Povežite se sa nama

OKO NAS

AFERA KOSMAJAC: Penzionerski dani jednog kriminalca

Objavljeno prije

na

I ako je u kriminalnim krugovima više decenija, ime Beograđanina Dragoslava Kosmajca dospjelo je u žižu javnosti tek kada ga je srpski premijer Aleksandar Vučić označio najvećim narko bosom na Balkanu. Šta se dogodilo i ko je, ustvari, ovaj čovjek?

Prema dobro obaviještenom Monitorom izvoru Dragoslav Kosmajac (61) bio je poznat još u vrijeme takozvanog starog zemunskog klana. „Tada je bio u zatvoru u Njemačkoj. Tamo je upoznao neke Kolumbijce koji su ga kasnije upoznali i povezali sa kraljem droge Eskobarom kod kojeg je imao direktan prolaz. Radio je sa narkoticima, naftom i cigaretama. Ipak, treba reći da ništa od toga do sada nije dokazano”, kaže ovaj izvor.

Ovih dana njegovo ime puni medijske stupce. Poslije spektakularnog bijega iz Crne Gore, Kosmajac se ponovo vratio u Boku. Poslije privođenja i dva saslušanja u Centru bezbjednosti u Kotoru i jednom u Osnovnom državnom tužilaštvu u tom gradu, pušten je na slobodu.

Kosmajac je prvo priveden u kotorsku policiju u ponedjeljak naveče, a u utorak je uz prijavu zbog falsifikovanja putnih isprava predat osnovnom državnom tužiocu. Poslije toga ponovo je priveden u zgradu policije, odakle je izašao i sakriven papirom preko lica, u pratnji supruge ušao u golf beogradskih registarskih oznaka, kojim su se udaljili. Najvjerovatnije u pravcu mjesta Strp između Risna i Morinja gdje Kosmajac ima vilu.

Kosmajac je na dan kada je uhapšen ušao u Crnu Goru sa lažnim dokumentima. Stigao je iz Bosne i Hercegovine.

„Poslije bijega iz Crne Gore krajem juna odlazi u Bosnu i Hercegovinu. Iz Bosne je ušao najprije u Hrvatsku i to preko malenog graničnog prelaza Dubac. To je pola sata do Debelog Brijega. Može se pretpostaviti da je na taj način htio da prikrije tragove i svoje jatake u Bosni”, kaže Monitorov izvor.

On napominje da nije nepoznato da je Kosmajac imao više pasoša i ličnih dokumenata, i da mu je BiH bila jako uporište.

„Iz Crne Gore je pobjegao jednim automobilom. Vratio se drugim autom srbijanskih registarskih oznaka. To znači da je neko morao da mu doveze to auto do Bosne, što govori u prilog tome da su njegove veze veoma jake i široko razgranate”, kaže ovaj izvor.

Kosmajac je, podsjetimo, u Crnu Goru sredinom juna doputovao pošto ga je premijer Vučić prozvao zbog poslova sa narkoticima. Sa slovačkim pasošem ušao je legalno u Crnu Goru, na prelazu Ranče u opštini Pljevlja, na koji je došao preko graničnog prelaza Jabuka koji se nalazi na teritoriji opštine Prijepolje.

Ušao je slobodno jer za njim nije bilo potjernice. Odmah se smjestio u svoju kuću u mjestu Strp, a prilikom boravka u Herceg Novom, automobil u kome se nalazio pokušala je da zaustavi jedna saobraćajna patrola.

Mercedes koji je vozila jedna osoba sa Žabljaka projurio je pored policajaca, a u jednoj od poprečnih ulica Dragoslav je napustio automobil. Tu ga je već čekao čovjek Ljubiše Buhe Čumeta, koji ga je sklonio do mraka u jednom „šteku”.

U automobilu je potom došlo do rokade, pa je mjesto vozača zauzeo Kosmajčev sin Lazar, koga je policija uhapsila, a u sudu za prekršaje osuđen je na deset dana zatvora, poslije čega je protjeran iz Crne Gore.

Stariji Kosmajac je potom u pratnji nekoliko osoba starim putem krenuo ka Republici Srpskoj, ali granicu sa BiH nije prešao na legalnom prelazu, već švercerskom rutom. Poslije se obreo na Sokocu gdje je boravio kod svojih poslovnih partnera. Da je iznenada napustio kuću u Strpu bilo je vidljivo na prvi pogled, jer su u tom zdanju ostala upaljena svjetla, a kapije nezaključane.

Kosmajac poslije ilegalnog povratka iz BiH nije navodno napravio nikakav prekršaj u Crnoj Gori, ali je priveden kao bezbjedonosno interesantna osoba, bez obzira što je u proteklih nekoliko godina nesmetano dolazio u ovu državu.

Dragoslav Kosmajac je donedavno imao i slovačko državljanstvo stečeno od 13. septembra 2004. godine, koje je poništeno poslije izbijanja afere vezane za njegove poslove sa narkoticima. Šef slovačke diplomatije Miroslav Lajčak izjavio je tada da je neko uzeo velike pare da bi dao Kosmajcu državljanstvo Slovačke, koje je imao i Darko Šarić, ali i neki albanski, odnosno kosovski narko bosovi.

Kosmajac je inače, nezakonito stekao i državljanstvo BiH, putem falsifikovane potvrde o mjestu prebivališta iz 1994. godine. Kao mjesto boravka navedeno je Trebinje, sa ulicom Vinogradska b.b, a 2009. godine izdat mu je i rodni list u Bosni i Hercegovini, pa je tako dobio biometrijski pasoš. Posljednji put u ovu državu ušao je legalno 2010. godine.

U ,,bijeloj knjizi” MUP-a Srbije još 2001. Dragoslav Kosmajac je pominjan kao jedan od najznačajnijih trgovaca drogama, a srpski mediji navode da je povezan sa međunarodnim krijumčarima narkotika i u Južnoj Americi. Inače, MUP Srbije je nedavno osnovao radnu grupu, koja se bavi istraživanjem njegove imovine. Preliminarni rezultati radne grupe pokazuju da on samo na teritoriji Beograda posjeduje stanove, kuće, lokale i zemljište čija je tržišna vrijednost skoro jedanaest miliona eura, ali se procjenjuje da sve to vrijedi mnogo više. Ovdje je riječ o nepokretnostima samo na teritoriji Beograda

Prema nezvaničnim saznanjima, do kojih su došli srpski mediji, Kosmajac najviše imovine ima na beogradskoj opštini Zvezdara, gdje i živi. On je vlasnik ili suvlasnik trideset jednog stana, ukupne površine 2.700 metara kvadratnih. Ovi objekti su procijenjeni na tri i po miliona evra, ali je realna vrijednost mnogo veća.

Pored mnogobrojnih stanova manje i veće kvadrature, Kosmajac posjeduje u stopostotnom ili manjem vlasništvu i šest lokala čija je ukupna površina devesto kvadrata, procijenjenih na milion i stotinu eura. Takođe, na njegovo ime se vode i 43 parcele od 15 hektara, vrijednosti od preko šest miliona eura.

Kosmajac je, kako saznajemo, gotovo sve svoje lokale, kao i dobar dio stanova izdavao u zakup. Tako se u njegovim objektima proizvodi hljeb i pecivo, igraju se djeca i organizuju rođendani u igraonicama, prodaje PVC stolarija. U jednom od lokala „smjestio” se i restoran, a navodno počeo je da zida i hotel.

U ovom trenutku, posredstvom međunarodne pravne pomoći, očekuje se da stignu i izvještaji iz nekoliko zemalja za koje se pretpostavlja da u njima Kosmajac ima imovinu. Riječ je o Španiji, Slovačkoj, Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori. Radna grupa MUP Srbije, kako prenose mediji, pored popisa imovine, pokušava i da utvrdi da li je Kosmajac i danas uključen u poslove sa organizovanjem šverca velikih količina narkotika, preko jakih kriminalnih grupa, ili se možda „penzionisao”. Tako se pokazuje da je Crna Gora, sva prilika, i za kriminalce u penziji najsigurnije mjesto.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo