Povežite se sa nama

Izdvojeno

TAJNA KONKURSA OB KOTOR: Spas ili kraj bolnice u Meljinama

Objavljeno prije

na

U konkursu za radna mjesta u bolnici Meljine, koji je raspisala OB Kotor, nalaze se brojne nelogičnosti, koje ukazuju da je ovo prelazno rješenje više put ka eutanaziji bolnice, a ne ka njenom spasavanju, smatraju u Opštini Herceg Novi

 

Opština Herceg Novi urgirala je početkom ove sedmice da premijer Dritan Abazović što prije organizuje sastanak predstavnika Opštine i bolnice Meljine, ministara zdravlja i finansija Dragoslava Sćekića i Aleksandra Damjanovića, direktora Fonda za zdravstvo Vuka Kadića i kotorske bolnice Davora Kumburovića.

Povod za urgenciju je protes i iskazano nezadovoljstvo radnika bolnice Meljine. Naime, tokom protekle nedjelje Opšta bolnica Kotor raspisala je konkurs u trajanju od tri dana za oko 80 zaposlenih iz Meljina,  iako je, kako tvrde zaposleni u Meljinama, Vlada dogovorila da će biti preuzeto kompletno osoblje njih 150.

Direktor OB Kotor Davor Kumburović za Monitor kaže da se na konkursu prijavilo 15 kandidata, a o daljim postupcima u cilju rješavanja statusa zaposlenih u Meljinama uputio nas je na Ministarstvo zdravlja.

,,Racionalno objašnjenje za ovako nešto ne postoji. Svima  je  kroz razgovore bilo  jasno da bolnica nema dovoljno zdravstvenog kadra i da je treba unarijediti  a ne svesti na stacionar. Po nezvaničnim informacijama  na oglas je konkurisalo oko 15 osoba a među njima  su neki zaposleni bolnice.  Značajno veći dio zaposlenih je ispoštovao dogovor kolektiva i nije konkurisao, a u slučaju da se predložena organizacija bolnice ne koriguje skoro čitav predviđeni dio ljekarskog kadra neće ostati da radi pod tim uslovima”, kaže za Monitor izvršna direktorka bolnice u Meljinama Olivera Elez.

U konkursu za radna mjesta u bolnici Meljine, koji je raspisala OB Kotor, nalaze se brojne nelogičnosti, koje ukazuju da je ovo prelazno rješenje više put ka eutanaziji bolnice, a ne ka njenom spasavanju, naveli su u saopštenu iz Opštine Herceg Novi. Iz bolnice su ukazali da konkursom nije predviđeno 60 postojećih radnih mjesta, odnosno da je predviđeno manje zaposlenih nego do sada, iako bolnici u Meljinama već nedostaje kadar za optimalno funkcionisanje, dok bi porodilište u Meljinama bilo svedeno na reagovanje samo u hitnim slučajevima, saopšteno je iz lokalne uprave.

I pored urgencije, iz Vlade još ne odgovaraju zaposlenima u bolnici. ,,Još nijesmo dobili odgovor iz kabineta premijera za traženi sastanak”, kaže za Monitor predsjednica Sindikalne organizacije bolnice Meljine Slavica Drobnjak.

Izvršna direktorka Elez potvrđuje da odgovora još nema: ,,U utorak ujutro nas je stečajni upravnik obavjestio da će produžiti ugovore zaposlenima po osnovu stečaja za još jedan mjesec, odnosno do 28. 02.  Produženje je dato na molbu Ministarstva zdravlja, čime se preuzimanje bolnice od strane Ministarstva odlaže za još mjesec dana.  Za očekivati je da uskoro dobijemo odgovor sa neke od adresa na koje je upućna molba za reagovanje”.

Bolnica u Meljinama je u stečaju od septembra 2019. koji je na zahtjev Elektroprivrede uveden zbog duga od 242 hiljade eura. Atlas konzorcijum, Duška Kneževiča,  je bivšu vojnu bolnicu sa 50.000 kvadrata zemljišta i 19 objekata kupio 2008, kada je bio u ljubavi sa DPS-om. Cijena formalno 25 miliona, ali je iznos platio u obveznicama koje su ga koštale oko 10 do 12 miliona. Iako se Knežević obavezao da će u budući turistički i bolnički kompleks uložiti čak 119 miliona, uložio je svega tri uz obrazloženja da je Opština kasnila sa urbanističkim planovima.

U januaru 2022. na vanrednoj sjednici Skupštine Herceg Novi odbornici su jednoglasno zaklučili da neće dozvoliti gašenje jedine bolnice u ovom gradu, kaže za Monitor  predsjednik SO Herceg Novi Ivan Otović.

On podsjeća da su u oktobru započeli sa vaninstitucionalnom borbom, te da je više hiljada građana u dva navrata blokiralo granični prelaz Debeli brijeg. ,,Uspjeli smo da dođemo do relevantnih adresa. I u razgovoru sa njima ni u jednom trenutku nije bilo priče da će se preuzeti samo dio zaposlenih, svi ti ljudi, koji imaju mnogo manje plate nego zaposleni u javnom zdravstvu, su tu godinama”, kaže Otović.

Početkom godine zaposleni u Meljinama nijesu krili optimizam i nadali su se da će njihov dugogodišnji problem biti rješen. Vlada je krajem godine donijela odluku da Fond zdravstva preuzme finansiranje bolnice, a formalno upravljanje tom ustanovom kotorska bolnica. Zaposleni u Meljinama su se nadali da će sredinom januara potpisati ugovore o radu i dobiti status radnika u javnom zdravstvu.

,,Imali smo utisak da se sve odvija pozitivno i po odluci Vlade koja se odnosila na preuzimanje bolnice od strane Uprave za nekretnine. Tokom svih ovih  prethodnih mjeseci ni u jednom trenutku se nije dovodila u pitanje dobra volja Vlade da riješi problem bolnice”, kaže Elez.

Zbog toga što se oko Meljina pred sudovima vodi više postupaka – stečajni, krivični, postoje privremene mjera zabrane raspolaganja imovinom, Elez kaže da je naglašavano da finansijska sredstva postoje ali da ih nije moguće zakonski usmjeriti u bolnicu zbog svih pravnih problema i sudskih postupaka.

,,Na zadovoljstvo svih, riješenje je nađeno i Uprava za nekretnine je po odluci Vlade preuzela raspolaganje bolnicom.  Oni su svoj dio posla profesionalno obavili – sva imovina je popisana i po dogovoru je sljedeća faza bila preuzimanje bolnice od strane Ministarstva zdravlja na upravljanje. U više neformalnih telefonskih razgovora razmatralo se najbolje riješenje i zaključeno da bi to bilo uključivanje bolnice u OB Kotor kao njeno istureno odjeljenje”, objašnjava Elez.

Ističe da se stalno tvrdilo da će bolnica u punom kapacitetu biti na raspolađanju građanima Herceg Novog, čak i za neke usluge  koje  u međuvremenu  nisu više bile dostupne  građanima.  ,,Međutim  26. 01. objavljen je oglas  OB Kotor za prijem osoblja za rad u bolnici Meljine koji znatno redukuje dosadašnji broj zaposlenih a značajno redukuje kapacitete bolnice ostavljajući samo jedno odjeljenje za prijem hospitalizovanih pacijenata, a to je interno, dok se hirurško odjeljene svodi na ambulantno, a porodilište u smanjenom kapacitetu  samo za hitne porođaje”, napominje Elez.

Predsjednica sindikata Drobnjak kaže da su u svim razgovorima dobijali uvjerenje da bolnica mora opstati, te da radnici moraju imati strpljenja, a da su oni ionako strpljivi već godinama: ,,Imamo li više nemedicinskih radnika trenutno – imamo, ali samo zato što imamo manjak medicinskog. Sa postojećim riješenjem Vlade, ostaće nemedicinski radnici, zašto? Zato što im je plata svejedno zagarantovana na minimalnu cijenu rada. Medicinski radnici i u ovom malom broju će napustiti bolnicu, jer ne žele da rade u stacionaru, ne žele da razmišljaju šta će da rade sa povrijeđenim iz udesa u poslijepodnevnim satima. Prihvatiće svaku odgovornost za svoj rad u bolničkim uslovima, ali neće  da odgovaraju za uslove rada koji se predlažu kao rješenje”.

Drobnjak smatra da je rješenje da se prihvate svi zaposleni, a da nakon toga neki odu u penziju, da se napravi reorganizacija, smanje viškovi: ,,Mi ne treba da otpuštamo radnike, već da primamo novi kadar, naravno ukoliko ga bude, jer sve zemlje regiona imaju isti problem sa medicinskim kadrom. Za državu koja pretenduje u EU, moramo napraviti uslove u bolnicama da naši mladi ljudi sjutra ne požele da odu iz države”.

Direktorica Elez objašnjava da ako ovako stvari ostanu od bolnice će ostati samo stacionar, a svi hitni slučajevi, i oni sa najmanjim povredama, moraće da se upućuju u Kotor. ,,Pri čemu je Herceg Novi  grad po broju stanovnika 3-4. u državi, uz puno stranih državljana kao iz okruženja tako i iz drugih destinacija koji su se stalno nastanili u našem gradu što značajno uvećava broj stanovnika, a u sezoni je broj  ljudi koji potencijalno mogu da zatraže hitnu medicinsku pomoć i liječenje  udvostručava”, navodi Elez.

Naši sagovornici napominju i da bi u slučaju gašenja bolnice u pitanje došao i dalji opstanak Instituta Igalo. Naglašavaju da je Kotor posebno ljeti poprilično daleko, a da Institut Igalo mora imati bolnicu udaljenu do 10 km, ukoliko želi da ima goste iz inostranstva, a posebno ukoliko želi da i dalje ugosti one iz skandinavskih zemalja kojima je dostupnost bolnice imeprativ.

I dok iz Meljina čekaju da se zvaničnici odazovu njihovom pozivu, premijer Abazović je protekle sedmice izjavio da je ova bolnica predmet stečaja, SDT-a i pravosudnih organa.

,,Mi smo bolnicu koja je dovedena pred gašenje vratili u zdravstvo. Daleko je od gašenja. Ona je dovedena do gašenja, a mi je vadimo iz gašenja, preko kotorske bolnice smo joj dali infuziju”, kazao je ministar zdravlja Šćekić.

Nešto ranije, ministar finansija Damjanović je govoreći o ovoj bolnici problem sumirao ,,Ako ima pakla, onda su vam to Meljine”. Objasnio je da veliki dio krivice za situaciju oko bolnice u Meljinama snosi pravosudni sistem koji još uvijek nije riješio brojne sporove.

Otović ističe da je lokalna samouprava stala iza radnika i tvrdi da neće dozvoliti da se bolnica svede na stacionar: ,,Podižu se tenzije i uznemiruju građani, postavlja se pitanje da li Novi ostaje bez bolnice. U pitanju je opstanak grada. Ukidanje bolnice prijeti Institutu, a to je ukidanje budućnosti grada”.

Bivša vlast koja je ovaj problem ostavila iza sebe, je u julu 2016. zbog činjenice da je od planiranih 119 miliona eura Atlas gupa uložiila svega tri u bolnicu Meljine, ovom konzorcijumu dostavila obavještenje o raskidu ugovora.  Katastrofalni i jedinstveni primjer privatizacije bolnice ipak nije smetao tadašnjoj Vladi da prije izbora te iste 2016. lansira plan da se privatnoj kompaniji sa Malte daju na upravljanje ostale bolnice u Crnoj Gori na tri decenije. Srećom, ostale bolnice su izbjegle scenario Meljina.

A nova vlast, kad već ima volju i novca da pomaže privredu, mogla bi da konačno riješi i ovaj problem koji je od životne važnosti za stanovnike Novog.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

FOKUS

BESKONAČNO TRAJANJE SUDSKIH PROCESA: Dok nas smrt ne rastavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Neke istine odavno su jasne. Samo pravosuđe nije u stanju da ih saopšti. Usled beskonačnih istraga i sudskih procesa koji se pokatkad okončaju smrću okrivljenih ili zastarom

 

Objavljeno je ove sedmice – preminuo je Željko Vuković, optuženi za saučesništvo u ubistvu Srđana Vojičića i pokušaj ubistva književnika Jevrema Brkovića 2006. godine. To je na suđenju zakazanom za ovu sedmicu saopštila njegova advokatica Aleksandra Rogošić.  Sada se čeka od Ministarstva unutrašnjih poslova da po zahtjevu Višeg suda u Podgorici potvrdi ovu informaciju. Ukoliko ona bude tačna proces se obustavlja. U prevodu, nakon skoro 20 godina od ubistva Vojičića i napada na Brkovića, proces će se okončati ne presudom i rasvijetljenim slučajem, već smrću jedinog osumnjičenog. U međuvremenu je preminuo i književnik Jevrem Brković.

Na ovonedjeljnom  ročištu advokatica  Rogošić je saopštila da je od Vukovićeve majke dobila informaciju da je preminuo: “Dobila sam informaciju od majke okrivljenog da je preminuo 1. aprila. Istu informaciju je dobio sud od policije. Do narednog pretresa, sud će tu informaciju da potvrdi, kako bi se postupak obustavio”, kazala je Rogošić.

Puniša Vojičić, stric ubijenog Srđana,  saopštio je da sumnja da je Vuković “ubijen ili sklonjen u inostranstvo”. On je sudu predložio da zatraži ispitivanje da li je tijelo koje se nalazi u grobnici zaista Vukovićevo.  Vojićić smatra da je Vuković bio prijetnja nalogodavcima zločina.

Vijesti su u februaru ove godine objavile  transkript razgovora odbjeglog policajca Ljuba Milovića i šefa kavačkog kriminalnog klana Radoja Zvicera o tome “da je jedan podgorički biznismen” organizovao napad na književnika, kada je ubijen  Vojičić. Brković je više puta tvrdio da je motiv napada i likvidacije njegov roman Ljubavnik Duklje, u kojem je pisao o vezama bivše crnogorske vladajuće političke i poslovne klase s organizovanim  kriminalom.

Vuković je uhapšen u oktobru 2019., a suđenje je počelo naredne godine – četrnaest godina nakon ubistva. I istrage koja je tapkala u mjestu. A onda je nastavljeno tapkanje u sudnicama.

Viši sud je Vukovića u novembru 2022.godine proglasio krivim za saizvršilaštvo u pokušaju ubistva i osudio na tri i po godine zatvora. Međutim u aprilu prošle godine Apelacioni sud je  predmet vratio na ponovno suđenje. Vuković je pušten da se brani sa slobode.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

EKONOMIJA VLASTI: Državna preduzeća – partijsko vlasništvo

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službena saopštenja iz državnih kompanija, nerijetko, otkrivaju i najnovija pomjeranja na ovdašnjoj političkoj mapi. Neke ljubavi se gase, neke razbuktavaju. A neke traju

 

Još ne postoji zvaničan podatak o broju preduzeća koja su u većinskom vlasništvu države Crne Gore ili neke od ovdašnjih 25 opština. Iz Instituta alternativa potrudili su se i napravili svoju listu. Ona, u stvarnosti, ne može biti kraća. Samo duža. Prema njihovim podacima, imamo 55 državnih i 123 lokalna preduzeća sa, makar, 20.515 zapošljenih. Čiji broj u kontinuitetu raste.

Makar neki od donosioca odluka u prebrojanim državnim  preduzećima ne osjećaju se kao dio tog sistema. Odnosno, ne prihvataju pripadajuće obaveze o javnosti rada. Tako su iz pljevaljskog Rudnika uglja (dio sisetama EPCG) odbili da NVO MANS dostave podatke o zapošljavanju i poslovnim aranžanima vezanim za prodaju uglja kompanijama iz Srbije. Poslovna tajna, objasnili su.

„Kada smo tražili kopiju pravilnika o poslovnoj tajni, odgovoreno nam je da ova kompanija nije obveznik Zakona o slobodnom pristupu informacijama (SPI), jer Rudnik nije u vlasništvu države“, objasnili su iz MANS-a novinarima Vijesti. I predočili dokument – odgovor koji su dobili iz Rudnika uglja. Tamo stoji: „U smislu citirane zakonske odredbe (dio Zakona o SPI, primjedba Monitora), a imajući u vidu činjenicu da je Rudnik uglja, kao jednočlano akcionarsko društvo u 100 odsto vlasništvu EPCG, a ne države Crne Gore, smatramo da ne postoji zakonska obaveza Rudnika uglja za postupanje“.

To što je EPCG skoro pa u sto postotnom vlasništvu države – nema veze. Da je važno, valjda bi neko od nadležnih iz izvršne vlasti ili regulatornih i nadzornih agencija reagovao na objavljene tvrdnje. Ovako, stvari su sada postavljene na sledeći način: Rudnik uglja nije državno nego vlasništvo Elektroprivrede, pa se na njega ne odnosi Zakon o slobodnom pristupu informacijama. Pride, pošto im je resorni ministar Saša Mujović to završio, ubuduće će „sva nabavka uglja EPS-a od RUP-a ići na osnovu bilateralne saradnje dvije kompanije“. Tako će se, pojasnili su iz Ministarstva energetike dogovor Mujovića i izvršnog direktora EP Srbije Dušana Živkovića, „izbjegnuti nepotrebni troškovi trećih lica, posrednika u trgovini, smanjiti mogućnost manipulacija i postigli maksimalni benefiti za kompanije“. Možda. Ali će se tako takođe izbjeći i javno oglašavanje prodaje, nadmetanje potencijalnih kupaca koje bi moglo donijeti bolju cijenu prodavcu (iz perspektive Crne Gore to nam je u interesu) i bilo kakva kontrola poslova ugovorenih bilateralnom saradnjom. Čija se tajnost, vrlo je vjerovatno, podrazumijeva.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO VRIJEME, STARI NAČIN: Posao sa malim HE cvjeta

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vlasnici  33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja koju plaćaju građani ubiraju milionske profite. Oni kojima je spriječena gradnja traže od države milionski odštetu. Nacrtom zakona o obnovljivim izvorima predviđaju se brojne olakšice, pa se prekaljeni biznismeni već  organizuju da prigrabe nove subvencije

 

 

Deset firmi koje gazduju sa 22 male hidroelektrane (mHE), od biznisa prodaje struje u prethodnim godinama, pa do kraja prošle godine, prikazalo je dobit od preko 21,5 miliona eura, saopštili su iz Akcije za socijalnu pravdu (ASP).

Iz ove organizacije podsjećaju da su biznis mHE razvile vlade Demokratske partije socijalista. Do poslova su došli uglavnom bliski vrhu te partije po političkom, rodbinskom, kumovskom-prijateljskom ključu.

Podsticaj za mHe, kao obnovljive izvore energije, plaćaju građani. Prema zvaničnim podacima na terenu imamo 33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja. Biznis šema je obuhvatala dodjelu koncesija za proizvodnju struje iz mHE na period od 27 do 30 godina, a koncesionar dobija pravo na subvencije u prvih 12 godina, koje plaćaju potrošači kroz račune na struju, a dio se izdvaja iz državne kase, naveli su iz ASP.

Male HE uglavnom se nalaze na nerazvijenom sjeveru, gdje mještani godinama ukazuju da su im uništile rijeke. Ilustrativan je primjer Andijevice na čijoj teritoriji se nalazi deset malih HE, devet privatnih i samo jedna opštinska. Godišnje vlasnici mHE sa područja ove opštine od njih zarade oko četiri miliona eura, a budžet Andijevice je 2,5 miliona. No u ovoj opštini su donekle zadovoljni jer su se izborili za procenat od šest odsto koje naplaćuju malim HE za koncesuju na vode. U drugim opštinama taj je procenat svega 0,5 odsto. Koncesije se naplaćuju preko Ministarstva finansija, a 70 odsto pripada lokalnim samoupravama, dok 30 odsto ide u državni budžet. Prema projekcijama mHE će u tri decenije, koliko će biti u privatnom vlasništvu, zaraditi oko 120 miliona eura. Opštini Andijevica će u tom periodu pripasti samo devet miliona eura.

U susjednim Beranama Hidroenergija Montenegro je razgranala posao sa  malim hidroelektranama. ,,Hidroenergija Montenegro, koja gazduje sa osam mHE, a do kraja prošle godine je nagomilala dobiti oko devet miliona eura“, navode iz ASP-a.

Ova kompanija je u vlasništvu Olega Obradovića i Ranka Radovića, kome su vlasništvo ustupili Ranko Ubović i Aleksandar Mijajlović, nezvanični vlasnici kompanije Bemaks.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo