Povežite se sa nama

OKO NAS

VLADA ŠKRTA PREMA JEDINOJ OPOZICIONOJ OPŠTINI NA SJEVERU: Berane ne ljubi lance

Objavljeno prije

na

Vlada je, prema mišljenju lokalnih funkcionera u ovom gradu, riješila da u izbornoj godini pokaže potpuni maćehinski odnos prema Beranama. To ilustruju brojnim podacima

 

Ni najavljene izgradnje nove zgrade Centra za kulturu, ni nastavka zaobliaznice i uređenja DUP Lijeva obala Lima, ni mnogo čega drugog najavljivanog, neće biti u novoj godini za opštinu Berane.

Vlada je, prema mišljenju lokalnih funkcionera u ovom gradu, riješila da u izbornoj godini pokaže potpuni maćehinski odnos prema jedinoj opozicionoj opštini na sjeveru države.

“Porazno je to. Ja sam ministra kulture ljetos prijateljski dočekao, a oni zatim nisu stavili u budžet čak ni projekat za zgradu Centra za kulturu. Ako ministar kulture ne reaguje na ovakav nacrt državnog budžeta i ne ispuni ono što smo se dogovorili u Beranama, imaćemo javan razgovor. Nismo zaslužili ovakav odnos” – kaže predsjednik opštine Berane Dragoslav Šćekić (SNP).

Potpredsjednik opštine Marko Lalević (PzP), je na Predlog državnog budžeta za 2020 . godinu, kojim je Vlada kroz Upravu za javne radove,  za Berane predvidjela svega dvjesta hiljada eura uputio pitanje Vladi: Da li je opština Berane sastavni deo Crne Gore ?

“Mislili smo da ne može biti gore za opštinu Berane od minornog iznosa sredstava iz kapitalnog budžeta Crne Gore za 2019. godinu opredeljenih preko Uprave javnih radova, zadesila nas je nova katastrofa u vidu predloga kapitalnog Budžeta Crne Gore za 2020 . Od oko 550.000 eura  u 2019. godini realizovano je tek nešto više od polovine opredeljenih sredstava, dok su susjedne opštine pod kontrolom DPS i njenih koalicionih partnera dobile milione eura” – kaže Lalević.

On je napominje da je Opština Berane  uredno i u roku dostavila listu strateških prioritetnih projekata Vladi Crne Gore i Upravi javnih radova.

“Održano je više sastanaka na tu temu kod premijera, ministara i direktora Uprave javnih radova, koji su nas uvjeravali da će opština Berane ovaj put dobiti sredstva kakva i zaslužuje.  Nažalost ostvarile su se slutnje – maćehinski odnos Vlade Crne Gore prema građanima opštine Berane eskalirao je u otvoreno neprijateljstvo izraženo ciframa u kapitalom budžetu Uprave javnih radova” – smatra Lalević.

Prema njegovim riječima od sedam predloženih prioritetnih projekata opštine Berane nijedan nije uvršten za realizaciju budžeta za 2020. godinu, izgradnja novog mosta koji bi povezao grad i Donju Ržanicu, nastavak obilaznice do Talumskog mosta, rekonstrukcija trga 21. jul, izgradnja Centra za kulturu.

“Pod stavkom kapitalnih projekata koji se realizuju preko Uprave javnih radova za 2020. godinu, 805 – Izgradnja, rekonstrukcija i adaptacija objekata kulture  od opredeljenih 945.000 eura  opština Berane dobila je iznos od nula eura, stavka 818 – Izgradnja i rekonstrukcija objekata zdravstva od opredeljenih 1.130.000 eura, opština Berane je dobila takođe nula eura, stavka 819 – Izgradnja i rekonstrukcija objekata socijalnog staranja opština Berane je dobila nula eura, stavka 826 Unapređenje turističke ponude od čak 8.900.000 eura, za opštinu Berane je izdvojeno  nula eura” – navodi Lalević.

Jedine tri stavke gdje u kapitalom budžetu Uprave javnih radova participira opština Berane su, 810 – Izgradnja lokalne infrastrukture, od opredeljenih 1.620.000 eura za izgradnju stočne pijace izdvojeno je 50.000 eura, 812 – Projekti Očuvanje životne sredine od 1.630.000 eura za izgradnju reciklažnog dvorišta sa sortirnicom za 5 opština među kojima je i opština Berane izdvojeno je ukupno 380.000 eura, stavka 821 – Izgradnja i rekonstrukcija objekata obrazovanja i nauke od 980.000 eura opredeljenih sredstava za opštinu Berane je izdvojeno 10.000 eura za “izgradnju vrtića”.

“Ovdje ne uzimamo u razmatranje projekte koji se sufinansiraju iz IPA fondova, a koji se odnosi na postrojenje za prečišćavanje otpadnih voda. U ove podatke mogu se uvjeriti  građani opštine Berane na sajtu Skupštine Crne Gore, u  obrazloženju kapitalnog budžeta za 2020. godinu.” – konstatuje Lalević.

Zbog činjenice da je pod stavkom unapređenje turističke ponude u Crnoj Gori u narednoj godini opredijeljeno  8,9 miliona eura, od čega za opštinu Berane nula eura, reagovao je i direktor lokalne turističke organizacije Ivan Radević.

“Sve se to dešava iako se zna da Berane ima veoma povoljne uslove za razvoj čitavog spektra savremenih vidova turizma. To govori da su se predstavnici vlasti sa državnog nivoa samo deklarativno zalagali za razvoj turizma u beranskoj opštini” – kaže Radević.

Nekad smo u Beranama  imali oko dvije hiljade evidentiranih noćenja godišnje, jer postojeći kapaciteti nijesu pružali mogućnost gostima da organizovano i u značajnijem broju borave u našem gradu. U 2117. godini broj noćenja je iznosio 3.831, dok se ta cifra u prošloj godini popela na 8.509, od čega na strane goste otpada 4.269. To pokazuje da su turisti u znatno većem broju počeli da posjećuju Berane. Ponovno oživljavanje hotela „Berane“ najbitnije je uticalo da se obogati turistička ponuda grada i  otvori nova razvojna stranica. To bi  Vlada Crne Gore morala da ima na umu, ako želi da  doprinese da se turizam u sjevernom regionu brže razvija” dodaje Radević.

Direktor TO Berane smatra da država mora dati puni doprinos da skijalište „Lokve“  radi u punom kapacitetu.

“Usljed neriješenih pravno-imovinskih odnosa i administrativnih barijera  funkcionisanje Ski centra „Lokve“ dovedeno je u pitanje. Staze na skijalištu još  nijesu proglašene javnim dobrom, već se  tretiraju kao privatna svojina. Zbog toga skijalište nije lako pripremiti za zimsku sezonu koja je počela. Država značajan novac izdvaja za izgradnju skijališta u nekim susjednim opštinama. Milioni eura idu u Mojkovac, Bijelo Polje i Rožaje. Mi pozdravljamo ta ulaganja, ali bi bilo e korektno da Vlada omogući da investitor i skijalište „Lokve“ aktivira na odgovarajućin način” – kaže Radević.

Zbog ovakvog odnosa prema gradu, na posljednjoj sjednici lokalnog parlementa reagovali su i odbornici vladajuće koalicije Zdravo Berane i Demokratska Crna Gora.

Potpredsjednik Lalević pita da li je moguće da Vlada Crne Gore toliko  nedobronamerno gleda na građane opštine Berane samo zato što konstantno gube na izborima u našem gradu?  “Da li je ovako nerazumno mali iznos sredstava za opštinu Berane zbog predstojećih parlamentarnih izbora?”

On smatra da  Vladi Crne Gore treba vratiti ova  omaložavajuće mala sredstva koja su opredeljena za 2020. godinu, prekinuti svu dalju komunikaciju sa predstavnicima Vlade, a premijeru i ministrima poručiti da dok ne budu poštovali  građane Berana i opštinu Berane na način koji to zaslužujemo po veličini i teritoriji, prirodnom bogatstvu, broju stanovnika, nisu više dobrodošli u naš grad.

Iz Vlade Crne Gore nijesu ničim pokazali da su se potresli zbog kritika koje su im upućene iz Berana. U taj grad je tajnim kanalima tokom posljednje kampanje za lokalne izbore ušlo nekoliko miliona eura. NosilI su se u torbama od štaba do štaba i od kuće do kuće, ali DPS-u nije uspjelo da slomi ovu opozicionu opštinu. Možda računaju da su tada previše uložili, pa sada oduzimaju.

                                                                                                                   Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

BERANE, INICIJATIVA ZA IZGRADNJU SPORTSKE DVORANE ZA OSI: Korak prema inkluziji

Objavljeno prije

na

Objavio:

Beranska vlast pokrenula je inicijativu za izgradnju  sportske sale prilagođene za osobe sa invaliditetom. To bi bila prva takva dvorana u Crnoj Gori, iako se država odavno obavezala da sve objekte prilagođava osobama sa invaliditetom

 

Lokalne vlasti u Beranama koju čine koalicija Zdravo Berane (SNP, DF) i Demokrate, pokrenula je nedavno inicijativu da se na mjestu stare hale sportova u ovom gradu, onom pod Jasikovcem, izgradi sportska dvorana prilagođena specijalno osobama sa invaliditetom.

To bi, kako kažu, bila jedina dvorana takve vrste u državi i time bi se obogatila sportska infratstrukura i stvorili uslovi za treniranje i održavanje sportskih manifestacija osoba sa invaliditetom (OSI).

Menadžer Opštine Berane Vladimir Đaković kaže da je već upućen zahtjev prema gradskom i državnom arhitekti da se raspiše konkurs za idejno arhitektonsko rješenje za izgradnju sportske dvorane takve vrste.

„Postoje neki objekti u Crnoj Gori koji su prilagođeni za te namjene, ali, koliko je meni poznato, takva sportska dvorana u državi ne postoji i ovo bi bila prva i jedina” – rekao je Đaković.

On izražava očekivanje da će njihova ideja naići na razumijevanje i kod nove Vlade i kod organizacija i institucija koje okupljaju osobe sa invaliditetom i koje organizuju rekreativne i takmičarske sportske manifestacije za tu manjinsku populaciju.

„Mi se nadamo da ćemo zajedničim izdvajanjima Opštine, države i tih organizacija, iznaći neophodna sredstva da se sportska dvorana za OSI izgradi u Beranama” – kazao je Đaković.

„Praviti halu sportova specijalno namijenjenu za osobe sa invaliditetom (OSI) odlična je ideja, ali ne bi bilo dobro da se zanemari prilagođavanje svih drugih sportskih objekata u državi za osobe sa invaliditetom, jer bi to u suprotnom značilo njihovu segregaciju”, kaže za Monitor izvršna direktorica Udruženja Mladi sa hendikepom Marina Vujačić, uz podsjećanje da je prilagođavanje svih objekata osobama sa invaliditetom zakonska obaveza još od prije trinaest godina.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 9. aprila ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

SLUČAJ PORODICA STANKOVIĆ I SALIHI IZ BARA: Sramnije je od prosjačenja – okretati glavu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Romske porodice, Stanković i Salihi, dane i noći dočekuju pod otvorenim nebom, na vrhu Sutormana, u Baru. Bez posla, utočišta, struje i vode, ponekad i bez hrane. Njihov život je hronična neizvjesnost

 

Dvije romske porodice, Stanković i Salihi, dane i noći dočekuju pod otvorenim nebom, na vrhu Sutormana, u Baru. Bez posla, utočišta, struje i vode, ponekad i bez hrane. Njihov je život hronična neizvjesnost.

,,Ne želim da moja djeca završe kao ja, na ulicama“, kaže za Monitor Saša Stanković.

Gdje god su bili, Stankovići i Salihiji su doživljavali šikaniranje i dočekivani su sa podozrenjem. Kao susjedi i prijatelji, žive zajedno i dijele sve što mogu.

Stankovići su se iz Srbije u Bar doselili prije sedam godina. Saša Stanković operisan je od tumora. Posljednji put kod ljekara bio je malo prije nego što je sa porodicom stigao u Crnu Goru. Salihiji imaju sedmoro djece. Salima Salihija supruga je davno napustila. Tako je obavezu vaspitavanja njegove djece na sebe nesebično preuzela supruga Saše Stankovića, Natalija Stanković.

Salim Salihi ima državljanstvo Crne Gore i utoliko je u prednosti od Stankovića. Dobija socijalnu pomoć. ,,Nekad sam zarađivao tako što sam okopavao  bašte, kao komunalac, i  radio mnoge druge fizičke poslove. Ovog mjeseca smo od Centra za socijalni rad dobili 50 eura. Taj novac brzo ode. Mi ne želimo milostinju, već da radimo”, kaže Salihi.

Redovno su Stankovići prijavljivali boravak, ali do danas nisu uspjeli da dobiju boravišnu dozvolu za strance, jer nijedan stanodavac nije htio da sastavi ugovor o stanovanju sa njima. Bez tog ugovora, dozvola za boravak nije moguća. ,,Bez dozvole za boravak, nema ni socijalne, ni zdravstvene zaštite, a ni  posla. Ne biramo nijedan pošten način da preživimo, a najviše radimo sa sekundarnim sirovinama. Samo da nas glava ne boli. Ne krademo, nismo lopovi, nismo lijeni. Zbog predrasuda, teško je biti Rom u Crnoj Gori“, objašnjava Stanković.

Neko vrijeme su svi zajedno boravili u napuštenoj sušari na Sutormanu, koja pripada Luci Bar. Nedugo potom se, kažu, pojavio neki čovjek koji se predstavio kao radnik Luke Bar i otjerao ih odatle. ,,Od, kartona,  nailona i ćebadi, sačinili smo nekakav zaklon na livadi koju nam je ustupio jedan dobročinitelj. Teško je. Baš nam je prije neki dan, zbog jakog vjetra, odletio krov. Još par dana možemo tu da budemo, a onda ćemo morati da idemo dalje,  tom čovjeku je livada potrebna, pošto živi od nje”, kaže Stanković.

Živjeli su neko vrijeme i u barskom naselju Sokolani kao podstanari, ali su imali probleme sa komšijama i, kako kažu, morali su da se isele.

,,U Srbiji sam radio za oko 200 eura mjesečno. Odlučili smo da odemo, jer smo više bili gladni nego siti. Novac koji smo dobijali od socijalnog i dječjih dodataka najviše je išao za djecu i školu, koja je od mjesta gdje smo živjeli bila udaljena osam kilometara. Djeca su svaki dan do tamo i nazad išla pješke. Tamo ili radiš, ili ne radiš i nemaš ništa. Nema ni kontejnera kao ovdje, pa da možeš nešto da nađeš”, prepričava Stanković.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 9. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

BERANSKI RUDNIK UGLJA TRAŽI NOVU ŠANSU: Jama čeka

Objavljeno prije

na

Objavio:

„S Vladom tražimo model da rudnik u Beranama nastavi da radi s nekim olakšicama, kako vlasnicima ne bi stvarao gubitke i minuse. Ako bi se to ostvarilo, mi bismo brzo pokrenuli proizvodnju sa oko stotinu radnika”, kaže direktor rudnika Rade Guberinić

 

Beranske rudare obradovala je najava pokretanja proizvodnje u rudniku uglja. Željni su posla i mogućnosti da prehrane familije. Ubijeđeni su, kažu, da je velika šteta što ovaj rudnik, sa velikim rezervama uglja, ne radi.

To je teško zarađena kora hljeba, kaže nam jedan od njih, ali su rudari navikli na opasan rad u jami. „Od kada je rudnik prošle godine u ovo vrijeme zatvoren, meni i supruzi nije preostalo ništa drugo da radimo da bi prehranili i školovali  djecu. U međuvremenu se bavim nekim poljoprivrednim poslovima.  Zato se nadam da ova najava povratka na posao nije bez pokrića i jedva čekam da ponovo počnem da radim”, kaže ovaj rudar mlađe generacije.

Iz kompanije Metalfer iz Sremske Mitrovice nedavno je najavljeno da bi oni mogli da pokrenu proizvodnju u beranskom Rudniku uglja, jer je mogućnost prodaje tog  rudnika jednom turskom investotoru još uvijek „na dugom štapu”. Mogućnost ponovnog pokretanja proizvodnje Monitoru je potvrdio izvršni direktor beranskog Rudnik uglja Rade Guberinić. On je kazao da je menadžment kompanije imao do sada dva sastanka sa predstavnicima Vlade Crne Gore, i da se traži najbolje rješenje za beranski rudnik.

„Jedan sastanak smo imali u Vladi a drugi u Privrednoj komori. Mi smo ih detaljno upoznali sa situacijom u firmi. Razgovarali smo o mogućim rješenjima i dogovorili smo da dostavim predlog u pisanoj formi”, rekao nam je Guberinić. Prema njegovim riječima taj pisani predlog je napravljen, upućen Vladi, i sada se čeka njen odgovor. „Tražimo model da rudnik u Beranama nastavi da radi sa nekim olakšicama, kako vlasnicima ne bi stvarao gubitke i minuse. Ako bi se to ostvarilo, mi bismo brzo pokrenuli proizvodnju sa oko stotinu radnika”, kaže naš sagovorik.

Podsjetimo, proizvodnja u rudniku je prekinuta u ovo vrijeme prošle godine, poslije šest godina rada. I to u trenutaku kada je izgledalo da je posljednja privatizacija Rudnika mrkog uglja u Beranama ne samo uspjela, već da predstavlja rijedak pozitivan primjer dobre prakse na sjeveru Crne Gore kada se radi o industriji.

Tada je i šezdeset i šest rudara, nakon što su prethodno upućeni na plaćeni godišnji odmor, ostalo bez posla – samo dan prije međunarodnog praznika rada.

Rade Guberinić je tada rekao da je glavni razlog za prekidanje proizvodnje činjenica da već dvije godine gubitke rudnika u Beranama pokriva vlasnik iz Srbije, koji nije više u situaciji da to čini. Zato se vlasnik odlučio da obustavi proizvodnju i održava rudnik do nekog prihvatljivog rješenja. Od tada u rudniku radi samo šesnaest radnika koji održavaju vitalne funkcije jame, obavljaju poslove administracije i obezbjeđenja.

Kompanija Metalfer iz Sremske Mitrovice je potom, krajem prošle godine, najavila da će pokušati da proda beranski Rudnik uglja i da imaju potencijalnog investitora.

Guberinić kaže da je ta prodaja još uvijek vrlo daleka opcija, i da bi najbolje rješenje bilo da se pronađe model da Metalfer ponovo pokrene proizvodnju, ali tako da radi bez stvaranja minusa. „Što se tiče plasmana proizvedenog uglja, tu nema problema. Mi imamo ugovor sa Termoelektranom u Pljevljima do 2027. godine za otkup svih proizvedenih količina”, kaže Guberinić.

On dodaje da su prepoznali dobru volju u novoj Vladi Crne Gore, i da ima izgleda da se njihovi planovi realizuju i ovaj rudnik, kao rijedak industrijski resurs na sjeveru države nakon gusarske tranzicije, sačuva. U prilog tome podatak da bilansne rezerve samo jame Petnjik iznose oko šesnaest miliona tona mrkog uglja. Jama Petnjik otvorena je 1980. godine kada je završena eksploatacija u starom rudniku u Budimlji.

Beranski rudnik uglja bio je 2001. godine prodat mješovitom vojvođansko-slovačkom preduzeću Gradeks HBP, čiji su osnivači bile kompanija Gradeks iz Kule i HBP iz slovačkog grada Providza. Poslije nešto više od godinu između ova dva partnera dišlo je do nesporazuma koji su završeni tako što su Slovaci preuzeli kompletno upravljanje, da bi se potom i sami nenajavljeno povukli iz posla i otišli iz Berana.

Mašine u jami Petnjik utihnule su u novembru 2002. godine. Prodaja Rudnika uglja oglašavana je nakon toga devet puta prije nego ga je, prije skoro sedam godina, kupila kompanija Balkan enerdži, sa velikim planovima vezanim za izgradnju termo bloka i investicijama od 120 miliona eura. Od svega toga, međutim, nije bilo ništa. Grci su početkom početkom 2014. godine beranski rudnik prodali komapniji Metalfer iz Sremske Mitrovice.

Metalfer je krenuo ambiciozno i već poslije treće godine poslovanja radili su u tri smjene, upošljavajući 157 radnika. Tadašnji menadžment je najavljivao angažovanje još stotinu radnika i proširenje proizvodnje. Onda su kola pošla  nizbrdo. Koji su razlozi doveli do gašenja proizvodnje i zatvaranja rudnika u aprilu prošle godine, za sada nema preciznog odgovora.

Jovanka Bogavac, poslanica Pokreta za promjene u Skupštini Crne Gore i članica Odbora za ekonomiju, finansije i budžet, očekuje da se rudnik što prije aktivira.

„Kao rudarski inženjer koji je skoro 20 godina bio u beranskom Rudniku mrkog uglja, smatram da se može naći način, bez obzira na evropske direktive koje su okrenute protiv proizvodnje uglja, da se ponovo pokrene privremeno obustavljena proizvodnja”, kaže Bogavac. Ona procjenjuje da bi u prvoj fazi moglo ponovo da se zaposli preko stotinu radnika. „To je vrlo značajan broj za našu opštinu. Prethodna Vlada nije imala sluha za rudnik u Beranama, ali se nadam da će ova pomoći da se nađe model po kome bi ovo preduzeće moglo imati finansijsku rentabilnost.”

U Beranama se sa nestrpljenjem očekuje potvrda najavljene obnove proizvodnje u Rudniku mrkog uglja. Ta kompanija za grad ima veliku vrijednost pošto je, osim što je u jednom trenutku zapošljavao stotinu i pedeset radnika, za njega u reprolancu bilo vezano još dvadeset manjih firmi i njihovih zaposlenih. Jama čeka. Čekaju i radnici.

       Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo