Povežite se sa nama

OKO NAS

DRŽAVNA I OPŠTINSKA VLAST PALE NA ISPITU UREĐENJA KOLAŠINSKIH ULICA: Zakašnjelo krpljenje rupa i promašaja

Objavljeno prije

na

Modernizacija saobraćajnica  u Kolašinu trebalo je,  prema obećanjima vlasti, da bude završena još tokom proljeća. Tender za taj posao, nakon raskida ugovora sa preduzećem Tehno put,  Uprava javnih radova raspisala je tek sredinom avgusta

 

Čestitajući građanima  28. avgust Dan opštine, državni zvaničnici su naglašavali „uspjehe Kolašina na svim poljima minulih godina“. Slične formulacije, tom prigodom,  nijesu izostale ni u obraćanju predstavnika lokalne vlasti.  O kavom je uspjehu riječ i kako je to popravilo život Kolašinaca, nijesu precizirali ni jedni ni drugi. No svakom objektivnom,  ko je do sale gdje se proslavljao praznik prošao centrom grada, jasno je bilo da su i  država i lokalna uprava pale na najednostavnijem ispitu – krpljenju rupa po glavnim gradskim saobraćajnicama. Taj posao je, kako je,  početkom godine,  obećano,  trebalo da,  tokom proljeća bude završen novcem Uprave javnih radova.

Međutim, i tokom i na kraju ljetnje turistike  sezone, ulice u najužem centru Kolašaina, ali i one u prigradskim naseljima, i dalje su ruglo. Vozači kažu da im rupe  i ulegnuća u asfaltu stvaraju teškoće,. Pored već poznatih problema u ulicama oko Trga borca, na kojima je kaldrma, problematično je stanje u još nekoliko saobraćanica.

Opozicija podsjeća na novac koji vlast troši na nova zapošljavanja, dok  zanemaruju osnovnu gradsku infrastrukturu.

„Jedino su uspjeli da izmisle niz radnih mjesta kako bi udomili svoj lojalan kadar. Svi smo svjedoci katastrofalnog stanja gradskih saobraćajnica. Takva situacija savršeno oslikava ozbiljnost lokalne samouprave i njihovu sposobnost da riješe jedan od problema od velikog značaja  za Kolašin i Kolašince. Lokalnim čelnicima je bitnije trošenje više stotina hiljada eura godišnje  za uhljebjenje  političkih sledbenika,  nego dovođenje putne infrastrukture bar u pristojno stanje“, saopštili su, nedavno, iz Opštinskog odbora (OO) Socijalističke narodne partije (SNP)

Prema planu uređenja prostora za ovu godinu, za sanaciju ulica u užem gradskom jezgru predviđeno je 150.000 eura, a novac će, kako piše, biti obezbijeđen od  Uprave za javne radove. Planirano je da se sanira 9.800 kvadratnih metara.

Pred početak ljeta iz Komunalnog preduzeća su tvrdili da je loše vrijeme omelo radove, koji samo što nijesu počeli.

„Svesni smo neophodnosti sanacije gradskih ulica. Sjutra već počinjemo, takozvano, rezanje rupa. Očekujemo da će uskoro i Tehno put, preduzeće koje izvodi radove sanacije uskoro početi i presvlačenje asfaltom. Radovi su predviđeni  u ulicama 13. jula, Milivoja Bulatovića, Boška Rašovića, dijelu Dunje Đokić i poprečnoj saobraćajnici u blizini Doma zdravalja“, kazali su iz tog preduzeća početkom juna.

Iz Opštine su najavljivali da je, pored tih radova, opredijeljeno 20. 000 eura za izradu  tehničke dokumentacije  izmjene dijela Projekta uređenja  centralne gradske zone , koji se odnosi na dio Ulice vojvode Mine, u dužini od 170 metara. Trebalo je da bude nabavljena i postavljanja horizontalna i vertikalna  saobraćajne signalizacije u pet ulica u centru grada.

Osim sređivanja nekoliko desetina ivičnjaka i trotoara u centru grada tokom cijelog ljeta nije se ništa radilo. Mehanizacija i radnici preduzeća Tehno put nikada nijesu stigli u Kolašin, jer je država s tom firmom raskinula ugovor zbog nepoštovanja rokova. Sitnije poslove na saobraćajnoj infrastrukturi, minulih mjeseci, obavljalo je jedino lokalno Komunalno preduzeće.

Ovih dana Uprava javnih radova drugi put je raspisala tender za  modernizaciju kolašinskih saobraćajnica. Tender se završava sredinom septembra, pa je jasno da će radovi na uređenju ulica, u najboljem slučaju, početi u jesen, kad u tom gradu, zbog lošeg vreman, rijetko ko išta gradi.

Navodno, predstoji tender i za zamjenu kaldrme u Ulici vojvode Mine u najužem centru . Sve će to koštati, prema preliminarnim procjenama, oko 200. 000 eura. Projektna dokumentacija je, tvrde u Opštini,  završena.

„Uporedo sa postavljanjem nove, radiće se i kanalizacija, kao i, naravno, novi trotoari. Razmišljali smo da li da se ulica asfaltira ili ponovo prekrije kaldrmom, pa je riječ struke presudila i odlučili smo se za ovo drugo.“- kazali su u Opštini.

Kako su objasnili riječ je o obimnim radovima. Tim projektom, ukoliko se ovog puta obećanja obistine, trebalo bi da, pored mnogobrojnih rupa, budu „zakrpljeni“ i građevinski promašaji od prije  13 godina. Kaldrma je postavljana  u okviru rekonstrukcije gradskog centra, a  iz tadašnje vlasti, koju su,  kao i sada,  činili Demokratska partija socijalista (DPS) i Grupa birača (GG), nazivan „projektom decenije“. Kasnije se ispostavilo da je to, u stavri, najskuplji i najproblematičniji infrastrukturni projekat tokom minulih 20 godina.

Posao rekonstrukcije dva trga, ulica IV poleterske i Vojvode Mine završen je formalno 2006, ali su radovi primljeni tek četiri godine kasnje. Za  sve  to vrijeme, kao  i svake naredne godine,  na pojedinim djelovima ulica pokrivenih kaldrmom obavljane su brojne  popravke. Ulegnuća ili ispadanje „kockica“,  odmah su pokazali da je „novo ruho“ gradskog centra traljavo „skrojeno“, ali i papreno plaćeno. Tokom kišnog perioda, taj dio centra grada, kad god su mogli izbjegavali su i pješaci i vozači.

Sve do danas, i pored više puta postavljenih pitanja novinara i opozicionih odbornika, ostala je nepoznanica  koliko je građane Kolašina koštao „novi“ centar.

Krajem 2011. godine  do odbornika, ali i do novinara je prvi put došla informacija o dijelu cijena izvođenja dijela radova. Navodno, za različite radove u okviru tog projekta potrošeno je  1, 6 miliona eura.

„Papiri“ vezani za taj, kao i za još neke opštinske poslove  u ljeto 2011. godine bili su predmet interesovanja inspektora i vještaka, tokom istrage u kolašinskoj lokalnoj upravi, u predkrivičnom postupku, po nalogu državnog tužioca. Istraga je pokrenuta na osnovu tužbe Oštinskog odbora (OO) Socijaldemokratske  partije (SDP)  protiv tadašnjih predsjednika Opštine i Skupštine opštine (SO)  i čelnika GG Milete Bulatovića i Mila Šukovića.

Kolašincima, koji nijesu zaboravili problematičnost skoro svakog infrastrukturnog projekta u svom gradu tokom minulih nekoliko decenija, a prinuđeni da  svakodnevno prolaze urnisanim gradskim ulicama, teško je povjerovati  u obećanja države o višemilionskim ulaganjima u tu opštinu. Lokalna vlast ni ovog puta nije uspjela bajkovitim prazničnim govorima i ambicioznim obećanjima da prikrije svoju nesposobnost čak i kad je riječ o najednostavnijim komunalnim poslovima. Takođe, država je još jednom pokazala da je,  pri izboru izvođača radova za projekte koji se finasiraju novcem građana, omanula.

                                                                                                Dragana ŠČEPANOVIĆ  

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo