Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Tragično iskustvo bez pouke

Objavljeno prije

na

Kada je u jesen prošle godine u časopisu Geology, listu američkog Geološkog društva, objavljena senzacionalna vijest da području Jadrana prijeti opasnost od cunamija i pratećih, velikih potresa tla, malo je ko to upozorenje ozbiljno shvatio. Prema rezultatima istraživanja američkih stručnjaka za seizmiku otkriven je novi aktivni tektonski rascjep čiji djelovi prolaze ispod Jadranskog mora. Glavni istraživač sa Univerziteta Arizona u Tusonu, Ričard Benet tvrdio je tom prilikom da rascjep nastaje na dijelu gdje prednji rub evroazijske ploče nasijeda i klizi preko bivšeg dijela afričke ploče, koji bi mogao prouzrokovati veliki zemljotres u regionu južne Italije, Hrvatske, Crne Gore i Albanije!? Otkriveni rasjed po navodima istraživača na svom najjužnijem kraju povezan je sa seizmički aktivnom zonom na jugu, koja je izazvala veliki potres u Dubrovniku 1667, koji je, podsjećanja radi, razornom snagom iste godine pogodio i Budvu, te onaj potres 1979. u Crnoj Gori. Samo šest mjeseci kasnije nakon objavljivanja ovog otkrića snažan, katastrofalan zemljotres jačine 6,3 stepena Rihterove skale pogodio je centralnu planinsku oblast Abruco u Italiji, koja se nalazi oko 100 km sjeveroistočno od Rima. Razorni zemljotres koji je najjače pogodio stari grad Akvilu, glavni grad provincije Abruco, odnio je najmanje 294 žrtve, registrovano je oko 1.170 povrijeđenih, uz ogromna razaranja i velike materijalne štete.
Aprilska katasrofa u Italiji ostaviće na desetine hiljada ljudi bez svojih domova, prema prvim procjenama najmanje oko 30 hiljada ljudi ostaće bez posla, a obnova postradale regije stajaće oko 12 milijardi eura.

ČUDNE PODUDARNOSTI: Zemljotres u Italiji gotovo se poklopio sa godišnjicom aprilske katastrofe u Crnoj Gori. Kao što je poznato u razornom potresu koji se dogodio u nedjelju, 15 aprila 1979. godine, na dan zajedničkog Uskrsa vjernika katoličke i pravoslavne vjere, sa magnitudom od 7,0 Rihterove skale i intenzitetom od 9 stepeni Merkalijeve, izgubljen je 101 život. Materijalna šteta koju je pretprjela Crna Gora, procijenjena je na 4,5 milijarde dolara. Najviše su stradali primorski gradovi Kotor, Budva, Bar, Ulcinj, Tivat i Herceg Novi, uz razaranje oko 250 naselja u unutrašnjosti.

Istorija potresa u Italiji na više načina povezana je sa dešavanjima u Crnoj Gori. Godinu dana kasnije, 1980. godine u zemljotresu koji pogađa regiju Kampanje strada oko 3.000 ljudi! Neobičnost vezana za posljednji zemljotres u Italiji svakako su predviđanja tragičnog događaja. Nakon Amerikanca Ričarda Beneta i italijanski seizmolog Đoakino Đulijani, istraživač nacionalnog instituta Gran Saso upozoravao je stanovnike Akvile na dolazeću katastrofu. Njegova upozorenja ostala su bez odjeka, optužen je za izazivanje panike među stanovništvom i negiran od strane stručnjaka.

ŠKOLA BEZ UČENIKA: Zemljotres u Italiji pokrenuo je u Crnoj Gori raspravu o kvalitetu gradnje odnosno o poštovanju seizmičkih standarda. Poznato je da je nakon zemljotresa, koji je bio najveća katastrofa te vrste u Jugoslaviji i jedna od većih u Evropi, tadašnji Republički Zavod za urbanizam i projektovanje u Titogradu objedinjavao niz značajnih aktivnosti u svjetskim razmjerama na analizi svih seizmičkih aspekata. Snimljeno je preko 64.000 oštećenih objekata. Na osnovu podataka i analiza rađene su studije povredljivosti za svaku opštinu. Ondašnji direktor Zavoda, profesor Božidar Pavićević rado naglašava da je Crna Gora tada postala vrhunska škola novog načina urbanističkog planiranja. Veliki broj stručnjaka iz Amerike, Evrope i Japana bio je angažovan u okviru projekta Ujedinjenih nacija,UNDP-YUG 79/104, pod nazivom Projekat Prostorni plan Republike i generalni planovi opštinskih centara. Projektom je rukovodio arhitekta Adolf Ciborovski. „Prostorni plan je bio zasnovan na dokumentu projekta čije su vodeće premise smanjenje seizmičkog rizika i zaštita okoline, sa integralnim pristupom planiranju razvoja. Prvi put usvojen je koncept da se smanjenje seizmičkog rizika uvede u proces urbanističkog planiranja. U Crnoj Gori je tada zaključeno da se arhitektonski oblici moraju prilagoditi otpornosti na zemljotres i planiranje postaviti u skladu sa tim”, podsjeća profesor Pavićević. Može se reći da je naznačeni opšti koncept na izvjestan način prisutan u mnogim savremenim programima Evropske unije, kaže Pavićević. ,,Nažalost, uprkos svim tim poukama sa atributom ,nadvremenskih lekcija’ najopštijeg značaja, koje prevazilaze njihovo vezivanje za lokalni događaj i nekoliko godina nakon njega može se reći da su ona najvećma ignorisane upravo u zemlji njihovog izvorišta”, navodi Pavićević u jednom od svojih članaka objavljenih povodom revizije Prostornog plana Crne Gore u kome preporuke iz navedene Studije povredljivosti nisu našle primjenu.

bozidar-pavicevicGRADITELJSKI FUŠERAJ: U zemljotresu u Italiji porušene su pored starih naselja i neke od novih zgrada. To je bio razlog da tužilac Alfredo Rosini pokrene istragu o kvalitetu gradnje na tim objektima. „Moramo da utvrdimo da li su neke zgrade zidane samo od pijeska ili kao u pojedinim slučajevima, bez upotrebe armature”, izjavio je tužilac Rosini.
Ne znamo ko bi u sličnoj situaciji mogao odgovarati u Budvi na primjer, u kojoj se bespravno, što znači bez odgovarajućeg nadzora grade hoteli, kompleksi, stambena naselja… U turističkom mjestu u kome je Stari grad gotovo sravnjen, u kome su se hoteli na Slovenskoj plaži za nekoliko sekundi složili kao kutije šibica, gradilo se godinama kao da potresa nikada nije ni bilo. Samo je Stari grad Budva nakon obnove konzerviran za dalju gradnju i razvoj, dok se u njegovoj bližoj i daljoj okolini gradilo bez osnovnih pravila. Sa stanovišta seizmičke sigurnosti Budva je primjer pogrešnog ponašanja. Među zgradama u močvarnom budvanskom polju nema ulica, prolaza, stanari se mogu rukovati kroz prozore susjednih zgrada. Prodato je u njima na hiljade novih stanova, a da ni jedna od građevina nije dobila ni upotrebnu dozvolu. Nikada nije urađena revizija projekata tih zgrada ili tehnički pregledi. Stručnjaci upozoravaju da velika opasnost prijeti od klizišta na kojima su naselja već podignuta i na kojima se planiraju novi graditeljski poduhvati. Poput gradnje niza stambenih kompleksa na brdu Spas iznad Budve. Ili onim objektima na kojima su dodavani novi spratovi. Takav je slučaj sa hotelom Avala na kome su bez dodatnih obezbjeđenja nadzidana dva do tri sprata na prethodnih šest etaža. Ohrabrena mirovanjem tla u posljednjih trideset godina, aktuelna vlast se odvažila na gradnju solitera u regionu koji je označen devetim stepenom seizmičnog rizika.  U sred Slovenske plaže planirana je gradnja dva solitera sa po 35 spratova. Na mjestu Turističkog naselja Slovenska plaža koje je rađeno prema usvojenom konceptu zaštite i podignuto na ravnoj betonskoj ploči sa najviše tri sprata.  „Mora se voditi računa o koncentraciji objekata, o gustini stanovanja i resursa koji se tamo nalaze. Sa gustinom i koncentracijom bilo da se gradi u širinu ili visinu povećava se rizik do nivoa koji je teško kontrolisati. Najavljeni planski koncept sa brojnim soliterima apsurdno visoke spratnosti u datom okruženju na bi se mogao drugačije označiti nego katastrofičnim. Kako u odnosu na prirodnu i već izgrađenu sredinu u kojoj se lociraju, tako još i više sa apekta povećanja ionako vrlo visokog nivoa seizmičkog rizika”, smatra profesor Pavićević.

 

Branka Plamenac

Komentari

DRUŠTVO

SLUČAJ NAPADA NA PREDRAGA SPASOJEVIĆA: Opšta opasnost ili pokušaj ubistva

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tužilaštvo uhapšene za napad na Predraga Spasojevića, bivšeg načelnika Istražnog zatvora Spuž, terete za „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“. Spasojević smatra da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju

 

Nekadašnji načelnik Istražnog zatvora Spuž Predrag Spasojević, na čiju je kuću prije dva mjeseca bačena bomba, poručio je da će svjedočiti u korist Željka Lakušića (34) i Filipa Popovića (21), uhapšenih u tom slučaju. On smatra da tužilaštvo nije na pravi način okvalifikivalo djela za koja tereti Lakušića i Popovića.

Iz tog tužilaštva Monitoru su odgovorili da je protiv Lakušića i Popovića podnijet optužni predlog zbog krivičnog djela  – „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“.

,,Ako će odgovarati za izazivanje opšte opasnosti, odbijam da svjedočim protiv njih, svjedočiću u njihovu korist jer smatram da nijesu počinili to krivično djelo, i treba ih odmah osloboditi“, ogorčeno poručuje Spasojević.

Ističe da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju.

,,Šta bi bilo da je prva bomba eksplodirala ili druga? Da li bi to bilo ubistvo ili izazivanje opšte opasnosti kvalifikovano težom posljedicom. Zna se šta je bomba i da je njena namjena uništenje neprijateljske žive sile. Ako se djelo koje je počinjeno na moju štetu i pored toga kvalifikuje kao izazivanje opšte opasnosti, onda ne znam u kojoj zemlji živimo. Smatram da tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, jer ja ovu dvojicu koja se terete i protiv kojih je podignut optužni prijedlog u životu nijesam vidio. Motiv se nalazi u Istražnom zatvoru i isključivo je vezan za moj rad. Djelo je naručeno direktno iz Istražnog zatvora, ističe Spasojević.

On dodaje da su kazne za djelo koje se Lakušiću i Popoviću stavlja na teret male, te da samim tim sistem nije pokazao ozbiljnost da se suprostavi kriminalu i ozbiljno kazni  počinioce koji vrše  krivična djela na štetu policijskih službenika.

Bivši načelnik Istražnog zatvora, pojašnjava da je na jednoj od sjednica Vlade označen kao štićena ličnost nakon čega mu je dodijeljena policijska pratnja odnosno obezbjeđenje.

„Do kada će to trajati zavisi od procjene bezbjednosti koju će uraditi Agencija za nacionalnu bezbjednost“, kazao je Spasojević.

Spasojević je saopštio da je kao načelnik imao prijetnji od određenog broja pritvorenika, samo zbog toga što je radio svoj posao.

Osnovno državno tužilaštvo podiglo je optužni prijedlog protiv pritvorenika Marija Miloševića zbog napada na Spasojevića.  S druge strane i Milošević je podnio prijavu protiv Spasojevića, optužujuži ga za lažno prijavljivanje. I ovaj predmet se nalazi kod podgoričkog Osnovnog tužilaštva.

Prvog dana decembra na kapiju od porodične kuće Spasojevića aktivirana je bomba. Tom prilikom pričinjena je manja materijalna šteta. Motiv, makar zvanično, ni do danas nije utvrđen.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 27. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SLUČAJ UBISTVA RADOMIRA ĐURIČKOVIĆA: Klanovi ratuju transkriptima

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na posljednjem ročištu u podgoričkom Višem sudu, kada je tužilaštvo predalo transkripte Skaj komunikacije, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i advokaticu odbrane Nataliju Karadžić Perković i ključnog svjedoka Milorada Radulovića. Transkripti svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se optuženi Mario Milošević proglasio nevinim

 

Ubistvo Cetinjanina Radomira Đuričkovića je među prvim likidacijama počinjenim u višegodišnjem sukobu dva zaraćena kotorska kriminalna klana. I pored činjenice da je za ovaj zločin, za razliku od više desetina sličnih slučajeva, došlo do podizanja optužnice, na posljednjem održanom ročištu u podgoričkom Višem sudu, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i na same aktere događaja, počev od advokata odbrane do ključnog svjedoka Milorada Radulovića, na osnovu čijeg iskaza je tužlac u konačnom i zasnovao svoj optužni akt.

Sumnja je otvorena kada je tužilac Željko Tomković, s ciljem da dokaže umiješanost Podgoričanina Marija Miloševića u ovaj zločin, predao transkripte Skaj komunikacije, koji svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se ovaj optuženi proglasio nevinim.

S druge strane i odbrana Miloševića je došla do transkripta komunikacije, ali suprotstavljenog škaljarskog klana, u kojima se govori o pokušaju da se namjeste dokazi koji će teretiti Miloševića za ubistvo. Tako je i počeo „rat“ komunikacija u ovom procesu.

Advokatica Miloševića Natalija Karadžić Perković 11. novembra prošle godine od suda zatražila je da se istraži ko je osoba koja pod šifrom ,,B20712“ putem Skaj aplikacije saopštava sagovorniku da će sve napraviti da njen klijent bude osuđen na 40 godina robije.

U toj komunikaciji između Miloša Đuričkovića i Milija Bajramovića preko Skaj komunikacije 6. marta 2020. godine se eksplicitno navodi: ,,Samo čekam suđenje da počne i kopam ga 40 godina samo ne spominji nikome“, ,,ma idu oni po 20 godina a mario 40“, ,,napraviću ja da je mario puca sve sam spremio ja“, „zabetoniraću ga“, ,,ma svi su zabetonirani“, ,,kraj je njima“, ,,neće ga kosti iznositi vidjećes“…

Postupajući tužilac Željko Tomković je nakon toga kontaktirao nadležne policijske organe od kojih je zatražio dostavljanje materijala koji se odnosi na optuženog Miloševića. Ali je dobio neočekivano. Sredinom decembra umjesto komunikacije Đuričkovića i Bajramovića dostavljene su mu komunikacije Marija Miloševića sa Slobodanom Kašćelanom iz perioda od početka decembra 2020. godine do sredine februara 2021. godine. U tim kominukacijama, a koje su javno objavljene, njih dvojica dogovaraju obezbjeđivanje lažnih svjedoka i lažnog alibija za Miloševića za dan kada je ubijen Đuričković. Tako Milošević saopštava Kašćelanu plan da pred sudom tvrdi da je u vrijeme ubistva Đuričkovića bio na Kosovu.

Ono što ovaj slučaj čini specifičnim je to da je, prema istoj komunikaciji, Milošević u čitavu priču oko sređivanja alibija uključio i svoju advokaticu Nataliju Karadžić Perković.

Iz prepiske proizilazi da je advokatica Karadžić Perković početkom februara 2021. godine išla u Prištinu gdje se susrela sa Miloševićevim kosovskim advokatom Arsimom Bilalijem, pripadnikom kavačkog klana Srđanom Juriševićem i lažnim svjedocima.

Poslovi za račun klijenta, sudeći prema komunikaciji, tu se ne završavaju. Advokatica preko Skaj aplikacije javlja da su lažni svjedoci i kolega advokata Bilalija prošli testiranje i da su spremni pred sudom da tvrde da su spornog dana bili sa Miloševićem. Na sugestiju advokatice Karadžić Perković, Milošević i Kašćelan obezbjeđuju i dokaze koji bi sudu potvdili da je večerao u jednom hotelu na Kosovu.

– Važno da se sve odradi perfektno, jer Viši sud može da traži službenim putem da se sve to provjeri – kaže u jednoj od poruka advokatica Karadžić Perković, koju su prenijeli mediji.

Reakcije na objavljene komunikacije, očekivano, bile su ekspresne, pa je tako Osnovno tužilaštvo saopštilo da će utvrđivati da li je u radnjama advokatice i drugih lica koja se pominju u Skaj komunikaciji vezano za dogovor oko obezbjeđivanja lažnog alibija Mariju Miloševiću, ostvareno obilježje nekog od krivičnih djela koja su u nadležnosti tog tužilaštva.

Skaj komunikacija dostavljena je i Advokatskoj komori Crne Gore na ocjenu da li je advokatica Karadžić Perković prilikom obavljanja predmetnih komunikacija postupala u skladu sa Zakonom o advokaturi, drugim zakonskim propisima, Kodeksom profesionalne etike advokata i Statutom Advokatske komore, odnosno da li ima osnova za pokretanje disciplinskog postupka protiv nje zbog teže povrede dužnosti advokata.

Advokatica Karadžić Perković na prošlom ročištu kažnjena je sa 1.000 eura jer se bez obrazloženja nije pojavila. Njen klijent Milošević nije prihvatio da ga po zamjeni brani advokat Srđan Lješković pa je sudija Veljko Radovanović odložio suđenje i sljedeće ročište zakazao za 23. januar.

Optužnica je u ovom predmetu nekoliko puta vraćana na dopunu istrage, a dokazi tužilaštva prihvaćeni su tek nakon nepune četiri godine od počinjenog zločina. Prvom optužnicom u kojoj je Milošević ,,samo“ bio zadužen za kupovinu automobila korišćenog u napadu, a hice ispalio Igor Mašanović, izmijenjena je nakon što je Milorad Radulović poslije tri i po godine od događaja, 12. marta 2020. godine, otišao u tužilaštvo i promijenio prvobitni iskaz koji je, sa nekim izmjenama, ponovio i pred sudom krajem oktobra prošle godine.

Radulović je pred sudom označio Miloševića za direktnog izvršioca ubistva Đuričkovića dok je Mašanović, kako je kazao, vozio automobil iz kojeg je pucano. Ustvrdio je da u autu nije vidio optuženog Vukana Vujačića, ali se na kraju suđenja ipak pridružio krivičnom gonjenju i protiv njega.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SPOMENIK AMFILOHIJU RADOVIĆU U KOLAŠINU: Ekspresno ispunjeno obećanje Demokrata

Objavljeno prije

na

Objavio:

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima DPS-a. Stanovi su dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“. To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova, do kog je Monitor došao

 

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade Crne Gore u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima Demokratske partije socijalista, prije nego je ta partija izgubila vlast u ovom sjevernom gradu prije devet godina.

Po kojim kriterijumima i kako, ni poslije toliko godina nema odgovora, iako se predmet već sedam godina nalazi u Specijalnom državnom tužilaštvu. Ti stanovi su, zapravo, dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“.

To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova i stanova za službenike i namještenike, koji je sačinjen još u oktobru 2015. godine, do kojeg je Monitor  došao.

Komisiju je formirala Skupština opštine Berane  pola godine ranije, nakon što su nove lokalne vlasti, tadašnja koalicija Zdravo Berane (SNP, DF), izrekle optužbe da je raspodjelom stanova u Beranama upravljala organizovana kriminalna grupa.

Izgrađeno je i podijeljeno ukupno stotinu dvadeset stanova, ali su u fokusu istraživanja bili posebno kadrovski stanovi, njih oko pedeset, kao i jedanaest stanova koje je je dodijelio Stijepović.

Na zahtjev tadašnjeg predsjednika Vuke Golubovića (DPS), Vlada je donijela Odluku i Rješenja o dodjeli stanova u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima za 11 osoba.

„Sa razlogom se pitamo na osnovu kojih kriterijuma je donijeta Odluka o dodjeli stanova ovim licima, kada znamo da većina ima riješeno stambeno pitanje i da većina radi u organima gdje su lična primanja velika”, piše u tom izvještaju.

Objašnjeno je da se zahtjevi za rješavanje stambenih pitanja odnose na 11 zaposlenih u organima državne uprave, oblasti prosvjete, zdravstva i organima lokalne samouprave i koja zbog profesionalnog i stručnog angažmana predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u ovoj opštini.

,,Ako su stanovi dodijeljeni zaposlenim licima postavlja se pitanje, zašto je Vladin stan pripao penzioneru, kao i pojedinim licima koja ne predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u Opštini? Кao što smo i naveli Vlada dodjeljuje stanove u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima. Da su uslovi za kupovinu i više nego povoljni govori nam i podatak lica koje je ovaj stan kupilo, a što možemo zaključiti iz notarskog zapisa u kojem se konstatuje da je realna cijena stana od 63 m2 40.950,00 € i koja se po raznim osnovama (radni staž, starost objekta) umanjuje za 32.760,00 €, zatim po osnovu jednokratne uplate umanjuje se vrijednost 15%, te na kraju kupoprodajna cijena ovakvog stana je 6.961,00 eura”, navodi se u izvještaju Komisije.

Prema saznanjima do kojih je došao Monitor i ostali korisnici stanova  u učinili isto, ali se ne zna da li su kasnije te stanove preprodali i u čijem su sada vlasništvu. Komisja koja je ispitivala zakonitost raspodjele nailazila je tokom rada na raznorazne prepreke. Čak ni u upravnici ulaza na kojima se ti stanovi nalaze, nijesu dostavili odgovor ko sada stanuje u tim stanovima.

,,Od većine smo dobijali odgovore, osim od CFSSI kojem smo uporno tražili sa preko 10 poslatih dopisa i više urgencija projektnu dokumentaciju i inicijalni ugovor koji je zaključen između Opštine Berane i CFSSI. Međutim, do sačinjavanja ovog Izvještaja, odgovore nismo dobili, što navodi na sumnju da CFSSI krije dokumenta. Sa istim zahtjevom u kojem traži projektnu dokumentaciju, Кomisija se obratila izvođaču radova d.o.o MD Momo, međutim, odgovoreno nam je da je projektna dokumentacija vraćena CFSSI i da oni istu ne posjeduju. Na našu urgenciju da nam dostavi broj akta pod kojim je predata projektna dokumentacija, CFSSI nam nije dostavio odgovor. U susret nam nije izašao ni notar  Harun Adrović od kojeg smo tražili Ugovore zaključene između službenika i namještenika, kao i kadrova koji su po skupštinskim odlukama dobili stanove. Gospodin Harun Adrović nam je poslao dopis dana 28. 05. 2015. godine, u kojem nas je obavijestio da su svi Ugovori predati Opštini Berane. U Opštini se ne nalazi nijedan od traženih Ugovora. Zahtjev, a kasnije i urgenciju, poslali smo upravniku zgrade Park 7 lamele B, da nam dostavi spisak stanara,  na koje isti nije odgovarao. Obratili smo se zahtjevom EPCG AD Nikšić – Direkciji za ljudske resurse da nam dostave spisak korisnika njihovih usluga u zgradi Park 7 lamele B i C, od kojih nismo dobili odgovor”, piše između ostalog u izvještaju.

Komisija je naknadano uspjela da pronađe još pet stanova koji nijesu nigdje prikazani u raspodjeli, ali su tragovi o tome ostali u katastru. Nakon što je ovaj predmet proslijeđen Specijalnom državnom tužilaštvu prije sedam godina, jedino što se dogodilo do sada je to da su službenici tužilaštva izuzeli neke spise i  dokumentaciju. Od tada slučaj kupi prašinu.

Priča oko dodjele kadrovskih stanova u Beranama počela je 2011. godine, nakon što su na prigodnoj svečanosti direktor crnogorskog Fonda za stambeno solidarnu izgradnju Danilo Popović i sada bivši predsjednik Opštine Vuka Golubović uručili odabranim „kadrovima“ ključeve u novosagrađenim zgradama.

Prije toga, u julu 2009. godine, Golubović je kao tadašnji predsjednik Opštine, donio odluku o rješenju kadrovskih potreba.

U toj odluci je, između ostalog, precizirano da su zaposleni koji po osnovu kadrovskih potreba  riješe stambeno pitanje dužni da u Opštini Berane ostanu u radnom odnosu najmanje pet godina od dana dobijanja stana.

U Izvještaju Komisije konstatovano je, između ostalog, da su određena lica u međuvremenu prodala kadrovske stanove kupljene po povoljnim, odnosno subvencionisanim cijenama.

Opština Berane je obezbijedila i zemljište za izgradnju tri zgrade sa sto dvadeset stanova, kao i komunalnu insfrastrukturu. Opština se uz to radi subvencionisanja cijene kadrovskih stanova kreditno zadužila u visini od preko pola miliona eura i to na period od deset godina, sa kamatnom stopom od osam odsto.

U Izvještaju je još mnogo zanimljivih podataka. Tokom rada na tom Izvještaju, predsjednici komisije Vidi Ivanović (DF) prijećeno je, a ona i njena porodica doživljavali su razne neprijatnosti.

                                                  Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo