Povežite se sa nama

OKO NAS

DECENIJU I PO NAKON INVESTICIONOG BUMA: Izgubljeni investitori

Objavljeno prije

na

Najatraktivnije lokacije, uglavnom, u prigradskom dijelu, godinama stoje neiskorištene, jer su vlasnici zaboravili na njih, ali i na obećanja o višemilionskim ulaganjima. Većina investitora, koji su kupili opštinsko ili privatno zemljište za vrijeme investicionog buma, nikad se više nije vratila u Kolašin

 

Kako prije deceniju, tako i danas, lokalna vlast može samo da se nada da će se javiti neki od dvadesetak investitora, koji su kupili velike površine atraktivnog zemljišta u Kolašinu i nestali.  Nakon početnih  radova ili plaćanja dijela komunalija,  investitori,  od kojih se mnogo očekivalo,  nikada se više nijesu javili nadležnim opštinskim službama. Lokacije kojima je samo promijenjen vlasnik, stoje neprivedene namjeni, a gotovo sve su planskim dokumentima bile namijenjene turističko-ugostiteljskim i sportsko-rekretaivnim sadržajima. Naprosto, investitori nijesu zainteresovani da grade na zemljištu koje su kupili bilo od privatnika bilo od Opštine.

Tako su prodate lokacije godinama neupotrebljive a izvršna vlast nema izbora – može samo čekati da se pojave oni koji su obećavali turističke komplekse, otvaranje brojnih radnih mjesta i boljitak gradu.

„Svjedoci smo da su prije petnaestak godina, tokom  takozvanog  investicionog buma, kupljene velike površine u prigradskom području. Takođe, izvjesno je da u proteklom periodu nije bilo ozbiljnijih ulaganja tih investitora. Ne samo da nema ulaganja, nego nema ni novih vlasnika na kupljenim parcelama“, –  kazao je za Monitor predsjednik Opštine Milosav Bulatović.

On je potvrdio da je riječ o „izuzetno važnim lokacijama“, na kojima su novi vlasnici bili najavili izgradnju hotela i drugih turističkih objekata. Iako se vlasnici nijesu godinama javljali,  Bulatović, ipak, kaže da „se prirodno računa na te površine, jer  Kolašin nema mnogo prostora da se širi i razvija“.

„Zbog toga ćemo pokušati da ostvarimo komunikaciju s vlasnicima tih parcela kako bi saznali kakvi su njihovi planovi i ukazali im na značaj tih površina za razvoj. Takođe, iskazaćemo i spremnost da im budemo pravi partneri kako bi te parcele što prije i što uspješnije postale prave investicione adrese“, – najavljuje Bulatović.

Gotove identične izjave na tu temu, tokom minulih deceniju i po davali su i njegovi prethodnici. No, to nije vratilo u Kolašin nijednog od vlasnika atraktivnih lokacija.

Tokom 2006. i 2007. godine  investitori su  najčešće bili zainteresovani za  zemljišta prema Bjelasici, zatim za Trunića do i dio uz put prema skijalištu na Jezerinama. Najviše se očekivalo od grčkog milijardera Viktora Restisa, odnosno, njegove kompanije,  koja je bila zainteresovana za gradnju turističkog kompleksa na Barutani. Na tom brdu, udaljenom nepunih 500  metara od grada sada samo razrovana  zemlja podsjeća da je Restis namjeravao da ulaže u Kolašin.  Mehanizacija, koju je anagažovao Restis, kratko je radila  prije desetak godina, a od  tada niko od predstavnika te firme nije se javio  lokalnoj upravi.

U lokalnoj upravi teško je doći i do potvrde nezvanične informacije da su Grci  uplatila skoro 700. 000  od 1, 5 miona eura,  koliko su iz Opštine tada obračunali da treba uplatiti za komunalije.  Bilo je nezvaničnih nagovještaja da grčka firma želi da inicira produženje građevinskih dozvola, ali to se nije desilo.

Dio komunalija platila je i firma Morgan W, koja je kupila zemlju  na  Bašanjem brdu.  Na tom atraktivnom dijelu kolašinske opštine bio je planiran turistički kompleks Mala Norveška. Razloge višegodišnje  neaktivnosti tog investitora u lokalnoj upravi, takođe, ne znaju, a prema nezvnaičnim informacijama, firma Moragan W je bila obeshrabrena višemilonskim iznosom za komunalnije i neadekvatno komunalno opremljenim  zemljištem.

„Studija lokacije za taj dio je završena i usvojena, ali  s obzirom na to da je firma ostala dužna nekoliko desetina hiljada eura, odbornici su odlučili da se ne objavljuje u Službenom  listu, tako da nije pravosnažna. To će biti tek kad infestitor izmiri dug“, –  kazali su nezvanično u kolašinskoj Opštini.

Godinama  lokalna opozicija tvrdi da su  investitori, ozbiljno zainteresovani za gradnju, otjerani visokim komunalnim naknadama za zemljište koje je bilo potpuno komunalno neopremljeno. Ni na Bašanjem brdu ni na Barutani nema adekvatne putne infrastrukture, niti priključaka za vodu  i struju.

„Obračunavane su visoke naknade za komunalno neopremljeno zemljište. To je bilo nestimulativno za mnoge investitore. Sve dobre okolnosti koje smo imali nijesu mogle nadomjestiti to što su nam odbornici Grupe građana i Demokratske partije socijalista za razvojne planove usvajali poluprazne listove papira. Ista ta većina je zemlju kojom gazduje prodavala po nekoliko puta nižim cijena od tržišnih i tako Opštinu oštetila za milone eura“, – tvrdili su, prije nekoliko godina, odbornici Socijaldemokratske partije.

U  Opštini niko tokom minulih desetak godina nije mogao sa sigurnošću kazati kolika su dugovanja investitora koji su u od 2006. do 2010. godine dobili građevinske dozvole. Navodno, nije vođena evidencija o nenaplaćenim komunalijama za  taj period, već su iz Sekretrijata za uređenje prostora stizala rješenja samo o onom što je naplaćeno.   Lokalna uprava je za te četiri godine uspjela da od komunalija prihoduje nešto više od 1, 6 miona eura.

“Najviše prihoda po tom osnovu bilo je 2008. godine – 1, 2 milona, dvije godine kasnije 340. 000 eura. Iznosi za 2009. i 2007. godinu su 79.696, odnosno  63.955 , a 2006. oko 103.000 eura. Koliko je investitora kolašinskoj opštini ostalo dužno u prve četiri godine zajedničke vladavine GG i DPS još je misterija.  Taj spisak, kažu u opštini, više ne postoji.

Nakon toga izvršna vlast se u nekoliko mandata trudila da napravi što stimulativnije uslove za nove, ali i povratak starih investitora. Komunalije su, u odnosu na 2010. godinu  prepolovljene. Ipak, to nije donijelo mnogo korsti gradu.

Svih minulih godina, firme ili pojedinci koji su kupili kolašinsku zemlju i koji su najavljivani kao spasioci grada i garant za privredni preporod, na listi su dužnika za visoke iznose poreza. Mahom, vode se kao dužnici, kojima zbog netačne ili nepoznate adrese nije moguće ni uručiti rješenja o porezu.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo