Povežite se sa nama

OKO NAS

SUDBINA TURISTIČKOG KOMPLEKSA NA RTU KOBILA: Neke stare priče

Objavljeno prije

na

U posljednjoj godini najveći poslovni uspjeh Atlas grupe svakako je finalizacija pripreme projekta Punto Mimoza, istakao je predsjednik grupe Duško Knežević, u intervjuu za specijalno izdanje Vodiča kroz poslovni sektor Crne Gore za ovu godinu. Time se po ko zna koji put i iz ko zna kojih razloga, ponovo pokreće priča, stara skoro dvije i po decenije, o gradnji turističkog kompleksa na rtu Kobila preko puta Herceg Novog na samoj granici s Hrvatskom.

Naime, ambiciozni projekat izgranje ovog kompleksa, započet još devedesetih godina, kada su kanadski biznismeni, među kojima je bio i ing. arh Dobro Miljević iz Montreala, dobili dozvolu za gradnju hotelsko apartmanskog naselja. Rat na prostorima bivše SFRJ omeo je ove planove, između ostalog i zbog toga što su investitori bili porijeklom iz različitih republika tadašnje Jugoslavije. No, Miljević, idejni tvorac projekta, nije odustajao od svoje ideje, pa je naknadno uspio formirati novu ekipu, tako da je između hercegnovske opštine i kanadske firme Kobila Corporation 1992. godine potpisan ugovor o zajedničkoj gradnji ovog naselja. Potom, na javno raspisanom konkursu za realizaciju projekta 2002. godine, javila se firma AD Rt Mimoza, čiji su osnivači firma Cyvas General Trade Ltd iz Moskve sa tada 42,5 odsto akcijskog kapitala, Kobila Corporation iz Montreala sa 42,5 odsto, opština Herceg Novi sa 10 odsto i Morsko dobro sa pet odsto akcijskog kapitala. U takvoj strukturi sklopljen je 5. maja 2004. godine sporazum po kojem je na 300.000 kvadrata atraktivnog placa, a prema projektu vrijednom 170 miliona eura, planirana izgradnja dva hotela visoke kategorije sa 500 soba, 1.200 apartmana, tržno-poslovni centar, kasino, sportski tereni, marina i prateća komunalna i saobraćajna infrastruktura. Planom je bilo predviđeno i da se postojeće šetališe uz more, produži od Igala do Njivica i novog turističkog naselja, kao i da se izgradi kanalizacioni kolektor u tom pojasu. Prema tom ugovoru, potpisanom 2004. godine, prva faza kojom je predviđena izgradnja marine, hotela sa 200 soba i 400 apartmana, trebalo je da bude završena do kraja 2007. godine, a da se cijeli projekat realizuje u dvije faze do kraja 2010. godine. Međutim, ništa nije urađeno osim što je firma Cyvas General Trade Ltd u 2006. godini počela sa raščišćavanjem terena, saobraćajnica i tri austrougarske tvrđave koje bi se nalazile u srcu pomenutog kompleksa. Ono što je još, do roka predviđenog za završetak prve faze, uradila ta ruska firma jeste uvođenje Atlas grupe u projekat izgradnje hotelsko apartmanskog kompleksa na rtu Kobila. Tako je Atlas grupa od 2006. godine, kada je od firme Cyvas General Trade Ltd iz Moskve kupila 85 odsto akcijskog kapitala firme Kobila Corporation Rt Mimoza AD Herceg Novi, počela je s izradom nove planske dokumentacije i potragom za strateškim partnerom.

Atlas grupa je u 2008. godini Opštini Herceg Novi isplatila četiri miliona eura duga na ime naknade za uređenje gradskog građevinskog zemljišta i time je, prema informaciji koju je tadašnji gradonačlenik Dejan Mandić iznio odbronicima lokalnog parlamenta, nagoviješteno Opštini usmenim putem da će najvjerovatnije doći do izmjene i dopune DUP-a, a prema tadašnjim najavama projekat je trebalo da bude težak 190 miliona eura i realizovan do 2012. godine.

Međutim, sada, 2015. godine, a prema Kneževićevim riječima s početka ovog teksta ,,sve je u fazi finalizacije pripreme projekta Punto Mimoza”.

,,Oni nemaju partnera za projekat, a nemaju ni riješena svojinska prava. Uz to, koliko je meni poznato, sve iz postojećih ugovora prekršeno je, tako da kada bi i našli partnera moralo bi sve nanovo kroz Skupštinu Crne Gore”, kaže za Monitor bivši potpredsjednik za komunalna pitanja Opštine Herceg Novi Mladen Rostović. On smatra da Knežević ovom novom – istom pričom, pokušava skrenuti pažnju s Bolnice Meljine, gdje nije apsolutno ništa urađeno od privatizacije do sada, iako je Konzorcijum na čelu s Atlas grupom 2008. godine kupio kompleks Centra vojno-medicinskih ustanova (CVMU) Meljine, poznatiji kao Vojna bolnica, obavezujući se da će za sedam godina u kompleks Meljine investirati 119,4 miliona eura. Do sada je trebalo da bude investirano najmanje 99,4 miliona, što nije ispoštovano, a od najavljenih objekata ništa nije izgrađeno. Prema ocjeni mnogih, to dovodi u pitanje kredibilitet Atlas grupe i kao investitora projekta Punta Mimoza.

,,Šteta po Opštinu je neprocijenjiva jer je možemo gledati s više aspekata. Samo šteta u budžetu Opštine po osnovu građevinske dozvole za obje lokacije je oko 40 miliona eura za Kobilu i oko 10 miliona za bolnicu Meljine. Ovo je procjena samo za dijelove oba kompleksa koji su za tržište – apartmani. Dalje, šteta za privredu, jer bi obje investicije po mojoj procijeni trebalo da budu za Bolnicu Meljine nikako ispod 170 miliona, a za Kobilu cca 300 miliona eura – gradnja, oprema, radna snaga, smještaj ljudi, pdv, porezi, prirezi, naknade, potrošnja u gradu, transport, logistika, marketing itd”, navodi dalje Rostović.

Iz Atlas grupe novinarima su prije dvije godine rekli da je riječ o dva različita projekta, koja se ne mogu porediti, kategorično odbijajući sumnju u poslovnu potentnost Atlas grupe u novom projektu Punta Mimoza.

,,Urbanistički projekat Rt Mimoza na Kobili je zastario, a idejno rješenje turističkog kompleksa prevaziđeno, zbog čega se Atlas grupa odlučila za izradu nove planske dokumentacije u skladu sa savremenim tendencijama”, kazala je ranije novinarima Maja Velimirović-Petrović potpredsjednica Atlas grupe za razvoj.

,,Namjena će ostati ista, gradiće se turistički kompleks na prostoru od 29 hektara, ali će se za razliku od prethodnog projekta koji je cijeli prostor tretirao kao jednu urbanističku parcelu (u skladu sa tadašnjim zakonom), planiranje, projektovanje i izgradnja odvijati fazno”, objasnila je prije dvije godine.

Ona je tada tvrdila da su se, između ostalih, za ovaj projekat interesovali investitori iz Kine i Ujedinjenih Arapskih Emirata, da je čak interesovanje za projekat Punta Mimoza pokazala azerbejdžanska kompanija Azmont Investemnet koja u Kumboru gradi turistički kompleks Portonovi, a koja je zakupac vile Lovćenka, poznate i kao Titova vila u krugu Bolnice Meljine. Međutim, reklo bi se da je sve ostalo samo na interesovanjima investitora za projekat na Kobili koji je prije četvrt vijeka bio procijenjen na oko 170 miliona eura, a sada bi ulaganje trebalo da budu i nekoliko puta veća.

,,Projekat je inspirisan izuzetno uspješnim i za razvoj Crne Gore kao jahting destinacijje bitnim projektom Porto Montenegro, kao i budućim projektima Porto Novi i Luštica Bay. Radi se o jednom od najefektnijih koncepata na Mediteranu kada su u pitanju mixed use rezorti koji u potpunosti uvažava principe održivog razvoja, očuvanja lokalne tradicije i arhitekture, kao i kulturno istorijskih vrijednosti”, naveo je Knežević u intervjuu za Vodič kroz poslovni sektor Crne Gore za ovu godinu, navodeći administrativne procedure, nepredvidivost u procjenama oporezivanja i regulative o svojinskim pravima i vladavine prava kao glavne krivce za nerealizovanje investicija. Onda u tome vjerovatno leži i opravdanje što dosad nije realizovan projekat Atlas grupe na području opštine Herceg Novi.

Nebojša MANDIĆ

Komentari

Izdvojeno

NAKON SAMOUBISTVA ISPRED NIKŠIĆKE BOLNICE: Vapaje nema ko da čuje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nakon što je pacijent iz Nikšića ispred bolnice izvršio samoubistvo ponovo se potvrđuje da se na valjan način ne suočavamo sa problemom mentalnog zdravlja. U Crnoj Gori ne postoje adekvatni uslovi za liječenje osoba sa mentalnim oboljenjima. Klinika za mentalno zdravlje počela je da se gradi prije dvije godine, a još uvijek nije otvorena

 

Pacijent iz Nikšića, koji je dva dana uzastopno, krajem aprila, tražio pomoć psihijatra u Opštoj bolnici u tom gradu, nakon pregleda dežurnog doktora interniste, izvršio je samoubistvo u krugu te zdravstvene ustanove. Nikšićka bolnica, u danima kada je pacijentu bilo potrebno liječenje, nije imala dežurnog psihijatra. Informacija je, kada je stigla do javnosti, izazvala brojne komentare i ponovo aktuelizovala činjenicu da se u Crnoj Gori na valjan način ne suočavamo sa problemom mentalnog zdravlja.

Uprava nikšićke bolnice o slučaju suicida obavijestila je Ministarstvo zdravlja dvadesetak dana kasnije, iznijevši problem organizacije psihijatrijske službe. Ministarstvo je naložilo vanrednu eksternu kontrolu kvaliteta stručnog rada i medicinske dokumentacije u vezi sa liječenjem preminulog pacijenta.

,,U Ministarstvu zdravlja nakon toga održano je više sastanaka na kojima je razgovarano o potencijalnim rješenjima organizacije ove službe do perioda završetka godišnjih odmora, kao i da se u saradnji sa drugim zdravstvenim ustanovama uspostavi dodatna angažovanost ljekara, čime će problem biti privremeno riješen”, kazali su iz resora kojim rukovodi Vojislav Šimun.

Više državno tužilaštvo u Podgorici formiralo je predmet povodom slučaja suicida u nikšićkoj bolnici od 28. aprila, kada se pacijent ubio vatrenim oružjem u krugu te ustanove. ,,Tačno je da se desio suicid u krugu Opšte bolnice u Nikšiću, o čemu je istog momenta obaviještena Uprava policije u Nikšiću, koja dalje preduzima potrebne radnje iz svoje nadležnosti. Pacijent je pregledan dana 27. aprila od strane dežurnog doktora, koji nakon uvida u stanje pacijenta predlaže hospitalizaciju u KCCG. Međutim, u tom trenutku pacijent u prisustvu članova porodice odbija hospitalizaciju. Zbog pružanja zdravstvene zaštite dežurni ljekar poziva načelnicu psihijatrije, koja u tom trenutku nema obavezu pripravnosti, ali iz humanih razloga prema pacijentu odgovara sugestijom za dalji terapijski tretman i upućivanje pacijenta na bolničko liječenje u KCCG. Opšta bolnica u Nikšiću nema nadležnost za prisilnu hospitalizaciju na Odjeljenju psihijatrije. Naglašavamo da je pacijent 27. aprila primio injekcionu terapiju, kao i 28. aprila ujutru”, kazala je Vijestima direktorica nikšićke bolnice Dušanka Milatović Perović.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

JAVNE NABAVKE NA KOLAŠINSKI NAČIN: Radovi kasne zbog “crtanja” tendera

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dva kolašinska tendera poništena su nakon što je utvrđeno da su napravljene bitne povrede Zakona o javnim nabavkama. Posljedica po naručioce- posla nema, a početak radova na dva bitna projekta biće prolongiran za dužinu trajanja novih postupaka

Poznajemo praksu da se tenderi za infrastrukturne projekte na sjeveru poništavaju zbog toga što nema ponuđača. Međutim,  tokom minula dva  mjeseca, dva kolašinska postupka javnih nabavki  poništena su zbog  povreda  Zakona.  U oba slučaja je  utvrđeno da je naručilac posla uslovima i tenderskom dokumentacijom “ograničio konkurenciju”, što, laički, znači da su tenederi bili namješteni za određene ponuđače.

Tender za izgradnju boba na šinama, u zoni Ski-centra Kolašin 1600 poništen je, nakon što je nadležna Komisja  ocijenila  da su svih 10 navoda iz žalbe bjelopoljskog preduzeća United construction osnovani.

Prema tenderskoj dokumentaciji,  ugovor bi bio ralizovan  po principu “projektuj i izgradi”, kojim se izvođač samostalno obavezuje da obavi sve radove potrebne za izgradnju i upotrebu. Riječ je o objektu koji nema svoj pogon, već će zavisiti od žičare. Predviđeno je da bude priključen na električnu energiju polazne stanice žičare.

Uprava za kapitalne projekte objavila je 5. aprila tendersku dokumentaciju postupka javne nabavke za izgradnju boba na šinama, a 15-ak dana kasnije  izmijenila tendersku dokumentaciju. Među brojnim žalbenim navodima United construction je i konstatacija da je naručilac uslovima postavljenim u dokumentaciji, odnosno preciziranim tehničkim karakteristikama,  ograničio konkurenciju.  Tačnije, da bob dužine 2.000 metara određenih tehničkih karakterisika  proizvodi samo jedna austrijska firma, a da je na tržištu, navodno, mnogo jefitinijih i “uobičajenijih” varijanti  te vrste objekata.

Tako postavljenim uslovima, tvrde, naručilac je omogućio da u postupku javne nabavke učestvuje samo kompanija koja je izgradila bob na šinama na Jahorini. Istovremeno, piše u žalbi, onemogućeno je da učestvuju privredni subjekti koji su izgradili na desetine ili stotine bobova na šinama dužine 1.000-1.300 metara, što je, podsjećaju, najčešća dužina te vrste objekta.

Među primjedbama na postupak javne nabavke, odnosno dokumentaciju, podnosioci žalbe podsjećaju i da nema urbanističko tehničkih uslova, te da je uz projektni zadatak priložena samo odluka predsjednika Opštine Kolašin o određivanju lokacije za izgradnju lokalnog objekta od opšteg interesa. Iz United construction objašnjavaju i da je je projektni zadatak sačinjen u državnom preduzeću Skijališta Crne Gore, te da je taj dokument potpisao izvšni direktor, ali da nedostaje njegova izjava o nepostojanju sukoba interesa.

Nadležna komisija je usvojila u žalbu bjelopoljskog preduzeća, konstatujući da su napravljene bitne povrede pravila postupka javne nabavke, koje, kako konstatuju, ne mogu biti otklonjene “naknadnim radnjama naručioca”. To je, objašnjavaju iz Komisije, razlog  za poništenje postupka.

Još jedan od projekata od kojeg se u Kolašinu očekivalo mnogo, Uprava za kapitalne projekte poništila je  prije nekoliko dana. Riječ je o  izradi  projektne dokumentacije i radovima na zatvaranju i rekultivaciji privremenog skladišta komunalnog i neopasnog gradevinskog otpada u Bakovićima. Ti radovi trebalo je da koštaju preko četiri milona eura, a uslove, propisane postupkom javne nabavke, opet je, prema navodima iz žalbe, mogla da ispuni samo jedna kompanija. Ovog puta ponuđača je zbog kršenja zakona prijavio Bemaks, čiju je žalba Komisija usvojila.

Ta kompanija se žalila na dio tenderske dokumenatacije u kojem je od ponuđača “jasno i nedvosmisleno zahtijevano da koristi samo jednu vrstu materijala – Trisoplast (materijal za hidroizolaciju), holandske firme Trisoplast Mineral Liner. U žalbi Bemaksa piše da su u tenderskoj dokumentaciji, odnosno u idejnom rješenju, čak opisane performance baš tog materijala, i na osnovu cijena procijenjena vrijednost dijela radova (1,57 milona eura).

Bemaks je prethodno tražio pojašnjenja tenderske dokumentacije, ali ih je odgovor naručioca, kako su napisali u žalbi,  “dodatno uvjerio u svjesnu namjeru diskriminacije učesnika postupka javne nabavke”. Navode kako je time povrijeđen Zakon o javnim nabavkama, te da je nezakonit i neprihvatljiv zahtjev za jednim materijalom jednog proizvođača.

Pejzažno uređenje zelenih površina specijalne namjene – zatvaranje i rekultivacija privremenog skladišta komunalnog i neopasnog građevinskog otpada u Bakovićima treba da se realizuje po principu “projektuj i izgradi”. Idejno rješenje, u kojem piše da su investitori projekata Opština Kolašin i Uprava za kapitalne projekte, radila je firma Projekt sistem iz Podgorice. Rok za završetak cijelog projekta, prema poništenom tenderu, je 20 mjeseci, od čega dva za izradu glavnog projekta, a 18 mjeseci za završetak.

Autori idejnog rješenja preporučili su da se, u okviru sanacije, preduzmu, “maksimalne moguće mjere zaštite, kako bi uticaj na okolinu bio minimiziran”. Kako je objašnjeno, sanacija deponije podrazumijeva i njeno upotpunjavanje objektima i sadržajima za najveće moguće eliminisanje postojećih i sprečavanje budućih negativnih uticaja na životnu sredinu.

Pored kolašinskih, dovedena je u pitanje i zakonitost provobitno okončanog pljevaljskog postupka  javnih nabavki za pelet, koji se građanima isporučuje po subvencioniranim cijenama. Komisiji za zaštitu prava u postupcima javnih nabavki   poništila je odluku lokalne uprave o izboru najpovoljnijeg ponuđača.

Preduzeće Mikro-Mont Komisiji je podnijelo  žalbu protiv odluke Opštine ”zbog nepotpuno i nepravilno utvrđenog činjeničnog stanja, povrede pravila postupka i pogrešne primjene materijalnog prava”. Objašnjavaju da je ponuda izabranog ponuđača firme  Jasena neispravna, “jer pelet koji je ponudio ne zadovoljava standard kvaliteta A1”. Usvajajući tu žalbu Komisije  Opštini je naloženo da u roku od 15 dana ponovno vrednuje i odlučuje u otvorenom postupku javne nabavke peleta za grijanje.

Firma koja je podnijela žalbu bila je drugorangirana u postupku i njihova ponuda  skuplja je za više od 68.000 od  ponude Jasena. U obrazloženju rješenja o poništenju postupka, iz pljevaljskog Sekretarijata za stambeno komunalne poslove, saobraćaj i vode tvrde da je razlika u cijeni između prvorangiranog i drugorangiranog prevelika. Pa su poništili tender.

“Niko od nas nije spreman da časti bilo koga toliki novčani iznos, od čega polovinu plaćaju građani iz svog džepa, a druga polovina su budžetska sredstva, koja su takođe sredstva naših građana. A posebno što formalna greška u izjavi za ponuđače ne košta toliko, odnosno niko od toga ne trpi bilo kakvu štetu. U protivnom, brujali bi mediji o našem nepoštenju i korupciji i bili bi obilježeni od strane svojih sugrađana”, poručili su iz  Sekreterijata.

Jedno od načela Zakona o javnim nabavkama je obezbjeđivanja konkurencije, prema kojem naručilac ne smije da ograniči ili spriječi konkurenciju između privrednih subjekata. Naročito, kako je precizirano, “ne smije da onemogući učešće privrednog subjekta u postupku javne nabavke neopravdanom primjenom pregovaračkog postupka ili primjenom diskriminatornih uslova i kriterijuma ili mjera kojima se favorizuju pojedini privredni subjekti”.

Zakonom je, između ostalog, propisana obaveza da se obezbijedi da svi privredni subjekti u postupku javne nabavke imaju ravnopravan tretman. Takođe, naručilac ne smije da određuje uslove koji dovode do diskriminacija privrednih subjekata.

                                                        Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

ČIJA JE ZGRADA ATLAS BANKE U CENTRU BERANA: Duškovo ili naše

Objavljeno prije

na

Objavio:

“Zgrada i zemljiše u najstrožem centru grada i dalje su u stečajnoj masi. Sasvim je izvjesno da će Knežević tražiti da mu se to vrati, bez obzira na sudske postupke koji protiv njega budu vođeni, odnosno da se toga neće odreći“, kaže bivši službenik banke

Vlasnik Atlas grupe Duško Knežević polaže pravo na poslovne prostorije nekadašnje Atlas banke i dvadeset ari zemljišta na najboljoj lokaciji u Beranama, koji se sada nalaze u stečajnoj masi ove banke. Samo ostaje dilema – da li je to Duškovo, ili pripada Beranama.

Dobro obaviješteni sagovornik Monitora   kaže da ta imovina sada sasvim sigurno vrijedi milion, ako ne i dva ili tri miliona eura.

„Riječ je polovini poslovne zgrade nekadašnjeg platnog prometa i Atlas banke. Atlas banci je pripadalo blizu hiljadu kvadrata na tri nivoa, odnosno, od suterena, preko prvog prizemlja gdje je bila šalter sala, do drugog sprata sa poslovnim kancelarijama“, priča taj sagovornik.

On objašnjava da je stečajna uprava, nakon što je ispraznila sve što je bilo u zgradi, pokušala da zgradu proda za 400 hiljada eura, ali da su, navodno, vrlo brzo vidjeli da imaju pogrešnu procjenu. „Zato je taj oglas poništen. Koliko ja znam prodaja više nije oglašavana, i zgrada i zemljiše u najstrožem centru grada su i dalje u stečajnoj masi. Sasvim je izvjesno da će Knežević tražiti da mu se to vrati, bez obzira na sudske postupke koji protiv njega budu vođeni, odnosno da se toga neće odreći“, kaže bivši službenik filijale Atlas banke u Beranama.

On objašnjava da je ova banka, prije nego je pristupila Atlas grupi, bila preteča svih banaka u Beranama, i da je u njoj čuvana sva dokumentacija svih bivših privrednih preduzeća još iz vremena SFRJ, koja su i izgradila sadašnje zdanje. „Ova zgrada je izgrađena 1974. godine od sredstava gradske privrede, koja je u to vrijeme bila treća u Crnoj Gori. Tada je postojala samo ova banka. Ta banka se poslije rata zvala Komunalna banka Ivangrad, Andrijevica i Plav. Zatim je mijenjala ime u Osnovnu banku, potom u Montenegro banku. Poslije 1992. godine se izdvojila iz sistema Montenegro banke i tada je formirana Beranska banka. Beranska banka je 2003. godine pripojena Atlas banci“, kaže taj službenik.

Iz stečajne uprave ranije su saopštili da se sva poslovna dokumentacija zatečena u ranijoj organizacionoj jedinici banke Berane i za koju postoji obaveza čuvanja, čuvala u Atlas banci u stečaju. Potom je, 19. jula 2019. godine, izmještena iz Berana i arhivirana kod ovlašćenog pravnog lica, društva sa ograničenom odgovornošću za špediciju, informatički inžinjering i usluge arhiviranja “Knjaz” Podgorica, sa kojim Atlas banka ima potpisan ugovor o poslovnoj saradnji.

Monitor je ranije objavio fotografije i došao u posjed video zapisa na kojem se vidi kako je sa zadnje strane zgrade Atlas banke u ovom gradu parkiran komunalni kamion, i kako dvojica radnika u paketima izbacuju razni pisani materijal. Video zapis je tada napravio jedan od bivših deponenata ove banke koji se tu slučajno zatekao, i na snimku se čuje kako govori „eto gdje završi moja banka, u kontejneru, poslaću ovo Dušku (Kneževiću) da vidi“.

Taj službenik smatra da je stečajna uprava mogla sa materijalom poslije 2003. godine da radi šta god hoće, ali da su bilo kakvu dokumentaciju iz ranijeg perioda morali da predaju državnom Arhivu. „Sve to je urađeno netransparentno, i zato ostaje sumnja u to što je činjeno poslije uvođenja stečaja. Nekima od nas su i lične stvari ostale u zgradi, na radnim stolovima. Toga dana, odmah po završetku radnog vremena, pojavilo se novo obezbjeđenje, zaključali su vrata, i više niko od nas starih radnika nije mogao da uđe u zgradu“, kaže naš sagovornik.

Osim jednog manjeg dijela u prizemlju koji koristi Ministarstvo unitrašnjih poslova i dvije kancelarije finansijske policije na spratu, ova vrijedna zgrada u centru Berana propada i zarasta u šiblje. „Mi u ovom trenutku ne znamo u kom pravcu će se kretati slučaj „DK“, ali ja mislim da se bliži kraj i da će, kada dođe vrijeme za poravnanje, Duško Knežević sigurno tražiti da mu se polovina zgrade koja njemu pripada, sa dvije hiljade kvadrata zemljišta u centru Berana, vrati. Možda će tražiti i obeštećenje zbog neodržavanja zgrade i njenog propadanja za vrijeme od kada je zatvorena“, kaže bivši službenik beranske filijale Atlas banke.

Na društvenim mrežama i u kafanskim razgovorima, otvara se, međutim i pitanje načina kako je Duško Knežević, u vrijeme kada je bio omiljeni tajkun DPS, došao u posjed imovine u Beranama, odnosno kako je i pod kojim okolnostima tadašnja Beranska banka 2003. godine prešla u sistem Atlas banke.

Ta zgrada je ostala kao dokaz da je Berane nekada imalo jaku industriju, da je bilo treća opština po razvijenosti u Crnoj Gori, i da je lokalna industrija imala svoju banku. Koja sada pripada Kneževiću, odnosno u stečajnoj je masi Atlas banke. Možda je Duškovo, ali bilo je naše, kažu Beranci.

                                                                                    Tufik SOFTIĆ     

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo