Povežite se sa nama

MONITORING

DRŽAVNA ,,STRATEGIJA” ZDRAVSTVA: Slabljenje javnog u korist privatnog

Objavljeno prije

na

Za zdravstvo je budžetom za ovu godinu opredijeljeno 207,94 miliona eura. Od tog novca 16,5 miliona biće izdvojeno za liječenje u crnogorskim i inostranim privatnim klinikama.

Zbog urušavanja javnog zdrvastva sve veći broj pacijeneta je prinuđen da koristi usluge privatnih zdravstvenih ustanova (PZU). Tamo ih čekaju brojni ljekari koji su napustili javno zdravstvo. Sve to prati i odliv novca iz javnog u privatno zdravstvo.

Fond za zdravstveno osiguranje Crne Gore je prošle godine zaključio ugovore o pružanju zdravstvene zaštite osiguranicima sa 20 privatnih zdravstvenih ustanova. Prema podacima Fonda dostavljenim Monitoru, PZU je plaćeno 4,6 miliona. Najviše novca je otišlo SB Codra čak 3,3 miliona eura.

U prvom kvartalu ove godine ugovori su potpisani sa 18 privatnih zdravstvenih ustanova.

Za liječenje u inostranstvu 2016. plaćeno je 7,8 miliona, od čega je najviše novca otišlo zdravstvenim ustanovama u Srbiji – 5,5 miliona. Tokom prošle godine izdvojeno je više novca – 9,8 miliona, najviše pacijenata je liječeno u Srbiji 5,8 miliona.

Prema podacima Fonda, samo za period oktobar-decembar 2017. godine, za ljekove izdate na recept privatne apoteke su fakturisale 1.733.570,65 eura.

Pored novca iz budžeta, građani sve češće dijagnostiku, liječenje i ljekove plaćaju iz sopstvenog džepa. Podaci Svjetske zdravstvene organizacije govore da građani Crne Gore čak 43 odsto budžeta za zdravstvo, oko 100 miliona eura, daju za liječenje mimo sistema javnog zdravstva.

,,To je kategorija takozvanog ‘plaćanja na ruke’, a to je sav onaj novac koji crnogorski građani troše u privatnim apotekama, privatnim ambulantama i bolnicama i za liječenje van granica Crne Gore”, kaže za Monitor predsjednik Ljekarske komore Aleksandar Mugoša.

Vladimir Dobričanin za Monitor kaže da je javno – privatno partnerstvo jedan od najboljih vidova udruživanja oba zdravstvena segmenta kako bi pacijenti dobili najbolju zdravstvenu uslugu u jednom sistemu. Podsjeća da to u razvijenim zemljama nije novost, već praksa koja se ustalila od sredine XX vijeka, ali da su „nespretni počeci ovog vida ugovora kod nas pokazali sve slabosti”.

„Iako je privatno zdravstvo, zakonski gotovo izjednačeno sa javnim, u praksi to nije u potpunosti zaživjelo ili je u nekom čudnom aranžmanu dobilo formu ugovora koji je u najmanju ruku neprihvatljiv. Ti ugovori stavljaju pojedine segmente javnog zdravstva u nepovoljan položaj i gotovo namjerno ih degradiraju kako bi se pacijenti upućivali ka privatnim zdravstvenim ustanovama. Isti ugovori se sastavljaju ‘iza leđa’ naše najveće javne zdravstvene ustanove Kliničkog centra ili su, ponekad, konsultanti koji su iz našeg KC-a konsultovani povodom ovog pitanja nekompetentni ili zlonamjerni”, kaže Dobričanin.

Dejan Cvijanović iz NVO Krug života smatra da je urušavanje javnog zdravstvenog sistema počelo implementacijom Zakona u umrežavanju PZU iz 2013. godine.

Javnosti je, tada, predstavljeno da će pomenuti zakon rasteretiti rad sekundarnih i tercijalnih zdravstvenih ustanova. Međutim, smatra Cvijanović, zakon je na posredan način ozakonio korupciju i zloupotrebu službenog položaja, ali imao još jednu mnogo opasniju svrhu: ,,Uvođenjem institucije tzv. izbranog lekara napravljen je prvi korak ka urušavanju primarnih zdravstvenih ustanova. Preko 500 lekara opšte prakse i specijalista javnog zdravlja postali su ništa više nego administrativni radnici čija jedina uloga je upućivanje pacijenta u zdravstvene jedinice sekundarnog i tercijanog tipa”, kaže Cvijanović za Monitor.

Poznato je da je to izazvalo velike gužve u domovima zdravlja, a zatim još veće probleme čekanja na preglede kod specijalista.

,,Sve to uticalo je da građani sve više potrebe za liječenjem traže u PZU. A veliki broj lekara, naročito specijalista, su kako tada tako i danas angažovani u PZU, što je naravno ostavilo prostora za zloupotrebu privatne prakse”, ističe Cvijanović.

Novom reformom i uvođenjem elektronskog zakazivanja izabrani ljekari imaju još više birokratskih poslova, a manje vremena za pacijente.

,,Ono što karakteriše pravu, sistemsku korupciju je namjerno slabljenje javnog zdravstva u korist privatnog i na taj način posljedično prelivanje sredstava iz javnog u privatni sektor”, smatra Mugoša.

On objašnjava da su glavni akteri sistemske korupcije uticajni pojedinci iz javnog zdravstva, političke stranke i privatne zdravstvene ustanove, uz već ispunjeni preduslov politizacije zdravstva i isključivanja ljekara iz kruga osoba koje odlučuju.

,,Korupcija započinje privatizacijom, a zatim se razvija kroz nekoliko dominantnih oblika – monopol privatnih ustanova u odnosu na javno zdravstvo, namjerno stvaranje ‘uskih grla’ i lista čekanja, neadekvatno planiranje ili izostanak planiranja u javnom zdravstvu, nepotrebna i nenamjenska potrošnja. Navešću samo neke primjere – monopol privatnih ustanova u odnosu na javne se ostvaruje na primjer nekupovinom opreme u javnom zdravstvu. U tom slučaju je ključno onemogućiti javno zdravstvo da pruži usluge nad kojima privatna zdravstvena ustanova ima monopol”.

Sve češće se dešava da se određeni testovi mogu uraditi samo kod privatnika, ili da pojedini aparati u KCCG ne rade pa umjesto da se poprave ili kupe novi, stotine hiljada eura država i pacijenti daju privatnim ambulantama.

Pored pacijenata i novca, javno zdravstvo sve više napuštaju i ljekari. Prema podacima Sindikata doktora medicine, preko 80 ljekara, uglavnom deficitarnih specijalista – hirurga, pedijatara, anesteziologa, ginekologa, radiologa…, napustili su javni zdravstveni sistem od 2014. godine. Polovina je otišla u inostranstvo, dok je skoro isti broj svoju karijeru nastavio u privatnim zdravstvenim ustanovama u Crnoj Gori.

,,Uska grla se stvaraju zanemarivanjem razvoja zdravstva, stalnim održavanjem nedostatka stručnjaka u oblastima u kojima privatne ustanove imaju poseban interes, uporno izbjegavanje školovanja kadra, uspostavljanje paralelnog pravnog sistema u zdravstvu u kome se raznim pravilnicima i odlukama onemogućava ili sužava prostor za rad ljekara u javnom zdravstvu, nepostojanje termina za pregled ili zakazivanje pregleda za nekoliko mjeseci što stvara duge liste čekanja”, naglašava Mugoša. „Privatnici, s druge strane, s obzirom na to da je njihova zarada ograničena brojem bolesnika i bolesti, da bi povećali profit izmišljaju bolesti, usluge ili rade nepotrebne dijagnostičke postupke, što vodi do nenamjenske potrošnje. Što je najgore sve ovo se radi pod plaštom dobrobiti za pacijenta. To je ono što boli veliki broj ljekara koji su svoj život dali ovoj suštinski humanoj profesiji”.

Dio stručne javnosti smatra da bi otvaranje opšte bolnice u Podgorici umnogome riješilo dio problema – rasteretio bi se pritisak na KCCG i smanjile liste čekanja. Iako projekat opšte bolnice postoji od 2010. godine, koštao bi, uz donaciju zemljišta od strane Opštine Podgorica, oko pet miliona eura, nema najava da će početi njegova realizacija. Što je u skladu sa neslavnim rekordom da je Crna Gora jedina država u Evropi koja, u posljednjih osam godina, nije imala kapitalna ulaganja u zdravstvo.

,,Po našim saznanjima već postoje pojedine PZU koje ispunjavaju uslove da mogu da obavljaju usluge opšte bolnice. Pojedine PZU su uspele ne samo da povuku veći broj lekara specijalista većim platama, već su uspele da naprave i potrebnu infrastrukturu i nabave opremu kako bi mogle da u datom trenutku popune veštački napravljen vakum”, kaže Cvijanović.

On upozorava da je ,,namera pojedinih interesnih grupa ne samo privatizacija zdravstvenog sistema već i, slobodno mogu reći, surova likvidacija državnog zdravstvenog sistema od koga zavisi najveći broj građana Crne Gore”.

Revolucionarni plan, nezabilježen u Evropi, koji je Vlada lansirala prije izbora 2016. da privatnoj kompaniji sa Malte daju na upravljanje bolnice u Crnoj Gori na tri decenije, izjalovio se. Sada su u igri domaći Maltežani.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

Izdvojeno

BUDVANI TRAŽE OSLOBAĐANJE UZURPIRANIH JAVNIH POVRŠINA: Investitori samovoljno blokirali javne puteve i staze

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kompanija Beppler&Jacobson primjer je investitora koji  nije doprinio društvenoj zajednici u kojoj posluje, samo joj je oduzeo. Neposredno nakon kupovine Hotela Avala, novi vlasnik ograđuje svoje imanje, postavlja kapije i ograde, presijeca dva javna puta koje su mještani koristili desetinama godina kao komunikaciju ka moru i Starom gradu

 

Privatizacija hotela na teritoriji opštine Budva donijela je građanima mnogobrojne probleme sa kojima se suočavaju posljednju deceniju. Većina novih vlasnika, Vladinih strateških investitora i zakupaca nije uspostavila korektan odnos sa stanovništvom, nisu se integrisali u društvenu zajednicu gdje su započeli  poslovanje. Nakon ulaska u posjed hotela koji su prodati sa velikim zemljišnim kompleksima i parkovima, prvi  potezi vlasnika najčešće su bili podizanje betonskih ograda i gvozdenih kapija kojima su ograđivali novostečene nekretnine.

Poznati budvanski hoteli postali su mali bunkeri, izolovana ostrva na čijim su prilazima podignute stražarske kućice kako niko, osim gostiju hotela, ne bi mogao prići privatnom posjedu. Građane je najviše pogodila prateća uzurpacija javnih puteva i staza, koje su postojale u okviru hotelskih kompleksa od ranije i koje su oduvijek bile u opštoj upotrebi kao komunikacija između naselja i morske obale. Mnogobrojni protesti građana sa zahtjevima za slobodan prolaz pješačkim stazama i šetalištima, za nesmetan pristup moru, uglavnom su bili bezuspješni. Investitori, koji su po pravilu uživali povlastice kod administracije vlasti na čelu sa DPS-om, ostajali su nijemi za potrebe mještana.

Jedan od najbezobzirnijih uzurpatora javnog prostora u Budvi je kompanija Beppler&Jacobson, ruskog biznismena Igora Lazurenka, koja je 2003. godine kupila Hotel Avala sa vilama i velikom zemljišnom parcelom u centru Budve, pored Starog grada. Dug je spisak negativnih efekata ove privatizacije za mještane Budve, čiju zakonitost, od 2016. godine, ispituje Specijalno državno tužilaštvo.

Kompanija Beppler&Jacobson primjer je investitora koji  nije doprinio društvenoj zajednici u kojoj posluje, samo joj je oduzeo. Neposredno nakon kupovine Hotela Avala, vlasnik ograđuje imanje, postavlja kapije i ograde, presijeca dva javna puta kojima su mještani naselja Gospoština, u kome se hotel nalazi, koristili desetinama godina kao komunikaciju ka moru i Starom gradu. Lazurenko je naložio presijecanje javnog puta, ulice naselja Gospoština kojoj gravitira ovo veliko naselje. Dio ulice istog naselja na čijem se kraju nalazi jedina okretnica za vozila,   obreo se  u posjedu hotela, metalnom kapijom odvojen od ostatka ulice, čime je nanijeta ogromna šteta mještanima i turistima,  i napravljen  saobraćajni kolaps koji traje punih 17 godina. Hotel Avala postojao je i ranije, ali do dolaska ruskih biznismena, ova  ulica nikada nije bila prekinuta i blokirana.

Sa druge strane hotelskog kompleksa, na granici pored mora, iznad staze koja vodi ka plaži Mogren, nalazi se staro kameno stepenište, put od Starog grada ka Vidikovcu. Postoji stotinama godina, predstavljalo je jedinu vezu naselja iznad Jadranske magistrale, Seoca, Prijevora i Komoševine sa Starim gradom i morskom obalom.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 16. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NASTAVAK SUĐENJA ZA MALE HIDROELEKTRANE: Kad građani plaćaju

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Privrednom sudu počeo je novi proces protiv države po tužbi investitora malih hidroelektrana.  Iz ove, kao i ostalih tužbi, vidi se koliko su prethodne vlade olako izabranima davale dozvole za gradnju, a nakon toga pod pritiskom javnosti izbjegavale rješavanje problema

 

Ove nedjelje počelo je još jedno suđenje protiv države po tužbi investitora malih hidroelektrana (HE).

Kompanija Dekar, koja je gradila malu HE na Ljeviškoj rijeci – Izvor Morače, kod Kolašina, od države traži naknadu štete u visini investicije, koja je procjenjena na 1,7 miliona eura, ali i izgubljenu dobit za koncesioni period od 25 godina.

Vlasnik Dekara je Momčilo Miranović, suprug Vesne Miranović, bivše pomoćnice ministra zdravlja, članice NKT-a i visoke funkcionerke DPS-a.

Proces se vodi pred Privrednim sudom, sudija Faruk Mušović. Državu zastupa Zaštitnik državnih interesa Milan Krsmanović, a advokatica Ana Đukanović zastupa Dekar kao i većinu drugih investitora malih HE koji su podnijeli tužbu protiv države.

Dekar je probio sve rokove za izgradnju male HE. Posljednji put ih je, krajem oktobra, bivša Vlada upozorila na kršenje ugovornih obaveza i dala im rok od dva mjeseca da ih isprave.

Koncesionar je 26. novembra zatražio prolongiranje roka za dostavu bankarske garancije, a dan kasnije i zahtjev za raskid ugovora na štetu države. Tužba protiv države, u kojoj se tvrdi da je onemogućavan u razvoju svoje investicije, podnijeta je 30. novembra prošle godine, pet dana prije izbora nove vlade. Na osnovu upozorenja prethodne vlade da otkloni nepravilnosti u roku 60 dana, koji je istekao 28. decembra, nova vlada je raskinula ugovor sa ovim koncesionarom.

U tužbi, koju potpisuje Ana Đukanović, Dekar optužuje državu da joj nije omogućila prikljućenje na elektrodistributivnu mrežu. Ilustruju: „Mala HE Ljeviška – Izvor Morače nije projektovana da bude hidroelektrana ostrvskog tipa (da bude bez priključka na nacionalnu elektrodistributivnu mrežu), već je projektovana da proizvedenu električnu energiju uključi u elektroenergetski sitem – što nije moguće bez priključka“. Objašnjavaju da je sve povezano, naime mala HE Raštak nije izgrađena pa samim tim ni dalekovod od ove HE do Manastira Morače. U međuvremenu, nova vlada je, pored pet drugih, u decembru raskinula ugovore za gradnju dvije male HE na vodotoku Raštak.

Iz ovog, ali i procesa, koji je počeo prošle nedjelje, u kome konzorcijum Hydra MNE tuži državu, vidi se koliko su prethodne vlade olako izabranima davale dozvole za gradnju malih hidroelektrana, a nakon toga, pod pritiskom javnosti, izbjegavale rješavanje problema. Tako Dekar u tužbi navodi da im država čak od 2015. nije odgovarala na zahtjeve za mirovanje prava i obaveza iz ugovora.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 16. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAJAVLJENO NOVO POVEĆANJE AKCIZA NA DUVAN I DUVANSKE PROIZVODE: Švercovane cigarete čekaju nove namete u Crnoj Gori

Objavljeno prije

na

Objavio:

Povećanje akciza na duvan i duvanske proizvode biće jedna od mjera poreske politike koja će se primjenjivati od 1. jula. O ima upozorenja da se akcize  ne smiju  povećavati dok država ne krene u ozbiljnu borbu sa švercom cigareta

 

Kada je Vlada Crne Gore 2018. godine povećala akcize na cigarete i druge duvanske proizvode samo u prva četiri mjeseca došlo je do pada legalne prodaje za 25 odsto, dok je eksplodiralo sivo tržište, odnosno roba iz šverca. Iako je država pojačala kontrole i proširila ovlašćenja određenim institucijama, i dalje svaki pušač ima švercera cigareta u svom kraju grada.

Povećanje akciza na duvan i duvanske proizvode biće jedna od mjera poreske politike koja će se primjenjivati od 1. jula. Pored toga, dodatno će se, prema nacrtu Budžeta Crne Gore za 2021. godinu, oporezovati gazirana pića sa dodatkom šećera ili drugim sredstvima za zaslađivanje ili aromatizaciju. Uvešće  se akcize i na proizvode od šećera, kakaoa i sladoleda, povećaće se akciza na alkohol i alkoholna pića i markiranje mineralnih ulja (nafte) i njihovih derivata.

Ministar Milojko Spajić očekuje da će od povećanja akciza na duvan i duvanske proizvod prihodovati oko 16,8 miliona eura. Međutim, opozicione i dio partija koje čine vlast upozoravaju da država može mnogo više da izgubi novim povećanjem akciza na cigarete.

„Ovakva odluka Vlade samo će povećati prihode švercerima cigareta koji decenijama kontrolišu šverc cigareta na domaćem tržištu, tako i kada je u pitanju tranzit“, smatra predsjednik mladih Pokreta za promjene Boban Stanišić.

Pošto je potrošnja cigareta u Crnoj Gori konstanta i kreće se između 1.500 i 1.600 tona godišnje, ili oko 2,6 kilograma po stanovniku“,  kaže Stanišić, akcize se ne smiju povećavati dok se ne reguliše šverc cigareta, odnosno dok država Crna Gora ne krene u ozbiljnu borbu sa švercom cigareta. On je istakao da je 2018. godine tržištu trebalo skoro godinu dana da se oporavi i da se prodaja vrati u legalne tokove i to tek nakon smanjenja uvećanih akciza.

Uprava policije i nadležna tužilaštva već su počela sa suzbijanjem cigareta bez akciznih markica na tržištu. Od kada je u medijima, krajem marta, objavljen nacrt Budžeta, istražni organi i organi gonjenja imali su više zapljena nelegalnih cigareta.

Već u prvim danima aprila u Podgorici je pretreseno više lokacija i lišeno slobode  nekoliko osoba u čijim objektima su zaplijenjene cigareta bez akciznih markica. Procjenjuje se da je švercom zaplijenjene količine cigareta pričinjena šteta  po budžet od oko 230 hiljada eura.

Akcija policije i Osnovnog državnog tužilaštva u Podgorici, kodnog imena Krajina usmjerena je ka više osoba i grupacija koji čine krivična djela krijumčarenja. Kako su saopštili iz policije, višemjesečnom kriminalističkom obradom Odsjek za suzbijanje privrednog kriminala je u saradnji sa Osnovnim državnim tužilaštvom iz Podgorice prikupio dokaze da su osumnjičeni od 2019. do momenta realizacije predmeta obavili nabavku i distribuciju cigareta bez akcizne markice radi dalje prodaje na ilegalnom tržištu u Crnoj Gori. Ističu da su sprovedenim aktivnostima utvrdili da je na sivo tržište plasirana roba – ,,cigarete u vrijednosti od oko 170.000 eura, dok izvršenim pretresima na više lokacija koje koriste osumnjičeni pronađena i oduzeta roba pripremljena za dalju distribuciju u iznosu od oko 60.000 eura”.

Nekoliko dana kasnije podgorička policija kontrolišući jedan automobil pronašla je 2.000 paklica cigareta bez akciznih markica u vrijednosti od 4.400 eura. Protiv osobe  koja je upravljala vozilom podnijeta je krivična prijava zbog sumnje da je izvršio krivično djelo nedozvoljena trgovina.

Crna Gora zvanično je prepoznata kao ruta za šverc cigareta ka Evropskoj uniji još otkad su današnji predsjednik Crne Gore Milo Đukanović i nekadašnji predsjednik Momir Bulatović  1998. godine o švercu cigareta raspravljali u predsjedničkoj debati na državnoj televiziji. I više od dvadeset godina kasnije međunarodna zajednica zamjera Crnoj Gori na švercu cigareta – posljednji put u Izvještaju o napretku Evropske komisije (za 2019).

U tom dokumentu se navodi da u dijelu borbe protiv krijumčarenja duvanskih proizvoda u 2019. godini nije bilo presuda za organizovani šverc cigareta. Navode, međutim, da su pokrenuti krivični postupci u tri slučaja velikih razmjera, uključujući jedan slučaj sa 22 osumnjičena.

U izvještaju se navodi da zapljene cigareta bez akciznih markica redovno obavljaju carinski službenici, lokalna i državna policija. Tokom 2019. godine zaplijenjeno je ukupno 1,7 miliona pakli cigareta, vrijednosti oko 3,9 miliona eura. „Međutim, i pored povećanih napora bezbjednosnih službi u ovoj oblasti, i poboljšane saradnje crnogorskih carinskih službi sa međunarodnim partnerima, broj pokrenutih postupaka i dalje je nedovoljan, uzevši u obzir procjenu razmjera šverca cigareta od, prema i preko Crne Gore“, navodi se u izvještaju EK.

Tokom posljednje dvije godine uhapšeno je više službenika Uprave za carine, zapošljenih u Luci Bar. U jednoj akciji Specijalnog državnog tužilaštva prije dvije godine, zbog sumnji u korupciju,  uhapšeno je i procesuirano 17 carinskih službenika u Luci Bar.

Prema izvještaju Evropske kancelarije za suzbijanje prevara (OLAF) šverc cigareta iz luke Bar za tri godine je Evropskoj uniji nanio štetu od oko 70 miliona eura. Istražni organi iz OLAF-a posebno su u izvještaju tretirali šverc iz Crne Gore, koji decenijama izaziva ozbiljne probleme.

U izvještaju OLAF-a piše da je od početka 2015. godine uhvaćeno osam brodova na koje su cigarete natovarene u luci Bar. Ta plovila zaustavljena su u Grčkoj i Španiji. Od ovih osam brodova šest je putovalo za Libiju, a po jedan za Kipar i Liban. Na tim brodovima zaplijenjeno je oko 350 miliona cigareta vrijednih 70 miliona eura.

Uprkos potencijalnim problemima i prethodnim iskustvom, iz Vlade je saopšteno da se akcizna politika za duvan povećava zbog usklađivanja sa evropskim direktivama. Boban Stanišić, međutim, kaže da određene stavke budžeta imaju dosta sličnosti sa fisklanom politikom bivšeg režima – jer su i oni pod plaštom usklađivanja sa evropskim standardima podizali akcize na cigarete i predlagali oporezivanje penzija. Dok su se stvarni motivi, tvrdi, krili na drugom mjestu.

 

Savjet će ispitati postoji li državni šverc cigareta

Nacionalni savjet za borbu protiv korupcije na visokom nivou tražiće od svih državnih organa i institucija, informacije o svemu što se tiče dviju fabrika cigareta – Tara iz Mojkovca i Novi duvanski kombinat iz Podgorice. Oba preduzeća ranije su optuživana za šverc cigareta, ali ozbiljna istraga nikada nije sprovedena.

To je za medije kazala Vanja Ćalović – Marković, koja rukovodi stručnim tijelom Savjeta. „Tražili smo informacije o poslovanju slobodnih zona Luke Bar i Duvanskog kombinata, prvenstveno imajući u vidu da se sa tih lokacija dešava šverc cigareta. Kad budemo dobili dokumentaciju, analiziraćemo je i na osnovu nje ćemo, gdje bude osnova, podnijeti prijave nadležnim tužilaštvima“, saopštila je Ćalović – Marković.

 

Crna Gora središte šverca cigareta na Balkanu

Međunarodna organizacija ,,Globalna inicijativa protiv transnacionalnog organizovanog kriminala” – mreža više od 300 nezavisnih svjetskih i regionalnih eksperata koji se bave ljudskim pravima, demokratijom, upravom i temom razvoja tvrde da je šverc cigareta glavni oblik organizovanog kriminala na Balkanu, a njegovo središte je Crna Gora. U svom izvještaju su naveli da je Bar poznat kao žarište šverca cigareta, odnosno da inostrane marke navodno stižu preko Bara za reeksport, dok se cigarete proizvedene u Crnoj Gori transportuju iz tog lučkog grada.

,,Crnogorske cigarete se švercuju širom regiona. Cigarete se takođe nelegalno proizvode u Bosni i Hercegovini, Srbiji i na Kosovu. Zatim se krijumčare u Crnu Goru, odakle nastavljaju, sa crnogorskim cigaretama, ka Evropskoj uniji i dalje. Odnedavno, Kosovo je postalo novi regionalni centar distribucije cigareta. Velike količine se dalje švercuju odatle u Srbiju, Sjevernu Makedoniju i Bugarsku, a zatim transportuju kroz poroznu granicu ka Crnoj Gori”.

Ivan ČAĐENOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo