Povežite se sa nama

MONITORING

BERANE, BORBA SA KRIMINALOM: Ćerajte ih sami

Objavljeno prije

na

Da li je država radnike u upravi beranske opštine, jedine opozicione opštine na sjeveru države, prepustila na nemilost kriminalcima

 

fleš:  Ni dvije sedmice nakon što je zapaljen automobil beranskog načelnika komunalne policije, zapaljen je i automobil  gradske arhitektice Sonje Vuković i njenog supruga Miljana. Počinioci još nijesu pronađeni. Opština Berane je ovaj čin dovela u vezu sa aktuelnim pospremanjem grada i rušenjem bespravno sagrađenih objekata

 

Uprava policije se pohvalila da je u Beranama rasvijetlila krivično djelo iz oblasti požara, eksplozija i havarija, odnosno da su pronašli lice koje je krajem jula zapalilo privatni automobil načelnika Komunalne policije u ovom gradu Aleksandra Ojdanića.

„Službenici Centra bezbjednosti Berane i Forenzičkog centra su u koordinaciji sa nadležnim tužilaštvom rasvijetlili krivično djelo uništenje i oštećenje tuđe stvari koje je počinjeno na štetu načelnika Komunalne policije u Beranama i tom prilikom identifikovali počinioca. Krivično djelo je počinjeno 25. jula 2019. godine na način što je osumnjičeni, kako se sumnja, podmetnuo požar na vozilu u vlasništvu A.O. Gonjenje za navedeno krivično djelo u ovom slučaju se preduzima po privatnoj tužbi, a oštećenom su ustupljeni podaci osumnjičenog lica“ – saopštili su iz Uprave policije.

Upućivanje na privatno gonjenje počinioca, upravu Opštine Berane, jedine opozicione na sjeveru države, čiji je Ojdanić visoki funkcioner, nije ostavilo ravnodušnom. Oni, smatraju da je tužilaštvo ovim činom radnike Opštine Berane, čija se imovina u više navrata našla na meti kriminalaca, stavili među građane drugog reda.  “Nevjerovatno je da čin paljenja auta prvom čovjeku Komunalne policije ne predstavlja djelo koje se goni po službenoj dužnosti, već isključivo, kako kažu u tužilaštvu, privatnim putem”, kažu u Opštni Brane. .

“Šta je trebalo da uradi počinilac ovog djela da bi tužilaštvo taj nerazumni čin okarakterisalo na pravi način. Ne želimo, niti imamo pravo da se miješamo u rad državnih organa, ali koristimo i ovu priliku da ukažemo na značaj borbe protiv ovakvih i sličnih dešavanja, kako u Beranama, tako i u Crnoj Gori. Na ovaj način očigledno se nastavlja praksa po kojoj su počinioci krivičnih djela jači od države i zakona, a tužilaštvo u ovom slučaju, bojimo se, štiti iste, ili pak donosi odluke u pravcu njihove zaštite” – ocjenjuju u Opštini Berane.

Oni postavljaju pitanje da li se tužilaštvo u ovom slučaju zapitalo je li ko mogao da strada u ovom terorističkom aktu, i koja je razlika između bacanja eksplozivne naprave i paljenja auta, imajući u vidu eksploziju, vatru, i sve ono što je pratilo ovaj čin.

“Jesu li se u ovoj instituciji ijednom zapitali kakav je bio osjećaj u porodici te noći, kao i kod svih koji su u tim trenucima bili u neposrednom okruženju? Da li ovakvim tumačenjem tužilaštvo direktno motiviše kriminal i kriminalce? Je li ovo pokušaj klasične prijetnje i zastrašivanja? Otvoreno pitamo gospodu iz tužilaštva jesu li službenici Opštine Berane građani drugog reda i je li ovo poruka da će se i ubuduće svaki ovakav kriminalni čin uperen protiv radnika lokalne uprave u Beranama rješavati isključivo privatnim putem i na ličnoj osnovi? Ovakvim i sličnim odlukama prikazujete naš grad nesigurnim za život i šaljete poruke opšte nesigurnosti, straha i uznemirenosti” – kažu u Opštini Berane.

Iz Opštine pitaju da li tužilaštvo na ovaj način, svjesno ili nesvjesno štite kriminal i počinioce krivičnih djela?

“Ne možemo da ne primijetimo da nije prvi put da tužilaštvo, čast izuzecima, ovako postupa kada je riječ o radnicima i imovini beranske Opštine. Da li na ovaj način pojedini tužioci, iz njima znanih razloga direktno stavljaju na stranu počinioca ovakvih nedjela?

Ovim se, nažalost pokazuje da aktuelna državna vlast ne namjerava da prekine nasilje niti da kazni one koji ga sprovode” – tvrde u Opštini Berane.

Oni, i mimo svega,  pozdravljaju činjenicu da su službenici Centra bezbjednosti Berane pronašli počinioce, profesionalno odradili svoj posao  uz vjeru da će i ubuduće preduzimati mjere da se počinioci ovakvih nedjela privedu pravdi.

U Opštini Berane ističu da ne žele da prećutkuju neshvatljive odluke tužilaštva. Ukazuju da ovo nije način da se uspostavi povjerenje u državi u kojoj je politička kriza na vrhuncu i da je poslije ovoga jasno zašto je povjerenje građana u državne institucije na minimumu.

“Opština Berane poziva predsjednika Crne Gore, predsjednika Vlade kao i državnog tužioca da se direktno pozabave ovakvim odnosom tužilaštva. Mi smo svoji na svome, u svom gradu i svojoj državi. Nećemo da trpimo teror ili bilo koju vrstu nasilja. Opština Berane poziva sugrađane da ne odustaju od borbe za normalnu i pravednu Crnu Goru bez nasilja, i državu u kojoj zakoni jednako važe za sve, uz osjećaj bezbjednosti za sve građane naše države” – kategorični su u Opštini Berane.

Nečelniku Komunalne policije u Beranama Aleksandru Ojdaniću automobile je zapaljen krajem jula ispred porodične kuće u ulici Miljana Tomičića i u potpunosti je havarisan, a od siline požara oštećena su još dva automobile koja su bila parkirana pored Ojdanićevog pežoa 407.

Ojdanić je tada ispričao da ga je probudila snažna eksplozija i da je, kada je izašao, automobil već bio u plamenu. On je kazao  da nema nikakvih privatnih nesporazuma sa sugrađanima i da ovaj čin ima isključivo veze sa poslom kojim se bavi i funkcijom koju obavlja.

“Mene ovo neće pokolebati da još strožije sprovodimo zakonske mjere iz oblasti komunalne policije. Znam da mnogima smeta to što zavodimo red i ne vidim drugi razlog za paljenje automobila” – rekao je Ojdanić.

Nije prošlo ni petnaest dana, a zapaljen je automobile glavne gradske arhitektice Sonje Vuković i njenog supruga Miljana.

Oni su ispričali da je automobil bio parkiran u garaži, u ulici 29. novembra.

“Nekoliko noći ranije, dok smo bili na odmoru i izvan Berana, garaža je obijena, i tada se sve završilo na tome. Kada smo se vratili sa odmora, garaža je ponovo obijena a automobil pežo 308 zapaljen. Havarisan je toliko da je odmah završio u starom gvožđu” – ispričali su supružnici Vuković.

Samo je brzom vatrogasnom akcijom spriječeno da se vatra proširi na susjedne garaže i da stradaju i automobili od komšija. Vukovići su, takođe, vrlo mirni ljudi i rade profesionalno svoje poslove.

Opština Berane je ovaj čin dovela u vezu sa aktuelnim pospremanjem grada i rušenjem bespravno sagrađenih objekata.

Policija i tužilaštvo nijesu otkrili identitet počinilaca požara u slučaju načelnika komulane policije, dok u slučaju glavne gradske arhitektice počinioci još nijesu pronađeni.

Ranije je jedan od kriminalaca nasrnuo na predsjednika opštine Dragoslava Šćekića, ili preciznije pogodio ga mobilnim telefonom u glavu. Nije se baš tužilaštvo previše trudilo da izgrednik bude kažnjen kako treba, odnosno da kvalifikacija krivičnog djela bude odgovarajuća.

Nikada nije otkriveno ko je zapalio automobile direktora Tutističke organizacije Ivana Radevića.

Zbog svega toga je reakcija Opštine Berane razumljiva. Upućivati načelnika Komunalne policije da se sam preganja sa kriminalcem po sudovima, djeluje  uvrjedljivo.  U opštini  Berane  pitaju da li bi tako bilo da se nešto slično događa u gradu koji nije opozicioni i da su na meti kriminalaca funkcioneri Demokratske partije socijalista. Da li bi oni morali sami da gone kriminalce, ili bi kvalifikacije krivičnih djela bile takve da se država podigne na noge i zaštiti ih.. Da li bi tada “preorali” Berane, što bi rekao premijer.

 

                                             Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

DRŽAVNA REVIZORSKA INSTITUCIJA – FINANSIJSKI IZVJEŠTAJI PARTIJA: DPS za reklame koliko ostale partije za izbornu kampanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Državi i lokalni budžeti glavni su izvori finansija političkih partija. S izuzetkom DPS-a koji ubira pare i od izdavanja poslovnih prostora, značajna svota skupi se i od članarina, a najznačajnija od donacija koje uglavnom služe za finansiranje izbornih kampanja. DPS tako godišnje skupi preko četiri miliona eura

 

Državna revizorska institucija (DRI) je tokom ove godine uradila godišnje finansijske izvještaje političkih partija, koji su objavljeni na sajtu DRI. U izvještajima se mogu naći zanimljivi podaci – o imovini partija, prihodima iz državnog i lokalnog budžeta, od članarina, donacija, o tome kako se pare troše i koliko partije poštuju zakone i pravila finansijskog poslovanja.

DRI je do sredine ovog mjeseca objavio izvještaje za ukupno 15 političkih partija o njihovom finansiranju za 2018. godinu. Pored redovnih aktivnosti partije su tokom protekle godine imali i izdatke za predsjedničke i lokalne izbore. DRI je našao zamjerke u poslovanju skoro svake stranke, izuzev Radničke partije koja je jedina dobila pozitivno mišljenje za oba kriterijuma -finansijsku reviziju i reviziju pravilnosti. Ostale opozicione partije su zbog grešaka u rukovođenju novcem tokom izbora uglavnom dobijale opomene u smislu skretanja pažnje, uslovnog mišljenja ili čak negativne ocjene.

Najjača i najdugovječnija Demokratska partija socijalista u sklopu finansijske revizije dobila je pozitivno mišljenje sa skretanjem pažnje, a uslovno mišljenje na pravilnost poslovanja. Razlog DPS nije sve finansijske i druge radnje uskladio sa zakonskim i drugim propisima. Na uslovno mišljenje uticalo to što je DPS 2018. isknjižio građevinski  objekat, čija je knjigovodstvena vrijednost iznosila 63.716 eura. DRI je utvrdio da je prodajna cijena objekata 164.200 eura. Pun iznos nekretnine je plaćen tek u julu 2019, a DRI je naveo da je DPS bez pravnog osnova nakon zaključivanja kupoprodajnog ugovora fakturisao zakup prodatog poslovnog prostora , za dva mjeseca 2018.

DPS je jedina politička partija koja pored novca raspolaže i velikim brojem nekretnina. Prema izvještaju DRI građevinsko zemljište iskazano je u iznosu od 903.435,00 eura i odnosi se na zemljište površine 1.203 m2 u Beogradskoj ulici, u Podgorici, koje je namjenjeno za gradnju poslovne zgrade DPS-a. Pored ovog DPS je u poslovnim knjigama iskazao još jedan građevinski objekat koji je u pripremi u Podgorici u iznosu od 445.010,67 eura ,,Navedeni iznos je iskazan po osnovu troškova opremanja građevinskog zemljišta za izgradnju poslovnog objekta spratnosti G+S+P+3, na urbanističkoj parceli br. 32C u Podgorici, shodno zaključenom Ugovoru sa Glavnim gradom Podgorica (br.06-57 od 26.01.2012. godine) i po osnovu troškova komunalija”.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 22. NOVEMBRA
ILI NA WWW.NOVINARNICA.NET

Komentari

nastavi čitati

MONITORING

AFERA ATLAS GODINU KASNIJE: Ko je prao pare a ko pere ruke

Objavljeno prije

na

Objavio:

U sve krimi priče o Atlas grupi i njenom vlasniku umiješana su i lica sa visokim pozicijama u jednoj, dvije a, možda, i sve tri grane vlasti u Crnoj Gori. Zato nadležni tim sumnjama pristupaju sa posebnom pažnjom: udalje se od njih koliko god je potrebno

 

Neki jubileji, jednostavno, nijesu za slavlje.

Negdje u ovo doba prošle godine Centralna banka (CBCG) i Specijalno državno tužilaštvo (SDT) privodili su kraju pripreme za ulazak (neki bi to radije nazvali upad) u IMB i Atlas banku koje su, pokazaće se, bile srce ovdašnje poslovne imperije biznismena Duška Kneževića.

Rezultat tih operacija poznat nam je samo djelimično. Znamo da su – nakon što je CBCG obznanila nelikvidnost Kneževićevih banaka i uvela prinudnu upravu, a Specijalno državno tužilaštvo skupa sa Upravom policije „realizovalo predmet Beta“ i pripremilo krivičnu prijavu protiv 174 osobe i preduzeća zbog sumnji da su preko ovih banaka „počinili krivično djelo pranje novca u iznosu većem od pola milijarde eura“ – obje banke otišle u stečaj, pa je CBCG započela postupak njihove likvidacije. Vlasnik Atlas grupe pobjegao je u London, odakle se  nekadašnjim partnerima sveti objavljujući dokumenta (i nedokumentovane glasine) o zajedničkim poslovima. Više od sto miliona eura sa računa klijenata tih banaka nije vraćeno vlasnicima. Možda nikad neće biti. Iz Fonda za zaštitu depozita malim deponentima (depoziti manji do 50 hiljada eura) isplaćeno je oko 100 miliona. Shodno Zakonu o zaštiti depozita bez prava na naknadu novca ostala je država, lokalne samouprave, javna i komunalna preduzeća…).  Atlas grupa je pokrenula sudski spor protiv Crne Gore u kome, kažu, zahtijevaju naknadu štete od pola milijarde eura.

Guverner Radoje Žugić je, u minulih 12 mjeseci, prešao put od optimiste bez razloga do pesimiste bez objašnjenja, da bi se danas pretvarao kako sa operacijom Atlas nema dodirnih tačaka.

Prvo je, lani,  sredinom novembra,  u razgovoru za Monitor(tekst  Ko krije Kneževićev sunovrat, a ko će to da plati) , tvrdio kako „banke imaju realne šanse za oporavak“ zahvaljujući blagovremenim mjerama CBCG. Nekoliko nedjelja kasnije Žugić je u parlamentu izjavio kako „više ne može da garantuje da u Atlas banku neće biti uveden stečaj“. Kada se to desilo (5. aprila) guverner tvrdi kako finansijski sistem „nikad nije bio jači“, te da shodno zaključku „ne postoji nijedan razlog zbog koga bi on podnio ostavku“.

U nekoj paralelnoj stvarnosti guverner Žugić bi javnosti bio dužan objašnjenje zbog čega je, kao guverner CBCG pa ministar finansija i ponovo guverner, godinama ignorisao zvanična upozorenja o stanju u Kneževićevim bankama (nalazi revizije i kontrole CBCG). Iako su prva upozorenja stigla još 2011. godine, on i njegovi saradnici iz prinudne oprave  tvrde da su tek po preuzimanju kontrole nad Atlas bankom „našli nekoliko skrivenih mana“. Finansijska analitičarka Mila Kasalica još tada tvrdi kako su službenici CBCG sa višegodišnjim zakašnjenjem „u brojkama pronašli ono što je u revizorskim izvještajima identifikovano još od 2014, a u izvještajima Kontrole banaka CBCG u 2015. godini“.

Da je započeta debata na temu (ne)činjenja CBCG i njene odgovornosti za propast IMB i Atlas banke i gubitke koje su pretrpjeli njihovi klijenti i povjerioci – a nije – guverner bi imao obavezu da odgovori i na neka pitanja „lične prirode“. Recimo, da li se nepostupanje monetarnih vlasti prema Atlas banci s početka ove decenije samo slučajno podudara s periodom kada je pripremao i branio doktorat na visokoškolskoj ustanovi (Beogradska bankarska akademija) koju je osnovao Duško Knežević. Tamo su mu mentor i predsjednik komisije bili Zoran Grubišić i Hasan Hanić, članovi a kasnije i predsjednici Upravnog odbora Atlas banke. Treći član komisije bio je Nikola Fabris, viceguverner CBCG jedno vrijeme zadužen i za kontrolu banaka. Trefilo se.

Nije na odmet pomenuti kako je Velibor Marković, nekadašnji viceguverner CBCG pod čijom komandom je 2015. urađen izvještaj koji pokazuje ogromne, a možda već tada i nepopravljive, dubioze u Kneževićevim bankama pritvoren pod sumnjom da je član kriminalne organizacije odbjeglog tajkuna.

I tužilačka priča o pranju para krenula je iz najviših visina (550 miliona eura), da bi se potom SDT Milivoje Katnić i njegovi saradnici iz Specijalnog tužilaštva i Specijalnog policijskog tima korigovali. Tako smo stigli do brojke od 63 miliona eura. Toliko su, navodno, banke i njihovi klijenti od države utajili na ime poreza (PDV).  I toliko je novca SDT blokiralo na računima sada već propalih banaka.

Prije nekoliko dana iz kabineta v.d. Vrhovnog državnog tužioca Ivice Stankovića stigla je obavijest da se  ta istraga privodi kraju. Uspije li da kompletira optužnicu za pranje novca i dokaže je na sudu, Tužilaštvo bi iznenadilo mnoge koji su takav ishod godinama očekivali u nekim neuporedivo jednostavnijim slučajevima (Šarić, Kalić…). Uzalud.

Istovremeno sa obavještenjem o skorom kraju istrage o pranju novca koje je, navodno, počelo početkom 2011. i trajalo sve do pred kraj prošle godine, VDT je poslanika Aleksandra Damjanovića obavijestilo kako je odbacilo njegovu krivičnu prijavu podnijetu zbog nezakonitog umanjenja depozita Atlas banke za vrijeme prinudne uprave. U pitanju je više od 20 miliona koji su, izgleda, potrošeni tako što su novcem sa računa pojednih klijenata, uz njihovu saglasnost, zatvarani tuđi krediti. Privilegovani su – mogućnost ovih transakcija nije bila opštepoznata stvar – na taj način iz banke izvukli novac koji bi im ostao zarobljen do okončanja stečajnog postupka.

Damjanović je uvjeren da Zakon zabranjuje ovaj vid „kompenzacije“.  Tužilaštvo, očito, ne dijeli to mišljenje. Obrazloženje njihove odluke još nijesmo čuli.

SDT nije okončalo ni istragu protiv Slavoljuba Stijepovića, nekadašnjeg gradonačelnika i ministra a sada generalnog sekretara predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića.

Javno, ona se vodi od kada smo, krajem prošle godine, ugledali Kneževićev kućni video na kome on Stijepoviću predaje goleme koverte sa novcem namijenjenim za predizborne troškove DPS-a. Nezvanično, istraga je počela godinu ranije, u oktobru 2017, kada je po nalogu SDT-a privedeno nekoliko Kneževićevih saradnika iz Atlas grupe, pod sumnjom da su učestvovali u nezakonitom finansiranju DF. Ta iIstraga je, makar javno,  zamrla kada je jedan od privedenih objasnio da je novac nosio – Stijepoviću. Misleći da je njegov. Potom se javio Knežević. „Ako nekoga morate da privodite zbog tog, ja vam stojim na raspolaganju čim se vratim iz Beograda“, poručio je insistirajući da je novac njegov i da tu nema ništa nezakonito.

Predomislio se. I oko  „raspolaganja“ (pred sudom u Londonu započet je postupak po ovdašnjem zahtjevu za izručenje D. Kneževića) i oko zakonitosti posla. Sada Knežević kaže da je to bio dio reketa koji je morao da plaća DPS-u,  kao i mnogi crnogorski biznismeni.

Njegove tvrdnje negirao je Đukanović. On je u ime DPS objasnio da nema govore o prinudi, već poslovni ljudi njegovu partiju pomažu na osnovu principa koji je definisao kao interesnu dobrovoljnost. Novac je ,,završavao u računovodstvu DPS, sve je pažljivo evidentirano“, pojasnio je Đukanović, „a državnim organima dostavljani su onakvi izvještaji kakve su oni tražili”.  Tužilaštvo u njegovoj priči nije pronašlo ni trag udaljene sumnje o, recimo, nedozvoljenoj trgovini uticajem!?

Ništa im nije bilo neobično ni u dokumentima koje je objavio Knežević, a koji su pokazali da je VIP klijentima Atlas banke, među kojima je bio i Đukanović, on – ali tuđim novcem – izmirivao dugove po kreditnim karticama.

Za Tužilaštvo nije sporan aranžman između Kneževićevog vozača i predsjednika Skupštine Ivana Brajovića, iako odbjegli tajkun tvrdi da je dao novac i poslao svog službenika da od predsjednika SD kupi plac, kako bi tim novcem Brajović izmirio dugove Atlas banci. Mnogo je zanimljivije istraživati Nebojšu Medojevića i deset hiljada eura koje je, navodno, Kneževićev vozač odnio vozaču predsjednika Pokreta za promjene (i Knežević i Medojević negiraju tu transakciju).

Knežević je, manje ili više, dokumentovao svoje privatne aranžmane: sa Milom Đukanovićem koje je predsjednik i nekadašnji premijer godinama tajio od ovdašnje javnosti (žirant za prvi milion, plaćeni izleti u Dubai i Monte Karlo); Branimirom Gvozdenovićem (izleti, nevraćeni krediti, hvatanje veze u SDP-u za ulazak u vladu); Dušankom Jeknić (provizija za prodaju akcija koje je A2A kupila od naših privatizacionih fondova); Budimirom Šegrtom (plaćanje specijalizacije u Londonu), ali Tužilaštvo za to ne haje.

Njih ne interesuju ni priče o nezakonitom aranžmanu kojim su milioni u vlasništvu Aerodroma Crne Gore stavljeni na raspolaganje Atlas banci, o načinu na koji je Knežević u Crnu Goru unio osam miliona eura u kešu (ko je i pošto to omogućio nagađaju pojedini opozicioni portali), o tome kako je od lažnih vlasnika, u bescjenje, kupio preduzeće sa višemilionskim nekretninama, kako je uz pomoć direktora Atlas banke (danas je to Katnićev svjedok saradnik) banku opljačkao za 15 miliona (garancije u slučaju Kaspija…).

Koliko god različite, sve te krimi priče imaju i nešto zajedničko. Njihovi akteri nijesu samo u Londonu i Spužu (Istražni zatvor), već i na visokopozicioniranim mjestima u jednoj, dvije a možda, čak, i sve tri grane vlasti u Crnoj Gori. Zato nadležni tim sumnjama pristupaju sa posebnom pažnjom: udalje se koliko god je potrebno, da ne bi vidjeli ništa nezakonito.  I da ih ne pokvase dok peru ruke od davnih poslova sa nekadašnjim drugom.

Zoran RADULOVIĆ 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NEMA KRAJA SUĐENJU OPTUŽENIMA ZA UBISTVO SLAVOLJUBA ŠĆEKIĆA: Zločin u nastavcima

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vrhovni sud se ni poslije pet mjeseci nije odredio o odluci Ustavnog suda da je tokom suđenja optuženima za ubistvo policijskog funkcionera 2005. godine, Bigoviću i Boreti povrijeđeno pravo na suđenje u razumnom roku. I da im treba suditi ponovo. Potrajaće

 

Ni skoro peti mjeseci nakon što je Ustavni sud Crne Gore ukinuo presudu u slučaju ubistva visokog policijskog funkcionera Slavoljuba Šćekića, sudije Vrhovnog suda nijesu donijelče odluku  o tome  kakav će stav zauzeti i ko će, po  11. put, raspravljati o sudbini optuženih u ovom slučaju.

Podsjetimo: Saša Boreta, Ljubo Bigović, Milan Čila Šćekić i Ljubo Vujadinović osuđeni su na po 30 godina robije zbog likvidacije Slavoljuba Šćekića.

Prema sada već ukinutoj presudi, optuženi Šćekić i  Vujadinović su ubili policijskog inspektora 30. avgusta 2005, a na taj zločin podstrekli su Boreta i Bigović.To su, navodi se u presudi, učinili jer im je Šćekić bio na tragu rukovodeći istragom o pokušaju iznude i seriji bombaških napada na tadašnje gradlište hotela Splendid. Za bombaške napade osuđen je Alan Kožar, koji je kaznu izdržao.

Ljetos je  Ustavni sud ukinuo pravosnažnu presudu i vratio je na odlučivanje Vrhovnom sudu. Dodatni zadatak dao im je Saša Boreta koji je na sjednici Vrhovnog suda 24. oktobra tražio izuzeće svih članova sudskog vijeća formiranog za razmatranje ukinute odluke Ustavnog suda.

Boreta smatra da neće imati pravično suđenje ako se tim predmetom i ubuduće budu bavile sudije Stanka Vučinić, Petar Stojanović, Branimir Femić, Svetlana Vujanović i Vesna Vučković.

On je u ahtjevu naveo da su iste sudije Vrhovnog suda, prije četiri godine, potvrdile osuđujuću odluku „pod pritiskom predsjednice tog suda Vesne Medenice”.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 15. NOVEMBRA

ILI ONLINE NA
https://www.novinarnica.net/

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo