Povežite se sa nama

OKO NAS

SUDBINA TURISTIČKOG KOMPLEKSA NA RTU KOBILA: Neke stare priče

Objavljeno prije

na

U posljednjoj godini najveći poslovni uspjeh Atlas grupe svakako je finalizacija pripreme projekta Punto Mimoza, istakao je predsjednik grupe Duško Knežević, u intervjuu za specijalno izdanje Vodiča kroz poslovni sektor Crne Gore za ovu godinu. Time se po ko zna koji put i iz ko zna kojih razloga, ponovo pokreće priča, stara skoro dvije i po decenije, o gradnji turističkog kompleksa na rtu Kobila preko puta Herceg Novog na samoj granici s Hrvatskom.

Naime, ambiciozni projekat izgranje ovog kompleksa, započet još devedesetih godina, kada su kanadski biznismeni, među kojima je bio i ing. arh Dobro Miljević iz Montreala, dobili dozvolu za gradnju hotelsko apartmanskog naselja. Rat na prostorima bivše SFRJ omeo je ove planove, između ostalog i zbog toga što su investitori bili porijeklom iz različitih republika tadašnje Jugoslavije. No, Miljević, idejni tvorac projekta, nije odustajao od svoje ideje, pa je naknadno uspio formirati novu ekipu, tako da je između hercegnovske opštine i kanadske firme Kobila Corporation 1992. godine potpisan ugovor o zajedničkoj gradnji ovog naselja. Potom, na javno raspisanom konkursu za realizaciju projekta 2002. godine, javila se firma AD Rt Mimoza, čiji su osnivači firma Cyvas General Trade Ltd iz Moskve sa tada 42,5 odsto akcijskog kapitala, Kobila Corporation iz Montreala sa 42,5 odsto, opština Herceg Novi sa 10 odsto i Morsko dobro sa pet odsto akcijskog kapitala. U takvoj strukturi sklopljen je 5. maja 2004. godine sporazum po kojem je na 300.000 kvadrata atraktivnog placa, a prema projektu vrijednom 170 miliona eura, planirana izgradnja dva hotela visoke kategorije sa 500 soba, 1.200 apartmana, tržno-poslovni centar, kasino, sportski tereni, marina i prateća komunalna i saobraćajna infrastruktura. Planom je bilo predviđeno i da se postojeće šetališe uz more, produži od Igala do Njivica i novog turističkog naselja, kao i da se izgradi kanalizacioni kolektor u tom pojasu. Prema tom ugovoru, potpisanom 2004. godine, prva faza kojom je predviđena izgradnja marine, hotela sa 200 soba i 400 apartmana, trebalo je da bude završena do kraja 2007. godine, a da se cijeli projekat realizuje u dvije faze do kraja 2010. godine. Međutim, ništa nije urađeno osim što je firma Cyvas General Trade Ltd u 2006. godini počela sa raščišćavanjem terena, saobraćajnica i tri austrougarske tvrđave koje bi se nalazile u srcu pomenutog kompleksa. Ono što je još, do roka predviđenog za završetak prve faze, uradila ta ruska firma jeste uvođenje Atlas grupe u projekat izgradnje hotelsko apartmanskog kompleksa na rtu Kobila. Tako je Atlas grupa od 2006. godine, kada je od firme Cyvas General Trade Ltd iz Moskve kupila 85 odsto akcijskog kapitala firme Kobila Corporation Rt Mimoza AD Herceg Novi, počela je s izradom nove planske dokumentacije i potragom za strateškim partnerom.

Atlas grupa je u 2008. godini Opštini Herceg Novi isplatila četiri miliona eura duga na ime naknade za uređenje gradskog građevinskog zemljišta i time je, prema informaciji koju je tadašnji gradonačlenik Dejan Mandić iznio odbronicima lokalnog parlamenta, nagoviješteno Opštini usmenim putem da će najvjerovatnije doći do izmjene i dopune DUP-a, a prema tadašnjim najavama projekat je trebalo da bude težak 190 miliona eura i realizovan do 2012. godine.

Međutim, sada, 2015. godine, a prema Kneževićevim riječima s početka ovog teksta ,,sve je u fazi finalizacije pripreme projekta Punto Mimoza”.

,,Oni nemaju partnera za projekat, a nemaju ni riješena svojinska prava. Uz to, koliko je meni poznato, sve iz postojećih ugovora prekršeno je, tako da kada bi i našli partnera moralo bi sve nanovo kroz Skupštinu Crne Gore”, kaže za Monitor bivši potpredsjednik za komunalna pitanja Opštine Herceg Novi Mladen Rostović. On smatra da Knežević ovom novom – istom pričom, pokušava skrenuti pažnju s Bolnice Meljine, gdje nije apsolutno ništa urađeno od privatizacije do sada, iako je Konzorcijum na čelu s Atlas grupom 2008. godine kupio kompleks Centra vojno-medicinskih ustanova (CVMU) Meljine, poznatiji kao Vojna bolnica, obavezujući se da će za sedam godina u kompleks Meljine investirati 119,4 miliona eura. Do sada je trebalo da bude investirano najmanje 99,4 miliona, što nije ispoštovano, a od najavljenih objekata ništa nije izgrađeno. Prema ocjeni mnogih, to dovodi u pitanje kredibilitet Atlas grupe i kao investitora projekta Punta Mimoza.

,,Šteta po Opštinu je neprocijenjiva jer je možemo gledati s više aspekata. Samo šteta u budžetu Opštine po osnovu građevinske dozvole za obje lokacije je oko 40 miliona eura za Kobilu i oko 10 miliona za bolnicu Meljine. Ovo je procjena samo za dijelove oba kompleksa koji su za tržište – apartmani. Dalje, šteta za privredu, jer bi obje investicije po mojoj procijeni trebalo da budu za Bolnicu Meljine nikako ispod 170 miliona, a za Kobilu cca 300 miliona eura – gradnja, oprema, radna snaga, smještaj ljudi, pdv, porezi, prirezi, naknade, potrošnja u gradu, transport, logistika, marketing itd”, navodi dalje Rostović.

Iz Atlas grupe novinarima su prije dvije godine rekli da je riječ o dva različita projekta, koja se ne mogu porediti, kategorično odbijajući sumnju u poslovnu potentnost Atlas grupe u novom projektu Punta Mimoza.

,,Urbanistički projekat Rt Mimoza na Kobili je zastario, a idejno rješenje turističkog kompleksa prevaziđeno, zbog čega se Atlas grupa odlučila za izradu nove planske dokumentacije u skladu sa savremenim tendencijama”, kazala je ranije novinarima Maja Velimirović-Petrović potpredsjednica Atlas grupe za razvoj.

,,Namjena će ostati ista, gradiće se turistički kompleks na prostoru od 29 hektara, ali će se za razliku od prethodnog projekta koji je cijeli prostor tretirao kao jednu urbanističku parcelu (u skladu sa tadašnjim zakonom), planiranje, projektovanje i izgradnja odvijati fazno”, objasnila je prije dvije godine.

Ona je tada tvrdila da su se, između ostalih, za ovaj projekat interesovali investitori iz Kine i Ujedinjenih Arapskih Emirata, da je čak interesovanje za projekat Punta Mimoza pokazala azerbejdžanska kompanija Azmont Investemnet koja u Kumboru gradi turistički kompleks Portonovi, a koja je zakupac vile Lovćenka, poznate i kao Titova vila u krugu Bolnice Meljine. Međutim, reklo bi se da je sve ostalo samo na interesovanjima investitora za projekat na Kobili koji je prije četvrt vijeka bio procijenjen na oko 170 miliona eura, a sada bi ulaganje trebalo da budu i nekoliko puta veća.

,,Projekat je inspirisan izuzetno uspješnim i za razvoj Crne Gore kao jahting destinacijje bitnim projektom Porto Montenegro, kao i budućim projektima Porto Novi i Luštica Bay. Radi se o jednom od najefektnijih koncepata na Mediteranu kada su u pitanju mixed use rezorti koji u potpunosti uvažava principe održivog razvoja, očuvanja lokalne tradicije i arhitekture, kao i kulturno istorijskih vrijednosti”, naveo je Knežević u intervjuu za Vodič kroz poslovni sektor Crne Gore za ovu godinu, navodeći administrativne procedure, nepredvidivost u procjenama oporezivanja i regulative o svojinskim pravima i vladavine prava kao glavne krivce za nerealizovanje investicija. Onda u tome vjerovatno leži i opravdanje što dosad nije realizovan projekat Atlas grupe na području opštine Herceg Novi.

Nebojša MANDIĆ

Komentari

Izdvojeno

PODRŠKA ŽENSKOM PREDUZETNIŠTVU NA SJEVERU: Mrvice iz opštinskih kasa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Većina opština ispoštovala je formalnu obavezu, pa su i ove godine opredijelili sredstva za podršku sugrađankama koje bi da pokrenu ili unaprijede svoje biznise. Međutim, prema broju i vrsti projekata kojima su konkurisale, jasno je da se žene na sjeveru još sa strahom upuštaju u preduzetništvo

 

Prema ocjeni Privredne komore Crne Gore (PKCG) žensko preduzetništvo je najbrže rastuća kategorija u preduzetničkom svijetu. Podrška s lokalnog nivoa tom vidu ženskih poslovnih incijativa, ipak, na sjeveru, stagnira već tri godine. U većini opština, bez obzira na visnu budžeta, sredstva koja se godišnje izdvaju da osnaže žene preduzetnice ne prelazi 10.000 eura. Tako je, na primjer, u Brenama, čija je opštinska kasa ove godine „teška“ više od devet miliona eura, ali i u Kolašinu i Mojkovcu čiji su dvanaestomjesečni prihodi polovinu tog iznosa.

Odluku da pomažu sugrađankama, koje bi da se oprobaju ili unaprijede svoje biznise, opštine u Crnoj Gori nijesu donijele same. Ženska politička mreža (ŽPM) uspjela je 2018. godine da se izbori da se u lokalnim budžetima opredijele posebna sredstva namijena podsticaju razvoja ženskog preduzetništva. Naredne godine, oko 15 opština uvelo je posebnu budžetsku liniju za podršku preduzetništvu  svojih sugrađanki.

No, od tada do danas, sredstva koja se izdvaju za tu namjenu ostaju ista, s izuzetkom rijetkih opština koje su ih povećale. Na primjer, nakon što je dvije godine zaredom u budžetu Opštine Bijelo Polje za žensko preduzetništvo izdvajano po 10.000 eura, ove godine su taj iznos udvostručili. Očekivano, s obzirom na to da su bjelopljski prihodi i rashodi planirani na skoro 12,5 milona eura.

Berane ne slijedi taj primjer. Iz budžeta će ove, kao i prethodne dvije  godine,  izdvojiti  samo 10.000 eura za sufinasiranje biznis planova žena u tom gradu.

Iz Opštine su najavili da će podržati projekte koji podstiču ekonomski razvoj opštine, predviđaju otvaranje novih radnih mjesta, podstiču razvoj poljoprivrede i ruralnog područja… Prednost će imati i projekti koji podstiču razvoj organske poljoprivredne proizvodnje, turizam, doprinose afirmaciji i valorizaciji kulturnog potencijala…

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BOGATSVO LJEKOVITOG I AROMATIČNOG BILJA U CRNOJ GORI: OD KANTARIONA DO BRĐANKE: Zaboravljeni rasadnik mogućnosti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je, sa svojih četiri hiljade vrsta biljaka koje žive na njenoj teritoriji, u odnosu na svoju veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Šanse za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima

 

Sakupljanje ljekovitog i aromatičnog bilja može biti veoma isplativa  djelatnost u Crnoj Gori. Oko četiri hiljade vrsta bilja živi na njenoj teritoriji. Od toga, preko 700 vrsta ljekovitog bilja je u upotrebi. Flora Evrope broji oko 11 hiljada različitih biljaka, a Balkansko poluostrvo oko devet.  Crna Gora je, u odnosu na veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Mogućnosti za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima.

,,Prepoznavanje i poznavanje biljaka je velika vještina koja se stiče godinama”, objašnjava za Monitor biološkinja Dragana Saveljić. Pravilno sakupljanje ljekovitog bilja podrazumijeva posjedovanje osnovnog botaničkog znanja – sposobnost poznavanja vrste i njene biologije i ekologije, gdje raste, kako se razmnožava, u kojoj fazi je najbolje brati i slično. ,,Iako naizgled veoma slične, biljke se među sobom veoma razlikuju po sastavu i kvalitetu biljne droge. Ako se sakupi biljka koja nema upotrebnu vrijednost, sve mora da se baci, trud propada. Još je gore da  ljekovitu biljku zamijenite sa potencijalno ili stvarno otrovnom, odnosno štetnom vrstom.  Bilo je trovanja ljudi, i sa fatalnim ishodom, zbog nepoznavanja ljekovite flore”, kaže Saveljićeva.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ŠUME I POHARE: Ima li kraja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore upozoravaju da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta.  Ovih su dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem kako bi se hitno zaustavila  nezakonita eksploatacija državnih šuma od privilegovanih koncesionara, tajkuna

 

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore poručili su da se hitno mora zaustaviti dalja nezakonita eksploatacija državnih šuma od, kako kažu, privilegovanih koncesionara. Preciznije – tajkuna.

Oni su se ovih dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem i njegovim saradnicima. Cilj je definisanje daljih koraka oko gazdovanja državnim šumama.

Koliko štete trpe drvoprerađivači, građani, lokalne samouprave i država od gazdovanja neki od njih su stavili i na papir.

Plavljanin Edin Šarkinović kaže da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta. Prema njegovim riječima, koncesionari dobijaju drvnu masu po cijeni sedamnaest eura za kubik.

„Bilo koji od njih, koji se mogu na prste ruke prebrojati, za neku za njih smiješnu količinu od 5.000 kubika dobije za 85.000 eura, a PDV na tu sumu iznosi 17.500 eura. Ako bi tu količinu sirovine izrezali, osušili i uglačili na standardnu debljinu, dobili bi vrijednost od 1.550.000 eura, a PDV bi bio 325.000 eura” – kaže Šarkinović.

On napominje da bi složenije obrade, poput izrade vrata, dostizale trostruko veće iznose. „Ovo dovoljno govori koliko se gubi što nema finalne obrade i što se izvozi oblovina” – objašnjava Šarkinović. Da ovakav način gazdovanja šumama nije pošten i ne donosi nikakvu dodatnu vrijednost Crnoj Gori, prošle sedmice saopštio je i premijer Krivokapić. On je najavio suzbijanje mnogih problema koji su, kako je rekao, prerasli  čak i u organizovani kriminal. „Došlo je vrijeme da se stane na put svima koji bjesomučno koriste šume, uništavaju puteve, a ne daju nikakve dodatne vrijednosti Crnoj Gori” – izjavio je premijer prilikom posjete Beranama.

Ta izjava premijera Krivokapića je ohrabrila drvoprerađivače da se okupe u Plavu. Saglasili su se da se samo zajedničkim djelovanjem svih drvoprerađivača i nevladinih organizacija koje se bave zaštitom prirodnih i drugih vrijednosti, može zaustaviti pohara i uništavanje državnih šuma.

„Ovaj skup su podržale 62 nevladine organizacije iz čitave Crne Gore. Konačno se mora stati na kraj nezakonitim radnjama. Zadatak radnog tijela kojeg smo formirali biće da se u razgovoru sa premijerom Kivokapićem i njegovim saradnicima iznađe najbolji model za upravljanje državnim šumama. Tu se, prije svega, moraju zaštititi interesi lokalnog stanovništva i dati šansa drvoprerađivačima da, baveći se finalnom preradom drveta, lako dolaze do sirovine, što do sada nije bio slučaj” – kaže Esko Barjaktarović, drvoprerađivač iz Plava. Sa tog skupa je poručeno da se više ne smije dozvoliti da koncesionari sa strane raubuju državne šume, a da pritom lokalno stanovnioštvo ne može da obzbijedi ni ogrjevno drvo.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo