”, kaže Ilinčić. Od oca je, tvrdi, naslijedio 3.550 kvadrata u Biočinovičima, naselju na tri kilometra od grada, na putu prema Ski centru Kolašin. Sada, kako kaže, nakon pravosnažne sudske presude u svoju korist, ,,na papiru” ima 700 kvadrata manje.

To je, prema Ilinčićevim riječima, površina dva placa prodata radnicima opštinske administracije. Međutim, ti ljudi, koji su od Opštine kupili zemljište za koje Ilinčić tvrdi da je njegovo, više nijesu vlasnici placeva nedaleko od elitnog turističkog naselja Rajsko selo i restorana Savardak.

„Ta dva radnika nepunu sedmicu bili su vlasnici. Odmah su placeve prodali po višestruko većoj cijeni od one po kojoj su je kupili od Opštine. Prodali su jednom sugrađaninu uzevši, kako pouzdano znam, skoro 60.000 eura. Taj Kolašinac je ubrzo prodao nekom Ukrajincu. Obaviješten sam da su obojica Opštini platili manje od 2.000 eura za ta dva placa”, tvrdi Ilinčić.

Iz ugovora o kupoprodaji zemljišta koji još postoji u lokalnoj upravi vidi se da je M.D, jedan od opštinskih službenika, u julu 2006. godine kupio parcelu 256/12, površine 362 kvadrata upisanu u listu nepokretnosti br.16 KO Drpe, po cijeni od 1.448 eura, a drugi parcelu 256/11, površine 324 kvadrata za 1.269 eura. Ugovore je u ime Opštine potpisao tadašnji predsjednik Opštine Mileta Bulatović.

„Drznuli su se da mi otmu očevinu i to dok je još sudski postupak bio u toku. Neće im to lako proći. Na placevima koje su mi oteli bio sam podigao i štalu. Taj objekat srušio je čovjek koji je placeve kupio od opštinskih službenika. Svu štetu će mi nadoknaditi”, nada se Ilinčić.

U vrijeme kada je kvadratni metar zemljišta u naselju Biočinoviće, na dva i po kilometra od Kolašin na putu ka Ski-centru, vrijedio od 100 do 150, Opština je javnim pozivom prodala dvadesetak parcela po cijeni od 3,6 do četiri eura za kvadrat.

Od lokalne uprave placeve su tada kupili zaposleni u toj upravi ili njihovi bliski srodnici i prijatelji. Nedugo nakon što su se uknjižili kao vlasnici, te placeve su prodavali po dvadeset puta višim cijenama, kazao je Monitoru jedan Kolašinac, koji je bio aktivan na tržištu nekretnina tokom 2006. i 2010. godine.

„Iako su ‘opštinske placeve’, kako smo tada zvali te parcele koje su prodavali zaposleni u Opštini ili njima bliski ljudi i agencije, znam detalje. Među vlasnicima tih placeva, odnosno onima koji su učestvovali na javnim pozivima u Opštini bilo je i ljudi iz tadašne opozicije, ali i tada aktuelnih starješina u organima lokalne uprave. Iako su bili javni, tačno se znalo ko će kupiti placeve, pa je teško ko, osim onih kojima su namijenjeni, mogao da ih kupi. Samo nekoliko mjeseci kasnije prodavani su uglavnom Rusima po cijenama od 80 do 120 eura po kvadratu”, tvrdi sagovornik Monitora.

Iz dokumenata, koje je sada moguće dobiti u lokalnoj upravi vidi se da je Opština u januaru 2005. jednom od zaposlenih u katastru prodala 400 kvadrata po cijeni od 800 eura. Prema podacima sa dva kupoprodajna ugovora od 6. jula 2006. placeve u Biočinovićima kupila su i dva zaposlena u Sekretarijatu za urbanizam, koji su za njih platili 1.448, odnosno, 1.296 eura, a njihovom preprodajom zaradili 27.540, odnosno 30.770 eura.

Kvadratni metar svojih placeva firmi Best Montenegro Investment iz Budve prodavali su za po 85 eura. Toj firmi plac je prodao i službenik uprave za nekretnine, za čak 24.000 eura.

Prema podacima Uprave za nekretnine, placeve od Opštine po niskim cijena tokom 2005, 2006. i 2007. godine kupilo je više pojedinaca. Oni su, uglavnom, odmah zatim, na sebe uknjiženo zemljište prodavali i do par desetina puta skuplje agencijama ili strancima.

Slikovit je primjer i jednog Kolašinca koji, istina, nije bio radnik opštinske administracije, ali koji je parcelu od 600 kvadrata u januaru 2005. godine kupio za 600 eura. Dvije godine kasnije prodao je budvanskom Allianz kapitalu za 33.000, odnosno za 110 eura po kvadratu.

Dobro je zaradio i izvjesni Podgoričanin, koji je parcelu u Biočinovićima od 400 kvadrata platio Opštini 4.000, a samo nekoliko mjeseci kasnije prodao za 33.000 eura. Dobrim predviđanjem dešavanja na tržištu nekretnina ili, pak, dobrim političkim vezama, zaradilo je mnogo ljudi. Tako je jednu od parcela površine 400 kvadrata Opština prodala za 1.000, a godinu kanije novi vlasnik je prodajući je budvanskoj firmi zaradio čak 69.000 eura. Allianz kapital platila mu je kvadratni metar tog zemljišta 175 eura.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

PODRŠKA ŽENSKOM PREDUZETNIŠTVU NA SJEVERU: Mrvice iz opštinskih kasa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Većina opština ispoštovala je formalnu obavezu, pa su i ove godine opredijelili sredstva za podršku sugrađankama koje bi da pokrenu ili unaprijede svoje biznise. Međutim, prema broju i vrsti projekata kojima su konkurisale, jasno je da se žene na sjeveru još sa strahom upuštaju u preduzetništvo

 

Prema ocjeni Privredne komore Crne Gore (PKCG) žensko preduzetništvo je najbrže rastuća kategorija u preduzetničkom svijetu. Podrška s lokalnog nivoa tom vidu ženskih poslovnih incijativa, ipak, na sjeveru, stagnira već tri godine. U većini opština, bez obzira na visnu budžeta, sredstva koja se godišnje izdvaju da osnaže žene preduzetnice ne prelazi 10.000 eura. Tako je, na primjer, u Brenama, čija je opštinska kasa ove godine „teška“ više od devet miliona eura, ali i u Kolašinu i Mojkovcu čiji su dvanaestomjesečni prihodi polovinu tog iznosa.

Odluku da pomažu sugrađankama, koje bi da se oprobaju ili unaprijede svoje biznise, opštine u Crnoj Gori nijesu donijele same. Ženska politička mreža (ŽPM) uspjela je 2018. godine da se izbori da se u lokalnim budžetima opredijele posebna sredstva namijena podsticaju razvoja ženskog preduzetništva. Naredne godine, oko 15 opština uvelo je posebnu budžetsku liniju za podršku preduzetništvu  svojih sugrađanki.

No, od tada do danas, sredstva koja se izdvaju za tu namjenu ostaju ista, s izuzetkom rijetkih opština koje su ih povećale. Na primjer, nakon što je dvije godine zaredom u budžetu Opštine Bijelo Polje za žensko preduzetništvo izdvajano po 10.000 eura, ove godine su taj iznos udvostručili. Očekivano, s obzirom na to da su bjelopljski prihodi i rashodi planirani na skoro 12,5 milona eura.

Berane ne slijedi taj primjer. Iz budžeta će ove, kao i prethodne dvije  godine,  izdvojiti  samo 10.000 eura za sufinasiranje biznis planova žena u tom gradu.

Iz Opštine su najavili da će podržati projekte koji podstiču ekonomski razvoj opštine, predviđaju otvaranje novih radnih mjesta, podstiču razvoj poljoprivrede i ruralnog područja… Prednost će imati i projekti koji podstiču razvoj organske poljoprivredne proizvodnje, turizam, doprinose afirmaciji i valorizaciji kulturnog potencijala…

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BOGATSVO LJEKOVITOG I AROMATIČNOG BILJA U CRNOJ GORI: OD KANTARIONA DO BRĐANKE: Zaboravljeni rasadnik mogućnosti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je, sa svojih četiri hiljade vrsta biljaka koje žive na njenoj teritoriji, u odnosu na svoju veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Šanse za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima

 

Sakupljanje ljekovitog i aromatičnog bilja može biti veoma isplativa  djelatnost u Crnoj Gori. Oko četiri hiljade vrsta bilja živi na njenoj teritoriji. Od toga, preko 700 vrsta ljekovitog bilja je u upotrebi. Flora Evrope broji oko 11 hiljada različitih biljaka, a Balkansko poluostrvo oko devet.  Crna Gora je, u odnosu na veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Mogućnosti za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima.

,,Prepoznavanje i poznavanje biljaka je velika vještina koja se stiče godinama”, objašnjava za Monitor biološkinja Dragana Saveljić. Pravilno sakupljanje ljekovitog bilja podrazumijeva posjedovanje osnovnog botaničkog znanja – sposobnost poznavanja vrste i njene biologije i ekologije, gdje raste, kako se razmnožava, u kojoj fazi je najbolje brati i slično. ,,Iako naizgled veoma slične, biljke se među sobom veoma razlikuju po sastavu i kvalitetu biljne droge. Ako se sakupi biljka koja nema upotrebnu vrijednost, sve mora da se baci, trud propada. Još je gore da  ljekovitu biljku zamijenite sa potencijalno ili stvarno otrovnom, odnosno štetnom vrstom.  Bilo je trovanja ljudi, i sa fatalnim ishodom, zbog nepoznavanja ljekovite flore”, kaže Saveljićeva.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ŠUME I POHARE: Ima li kraja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore upozoravaju da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta.  Ovih su dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem kako bi se hitno zaustavila  nezakonita eksploatacija državnih šuma od privilegovanih koncesionara, tajkuna

 

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore poručili su da se hitno mora zaustaviti dalja nezakonita eksploatacija državnih šuma od, kako kažu, privilegovanih koncesionara. Preciznije – tajkuna.

Oni su se ovih dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem i njegovim saradnicima. Cilj je definisanje daljih koraka oko gazdovanja državnim šumama.

Koliko štete trpe drvoprerađivači, građani, lokalne samouprave i država od gazdovanja neki od njih su stavili i na papir.

Plavljanin Edin Šarkinović kaže da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta. Prema njegovim riječima, koncesionari dobijaju drvnu masu po cijeni sedamnaest eura za kubik.

„Bilo koji od njih, koji se mogu na prste ruke prebrojati, za neku za njih smiješnu količinu od 5.000 kubika dobije za 85.000 eura, a PDV na tu sumu iznosi 17.500 eura. Ako bi tu količinu sirovine izrezali, osušili i uglačili na standardnu debljinu, dobili bi vrijednost od 1.550.000 eura, a PDV bi bio 325.000 eura” – kaže Šarkinović.

On napominje da bi složenije obrade, poput izrade vrata, dostizale trostruko veće iznose. „Ovo dovoljno govori koliko se gubi što nema finalne obrade i što se izvozi oblovina” – objašnjava Šarkinović. Da ovakav način gazdovanja šumama nije pošten i ne donosi nikakvu dodatnu vrijednost Crnoj Gori, prošle sedmice saopštio je i premijer Krivokapić. On je najavio suzbijanje mnogih problema koji su, kako je rekao, prerasli  čak i u organizovani kriminal. „Došlo je vrijeme da se stane na put svima koji bjesomučno koriste šume, uništavaju puteve, a ne daju nikakve dodatne vrijednosti Crnoj Gori” – izjavio je premijer prilikom posjete Beranama.

Ta izjava premijera Krivokapića je ohrabrila drvoprerađivače da se okupe u Plavu. Saglasili su se da se samo zajedničkim djelovanjem svih drvoprerađivača i nevladinih organizacija koje se bave zaštitom prirodnih i drugih vrijednosti, može zaustaviti pohara i uništavanje državnih šuma.

„Ovaj skup su podržale 62 nevladine organizacije iz čitave Crne Gore. Konačno se mora stati na kraj nezakonitim radnjama. Zadatak radnog tijela kojeg smo formirali biće da se u razgovoru sa premijerom Kivokapićem i njegovim saradnicima iznađe najbolji model za upravljanje državnim šumama. Tu se, prije svega, moraju zaštititi interesi lokalnog stanovništva i dati šansa drvoprerađivačima da, baveći se finalnom preradom drveta, lako dolaze do sirovine, što do sada nije bio slučaj” – kaže Esko Barjaktarović, drvoprerađivač iz Plava. Sa tog skupa je poručeno da se više ne smije dozvoliti da koncesionari sa strane raubuju državne šume, a da pritom lokalno stanovnioštvo ne može da obzbijedi ni ogrjevno drvo.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo